Theologia dogmatica in systema redacta a fr. Petro M. Gazzaniga Ordinis Praedicatorum et fr. Iosepho Bertieri Ord. Erem. S. Augustini ... in quatuor tomos divisa addita in calce Francisci Veronii Regula fidei catholicae. Tomus 1. 4.

발행: 1830년

분량: 282페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

S. CII.

Quomodo in Gratia , si in Deo tamquam ejusdem sonte , et

Deo, et homi- principio consideretur , nil aliud esse videtur, quamnibus, qui re ipsa met Dei bonitas , ac amor , quo nos diligit , .iis. 1, d. '' atque nobis bene sacere Vult. Eleganter id expressit Paulus , quum ab eo 'asi νορα 'ri a vocatur ad Titum III. 4. ὶ; gratiam hanc Vel increatam , vel ae-lci nam nuncupare Theologi solent ' . Verum si hanc in hominibus , qui recipiunt , perpendamus , ejusdem amoris , bonaeque Dei Voluntatis , qua creaturis suis benefacere vult , essectus est. Beneficia omnia , quibus humanum genus largo, et liberali ter a Deo cumulatum fuit , hujus gratiae nomine comprehenduntur. Dicitur haec gratia usu in sch Iis recepto , vel creata , Vel data in tempore ''ὶ.

Gratia alia quum gratiae nomen cuncta complectatur Dei h neficia, quibus exornati homines fuerunt i. praec. ),tai r -' atque dona haec vel ad ordinem naturae spectent, vel illum respiciant , qui est supra naturae Vires , sit , ut gratiae quaedam naturales dicantur , aliae

supernaturales. Creatio , conservatio , honum ingenium , constans Valetudo , liberum arbitrium , D turalia Dei beneficia nuncupantur : ordinis Vero S

pernaturalis sunt internae gratiae prorsus indebitae, quarum ope Vel aliis Prosumus , vel iustitiam , aeternamque gloriam consequimur in.

Gratiam , quatenus in Deo est , bonitatis, et amoris divini nomine fuisse insignitam plura suadent Scripturarum oracula. Confer Ioan. III. I 6. Ad Rom. V. 8. Ad Titum II. D. Ad Ε . l. Vide Bellarminum de gratia, et lib. arb. Lib. I. c. a. Berti Lib. XIV. e. I. Natal. complexiones Augustinianae Lib. II. c. I. S. Thomam 3. p. g. II. art. Io. - Augustinus Epist. a . n. O. heneficia naturalia non myrobanda ratione gratias Dei vocari affirmat ; tum in Lib. de Praedest. SS. e. V. n. o. et serm. XXVI. n h. Nihilominus eam , quae supernaturalis est , honosque disce nit a malis, gratiam Proprie appellandam asse laudatis in Ioeia S. Doctor contendit.

12쪽

Iis diligenter consideratis , quae in Propheticis , Quae natura.

Evangelicis , et Apostolicis litteris occurrunt, mi- Ιes dicuntur,rum est , si creationis dona gratiae nomine. suere condecorata , quemadmodum d et AuguStinus supist. eantur teaiiae. r. n. 8. ); Patres autem Ecclesiae salutarem Ct risti doctrinam sidelibus proponentes gratiam a natura distinxerunt, quod accuratius adhue eo tempore

praestiterunt , quo Pelagii lia resis insandum caput erigere coepit. Verumtamen, quum, quidquid gratis datur , gratia non immerito vocetur S. CL. J, atque cuncta naturae dona liberaliter a Deo nobis fuerint elargita S. praec. ὶ, palam sit, quod ampliori sa tem signiscatione gratiae debeant vocari.

S. CLIV.

Gratia insuper in externam dividitur , et intem Gratiae aliaenam : illa per media externa, quae extra hominem e tern .e, P sita Sunt , auxilium praestat , uti lex est , prae- λιδη Luiernaeo dicatio Evangelii , Christi exemplum , ejusque miracula ; altera vero hominem interne assicit movetque , quemadmodum sunt mentis illustrationes , et voluntatis inspirationes.

