장음표시 사용
231쪽
surim is religionis Osservantia in eodem Concilio auctore Deo statuta ordinata sunt I4 . In idem recidit Cardinalis de Ara gonia testimonium ex citato opere , quod nos cum Vaticano mc contulimus , ex quo & Blondum , Sigoniumque sua deri-vasIe , quemadmodum ex Cencio Camerario Cardinalem de Aragonia nullus dubito . Sane per litteram initialem A. nonnisi Adelmannum posse intelligi , & ratio temporis madet; cum Nicolaus II., teste eodem de Aragonia, anno MLIX. Romanam , qua duobus dumtaxat annis fruitus est , obtinuerit Sedem e re per eamdem litteram alibi quoque Adelm anni nomen enuntiatur , nimirum in Fulberti Epistola ad Reginaldum Leodiensium Episcopum , fidem faciente Mabillonio in haec verba, quae caestant in praefatione II. g. I. n. 8. Seculi VI. Benedicti ni t de Adelmanno intelligenda Diritur Fullerti Epistola 36. Neque insolens I3 aut rarus fuit hic mos nominis exprimendi
per unam initialem litteram . Sexcenta enim exempla in
Episcoporum ad Concilia subscriptionibus , inque medii po
tissimum aevi Scriptoribus occurrunt . .
Verum haec tanti non sunt, ut ab antiqua boni nominis& venerabilis memoriae possessione nostrum Episcopum deturbare , ac simoniacae Iabis inurere notam debeant . Nam
ut ordiamur a Cencio Camerario, is octo Galliae Cispadanae Episcopos, inter quos septimo loco Brixianum ponit, allus
non arguit, quam obstinationis , quae in eo potita fuisse videtur , quia in coercendis Diaconis & Sacerdotibus concubinariis α. simoniacis ea severitate non fuerint usi , quam sacri Canones, atque Summi Pontifices praecipiebant : ma
xima fortasse deterriti difficultate ob incredibilem huiusmodi Clericorum numerum , qui fuit in caussa , ut idem Nicolaus in Concilio Romano Iob multum de sacrarum sanctionum
i 3 Ceneius Diaconus Cardinalis S. De in Orphaeo dictus de sal ellis S. R. E. Camer
eius mortuo In noceatio III. Romanus Pontifex renunciatur anno ixio. sed antea Nic lai II. gella collegerat, lirierisque mandarat, uae aci secretiori vaticano Arcium mn eu. diuntur ι in iis citatus , quem dedimus, locus continetur, praeterea nihil , ad nostros Episcopos quod attineta quemadmodum ne que in Aragoniatio codice a Muratorio edi
to. δεα Nicolai II. ab eo collecta maxime
probabile est ea fuisse, quae Ughellus in Episcopis Mediolanen. de Brixianis penes se hauere scriptum reliquid Pag. o. is) Non solum apud secros, verum etiam apud prophanos Auctores eum morem observamus: ita uniea littera R. innumeris eodiciis bus reperiti nomen Ru: fini, quem Claudianus exagitat, testis est Balthius in Ad vetariis Lib.
