장음표시 사용
21쪽
vi inrom s 3, CLX . ); unde proprie ost, ut Augustintis tradit i Coiit. duas G. Pelag. lib. IV.
n. ix. in inminutio saractae dilectionis ut cognita sancto amore faciamus. MBOLION. Quam dedimus ex Augustino desinitionem, pluribus in locis S. Doctor confirmat. Confer do ratia Christi n. 38. M viritu et littora c. 28.
ao cor. et grat. c. a. n. 3. 4. Ex quibus apparet hallucinatum fuisse Ioannem Clericum art. Crit. P.
II. feci. I. csP. 8. scribentem : Nulla d sinitio vocis gratia , quae quadret in notionem Augustini, dari potest praeter hanc a Est nescio quid , quo
Deus ex Augustinἱ sententia animos nostros adia pietatem ineluctabiliter sectit. Quid i Ignoratue Aristarchus iste nos id communiter agere quod bonum esse novimus et amamus 3 Non est itaque incompo- tum quidpiam gratiae desinitio , quam in supernamentis illustratioue, et in caritatis inspiratioue, ut quod bonum est , homines ament, et libere ope- entur , Augustinus constituit.
. Quo innis dἱ- Dilectio et caritas modis pluribus accipi potest riretionia et ea diversas hujus vocis notiones demus oportet, ne im-Titatis nomon peritis errandi occasio tribuatur. Caritas pro ipsa non sc ρος seu* nunquam accipitur gratia sanctificante, qua D j Istos reddit , et regni coelestis haeredes. Hoc sensu Apostolus ajehat ad Rom. V. 5. Vide et Ι. epist. Jo. c. III. i. ): Caritias Dei di via est in cordia bus nostris per Spiritum Sanctum , qui datus est nobis. Tum pro amore benevolo , quo Deus per se diligitur , quique illam constituit virtutem , quae peculiari modo caritas nuncupatur. Tandem pro V luntate hona , pia animi allectione , et pro amore boni accipitur. Postremo tantum hoc modo dilectiorinis et caritatis nomen in gratiae definitione sumsit Augustinus 'ὶ: compertum enim est, fidem, spem,
S. Doetor lib. II. contra duas epist. Pelag. n. St. alta Quid est boni ouyiditas nisi caritas i De grat. et lih. ari . C. a . n. 33. gratia voeat Moluntatem bonam : et degrat. Chr. c. 31. n. 22. Quasi Mero aliud sit bona μοι-
22쪽
timorem ceterasque virtutes absque sanctificanto ge tia et benevolo Dei amore elicitas dona Dei esse.
Spiritus bona bonis corporis , res incommutabiles Gratia hahet mutabilibus esse praeponendas , ut illibatam quis 3uos gradus. ducat vitam , aeternamque consequat . . Christi norum ambigit nemo. Porro neu iisdem No per viaribus caro concupiscit adversus Spiritu , nec iisdem semper tentationiDus urgemur , nee eaciem sempersunt incommoda nobis sive pro Dei sive pro amore proximi subeunda ; sed alia levia, quaedam gravia, nonnulla graVissima sunt et diuturna. Quis porro dicat , eodem plane sussultum esse Dei adjutorio , cui leves tentationes , parva incommoda vincenda sunt, ac alterum, qui gravissimis diuturnisque agitatur I An non major fuit gratia in Martyribus, quisquallidos carceres, inte os dolores, mortem ipsam toleraverunt, ac ici iis , qui pro Christi uomine no nullos tantum honores spreverunt r An eadem diu ni auxilii vis in Paulo, qui ex hoste christiani ti minis insensissimo in vas electionis suit repente mutatus , ae in Augustino , cujus Pravam consuetudi nem sensim tardiusque sanavit Τ Elegantem suae eo Versionis per varios gratiae , cui resi Stebat , gradus descriptionem nobis reliquit in cousessionibus suis
S. Doctor Lib. VIII. o. 5. seq. ) ; unde etiam Pespicere facile est, libovum arbitrium divinae gratiae non raro resistere. Et revera nou ram sit, quod
homo voluntatem bonam habeat , adeoque Christi gratiam S. pra . ), sed adhuc parvam , quae I cet det posse bonum agere, nisi robustior accedat, nunquam ipsum honum opus perficiet sq).i tas quam caritas , quam Scriytura nobis esse clamat ex Deo. Suh hac autem caritatis et dilectionis explanatione Virtutes ceteras includi apertum est. Nam quum voluntatis Obje- ctum sit vel appet e aliquid, aut ab aliquo refugere , nec id amplecti soleat, nisi quod sub alicujus boni ratioue ei proponitur, manifestum est absque pia animi a Metione et horai amore uos nec credere , nec sperare , nec timere. Couser Berii 'usculum de gratia susscienti. - Praeclara etiam in rem nusiram sunt Augustini verba de pecc. mor. Lib. II. u. G. Cur αutem illum adju et,
23쪽
condigno nec de congruis mereri queat.
