장음표시 사용
251쪽
Conradum In Hetruriam prosectum esse, quod tamen iuxta Saxium I3 evenisse constat anno MXCIX. Praeterquamquod
Landulphi verba aliquod intervallum indicant inter electionem Anselmi α Armanni consecrationem. Consecrationem Armanni haud antevertisse annum ΜXCVIII. liquet ex eo, quod eruditus Nicolaus Sormannus in opusculo de praeminentia inter Praepositum S. Ambrosii & Canonicos ordinarios Mediolani refert, cuiusdam Concilii Mediolanensis anno ΜXCVIII. celebrati fragmento, cui subscriptum est nomen
nostri Episcopi tantummodo elam : Anno ab Dκarnatione Domini cita exordiuntur Aeta millesimo nonagesimo octavo celatrata es Mediolani onoaeus Praesiderite Domno Anselmo Arehiepiscopo cum Episcopis Catholicis Suffraganeis suis .... Brixiens electo 14 . Nec obstare posset Armannum diei absolute Episcopum Brixianum in citato Diplomate anno MLXXXVII., atque in alio Diplomate Anselmi IV. Mediolanensis Archiepiscopi dato Idibus Aprilis anni MXCVIII. , in quo praeter alios adscriptos Episcopos apparet Herimannus Brieiensis i 3 pnamque omissio I Ocabuli electus , quae negantis argumenti
vim haberet, haud infringere potest vim argumenti aifirmaniatis duelam ab altero loco, ubi illud adjectivum expresse ponitur uni Brixiano Episcopo; omnes enim alii Episcopi, qui eidem Concilio subscripsere, absolute dicuntur Episcopi. Igitur Armanni consccratio posterior fuit hoc tempore . Quanam de caussa illud Concilium convocatum fuerit res valde notatu digna est : ea nempe fuit, ut ageretur inter caetera de Episcopis, qui subrepserant scujus criminis aut reus erat, aut saltem insimulabatur Ubertus , ut constat ex
praecitatis Actis Concilii Mediolanensis. Hinc si nobis huius Sy ses acta integra suppeterent Iοὶ sorsan ibi sententiam
depositionis in Obertum latam comperiremus - Utcumque res fuerit , illud citra controversiam est Armannum jam ab
anno MXCIX. inter Episcopos initiatum fuisse , fidem sacie te Diplomate infra citando, quod exhibet Ughellus in Epici
miterat editurum e utium proinissis steterit hactenus ignoro. Cl. Franciscus Mansius identis mentum inseruit Tom. II. Sapplement in ruin Labbadianorum pag. s. Api ei illos cum 'nonnullia tau observationibus .
252쪽
seopis Mediolanensibus r . Cum enim nulla caussa appareat , unde eius consecrationem valde ultra dictum Concilium dii ferri oporteret, credibile est ipsum consecratum fuisse anno MXCVIII cum idem sortasse Mediolani degeret eiuLdem caussa Concilii
AEquum autem erat Armanni consecrationem non ant
fieri , quam discussa & transaeta oberti re; quapropter creadibile est ipsum etiam Anselmum , quamvis ab Armanno stantem eidemque obnoxium , consecrationem tamen ipsius differendam censuisse o Fuit Monachux ex S. Benedicti Ordine in Coenobio, nisi fallor, Padolironensi, duodecimo ab Urbe Mantua lapide dissito ad plagas Occidentales Padi , quod aliquibus ante annis fundatum a Thebaido filio Athonis Comitis Canusini mirabiliter florebat ; vix enim ad Brixiae Cathedram , magnae etiam Agri Brixiani parti ditione temporali tunc temporiς dominantem, evectus donavit illud Coenobium Ecclesiae S. Viti Medulensis, quae Urbi Mantuae finitima est . Satis etiam terrae adiunxit , unde Monasterium ad regulam D. Benedicti erigeretur. Quia vero terram illam, quae ad memoratam D. Viti Ecclesiam pertinebat, jure Feuda milites duo laudati Praesulis possidebant, largitus est Coenobio duos terrae tractuς ad Episci patum spectantes, qui iura Felidi supplerent; hinc factum 'ut libertati pars illa soli assereretur, quam indicati seudum possidentes Adegeiarius & Ardicio obnoxias sibi retinebant . Hoc totum colligitur ex supra commemorata Arimanni charta anno Io87
