장음표시 사용
411쪽
3ys ACTA ERUDITORUM di ipulis Christi, Hippa Frus de in Apostolis, flii r
nior de vitain obitu Sanctorum, Sophronius M Baptismo Apo- si latinii, dc Nicephori Callifl Menologium, graece. DONUM, versorii Heristianae additus est contextus Grecus exedit. Casta sit, in qua quae desunt, ea ex Chronico Pasehali supplentur. Hi poti commentatio ex Tomo II Auctarii novisimi ui. Patrum T quod Dic Cottia si lar edidit, recusa .
otat Ham et.Notitia raraeorum ex MARDOCHAEI, -- ceruioris Larisa actam haurienda, Hebr. Lat una cum
a AC TRIGLANDII dissera de raeis
recusa. Hamb. x Lipsiae, impensis Christiani Uebraeit, VIAE, Akb. a. . .
Scripserat3 M. Triglanatur. Professor quondam apud Mia:
vos Lugdunensis, ad Gne in Polonia de variis, quae HK- . . morum cctam pertinent capitibiis ad lin illi uigemper Maure , .m ita reis excint, ut simul se, originem ambquissimain, si item praesentem conditionem, ac praeterea demptores praecipuos edissererent. laee disseriatio res iis ria in epistola modum scripta est Hebraice ad Hanesum, ex cujus Bibliotheca. sub hasta divendita, ad Summe veneri JαFribdericum Wincklerum, Pastorem apud Hambiu genses Nicolasetanum, pervenit. Eam Editor in lucem vel ideo proserendam
censuit cum interpretatione sua Latina notisque, quodpauculis an Karaeorum scripta exstare,nullum vero numquae exstant, squamviso illa rarissime obvia sint Secta hujus rationes &H- loriam lain diserte, quam quidem in illa fit exponere intellige ret. In quo consilio confirmatus est, pol quam vidit ex hoc Κaxaei tractatu ea maximam partem derivata esse,qii: Triglandius de hoc argumento singulari Diatriba eommentalus erat, in qua tamen non pauca omina sunt, quae in eodem Tractatu tum do ullis argumenti tum potissimum de seriptis Karaeorum fusius exposita leguntur. Hasbabens instituti rationes in editione ipsa
412쪽
tinani, in qua sensum magisqIIam vocesse status est, atque hoc
ipso indoli linguae Latinae propius accessit, ex adverse oppone rex inferiori rom exhiberet vim has partim ad illustraab. - dam partimineolis ranaandam Scriptoris sententiam pertinem ies. Commentatio se duodeclin vitibus, quae exmente Semra ptoris duodecim tristinis resimiidere debent, continetiu. -- nimi in impendio exhibet ostione or undiopropolitas.
III. a Judaeorum Rabbanitariimseu Gaditionariorum, , nitim Mialiaevitannii afferes, quae Κaraeos asadducaeis disi , os scissos his antiquiores esse tradunt. III Idem argumentum
persequitur produistis R.Juviis Levi ex libro strix filo
Mabanta ex libroVS testimoniis. IV originem Κameorum au adducaeis repeti non debere ex eo conficit, quod RaraeiSado--
cum S. Baithosum nusquam inter majores sios numerent, sed potius detestentur, quod nunquam fuissent facturi, si suam illi deberent orbinem, sicut plures alios, tanquas docti inae stipe as seela recensere ex antiquis soleant, quamvis in nonnullis ab illis μή discedruit. Cap. V ex R. Agariae de Rideis inor Enἰajim demonstra Maratos sub Teinplo II jam exstitisse, Eadducatorum, mine comprehendi, quippe quorum duo suerint genera, alterum eorum,qui Sadocum 'aithosum sectarentur, utertini ve
ro, qui se ipsos missio uintiae sp ac ita appellarint, qui ipsi sint
' araei. v. VI insteii producit seriem Prineipum, quos in AEgypto se habuit leprofitentur Raras, inde a primis initiis ad A, C in o quo anno eam Karmis quidam tauri iiivenisse tradi- tur, deductam. Eodem care misenum sinit, duos fuisse im ter Deos aqua Non se vinnulos, quorum alter Aram bin Sci his, tempore Mischnae ob atae altera n -mrina quatuor re amplius post Mischnam absolutam sueulis vixit..
