장음표시 사용
41쪽
poris erupisset , sed tantum , ut ait Norisius , a quihusdam obscurioris. nominis tradita suisset No- risius et Berti laudatis in locis l. Quid vero de Gotescalcho allii mandum y IIuno ob Notingi accusati nem , Ob auctoritatem Rhabani , Uincmari, Amolonis , ob damnationem ejusdem saetam in Moguntina , duabusque Carisiacis synodis pravi hujus dogmatis assertorem judicant non pauci Baronius adan. 8i8. Nat. Alexander saec. IX. dissert. V. --dovicus Cellotius in hist. Practaeost. Sirmondus, alii- quo ). Vorum habet et is strenuos patronos 'ὶ , et merito. Quandoquidem ipso , ut ex professionibus siloi ab ipso editis innot cit, haud agnovit praed stinationem ad culpam, sed ad poenam tantum Pra visis jam reorum hominum demeritis Vid. confosesionem II. J. Accedit his , Batramnum Corbejensem, Lupum Ferrariensem , S. Prudentium Τrecensem
Episcopum , S. Rhemigium Lugdunensem Uterque
a orsus Eri nam in ejus suscepisse defensionem , atque Synodum, Valentinam ex Episcopis trium Pr vinciarum Collectam capitula quatuor ab Uincmaro proposita in Carisiaca Synodo adversus Gotescalchum si tamen certum est hunc ut haereticum
fuisse damnatum Vid. Noris tu mihist. Gotos.
cap. I. ὶ reprobasse. Porm Valentinao synodi can nes probarunt PP. Lingonenses , et Tullenses XII.
Irovinciarum Episcopi , pacis tamen gratia sublatauit censura adversus capitula Carisiaca. Quamobrem veram Haeresis praedestinatianao epocham sigendam dicimus saec. XI. et XII. in Catharis et Maidensibus, qui nefandis Praedestinatianis dogmatibus sit, miter inhaeserunt Cons. libros V. Ven. Monstacta ersus Catharos, et Waldenses editos a P. Th. g. Richinio cum ejusdem dissere. et uotis l.
Cons. Gilbertum Mauguinum , Christianum Lupum in notis ad L. Coneatum Rom. Norisium in hist. Goteseat hi iquique historiam hanc penitius scire cupit, consulat Μabit Ionium praef. ad saee. IV. Bened. p. II. Caesarem de Boularhist. acad. Paris. tom. I. Vossium hist. Pelag. lib. VII.
e. 4. Io. Αlherium Fabricium Bibliot. Lae. medii aeMi tom. III.
42쪽
verumtamen detestandam haeresim Praedestinati a- De reeentiori ianam saeculo XV. ab orco revocavit , et pervicaciter bus. Praedesti-
p pugnavit D. Wielessus Anglus; nam inter irius ' i' articulas a Synodo Constantiensi damnato. , hi re cimvircensentur : quod oratio praesciri non valeat; omnia- que de absoluta necessitate eveniant. Hujus preSSO re vestigia D. Huss, et Hiemnymus de Praga, qui Wietessi doctrinam ad mortem usque acerrime defenderunt. Quam ob causam damnati suere in codem Concilio Constantiensi , ultimoque postea supplicio assecti ' . At saeculo XVI. Martinus Lutherus servido , et impudenti ingenio praeditus , Practenso Religionis reformandae specioso titulo eamdem d turpavit, disciditque, ae inter cetera errorum POP tenta , liberum arbitrium titulum esse sine re blateravit : quamvis in assertis suis haud constans sei tentiam immutaverit , atque ut observat Bossuetus
gianorum errorem , quem sectatorum Suorum Pars
jam maxima defendit S. CLXXV. ὶ declinaverit.
Ad malorum cumulum iis temporibus accessit Io, Calvinus , qui Deum sive ad honum , si Ve ad malum necessitate ineluctabili praedestinare assimabat.