232쪽
Brixianorum . I Ingore in admittendis iis , qui a Simoniacis ordinati gratis
fuerunt, remitteret. Tanta quippe ait Decretum contra Simoniacos talium multitudo est, ut dum rigorem canonici rigo
ris super eos servare non possumus , necesse est, ut dispensatorie
ad pia condescensionis studium nostros animos ad praesens inclinemus . Hanc autem unam Episcoporum , qui a Cardinali memorantur , culpam fuisse, evincunt cum haec , quae Auctor statim subiungit, quibus districte praecepit ut Diaconos Θ Sa-eerdotes Concubinarios as adminifatione Altaris penitus removerent , is mani se Simoniacos ab honorisus suis deponerent et tum primum Decreti Caput, quo Simoniacos omnino damnandos , & ab omni dignitate depellendos esse sancitur. Si enim Simoniaca labe fuissent infecti, vel hujus Decretivi depositi fuissent , vel saltem graviter admoniti , ne in p slarum Sacerdotia & dignitates venderent . Verum quidem est aliquos ex hisce Episcopis , & praesertim Widonem Amchiepiscopum Mediolanensem in suspicionem Simoniae venis. se . Nam , ut notat Ughellus cir in eodem Romano Co cilio Episcopas Cotta simoniacae labis ab Arialdo & Landul-pho fuit insimulatus . . At in nostrum Melmannum hanc suspicionem aliquando cecidisse nulli bi legitur ; quod nobis in praesentia satis est, qui illum unum defendere propositum
habemus. Haec vero omnia, quae ad interpretandum Cencii locum scripsimus , valent etiam in illum , quem ex Cardi
nali de Aragonia , ex Sigonio & Ughello citavimus ; pro
ptereaquod eamdem omnino sententiam habet, ut alter ab altero surripuisse videatur. Qiiod si genus hoc defensionis minus alicui arrideret , aliud in promptu haberemus . Dicebamus supra investituras Ecclesiasticas, ut vulgari verbo utamur, probabiliter accepi L se Adelmannum ab Imperatore . Porro iure ac merito dignitates Ecclesiasticae hoc modo collatae male audiebant apud
sanctioris vitae homines, Pontificesque Romanos I 8 ; pr
In Episeopis Novariensibus Tom. IR
cis3 Adversus hune morem Paschalis se iadus anno 1 s. electus Pontifex Romanus ita scripsit ad Beatum Anselmum Episcopuin . Alienum est ab Eeelesia a facris Ca---bus inhibi m-Princeps'bera, res viri Imvesitu is non solum μν, μή nec elictioni Epistoporum aNisant se iastimor inferere ι unde merito Thamitinus de veteri , di nova Eeci sitae diseiplina Par. II. lib. a. cap. 26. num. q. ait i Investitura Laisa aut me a tuit Uuum io, ant temporaria Eccum Disrantia, set maxam ei iuris steriens vetis ani νε , qui eo fruebatur Princeps , me inge ti ere eum. ρονε - , nec adeo . '
233쪽
ptereaquod ad Ecclesias pretio conquirendas viam aperIrent , quemadmodum factitatum erat sun Conrado Salico Henriei III. Imperatoris patre , quem ea de caussa ad gehennam fuisse damnatum maxime pertimescebat Henricus. Per has igitur artes Germanum hominem ad Brixianam insulam peris venisse dubium suboriri potuit, q uocirca a Scriptoribus Romano Pontifici addictis epitheto illo ingrato sane & iniurio-1b exceptus est . Sed & alia illorum temporum Monumenta si consulantur , ab illa labe prorsus vindicabitur Adelmannus; etenim ex illis comperimus nihil fuisse Henrico ΙΙΙ.antiquius, quam longissime arcere simoniacam luem: invs piturae tamen iure , quod sibi citra religionem convenire putabat , conservato. Lucet hoc ex insigni oratione, quam redux ex vietoria adversus Hungaros parta ad Episcopos habuit anno sui Italici Regni quinto , Incarnationis vero MXLIII. , quippe in ea sanxit, ut nulius gradus is ministerium ecclesiastic.ιm pretio acquireretur , ετ si quis a temperaretur , omni honore mulctaretur ; hac motus ratione , ficut Deus
eoronam Imperii Germanici gratis mihi dedit, ita ego, quo ad religionem pertinet , gratis impendo . Volo ut is vos Diliter faciatis. Quibus ex verbis I9 clare deduci potest Brixi num Episcopatum nullo interposito pretio fuisse Adelmanno concessum , licet baculo & anulo ab eodem Henrico acceptis , quae plerique alii SS. Episcopi accipere pro illorum
temporum consuetudine religioni non habuere ao . Ratio etiam temporum huic nostrae conjecturae minime obstat e Imperator enim obiit anno MLVI. et I . Quibus omnibus animadversis firmus stat & praeclarus venerabilis memoriae titulus , quo Adelmannum Brixiana Ecclesia constanter prosecuta est . Dies eius emortualis adhuc in tenebris latitat: Corpus vero in Ecclesia S. Faustini Μaioris ornato in tumulo requiescit aa . Haec ut scripseramus , ad manus pervenit epistola typis edita Anonymi Brixiani , in qua eumdem Adelmannum ab
tio Exstant Tom. I. pae. it . Biblioth. nis. Latae. μοδ Nee mirandum , si s. ipse Petrus m. miam , cujus consilio & ope Romani Po tifices in Universalis Ecclesiae alministrati
ne utebantur seribere non sit veritus , Henricum Imperatorem ea donarum fuisse auci ritate ut .ia ejus nutam s. R. Melesia -- orian-- , ae prater eius emtica Sedi nemo ρωνμι-Sacerdotem . Opuse. 6. cap. 36.