Quando itaque Rabbanitae tradunt, Ananis dei num aetate ortos
esse Karaeos occasione disicnsionis, de principatu inter ipsum alio obortae, id non de Anane posteriore, ad quem Rabbanitae reserunt,sed priore accipiendum esse Noster demonstrat, quippσςujus aetate lites quasdam obortas esse ipsa Gemara testatur. Ne vie tamen vel sic ex illa controversa Karaeorum origo repeti totos cuni acivilis tantum fuerit, non autem ad doctrinae diversitatem
413쪽
V statem ullo modo spectarit. Cap. VII sata di simulare ut, studia rae iiii in universum strictim delineat Capatre post notitiam Kar ια - , duplicisq3 eius libri, renitam P a locum bene longum ex hujus adponesio
rem librum, qui lucem nunquam vidit, praefatione assere, quo variae ea uiae dissensioisis Rabbanitariima Κaraeis exponantur, α in Sectae Karaiticae origo ex monumentis historicis accurate eruitur Cap. IX idem urget argumentum verbis R. sis γ Mini ex libro ejus Ms. cui titulus este ri Nilo , cujus longior de antiquitate&puritate dolirinae arait dissertatio eo, betur, postquam de Autore te in ejus scriptis mentio facta esset. Inter cetera notatu digna conspicitur Series, ordine temporis consignata , Doctorum, per quos inde a Mose usque ad c hane aetatem araei doctrinam suam propagatam esse censent. Cap. X de Menachram, Κaraeo quodam, cujus scriptum aliquod pollederat Triglandius, solicitum est, de quo tamen nihil sibi constare fatentur araei praeterea de Aqui incontiose ex ri. Asaria de Rubris quaedam repetuntur Cap. XI luculentam, riorum inter Rarae scriptorum notitiam exhibet, quam alibi
fiustra quaeras Praecipui eorum sint R. 3 Hida Hallinua
ιιι eritis ibis Udia praeceteris laudatur, R.yaeo, Moen, Aaron uterque,' rc posterior, est reben Ioseph aher rauo alii, quorum recensitatem hie suscipere non liceti Den, que eap. XII ostendit, araeos eundem habere Codicem, quo utantur Rabbanitae,in iisdem vocalibus; quas divinae ori inises se amioscunt, in inlini. Haec summamiotius aeraritust praetentant, ex qua intelligitur, Scriptorem hunc non ex ingenio suo, sed ex monumentis historicis, quae vel in Rabbanitarum, vel
Karaeorum antiquiorum scriptis supersunt,argumentum hoc ex seirasse. In notis Editoris tum alia ad res antiquitates Judae rum spectantia, tum inprimis ea, quae historiam eorum literariam illustrant, leguntur, nec raro vel emendantur, vel supplemtur,qui de hoc argumento exstant Scriptores, inter quos Cum R. Seba talarrime in 'a' ἐν 'raet palmam reliquis praeripiat,nec
ille tamen ius nota dimittitur. Ut proinde specimen hic quasi
414쪽
instam Biblioth. Rabbim ,in qua instruenda Cl. Editcnem eum inarime occupari ac inaus. Praemisia est Praefati diffusior,
vi qua Eduo prinWouulini suamdetari is sententiam propo- - , tripliseni inita tem 'noxiis, ruri pisiiuunquulem erilioris Midolescentis quasi,ouae simia traditionumiuitia uotante M ita incidat. Mi iam a Mustioris des nati annitem Minis ni id se d/ QN HII, tertiam denique tati'senescentis,quaeia solum xv reserem; voles rieorum misere inclinire coepe- His pro institutiris ui opiose ea positi indit commem. tur de scriptis araeoi cui iris,luminam inratis, quae et in ipso Gruct tractatu, vel in notis non erant commemoratas postea diligentereoniniemorat Seriptores illos, qui huc dum .el copiosius vel strictius hinc inde de araeorum rebus exposuerunt. Appendicis loco recudi curavitJae Tritiandi de Sessia moriun Diatribalneum emendatiorem, tum Iudice, qui hae enus desiderabatur, instructam, gratiam hoc ipso initumis ab iis, quibus Scriptores Trihaeresii, in quorum repetita editiolio haec diatriba lucem adspexerat Delphis, o3, in 4, seorsim pos sidentibus, eruditam Triglandi diatribam sine illo Syntagmate comparare volupe fuerit, quae ut ipseiugaraei tractatum pas- sun illustra ita varia vi Testamenti loca d quaedam antiqui
i uxtis capit interiora ob luiud pers-
Veteris Testament i, ae Disara in OHistorica, Ma iurisatis vindicias exponent; adomatas DIOR GOTT-
mus ac nonitapridem extraordinario quoque Minino 'cae Prosessionis muneri admotus, eurate in Praefatione recentet, quotquot in hoc studio deeurrentem ipsusn antecesserunt te
415쪽
