장음표시 사용
31쪽
thni schedas, vetustum aliquod Pontificis Romani diplomaisῖ
credo, circa annum sero O O. datum, quo Panormitanae E clesiae iura sanciebantur. animaduerti tum, inter eius Dioecesis oppida non nisi Misit minii, Cornelianu, Biccarim, & Thermas numerari. Atqui si Panormitana sedes,& temporis, & dignit iis Archiepiscopalis praerogatiua caeteras Ecclesias antecelluliasti, par esset existi re amplissimam quoque Dioecesim illi obtigi me, quae & antiquitati Cathedrae, & Metropolitico nono-xi congrue responderet. Cum igitur contra se res habeat, & ab ipsis sere Ecclesiae in iiijs vix quatuor obscuri nominis oppidula eius ditioni cesserint, tantum abest, ut Gaufrido isti fidem ullam adhibere cogar, ut imo rectius fortasse, ac verisimilius existi me, Panormitanae multo Post alias Siculas sedes erectae,
quatuor illia oppida,veluti subsecivas partes prccario a finitimis Episcopis concessas esse, non dissimili exemplo,atque in Montisregalis Ecclesia obseruatu legimus, cum ab Innocentio III. Archiepiscopali dignitate aucta est.
Idem aliis argumentis demonseratum , ct in Ab
bate Gelasino locum etiam corru um
SMiam reddamus hic integrum alterum ex Saufrido l6
cum: facilis enim erit ex utriusque collatione imposturam detegere. Narrat is lib. I. cap. i8. Rogerium anno cao78. diuturna sex mensium oblidione presios Taur menitanos tandem ad deditionem compulisse. consequenterrigitur cap. I9. haec habet. 13 Tanto sibi adiumento collato diuinitus,: Ne appareat ingratus vilipendens Emerius, dii Secum Mit deputare, quid litaret potius... Cemt ntarioI conduce nS undequaque auregans, Templi taete fandamenta in urbe Troinica, - 1 . Ad quod perstansqMo breuisupcrat, L- quearia tinorum ligantur Ecclesiae, . iiὶ Tarietes depinguntur lucro bitumines. i. i. iconsecratur in honore Vitarias puerperaex lipt L . . Multa dote augmentatur, terris, siue decimum laiornamentis palbatur, o diversis copiis, is r Cathedra Pontifenus sublimatur infulis,
bacer Clarus augmentatur, prout sumptin suppetiti
32쪽
Altaris vise, vel vestis, plasquam claro su cit,
Candelabra, cruces, textur,ac cerasumbati,
Ex metallo signa sunt, plebem inuitantia, Melodiam dulcem reddunt, pulchrὰ consonantia, Melodietat sacer clarus hymnos sacris laudibus. Praefui verba facrae legis feminat ingentibus, ut ιι cultus arcessitur pluribus credentibus, Cui aebent haec adscribi, nisi tanto Principi r ι reduxit sacram legem, unde prιur corruit, Cuius opera hoc totum, o hanc legem reddidit. Textum libri prosequamur, nam istas Piciunι, Sermo nimιs inculcatus interdum sit taedium, Subsequens Iulus narrabit, si quid est residuum. Urbs Troma felix gaude, da dignar laudes tiιulo. In te primo reparatur diuina legio,. Messana coημι ista pari feruit e peo.