Michael Bajus see. XVI. Datus sacrarum littera- De Michaelerum Lovanti Pmsessor multa proponebat, quae non Bajο. pauci reprehensione digna judicabant ; atque delatis universitati Pari sensi ejusdem octodecim propositionibus, easdem variis censuris confixit. At Bajo suarum assertionum vindicias agente turbae enascebantur , quas Pius IV. compescere cuPient , utriquc
De Wielesso agunt Nat. Alexander saec. XIII. et XIV. . 3. art. 22. Boulay hist. acad. Paris. tom. IV. De IInssio AEtieas Sylvius in historia Boemi ea, Cochlaeus in hist. IIuss. Nat. Alexander saec. XV. et XVI. eap. I. art. I. Adverin us eumdem etiam scripsere Stephanus Palela , Stanislaus de Enorma, Mauritius de Praga , Io. Ηoisinanus, alii. Quantum ad Lutherum , et Calvinum attinet , videri Possuntvmnis seneris , et ordinis Scriptores Ecelesiastici. Diuitiam by Corale
43쪽
parti silentium indixit. Adsuit in concilio Tridentino delegatus cum Hesselio Theologus, unde redux varia edidit opera , ex quibuS Propositiones ' 6. excerpta suerunt, quas Pius V. ut revective haer ticas , Erroneas , Suspectas , temerarias , scandalosas, piarum aurium offensi Vas an . I 57I. damnavit. V rum non nemine affirmante Pii Bullam supposititiam esse, Gregorius XIII. misso Francisco Toleto in Belgium de ejusdem authentia testimonium dedit. B jus autem suae erga Romanam sedem obedientiae , et venerationis insigne dedit exemplum revocatis omnibusque publico scripto damnatis assertionibus suis, quamquam aliquas suas esse negavit. Alios inter e rores in ea Bulla damnatos erat et iste r sub divina gratia liberum hominis actitrium haud persistere , hominemque etiam peccare in eo quod facit necessario ἔ id vero praedestinatianum esse nemo ibit
At majores , diuturnioresque excitavit in Ecclesia turbas Cornelii Iansenti Episcopi Iprensis opus, cui titulum iacit Augustinus. Μorte praeventus publici juris illud facere non potuit , demandavit tamen ejus imprimendi curam Reginaldo Lamaeo , Henrieo Caleno , ac Liberto Fromondo; nihilominus se, scriptaque sua , ut obediens filius , Romanae sedis judicio subjerit. Vix lucem aspexit Opus, discordiarum semina dedit, aliis summe collaudantibus , aliis vero ut praedestinatiana lue inscctum reprobantibus. Urbanus VIII. R. P. Constitutione In Eminenti
Opus uti Bajanis er ribus consonum proscripsit. In Galliis vero Iansenti censores ejus propoSitiones S Ptem primo, indeque quinque nomine 85. Episc portim Galliae Innocentio X. proscribendas osserotiant, missis etiam nonnullis Romam , ut damnationem umgerent ; sed nec desuerunt Episcopi undecim , qui Jansenium defendendum susceperant, quique et non
Vid. Nat. Alexandrum gaee. XV. et XVI. cap. II. art. 34. Benricum a S. Ignatio ethic. amoris proleg. VI.tom. I. Michaelia Baii opera edidit Gabriel Gerheronius an . 3696.
44쪽
nullos Doctores Sorbonicos eum P. Desmaret Romam misere r post diuturnum examen quinque illae propositiones ab Innocentia anathemate confixae sunt. Nemo , quod Sciam , post damnatas propositiones' aperte earum sumpsit patrocinium, eas tantum Jan- senii fautores in ejus libro haud contineri affirmabant. Qua de causa Alexander XII. assertiones illas ex Iansenti libris excerptas , ac in Sensu auctoris damnatas esse declaravit. Immo cum multi huic d finitioni subseribere reniterentur, idem Ponti sex anno 1665. Constitutionem edidit, in qua praescripsit
formularium, secundum quod jurare mandatum erat, propositiones eas in Jansenio esse , atque in sensu auctoris suisse proscriptas.
