장음표시 사용
182쪽
habitabo , quoniam elegi eam. Be tus qui haec intelligit,Parthenophile , nemo visi expertus novit, quanta sint sincere Deo servire volentium sol tia non patitur se vinci liberalitate Deus . qui totum mundum cum spe omni , ac re Dei amore generoso pede conculcat, uberiora coelo to-
xius mundi gaudijsin turpibus volu
ptatibus solatia experitur. Una stilla coelestis in religione solati superat omnes delicias mundi r vanae sunt hae sunt turpes , sunt inconstantes, illudin purum is sincerum, ζperpetuum est. Sed non omne capiunt verbum hoc' animalis homo non percipit ea, quae sunt spiritus 3 ubi aquila deliciatur soles, ibi sus recreatur in luto. Ubi solum se , dilapso religiosae vitae Magistro, eum Deo suo in conclavi advertit Aloysius, in genua se demittit, centum sacrae hujus aedis pavimentum osculis veneratus viles has brevis cubi- tuli Migustias praesumptuosis Princi ,
183쪽
severantiam impetraret. O quam sancta , quam felix Dei gratia est rad Religionem vocqtiora est Character electorum cirrha salutis , beatae spes aeternitatis, sponso coeli beatitudinis cynosura , amoris divini testimonium in certissimum praedesinationis signum, aeternae Veritatis testimonio juratum.
caput LAloysi per orationem cum
Ascecularibus jam plene abfraistus,
totus id aeternarum rerum testimationem in ex hac ad inimam cum Deo Dionem rapiebatur Alosius illud sibi elietios axiomatis loco praenXum constitutumque habens rEo quemque Religiosiorem , magisque pium futurum quo suam vitism dilia
gentius secundum rationes aetereas . minus ver secundum temporales o
dinaverit. Musdit perfectius assequeretur , totum orationi, illi potissimum, quae 'la mente perscitur,
184쪽
se dabat quam virtutum nutricem ἰωcompendiariam ad perfectionem uiam esse judicabat dicebatque fieri non post , ut qui precandi minus studiosus sit, plena unquamin diuturna de seipso victoria perfruatur. Adeo huic deditus erat, ut omnes ejus deliciae eo praecipue tempore , quo meditandum erat , delinirentur. Primam quidem commentationis a te nullo , praeterquam Dei amore Magistro, didicit, sed ex longo derius tam praeclara rite meditandi praesepia hausit, ut cum ea Bellarmino, e in Cardinali communicasset, hic ' Mi meditandi capit , ut in Societ te mos est, alijs traderet, quoties praeclarum aliquod ad hanc rem do- sumentum occurrit , se id ab Alodisio didicisse, tantus Vir palam fat Tetur. Ritus meditandi hic et cm- suetus erat ut lectis prius, quaera ditandae era fit, materijs , antequam orationi ordiendae signum daretur, mentem cura omni appetitione struere niteretur. Dicebat enim, eti
185쪽
Sicut areata ventis aqua adflantis hominis in em , vel quod turbida f., omnino non ostendit vel si impiada es , non membra omnia cohaeren
tia, sed stas quasi concisa , di
stersi episentat e Ita etiam homi suis animum , qui inter contempli Eam contrarus perturbationis flucti conflictetur , aut asse tibiu desia inriseque commotus rapiatur , nega ιat, ad imaginem DEI referendam, aut ullam tanta, satis , quam considerat, similitudinem arripiendam iusio modo aptum aut praeparatum esse. Disposito si animo, datoque adire
candum signo D EUM , quem sibi
praesentem agnoscebat, genu flexo reveritus, tanta indullita mentem , ne quam aliam in curam dilaberetur, arcebat , ut ne spuendi quidem, cessitati parere sustineret oculis, ne cujus rei visaehrei distrahere, tur , plerumque busis, vires omnea ita intendebat, ut evocatis ad mem tem spiritibus vitalibus , corpus tanta
debilitas occuparet, ut vix pedibus
186쪽
consistere posset Alienata a sens-bus mente saepius extasim passum ex eo patuita quod sensuum officio destitutu nec loquentes, nec ullum unquam ad se toto quo in Religione vixit tempore , inspiciendae, ut moris est , orationis causa venisse animadverterit imo finita medita tione ne locum quidem in quo comsiileret, agnoscebat , Qua animi r collectione eam, quae sane rara est a D E O praerogativam obtinuit, ut omnes mentis evagatione , quas sex mensium spatio passus erat, in
Nim, ut ipse quaerenti de hoc Superiori candide fassus est , spatium at o una salutatio Angelica recitari posset, non aequaturam. Adeb f cienti quod est in se , Deus non deo negat gratiam saepius forte a nobis ipsis , quam a daemone distrahimur. Quamquam, quid. mirer Aloysium orationis tempore ita collectum quando ei familiare fuit, totum diem medias etiam inter orpori occupa-
189쪽
tiones, manuumque labores, qui currebant meo inhaerere. Dum - mensas in triclinio sternebat ut mei
tem ad divina collectam servaret eam, cui Rector assidebat, mensam Christi, vicinam Deiparae, reliquas aut Angelorum aut atronorum esse cogitabat nec minus accurate ijs sex-viebat , quam si Deo , aut Deiparae praesentibus praestaret obsequium. Ut verissime dici possies totam ejus vitam in Religione actam perpetuam orationem fuisse. Quia vero hac intensione perpecua debiliari caput, minui vires observabant, quibus curae sumus , Superiores orationis tempus c trahendum ei duxerunt vetitis etiam aspirationibusci quoius nus temporis precando consumeret tanto eum voluntati Superiorum plus accessurum significantes in qua quam nihil illi difficilitis, quam animum dissipare , obedire tamen paratus , eo assiigebatur , ubd, qua ouam obedientiae gratia mentem
190쪽
me assequi posset quod ille sacer' doti cuidam confidentitis fassus est dia
cens meta me . . REIor orationi vacare, ne contentione mentis caput
radam Latera iravius Iazigor actorqueor , dum a Da cogitatione an Φmum revocare sude , quam si in eam coner intenderes quod quidem usu in naturam quodammodo eransit, neque m labor, sedrequies, solatium es. Enitar tamen , ut
quod mihi imperatur , quam optimὸ icebit perficiam. Adeo totus in Deo vivebat Aloysius. Iancta hic in Re IIgiosos invidia te tangi adverto, par thenophile , quod hi omnibus curis vacui sine solicitudine mentem uni DEO addiceres, sanctisque vacare affectibus possint ubi misera foecularium conditio mentem tot curis
anxiam jam rei domesticae ludio iam ossici molestijs , jam immine tium metu, jam spe futurorum. milleque motibus in varia distractam terrenis assigat. Ita est pathenophile,