Viaeris milii Gaus ide corpore toto, menteque exultare, cum. Siclia Chri stim e religionis incunabula enarras. pro exornandam non satis verborum habeas, vim omnem Musarum aduocas,ut eam suis ipta nume. ris digno p como celebrent. scilicet, ut inassuetos ad Eccle-
e senaticem protractos,ac noui luminis splendore praestrictos, ipsa rerum varietate recreares, quas post trecentos se-rt annos numquam antea viderant, minutissime surgentis tema
c a ς alaia Ornamenta sacris ritibus necessaria, quibus verus Deo cultus redderetur , singillatim enumeras, Sacerdotes ipsos sacra facientes, Pontificem de summo
m. populos docentem tantum non oculis subijcis. Atqui, si de tua penu est, quod cap. 4s. lib. I. legimus: Nicodemo Panor mitano Archiepiscopo pristinam di nitatem ab eodem I gerio restitutam fuisse anno io7r .supersegere huic superfluo Iatori poteras, neque tam longum poematium tibi desudandum erat. qui Ppe nouitatis gratia,qu m apud Siculos ista Troinensis Eecletiae auspicia sperare poterant, tota omnino tibi periit. iam enim cum Nicodem restituto templa, fana, atque edes, Christo, Fazellus locuitur, supplicationes Deo decretae, publicae, priuataeque gratulationes cum ess a letitia factae
33쪽
eulcanda tibi toties erat veterum rerum narratio, quibus iam plurium annorum lapsu Siculi assueuerant, ne inde fastidium Lectori creares, unde voluptatem te praebiturum existimabas. at non ita se res habet, ur isti somniant, neque Gaustidii adeo stupidum censeas,ut veterum,dc iam pland cognitarum rerum historiam, quasi nouam, ac recentem propinare voluerit. qua re illud verisimilius puta, periodum omnem restituti Nicodemi commentitiam esse, cum clare,aperteque hoc loco Gausti diis insinuet non prius didicisse SicuIos Ecclesiasticae reipublicae formam, sacrarum aedium cultum, diuinorum misterio rum solemnia vidisse, quam Troinae Episcopo designato, coi si tutaque Diaece si aedes secrae Deo dicaretur. sed enim indul-sendum ijs est, qui sabulam hanc probato Scriptori Gaufrido in farcire ausi. quippe qui certo scirent, cum nulli omnino Authoris huiusce manuscripti codices in Vaticana, Medicaea,alijsque celebrioribus Italiae bibliothecis extent, se non facile mendacij compertos reuinci posse. proinde cum unicum, ac solitarium exemplar Troinae centum sere ab hinc annis repertum Pan mitani domi haberent, perfacile illis suit historiae seriem rrumpere, & non suis verbis loquentem Scriptorem in vulgus extrudere. Ac ne quidem in solo Gaufrido isti debacchatisiint, nam, & Alexandrum Celes num Abbatem meras fabulas
narrantem inducunt. cum enim iste Rogerium secundis nerum successibus animo elatum, Proceriim suorum consilijs ads
inendos sibi regios titulos impulsu scripsisset, subdite . - hant insuper Proceres quod Regni ipsius primipium, o caput Panormus Siciliae Metro olis fieri deceret, quae olim sub priscis temporibus super hanc ipsam provinciam Reges nonnullas fabrusese creditur, quae postea pluribus euolutis anxiit occulto Dei di nente ruricio nunc usque sine Regibin mansit. tum deinde: nam σι regnι folium in eadem quonaeam ciuitate ad regendam birilia certum est extitisse, s nunc limum per longum sempur defeci evidetur, valde dignum est, ut in capite Pygod diu demate pω regnum ipsum non folum ibi modu restiuuluae, sed N in caeteras etiam regiones , quibus sum dominari cernitar, dilat rei debe. t. Haec Alexander,vel ut vernis loquar, consarcinat cires isti. γλ in re non leuem ijs habeo gratiam, qriod cum satiam histotissipro vera nobis venditare audacissimo consilio tentarim , mn eam ingenii praestantiam ad huiusmodi siue las contexendas a tulere, ut cordato lectori, & cui non nihil salis in corde ponere facise possint. quis enim est, qui si vel primis labris Sia colam historiam degustarat, non continuo istorum stultitiam rideat, clim Panormum priusquam in Sarracenorum mantam veniret, Regiam urbem suine, suas certias, ac proprios lubuis
34쪽
se Principes, non minus salsci quam pueriliter persuadere nochis se posse existimant; & quas id parum esset, hos etiam Sicialiae unuieris imperium tenuisse leuoluant iam isti Thucididem. Diodoru, Polibium, Florum; relcgant caeteros ad media usque aetatem, tum Graecae, tum Romanae historiae Scriptores : amens sim, ni Panormum in Carthasiniensium , ac subinde populi Romani ditione perpetuo suisse, numquam sui iuris, suae pote natis, alieno semper imperio paruisse animaduertent. Iam, si ab Christianae religionis exorato ratio ducatur, quis nescit Panormum , uti & reliquas Siculas urbes, Romano Imperatori. aut Gothis seruitutem servi jGῆ quocirca pessimὰ videntur mihi isti mereri cle Siculis proceribus, qui a consilijs Rogerii erant, atque adeo de ipso etiam Rege, cum virosque tanta Siculae historiae ignoratione adlaborasse scribunt, ut in grauissima causa decernenda pro vera historia anilis fabulae exemplum , authoritatemque insecuti sint. Sed Gaustidi causa plus nimis evagati, & de Alexandro alius erit disserendi locus.