ScnoLION. Proscriptae Iansenti propositiones hae sunt. I. Atiqua Dei Praecepta hominibus justis --
lentibus , et conantibus secundum Praesentes, quos
habent , vires , sunt ἔ Ossibilia; deest quoque i sis gratis , qua possibilia sanit: haec ut temeraria, impia , blasphema , anathemate damnata , ut La retica proscripta suit. II. Interiori gratiae in statuna urae lapsae nunquam resistitur. III. Ad merendum , vel demerendrum in statu naturae lusae non requiritur in homine libertas a necessitate, sed suffcie Iibertas a coactione. Binas has assertiones damnatas novimus , ut haereticas. IV. Semipelagiani admittebant praeveniantis gratiae interioris necessiatatem ; et in hoc erant haeretici, quod vellem eam talem esse , cui Posset humana volumas resistere ,
vel obtemnerare. Haec proscripta fuit, ut salsa, et erronea. V. Semmelagianum est dicere , Christum pro omnibus omnino hominibus mortuum ESSE , aut sanguinem fudisse. Quae ut falsa , temeraria , seandalosa , et intellecta eo sensu, ut Christus pro salute dumtaxat praedestinatorum mortuus sit, impia, blasphema , contumeliosa , divinae pietati derogans, et haeretica declaratur. Quamvis in causa Jatisenii scripta predierint multa, tamen in pluribus partium studium videre est; multi Iansenium defendunt , atque eorum opera a sede Romana sunt Proscripta :plures merito damnant. Non pauci etiam suas opiniones cum dogmatibus fidei confundunt , inter c
. teros caute legendus est To uellius, qui ut scribit
45쪽
Franciscus a Puteo Congr. Orat. Romani in opere de studiis Melesiasticis Clementi XIII. dicato uolianismo nimium addictus quasdam vetustissimas, tu' tissimas, catholicasque doctrinras audacter , ut haereticas sugillat.
De Questiello. Sed jam veniamus ad Paschasium Quesnellum: hie
praeter alia multa reflexiones morales in novum testamentum edidit, dissidiorum quae vexarunt Ecclesiam , sontem uberaeimum. Opus istud , quum Iucem aspexit , multorum etiam celebrium virorum elogiis cumulatum fuit. Re ad Clementem XI. d lata celebrem ipse edidit constitutionem , quae a primo verbo Unigenitus nuncupatur , in qua centum, et una Quesnelli propositiones damnantur. Plurimi omnium ordinum viri eam receperunt; sed non paucos etiam reperire est , qui eam repudiarunt, atque quum ad futurum generale concilium appellaverint, ideo amellantes etiam nunc dici solent. Suae inobedientiae hane praetexunt causam , Augustini , et Thomae sanam de Praedestinatione, et gratia doctrinam fuisse Proscriptam e Verum dum Romani Pontifices Quesnellum damnarunt, et Augustini, et Thomae doctrinam meritis elogiis decorarunt, instauratos tantum praedestinatianos errores eos damnare voluisse assimandum est.
lati perperam errores damnatos confundi cum seu-tentiis iis , quae libere , et palam etiam Romae docentur , assii mat. Benedictus XIII. in constitutione edita I 27. sententiam de gratia per se efficaci, et praedestinatione gratuita suminis Pontificibus , conmeiliorum decretis , et Patrum dictis consonam RSs
ruit. Vid. etiam Clementis XII. Breve Mostolicae providentiae o cio. Nihilominus ii, qui constituti ni Unigenitus refragantur , inobedientem quidem in
re gravi animum erga Sedem Romanam declarant, haereticos tamen haud esse existimo. Nam laudatam constitutionem fidei regulam non esse , neque sub Benedicto XIII. in concilio Romano talem agnitam fuisse ostendunt Berti dissert. in Encyclica Bened
46쪽
stitutione , vel contra eam prodiere Seripta, rece sere nimis Iongum esset. Multa adduxit Walehius
bibl. Theol. tom. a. e. 5. Sect. XVIII. ae de his plura in hist. Mol.
