장음표시 사용
421쪽
e possint scientia quoque luc aliquamisduplex admittitur, ius, qua lex divina scitur, coriis postea, qua lex in prariobservatur, passiinque de rebusmon prorsus quotidiani Wyde ordine justitiae ac misericordiae in Deo,utra sit altera nostro conens adimodo prior. de 3 peribus Gentilium aliisque disseritur.
soricum Accedit Calaisgus praecipuo ruim historimrum, alectis judiciis de librorum. editionum pretio, magnis accessionis locupletatus a . . MEN CLENIO. Consiliaris. Hi oriographo Regis Poloniae. Misis ima ad Parisiensem O Bruxeinsem rec Muta, accurate enodata. 'Lipsiae,apudD. d. Gleditsch&Fili Miris Alph 3pl. --odierat hie liber superiori anno Lutetiae ne iis naidio a post praefixo Autoris nomine, Lavisti dum ram'. e saeticentiati, mollis, aesta Mene nio, societatis nostri: irectori, ita se probarit eum ordinis concinnitate, tum d ctrinae copia α styliotiore, ut non solum juvenibus ejus uin
nem demeliore nota commendaret sed eum quoque cum a ditamentis recudendum curare Priorem quidem partem pauculis distinxit notis at posteriorem, quae Catalogumhist ricorum exhibet, Memendavit diligentinime ruberi e I eupletavit, propria lianc in rem usus bibliotheca, quam quod ad historieos quidem libros attinet, instruelissimam se poludere non diffitetur. Premisit etiam Additanaenia quaedam ex editione Brisellens, cujus re naevos sub finem pres si is in
cere indicat. Accedamus ad ipsum libri Autorem, qui in Praefatione eos qui ante te Methodos historicas scripterunt recenset S in tres
422쪽
publiearim historias uiri uni doctrinis moralibus vel po-.uricis inde deductis, et Ludovicum Tlioniassinuin, cujus iuri -- ,soriam profanam Christiane tracta si nos quoque Sisar IIosetiecensuimus: inast riuiproximis annis ina mi numero sin titulo Methodiis te edideram Introd cliones, 'reviaria historica in tertia, qui tradiderunt me esiodum rite tractandi studium historicum, inter quos principem locum tribuit dii 4 Wheam, utrumque magnis laudishus extollens, non tamen silentio praeteritis eorundem naevis.
Huic post emae classi Noster cupit interi, ac proinde institutum AE tractationem ejus paucis contemplabimur. Exordium facit asine studii historici, notatque eos atro lapillo, qui ideo historiae
dant operam, ut memoriam repleant numeris Olympiadum annorumve, notitia varioriun regum, concilioruin ac haeresium. scientia antiquorum rituum isorum, originum urbium atque
imperiorum, quae sint hujus genetis phira Nilnirum vult, eo consilio tra standam esse historiam, ut ex aliorum recte prave oti ne is sapere discas, ahenoque exemplo damnove cautus reddaris, utque inagnorum virorum exemplis inflantineris ad virtutem trudentiam comparandam. Hinc cum exemplis
praeteritis conjxingendam esse praesentisaeuiexperientiam: invosigandas esse catinis, cur respros,eresi emi minus: anibinum esse advertendum ad assectus, quibus honilne ades id avndum suere compulsi, viis alii simoeulum nostri sis rum Id quod 'molun Terentianus ille Demea
-jutio, aitque ex Hiis eremo' - Issi Ceterum eum hiesinis historiae si omnium communis, Autor suadet, ut d finis proprius ab unoquoque rejiciatur, hoc est, ut sui iusque status rationem habeat, inque legendis historii se potulimum animo in M. quibus obsinatisressi gererepnidentius possit. Quod
sane monitimi esse egre, Mnemo quisquam negaverit rex quore illud conficimus, peccare plerosque lustoriae cultores, dum cognoscendis Principum &Reriimp. historiis tantum temporis impendunt, ipsi os nec recte nec male administrandae Reip. occasionem minui contra negligunt ritas vi in magno
423쪽
'oram, emunirinxime, qui in eodem, quoips, vixerant flame combus tamen, quid in vita sequendum sitsugiendumve, ilia aenisecillima certissimaque admissitione in vel virtutem via, distere poterant. Sed progrediamur ad Cap. LI, quo Autor es uiter disserit de scientiis studio historico praeniittendis, Geogr