Opera Comiti Mathildis , quae maxime patrocinabatur E esiae Romanae adversus Henricianos hostes acerrimos ejusdem Ecclesiae, probabile est Armannum infulas Brixiana consecutum I9ὶ atque electum a Clem & Populo dumtaxat , ut fidem facit nota Catalogo nostro addita , nullo h bito respectu ad Henricum IV. Imperatorem, a quo in Episcoporum electione dominium a multis annis usurpatum ablatum fuit laboribus & studiis Rom. Pontificum, opem maximam conferente Comit. Mathil de . Qitoniam vero Matrona
εν m. IU. Italiae Saerae pag. rata bis r Armaumas illa Monactas a ρarta Bria i a Monumentum donationis edidit Aia xiensium Civium , atqua favore Comitusa Λει- has B ehinius in eit. historia Lita V. pag. ti . Gildis in Eccusia Brixiana electas , ciν id liquet ex istis cita Landulpha ver
253쪽
illa in ordinem Benedictinum studiosissima erat, ae praeseristim in Coenobium Padolironense propensa, hinc factum puto , ut novus Episcopus sive caussa grati animi erga Coamit. , sive ut eamdem sibi magis magisque devinciret adversus Henricianos animum induxerit benemereri de supra commemorata pia & splendida largitione , quam auxisse dicendus est Ecclesia S. Iusti intra ipsum Medulae Castellum posita , quippe inter ea bona , quorum possessionem ac iura eidem Monasterio asseruit & confirmavit anno MCU. Summus Pontifex Ρaschalis II., enumeratur: in Episcopatuxiensi Ecclesia S. Iusti intra Castrum Meaeuia , extra , Ecclesia GViti cum Terris ad easdem cellas pertinentibus ao : ita enim Episcopus tantae Dominae gratiam & patrocinium captabat . Sic, animadvertente Bacchinio 2I , ut eidem gratum faceret , favit etiam Armannus Uberio Comiti Parmensi ; nam Parma Henricianis studente , eorumque partes sequuta, ipse Ubertus in Brixianum soluin se transtulit , ubi Mathilde ac Episcopo nostro curantibus , agros comparavit, & gratiosissimus fuit.
Socii Bollandiani a 2 scribunt, Armannum Episcopum Brixianum Seculo XIL coronasse Regem Italiae Conradum . Si res ita se habuisset, dicendus foret Armannus vir magni nomicinis iam ab anno MXCIII., summaeque in Gallia Cispadana
auctoritatis. Sed ego, quominus Bollandianis assentiar , facit non solum silentium omnium Germanorum Scriptorum , quos in Pistoriana, Mencheniana , Eccardiana aliisque colle-etionibus lustrare potui, quique Omnes celebrem lianc Coronationem memorant, sed etiam aperta Landulphi ab Sancto Paulo supra laudati auctoritas, qua certissime patet ab Archiepiscopo Mediolanens Anselmo de Brui Conradum, quem alii vocant Cononem, Henrici IV. Imperatoris filium, paterna eXcommunicationis nota ab Urbano Pont. Rom. solutum
anno MXCIII., opem ferentibus eodem Pontifice , Comit. Mathilde, atque elphone Italiae Duce, in Italorum Regem, imposta Modcetiae aenea corona , fuisse creatum . At enim ab ipsomet Landulpho , ex quo uno hanc notitiam in Indicem retulere Bollandiani , hoc fuit posteritati consignatum .