S. CLV.

Vocat; o secundum Scripturae doctrinam duplex Vocatio, quot t, e terna, et interna ; prima per Verbi ministe- 20d Rςς P a rium sit i ista' per Verbum, et Sancti Spiritus vir- μ 'tutem et efficaciam , quae in intellectum agit, et hominis voluntatem ; nihilominus vocationem hoc loco eam intewgimus , qua Deus facit, ut hominibus satis innotescat, aequisitam nobis esse per Christum salutem. Porro ista vel immodiata dicitur, vel mediatia i haec hominum perficitur ministerio, illa ab ipso Deo promanat, quemadmodum Abrahae, et Moysi contigit , ct in lege nova Saulo. Vocatio adhuc veI indirecta cst , vel directa et Priorem eam queas nuncupare , qua nonnullis obicibus remotIs homines aptiores propinquique magis ad percipiendam Evangelii praedicationem redduntur. Tunc V m habetur postrema , quum Evangelium clare annuntiatur. Attamen aut alicui homini illud praedicatur , uti Centurioni, et Eunucho Reginae cau-Diuitigod by Cooste

13쪽

Voeatio sive novi foederis publieatio.

daeis contigit ; atque haec privata vocatio dicitur ;aut nationibus integris, atque tunc publica nunc pari solet. ScnoMON. ras inter res, quae ad indirectam v cationem pertinent , e numerare licet procurata carunt verilatum notitia, quae legem naturalem constituunt ; tum immissi tristes casus , et collata insignia beneficia , quorum illi commovent adeo animum nostrum, ut in Deum facilius assurgere queat ialia vero alliciunt. Haec indirecta vocatio neque eadem semper fuit, nec aequalis in omnibus nati nibus ; aliae enim majorem legis naturalis notitiam habuerunt, aliae magis barbarae fuerunt, in quibus humanitatis quasi sensus exolevit. Nihilominus ejus Sum mentis , ut natio nulla, quae caruit divina re-Velatione, persectam habuerit legis naturalis cogat-tionem e qua de re Conseras Lelaude in sua nova demonstratione Evangeliea. Caeterum haec indir cta vocatio haud sussicit , opusque est vocatione

directa.

s. CLVI.

Periodos singulas publicae vocationis recensere opus non est; nam de iis , quae ab Adamo ad Christum tisque fluxerunt , jam dictum in parte I. r quamo rem ad novi foederis publicationem convertamur , oportet. Mandaverat Christus Dominus Apostolis suis,

ut Evangelium gentibus omnibus annuntiarent i. CXXVIII. ) , ii induti virtute ex alto , repletiquo Spiritu Sancto impavidi in ipsa Ierosolyma Jesum

Nazarenum a mortuis surrexisse depraedicant, atque

ex Iudaeis non pauci in ipsum credunt S. LXIV. ). Odio exardet, et ira Synagoga; caeduntur Apostoli, lapidibus conscitur Stephanus , ingens in nascente Ecclesia persecutio excitatur. Christi fideles omnes praeter Apostolos per Iudaeam et Samariam disperduntur. Κt quain diversae sunt viae Dei ab hominum nis i Unde Judaei Christi Ecclesiam opprime re judicabant, inde ipsa sumsit incrementum. Nam Philippus a Ierosolymis discedens , in Samariam proficiscitur , annuntiatoque Christo in ejus nomenthaptizabantur viri, et mulieres , et ipse Simon Hagus sacro lante ablutus Philippo adhaerebat Act.

14쪽

vIII. in. Distipuli ' alii in Phoenicem, et Cypriimperveniebant, utque Evangelium cum fructu audaeis praediolibant, immo Antiochiae ex Gentilibus multi Christo nomen dabant ; ibique primum ejus discipuli vocati suere Christiani s Ibid. XI. I9. seq. J. Sed jam Apostoli sibi populos dividunt , quibus.

