장음표시 사용
41쪽
niensi,cum Ianuario latitano, cum meo Dalmata, h ohino Illyrico, e quos cum Metropolitiani essent, Africae, bardiniae, Dalmature, til σι Episcopos vocat. Huc etiam pertinet,quod Constantiae Cypriorum urbis Episcopus,quam insulae Metropolem suisse Concilij Ephesini priami ae docent d in sexta Romana Synodo,aliisque item Co ciliss non uno loco Curi Episcopas appellatur. haud dubium , sui prouinciae illius Metropolitanus. quo sectum est , vr inis; Ephesina Synodo ς homilia Regini Constantiae Antissitis, pi torum viscopι nomine sit i*χripta. neque ist nouum, & in- sol s cuiqstim videatur , quaἡdo iam incie a Nicaehis Patribus
hunc quoque morem usurpatum accepimus: Sic enim. habetur
inter eius Concilij Canones ex Arabico traductos: Quod si Episcoput Capri diem suum in hieme ιbierit, o non potuerint populi propter rempestilem ηrirris transmittere Antiochiam, ut Patriamλι Antiochenus con stituat imis Archois opum loco mor- tui; debent scribere ad Patriarcham, petere ab eo, ut permitraι cis consit uerriquem Voluerint. Quo in loco nemini ciui umest, de Constantiaenurbis Archiepiscopo locutos em Concitu Patres, quem tamen , vii vides. c ypri Episcopum smplieiter appullant. Tandem vero, nisi satietatem timerem , hii ius eieitent innumera sere Scriptorum testimonia, quibus Augusti nus Cantuariensis Metropolitanus , Bonifacius Mogunt intis, Deusdedit 1 Calaritanus,Sergius b Constantiae, Paulus L Gomimae, Dinatus Nicopolitanus, atque alii item alibi gentium, Metropolitani, non propriae Metropolis, sed totius prouinciae Episcopi, Angliae puta , Germaniae, Sardiniae, Cypri, Cretae, veteris Epiri nominari consueuere. Quod & alijs i quoque idoneis authoribus bene notum, qui Metropolitas a Prouincias quentissime nomina cepisse scripsere . . Non possum igitur non maxime demirari, eos qui recenti rem D. Gregorii operum editionem curarunt, tam iacile veat ustam , & antiquam nostrae huius ad Felicem Epistolae epitagraphen immutasse,ut Siciliae loco,MManae reposuerint,idque
praesertim ausos nulla cerit alicuius te Rim ij,aut veteris re
nuscripti codicis fide, sed sola coniectandi ratione adductos. Quamuis enim verissimum sit, Felicem illam , quem epistolae t tutus Siciliae Episcopum nominat, Memnae Praesulem sui sie,
non tamen pro arbitrio noviriam lectionem admittere,sed -- terem omnino retinere debuerant. Sed Sillud ij x in mentem venireaequios fuerat, huic antiquae inscriptioni fidem adstruere consentiuntia veterum Patrum,& Scriptorum testimonia, quae paulo ante laudaui . adstipulari etiam ipsem Felicis consultat o
42쪽
fit, ut vix verisimile videatur in tot haec monumenta uno vetuisti tenore, & ex condicto errorem aliquem irrepere potuisse ,. Verum ista Censorii audacia eo tranquillius serenda est, quod eamdem ipsam expungendi, inuertendi, an destruendi licentis non in nostro solum Felice priuptis auspicijs sibi vendicarunt, sed in Leandro etiam, Desiderio, AEtherio, Aregis,& Columbo, qui cum hactenus vetustissimorum codicum praedicatione Hispaniarum, Galliarum, Numidiaeque Episcopi apud Gree rium audierint, nunc aegrὰ horum beneficio singularum ciuitatum praesecturam retincnt.
Recitatur Gregork Magni ad Felicem Mes nensem Antistitem epistola.
SΠdamiam solidiora sundamenta pereurramus, quibus
Metropoliticae huius Messisensis Ecclesiae dienitatis structura submisturi praestat igitur integram Grepori epistolam in medium proferre. Ea se habet.
