장음표시 사용
261쪽
stia nobis confert vitam aeternam S. CCLVIII. ,
remissionem Peccatorum , quae post baptismum commisimus , Poenitentia tribuit I. CCXCIV. seq. , ordo , Extrema unctio , fidelium Conjugium sanctiscantem gratiam elargiuntur S.CCCXXXI. CCCXLI. CCCLII. ). Quibus in locis de side Divinarum Pr
missionum , cuius virtute admiranda haec Dei bene scia consequimur alle silerit sacri libri. At rem in luce perquam clara Collocat parvulorum e empIum , qui ad sidem Divinarum promiuionum in se excita dam minime idonei , nihilominus peccati originalis . Temissionem acquirunt, ne fiunt regni coelestis haeredes. Nec ad ministrorum sidem adversarii confugiant; quum baptisma a Judaeo etiam vel gentili admi uistratum virtutem obtineat suam S. CCXXXVIII. ). Eamdem verilatem Patrum sententiis confirmare perfacile esset at quoniam longior esse hac in re uolo,
sussciat laudasse Hieronymum ist. ad Oceanum , Cyrillum Alexandrinum Lib. II. in Dan. , S. Leonem Serm. III. de Nat. Domini . Augustinum
tamen audiamus Lib. 4. contra Cresconium. C. I 6. n. i9. ) : Non eorum meritis , a quibus ministratur, nec eorum , quibus ministratur, constare baρtismum, sed propria sanctitate , atque peritate PrVter eum , I quo institutus est, mese utentibus ad Perniciem , bene titentibus ad salutem. Scito LlON. Controvorsia est Thom istas inter et Scotistas, quouam modo Sacram ut a veluti instrumentales Causae gratiam producant ; Thomisiae PMsice , S tistae moraliter id evenire contendunt. AEgidius Cardinalis Columna Augustiniani instituti mediam viam ingreditur. Duplicem ipse causam instrumentalem Physicam distinguit directam , et indirectam '. illa cit , quae Virtute accepta a Causa principe attingit essectuin uti petii cillus imaginem : altera vero effectum non attingit , sed actione propria aliquid ponit , cui virtute Supernaturali , si res supernaturalis est, esse tuS COI -juugitur. Quo pacto Christi verbi sanabant infirmitates : ae in naturae iordine instruitieula agricolae Causa sunt segetis. Unde Sacramenta causas instrumentales indirectas aegidius agnoscit. Quam sententiam illus avit cl. Berti l ι b. 3 o. c. cio. S at salis sit de
262쪽
re , unde reSonabant alignando , et servebant Sehes Tum atria , nullo sane rei christianae , ut puto,
Compendio. Belerodoxi hanc Sacramen lorum essicaciam , unaianimi consensu , rejiciunt. Iudicant tamen Wallembu gici tom. II. tract. I. in cO . controp. Particu ι'
p. a I. le Fevre additions aut moti inoincibias S. 4. aliique nobiles Theologi totam , quae nos inter,ao adversarios lis servet , esse de nomine ; eo quod
illorum non pauci ita non raro se explicant, ut vix a communi Catholicorum doctrina diserepare videantur e tum quod ii perperam arbitrentur , nos Sam mentis virtutem quamdam naturalem elargiendi gratiam tribuere ; veΙ ea priueipes gratiae causas S atuere aut bonas in suscipientibus adultis dispositiones eliminare , a quibus catholica Ecclesia prorsus abhorret. Nihilominus, etsi nil magis exopto , quam Acatholicos sentire nobiscum atque Deum O. M. oro , ut virtute sua omnipotenti, Christianos omnes unius esse mentis , unius cordis , unius Iabii essiciat , tamen si ad ipsorum principia attendo , eos sanam doctrinam tenere, non Censeo. Putant enim Lutherani, et Calvinistae ad sidem in hominibus excitandam , augendam , confirmandam Sacramenta esse instituta , unde Consequitur , eos fidei totum, Sacramentis parum tribuere , ac essicaciam ab illis auferre. Vid. Buddaeum instil. Theol. dogvι. lib. I. c. I. P. 699. atque Turretinum Ioc. 19. q. 8. Nec adversariorum Patr cluatur sententiae , quod in sacris litteris, fidei nonnumquam justificatio nostra tribuatur ; vel quod Marciuit. 16. legatur : qui crediderit, ec busettaatusferis, sal us erit, qui pero non crediderit, condemn his in Etenim salua nostra timori etiam attribui lux. Ecel. Tu . Eleemosynae Tob. IV. ii. caritati I. Petri IV. B. inuno Patilus I. ad Corinth. XIII. a. cra in omni side , si haec non sit conjuncta caritati, nos nihil esse , testatur , atque non ex side tantum homines iustificari Iacobus asserit II. 1 . Quamobrem ideo fidei Sacrae litterae Donnumquam justificationem tribuunt. quoniam haec in adultis prima est, ac necessaria ad
habendam justitiam dispositio ; non enim quis per Christi merita , ae instituta ab ipso Sacramenta sanctitatem c aequi poterit , si in ipsum minime cxoddi.
263쪽
Quamquam Heterodoxi sidei nomine non eum intelia liguut mentis assensum , quo revelatis a Deo articulis credimus , sed Divinarum promissionum fidem, undose gratiam sanctificantem adipisci autumant. Apud Marcum fides , ac baptisma praecipiuntur λ illa , quod primum ordine mandatum sit, is dispositio ad salutem Necessaria ; alterum , quoniam renoVat , regenerat , peccata abluit, sanctitatem , ac justitiam largi iux
f. CCXLII. ). Quid Z Quod Marcus non de fidu- Qia ab adversariis jactata , sed de fide , qua in Christum , ac revelata ab ipso mysteria Credimus , se monem instituit Unde quocumque se Vertant , eos veritati haud litare , manifestum mi.