254쪽
Landulphus junior apud Puricellum in Mia II. Arridi is Heu remsaldi pag. nobis testatur , ubi ita scribit Cono Rex,
dum Henricus Pater Eeeum rebellis is excommunicatus Diveres ἀsuadente Urbano Papa II. per eontractionem Mrthilaeis Comitissae ,
Θ eium Anselmi de Rhode Mediolanensis Archiepiscopi , Θ Ariamanni Brixienses, fuis eoronatus Morietia o c. Sunt ista Bollan dianorum verba Tom. V. Iunii Bolland. in Vita S. Herem-baldi die xxvII. Iunii pag. 3I Sed hoc testimonio evinci solum posset, Bollandianos a Puri cello , Puricellum vero a corrupto a 3 Landulphi codice
in errorem fuisse inductos . Verum Puricello ea te suo non est plane tribuenda, cum eius textus adamussim correspondeat Landulpho : sunt enim haec Puri celli verba in opere a Bollandianis citato : Cono quoque , De Conradus verba sunt
eiusdem Landulphi paullo post medium illius Capitis primi
Rex , qui dum Henricus pater ejus Diveret , per contractionem
Mathildis Comitissa, is incium ejus Anselmi de Rhode fuit eorσ- natus Morietia , o in Ecelesa S. Amsrofi regali more coronatio autem illa est, de qua nos quoque agebams Cap. ZO. num3. ad horum Pontificum seilicet Anselmi de Brui , Θ Armaniani Brixien- ordinationem non respexit , sed regnans in Deo , qui Burgus Sancti Domnini dicitur, vidit Praesbiterum Lyprandum propter Patriam naso , is auribus truncatum ag . Nullam igitur partem habuit Armannus in Conradi inauguratione, ouam tamen habuit praecipuam in electione Archie
piscopi Mediolanensis Anselmi de Brui. Res accurate narrata eu a laud. Landulpho iuniore . Scilicet , defuncto Arnulapho Archiepiscopo, Mediolanum venit Armannus quasi Cariadinatis , qui ubi sensit nobilem multitudinem Mediolanensem convenisse ad eligendum Landiilphum de Badagio S. Ambro si nonicae Praepositum, in Archiepiscimum , virumque moribus oc vita , quam bene ornatum , substitit, & electioni illi non consentit, hinc p mulo in seditionem acto contra Landiilphum, tumultuariis suffragiis alterum Episcopum ele-
ci3 Landulphianae historiae indices mss.
non omnes in idem mnsentirer multaQue aut addita aut dempta ruisse . testis est Μurat rius in Praefat. ad Landulphum seniorem edutum Tom. U. Scripp. Italiae . noique olim in opusculo, eui titulus: delli Gre- ψει, adnotasse recordamur a xo Eumdem locum ita adduxerat Puri. tellus in monumentis Ambrosianae Mediolanensis Basiλcae num. 1 l. pag. 46y. in dum murteus Pater ejus varao reper eourractionem Mashaiati Coamtiga officium ιιι M AHιλε de Rhaade mi ereonat.a
255쪽
git, nimirum , Anselmum de Brui hominem simplicem , MCanonicae S. Laurentii Praepositum . Mirabitur sane Lector tanta floruisse auctoritate Brixianum Episcopum, ut non solum restiterit electioni Landulphi de Badagio, viri moribus oculiata tam bene ornati , si fides laudato Landulpho : verum etiam alium Archiepiscopum dederit MedioIanensi populo contumeliosis istis verbis : volis fet prout proversium dicit, populo suiso Episcopus surdus, sive , ut in aliis codicibus, lur-dus . Auctoritatis hujus, de qua neque antea neque post vestigium ullum innotescit, suspicatur Saxius a 3ὶ caussam 1 visi e , vel quia Armannus erat Mediolanensis Ecclesiae suta
fraganeus, vel quia Legatus Apostolicus . Utramque arbitramur probabilem ; alteram enim exemplis eiusdem generis a Landulpho relatis illustrat Saxius I altera vero consona est rationi, atque in eam inclinavit Papebrochius in Exegesi &pradicta num. Io3. 26 & Saxius ipse loci cit. Etenim excelsiori aliqua dignitate praeditus esse debuit ille , qui ct collata a nobili multitudine suffragia abolere, & alterum suo veluti nutu constituere Archiepiscopum potuerit. Opinioni
huic maxima accederet vis ex cruodam Diplomate Commemorato a Florentinio in Indice Episcoporum Brixianorum , in quo Armannum appcllatum iiiisse vicarium Papae, ipse testatur: at illius Diplomatis annus dignosci cum nequeat , nihil ex illo, ad rem nostram quod attinet , certi extundi potest . Ut ut autem se habeat illa charta, citra dubium est Cardinalitia dignitate insignitum fuisse Armannum etiam antequam ad Cathedram Episcopalem eveheretur , quocirca in Cardinalium Catalogis minime est praetermittendus Paulus enim Berenienensis in Vita Gregorii VII., quamdam referens revelationem huic Armanno factam, ita exorditur Cap. 74. pag. 324. 4 inter hae quanta obedientia tanto viro exhibenda foret Hermanno tune temporis Cardinali , sed postmoesum Brixiens s Ecclesia Praesuli divinitus ostensum es ; quo ex loco deducitur, jam ab anno MLXXXV. , quo ad caelestem Patriam Gregorius VII. migraverat, Hermannum fuisse Cardinalem . Neque
notis ad Landulphum Toni. U. et) Η ine paullo post hujus Pontificis mor-Sexiep. Italiae pag. 4ro. sub initium Mai. VI. tem litteris ccinii navit a edita est etiam a Maii . Nuraicitio Tom. III. l ai. I. Rerum italica--οὶ Sub initium Ton. UL Mui. Ium .