Haia, Antiquitatum notitia, Sc Chronologia. Nec solium harvnx disciplinarum demonstrat necessitatem, edoc methodum praescribit commodam ista si vilia tractandi, ac praeterea optimos in hiinc usum commendat libros ni si quod antiquario scriptores praeterit, quos tamen eum nuper diligentissune collegerit Cl.Fabricius, sacile Ilinc praecipuoruni notitiam petere possunt ha- ruin litterarii instuclios . Cap. III ordinem praeseribit in hist
ri legenda servandum. Primordium itaque liis lorici studii e piendum censet a lectione compendii historiae universalis quam in rem ma ne commendat Potavit timari temporem,
ejus quidem editioinem possiemam, Hollandia non ita pri, item vulgatani. Ceterum inhistoria universili maxime atte di jubet admigratione populorum, ImDerioriimoue origines. In historia veropartieulari initium fieri debere cente ab histo ita sacra, vere quippe religionis propNationem inde ab octe
condito ad nostra usque tempora repraesentante hinc, peril ista Chaldaeorum AEgyptiorumque historia, Graecoruim ac dei de Romanorum res gestas esse cognoscendas postea pertractandam esse ecclesiasticam historiam, quam docet non a solis Theologiae culioribus, ted ab omnibus Christianis excoli oportere, ut inde firmiores reddantur in religione, & in virtute quoque magis magisque proficiant tum historiae patriae navanciam
esse operana ac denique, licet minus accurate, historiae aliarum gentium celebriorum. Etiam commend it Uitas excellentium
Virorum, sualorque es'. ut quisque semper oh ostulos liabeat vitam magni cujuspiam viri eodem functi munere, quo ipse vel fungitur jam vel olim est tincturus Capite quod in hil oria lacra vertatur, libros recenset, adpellendas. quae in hac historia sese osterunt, disticidiatos accontinodatos. De AEgyptiacassi, floria disserit Cop. V, ejusque demonstratis variis utilitatibus, li-
NO praecipuos coime dat, quibus oti no addendae sunt
424쪽
Perizonti Oris ne AE ptiaca, nobis recensitae A. Vupσ37. Pari modo Cap. yrae historia Graeca agit atque Assyriaca, additis albo imminutis ii 1Graecatust a b Nandis. Praecipiat an
vult di ntiam Cap. in, ubi, quia in legendis historiae Rhmanae
Aut biis sim andus ordo sit, cavo ad quem siprocede dum, praecipit. De historia recentiorummonarchimimissemptum est Caput IDC, quam tractaturis characterem cuiusqueget setis esse perspiciendum, rationem status cujusque Remmor scendam, breve compendiuin historiae cujusque regni esse e lustrandum. e. g. Pusendorfii Introduetionem ac denique
liticam esse discendat &Jurisprudentiam naturalem, arbitratur. Non mirum est, Caput IX, quo F istoriam Franciae considerat Autor excrevisse longius. Haec est enim historia patriae,de cujus neglectu conquestus, causis ejus investigatis, fatetur, nondum esse a quoquam historiam Franciae in ordinem si quasi systein corpusque redactam. Hinc suadet, ut eam hauriamus ex scriptoribus pluribus, ita ut primo historiam antiquitates
Gallorum veterum cognoscamusci deinde historiam Francorum ante occupatam Galliam denique Franco-Galliae historiam. In hac tamen quatuor praemittenda censet, ut ad stidium
iusto Gallicae accedamus paratiores, nempe 0 historiam de
Majestate αδ sedista Regum, quam in Francia semperfuisse serit,ityeorumque juribus ac ceteris rebus ad ipsenim pers etiam pertinentibus, ' deministris regni eorumque juribus, nde e esiae Gallicaui libertate, omninologiam tui toriae sablicae. Hinc inenumit causas, cur tam impeditum sithistoriae Gabii estidium, curque nondumprodierit persemim ejus eoi s. Duae nimirumstat, primo obscuritas ct incertitudo, quae in aevi Merori'μ atque Carolingie scriptoribus reperitur deindo rerum temporibus Capetiimicis gestarum copia. Scilicet primis illis temporibus uiarum plana sunt omnia, praetermissae sint rerumgestarum circumstantiae maxime necessariae, multa cumini dubia circa nomina Reguin facta Addit tamen No.ser, non paucoriun industria Rehum esse, ut pleraque veteris aevi obscuritas sublata sit. morum citat scripta commendat, iniisque inarum ingeraeum, cujus historiMummumn, quae X-
425쪽