Reuerendissimo staret Feliei viscuo Gregoriis
CAput nostrurn, quod es Christur ad tae sua membra esse ruisvo Et per eiur MVam vi ritatem, o Mem -- nos mye Corpus effletaι. tui 1ta nos adherere conue hin, quia sine innorumι esse possumus, per ipsumposimus ego,quod dic tir. Ab a se capitis res nulla nos dividat, ne ab eo, si memisum ritu esse rea fugimus, relinquamur,o velut eiecti de vite palmaro arereamur ut ergo Redemptoris nostri habitacatum esse moramin, in diis. etione 3prias toto mentu studio maneamur. Is namque ait: Qui diligit me sermonem meum seruabit, & Pater meus diliget eum , & mansionem apud eum iaciemus. Exegit ergo dilectiora Frater eamssime, ut ex authoritatesedis Usucae tuis deis heremus consultis respondere. quod licet nonprolixe ,Ddfuerimm agere mimaremurpropter quasdam importunitates, quae n Idiu pr epedientibus peccatis in nos superuenere, tuis tamen haec per reli a sanctorum Patrum in1tituta It vis perquirere latius, ' ιηκου ame permittimus . non enim Pοιes mens Multa oneria
43쪽
hus,atque importunis alibus granata sanιim boni peragere,quisiis idele taιa,s oppressionibus his a. non erga uia ob id praetulimus, τι haec, o aua, quae necessaria fore cognouimus , ιuae sanctitati velimgs denegare, sed m, quod lac mι 1 cmιμ, ιαι-per
De tribηs enim Astactoliem sedem, in qua aIitus er, e doctis, capitulis consulandam praedecessorum tuorum sequens exempla credidi Iti, ides det consanguinitans conruactione, cy. de vexatioae Episcoporum Abditis, a de Ecclesiarum dubitatione consecra
Quod aute scripsi Augustino Anglorum gentis E Icopo, ac
mno videlicet, ut recordatus es, Iuo de confata vinitatis coniunctione psi, stagnglorum genti, quae nuper ad Mem Generat, ne a bono, quod c perarmetuendo an riora recederet, specialiter, o non generaliter caeteris me scripsisse cognoscas. unde s mihi omnis ramana ciuitaι tesισ.exqui, ncc ea retentione illis κc scripta mandaui, ut, postquam firma radice,n fide fuerint solidati, riinfra propriam fuerint consanguim taιῆ inuenti, non separentur,aut infra affinitatis uneam, tias, usque ad sepximam gener aison m coniungantur: sed adhue illos neopbitor exissentes saepissime eopriar inicita docere vitare, s verbir , cs exemplis instruere, quae post de talibus egeri t rationabiliter, o Auriuer exe ludereti oportet. nam iuxta Apostolum, qui ait: Lac vobis potum dedi, non escanti, sita Issi mo , n poturiri in promin es, tepip
ribus tenenda indulsimus, ne dipnum, quod ιUrma adhuc radice plantatum est, erueretur,sed cfptum Armaretur, G usque ad perfectionem critodiretur. fc 8 11 in his, fecus quam debuimus , egiamur aliquid, non propter Ipsa in futurum conseruanda , sed eo miserando actum esse cognoscas. Unde tessem ιnuoco Deum, νε cogιtationes hominum Muit, cuius etiam o iis cuncta nuda sunt, o aperta . 'Nam si ea destruerem, quae antecessores nostii su tu xunt,non constraetor, sed euersor es causae comprobarer, iesuηre verisatis .cr, quae ait e Omne Regnum in se ipsum d ii sum pon sabit, & omnis scientia,& lex aduersam se diuisa dest ruetur. Ideoque necesse est,ut omnes concorditer stituta bSi Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per comemmnem agemes, sea ad Omne studium Mnax deuoιionis unanimes diuinis, σι ouoia Ieis institutionibus ἰ avxiliante Domino, pareamμs . O qi, o bonines rearitas, quae absentia per imaginem praesentia silammis inhibet peν amoremdiuisa - , confusa ordinas, rnequalia socialia imperseecta consumat. quam recte praedicator egregιus vinculum perseditionis vocat. quia virtutes quidem csterae perfectionem generant, sed ear tamen ita Charitas ligat, ut ab amantis mente di οἰμι iam neque ι. His rue Perpensis charitati ius iam dι iis ι
44쪽
od uri, nec Eraeceptum dedi, sed consilium , neque regulam in his . posteris vilis tenendam, sed de duobus peracuus,quid facilius eui. ιandum sit ostendi. Si igitur in rebus saecularitu suum c uique , ius. ω proprius ordo feruandus es, quanto magis in Ecclesi ficis disposition bus nulla ibet induci confusio, ne ila locum discordiai ι niat, unde pacis di benι bona procedere. quod hac ratione se uabitur, si nihil potestati, sed totum aequitatι trιbuitur. Quapro-pιer multum cor nostrum magnitudini V prae congaudet, quod sic vos in vestris actibui studioses t enimus, Ut vos s nojιrι curam habeatis, cog talia sciscitando iηquirere sudearis, quatcnus talia votis non solum apud homines gloriam, scd apua omnipotentem