256쪽
que movere debet Landulphus, a quo vocatur loco citato Armannus: quasi Cardinalis ; niamque particuila quasi , adnotante Saxio loco citat. , non ad minuendam significationem v cis , cui praeponitur , sed potius ad designandam rem vel dignitatem a Landulpho hic & alibi in historiae decursu pes si ira userpatur, idemque sonat apud ipsum, ac utraque haec, nempe , Didelicet . Utrum vero in Episcopum Brixianum oriadinatus eam dignitatem retinuerit , dubium facere posset isthaec eius subscriptio in Diplomate Anselmi huius nominis IV. Archiepiscopi Mediolanensis 27 signato anno Domini. in Incarnationis MXCIX. Iv. Nonas Februarii absque ulla Cardinalitiae dignitatis mentione . Ego Armannus Brisiensis Episcopus interfui ετ 1usscripsti. Ex hac subscriptione corroborari posset sententia Puricelli asserentis ca8 , post Panvinium de Episcoporum titulis & diaconis, antiquitus usque ad Alexandri III. tempora in more fuisse , ut qui ex Presbytero Cardinali Episcopus fieret, Cardinalis esse desineret. Sed a laudato Saxio iure vapulat hinc Puri cellus : quam
infirma tamen haee ratio si , ait ipse loco citato , qua attulimus dilucide probant. Armannum enim pos initum Episcopatus Brixienss rerimen longe ante Alexandri III. aetatem T. R. E.
Cardinalem subscriptum legimus, quemadmodum in Bacchinio re Ughello videri potest; quocirca creditu facile est, indiscrimi natim eum titulum modo usurpatum fuisse, modo praeter inissum in publicis Monumentis: quod Monumento donati nis factae Ecclesiae S. Viti Medulae supra commemoratae illus rari confirmarique potest ; quippe sub initium vocatur Domnus Armannus Card. R. Ecelesa , Θ Episcopus praedita Santa BrixieUs Ece a ς in subscriptione autem praetermissis titulo Episcopi ita habet di Ego Herimannus T. R. Ecclesa Carae A quonam Pontifice ea fuerit dignitate insignitus nihil certi habeo quod afferam , deficientibus probatis Monumentis ; neque enim adduci possum , ut putem , euaradem esse ac Armannum ab Alexandro II. anno MLXI. in Cardinalium numerum cooptatum . Namque eum fuisse Episcopalibus Infulis exornatum nulli bi se vidisse aifirmat Saxius locicit. ; sortasse eam accepit a Gregorio VII. , namque inter N a Car-
εν Apud T L IU. pag. In Distertatione Nagariana cap. I .
257쪽
Cardinales ab eo creatos hunc recenset Panvinius cas :mannus .... Diaeonus Cardinalis S. R. Ee. Asterato in cit. ad
Manhelmum notis 3o nullum est dubium , Armannum a Panvivio commemoratum eum fuisse , de quo nos agimus , sed nobis satius videtur per coniecturas dumtaxat hoc innuisse ; nam ipsi met Panuinio illud fuisse obscurum satis indicant apposita puncta ..., quibus quorumdam Cardinalium genus, patriam, aliquando & nomen ignota ei fuisse den tare voluit, teste Strada in Panviniani operis nuncupatione. Probabile est autem a Summo Pontifice Gregorio collatam ei fuisse eximiam illam dignitatem, ut gratificaretur Comit. Mathildi , cuius ope & auxilio ad Episcopales quo Ne insulas Hermannum fuisse promotum testis est Landulphus mox citatus ; unde cum iis convenire haud possum recentioribus Auctoribus 3 i , qui affirmant, omni studio Mathitaem contendisse , ut Anselmus de Badagio in Archie scopum Mediolanensem eligeretur. Qui enim fieri potuit, ut A mannus tantis nominibus Mathildi obstrictus , ei in tanto negotio, tantaque solemnitate contrairet e Huc a xcdit , apud Landulpham, cuius testimonio inniti videntur illi Au ctores , nullam esse de Mathil dis studio erga Anselmum de Badagio memoriam, imo ex universa Landulphi narratione contrarium coniici potest . Narrat enim Mediolanensem pulum in Anselmi de Brui eleistionem Onsensisse gratia Romanae Ecclesiae , & Brixianae, ac Mathildis Comita favore. Verum nostri Epistopi commentarii seriem texere progredientes ex supra commemorato Diplomate Praesulis Mediolanensis inserimus, eum consuetudinem. habuisse cum Anseumo huius nominis IV. Mediolanensi Antistite ; ratam enim habuit , suaque substriptione confirmavit sententiam , 9uam adversus incolentes Ecclesiam S. Protasi in favorem Monachorum at me Abbatis S. Simpliciani tulerat Mediolanensis Praesul IV. Nonas Febr. anno MXCIX. 3a . Sed & anno insequente, nimirum millesimo centesimo, in huius Ecelesae regimine perseverabat; etenim a citato Lan-dulpho 33 recensetur eos inter Episcopos , qui jussu Anaselmi
258쪽
selmi Archiepiscopi 'Mediolanensis Grossolanum consecrarunein, Episcopum Samiiensem. Equidem i scio, hanen initiationem affixam ruisse ab : Ughello in Episcopias Savonensibus 34
anno MXCVIII. , verum iduobus post annis ea dem contigisse ex eiusdem Landulphi narratione post Pagium seniorem α Saxium 33 colligimus.