234쪽
illorum criminum suspicione cum sibi sumpsisset vindica dum , in eo totus est ut probet, initialem litteram A , quam exhibent Aragonii & Sigonii loca , neutiquam in Adelmannum cadere posse, sed in Adalricum, qui ei proxime successerat. Rationum momenta ab eo adducta se se habent: Cardinalis Damiani legatio Mediolanensis , Nicolai II. iussu suscepta , incidit in annum ΜLIX. ; atqui eo anno
Adelmannus iam obierat , Brixianamque Cathedram occupabat Odatricus , quod constare dicit nota chronam cuiusdam Diplomatis Imperatoris Henrici ΙΙ. vulgo III. , quo ratam habuit donationem ab eodem Οdatrico faictam Μonasterio S. Petri in monte ; itaque consequitur eos omnes falli , qui per eam litteram deῖgnatum voluere AdeImannum . Non autographum Henrici Diploma , sed apographum exscripsit Florentinius ex Catalogo mc privilegiorum olim n Monasterio S. Petri in oliveto existentium , quorum in Paulo II. meminimus: quod exstat Fayni manu descriptum P. I. Collectaneorum de Episcopis Brixiae in Bibliotheca ΡP. Congreg.
Orat. Chronaca Diplomatis nota haec est : Henricus Tertius Rex , Imperator autem a. Ordinationis ejus a S. Regni I 3. Im
perii p. Suspicatur Anonymus , di quidem Jure ac merito, mendum irrepsisse in notationem annorum Regni , verum nihil inde moratur exemplo Cl. Mi iratorii ; ex ea adnota tione ita concludit : anno itaque MLIII. die Maii xvri r Brixianae Ecclesiae non Adelmannus , sed odatricus praeerat. Eam epocham confirmat Alexandri Totti, quem in praefatione laudavimus , Catalogo , in quo odericus quidam assignatur anno MLII., quem tamen Totius ab Odatrico Adelman mi successore secernit . Putat aliquo in documento ad annum
NLII. spectante pro Adatrici nomine illud oderici per errorem vel per licentiam scriptum , Totium offendis le : ne Ne fatis advertisse , annum ΜLII. neutiquam tribui posse λderico , qui Adelmannum praecessit , sed vel Adelmanno ipsi vel Odatrico ejus succetari , esse adscribendum . Ut porro evincat Adelmanni successorem fuisse odatri eum,
utitur auctoritate Florentinii, qui in Catalogo mc nostra in praefatione citato ait: Odalaicus , sive V ulricus , V Mericus , vel Adalrieus . Equidem vere ae recte subdit Anonymus namque eodem Adatrici nomine utitur quoque Innocentius II. , fui
235쪽
qui Ontrici donationi Pontiscia auctoritate , ut supra Florentunius innuit, robur adjiciens , diplomate Brixia anno MCXXXIII. prid. Cal. Septemb. dato Ioanni praefati S. Petri in monte Coenosia Alluti cujus excerptum habetur in superiori Privilegiorum elencho eidem a Ionasterio confirmat universa , qua ab A abico Brixiano Episcopo collata luisse ait 6 as Ili. memoria Henrico Romanorum Imperatore Augusto per praecepti sui paginam firmata . Non praetermittit etiam Anonymus Ughelli opini nem cxpendere assirmantis , Adelmannum in vivis fuisse anno MLXI., innixi Actis Nicolai II., quae apud ipsum exstare assirmabat; verum huiusmodi Acta quae nihil aliud fuisse putat Anonymus , quam Nicolai Pontificis vitam a Card. de Aragonia conscriptam vel vitiata putat , vel citati Diplomatis vim labefactare non posse asserit. Hucusque citat. Anonymus 23 , cui grates habere non praetermittimus , propterea quod acuto hoc eruditoque invento Commentarium nostrum iamiam typis tradendum augere possumus re illustrare. Insuper ad maiorem huius opinionis lucem integrum adjungimus citati Imperatoris Diploma crutum ex libro persameno privilegiorum Sanctimonialium B. M. V. Angelorum Brixiae , quae deletis Canonicis S. Petri in oliveto quibus vetus Monasterium S. Petri in Monte ordinis S. Benedicti unitum fuerat iura acquisierunt & praedia sere omnia dictorum Monachorum ; ideoque anno MDCLXXII. exscribi