tibus producit d. I inium, Mich. Walthemimicum is la saepius atrasse, licet dissimulato nomine, Heideneriim inE iniridio sim semitd Lauri Fabricium, Abr. Calavium, D. sese avo dum, 'Henr Majum, Ge. serpilium, in cujus tamennem multa reprehendit acriter, de ceteris quodue singulis adaena, ouidpraeniterit quisqit quainqtie secutus ut viam. η Potiti, nesis eodem modo sistit statum Senensem, Me serarium. α
Bonsi eclum, Antidisserinum, Pet. Dan. Huetium Josephum de Volsin, Chemibinum a S. Iosepho, Jos Mari Torre, Claud. Frassenturia, Scipionem Sganitatum, Mesi Simonium, Lud. αdu Pin, quem ceteris omnibus anteponit. Ex Resolinatis citat. Manum Waltomun Frid. Spatalicinium, Io Henri Hottinge rum, Io. Cosinum, Io Editardum, Io. Heiar. Heideggermn. Postquam uti diximiis in te iseruit, quid in quoque deiideret,
tandem concitidit, nondum exstire Isagogen ad S. Scripturam, ita comparatam, ut remotis peregrinis ad rem non facientibus digressioniblis ea praecise exponat, quorum cognitio aditumae viam sternit ad sacrarum tabularum ieetionem. Quare comsidium credidit, adhibitis eoriim, quos memoravimus, peri bus, ac praeterea interpretum commentariis, Introduetionem adornare ejusmodi, quae omnia complectens necessaria, brevit iis tamen gratia non careat ordinem proinde secutus est hunoee. Primum inscriptionem libri expendit: deinde de loco, quem ista nonis codice tenet, disserit tum dispicit de sequore: hinc arguinentum lautealii Litemque scopum, utilitatem: inde deli autoritate novi dijutat postea de in tes situ Tunc sequiti u generalis partitio libri, re singulorum capitum argi lenta in brevem redacta tabulam reposentantur. Denique commentarios subjicit Iudaeorum Christianorium quirimus varias divisi in se stas sis initur, addita libri serina, nec non loco ac tempore editionis. Prodit autem vin diuitaxat pim mi doctissimi ris Pars secutura propediem Parte secunda, qtve libros poeticos, ac tertia, quae propheticos pari diligentia persequetur. Prima igitur, quae prae manibus est, Parte Cap. Ide Scriptura S in genere, Cap. II de . . in genere, CV m de
Pentateucho in genere agit, tunc sequentibus Capitibus ad vigesimum
416쪽
simia in isque, quod ag nesaudit, si ulos historicos V. T. I, Mosa ei liminimethodo'inlaudi Mness,cis inrecenseris hujus generis vltro longiores sinus, marini eum usiuilibris per selectores Theologiae missio addictos allicere vide. ivxheriminutamen loco ultimuniciput, quod XX est, demi,
. de ceteris quoque capitibus firmiudicium. Itaque s Ititulim tibii constarat, observato, illi aliumab aliis tributume nim
cum in ordine librorum Bililicorimi, eum tamen, quem in L steriversione obtinuit, locum esse convenientissimum dicati.
sudisserit de suae prosapia, de ejus duplicino n. uub
iisque etymologia, de ejus educatione Arma quodque ea suerit typus non Mariae, ut Pontificii contendunt, sed Ecclesiae. Obiter etiam injicit mentionem Estherae, Iudaicae seminae, quae Casimiri III lonia regis concubina fuit,ac multa Iudaeis petravit privilegia, quibus etiamnum gaudentia. III positis certis fundamentis docet, M sverum non esse Astyagem non Darium Medum,non Cambysem, non Artaxetatem hi imanum, non Mnemone non Darium chima, non Darium Hystaspin, sed
Xςrum,de quo allatis argumontis id probare annititur. Iraeseriptore libri disseri quem alii Esdram fuisse. lii Ioiarimum pontifi Malii Mardinarariumst tuunti Noster, etsi postremam
ulque cuther asserit innocentiam contra Isurarunt,tradentem, Didiem librum mitem pro pax bola, non pro vera historia habitum esse Additellam seopum d utilitates libri s. ndisserit de libri huius autoritate canonica, a Iudari Unita di a Patribus Eesesiae ramoc Noster stabilit irinis argumentis, i c
d objectionem, petitam ab autoritate multorum Ecclesiae Pa-imini, qui librum Estherae ex censu libroriim canorieorum ejib eere videntur, doetissime respondet. Nec secius ceteras, quibus novi linim libri autoritas impugnat seu objectiones re- Ee a censet
417쪽
eensit aedilust inando Pontificii inter eos, qui lumen ς Momitant pro apocrypho, vo in limin Lutheruin xii CL Autor ostendit, Lutheriam non ipsium Estherae v v IMOstialiubis libri supplementiannuisse de quibus uberius agus in eorumque autoritatem, pro qua Pontilacn propugWine Meraim labet actat. I. Iuchronologiain hujus libri paucis r resentat. F. IX Partitiones libri varias exhibet ab aliis factas, inter quas Cl. Autor Calovianam probat, &I. X s opticam tot