π Taque, vi ad rem redeam, hae simi vetustiores Memnens EpiscoDatus origines, quarum ad nos monumenta perue s nere. Nam quod ad Μetropolis dignitatem attinet, idem ipse Fazellus a Rogerio Regi accepta refert; sed nos aliam rem rei originem inuinisemus necessie est. 'iid . Sane, si Archiepiscostalis Madus nota, δc arsumentum palliatim est, quod Pontificii iuris periti docent,primam eius digni. tatis mentionem in Dono Memnensi Episcopo legimus,quem a Magno Gregoriciaecepimus pallii usum eine iure obtinui me, quo & eius decesscires. Sic erem ille loquit . h nono Messi-eiensi. Apostolicae sedis beneuolentia, atque svirquae consuetudinis ordineprouocati fraternitati tuae, quam in Messanensis E elesiae guserratione fuscepisse constat os cium, Falsi, umpra xidimus comedendum, illis videlicet temporibus, atque ordine , nurdecessorem quoque tuum usum esse non a digimus. hoc nia HIominuς aduertentes, ut ricut a nobis tam movi decoris usu ad facerdotalis of - honorem aecepisse te gaudes, sta etiam mou
35쪽
ptum adornare contendas of ium: sic enim alterno eris decores conspicuus, si ad 1 i modι corporis habitum, mentis quoque tuae brea concordent Omma. omnia enim pravi egia, quae tuae pridem concessa esse cori .it Ecclariae, nostra authoritate Armamus, s illiis
bata decernimus permanere. Quamuis, ut verum fatear, non sleuiter hac ipsa in re subdubitem, adeo ut difficilὰ mihi quis persuadeat, pallij usum ea tempestate,vetustiori nimirum aeuo xta proprium, ac peculiarem Arcbiepiscoporum fuisse, ut non
etiam inferioris gradus Episcopi illud gestarint, ij scilicet, qui
id ornamenti genus Romani Pontificis beneficio impetrassentatum quod plures eo honore insignitos legerim, quos numqua Archiepiscopos dictos constat, quod praesertim in Neophilo Leontinorum Episcopo obseruare licet, Uiem anno circiteras'. pallium ab Andrea Apostolo diuinitus accepisse graeci
codices monasterii Criptae. serratae, & Leontinae Ecclesiae t a Iib ν .ihaia. bulae testantur , Pim quod apud eumdem Gregoriu a Augu-
a. epist iti. stodunensis Episcopus pallio nac lege donatur, ut tamen Metropolitano suo subditum se cognoicat, nihilque de veteri illius dignitate detractum esse intelligat, quod ijs verbis legor stius indumenti pali ii ne muniscentiam nudam quodammodo contulisse videamur, hoc etia pro*eximus concedendi , Ut Metropolitae suo per omnia loco, s honore seruato,Ecclesia ciuitatis
Augustodunι, cui te Deus preesse voluit, post Lugdunensem esse
debeat, s hunc sibi locum, ordinatione ex nostrae aut horitatis indulgentia Uindicare. caeteros autem Episcopos secundum ordinationis suae temtus, siue ad considendum in concilio, siue ad c scribendum, vel in qualibet alia re attendere loca decrevimus, πsuorum sibiprerogativam ordinum vindicare, quia omnino ratio- ms Ordo noI admonet, Ut cum et upaEst aliqua simul, sicut dixi-