authentica ratione secerunt vetera Monumenta ad eam acquisitionem spectantia ex Veneto Archivo Apostolicae Legationis , in quo illius Coenobii Scripturae omnes reconditae sunt: quas tamen quacumque adhibita diligentia ibidem reperire
,, ET INDIVIDUAE ΤRINITATIS . . .
11 Is est Orolus Doneda amicus noster, in quo mira plane antiquitatis eruditio Ecme.noria potis limum Patriae Historiae: εequia pluris nos facimus mirus animi candor , muraque morum castitas : eum honoris di grati animi eaussa saepe nominavimus, quia plurim rum ad nos attulit noti m thartarum , quibus in hoc opere contexendo malium ad uti
236쪽
Brixianorum. IIS ,, gustusF circa mnasteria divinis cultibus mancipata pium is quem liberalitatis assectum impendimus , & ad statumis Imperii Nostri , & ad felicitatem perennis gaudii nobis
is prof uturum fore , qua maxime confidimus . Quapropter ,, omnium Christi nostriq, fidelium tam futuror. qI praesenis tium solers industria noverit qualiter oDaLRic BRixi emis Ecclesiae Venerabilis Episcopiis nostrae benignitatis adiit ex- ,, cellentiam suppliciter exorans , ut quaedam bona , quae
,, ipse ad innasterium Eeclamπ in honore Beati Petri A-
,, postolorurn Principis constructum pro rimedio animae suae , is nostraq, salute binigno animo contradidit. nostr. imperia- Ii auctoritate confirmaremus eidem Monasterio : Nos ve-
,, ro praeeipue pro amore divino S. ob honorificentiam, &,, Caeleste patrocinium Beati Petri Apostoli , tum ob reme- dium nostri , praedecessorumq Imperatorum , Regniqi, is successorumqi nror. eius Pim Iostmque petioni assensum ,, praebentes, PER HANC nostrae auctoritatis paginam prae- , fato Moniserio , quod vulgari lingua dicitur Mons S. Pe
,, tri, di ipsius Rectoribus , ea bona , universasq; possessio- ,, nes , quae a praedicto Episcopo iuste concessa sunt , vel ,, quoruatili Xpi fidelium largitate juste donata perpetuo iu-
,, re stabilientes confirmamus : ea vi ratione , ut nullusis succetar illius Episcopus qui lem praedictum Monasterium
,, praesumat destruere , vel corrumpere aut quicqῖ minuere, ,, vel tolle, ct de bonis in praesentiarum ab Episcopo vel qua- , libet 'persona perceptis , aut in futurum percipiendis.,, Neq, aliquis Marchio , Comes, aut aliqua magna , vel ,, parva persona idem Monasterium audeat invadere , aut ,, aliquam inserre iniuriam , aut sine legali iudicio disvestiis re, molestare , vel inquietare . Siquis autem nostrae conis firmationis , piaeq; hanc liberalitatis evidentissimam aucto- ritatem contempserit, & aliquam violentiam supradictam Μonasterio , aut invasonem absque Iegali judicio inserreis praesumpserit centum libras auri optimi compollat , me- ,, dietatem Camerae Nostrae , & medietatem praedicto Μο- ,, nasterio , ejusq; Rectori . Et ut haec nostra Imperialis
D confirmatio semper inviolata permaneat hanc chartam imis de conscriptam manu propria ut infra videtur corroboramis tes sigilli nostri impraestione iussimus insigniri .