Quod piraedicabat Coelestius gratiam secundum merita nostra dari, ad evitandam PP. Dios litanorum censuram , Pelagius , subdole licet secerit , revocare coactus suit ; adeo semper Catholicorum inhaesit mentibus, gratiam esse Pror us gratuitam. At veriro , si 'Hatura filius operibus solis, quis de condigno, ut a junt, Me ex justitia gratiam promereri Posset, dubium lion est , quin gratia secundum merita , quae solis arbitrii viribus comparavimus, a Deo concederetur. Quod directa fronte pugnat cum Paulo. asserente , tum ex operibus gratiam acquiri non posse s S. CL. ): tum etiam neminem prius aIiquid dodisse Deo, ut inde ad retribuendum ipse moveatur. Quis , inquit , Prior dedit illi , et retribuetur ei ad Rom. XI. 35. ) r Haec eadem argumenta ostendunt, opera solis naturae viribus elicita nec de congruo sive ex decentia quadam permovere Deum, ut gratiam suam clargiatur I n m geatia donum est omnino gratuitum , quod nulla habita operum n suorum ratione confertur. Accedit his, quod si opera naturalia ad gratiam actualem nos disponerent , ad initium etiam salutis et justificationis nostrae pra pararent ; id autem PP. Tridentinis repugnat , qui ajunt i Declarat Praeterea ipsius justifcationis exordium in adultis a Deo per Christum Iesum Praeveniante gratia sumendum esse , hoc est ab ejus vocatione, qua nullis eorum existentibus meritis vocantur : ut qui Per peccata erant a Deo aversi Sess. 6. c. 5. Conser Concilium Maus. II. an. 3. 5. 6. J. Scuo LION. Quamvis apud Theologos scholasticos recepta sit communiter sententia , naturae viribus solis neminem d2 condigno gratiam posse promere :vi; Dibilominus dostissimo Extio teste in II. distinutam non aluoet, illum tantum, illum autem non lan eum, istum illo , Gluna isto modo , Penes ipsum est aequi. eatis tam secretae ratio, et excellentia potestatis. Vid. degrat. et lib. arb. e. 5. n. 3I. serm. 159. n. a. ηλιst.
M. ad Paulinum et Therastam n. 6.
24쪽
et. XXVI. i. 34. non paucos reperire est, qui naturalia opera des congruo, sive per modum dispositionis mereri gratiam judicarunt. Ludovicus Molina autem arbitratus est , Deum facientibus , quod in se est Per vires naturae , suam gratiam tribuere vi pacti Christum inter , et ipsum Deum initi , ut, qui bene lumine naturali utantur , Deus iis Suam gratiam non denegeL. At graviores quique Theologi merito semper refragati sunt.