. . mus, largirι priuilegia debeamus. Ex qua Gregorij epistola non dubium est, Augustodunensem pallio licet insignitum, Lugdunensis Archiepiscopi ditioni obnoxium, ac stilo sedendi hon
re, & dicendae sententiae praerogatiua a caeteriς prouinciae Epi-h Apud Ioan iscopis discretum.neque ab his abludit Hadrianus I. b ad Berte-quii vibisti.hi rictim Vienensem Archiepiscopu. Habeat, inquit ista quaeque sost B lioth. Metropolis rivitates sibi subditas,quas Beati limus Leo post c aia loriaem. cedonensem Synodum Iugulis Metropolitavis dipnixit, nec praeterea praeiudicium ulla Metropolis patiatur, si: alicuis fragane rum, aut nos, σκι praedecessiores noliripaIlium rogantibus ms Ducibus Francorum e largiti sumus. Passim igitur veteri aeuo Episcopi pallij ius a Romano Ponte Arnd Tiod, tifice obtinere soliti, neque ob id tamen Metropolitani, aut md histor Rhe Archiepiscopi appellati. quo reserendas ego exissimo Fulconis stequentes ad Formosum Pontificem querelas, quibus eum ν' e serio
36쪽
lerio monet,ne nam M palliorum largitione amplissimum honorem miles erepatiatur. Porro nec frustra quida opinantur ιον, quod latine pallium appellamus,duplicis generis suisse Patriarcharum alterum, alterum vero etiam Episcoporum, quorum illud stolam Aaronis, hoc perditae oviculae iustoriam reserret, utrumque vero crucibus intertextis efformatum, lanaque compactum. Quo illud quoque pertinet, quod Luitprandus memoriae prodi ait inolevisse apud Graecos morem, ut non Pa triarchae tantum, sed & Episcopi pallio uterentur. i. Contra vero sepissime erat inuenire Metropolitanos, qui id generis ornamenta neutiquam usurparent. De S. Malachia Hiberniae Archiepiscopo sic Bernardus scribit: Rei nam proficisci debuerat, maximeque quod Metropoliticae sedι deerat adhuc, i defuerat ab initio pallη vfus ,quod es plenitudo honoris, s visum est bonii in oculis suis , si Ecclesia, pro qua tantum laborauerat, quem hactenus non habuerat, suo acquireret studio, G labore . Cum alioqui tamen, ut Bernardus testatur , multis iam ante saeculis Hibernia Metropolitanas sedes habuisset. quod sancnullam causim habuit, quam quia, ut Guillelmus Neubrig. censet, tota ido aevo, quod intra quingentesιmum annum, G coamptius fuit,Ecclesiae CDrini Mem Modiae, cim rem ipsam,Metropolis nempe rura, ac praerogatiuas tenerent, contentae Episcopis, de paἰk ignitate minus erant sollicitae. Illud constat, Alexandrinum Episcopum, quamuis primo post Pontificem Romanum loco inter Patriarchas censeretur, sero tandem,& non nisi,cum Cyrillo eam Cathedram tenenti Coelestinus Apost Iicae sedis vices commisit, pallio uti cepisse.