Existimant Moliniani , gratiam a liberi arbitrii Gratia essies.
nutu adeo pendulam esse , ut Si ex duobus pari e .m suaru agratia a Deo exornatis unus bonum Peragat opus ,
abstineat alter, laus omnis libero arbitrio sit aascri- ,hν.i 'henda. Attamen multa sunt, quae hane sententiam convellunt. Enim vero quis non ridet, eum , qui iisdem instructus gratiae Viribus bonum ageret, ab altero, qui in vitiorum coeno manet, Se discernere, atque adversus eundem gloriari posset Quod tamen
ivit inficias Apostolus S. CLXXVI. ), qui adhue Ephesios edocens s ad Ephes. II. 8. s. inquit tGnatia saDati estis Per sdem, et hoc non ex v bis , ut ne quis glorietur et ipsius enim factura suismus, creati in Christo Iesu in operibus bonis, quae .pra aravit Deus , ut in illis ambulemus. Inuti Iesetiam in hoc systemate essent Ecclesiae Preces; quandoqu idem arbitrantibus ipsis gratiam Semper praesto esse , et sexibilem , pendulamque prorsus a libero arbitrio, eam a Deo petere frustraneum esset. Quid stultius , aiebat Augustinus De niat. et grat. c. 18. γ, quam orare , ut facias , quod in Potestat habeas Τ Pugnant itaque cum Ecclesiae consuetudine , quae nil satius habet, quam Dei gratiam pro fidelibus exposcere, qui ab humanae Voluntatis consensu gratiae essicaciam repetunt. Quid multa Sei tontia haec novitate Holina in Gnc. quaest. 23. an. 4. et 5. Fonsem Metaphys. ωm. 3. C. a. q.
4. secl. 8. Varium in I. p. S. Thomae div. 67. art. 4. id diserte latetur j, quae in rebus ad religionem pertinentibus periculi plena est, refellitur rtum quoa Molina placita sua ab Augustini doctrina, quam Ecclesiae Patres , Romani Pontifices, concilia, veluti eertam regulam, quum de Christi gratia agitur , agnoverunt, aliena esse , ipse fateatur imis
47쪽
SesoLION. Hieronymus e st. 95. ad Augustinum, Catholici, ait , Te conditorem antiquae rursus si Gi υ neranturr cui addas P sperum lib. contra collat. et in carmine de ingr. , Possidium ad Ma e donium , Fulgentium lib. II. de verit. Praed. et grat. , Cassiodorum, Prudentium Tricasinum, alio que plures. Quantum ad concilia , quae in Asri- . . . Ca habita sunt, Ore et scriptis Augustini Pelagiaianam Iiaeresim profligarunt. Synodus Biracaena ex
Episcopis ab exilio reducibus celebrata in rebus de gratis proponit legendos Augustini libros ad Prosperum et Hilarium , addas Arausicanam II. Quintum
generale concilium Coll. I. in nova colleci. Cone. Jo. DOm. Mansi tom. s. synodum Lateranensem sub
Martino Ι. Coll. V., Florentinam Sess. VII. Tride linam, quae in efformandis decretis Sess. V. et VI. Augustini verta in usum sumpsit. Quod si dea. Pontificibus sit sermo, habemus Innocentium I. rasimum, Bonifacium, C Iestinum , Leonem magnum , Gelasium , Hormisdam , qui epist. ad Possessorem scribit: De arbitrio tamen libero , et gratia Dei, quid Romana hoc est Catholica sequatur, et asseveret ecclesia , licet in variis libris B. --
gustini et maxime ad Huarium H Prosperum Possit agnosci, tamen in scriniis Ecclesiastιcis e re sa capitula continentur. Et ne longiorem texam catalogum , clemens VIII. exortas de gratia Controversias ad Augustini mentem dirimendas mandavit.
Conser Norisium in vindiciis Augustinianis, Natali complex. Aug. lib. I. B suet defense de Ia Tradition , et de Minis Peres.