Et vero quisquis ipsam naturam gratiae sedulo Ad praeu perpendat, ad hanc suis viribus solis se positive dis- nientem gra- ponere Posse , assiimabit , ut Puto , nemo unus. ζ' Quandoquidem gratia inde nomen sortitur suum , τε di xponere quod gratis datur, nec eam praecedentibus operibus rependit Deus , secus gratia non esset S. praec. in . Inuno gratia ideo praeveniens dicitur, quod quemcumque Mnum voluntatis actum ex divina tantum
misericordia praevenit S. CLXII. ὶ ; nec ab exci- fante gratia dissert, qua nos Veluti prosundo somno pressi , nihilque de bono agerido cogitantes excitamur , ut inde pia nobis desideria instillentur i. CLXIV. ὶ : unde fit manifestum . operum Datur itum in auxilii sui distributione Deum non haberarationem 'ὶ.
Deum quoque in partiendis gratiis suis nec ad Nee disposi- majus ingenium, Doc ad minorem Ohdurationem ro- tionis neg t, spicere , sive ad dispositionem , quam une P ha.ζmu.. solent negativam , haud attendere , expi ratum cuique erit , qui perpendat, Saulum Christi et discipu-IOrum ejus osorem acerrimum in vas electionis v pente fuisse mutatum: tam mulierem peccatricem, latronem , pluresque alios magnis inquinatos sceleribus ad Evangelicum lumen vocatos crudi disse , et perseverantia suisse donatos i dum alii , qui secundum naturalem honestatem laudabiliter vixerunt, in Sapienter S. Prosper adversus Collatorem eap. XXXIX
aeribit: Aufertur gratia, eum α tibero praeseenitur arbis erio
25쪽
II CAPUT II. Polythoismi tenebris relicti fuere. Et qn id aliud inia
tiuunt comparationcs illae, quibus homo sine gratia assimilatur mortuo ad Coloss. II. II. ) , nec non luto in manu figuli, ex cujus pendet arbitrio, num vas in honorem cssor mare velit s ad Rom. IX. 21. )r nisi , gratiam ita a Deo distribui , ut nullius prorsus dispositionis rationem habeat ') y
Quare Moli- Quum auxilio gratiae Suae quempiam Dens pra nianum pa- venit , ad opera viribus naturae elicita minime at-
etum e t eom toti lit S CLXVIII. ); quippe qui impudicos sc
moni/xtv Io,to;qtie ad fidem non raro justitiamque V at, relictis iis , qui secundum naturalem aequitatem bene vixerunt S. Praec. . At, si Deus sacienti quod in se naturae viribus ex Pacto inito cum Christo Domino auxilium gratiae suae impertiri deberet , homines secundum naturalem justitiam aliis meliores ad fidem voeare procul dubio teneretur. Quid i quod
paetum istud dicendum cst commentum temoriarium, Erroneum, nec solum tacCute, Sed Giam adversam
te Scriptura, et SS. Putrum truditionc Prolatum;
ruemadmodum in generalibus comitiis Αn. 1-oo. )
eclaravit Clerus Gallicanus y Et revera admisso semel pacto Moliniano , qui solo naturae lumine bene usus suisset, atque hanc ob causam ad fidem vocatus , se ab altero discreVisset , qui ob neglectas sui arbitrii vires in tenebris infidelitatis esset relictus iquae doctrina Doctori gentium Paulo expresse repugnat s t. ad Corint. IV. 7. . ,
Rem egregie explanat Augustinus lib. I. de Pecc. mor. e. XXII. n. i. Unde enim si, ut homo ab ineunte pueritia modestior, ingeniosior, temPerantior ea magna Paris re libidiniam Dictor, qui olferit a aritiam, luxuriam rite- statur , atque ad Wirtutes Ceteras Pr Mectior altiorque conis surgat , et ramen eo loco sit , ubi ei ρraedicari gratia christiana non Possit 7 Quc: modo enim inDocabunt, in quem non crediderunt , aut quomodo credent ei, quem non audierunt 2 . . . alius autem tardus ingenio , libidinibus deditus , sagitiis, et facinoribus cooPertus ita gubernetur, ut aridiat, ut credat, bucizetur, Dastialiar, aut si detentus hie fuerit , laudabiliter Miseat. Ad inscrutabilia autem Dei judicia cum Paulo recurrendum esse contendit.