sant, persectissimam judicat. Quod alitem ad historiam aeri Capetingici attinet, ob multitudinem scriptores non recenset, sed in Catalogum infra producendum reservat. Interim lsic loci nota loca hujus liistoriae insigniora, in quibus paulo diligentius 93 sqq. versanduna sit, addens judicium de scriptoribus potioribus. Hac
occasione intei Iehit clia raelerem hodierni Regis, Iustio e p essum ac generatim ipso describit Reguin intribus sieininat,bus ceterorum charactere q. Non nainus longum est Caput X de historia Imperii, in duas divisum lectiones, quarunt prima estros de Imperio occidentis in Germania. Notatu digniun est, quod hic Autor formam regiminis in Germania Aristo-Democratico- Monarchicam esse judicat. Describi liinc hodiernum Imperii Romano-Germanici statum, erroribus tamen admissis nonnullis, quos subjectis notulis corrigit Ct Menaenius. Porro dedit, re publieo agit, ac in immita, quibus id nititur, recenset, adj praecipuis captoribus Hic praeclare sentit de Mon ruin&Θ
- no vi de lippolyto a Lapide de quo in nota a Miloniadi
eum quibusdam videri tulit Joaesuini Dranseunt,ias amanao . Mesciun at insta incitalogo eum librum refert ad Autorein Deo in de stet Og, Equitem Luneburgicum &Consiliare um Suecicum, idque ait conlirmari Msto illo codice, qui in t bulariis Regis Sueciae exstet. Sectione II de Imperio orientis agit. Nam p. 63 pro Gapitre inde P Empire ae incident seribi oportet Articis II de Impire t Orient. Hic non soliun docet qui legendi sint libri in historia Imperatorum Orientis, sed in
historia Turciea Cap. XI historiam eterorum Europae regno-nim paucis persequitur, Hispaniae, Portugalliae, Italiae, Helvetiae alalgii foederati, Milae, Scottae ct Hiberniae, Moscoviae, Pomioniae, Sueciae: Daniae Hispaniae iistorieos notat plenos esse miraculorum fidem omnem excedentium, scilicet ut miscendo divina humanis omnia faciant augustiora Laudat tamen Marianam, quem cum antiquis componi posse judicavit Rapinus γα ceteros pariter scriptores indicat te stu non indignos Britannicae quoque historiae momenta potiora scriptores singularia, si persequitur diligentia, ita concludens nulliun Regnum hanulis meliores Reges, sed eosden infeliciores: Reginas contra ad cla
426쪽
MENSIS SEPTEMBRIS A. M CC XIV. 13
vum imperii sedentes belli dc pacis temporibus rem vise pro perrime Angliam procreasse viros in omni genere maximos Caput XII ineviter versatur in hiiloria ceterarum orbis partium Capite XIII Autor descendit ad historias specialiores,
provinciariim puta, urbium, ordinum religio rumpariter scintllieti itina Limiliarum principum, item ad vitas viroruin Marte, eruclitione vel sanctitate illustrium, quartri u le 'ionen mirifice commendat, additis tamennccessariis cautionilnis, deni-oue ad historias artium ' scientiarum C t. XIVoc XV de lib-ndiis thulii historicidisserit, nempe de commentariis, epistoli , negotiationibus, tractatibus pacis, panegyricis, orationibus iu- nebribus, ii illoriis arcanis, satyris, diplomatibtis inscriptionibus numis. De commentariis Memoire, quae disserit, perpaucasum, sed notatu dignissima emorandum quoque hic nobis est Mene uti nostri Media a d Commentariis hi ricis, min
nutrit propediemmelius recissumiri, rogatque emissito uti eum communicent sidua singularia si abeant ad hocce argu mentumperiinentia seu redimus ad Autorem, qui ubique ob servationes inspergit utilissimas, e g. quod inpatini epistolis sal-st anarrentur, idque numero infinito id vod exemplis alboues manifestum sicit. Cap. XII disserit de methodo ades Rentes historiam docendi. Negat, memoriam adolescenton onerandam esse, jubens potitum historiae momenta siciniteti minere atque mintere dc singula distinguere meditationi
bus, quibus vel illoriam animi de veritate religionis confirmentur, vel exerceatur judicandi vis, vel denique mores emendentur id quod elegantibus illustrat exemplis Cap. XVU monita quaedam praescribit in te stione historicorum observanda Primum vitare jubet credulitatem Ῥyrrhonismum, secundo paucos legere historicos, sed eos optimos, tertiis plus fidei tribuere historicis, qui suam nationem descripserunt, quam qui peregrinam, quarto, antequam ad Iecstionem alicujus historici accedas, legere judicium de eo, si quod exstat, e. g. Clerici in Curtium, quibus scripta supposititia a genuinis discemere. Ut autem in legendis historiis certiora seetemur, Autor tria subju