Deum praemia mercedis acquirant. Caeterumsuper vexatione Epi oporum, quia nox confulere
voluini, scimus , quia a nullis vita Praesutis perturbari debet ;quoniam si David Regum iusti rιmus in Saul, quem con bat iam
i n Sanctum Domino. vel in Praedicatores sinetae Ecclesiae; quia eo um vexatio, siue detrastio ad Chrulum pertinet, cuius coin Ecclesia Ie atione funguntur. Vnde summopere cauendum 6ι omnibκs Melibur, ne clanculo, aut publice Episcopum suum, id6ι- tum Domini, detractiombui , aut vituperationibuι dilanient,
Iindenies illud exιmplum Psariae, quia pro eo, quod Moysisa-
Dominifroiter Aethiopissam d traxit, immunditia leprae mustata esser illud Psalmissae: Nolite tangere Christos meos,& in Prophetis meis nolite malignari,dis lege diuina legitur: Diis non detrahes, de Principi. populi tui non maledices. Vnde valde prouidendum essubditis, tam clericis, quam Iricis,ne Episcoporum vel Prepositorum temere reprehena ant Doram, si quid fortὸ eos agere re rebensibile videant, ne unde mala redarSuunt, inde per elationis impulsum in profundiora mergantur. Admonendi Dut etiam Ddem, ne, cum culpas Pra Gitorum suorum cons derant, contra eos ai/dentiores ant, sed sic eorum
praua Uud Ismetipsos considerent, ut diuino timore constricti ferre sub eis iugum reuerentiae non recusenta quoniam ficta Do--rum Episcoporum, vel Praepositorum oris gladio nonout ferιe da, et1am csm rad/ reprehendenda videntur, quia a praedι ces
foribus nostris, s a multis reliquis sanctis Episcopis Itatutum fo--re cognoscimuI, m oues pastorei suos non temere reprchendant, nec eos eriminari, vel accusare praesumant, quia cim in Praepo
45쪽
mur vestrum, sed e tra Dominii. admonendmu subditi utriusque ordinis viri, ut, exm metuirorum facta eo piaciunt, ad suum cor redeant, o de eorum increpaιιonibus nonpredi
fumant, quia non est discipulus super magistrum, nec servus si
per dominum suum. De dedicationum vero Ecelasiarum dubitatisηe, super qua nox inter caetera eo Husis, hoc vos riιὸ tenere debetis, quod o nos ab antecessoritar nostris traditu aecerimus; ides, ut quoties tam de baptimo aliquorum, veI confirmatione , quam de Ecclesia umeonocratione dubitatio habetur, s nee scriptis, nec testibus ce
ra ratio habetur, υιrum bapinati, wI confirmati, sive Ecclesiae eonfecratae sint; Ut bapιizentur tales,ac confirmentur,atq; Ecc.esiae canonicὸ consecrentur , ne talis dubitatis ruina Melibus fati quoniam non monstratur iteratum,quod non certis init3s ostendi tur rit 8 peractu Ira l Haee nos admιnstulante gratia druina ita emere eupimus, v bisque, ut postulassis, leaere, ae dolere mandamus . ut ea quae dsanetis Patribui ante nossunt statuta, non noterve irrumpere, ted Meliter feruare optemus. Unde demptoris miser ordia exor
mus, ut sua vobis in omnibus gratia suffragetur, c effectu imple
Progeniem Uerd fuam unamquemque de his, quis liter docti etiam 'ma radice plantati flant, inconm se . que ad septimamc generationem obseruare deceminitus, o qnam diu af itate feta
agnosecum propinquos ai huius copulae non aceedere praesumant ocietatem, nec eam, quam aliqvis ex propria tofa uisitate eo
iugem habuit, vel aliqua illicita pollutione maeulavit in eoniugiuducere vlli profecto licet Cbri'anorum,ueI licebit, quia incestuosus est talis coitus,s abominabilis Deo, o cinis bonis hominibu Incestuosos vero nullo coniugi3 nomιne deputandos a sanctis P tribus dudum statutum esse legimus. Ideo nolumus nos in hae re a vobis, siue is eaeteris fidelibus reprehendi ; quia, quod in his Ammladium stenti indulsimus, non formam dando, sed consideratis , he chrijὶianitatis bonum,quod e perant,imperfectum dimitterent,
egimus. 2M ergo hac in re tanto commoda retributionis aere Icunt, qManto, G studium laboris augetur, paterni vos dilectione salutantes hortamur, ut proposita oportunitatis oceatione in vestra effracta enixin elaborare debeatis , atque id modis, quibus possifile uerit, omni studio agere contendatir , quatenas prred eaviis desiderium vestrRm in auxilium omnium adiuuante Domiano compleatis.