vi libri tabulam sistit. I. XI quo commentatorum numerum in it, observat, nenrinein Patrum Ecclesia commentario hunc librum illustrasse, cum tamen eorum nonnulli libros apocryphos interpretatione sua sint dignati. Judaeorum e contrario magi stros complures nominat, qui commentarios in istiun librum scripsere. Ex Luttieranis quoque unus e taxat Commentaton producitur Rrentius ceteri enim, qui ad illustranduin liunci, brum operam contulere suam, homileta potius simi, quam exin serae acroamatici Contra Pontificiorum permulti commen
imi in nevisti in riscripsere,nec pauci ex formatis,qui-- Remons uitium siriola subjungiturD Uer,e- ,Δ- Hemdriijus capitis, ad quem modum cetera quoque ad istuc sunt, in inbus d passim isteriores scripturae interpretes Autor constitat, Spinoetam, rotium Clericum, Menomam, Hobbesiuin, simoniun Interduinintercommentatores etiam alioscognati argumenti scriptores recenset e g. Q UT 1μ mi ἔμ'. triptores M sacrificii G 'HI 's siriptore M typis R
TII EO LOG IA MORALIS, SI NOPTICE
tractata, Autore OIL OLFG AEGER, Canerigario Turingensi, Generat Superimenae. --
Adesierg. Tubium typis Christoph. Idenrici is, Iris Alph. I plag. 6. Ichoemoralis Theologi .e compendio natium humanae potis
siniuin eonditionem sibi explicMidana siti risit S. Rev. Autor,&εν συνο νε dilucido extubet naturain nostram in origine lita sana,
418쪽
sina, per peecatum primum corruptam, per foedus in monte S, naim legalem ordine inredactam ac tanaeinperfoedus Evange lis uin initioni e Sion re gratiam Misatoris medicinalem restitiis
istiuiseo Reularaitimis egit Has enim Mim aedium esse eenset peridon in ad bellandum hostem domesticum nomiinim, in concupiscentiam cum motibus usemnatis. ν licetur,ainen amplificationem dc uberiorem illustrationem hi juslibelli, si Deus vitam viresque quas Venerando Autoriar recamin concesserit. Int Autores, lianc practicae The logiae partem jamduduni excolumint, primum tribuit locum
Io. Amiatro, ratus, praeter eum neminem profunditatem corris piae nostrae naturae, ac necessitatem gratiae medicinalis, maxime .utem vivam fidei praxin, luculentius exposuisse. ckii libel- Ium de ei pili recte cognoscendo pulcerrime scriptum esse judicat, si h vpothelui de inas, quam passim ex religione sua inspersit de fide temporaria, quod nunquamn vera S seria, sed hypocritica semper contra quod fides vera si inamissibilis, qliae per nullum peccatuin Oi tale amitti queat. Ex Pontificiis criptoribus laudat Matthaeum Petruccium, qui omnes sensu devotionis siperarit. Ceterum eo bibentius in hoc campo versatur Auton,
quo magis haec Holagiae pars alitibus absit Pacificam quippe esse,in praxin urgere mi es etiam Rom.Ecclesiae Doebis res nobiseum conseat ire, immo longe venustiorem Roman Ecclesiae siciems reputat, si tota morum doctrina Iansentana Amymea esset Pimiers sex iuri oraculari indententias
clausu ri imprimis testimonia in medium sepe produriti
Martyres enim ait plerosque fuisse , qui morte veritatem Chimsianam obsigna inti De Praesule Hipponensi pronunciat, nse,snem melius naturaano gratiam diu cisse neminem etiam aegritudinem lethalem& damna peccato, medicinae item L ,eaciam ex vulneribus Christi fluentem, luculentius expressiisse alae Theologiae Mysticae scriptores, quousque sani simi repudi- M. neque fastidit viam illam triplicem, Purgarisam scilicet, Illuminativam diuιιiet am,quam Spiritus S in Scripturis comnien
419쪽
meum sub quib-haud raro chimaerae es rerum aio muliotan lintaininterito rejecit. Talia uuippe portenta non Ueta, rem, sed fastivno ambitionein, aut, u malis, tuum ' -- sanum finxisse. Finem Theologi Moralis ibituit muni nem hominiscummo a r. VId , quae silc lavi perfidemαρ ritatem fiat, in patria ex visionem mira cliaritatim reris stissimam. Nihil tamen fidei derogatum viilhq o charitati unionem cum Deo adscribit. Fidem enim principalespartes habere in articulo iustificationis, sedcharitatis esse
uniri cum Deo. Λmorem quippe exosculari Deum, ut S. num. Ita ovicum Gramra ensem, I lieologiim Hispanum, bonum atque devotum', 'si quaedam Romana non adhaererent, inmo- milibus laudatissimuin esse ait, probatque.ejus sententiam quod signum sit manifestum Reprobationis, non commoveri Commea moratione judicii extremi ad amorem pietatis vel odium peccati Per Spiritum II hess V, 23 intelligit gratiam inhabitantem, quae locum occupari teneatque amisi ejustitiae ori natis.