237쪽
Signum Dni Henrici tertii Regis invietissimi
,, oberto Cancellarius vice Herimani Archicancellarii re- ,, cognovi. Facto. XV. Κlen. Iunii , Anno mi inca ,, nationis Μilinio LIII. Indict.' sexta. Anno autem ,, Henrici tertii Regis , Imperatoris autem Sedi or- ,, dinationis eius XXVI Regni quidem XIII. Imperiis, Vero VII. Actum Gostare in Dei nomine feliciter . amen . ,, Ego Teutaldus f. q. Alberti de Mostolinis notarius au- thenticum huius exempli vidi , & legi, & sicut iiiis illo continetur , ita & in isto , nihil addens , vel ,, minuens praeter litteram , vcl fyllabam quod mu- ,, tet sesa , vel sententiam eXemptavi, & me subscri-
,, Ego Teutaldus Causidicus de Mostolinis authenticum ,, huius exempli vidi , & legi , & sicut in illo contine,, tur ita & in isto nihil addens , vel minuens praeter ,, litteram, vel sillabam quod sesu mutet, & me sub- , scripsi. LII.
238쪽
QUI A ROMANA ECCLESIA EXCOMMUNICATUS MORTUUS EST .
SI notae chronicae , quibus mox productum signatum
Henricianum Monumentum, recte fuerunt positae, &ab amanuensibus exscriptae addita tamen iam adnotata a nobis Anonymi animadversione 'dubitari amplius nequit, Udutricum seu odoricum aut etiam Adalricum proximum Adelmanni successorem Madio saltem mense anni MLIII. sacris praefuisse Brixianis rebus . Cum vero longe post annum MLIX. in hac Sede eumdem perseverasse credatur , ad eius plane Episcopatum referenda est S. Petri Damiani iussu R. P. Nicolai II. in has partes legatio , quam in annum ΜLIX. Annales figunt Ecclesiastici , quammie ad integram Μediolanensem provinciam se extendisse comat ex Cencit Camerarii loco , quem in Adelmanno produximus . Quamobrem illis criminibus, quibus Italia ferme tota inficiebatur, quaeque ex Cencio Camerario aliisque Scripto ribus supra retulimus , vitiatus dicendus est hic Episcopus ,
atque adeo iure meritoque Vario argumentorum genere a nobis vindicatus est Adelmannus . Florentinius in catalogo edito loquens de hoc Episcopo :fertur inquit excommunicatus a Gregorio VII. Pontifice Muximo , quod a Giserto Ravenna Archiepiscopo Pseudo apa , o asHenrico Imperatore stabat, remque constare ait ex Annalibus
Ecelesiasticis Baronii. Nos Florentinio, si Baronii locum indicasset, grates haberemus, frustra quippe hanc notitiam
in Baronianis Annalibus inquisivimus : eam tamen a veritate non abhorrere nos docet Auctor notarum catalogo nostro
appletarum . Hoc de Episcopo nihil addere praeterea possumus , nisi sequentem citati stidolfi notitiam: In tempore sius nempe Villeradi Comitis, cui Brixianae Urbis regimen anno DCCCXXV. traditum fuisse , in Notingi Commentario Ostendimus in oraculo S. Martini de Curte Rutiliano effossa est M arca
239쪽
arca lapidea , qua continetat ossa quatuor corporum eum θIis Derbis in ipsa arca insculptis r Diis Martyrisus. Aur. Victorio. Aur. Victorino , Secundo Cavo. M. Aur. Filentius Lib. fecit. Cum Marinus Praesbyter de Bapti'rio Sancti Vincentii de Calainario , is Audealdus Monachus Leonensis firmiter sit tinerent ea esse eoi pora Gentis Paganorum, mille radus voluit per pugnam invenire Deritatem p sed pugnatores ex illa parte , quae dicebat esse Martyrum Chrsi , superiores extiterunt Unis illa corpora in Altare Plebis recondita fuerunt , quae in isso tempore inde ricus Episcopus abstulit de loco sacro, abjecit in loco profano. Re autem ipsa scriptum esse debebat non Diis Murtyribus , sed Diis Mianibus, qua una loquendi ratione profanam prorsus sapit antiquitatem relata in
Vitam produxisse fertur hic Episcopus usque ad annum MLXXU. nullis tamen hactenus productis tabulis ia. Illud postremo adnotare placet , nimis levem nobis videri nonnullius sa) conjecturam opinantis, hunc Ud utricum eumdem esse , cui Tetizo Monachus Benedictinus quamdam dedit epistolam . Credi enim vix potest , pium illum Monachum hominis schismate vitiati amicitiam coluisse , eumque
Veneralium , Venerandumque Patrem appellasse . Licet etiam
congruerent tempora 3 cum tamen plures huiusmodi nominis ea tempestate vixerint Episcopi , non est quamobrem ςogamur ad eam conjecturam amplectendam.