- Post haec rem admiratione dignam invenio narratam Cap.
XXX. citati Landulmiani operis nimirum , anno ΜCXVI. Iordanum Romae tunc versantem, deposito in Ecclesia Latearanensi olim Episcopo Armanno Brixiano, ordinasse alium Bri xianum electum in Episcopum nomine Villanum , in qua Ordinatione secundum ordinis sui officium factam a se fuisses lectionem de libro Exodi , mitrain de capite Villani casaexuentem se 'in eius capite firmasse memorat. Caussamquὰ Episcopatus Armanno fuit abrogatus , apud nullum Scripto rem commemoratam fateor cum Saxio in notis ad hoc Lan
dulphi Caput; fortasse Henrici V. Imperatoris partes , ab Iordane , aliisque i Ecclesiae Episcopis & Cardinalibus anathe male perculsi, sequutus fuerat qtradam ductus oeconomia ,
sed sua noni care difficultate isthaec coniectura , animadver tente etiam Saxio loc. cit. ; cum eX Diplomate Henrici V .
dato anno MCXXV. 36 constet Ioannem Brixianum Eptas pum ab eodem Henrico intrusum fuisse usque ab anno MCVII. Unde Hermanno nihil erat, cur ad Henricianas partes deflecteret. Dici etiam posset , , id consilii captum a Iordane Archiepiscopo Μediolanensi , propterea quod Grosibia nus , uti supra adnotatum est: ordinatus fuerat Episcopus Saavonensis , is Anselmi Archiepiscopi Mediolanenses Vicarius , una cum aliis a mitro Hermanno 37 cum Vero per Iordanem a fidelium communione separatus deincUs fuerit Henricus Imperator, nihil mirum si Iordanes despectam quoque habuerit Brixiani Armanni consecrationem, 'ui favebat rebus Gro lani, Henrici partes sequuti. At ne noc admittatur faciunt ipsiusmet Grossolani res; fuit enim ipse eadem occasio ne Romae absolutus , atque ad suam redire Ecclesiam per. missus , unde creditu difficile est , adeo severe actum fuisse
3o Tom. IV. pag. Rerat ex Archivo. Civitatis a 3o Tom. v. Rer. itaL pag. 4ν Gallo in supra laudato de Fructibus 363 Ex florent iiiii Indice. Monumentum Pag. diau Galeardus in notu ad Ughellum, di edi. i. rγ m. v. Rer, Riat pag. va.