427쪽
xite ita, quibiis ad eum silenitendae scilicet Cr . Instar, res boni pariter oc mali historici repraesentat, isquentibus i eluses regulis. I Historicus bonus esst,qui aptus natus est adstabbendam historiam, litteris excultus est, usu enim pollet, ac de-- tuque ἁ-ει scribit. Talis judicio Nostri Thucydides est atque Thrianus. II Historicus neutri parti debet esse addictus. Hinc Noster Pauli Sarpit Historiam Concilii Tridentini haud magii aeminat, striptam quippe antino vindiet e cupido in eu main Romanam itemque rejicit relationem cujusdam ex Prote santibus quem esse Iuriarum in Apologia Gallice scripta pro Reformatoribus religionis, Cap. I p. 3isi hic addimus, tae S. Francisco de S. Dominico. III Historicus honus ell, qui appro batus fuit illo ipso, quo scripsit, tempore, maxime a viris rerum descriptarum optime consciis quique non est rumorem secutus, sed commentarios Principui desininistrorum aulicoruni. In hanc classem reponit Thucydidem, Cominaeum, Guicctardinum, Thuanum. IV Historicus malus est, qui tantum virtutes
describit ae laudes Principum aliorumque inagnorum Visorium vitia eorundempraeteriens. V Historicus nudus est, qui sesut eomani detegere vitia, laudesque eorum obterii. turpissimas congerit de iis narrationes. Refert in hune censim Zos uni. . anquam sculaisu minus firmus videripossithie non ae iam olim, antem pro Zosmo apologi in scripsit Leunctorius. Caput narregulas exhibet ad judicium de si historicis serendum necessarias, vel potius observationes, utiles quidem illas ad verum a salse dignoiuendum te XX traduntur regulae di- semendi opera supposititia, quae quidein jam luculente descimptae sunt a Cl.Clerico in Arte Critica.Cap. XII, quod postremum est, Ostendit quis seu flus capi possit ex fabulis, ex libris supposititiis, ex historiis asse studuee seriptis, ut adeo nullus libertam malus sit, quin aliqua ex parte prosit. tque ita finis huic Operi est impositus. Subnexa sit ni duo ejusdem fere arguinenti p. 6 --sis opusculu, alterum Abbatis de S. Itea de VI hisoriae, cujus recensione supersedentiis quippe jam facta iii hi adiis An 689 p. 239 sqq. alterum San-tarcinonti Dissertatio de Historicis GaD
428쪽
vos minis quin sue, seu potius sex, si ultimuin aliorum opuscularari uacomplexum inputemus, quortitur ensionem arum
bis tum omissam petere licet ex CL Claries Bibliotheca selectit T. αμ sqq. In praesenti misertatione contendit, Galliam lustoricos procreasse oppido mediocres, imo ne linum quidem esse interlustiuic Galliae, ciij industria tam sertili arguinem
to sapientum voto sitisse rexit Cujus rei causas perscrutatur, Gmul edisserens, cur Roma vetus tot eximios histolicos produx rit. Haec haetenus ex ipse libro seu Tomo I. De Cgialogo, n
iis Megantissimis distincto, qui alterum Tomum constituit, pr HuioMense dicem paulo uberius
INSTITUTIONUM IMPERIALIUM EI A men Theo= etico Practicum, pubhei Auris factum ab Lymo BERNEGGERO, Consiliaris Aulieo μειχα
nis Iureconsulti Lauterbachii Collegio ad Pa uectas excerpsit, communi quasi Academiarim nostrarum coisias Prosese serum praelectionibus ad Pandectas est destinatum. Ad intrantur ii illo plerique ordinem, materiarum selectum Mainpitudinem cum verborum brevitate coniunctim, adeoque vix ubium aliud institiuo illi magis idoneuis esse erissimarunt Ver x enim 'ero ad Institutiones simile quid huc usque desideravimus Mamim utique habemus numerum compendiorum Instituti natium, ast 'MIuriscillioribusnon potest esse ingratissimi ,
oiethodo ab illa, quam Laurei bacilius tenuit, plane diversa conscriptorum. Id namque sentiunt incommodi, ut uni methodo aduieti ad aliam plane in Pandectoriun collegiis denuo se applicare debeant non sine metu confusionis Diversas descriptiones divisionesque memoriae ut imprimant hac ratione ne cesse est, quae disserentia multos certe alibios reddit atque ancipites, cujus doeti inam atque praecepta sequa sit consultum. Ac-