Quid si illud addiderim, Gregorij aetate pallii gestandi ius
non nisi externi cultus dignitatem importade, non vllam in caeteros Epi*opos iurisdictionem , aut potestatem ἰ quin potius, ut ego quidem existimo, ex solo palli, honore Episcopus neque in consessu, neque in serendo suffragio meliori in loco, ac conditione suit, quam alij essent, sed aeque, ac caeteri sitie quisque ordinationis praerogatiuam sequebatur. Horum alterum Gregorii nostri ad Uigilium Arelatensem epistola catis luculenter euincit. Qucd vero, ait, meis iuxta antiqtili more usu palla, ac races sedis Apostolicae postulasti, absit, ne aut transitoriae potesatis culmen, aut externMultus ornamentum. iu vicibusnstris, s passio quaesisse te suspicer. quibus verbis,nisi omnino desipio, clarissime indicat Pontifex, in vicibus sedis Apostoli- 'cae vigilio Arelatensi Archiepiscopo collatis imperium, ac potestatem, licet transitoriam, ut ille loquitur, contineri,qua nimirum is, qui vicaria praefectura in prouincia sungeretur, inter
Pro asialca Episcopos ius dicere, causas, iudiciaq; Ecclesiasti,
37쪽
ea Romanae sedis nomine cognostere, ae definire sim puri piaeerat: in pallio vero nil tale reperiri , sed illus re quoddam ad . augendam personae dignitatem ornamentum. Alterum ex Ia iiii data paulo ante Gregorij epistola . ad Syagrium Augustodu-
' nensem deduci potest . fatetur enim eo loci Gregorius se, pallis honore concesso, nudam eius indumenti muniscentiam is gris contul e videretur, hoc etiam amplius addere,vι post Meι ropolitanum scum, ante abos fententiam diceret, fecera tque, reli- liqui vero Antistites, iuxta cuiusque ordinatιonis etatem,ac pr rogatiuam alη alios antecederent. Atqui si pallij dignitas se ipsa Metropolitanu,aut Archiepiscopu eum costituisset,in que conferebatur, quid erat, quod Gregorius vereretur,ne cocesso pal- iij usu, externi solummodo ornamenti cultum concessisse vi-- . dereriirta ut quo illud expressim cauere,ut Augustodunesis praealijs Episcopis, tum in considendi , tum in subscribendi or inedigniorem locum teneret, si haec ipsa commoda, priuilegiaque .r . - l pallij honor natura sua secum asserebat at nihil sortasse clarius euincet hoc ipsum, quod inquirimus, distincta nimirum inter se ac secreta esse, Metropoliticam dignitatem,& pallii gestandi ius, quam nobilis apud Cyprianum locus in vita Caesarij Ar .it his .a latensis. narrat enim: bunc Romam veniente tanti Ummatha δ'' '' Potitiscem fecisse, ut non solum eum Metropolitam honore verissimὸ praeditum voluerit, sed speciali quoda privilegio pallii usum illi permiserit, ei que Diaconos perinde , ac Idmanae Ecclesiae . Diaconos Dalmaticas gestur .
Polli= gesandi ias, loci nὸ, an persona praerogati fuerinnum Metropoliticam dignitatem indiearis. Priuilegi= verbum qua acceptione Veteribus usurpatum.
ATque haec quide, eo praesertim confirmantur,quod
in decernenda pallii praerogativa, prisca consuetudo obtinuit, τι non nisi exigentibus, ut Gregorius ait, opersonae meritis, s fori ter populanti concederetur. itaque neque eximia loci dignitas ad pallii honorem satis erat, nisi & insigne viri meritum accederet, & studiose diligentem,
a Anno 432. peteretur. quocirca Obseruat Baromus: 4 Pasi Naerogativum nitas , Omo s personade hi nocium fuisse, non loci. adeo neq; Ecclesiae cuipiam
in perpetuam tradi consuevisse, a exuncto Episcopo, qui H mri
38쪽
risia Fontifice Romano obtinuisset, eius vasi in Ecclesia illa tessasse, nisi nouo succes is priuileno impeιraretur. Iae tamen omnia sic intelligo,personale priuilegium palliinis a PPella tu esse, non ut omnino nege aliquas suisse Ecclesias, quae iure tuo, idest veteri Romanorum Pontificum concessi
