장음표시 사용
271쪽
tici nec usnm habuisse , nec potestatem ; unde con εequitur , legis etiam novae temporibus obtinere Deminem Posse aut usum , vel potestatem Verbi , a QSacramentorum , qui a Deo vocatus non sit , ac Iegitima ordinatione consecratus. Huc pertinet , quin Ecclesia ex Christi institutione duabus constabat Par
libus , sidelis nempe populi , ac Apostolorum , et LXXII. discipulorum, quos ad publicum ministerium
delegerat 3. CXIV. ) : Apostolis successere Episcopi : aliis presbyteri secundi ordinis f3. CXI. Cx V. .
Illis itaque publicum ministerium ita adhaeret , ut Christiani caeteri ejusdem noti habeant poteStatem.
Quid plura Τ Baptismi, Eucharistiae, poenitentiae,
Extremae unctionis, matrimonii minister Sacerdos est
I. CCXXXVII. CCLXIX. CCCXVIII. CCCXXXIX.
CCCXLVI. Confirmationis autem , et ordinis Episcopus est f. CCLI. CCCXXIX. ). Itaque non
Christianus quilibet, sed sacerdotes primi ac secundi
ordinis ministri sunt Sacramentorum. ScnOLI N. Anabaptistae potestatem , Pt usum Sa-Cramentorum omnibus attribuebant ; Lutherus autem de abrog. Ruessae verbi ministerium , et Sacerdotium Christianis omnibus largitur ; sed ad evitandam cou- fusionem potestatis usum iis solis concedit, qui con- ensum comm uuitatis habent , vel vocationem majoris. Quapropter perperam Chenanilius exam. Conc. I id. Part. 2. P. 48. conqueritur , Tnidentinos Patres , ut invisam redderent depravasse , ac mutilasse
Lui heri doctrinam : immo libratum apparet fuisse eorumdein decretum : Si quis dixerit , Christianos
omnes in pecto , et omnibus Sacramentis administrandis habere potestatem , anathema Sit. IIaud prodest adversariis , Petrum opist. Ι. C. V 5. de Christianis omnibus scripsisse : et imi tamquam Ivides oloi sue aedificamini domus spiritualis Sα- cerdotium sanctum , osse re spiritales hostias acceρια-hiles Deo per Iesum Christum. Sacerdotii enim nomen late patet , atque non solam innuit potestatem verbi , et Sacramentorum legitima ordinatione acquisitam , de qua tantum sermonem instituimus t verumeliam tu ampliori accipitur significatione , quaten ux risitaui omnes laudis precumque hostias supremo Diuiti eo by Cooste
272쪽
Numini offerunt, quo postremo sensu loquutus est Apostolorum princeps i qui et laudata verba deprom-sisse videtur Eoeod. AIX. ubi de omnibus Israe- Iitis dicitur. Et pos erilis mihi in regnum Sacer. tale , et gens Sancta. Et vero , si de Sacerdotio legali sermo sit, solam tribum Levi ad hunc honorem assumptam fuisse , dissilebitur nemo. Nec iti Doctore gentium invenire praesidium possunt ; quum enim ad Gal. IV. 18. inquit: omnes in Christo Iesu
tintim sunt , de fidei loquitur unitate , Cujus Virtute constituimur omnes ejusdem capitis membra , scilicet Christi. At omnes in potestate Christianos pareS esse, tantum abest , ut asserat, quin etiam diserte eat inficias. Nam L. ad Corinth. XII. 29. ait: Atimquid omnes Apostoli Z ntimquid omnes Prophetae t numquid omnes doctores Z numquid omnes pistules 3
At vero , etsi in Sacramentorum ministro optanda vel maxime sit fides morumque sanctitas i tamen , si ille in sui perniciem Sacramenta conficere praesumat, validum censendum est , dummodo Christi institutio-Nem servet, collatum ab eo Sacramentum. Cujus rei inde petenda est ratio , quod Christus Dominus suorum Sacramentorum minister sit Princeps ; unde etia in
virtutem nanciscuntur omnem , quemadmodum Prae-
Cursor Domini nos edocet , aiens Joan. I. 33. ) : c est, qui baptizat in Spiritu Sancto; tum quod Salvator in iis , quae ad aliorum commodum , et rutilitatem inserviunt , fidem . ac ministri probitatem, ne quis in homine debeat confidcte , haud necessariam ad rei ipsius valorem esse jusserit. Ita Caiphas , Vir
icet malus , prophetavit Ioan . II. 51. ac multi
improbi prolato sanctissimo Jesu Domine miracula patra b nt Matth. VII. 22. : ministerium autem Sa-Cramentorum in aliorum ce)ere commodum , res P tet per se. Catholicam veritatem hanc clarius adhuc Ecclesiae traditio demonstrat, cui eonstanter inhaerens Romanus Pontifex Stephanus inquiebat : Si quis ergo a quacumque haeresi penerit ad nos , nihil innopetur,nrsi quod traditum est , ut manus illi imponantur in Poenitentiam. Quam traditionem ab Apostolis repeten
dam esse, merito scribebat Augustiuus Lib. Il. de
siles, et P hitas ad Sarramenti v lorem non requiritur.