Evangelii lucem asserre cicbebant. S. Petrus Ι. Epist. I. ) plures Asiae minoris numerat Ecclesias , quibus Christum praedicaverat. Sanctus Paulus Ad Roman. XV. I9. ) a Ierusalem ad Illyricum usque selici cum eventu Jesum annuntiat; gratiasque agit Deo, quod Romanorum siles in universo orbe nota esseι Ad Rom. I. 8. Conser ad Coloss. I. 6. 3 ; immo constans traditio nos edocet , S. Thomam Α- stolum ad Indos risque praedicasse Vid. origonem tract. XXIX. in Mait. Narianetonum Orat. XXV. ) ; tum Apostolos reliquos , eorumque discipulos congregasse Variis o partibus novos Christianorum coetus , dubio caret. Qua de causa Paulus scribebat Ad Roman. X. I 8. ὶ : jam adimpletum fuisse , quod David praedixerat: In omnem

terniam exivit sonus eorum, et in sines orbis temract Norba eorum. Quae tamen in rigore metaphysico haud sunt accipienda , quasi nullus fuisset P pulus , cui Evangelii lux Apostolorum aetate non fuisset oborta S. XV. Scliol. ), nam res est ex- Plorata, semper magis pmpagatum suisse Evangelium, atque nostris adhuc temporibus exstare Populos, quibus evangelica lux nondum assulsit. ScnoLIos. Dilatatam semper fuisse post Apostol

rum tempora Ecclesiam, nulla est Coni Versia r cum videamus Patres novos semper connumerare Christianorum metus , de quibus alte silent antiquiores. Conser Mutteville , tom. III. liv. II. ch. XVI. Jo. Atherium Fabricium in luce Mangelia toti orbi exoriente. Miraculorum tamen maximum fuit , quod cum fidei mysteriis eminentiores virtutes ubique dis- fusae fuerunt. Enimvero Christi discipuli Magistrum suum in disti ellioribus rebus sequebantur. Pm Veritate pati ordinarium suit eorumdem exercitium , atque ad tormenta libentius , quam alii ad delicias convolabant. Qui vero enumerare queat diVites, qui Pauperes facti sunt, ut egenis subvenirenti Paup

15쪽

i, CAPUT 1

- res , qui egestatem divitiis, et honoribus praetnI runt i Virgines , quae in terris Angelicam vitam

imitabantur 7 Pastores, qui omnibus omnia facti vitam ipsam pro grege suo dederunt 7 Praeteribo v gilias, corporis amictationes, Solitudinem, sui aliti gationem , vitae innocentiam , ceterasque Virtutes , quae Evangelicae praedicationis, et dexterae Excelsi fructus sucre. Utinam socordiam nostram abjiciamus, Rique ad aemulandas eorum Virtutes excitemuri Vide Bossuet disc. s. ἰ' hist. a. p. cli. XX.

CAPUT II.

De Gratia adjutrice interna.

mee dispexei- Ρraeter externas gratias divina liberalitate nobis tur in grati s collatas, praecellentior longe est, quae interne nos g u . .' assicit , adjuvat, movet , CLIV. ). Haec in gra- . .hi.i tiam gratis datam , et gratiam hominem Deo gratum facientem dividitur. Illa doniam est indebisum,

super tiarase, ad aliorum Praesertim salut m Omiamatum. Cave Vero, ne credas, solam hanc geatiam sine meritis a Deo elargiri , quaelibet enim gratia nobis conceditur gratis S. CL. , sed gratia gratis data ideo nuncupatur , quia ad ejus , cui datur , prosectum speciatim non ordinatur. Gratia gratum faciens , est indebitum supernaturale donum inremn- ad hominis sanciscationem a Deo collatam. ScaoLION. Gratiae gratis datae recensentur no emati Apostolo Paulo I. ad Cor. XII. 8. seq. Alteri quidem , inquit, per viritum datur Sermo sapientiae , alii autem sermo scientiae Secundum eundem viritum , alteri Ides in eodem spiritu , alii gratia sanitatum in uno viritu , alii operatio virtutum , alii prophetia, alii dsiscretio virituum , alii genera linguarum, alii inter retatio sermonum. Has porro gratias ad Ecclesiae utilitatem conservi m nisestum est. Ceterum gratiam , quae hominem Deo gratum reddit, eunctaque complectitur beneficia , quibus vfl cxcitamur, et Praeparamur, ut Deo a cepti simus , vel faueti , justique reapse constitu

16쪽

mur , aut ejusdem sanctitatis augmentum , et Pe sectionem recipimus, gratiis gratis datis praeponen dam esse laudato in capite vers. 3o. Paulus docet ;immo et Christus ipse sic. X. 2o.