26쪽
SenoLION. Quamobrem axioma illud a scholastidis adoptatum et Facienti , quod est in se , Deus non denegat gratiam, de illis intelligas, qui ex praevenientis gratiae auxilio , quod in se est, agulat, quibusque Deus uberiores solet gratias elargiri. Perperam adversarii putant se invenisse praesidium in Augustino lib. XIX. de cis. Dei o. XII. asserente, Deum hominibus dedisse quaedam bona huic vitae congrua . . . . eo Pacio aequissim . ut gia mortaliabus talibus honis paci mortalium accommodatis re-
cte usus fuerit, acciriat ampliora , atque meliota. Nam S. Doetor ibi subdit . ut quis temporalibus hisce bonis recto uti queat. wem magisteriodisins , cui certus ohtemPeris , et radjutorio, ut liabere obtemperet. Noe non ei, qui gratiae divitiae auxilio bene operatur , ex pacto aequissimo ampli ra Deum , atque meliora rependere; ipsam scilicet immortalitatis pacem. Conser Serry lib. III. hisAde auxiliis c. 5. et lib. b. seci. s. c. 3.
Homo in beato innocentiae statu constitutus , ut Gratia euria bene operari posset , divino sussuleiri indigebat adju- se . xi . torto S. CLIX. sch.); quanto magis autem in hoc,
quo Vivimus naturae corruptae statu , ubi ob Adao Peccatum Vitiata est , et sauciata natura , ignorantia adest, et dissicultas ad bonum nos endum, et concupiscentia , et pronitas ad patrandum malum s. LI. CLXI. et per demonstrata lib. IV. patet. I. 33 His adde , quod si homo ad implendam legem consequendamque justitiam sufficeret sibi, aeternam etiam s lis arbitrii viribus felicitatem adipi ceretur. At quis
non videt, Redemptionis tutio nostrae oeconomiam everti omnem 3 Cur enim in mundum venisset Chri stus , cur tormenta tam acerba , Sanguinemque fudisset suum , si absque ejus gratia perpetua gloria frui datum nobis esset i Verum alia longe est sacrorum Librorum doctrina. Omnes enim, ait Pa
27쪽
gratis Per gratiam ipsius, Per Redemptionem, quaerae in christo Iesu ad Rom. III. Σ3. 24. ὶ.Scuo LION. Ex gentilibus plures gratiae nece sitatem agnoverunt nullam. Notum est , quod Cotta apud Cicemnem lib. III. de nat. Deor. inquiebat t
Virtutem nemo unquam a CPcam Deo retulit . . . .
Num quis , quod bonus vir esset, gratias Diti mitunquam Id etiam sentiebant Stoicit quamquam luassertionibus suis non semper constantes suerunt.
Rusdem mentis debuerunt esse, tum ii, qui deputabant fortunae cuncta , quae in mundo eveniunt ;tum ii , qui divinam previdentiam ibant inficias , aut saltem ad res sublunares non extendebant , uti. Aristoteles fecit, quemadmodum testes sunt diserti Mimi Chaleidius in Timaeum Platonis , Plutarchus de opinionibus Philosophorum, Stobaeus Eclog. Phys. Cap. I 3. Tanta autem erat quorumdam Philosopli rum intoleranda jactantia , ut pares se Diis praedi carent ι immo cum Amelius Plotinum Philosophum Platonicum rogaret, ut sibi sacrificium offerenti adsisteret , respondit: Non ego is sum, qui Deos quae rem debeam: sed Dii meipsum quaerere debent.
Conser Porphyrium in vita Plotini , et Lelande P.