273쪽
Necessaria in ipso est intentio.
bapt. c. VII. n. Ia. ' . Multa non minus coneἰ-lia , Ecclesiae sidem in aperto posuerunt, Arelatense
Constantinopolitanum oecumenicum c. VII. ). Plura in rem riostram egregia invictus Donatistarum debel- Iator Augustinus profert. Quam praeclara autem Sunt,
quae adversus Gaudentium habet Lib. II. cap. X. n. II. )l Nec pobis, inquit, blandiamini , quod
Baptisma non rescindimus pestrum. Non est hoc νestrum , sed Catholicae Ecclesiae , quam tenemus, unde illud , quando discerasitis, non quidem ad salutem , sed in Pernici oestram Oobiscum tulistis. Nam pasa Dominica etiam viad alienigenas sancta Permanserunt. Unde Rex , qui eis contumeliose uti ausus est , Deo irascente Punitus est , et arca testamenti ab hostibus capta , nequaquam pistiatem suae sanctimationis amisit. . . . quanto magis eam Christiana Sacramenta non Perdunt , quando ita, ut viad nos etiam manent , ad haereticos transeunt λQuod argumentum eludere Donatistae tentarunt , solvere , ut ipse Λugustinus 'ait, non potuerunt. Quamobrem si ab haereticis administrata Sacramenta 6-lida sunt , quanto magis id aflirmandum est de m Iis hominibus , qui tamen ab Ecclesiae sinu minime divulsi sunt Conser Augustinum epist. contra D nat. c. XXI. n. 58 t
Postulat hic Iocus , ut nonnulla de intentione conserendi Sacramentum dicam , quam in ministro necessariam esse fidei dogma est, a Tridentinis Patrihus desinitum: Si quis dixerit , ajrint , in ministris, dum Sacramenta conssciant, non requiri intentionem, Vim hujus Traditionis minime labefactat, quod Afri
Episcopi Cypriano duco huic sese opposuere , uti enim ex Cypriano ipso ostendit Augustinus lib. II. de bapt. c. m. ante Agrippinum , qui tempore exiguo Cyprianum ipsum praecede-hat , traditio haee in Africa ipsa vigebat, atque a quihuscumque haereticis , si Christi servavent institutionem , validum reputabant collatum baptisma. Donatistis Sacramentum ab improbis ministris administratum irritum arbitrantibus , adhaeserunt Apostolici, Waldenses , Athisenses , Ioannes Hum , Wiciat sua , et Ana pistae.
274쪽
saltem faciendi , quod facit Ecclesia , anathema sit.
Quod decretum promulgatum Praecipue adversus Lutherum , qui Sacramenta joco, ac mimice collata
cis defendendum suscipimus. Ac primum : salvator ligandi , et solvendi , remittendi , ac retinendi peccata potestatem Apostolis, eorumque suecessoribus Conserens , eos animarum coustituit judices CCXCIV. Sch. , ipsi non minus se vocant ministros , aQ dispensatores mysteriorum Dei I. ad Corinth. IV. 1at vero sicat ministro , quae Principis sui sunt, joco ac irrisorie agenti , judici per subsannationem sententiam dicenti Demo crederet, nec , quae ab ipsis
gesta fuere , censerentur esse valida , ita etiam irritum existimandum est mimice administratum Sacra- metitum. Ex liis etiam merito colligcs Christum Dominum jussisse ministris suis more humano , ut Operarentur. Actio autem humana censenda Don est , quae mimice , nec ex serio voluntatis proposito etiascitur. II is adde. Ecclesiam reputasse semper invalidam Sacramentorum administrationem . quae intentione careret. Cornelius Romanus Pontifex Apud Eusebi vinlust. Eccl. lib. VI. c. 43. ) , irritam declarabat Novatiani ordinationem , eo quod Episcopos crapula Op- Pressos Episcopatum sibi per Vim tradere coegerit. Firiniliatius ab cnergumena muliere collatum baptisma
invalidum iudicavit Epist. inter Cyprianicas LXXV.);
atque in Romana synodo existimata est nullius rotaris facta. a Ioatine NI l. cujusdam Diaconi in stabulo orditiatio. Quamobrem ad Sacramentum constituendum Deces aria est iu ministro intentio. ScuoL1 N. Adversus DP. Tridentinorum sanctionem debacchantur immerito Calvinus in antia. Cone. Trid. Turretinus loc. 19. q. p. I. a. atque ex Lutheranis Cheinnitius eis. Conc. Trid. p. I. p. 49. Buddaeus instit. Theol. dogin. lib. IV. c. s. S. I 6. Attamen advertas Velim , Turretinum , ac Chemnitium existimasse , desinitum fuisse , necessariam esse intentionem finis sive effectus Sacramentorum. Qua in remisere hallucinati sunt, quum Ecclesia Calvinistarum approbet baptisma , qui nec peccatorum remitatonem, uec characterem luteuduut couserre. Falendum tam eu
275쪽
quando ma ieriae, et sormae nomine fuerint nunia cupatae.
