De falsa nostri temporis, et vera Christi religione. Libri duo primi, de quatuor, Polonica lingua ante octo & nouem annos conscripti atque editis nunc recens latina lingua donati, & aucti. Martino Cromero authore

발행: 1559년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

nouem annoslicet thaula regis di non paucis nec leutibus negocijs. in lisa .r 7 sese vi tamen Iaborem conseri bendi alici id lingua visnacula in πω tiis, Polon unameoruna, Fol u inliteris non ita multum p gressi M. sent, ut legere & intelligere ea, quae , lingu lati a viris doctis et phs inhoe fenere conscripta sunt, rectepossent aberent tamen aliqui quo aduerses profanas nostri temporis ii reticorum

nouitatespraemunirent usi aut qui iam ijs Ppti essent, retraherentur,' & in recta maiorum suorum atq; nostrorureligione confirmarentur. Ac singli

firmare, neq; temporis illius,neq; m 'um fuit virium. Λ Roffensibus,Hν

gijs, Eckijs, aut, si mauis, ab Hos ti

12쪽

Sottis ani*s taliaex e stanti sunt. Mihi satis erat, perinde ac Mercuriali statu audius ac planilis et Universe,

in res ionec imonstrare. Quatuon Catholici & orthodoxi do storis, 'usico vero quo in gerius hominu sei quomodo cupidius est nouitatum) hominis ab hqresicoru nouationibushon prorsus alieni, partes attribuimus. Aeprimo, quide ex ijs,omnes hostri tem poris nouatores, qui quamuis dissentienteS,Vno tamen nomine Euangeliaci dici & haberi volui, pseudoprophe-phetae, & Pseud angelistae eorumq;do strinalproba, peruersa, noua dc citab Ecclesiiq Christi institutis,tu a scrip turis lacris ac verbo Dei aliena& hqre lica concilioritq; etCatholici Christi

13쪽

Ecclesiae praeiudicijs damnata, Varia deiisq; dcincostans,& Christiano ho

mini penitus vitanda esse demonstra tur. Secundo,Vem religionis Christi anae & salutaris doctrin fundamentuesse verbum dei,idq; non scriptu iuxta ac scriptum: & in utroq; cu coserua ' db,tu intelligendo, minoritas Ecclesiae Christiano cuilibet potissimunt se; quenda esse ostenditur. Obiter etiam

veteris testamenti scripturarum vis&Vsus explicatur. Tertius veram Ecclesia describit, dc certis notis expressam, 'si ob oculos ponit. πι' genera doctrinae Ecclesiasticae, ne cui sorte spe ciosum Ecclesiae nomen imponat,explicat. His sundamentis iactis, reliquum erat, singulatim omnia pseud euanselicorum istom,aut si quis vellet etiam vetustiorum Haereticorum

14쪽

dogmata, tanquam ad Lydium lapiadem probare. Sed hanc lampada liabenter alij trado , ipse impar serendo

tanto oneri. Colloquia autem illa pingui minerua ad captum popularium nostrorum ita scripta, Cracociae, sup pressis non sine causa nomine nostro, tunc edidimus. Nec eadisplicuere pijs acdoctis viris, dc prima ijs Academiae illius theologis: qui cohortati me sunt etiam, ut ea latino quoq; sermone ingratiam exterorum,atq; etiam nostr tium hominum, quorum multi latina. uam Vernacula legere mallent, rede em. Verum eiam ego laborem tunc recusatum, siue dilatum verius,

nuper demum,dum iussu optimi & b nignissimi Regis mei si GIsMvNDI A cvs Ti aulam laudatissimi & pientissumi Caesaris Ferdinatidi sequor, ociol

15쪽

abundo, suscepi, & pio studio Caesaris,

quo ille conatus dc animos haeretico rum in his eo ths magno animo λgrauitate sapienter stegillac repressit;i confirmatus, eousq; prosecutus in, Ut prima duo colloquia datina sic, rem,no tam interpretis legibus , quam authoris libertate utens, et vinitoris in morem partim putans, partim didaqetis latius clauiculis dilatans dc ampli ficans. Ac erat mihi quidem proposi tu, ea premere, quoad non ipsamod6

maturescerent, Verumetiam reliqu3 duo succrescerent: Sed non potui ne

gare cum alijs quibusdam viris phs is

doetis, meiq; amantissimis, quibus cu in hisce comitijs Augustinissamiliaria ' ter Viuo , tum tibi inprin iis Antistes amplissime,quinie,exquo tempore in Polonialegatione talaudatissiesum