S. CLVIII.

Gratia hominem Deo gratum acceptum e red- Gratia gratum dens vel habitualis est , qu e et sanctificatis diei saciens, veteonsuevit, vel actualis. Priorem Tridentini Patre, babitualis e t, Sess. VI. cari. XI. et cap. VII. ὶ eam eme defeei- νηὶ Ret Rix εhunt, quae in cordibus hominum per Spiritum Sametum diffunditur , eisque inhaeret , ex injustis faciens justos, ex inimicis amicos , nec non vitae a tertiae secundum SPem haeredes. Actualis autem gratiae nomine eam intelligimus , quam ad quosli-het actus, qui naturae vires superant , clargitur Deus. . , i ScnoLION. De gratia habituali haec praemonuisso sufficiat ; nam plura de ea suo loco dicemus. Doactuali autem agere instituti nostri ratio postulat ,

quae ad omnia opera , sive haec praecedant , Vel subsequantuae justificationem nostram, Proraus est ue- cessaria. Eleganti comparatione id demonstrat Augstinus lib. δε nat. et grat. c. XXVI. Sicut enm , inquit , vulsere , verbi gratia , claudicans , idea ratur , ut sanato malo Praeterito futurus dirigatur incessus : sic mala nostra non ad hoc solum

sucrnus medicus sanat, ut illa jam non sint; sed ut de cetero recto ambulare possimus, quod quid metiam sani nonnisi illo adjuvante Poterimus . . . . Sanat ergo Deus non solum ut deleat, quod Peccavimus , aed in praestet etiam , ne PCCC M.

Creaturas ratione praeditas , quum primum con- Aetuati s ali ditae fuerunt , auxilio gratiao suae munivit Deus Conditori8, ut finem aeternae beatitudinis naturae vires sum- lsa Rodemio rantem , ad quem ordinatae erant , consequi pos- i 'Sent, atque Sua mandata servare: gratia haec Con

ἀιoris dicitur , gratis quidem' et sine moritis collata , qua tamen decebat Amylos , Primumque hominem exornare , ut in bono Perseverare Pos Diuitiam by Corale

17쪽

Quae non ton

sistit in litie. ro arbitrio , Iege et doctri.

sent sq). At vero, quae Redemtoris dicitur, Iapsumisque hominem respicit , ea Christi Domini innititur meritis, et per eum Consertur. Porro, eo quod Christus dixerit Marc. II. 17 . ὶ : non opus habere sanos Medico , sed qui male habeant , et se non venisse justos Vocare , sed Peccatores ; tum , quoniam Angelo teste Matth. I. a I. ) Salvator nRncupatus fuerit Iesus , eo quod ipse salvum faciet populum a peccatis suis, gratia ham ab Augustino Lib. III. 0 P. impers Pag. Io . Io8. ) medicinalis suit

vocata.

S. CLX.

Non ea profecto esse debet gratiae , quam profi- teri debemus, notio, ut haec in libero arbitrio constituatur , quasi bona , quae agimus , attribuenda essent Deo , quia ipse creavit nos , et libertate donavit i nam quae Deus dedit naturae bona ampliori tantum significatione gratiae nomine decorantur S.CLIII. ). Neque reponenda est in lege et doctrina , quandoquidem lex quaelibet , acceptaeque ab aliis instructiones , unde quid faciendum , sperandumve

discimas , res mere externae sunt et at Vero gratia , quae nos gratos Deo constituit, interna, et Supe

naturalis esse debet S. CLVII. ). Quid i quod Paulus ait s Ad Gal. II. ai. ὶ : Si per legem justitia

est , gratis mortuum suisse Christum i immo em , qui in lege se justificari arbitratitur , a gratia exci