Acatholicos plures tenere , ridiculum lusum , ae mimicam subsannationem irritum reddere Sacramentum. Hinc est , quod te Fevre additions auae motis inoim seihles f. V. laosce in dogmate haud errare contendit, sed eam tenere , quam Calliarinus , aliique graves Theologi sententiam propugnaverunt ὁ cujus perbrevem dare notionem haud erit inutile. Putat Calliarinus , quod si minister sciat, ritum , quem sacit, haberi in Christi Ecclesia ut sacrum , atque libere aciserio materiam a Christo institutam in usum assumat, ac verborum pronuntiet formam iis in circumstantiis, quae eumdem uti Ecclesiae ministrum se gerere oste dunt, tunc Sacramentum habendum sit validum, quamvis improbus ille , ac sacrilegus in mente sua diceret secreto , se ritum illum non habere , ut Sacramentalem. Nam , inquit, velle secere quod iacit Ecclesia, nil aliud secum seri , quam Se gerere ut Ecclesiae ministrum serio applicando formam signo sensibili. In tentio haec ministri conserentis tali pacto Sacramentum dici solet externa habita ratione objecti , quia respicit ritum externum serio administrandum , nocitamen ratione princi ii , quod ipsa Voluntas est, qua etiam vere vult externum ritum celebrare. Plura de his dixi lib. I. de Sacr. cap. XVI. ubi etiam pro Posita sunt, et soluta , quae adversus doctrinam de Sacramentis in genere proponere solent Acatholici
Sacramenta quaelibet, ex signo sensibili , ac verbis coalescere , nullus est , qui ignoret. Vetusti DoctorZs cum de artibus S a Cramentim componentibus instituebant sermonem , res et perba , elementum , ae
perbum appellare solebant. At cum Philosophia Aristotelica in scholis regnare coepit , Theologi Sacramenti rem materiam , Verba formam nuncupandam esse voluerunt. Id vero ob analogiam, quam cum materia , et forma physica corporum , Sacrament
rum paries habent. Nam quemadmodum in quolibet composito physico forma maleriam perficit , atque ad esse singulare determinat , ita forma , sive institutionis verba , materiam sive Sensibile signum rem Sacram constituit. Unde Eugenius IV. In Armenorum matrucιione ajebat: Haec omnia Sacramenta Dissilir Corale
276쪽
tribus per iuntur, rebus tamquam materia , perbis ramquam forma , et Persona ministri conferentis S eramentum. Hinc etiam percipies materiae nomen ita Sacramentis Pissice , ut ajunt , non Semper , ut aquae in baptismo , panis in Eucharistia , accipiendum esse, sed sensu nonnumquam accommodatitio, eo quod materiam in Sacramentis id omne dicere solemus , quod sensibus subjectum est, cui si accedant verba, fit Sacramentum ; hujusmodi sunt manus impositio , poe
nitentis actus, nec non mutuus contractus in matrimonio.
Sc LION. Sacramenti partes materiam , et formam Guillelmus Allisiodorensis voeabulis toti antiquitati ignotis appellavit primus ad annum III 5. Nam similem dicendi modum haud invenies in Magistro sententiarum , La ranco , Guismodo , Anselmo , Hugone αS. Victore. Immo teste Arcudio lib. 4. Conc. o. 3. Graeci, quid sibi vellent hi termini materia, et fomma , penitus ignorabant. Nihilominus , quia Seho&stieis visa sunt ad explanandam naturam Sacrament rum opportuna , civitate donata sunt, atque ex Gramuis ipsis posterioris aetatis assumpserunt in usum Hieremias Patriarcha in resp. ad Lutheranos , et Gabriel Philadelphiensis de Sacramentis. Finis Tomi Tertii. TH ol. I gni. Pur, III. S
278쪽
De Gratia Christi. C p. I. Gratis Docationis Pag.
De Sacramentis. CAP. I. De Sacramento Baptismi. CAP. II. De Sacramento Confirmationis. 15 AP. LII. De Eucharistia. ab CAP. IV. De Sacramento Poenitentiae.