TRACTATUS DE RELIGIONE NATURAM ter MARI IN UM, --EM
Pra, Cop Autori ,quem, praesitu undam aperuit, hic est, ut eum adoraturos hinniat, α tentationibus conremtorimi religioni securos praeste ut vide ni, quousque pervenire se p. sidiis naturalibus, ieant, donec ex fide sublunior petere posse snt. Religionem ergo Christianam dicit non sore re ionem y fidei, si nil nisi rationempro iundamento lictem, ne eam
6 rationalem, porro conteiidit, nisi ratio concurreret in Raa, G Dei idea posto instituto disseritur, omnisque excluditur inseteria, reo usa per Spiritum infinitum Deus definitur, ejusque existentia probatur, licet, ad instar luminis in occultus ilIe sit, α 9. manifestatus crationibus vero tum Metaphysicis, tum Physicis, tuin moralibus exuitro Deum, ostenditur, α quae do modo
420쪽
in ista idea sit, demonstratur, ac subinde in nobismetipsis exi p. n. lentiae divinae demonstratio copioso quodamin extenso dicem di genere quaeritur. Nec imbecilleio ro a completnento prae-.diistionum divinariam existentiae liujus argumentum petitur Conscientia hic porro tentatur, nec populorum negligitur con Q sensus, ubi diligenter observatur simul, pro invento Politicorum O, 8, 81. Divinitatem habendam non esse Atheorum ignobilis gens stra 9Q-gem hic patitur passim telaque quibus utuntur, masculere 'Palindivitur 'gillatim, quae de deficiente iis Des idea alii insidiintur, ac ideae ct imaginis dis timenestenditur, remota ut 9 tima, prior illa vindicatur De Dei unitate porro, nec minus de ioi, aeternitate dc immensitate dis tur; ouaein vero num Deus o per essentiam, an vero per operationes altim esensit, pro in o utili habeturrepericulosa De scietitia Dei media inprimis dis Minci quiritur,&deni concluditur, potentiam Deliindatam esse risis in ejus voluntate, illum scire, quae a nobis sint facienda, fierique, quia siemus velit, si nolit, nec eadem situm esse me mundi sine contra Epicuraeos, Platonem inimi in Aristotelem eo in iole disseritur, ac Plato eo devenisse fertur, ut essentiam quamam supremam, intelligentem&infinite potentem; quae produxerit hoc universuri, admisisset, remoram vero injecisse opinionem, ex nihilo fieri nihil. Contra materiae aeternitatem di no' l. sputatur prolixe, Aristoteles confutatur, mundique creatio ac M. conservatio diligentissime inculcatur, magnitudinem vero hu Σαι. jus universi occasionem dedisse antiquioribus sertur, quod infinitatem ipsi tribuerint. De concursu divino ad aetiones malas ibita existhraat Autor, ut gloriam ignorantiae hic Christianis com 233.
mendet, quandoquidem, ipse opinante, prestitisset, hanc quaesonem nunciuamsiisse visceptatam. Contra Originistas in aues ninali sipplicii quoque vindicatur aeternitas; ex natura vero Angelos demonstrari posse, dubitatur. De anima deincern immortalitate inprimis hujus prolixe dc erudite disseritur, ne sui qmmimmiter appenitentur, hos tales esse redit doctissimus Autor, quiper superbiam gloriae siti ducerent 4 si aliter sentire, quam multitudo, α cogitare secus, in alii homines, restati