Quam insietas Pelagius natione Britannus, professione Monachus, 1 erunt Pela- Stoicorum secutus opinionem circa Ennum 5.1 - quemlibet solo libem arbitrio ad virtutem Consectan dam, et declinanda cuncta peccata sussicere judicabat; unde sedulo haec distinguenda volebat: POSSC, vello, et esso. Primum a Deo naturae inditum as- firmabat , alia duo Dei elimitiato adjutorio in nostra constituebat poteriate. Coclestius celetior ejusdem discipulus ad Magistri propagandos errores plurimum adlaboravit; quo contigit, ut gratiae divinae hostes Coelestiani interdum fuerint nuncupati. Acerrimus alter se tae ejusdem Coriphaeus Iulianus suit Episcopus Eulanensis , adversus quem pugnavit, triumphavit in magnus Augustinus. Accesserunt iis Anianus Diaconus celedensis Conser Nori sitim hist. Pelag. lib. I. cap. I9.), et delirus quidam senex n mine Seneca , qui vergente ad sinem seculo quinto
28쪽
prostratam iam Pelagianam haeresim ab orco revo- inare satagebat. SenoLION. Origenem Adamantium , insignis licet nominis virum, dum nimium ingenio indulsit suo, in graves errores incidisse , et Pelagianae haereseos suisse architectum Hieronymus tradit, qui lib. III. Diat. eum pelagianorum Amasium vocat , et ia ist. ad Ctesiphontem , erroris Alagiani Particia 'em. Equidem compertum habeo , Patronos strenseos Origenem nactum fuisse , ' quorum omnium instar commemorasse sussiciat Bossuetum Defense de Ia tradition des SS. Ures lib. VIII. c. 28, Verum Origenem lapsum suisse ostendit Norisius hist. P Iag. cap. I. et in dissert. de Synodo V. Nonnemo etiam suit , qui contenderet , Origenem cum Pelagianis non omnino sensisse, eam tantum prae I maS-
se doctrinam , quam postea Semipelagiani propugna runt. Vid. Garnerium disseri. VII. in Marium Memcatorem , Ceillier dos aut . Eces. fom. II. cap. 38. Pelagianis insuper praelusisse judicamus Theodorum Mop,uestenum, et Rumnum ; hunc Syrum suisse assii marunt Marius Mercator, in commoni Orse , et
Pleury hist. Eccl. lib. XXlI1. n. i. at Aquilejensem suisse ostendit Cl. Burti de Theol. disciρ. lib. XIV. cap. I. prop. II. S. CLXXIV. Devicti iam erant, prostratique pelagiani , quum t ex parta
Circa anuum 427. nonnulli Massilienses Pregbyteri semipelagiani. perperam judicantes ex asserta ab Augustino pra destinatione ad gratiam , et gloriam gratuita satalem induci necesgitatem , Virtutisque studium am veri , boni operis principium aliquod a nostris viribus repetendum esse assii marunt. Quamquam Deo ipsimet penitus inter se conveniebant. Eorum enim nonnemo Prospero teste in Epist. n. 4. ) orationem in nostra Prorsus esse potostate arbitrabatur , cujus virtute gratiam nos promereri asserebat. Alii vero ,
quemadmodum S. Hilarius fidem faeit in Epist.),
pios tantum credendi affectus , Dei gratiam praeve- nire autumabant, perseverantiam autem sinalem singulare Dei donum esse ibant inficias ; quumque ii in nonnullis tantum Pelagio adhaererent , Se P Duilir Corale
29쪽
lagiani nuncnpati suere. Horum in Galliis Dux non
immerito habetur Io. Cassianus , qui errorem hune in suis Patrum Collationibus, et praesertim in tertia decima promulgavit. Hunc secuti fuerunt Faustushejensis Episcopus , Gennadius Presbyter Massiliensis , Vincentius , ut multi verisimilius judicant , Lyrinensis , atque Hilarius Arelatensis r obscurioris nominis reliquos silentio praetereo. Virus istud tam facile in hominum serpit cordibus , ut Augustinus ipse ante Episcopatum suum eo insectus suerit. ScBOLION. Semipelagiani a pelagii sectatoribus ideo secernebantur, quod originale Peccatum admittebant , et gratiam