MuoLION. Ex his putet plurimum errasse Selmurum , qui in institutione aia doctrinam christianam

cn Augustinus de eorre r. et grat. c. XI. inquit: Si hoc adjutorium Wel Angelo , Mel homini, quum Primum facti sunt, defuisset, quoniam non talis natura iacta erat, ut sine diWino ad Morio Posset yermanere , si Meιια, non utiqua sua cu*a cecidissent: hoc non minus intercadit discriminis gratiam inter Creatoris , et Redentoris , quod illa nulli obnoxiis culpae collata Pit , haec indignis, et Peccatoribus. Quam ob sausam quibus datur, misericorditer datur, ut potuisset illis juste denegari. Vide S. Patrem citato loco cap. X. XI. et XII. Verum de sola Redemtori gratia disserere uostri est instituti.

18쪽

CAPUT II. II liberaliter addiscendam Halae Magdeburgicae 1774.

Pelagio in lege et doetrina gratiam constituenti a sentitur , ac Augustinum pmpugnantem gratiae iu-terioris necessitatem vellicat carpitque lib. II. cap. VIII. S. 138. At quam sacris litteris consorinius , atque ad fastum humanum deprimendum opportunius scribit S. Doctor de grat. et lib. arb. c. XIV. n. a . Neque scientia d inae Icos, nTque matura, neque sola remissio peccatorum est illa gratia, quae Per Iesum Christum Dominum nostrum datur ἱ sed ima facit, ut sex impleatur, ut natura liberetur, ne peccatum dominetur.

S. CLXI.

. . . '

Maximas inter calamitates, quas origini4 peccatum Sed in men- indu it, connumerantur merito ignorantia et concu- tis 1llustrat O

piscentia i illa Apostolo teste I. ad Corintli. II. 'Tis. ubii.

14. in facit , ni homo quae spiritus Dei Sunt , Diau voluntatis ad Percipiat: simulque malorum plurium est causa , honum. quod postremum magis dixeris de concupiSeentia, quum ex Deo ortum non ducere Ioannes scribit Epist. I. c. H. I 6. J, atque ipsammet esse malam , quia ex Peccato est , et ad peccatum inclinat , saepe in suis adversus Iulianum libris ottendit Augustinus. Quamobrem quum Christi gratia ad sanandas animi infirmitates sit data S. CLIX. in ejus muneris esse intelligimus , ut ignorantiae dispellat tenebras , et

iuspirata superna dulcedine et suavitate concupiscentiae impetus comprimat, atque ad mandata observanda excercitiumque virtutis nos moveat '). Verum

etsi Deo sit attribuendum , si mens quod credere , sperare, agere debet interna illustratioue percipiat , nihilominus, quum veram gratiae Christi notionem, Quam belle Augustinuat Nolant homines facere

quod justum est , siMe quia latet an justum ala, sise quia non delectat. Tunco enim quidque Mehementius Moliamus , quanto certins , quod bonum sit , noMimus , eoque delecι mur ardentitis. Ignorantia igitur et insermura Milia sunt, quae impediunt Moluntatem, ne moveatur ad faciendum bonum , νει ah ostero malo abstinendum. Ut aurem innotescat, quod Iarebat, et suaMe stat, quod non delectabaι, grauaa Dei est, quas fiominiam alumi Moluntateo. Lib. II. de ναί. mor. XVII u. 26.

19쪽

quatenus a lege et doctrina penitus sejungitur , inquirimus , in voluntatis ad bonum inclinatione re-POnendam esse patebit ').

S. CLXII

Dividitur in Praeveniens gratia ea dicitur, quae omnem bonum Praevenientem voluntatis actum praevenit et subsequens Vero, quae ς ψυδο P ς eundem voluntatis actum a gratia excitatum Subse

quitur ; quo sit , ut prior omnis boni operis initium sit, altera ejusdem incrementum det, et Pe sectionem. Hujus utriusque gratiae meminit Regius Propheta: Misericordia ejus, inquit Psal. LXVIII. I. ), Praeveniet me 3 tum, Misericordia eius subsequetur me omnibus diebus vitae meae XXII. 6. .