, b iij regem

16쪽

regem D. Sigismundum huiui. qdi

nunc regnat,patrem, D. Pauli eius nominis tertij pontificis max, nonanti magna cum laude & gratia iunctus es, singulari beneuolentia&fimore complecti coepisti, quin hunc immaturum etiamnum ac dimidiatum ingenij meiscetum tibi petenti re umenti traderem : & arbitrio tuo permitterem, sta it ue eum ed an pretiit diutius adhuc Velles, quo penes te sit edendi pericu tum iuxta ac meritum: hoc quidem, si

quid operaeprech fecisse, illud vero, si

prqcipitasse editione videbimur. Quoianiam autem edere tibi stat sententia, tuis sane auspiciss in manus hominum Veniat, quod te quasi obstetricante in lucem prodit: quo & ipsum nominis tui praeclari patrocinio iudicioq; securius lucem adspiciat, dc meae in te ob-

17쪽

uantiae documentu pr se serat. OEodsi sic geminus partus non insedliciter nobis eueniet, neq; erit inVatus pijs hominibus sinapios enim dc proprio

suo iudicio codemnatos haereticos nomoramun reliquorum quoq; duorum minuta aera de tenuitate nostra in aer us amplitudinem tuam diu seruet incolumem, & omni prosperitate cumulet ad gloriam suam, & praesidium atq;

ornamentum Ecclesiae suae sanctae

rium domini alacriter inseremus. De Augustae Vindelicorum septi mo Cal. Augusti. -

18쪽

talia l

19쪽

VE EVANGELI CORVM

Nos TRI TEMPORIS RELI- GIONE, LIBER PRIMUS. Martino Cromero JOm.

AVLICUS ET MONACHUS. '

VLICUS. Heus tu Pharisaee. MONAGHUS. Ad me hic uerba facit. Apparet esse aulicum, &quidem insediu labe L

let nobis esse molestuin hoc genus hominum: sed respondebo tamen ei. Me uocas, bone domine: A V L. Quasi non audias, uel non intelligas. MON. Mirifice me appellas. A V L. An non reste et Quin tu Pharisaicum istum cultum corporis pariter cum superstitionibus abiicis,& Euangelium amplecteris Satis diu orbem terrarum una cum Papis &

20쪽

Episcopis vestris, & uniuersa sacrificorum

turba dementa gloriam Dei a c beneficia Christi propter emolumeta vestra obscurastis. Hominibus clauditis regnum c Celoru,

vos ipsi non introitis, neo quenΦ introire patimini, & ociosi eleemosynis, S graui nostro miserorum. agricolarum Sc adscriptitiorum nostrorum sudore vos cum scortis Nnebulonibus saginatis. MON. Vel te ipsumtame, si me no dignaris reuerere. A V L. Vera loquor.MON. Istiusmodi sales peperit nouum

istud Euangeliu,amaros & inuerecudos.ΑVI Amara est veritas. MOM Quid vos aulici &militares homines r Ari nom5strosius histri-onu in more culti inceditis Facitis ne auton fictu uestrum aut recte ne facultatibus vestris utimini nihil ne avare,iniuriosi,superbe,nequiter,petulater,luxuriose et improbe agitis:

A v L. Ann5 nimiu istud est MonacherMON. Qui qus vult dicet,qus no vult audieri Neo ego tamen haec omnibus vobis impingo.Sut multi honesti,probi, Sc graues aulici aloe -- litares homines,quos par non est improboru& nequiter viventiu culpam sustinere. Itidem vicissim aulicos de Sacerdotibus & Mon chis sentire, simul , manticam, quae in tergo est ,inspicere aequum esset. Α V L. Sed nos tamen

SEARCH

MENU NAVIGATION