'Nec hoc quoque in hae follicitudinis parte meli'uimur, qvMemner ineestuosi a liminibus EccIesiae sanctae sunt separandi,quo que per satisfiutionem precisur Iacer ιμm etiam Fccloiso
46쪽
Catholicae reconcilientur. sunt etenim malifegregandi a bonis, siniqui a iustis,ut jaciem rhbore suo c scientias suas recognoscant, G conuertantur a plauitatibuή suis , s 1i incorrigibiles a parueqrint, segregentur a s delibus, et que ad fatisfactionem iuxta D mini Saluatoris sententiam, quamler citera ae peccante in se fratre praecipiendo ait: Si peccauerit in te frater tuus,corripe eum inter te. & ipsum λlum. si te audierit, lucratus eris stat rem tuum; si autem te non audierit, adhibe tecum adhuc unum , vel duos, ut in ore duorum, vel trium stet omne verbum. quod
si non audierit eos, dic Ecclesiae, si autem Ecclesiam non , audierit, sit tibi sicut Ethnicus, & Publicanus. His eraeo, crabis multis sanctorum Paιrum authoritatibus segregandi sunt mali a bonis, ne fereant iustι pro iniustis, sicut scriptum est: Perit iustus pro impio. debet enim discretio semper fieri inter bonos, o malos, sicut es inter hedos, G ouex. Manifessa quoque peccata non sunt occulta correctione purganda, sed palam sunt arguen di, qui palam nocent, Ut dum aperta obiurgatione sanantur,hi, qui
eos imitando diliquerant, corrigantur. Dum enim unus corripi
tur, plurimi emendantur, ta mesius es, ut pro multorum Druse , vntis condemnetur, quam per Umus licentiam musti pcris litentur. nec mirum, si inter homines haec raιιo, cum S inter iumenta haec feri persat' cognouimus, Ut ea, quae scabiem, alit impetginem a habere videntur separentur a fanis, ne illorum morbo ciat et contaminentur, spereant. Vnde volamus vos in Vnum conuenire Episcopos, τι de incia
dentibus causis mi disceptatio, ita salubras de Ecclesiastica ,
obseruatione colusio, quatenus dum per hoc, o preterita corriguntur , o regulam futura fuscipiunt, omnipotens ubique Deus fratrum ore collaudetur , cuius Tobis adesse praesentiam, si haec obseruabitis, scitote, quia scriptum est: Vbi duo, vel tres fuerint congregati in nomine meo, ibi sum in medio corum. Si ergo dignatur adesse duobus , vel tribus congregatis in nomine eius,huanto magis non deerit, Thiplures conueniunt Sacerdotes ' Et quidem, quia aes habendum bis in anno concilium Patrum sit regulis inflitutum, non latet, sed ne forte aliqua ex Uuao sit,st mel decernimus congregari, ut expectatione concilis nihil praestimatur illicitum: nam plerique, ita si non amore ivssitiae, metu examina
rionis abstinent ab hoc, quod omnium notum es disphcere iudicio . Hanc, frater carissime, obseruantiam nostris relinquindam poste- . ras tendamus, σ omnia, quae ad eruditionem nostram sacris api.. τιhus scripta sunt,c lodiamus,atque ad ea quosimque possumus, incitemus. Certum quippe est, quia si tato corde praeceptis vors falutaribus occupamus , omnem vitiorum labem cougimus, quia, alim bii quibus acdiscamari inmimur, sine si is deceptionis la-
48쪽
dus,cuius,quia frequentissimae sunt ad Siculos litterae, non dissicile erit eius, quam inquirimus, Chronologiae vestigia non planὰ dubia in ijs reperire. Ac primum quidem extra controuersiam est, Gregorij Magni Pontificatus initia in Nonam Indictionem incurrere anni
quingentesimi, Nnonagesimi, Septembri Mense. quare cum tredecim annos in eo magistratu egerit, atque instiper menses sex, anno quarto supra sexcentesimum Februario , aut Martio
eum excessisse dicendum erit.Constat etiam prioribus quinque Gregorii annis IX. scilicet Indict. X. XI. XII. 3t XIII. Felicem Epist opum Messanae florui me, ad quem plures extant Gregorii epistolae his ipsis annis scriptae: huic vero proxime Donum succussisse anno quingentesimo nonagesimo sexto, XlIII. Indictione ineunte, qua Pallij ius a Gregorio obtinuit. vixisse vero illum ad annum usque sexcentesimum, Indis. DII. indicio est Epist. XLVI. lib. IX. In dict. IV. Sed neq; etiam deerrabit qui Gquis longiorem aetatem illi tribuet ad Indictionem VI. qui a
nus est sexcentesimus quartus. quippe hoc etiam anno datam legimus epistolam G rcgorii a ad Leonem , Secundinum, Ioannem, Donum, Lucidum Siciliae Episcopos. Porro vero chma
Rcgistri liber XII. Ind. VII. duas Epistolas habeat ad Felicem
Messanensem inscriptas decima, At trigesrna, verisimile est opinari, Dono EPiscopo decedenti Felicem alterum substitutum.