SevoLION. Utramque gratiam in suis orationibuspmfitetur Ecclesia i veluti cum ait: Actiones nostras quaesumus Domine aspirando Praeveni, et αὐ- ωαndo Prosequere. Vide Augustinum lib. II. comtra duas epist. Pelag. c. IX. Ex his discimus Christi gratiam ad quodcumque opus bonum humanam Semper praevenire voluntatem , nec gratiam Vocari subsequentem , quasi vel naturae opera , Vel nonnullos voluntatis conatus subsequeretur.

S. CLXIII.

orrantem , Gratia operans primum bonae voluntatis affectum φ . uri νδ in nobis producit: cooperans vero illa est, qua VO Iunias jam bene affecta ipsum honum opus exequitur. Audiamus Augustinum de grat. et lib. arbit. Q. XVII. ) t I se ut melimus operatur incipiens , qui volentibus cooperatur persciens. Propter quod ait OMOlus e certus sum , quoniam qui Ueratur in

Quamlibet singularem etiam mentia illuatrationem in munere saltem a lege et doctrina non disserre docet Augustinus de gratia Christi Dei adjutorium c de Pelagio loquitur multiplicitor insinuamitim tiliaMit commemo

rando Hoetrinam et Noelationem , et oculorum cordis adu- peritionem . et demonstrationem futurorum, et apertionem

Eiabolicartim insidio m , et multiformi , atqua in tibili dono gratiae coelestis illuminiationem , ad hoc utique, ut disian priaecepta et promissa discamus. Hoc est ergo gratiam Dei ponere in lega atque doctrina.

20쪽

Iesu. Ut ergo velimus , Sine nobis veratur, cum Gutem volumus, et sic volumus , ut faciamus , nobiscuna coῬeriaturr tam n sine illo operante ut velimus , vel coustrante, cum volumus, ad bona Pi tatis opera nihil valemus. ScIIOLION. Perperam nonnulli inde coneludunt sub operante et praeveniente gratia Voluntatem nostram veluti inanime quoddam esse considerandam. Eni

Vum quamvis Primus hujus gratiae motus indelit, ratus sit , et Deus dicatur in nobis sine nobis oporari , tamen haec ita sunt intelligenda , non quasi Voluntas a Deo mota nihil agat , sed quod voluntas praecesserit nulla, qua bouiam Vellet. petendo , desiderando, aut praeviam aliquam Ponendo dispo- t

Excitans gratia ea est, qua nos Vetriti somno pro- Exeitantem lando pressi , et de hono opere nihil cogitantes ita et adjuvan- Citamur , ut sanctae cogitationes , et pia desideria ις , nobis inspirentur: atque huc referri debent Apostoli verba Ad Ephes. V. 14. )r Sunm qui do S ... et illuminabit te Christus. Adjuvante ergo gratia , quod homo incepit bonum, etiam perficit ; hunc in sensum gentium Doctor ad Romanos s Ad I 'man. VIII. 26. scribebat: Spiritus adjuvat infimmitatem nostriam. Quibus odoctus oraculis Augustinus ajebat s Lib. II. de Poc. mor. c. XVIII. ) rQuod Nesro ad Deum nos conυretimus nisi ipso excitante atque adjuvante non POSSUmus. SCHOLION. Postremae duae gratiae divisiones nomine potius quam re a praecedente disserunt. Nam verans et excitans gratia , praeveniens etiam est; et cooperans et adjuvans non minus est SuhsequenS.

S. CLXV.

Christi gratia , qua nostra sanatur natura, in Gratiae desi- Iibero arbitrio lege et doctrina non est reponen- nitio. da S. CLV. J. Nec sola est interna mentis il-Iustratio , quae in mulacro a lege et doctrina non distat; sed inspirat supernam dulcedinem ot 1

SEARCH

MENU NAVIGATION