Nee eLatiem' Male audiebat in catholicis plerisque provinetis
illisitiis' hum exposita s S, P e. ) Molinae doctrina , cujus , ut
voluntate huia ejusdem Propugnatores invidiam declinarent, do remana. Coeperunt, Deum gratiam suam 1 o, tempori , g nio , indolique hominis ita attemperare, ut ei, quem convertere placet, gratiam iis in circumstantiis tribuat , quibus ope scientiae mediae eum obtemper turum praevidit. Gratiam hanc congruam solent tau cupare. At si res ita se haberet , Iapsus nunquam fuisset primus homo ; conditus enim a Deo rectus
justusque , et actuali ex natus gratia , Pugnaci,
48쪽
qnam nos incitantem ad malum experimur, mucupiscentia carebati quibus circumstantiis nulla magis CouVeniens esse poterat. Quid r quod nonnulli in optimis constituti circumstantiis cadunt , ut Iudae contigit ; alii vem animo averso penitus a Deo, ut Paulus , repente convertuntur Praeterea non ab trinsecis circumstantiis gratiae collatae vis et certitudo est repetenda , sed ab ipsa 'gratia , quae in nobis , quod Deo beneplacitum est , DPeratur.
tet, aiebat Apostolus t Ad Hebr. XIII. at . in vos in omni bono, ut faciatis ejus voluntatem: faciens in vobis, quod placoat coram se per Iesum Chri
xtum. Equidem non ignoro , Augustinum asSerere , quod Deus , cujus miser tur , Sic eum vocat, qu modo scit ei congrue, ut vocantem non respuat et inihilominus ipse subdit : Ut sit nutus voriniatis , ut sit industria studii, ut sint opera caritatis femventia , ille tribuit , ille largitur Lib. I. ad Sim-Plic. quaest. II. ). Quamobrum in Augustini principiis gratia tunc congrua est nuncupanda, Cum DCufi in hominibus operatur, ut vel iut De Core. et ις t. cap. XII. ).
Nisi cuncta me saltant, omnis huc vergit contro- Sed eam in se Versia: sit ne Deus, qui gratia sua hominis volun- habet, sive ab latem ad honum agendum moveat determinetque ; Uzz ςς' an liberum arbitrium receptam determinet gratiam. Istud adversarii , illud Augustini et Thomae discipuli. At enim gratia a consensu Voluntatis suam Vi
tutem haud sortiri S. CLXXXIX et pr ec. 3 evi.
cimus ; manet itaque demonstratum, gratiam in rct habere essicaciam suam. Verum nostram assertionem crurum librorum auctoritate adhuc muniamus. Nil Suaresius II. p. de gratia Iib. V. e. 52. 53. eongruitatem , quam habet gratia , extrinsecam esse assirmat, neu habere vult intrinseee ae determinate actualem assica iam 3 sed potius de se esse indisserentem, ut congrua sit, vel incongrua: in praescientia autem esse congruam et essicacem , quia eooperatio liberi arbitrii illi iungenda supponitur. Unde apparet in hac etiam sententia essicaciam gratiae a con- ensu voluntatia humanae repetendam esse, quod 3. Praec. revicimus.
49쪽
in istis frequentius occurrit, quam Deum , quocunque voluerit, cor inclinare s μου. XXI. I. , immutare i I. Reg. X. s. ὶ , eum operari in nobis velle, et poscere pro bona voluntate s Ad Philip. II. I 3. ὶ, nos trahere, ut ad eum veniamus t Ioan . 6. M. ). Insigne autem est Dei Ezechielis ore t quentis in rem nostram testimonium s XXXVI. 26.ὶ:
Diabo vobis cor noυum, et viritum novum Ponam
in medio vestri , et faciam ut in praeceptis mcis bulesiis , et judicia mea custodiatis ot Operemiani. Praeclarius nihil ad ostendendum gratiam in se vicaciam habere , assurri potest y
Id etiam o- Si vem ad Augustini doctrinam quam Ecclesia tendit Augu- suam sedit I S. CLXXXIX. Sch. ) animum Cou er tamus , gratiam intrinseca vi sua efficaCem ESSU, quilibet opinione haud ductus praejudicata sateri debet. Quandoquidem S. Doctor illam describit vim gratiae , quae tantam inspirat dulcedinem et suavitatem, ut cognita Sancto amore faciamus t S. CLXV. J.