Quam coniecturam non mediocriter confirmat, quod cum Ioannes Diaconus scribat, Gregorium quarto Tont scatus anno misisse Augusti m in Uzm , os multo postea confultum fuisse a Felice Messanensi de permissis inter Aulos agnatorum conii aus, perabsurdum esset epistolam istam Fe)ici I. tribueres vi qui post XlI. lndictionem , qua ex Ioannis sententia Augu-
sino Britania decreta, vix annum vixerit,ut paulo ante dicebamus. Quid, quod non quarto anno,ut Ioannes sensit, sed sexto,
XIIII. Indi'. exeunte Augustinum in Angliam missum LIII.&sequentes epistolae docent lib. V . Indict. XIIII. quo tempore non Felix, sed Donus Messanae Episcopum agebat i Accedit, quod Felix noster in epistola narrat, venisse ad se Benedictum Syracusanum Antipitem; atqui Felice Ι. superstite non Benedictum,sed Maximianum Syracusis praemisse, frequentissimae indicant ad illum litterae X. XI. XII. & XIlI. Indict. scriptae. Iam vero cum Maximiniano Ioannes suffectus suerit Indict. XI ΙΙ. cuius ad annum usque sexcentesimum tertium,Indict. H. Deisquens est apud Gregorium di mentio, cui dubium esse poterit, quin Felix II. epistolae author sit,qui post Donum anno sexce-tesimo quarto, VII. Indict. Messanensis Ecclesiae praesecturam suscepit, eodemq; etiam anno in Syracusana Ioanni Benedictus successi
49쪽
successerit. Tande eum Augustini legatio in XIIII. Indict. Ina. currerit, certe ante id tempus scribi epistola neutiquam porituit, cui res ab Augustino in Anglia genae occasionem praebuere. neque item uiuo Dono scribi potuit, cuius vitae periodus ad VI. Inuictionem protracta.reliquum igitur est,ut non nisi VII. . Indictione,qui annus suit sexcentesimus quartus,scriptam opis nemur, quod & Baronius aperte probat,
politani honoris nota. Leges ad timetropolitanos
scriptas subiectos Episcopos obligasie .
SEd iam ad ipsam Gregorii epistolam accedamus. in qua
perscribenda, quae fuerit illius mens, quis sensus, nisquorum aures Gregori; dictioni, stiloque assileuere fa cile intelligent, alijs ut persuadeam , non multum, Opinor, erit elaborandum. Sciencum igitur, cum Felicem alumnum suum, be diu sein cum ad Clivum. Scauri monasticam prosemum Messianens E clesiae paulo ante Gregorius praefecisset, Episcopos Siculos ce tis de rebus, quae tum in controuersam venere, eum Vtpote Metropolitanum suum consuluisset hunc vero, cum in magistratu illo rudis, ac nouitius emet, Gregorium Pontificem per literas adijue. Porro Gregorius,ut amicum hominem, &de se optime meritum erigeret, ac confirmaret, partium suarum esse credidit, non modo ad propositas consultationes grauiter, accurateque respondere,sed di nouum Sacerdotem, quae muneris Pontificalis euent, ac praesertim Metropolitici,longissima epistola docere, hominemoue instruere, qua se ratione gerere, tum in propria, & peculiari regenda Dioecesi , tum in prouincia tota administranaa deberet, quis in priuatis, quis in publicis vindicandis delictis modus esset tenendus, prorsus, ut mihi videatur hoc unum tota ista epistola Gregorius esse connatus, optimi, ac prudentissimi Metropolitae imagine, qualem in Felice optabat, ad viuum exprimere, adeoque clari sume in dicare, ad Meilanensem Episcopum Metropolitico iure Siciliae: uniuerta curam, atque sollicitudinem pertinuisse. Plures mi
permovent coniecturae, an ratione si ' ti .
