장음표시 사용
81쪽
c GYMNAs II TICINE N s Ississimis ornavit. Hos sequitur Jacobus Middendorpius Academiarum Celebrium lib. q. pia. s. ubi de Papiensi, & pag. 379. lib. F. agit de Parisiensis Academia 3 & pariter pluribus antiquis Authoribus Papiense Gymnasum a Rarolo Magno erectum statuit. Quod
etiam confirmat Guidus Palaeti rolus de Claxis Legum Interpreta lib. q. cap. I. ubi eam Ticinensem Academiam a Karolo Magno fuisse conditam, ipse quoque tradit s quod postea non recte immutat cap. I. a Gens de Parisiensi Academia, dicens Karolum Magnum, non eo misisse Mona.
duxisse, quando venit in Italiam . Plitres alios testes afferre possem , sed cum sint posterioris aevi, missos facio.
82쪽
, Monachum Papiam, missum a Xarolo Magσο, nomine Joannem Albinum Dis coo. i stematur. Monachus Sangallenti, H, plures alii Hs i rici veteres illa, frantur.
Dῆ nomine, quo appellabatur Monar
chiis ille, qui missiis fuit Papiam a Karolo Magno, inter se dissident
Atilliores. Veteres enim , contenti narrasse historis in adventus Monachorum ex Hybernia in Galliam, illud praeterierunt. Hinc liacet Sangallensis, aliique Albinum vocent, aliqui tamen eum appellant Joannem. Ro- hemis Gaguinus Franciae Historiographus , qui ab anno i 7o. ad i sol. floruit, in Vita Κaroli Magni. post illorum Monachorum Historiam, haec habet. Intellexit Imperator imgenuaran hominum mentem , eosque cum aliquot dies apud se retinasset, Claudium , cui nomen erat Clemens, Parisiis eonversari, ogenerosos adolescentes boais disciplinis i ituere jubet. J stannem Papiam misit. Verum Joan
83쪽
8 GYMNAs II TICINE N s Isnes Aventinus lib. Annalium Bojoi um,quem Circa annum M. D. vixisse apparet, sic ait de Κarolo Magno . Liberalia Hierarum floria, pene , ut ipse ait in euria maiorum obliterata instaurare summepere connisus est ;ut sui exempto ad ea amplectenda caete=os inυiraret, ex 'bernia duos Scotos Clementem , ct
Albinum accivit, ut tuis erant tempore erudirissimos. Item ex AUia alterum Albinum evocavit. Albinum Scotam Ticinum misit, ibique ludum literarium aperire just. Tamen
Polydorus Virgilius lib. Historiae Anglica.nae in fine de Achaio Scottae Rege loquens.
Ille item, inquit,ad Larolam Magnum, qui no - .as conditurus Academias ad se, ab extremistisque Orbis partibus eruditos Viros, advoca. bat Clementem , & Joannem homines doctus. mos mitis , per quos Larolus postea, o Lutetiae , se Ticini bonas artes eunctos mortales δε- eendos curavit. Franciscus de Mezeray diligens Galliarum rerum Historicus tom. x Historiae Franc. pag oo. Joannem pariter aP-pellat Monachum illum, nullo attamen r2lato antiquitatis monumento in hujus rei testimonium. Dubium ergo ex historicis, num appellaretur Albinus, vel Joannes. In hac re non minus antiqua, quam obfritra ,
84쪽
HIs ΤΟRIA. out ego quoque sententiam meam interponam, utroque nomine vocatum fuisse opinor , nempe Joannem Albinum , quemadmodum Alculis num Κaroli Magni Praeceptorem Flaccum ,
Albinum nuncupatum scribit Joannes Mabil- Ionius initio Elogii B. Alcuini Abbatis Sancti Benedicti sec. q. pari. I. duplici nempe Monachi nomine confusa historiae veritate. Hujus quoque sententiae est Vir Doctissimus Jacobus Usserius in Praefatione ad Epistolas Idybernicas, qui postquam de duobus M nachis ab Hybernia in Galliam profectis, &de Clemente eorum altero verba fecit, sic prosequitur. Socium autem Elias Albinum
apud Italos in Urbe Ticinensi , sivὸ Papiensia Rege Xarolo collocatum ab Albino Aulo in loco jam citato elarὸ separat Notherus , neque alium Ioannem ilium Albinum esse existimaverim cui Rethorica pracepta inferipta se vidisse restatur Gebrgius Buchananus Rerum Seoticarum lib. q. in Rege Achaio, qua Albino Flarico βιὸ Alcaino vulgo tribuuntur .