Dei ad opera salutis perficienda necessariam esse praedicabant. Cassianum Semipelagianum fuisse prae ceteris ostendunt Vossius lib. I. hist. Pel. cap. r. Norisius lib. I. hist. Pel. cap. I. Ceillier liv. 13. H s aureum EccI. Berti lib. X v. C 3. Prop. I. Faustum vindicandum susceperunt Drisdo Ruardus Tapporus , et Cl. Sirmondus in Hiis Moria seruo stinat. Verum gravissimi Theologi, et magni nominis historici horum conatus frustraneos esse pluri hiis ostenderunt. Vid. Norisium lib. II. Cap. I a. Nat. Alexandrum Saec. V. cap. 3. et 7. Minuet mem. sur la bibliot. Eces. de Dum. Non nullos etiam patronos habuit Gennadires Massiliensis , quorum celebrior fuit Suarra prol. V. de gratia cap. 5. attamen eos hallucinatos fuisse demonstrant Bellarminus de scrim. Mel. Norisius , Dupinus , Berti. Vincentium Lyrinensem Semipelagi nis adhaesisse judicant Vossius , Norisius , et Be ii , repugnantibus tamen Baronio ad an. 434. Francisco Macedo , et Brunone Ne ser apud Bollandiastas ad diem V. Maii. Quantum ad Hilarium attinet Episcopum Pictavi ensem , secernendum ah Ηilario altero Laico , et Augustinianae doctrinae studiosissimo, eum ab errore resipuisse contendunt Pagius ad au. 4 5. Τillemontius , Balterinii Presbyteri; id tamen incertum esse tenent Norisius, et Berti Iaudatis in locis. Semipelagian os confutarunt Augustinus de Praedest. SS. et dono Penev. Prosper , Hilarius, Fulgentius , Io. Maxentiuς , Caesarius Arelatensis, qui postremus in Mausicano II. Concilio ab Ecclesia uuiversa postea recepto, et appro
30쪽
bato, ex Augustini verbis efformavit Canones, unde semipelagiana haeresis petiitus confixa suit.
Etsi Semipelagianorum error universae Ecclesiae consensione proscriptus , et anathemate confossus suit, nihilo tamen minus quosdam interdum conatos tuisse eundem restaurare , ex celebribus Patrihus , et Doctoribus Ecclesiae, qui in m dehollando insignem navarunt operam , satis elucescit ). Sed meiatem nostram figit magis su nestum illud tempus, quo Lutherus infesta signa adversum Ecclesiam B manam erexit. Ille primitus tantum tribuebat gratiae , ut liberum arbitrium penitus amoveret ab homine , at ipsius asscctae quum primo in Magistri sui dos endissent sententiam, ea contemta ad Semipulagianorum castra declinarunt , fidei nostrae initium naturae viribus attribuentus. Quam insignem ex e rore in errorem immutationem saepe Lutlicranis O
posuere Catholici , firmatque ex Calvinistis Iurius , qui ex Sculteti, et Callixti verbis Lutheri asseclas semipelagianorum sermento insectos esse ostendit ' ). Quod si de Calvinistis sermonem instituamus , ii ,
qui Arminium ducem secuti sunt, quamviS in celebribus quinque articulis necessitatem gratiae ad initium, progressum, et consummationem omniS π ris boni agnoscere videbantur ; requisiti tamen , ut mentem suam explicarent clarius , hominibus singulis gratiam inesse in lumine naturae donisque post hominis peccatum relictis , quibus semetipw3 P sunt ad majorem gratiam disponere, asserebant; quam Sententiam prae ceteris absque verborum fum ex P
suit Episcopius Vido Spanhemium in Uencho Cor troversiarum pag. 298. ) ; Sociniani autem , aut Pulagiani sunt , aut Semipelagianorum scita indubie
Qui gliscenti Semipelagianorum errori se seliciter pro
temporis opportunitate opposuere , sunt venerab. Beda Praefin Cantica, Prudentius Trecensis . et Florus, S. Ansel muε Cantuariensis, et S. Bernardus de grat. et lib. arb. tum sententiarum Magister , et Angelicus Doctor.
Vid. Bossuet hist. des pariat. Lib. VIII. n. 48. XIV. n. II 6. Additum. n. 4. VI. aMert. n. 36.