Ac primo quidcm loco illud consider1dum, clarissimὰ conis nare ex epistolae strie,penes Felicem suisse concilij prouincia-
50쪽
IIs eonii andi facultatem. Felici enim indulget Gregorius, ut non iam bis in annos singulos,quod vetus consuetudo obtinuerat, sed semel tantum Episcopos euocet. Felici persuadet, ut eum indicendae annuatim Synodi morem contentius retineat, & veluti haereditarium Posteris suis relinquat, quae sane maxima, apertissimaque sunt Metropolitani honoris argumenta . a eap. quam Quippe Metropolitani munus est a Concilium Episcoporum satis dist. ιε. temporibus conuocare ad regudarer inquisitiones faciendar, e qui eo euocatus nulla impediente necessitate venire neglexerit, canonicis pςnissubiacere praecipitur. Hinc illa sunt V. Concilii Aurelianens s b verba: Id etiam huic decreto duximus inferendis, b P. 1 ut si quis de comprouincialibus Episcopis a Metropolitano suo vocatus ad Conciuum venire distulerit, Jex mensibus d mi arum offcio abjtineat. & in Matisconensi II. φ Vniuersae fraternitatis ς' fdeliberationi complacuit , ut antiqvorum Patrum iuribus in omniabus custoditis au υnodκm omnes conueniant, ut de alternaso, tale exhilarati carasarum exurgentium,tam diuine religionis,quam humanarum necessitatam dijcutiant, I hoc adimplere follicitu-tidinis sit Metropolitani Lugdunensis Episcopi, una cum di positione magnifici Principis nutri, prius donientis lacum mediterraneum ad quem omnes Episcopi sine labore alacres congregentur. Calcedonensis 4 quoque Synodus eadem omnino statuit. Dc- :cernit ergo sancia Synodus hecundum SS. Patrum Canones, Ut bis cap. s. Agathecin anno eumdem in locum conueniant uniuscuiusque provinciae pDA Vsi
Episcopi, Fbi Metropolitanus melius esseperspexerit, o Iingui 'dieiin ni
emergentia corrigant. Episcopa vero, quι non conuemunt, rι m ω- cap. . Aurel la
dem Meιropoti versentur, c ab omni excusabili, G necessario ne- ης Dci ς P δ gotio liberi fuerint, fraterne reprehendantur. Vnde &Gregori morem 'bseruare licet, qui Conciliorum celebritatem solis Archiepiscopis delegat, Calaritano e nimirum Episcopo Sardi-
niae Metropolitano, Primati Numidiati s AEtherio, Vigilio, & Pi :
Desiderio x Galliarum . Archiepiscopis, quos iii lem pene ver- g lio I.ςp i abis, eodemque sententiarum complexu,quo Felicem nostrum,
compellat, & ut in suis quisque prouincijs Concilium indicat, in
datis ad eos epistolis iubet, ut inde collisas, eodem ac pari iure id illis praecepisse. Eadem quoque ratione factum arbitratur h Diatr. 2.rap. Philippus Berterius h ut de primatu prouinciae, hoc est de Alc- : y ς tropolitico iure, Arelatensis Episcopus cum Viennensi disce- .' ἡ ζ' 'φ ε' Diarit. nempe, quia ille cogendae ex diuersiis Galliae prouincijs i Histor Lus- synodi facultatem antiquitus habuisset. Sed & hoc argumenia duR, L GςhAEtandi genere Iacobus Seuertius, &Ioannes a Bosto k inpri- La. odmis utuntur in afferendo, confirmandoque Primatu tum Lug- p r, 3. cap. 3. dunensis, tum Viennensis Ecclesiae, quorum iste plures in te-
punomum profert epistolas Romanoru Pontificu, Nicolai u. cita πα