ne suis Episcopis pallium vindicare possent ; sed quod interduus impertiri mos fuerit, quos alioqui neque sedis metropoli ticae dignitas,neque recepta decesibrum consuetudo, sed Qtius personae illustre meritum honore illo dignos redderer, &, qui cum decederent, desiturus etiam esset is honor , quales suiuucenseo, quorum hactenus exempla proferebam. Vt enim merito existimauerim, Romanum Pontificem nulla ignobilis Ecclesiae habita ratione, nullo veterum exemplo Permotum insignes aliquos morum sanctitudine, & prudentia Antistites hoc ornamenti genere prosequi solitum, ita neque Cttam negauerim magnopere illud spectasse, si praeter virtutis opinionem, vel vetus consuetudo, vel sedis splendor pallij dl- natatem efflagitare videretur. Nam circa illud alterum, quod a romus negat, pallij prerogatiuam loci priuilegium suisse, id ca ratione Interpretandum , haud quidem esse ita loci priuilegium, quasi sola loci dignitas, sine ullo Episcopi merito esset satis, neque item quasi quisquis eam sedem adipisceretur, is simul etiam palliatus procedere inter sacra posset; quippe ce tissimum est ex his,quae supra in medium proferebamin, quantumuis Archiepiscqpale fastigium teneret aliquis, ut tamen pallium usurpare legitime posset, noua quadam,atque omnino di- Rincta Apostolicae Romanae sedis indulgentia opus suisse. Proinde, quae hactenus disserebam pallij usurpatione non continian
Metropoliticam,aut Archiepiscopalem dignitatem efficere,vel indicare, de ijs intellexerim, quos non Ob Cathedrae praerogatiuam, sed ob solius vitae merita, aut propter usurpatam a decessbribus consuetudinem, huiusmodi ornamenti genere R manus Pontifex dignatus esset. Enimuero si ob veterem loci
dignitatem,& veluti in titulum ac priuilegij iure, Ecclesia pallio su siet donata, quis, obsecro, in antiquitatis Ecclesiasticae sudijs ita peregrinus reperietur, qui eam Metropolitanam apis Pellandam neget ' V- Quo confestienter inferri posse existimauerim,Messanensis
Antistitem Donum , cum non ex solis personae siue Praesidijs, morumque honestate, sed ex sedis praerogatiua paluum a Gregorio acceperit, turri meritoque Metropolitanum eaei Rimandum esse. scilicet hoc clarissime innuit extrema epi-1tolae pars, qua Pontifex ratione veluti reddens,cur pallio D
39쪽
-ηει, quae Messanensi Ecelesiae eoncessa olim fuissent, Da Garboritate 'mamillibataque custodiri velu r. quasi hac tectifica tione disertis verbis profiteatur, Menanensis Ecclesiae priuilegia a sede Apostolica prosecta ad id eum impulisse. Nequo
hoc loco praetereundum haec ipsa verba Gregorium alibi usu . ii India. passe,cum Mariniano Rauenati Archiepiscopo, Andreae , itεν .erist Epiri Μetropolitano pallium mittit. his etiam verbis esse conc: 'etia I ' ceptam pallis concedendi sormulam ab eodem Gregorio epretae. lib. o. india seriptam, itemque a Gregorio VII. prorsus vi censeam veteri quidem aeuo inferioris gradus Episcopis viriuris ergo non in , joa p. 1 . frequenter pallii ornamentum Permissum, caeterum receptio rem,& usu ipso magis usurpatam eam dignitatem suisse in Metropolitanis sedibus: adeoque non sine ratione ad Metropoles' Ecclesias formulam eme adaptatam. t Porro vero priuilegia ista, quae Gregorius sarta, & tecta esse cupit, quid aliud tandem suere, quam Metropoliticae dignitatis authoritates a Romana sede perscriptae t sexcentis videlicet exemplis confirmare possem receptam hanc apud vetustioris aeui Patres Iosuendi consuetudinem, qua Metropolis, aut Apud O.Bo- matus iura priuilegium appellabant: Sicuta eras, scribit Niem isto in Antiqui laus II. e go Adonem Viennesem, ab antecessoribus nostris Braia a T to scilicet Leone, vela reliquis pene usque ad nostra tempora tuis riistiaeeti. antecessoribus praestitum est