259쪽
eum. Hermanno adeo leviter cumGrotalano. Ideo in ean iis historiae tricis coniecturis agere nolumus contenti in .nuisse eam Landulphi narrationem gravP apud nos laborare fidei suspicione , utpote a nullo alio , iquem sciamus , auctore commemoratam . Porro Landulphum naud raro multa de suo addidisse , norunt Eruditi ; neque mirum ista de Armanno esse conficta ut ei infamiam inureren, Uem sem-Per aversatus erat , propterea quod Armannus Pontificiasta Mathildis partes, sequutus fuerat , quas Landulelius presbyteris coniugatis & dimoniacis addictus odio habeoat. Hoecirciter tempore narrant Brixiani, eum in Orientem navigasse adversus Infideles, quod inverisimile non videtur; certum suippe est decreto per Urbanum. II. R. P. in . Conciliis Placentipo , Claromontano & Lateranensi primo, bello sacro, christi Sepulcro Terraeque Sanctae vindicandis a Saraceno xum dominio, Anselmum Archiepiscopum Mediolanensem , pliosque Galliae Cispadanae Viros , cum sanguinis tum dignitatum honore clarissimos, coacto milite. in Orientem pe
Reliqua Armanni gesta , perinde ac annus, obitus adhuc in tenebris latent. Sepulturam tandem accepit in S. Gervasio 39 , ut est cum in nostro tum in aliis Catalogis. Atque ejus memoria olim erat clara in Coenobio S. Petri,in Μonte UNMo o , quod illius Ecclesam S. Eusebio sacram censibus dotasse dicebatur. Dies eius emortualis, olim. habebatur unia Mecimus Septembris ob auctoritatem cuiusdam Calendarii continentis necrologicas tabulas horum Episcoporum , ubi ad diem xi. Septembris ita, est scriptum : Olitus Ven. Patris M. Martini Armanni ui. Bri ita ij Septemtris 4r .
Rota loe. eit. pag. 3or. ' i Est sub initium unius ex Breviariis mss. 13O De hae Ecclesia adnotavimus aliquid speiantis ad finem Seculi XIII. in Archivo in Rusticiano II. secretiori alias coqiniemorato hujus Cathe, e Monasteris vide ibidem. drian . .
260쪽
cantur odericus es obertus, Verum a nostri Catalogi serie recedendum hoc lqci non est, cum certum sit Armanno sustecti im fuisse Villanum anno MCXVI.; eo quippe an .no habitum fuit pro iudicanda Grossolani, aut Iordanis in Arachiepiscopum Mediolanensem legitima. electione Lateranense Concilium. Pronunciata autem a R. R. Paschali. II. sententia pro Iordane, consecratus I fult altera die in Ecclesia Latera nensii Villanus in Episcisum Brixianum. Huius consecrati
nis notitiam, advertente Saxio Ioc. cita pag. I ., gratam referre
debet Landulpho iuniori Brixiana Eccleta, quae perturbatis eo tempore Ecclesiasticis rebus plures simul. Episcopos a sortita, hinc Pontificia, inde Imperiali parte suum vicissim Antistitem
substituente, eorii mdem Episcoporum chronoeaxim habet imple Xam. Si genuina foret pergamena a Μuratorio Dissert. LXII. Antiq. Ita l. producta 3), dicendus esset villanus concertati nex habuisse cum Monachis Padolironensibus ob duas Eceleia
fias . 4asque probabiliter .ini Territorio Medulens , ab eius
Piacleeessore Ari ria b eisdem concessas, ac tandem composuis. se mense Aprili anni MCXXI. Pergamenam initae concordiae
antea sierat Villatius sive Bria a populo & .Gero , sive Romae a Nun. iis eo fortasse pacto , quo accidit sit, Adriano IR , eum inepistri venuinationem Episcopi Placentini per suos Cives gravis limis eriminibus aecusatum compulit Placentinorem Oiatores Romae Ueris saliter, ut eligerent Episcopum Succetarem . q. em Ipse ritea consecravit. Vide Ugheia tu in ii, Episcopis Placentinis. C. terum liacet sequioribus sesulis ea obtinuerat discipliana, ut Episcopus a populo electus confirma. Ionem acerperet a Rom. Pontifice , tamen in Eeelesia Mediolatienti diu viguit vetus disciplina, qua Rom. Pontificum auctoritas in Episcoporum ele ne, di consecratione non . misi raro interponebatur . sed universa res at Metroin, lita peragebatur. Vide Thomasinum Par. II. pag. 433. Discipi. veteris & novae. α -Bri una eum sua Metropolitiea, aliisque. Ecelesia filii Brixianae communis . Reiesa ante annum ti in hujus Ecelesiae Epistopum elactum suisse queitidam Ioannem scribit Florentinius in Catalogo , eumque Galeardus in notis ad Ughellum pag. 34 I. putat ab Henrico Imperat . ita oberto subiastitutum , uti a parte Pontificia Arima no Villanum. At videnda quae in Ariminin
33 Tom. U. pag. 2 o. Hae de pergamena redibit sermo in uaseredo .