IIam Cum volumus et operamur , ipsa facit, ut Velimus et operemur, ut sit humilis et submissa C-- fessio et totum detur Deo Des anno Prera. c. 13.
n. 33. J. Haec longa validior illa, quae primo homini collata suit: nam prima est, qu st, ut homo habeat justitiam si vellet , Secunda Plus P
rest , quia etiam si, ut velit et tantum velit, tantoque ardores dii at, ut carnis voluntatEm contraria concupiscentem voluntate spiritus vincat mcor Pt. et grat. n. 3I. 3. Quapropter subventum est in mirati υoluntatis humanae ut divina gratia indeclinabiliter et insupctrabilirer ageretur, bonumque invictissime vellet m. n. 38. J. Etenim Deus Per gratiam suam habet humanorum cordium, quis placet inclinandorum omnipotentissimam potestatem z. se intus agit, corda tenet movetque i quum ma os habeat in potestate sua voluntates hom iam ,
iam ipsi suas Ιb. n. 45. 3. Aufert cor lapideum et dat cor carneum m Wal. et lib. are. c. XVI. );n nullo duro corde respuitur De Praed. SS. n. 13. 3. Dies , tempusque deficeret, si cuncta , quae Pro intrinseca vi gratiae Augustiuus protulit, in medium euerre vellem.
50쪽
Smomo . Semipelagiani, ut ex Prosperi ad Au-gnstinum epistola ovincitur , asserebant Perperam , Augustinum adversus antiquitatem ecclesiasticam innovasse ; quam putidam calumniam renovarunt e Remonstrantium secta Arminius , Episcopias , Or tius, et nostro tempore Io. Salomon Semlerus hist. Cl. Selecta capita saec. 5. c. 4. . ac quod magis doIendum , accesserunt iis nonnulli scriptores Catholici , uti Simonius in hist. critica eorum , qui Commentarios edi nuru in novi testamenti libros, et scriptor de grat. et Praedest. sub Launoli Domi De , quosque recenset refellitque Norisius in mina. Aug. Cap. X. S. 6. Grotium autem et Simonium , Ijam consutavit Bossuet Dissert. in Grotium, et defense de tu Tradition et des minis 'res. At Αugustinum eam tradidisse doctrinam , quae Semper in Ecclesia viguit , ipsemet ex ejusdem orationibus ostendit de dono pers. n. 63. inquiens: Sicut ens in his orationibus, ita et in hac fide nata est, eς crevit Ecclesia.
Sapienter Caelestinus R. Pontifex monebat , con- Εt Ecclesiae stantem fuisse Patrum doctrinam, ut legem cred-- orationes.ssi lex statuat supplicandi i Dist. ad Galliae Myiscopos ). Jam vero Ecclesia postulat , ut omnem volutitatem Mnam , consensum ipsum Deus in nobis efficiat. Nam Dominica IV. post Pascha his verbis orat:
Da Populis tuis id amare quod praecipis , id do-
siderare quod promittis. DOm. II. Quadragesimae rorim ad te tuorum corda fidelium , ut Spiritus tui fervore concepto , et in side inveniantur si biles , et in vere flaaces. Sabbato post DOm. IV. Ad is nostras etiam rebelles compelle Propitius v luntates. Dom. XIX. post Pentecosten et Tua --ἀicinalis o eratio tuis semperfaciat inhaerem mandatis. Profecto haec abunde declarant , Ecclesiam ejus mentis esse , ut gratia Dei intrinsecam habeat eisicaciam, atque ad honum agondum sua virtute nos
ScuomoN. Consonat latinae Ecclesiae graeca. Enimvero Petrus Diaconus uua cum iis , qui fidei causa ex Oriente Romam missi suuraut , jam a duodecim