Sed quinam Joannes hic suerit satis non a patet , cum & de aliis duobus Monachis, eodem nomine appellatis, mentio fiat in Galliarum historiis. Unus suit Ioannes Erigena, praeceptor Κaroli Calvi, quem mala sensisse
85쪽
de fide Catholica probat haec Epistola Nicolai Papae ad eumdein Κarolum scripta ann. III. Pontificatus . Reiatum est Apostola tui nostro, quod opus R. Dionisii Areopagita, quod de Divinis , vel eatestibus indinibus graeo deseri r eloquio, quidam Vir Ioannes natione Scoros nuper transtulit in latinum, quod juxta morem Ecclesia nobis mitti , ct nostro jadicio debuit Uprobari. Praesertim , eum idem Ioannes multa scientia esse praedicetur
olim , sed non fa e sapere in quibusdam frequenti ramore dicatur . mne est , quod Dile .ctioni Vestra vehementer rogantes mandamus qοatenus Apostolatuinostro prassictum Ioannem representari faciatis, aut certὸ Parisias i. sta.
hibetur morari non fioatισῶ πὸ eum tritico fa-cri eloquii grana ae,eania, o lolii miscere dignoscatur , ct pa em quarentibus venenum porrigat. Quapropter, ut hanc haeretici notam , jam contra ipsum in Galliis vulgata inausugeret, eum se contulisse ad Regem El. fridum putat Rogeritis Ηovendensis in priori parte Annalium, ubi hujus Joannis plura describit; de quo alia in Annalibus Ecclesiae Anglicanae anno 883. : sed hunc non osuisse illum Ioatinem misium Papiam a Karo-IO
86쪽
ΗIsTORIA. Fati Magno non est ambisendum, quia circa an num 78 o. ille suit inimis. vero dicuntur de isto IoanneErigena,evenerunt circa annum
86o. Alter est Ioannes, qui cum aliis tribus Monachis Parisiensem Academiam instituit rde quibus Vincentius Bellovacensis lib. 23. Speculi Historialis cap. I73. Fueruntqae Parisis, inquit , hujus dii fundatores Monachi IV. Beda discipuli, scilicet Rhabamus, o AI- cuinas , Claudius , ct Joannes Sestus . Bello. vacensem sequi videtur D. Antoninus, qui inpari. histor. tit. 16. cap. q. f. I 2. haec scribit. Fuerunt autem Parisiis sundatores hujus
studii IV. Monachi, Bedae discipuli, scilicet Rhabanus, &Alcvinus, Claudius, & Joannes Scotus. Neque tamen istum Joannem fuisse missum Papiam , sed alium Ioannem Albinum Seorum, alium ab illis, judicandum credo, quem etiam Joannem Metrosium appellat Meeteray, qui omnium erat doctissimus
teste Polydoro Vergilio lib. V. Histor. Anglicanae. Nisi sortatis, ut alibi innui, missiis quidem fuerit Ticinum Ioannes Albinus Scotus ante annum 78 o. qui deinde accitus Parisios, dum ibi Academia publica institueretur, demum fuerit suae Academiae Ticinensi restitutus. Ex his, quae scribunt Avenis D a tinus
87쪽
GYMNAs II ΤICINENS Istinus, & Polydorias Vergilius, potest dubitari de veritate adventus illorum duorum Monachorum eo modo, quo describitur a Sangallensi , cum ambo affirment fuisse vocatos a Karolo Magno e sed quum, & alios . suisse accersitos ab eodem Rege apertum sit, qui ejusdem nominis erant, &Sangallensis Historia satis ab antiquis sic approbata, revo- . cari nequit in dubium,
quod latius Contra Joannem Lauisnojum confirmabitur infra cap.