Ilaee omnia perinde accidere potuerunt sub hoc , ae sit, Ut serico primo. Attamen ex Ridolfi verbis istis qua in tempora tu derisus D stopaea, haud male coniici potest Semlo XI. , quo uterque vixit Udutri-eus. Ridoliam in nistoriaineonseribendam in cuauiae, uti a Brivavi ita nutu. XIIL
1 Apud Q. Forinum de Itinere S. Pe. tri pag. 338. , Ec de priuiis Floreatinorum Episcopis pag. Io. 3 Obiit Teum anno MLXXXXVU. in
240쪽
' QUI A ROMANA SEDE EXCOMMUNICATUS MORTUUS EST .
UDulrico sustectus fuit Cono. Cuias is esset hactenuu
ignotum fuit; ex Annalista tamen Saxone ab Eccardo ci) edito, eius patria conjici potest. Auctor enim hie in Saxonici familiis describendis accuratissimuς narrat ad annum MLIT, Hetilonem Gostariensem Praepositum ut successit Exylino in Episcopatu Hildeistumensi , quae Urbs iacet in Saxonia inferiori, reposuisse in Monasterio viginti Canonicos, quisus necessaria procurans Cononem consanguineum suum, post Brixiensem Episcopum, eis praeposuit. Cum vero GOslaria Urbs sit Saxoniae inferioris, vix reliquus est dubitandi locus , Cononem , utpote laudati Helilonis consanguineum, Saxonem fuisse; cujus rei aliquod vestigium subsensit Rubeus ita in anc histor. de hoc Episcopo loquens : Gli promise Arrigo at Pontefice di lasciar la prattica det Vescovo di Bamberga , edi Oiderita di Cosuio, e coitui Germano , ebe fosse iI nhiro
Quod vero in notis ad nostrum Catalogum dicitur mortuus a Romana Sede sacra detestatione perstrictus, pugnat aperte cum Fayno aiente fui ste Cononem probatae virtutis, militarique manu a Brixianis firmatum in Sede anno ΜLXXX., accedente postea Rom. Pontificis auctoritate. Sed magis nitendum esse arbitramur auctoritate nostri Adnotatoris ; etenim certum est, Episcopum Brixianum sequutum fuisse Henaricum Imp., cum Urbe Roma potitus anno MLXXXIII. in Sedem D. Petri intrusi: Guibertum Antipapam . Eam nos rem docet Raynaldus Archiepiscopiis Lugdunensis in vita S. Hugonis a ubi narrat: Sanctum eum virum a Sum. Pon tifice Gregorio VII. Romam accitum , ut Henricum a schi- sinate revocaret : & quamquam id frustra tentatum , illud M a sal-
m. I. Scriptorum Gernoniae Eceardi vita ex miI edita est Tom. III. April. Pag. 43 . land. pag. 633. 1 Ea S. Hugonis Abbatis Cluniacensis