largitione Apostolica , vi adpriuileiagium Viennensis Ecclesiae septem prouis epertinerent. Urbavit Apud Baron nus quoque L ad Tarraconensem Epistopum scribens, Nis Π R taxo velati Primati obedire eum iubet, quia sic a se esset in Histanae Ecclesiae priuilegio constitutis.Neque ab hoc more abnuits'er .a . Gregorius VII. cum Gebuino Lugdunensi Episcopo, eo mmare fenit, irilegium super quatuor prouincias Lugdunensem. Rothomagensem, Turonensem, Senonensem, qvibus Archiepiscopi h tomo t. v. tare preerat. Et Leo IX. cam Thomas Carthaginientiis Epω demerat. F. R scopus Romanu Pontifice appellasset cotra Gummitanti Anti- ιβς stitem Metropolitani iura usurpantem placere sibi, respondi thatin tiam. priuilegium Carthaginiensis Ecclesiae inrUrum esse, siue Carthaiaxo deferta iaceat, si- glorio resurgati piget in re perspicua stempus terere, sed non alia acceptione priuilegii nomen initia Oh is .... Pant D. Gregorius i ad Alcisonum Corcirensem Episcopum k ep ε ..di i s. Hormisda , ad uniuersos Epistopos per Hispaniam constitutatos, item & ad Ennodium Ticinensem, fle Peregrinum Mema Epist. a. nensem. Hilarus 1 ad Veranium , Leontium, & Victuriumom L pisto .43. Ioannes VIII. m ad Ederedum Archiepiscopu Anglorum, a I ' lanarium Constantinopolitanum Patriarcham, ad Dolensem vi Eρia... Ecclesiam, & Britanniae Episcopos. Bonifacius ΙΙ. n ad Eulaus Arist. ik lium Alexandrinum. Simplicius ad Ioannem Rauennatem.-r
40쪽
Nadrianus a ad Bertericii Viennen. Archiep. Leo Imperator a Aνnd roticin eonstitutione de Ecclesiarum priuilegijs. . Huc tandem i '. ζ.222 pertinet tam frequens illa mentio, quae in Concilioru ACLIS, q-ω .,. 'in Patribus occurrit priuilegij Romanae Sedis, item & Alexania D I. x4. C. de drinae, aliarumq; Christiani orbis Ecclesiarum. Non dubium 33cr 1. Maecigitur est,quin i jlis verbis intellexerit Gregorius Donum pallii usu a se eam ob causam donatum, quod Messanensis sedes ve- iteri Romanoru Pontificum munificetia inter Metropolitanascenseretur.
Memnensis Antistes eur Sicilia Episeopus dictus.
Metropolitanos totius prouincia Praesules interdum appellatos.
SEd enim praeter haec, quae quia longiorem disputationε
postulant,& sortasse cum alijs communia, hoc loco velut indicasse,satis est, Messanensem Episcopum Metro litanum suisse non paucae, aut vulgares coniecturae, sed . firmae etiam, ac solidae rationes persuadent.
Ac primum se offert, quod D. Gregorius , tum ad Felicem Messanensem Episcopum scribit, Siciliae Episcopum appellat,
ea scilicet epistola, quae ut suo loco docebimus Μetropoliticam dignitatem una omni u maxime Ecclesiae Messanenn adiudicat, Ioannes item Constantinopolitanus Episcopus, & Alexander
II. Ponti sex Maximas eadem nota Felicem efferunt, ut videre est apud Hiisonem,Brocardum,& Panormiam, quos recenti res laudant in notis ad sap. ad sedem 3 3. qnest. .dc cap. qua dam, 3 . quaest. q.eamdem quoque appellationem ex verus io-xibus exemplaribus usurpat Antonius Augustinus in iuris Canonici epitome, ς quod non alia ratione factum susuicari licet. quam quia , Siciliae uniuersae Metropolitanus haheretur. Sic
Leander Hispalensis eidem Gregorio 4 Hispaniae Episcopus
appellatur,quod toti Hispaniae Μetropolitant,aut etiam Primatis iure praeesset, alibi η quoque idem Gregorius Desiderium, AEtherium,Vigilium, exium Galliae Episcopos inscribit, quod diuersarum Galliae Irouinciarum Metropolitani forent , sed &plures epistolas ad Columbum scribit Numidiae Episcopum, quem prouinciae illius Primatem suisse, certo ex alijs locis deprehendimus , cum tamen alios inferiora sedium Presules E clesiarum, quibus praesiderent, titulis compellare Cregorius cpnsueuerit. Idemque obseruatu cum Dominico a Carthagi-mensr