88쪽
Adventum Ioannis Albini Stati Papiam contigisse circa annum 78 o. osen-duar,stcontraria sententia confutantur .
Polydorus Vergilius Historiae Anglicanae
lib. V. Joannem Albinum Papia hi accessisse eodem anno 792. quo in Galliam advenit, nobis tradit. Fuit, inquit , iι annus salutis nostra eir iter 792. cum duos ferunt Monachos ex Hybernia, sive ex Scotia , ut quibusdam placet in Gaiam delatos , se δε-
pientiam venalem habere magna voce testantes, mercedis Deo cibaria, δ' tonaria dantaxat petiisse, o istorum alterum, quι Clemens nomι nabatur a Rarolo Latetia reιenium , eique ex omni ordine Civiliatis traditos juvenes in disciplinam: AIteνam vero in Italiam transiisse,
est Ticini docuisse. Sed hos Monachos multo ante venisse Parisios clarum esse puto , non solum enim anno 7ρ a. jam illuc adveneran Monachi illi,sed jam ante florebat Parisiis stil-dium institutum a Karolo Magno, ut scribit Martiniis Polonus in Adriano Pontifice ad an-
89쪽
3 GYMNAs II TICINENs Isnum 78 7. his verbis. me tempore foret Albinus, qui est Alcvinus Xaroli eruditor ῆ hiegenere Amfluus fuit ingenio clarus , o philosophia exceia
lentissimus non tantum fientia, sed etiam moram honestate prauarus. Ab eo xarolus did eit omnes artes liberales, qui etiam stadium de Urbe Roma Parisios transtulit, quod de Graecia iuue translatum fuerat a Romanis . Ouam trantationem licet evenisse anno Is I. affirmet Joannes Baleus Angliis in suo libro de Scriptoribus Anglicis , ubi ait : Omnasium
ex Roma circiter annum salutis 79 I. Lutetiam
Faν isioram reanstulit, quod, illae Athenis perstinui prius eura venerat , se conjectis primum pudii fundamentis per Ioannem , o Claudiam mirifice illud lecturis eoilustrabat pablicis . Tamen evenisse anno 787. probat Scriptor S. Eparchii Engolisinensis ad annum 787.
πιο anno , inquit, Larolus Magnus eum Romam rediisset ad Disendum Pontificem Adria. nam, plures Roma Parisios scam duxit Canto- resis Grammaticos, o Domnus Rex Xarolus iterum a Roma artis grammatica , se computataria magistros scam adduxit in Frantiam, sabique studium literarum expandere iust. Quos autem secum adduxit Karolus, duo fuerunt Petrus , o Romanus cantuum, & septem libe
90쪽
Ηrs TORIA sralium artium paginis abunde instructi, ut testatur Enhecardus junior Monachus Sangallensis in lib. de Casibus S. Galli cap. q. At Francisciis de Mezeray in Histor. Franc. tom. I. pag. oo. sub anno DCCLXXV. missum fuisse Ticinum illum Monachum tradit: quem
tamen errasse puto, cum vix hoc anno Κarolus Magnus universa potitus suisset Italia, nec credibile est illum Papiam accersitum esse ad
humaniores artes tradendas ante Desiderium subactum. Propterea, nec anno 77 s. ut vult Mezeray , nec anno 79 a. ut tradit Polydorus
Vergilius, hoc contigisse, sed intra annum 773.&78 o. accessisse Clementem, & Joannem Albinum Parisios censeo, & propterea circiter hoc tempus Ioannem missum Papiam. Ad hoc luculenti testes mihi esse videntur Galliarum Historici, qui vel ab Alcvino institutas Scholas Parisienses serunt svel hunc in Galliam accessisse, postquam audivit bene receptos Clementem, atque Ioannem Albinum, ut scribit Monachus Sangallensis in sua His oria cap. I. . Iumque secundum Alcuini adventum contigisse circa annum 78 o. postquam latius floruere literae in Galliis, re diligenter examinata, probet