quasi ori judicii lanceam perpendit C sultissum in Ber
429쪽
nmerit'Consiliarius Aulicus Hohei stilaritensteinensis sit 'iae quae recensuituus, incommodis in hoc Iustitutioirum uteriai, uni Examine Theoretic Practico obviam ire eonsmisit. Exasseillud respondet Laurei Mehiam principiis, omnes deseri,ptiones atque divisiones, quae ad Institutiones perthient, ex Ι,-- tectaclitano compendio Consultus Dii. Autor petii silania Laurerbachii verbis vel ideo plerilinqtie retentis, ut eo sudius eundem utrinque sensum re verba reperirent, nec cuni mutaris verbis alium quoque sensum quaererent Iuris Cultores. Loca
Darallela ubique ex compendio isto notavit, rationes, quae -- cerabantur,supplevit,dc loca obscuriora clarissilii interpretationis luce persedit omnia certe Consul t. n. Autor ita disposuit, ut Iliris studiosorum disti ciles atque turbatas discelidi rationis juvaret ac sublevaret. Interrogationes adhibuit, cum irinnes ex illis compendiis, quae interrogationibus absolvuntur, facilius proficere se posse sibi plerumque persuadeant. Nihil addimus nec uberiori elogio hunc Cl. Berneneri laboren ornamus,cui ipse sua utilitate tironibus jurisprudentiae illisque qui studiati uindirigunt, certissime se commendabit. Unum id saltem adh-nonemus, in Titulo de Λctionibus Consuli Dn.
Autorem lanie generalia tantum proposuisse, specialia, quae huc pertinent, peculiari voluiium futuris nundinis edendo etesimasse.
EVERARDI OTTONIS DE AEDILIBUS CO.
torum scriptis, d monumentis marmori inessis omnia sis avit, ut mihiam sere, quod ad praesentem rem peditinet, desiderari quicquam posse videatur. Praeterea occasione data nonnulla Iuris Civius, aliorumque veterin scripto nloca et inscriptiones in marinoribus inventas illustrare, obscura ac sive temporum iniquitate, seu negligentia Commentatorum
comita ristitere siccessi haud inmei eo tu, et ipsum
430쪽
ouunicipiis agit, quomim din ii in Hest missis, demonstrati
Colo Mo eminein coetus limithium publica autoritate ex urebe 4n locum certum aedificiis munirum deductos, jura institutaque mi iniuin habentes ostindit Municipia vero civitates a populo. Rou vel subaetas, vel sponte M addietas, inmuneriim L e. --ciorum civilium societatem receptas separatam tamen a Romanis Rempublicam habentes hincque evincit, utraque α orioines sacris o legibus differre. me variis Masistratibua
Coloniarum x Mutticipiorum quos velut simiaso effigies urbis dominantis Romanis similes filiae dicit, tractat Cap. II. Sequenti Cap. III aedilium necessitatem dc frequentiam hiulcat. Neniam cum Reipublicae maxime intersit ut abundantia cibi suppetat, dardanarii autem coerceantur, ut omnia decenteris omate habeantur, ut domus omnes unius reierant fi 'am, utque viae sternantur, muniantiu , P entur,eaque universa aedilitiis
euris essent demandata, nullus sane dixerit, populum aut Reip. eorpus sine illis inchoari,aut diu onsitarer eadem magis as huc elucetat, siplurimorum, risum antiquitate nobis im notueritam pulmum frequentem 2 illis iniuimi, i iissime identer commonstret ad talem hoc loco Meribus,
: uvidi humonii, o curabantaedificia,qua publica,qua inprimisautem Has, e quibus sordes aut seras bestia, rem ii Hiijubeboit alii vero Agoranomi, Le inspe flores rerum navum, qui modestiam exigebant in sero, pretia rebus impono ant, sycophantas expellebant, re puniebant eosque qui in le--sseri peccassent. Cap. I etymologiam vocis AEdilis ab AEd, russieris,Meducit, bilinguium coloniarum seu Graecanicariim cib
iratum in Italia ἀγυς βαιους μοι μομους eosdem cum Roman rum AEdilibus esse asserens ilios omnus autem midiose distinguit re ab AEdiluis, perpetuis aedis sacrae custodibiis, quam apperi bant claudebant, quippe supplicantes adsimulacra adduee- hant, vasa sacra, opesque in fanis depositas sacrilegis furibus . vindicabant, atque sacerdotibus ministrantes omia, quae ad icturi tatelaiq-facerent,procurabant; scab