Cuius es- At quantum sacri libri inter utriusque foederis Sa-ficaciae non eramenta statuunt discrimen λ Quae Christum aucto-- ni Vζt rem habeni renovant, dant spiritum Sanctum, De eramenia Caia remittunt , BG conterunt Vitam aeternam S praec. ). Verum lex vetus , cujus pars nobilissima erant Sacramenta, umbram tantum habebat latur
Tum honorum , non ipsam imaginem rerum Admb. X. a. ) , infirmis constabat, et egenis elemen-ιis Gal. IV. s. , ad Perfectum adducerct
Poterat neminem , atque ProPter ejus infirmitatem , et intitilitatem fuit abrogata ad Hebr. VII. 28 α9. ) , tandem hircorum , ac taurorum , qui immo- ahantur , sanguine impossibile erat auferri peccata Ib. X. 4. . Quapropter eandem efficaciam , a energiam ira utriusque legis Sacramentis quaerat nemo, Mi nolit hallucinari. Μajores nostri eamdem veritatem agnoverunt , et praedicarunt. Basilius Libro de Spiritu S. c. XIV. ) tantam esse judicat inter utriusque legis Sacramenta dissimilitudinem , quanta inter somnia , et Veritatem ; inter umbras , imaginesque , ac inter ea , quae revera subsistunt. Concinunt Hie-xonymus Isaiam explanans haee Verba : La-
amini , mundi estote , Chrysostomus Orat. de hvt. Christi ) , Augustinus In Ps. LXXIII. ac
ract. XLI. in Ioan . n. 6. . Nihilominus , si ve- eris legis sacramenta , non prout in seipsis erant, animo contuearis , sed quatenus coniuncta erant fidei in vent-um Beparatorem , et ob pietatem , ac cari-ι Diuiti eo by Cooste
264쪽
talem ministrantis, vel suscipientis , gratiam conferre Poterant , ac peccatorum remissionem. Paulus enim.
ad Romanos. scribebat Rom. III. 3o. ) : Unus.
est Deus qui justificat circumcisionem ex fari , ac Pramutium Per sidem , inquiebatque Augustinus Lib. II. de nUt. et concU. Eadem fides mediatoris.sαDos justos faciebat Pusillos cum magnis.
MHOL ON. Lutherani , ac Calvinistae pravo inhaerentes Principio , Sacramenta Veteris , ac novi foederis ad Divinarum promissionum fidem excitandam , cujus virtute Divina apprehendamus beneficia , fuisse insti-stuta , utraque aequalia iaciunt, eandemque energiam, nc Virtutem attribuunt. Disserentiam tamen nonnulla statuunt. Turretinus enim Ioc. 19. quaest. 9. disserinscribit I. Signis , ac ritibus axternis. II. Numem , e . quod vetera pIura suerant, noVa pauciora , ac Praestantiora. III. Utendi facilitate, quemadmodum ex Circumcisionis cum baptismo collatione innotescit. IV. Modo significationis , quoniam illa venturum praesignabant Liberatorem , alia eumdem advenisse declarant. V. Amplitudine objecti, nam vetusta pro Abrahae Progenie , novae pro populis omnibus sunt insit tuta. VI. Duratione : prima enim usque ad Christam, alia ad mundi finem perdurabunt. VII. Vicaciae
menyura et gradu , quam majorem esse dicit in novae legis sacramentis , non quidem collatione , ae em-eientia rei significatae , sed ita ejus certiori obsigna tione. Majorem hanc gratiae mensuram rejicit Luthe-xus veteris legis Sacramenta novis Prorsus exaequansi agnovit tamen Chemnitius M. Conc. Trid. Par. 21 de disi. Sacr. pet. et nopae legis p. 25. Buddaeus duo statuens veteris Iegis Sacramenta , circumcisio Nem , et agnum paschalem, tum a Turretino , tum
a Magistro suo Luttiero recedit, qui de cvt. Rabi P. 25. inter Sacramenta recenset signum Iridis a Ueo datum NM , roris signum in Gedeonis vellere , tum Signum in solis retrogradatione exhibitum Begi Ezechiae. Ceterum etsi Theologorum communis sententia Sit, Sacramenta veteris Iegis ex vere tantum DPerantis , nempe ex fide , ac pietate sive ministrantis , Sive suscipientis gratiam elargita fuisse : nihilominus si heterodoxi veram attribuerent Sacramen iis noVae
265쪽
Iegis ossicaciam , ac parem esse dicerent Sacrament rum Veteris legis , non esset existimandum , eos in fide aberrare , ut tenent Estius , Naberi, I' Herminier, Tournely , aliique: quum Tridentini Patres tantum definiverint Sess. VII. Can. a. utriusque foederis Sacramenta Plus , quam ritu externo differre.
Sed ajunt adversarii: utriusque foederis Sacramenta parem habere virtutem , inde colligitur , quod nomina invicem Permutent, et sicuti Circumcisio , et Pascha
nobis tribui iur ad Corint. V, 7. et ad Colos. II. 1. ); ita Baptisma et Eucharistia veteribus I. aa
Corint. X. a. seq. , quae Permutatio , inquit Tar- retinus , haud locum haberet , nisi inter ipsa adiu- veniretur essentialis identitas: hanc cum non inveniamus in signis , in effectu ipso quaerenda est; tum quemadmodum novi testamenti Sacramenta meritis sanguinis Christi innituntur , ita et vetera : virtus a tem sanguinis Christi, antequam funderetur , eadem , ae nunc est , semper fuit.
At haec parum ponderis habent. Ea enim est sacrarum litterarum consuetudo , ut inter typum , et antitypum , nomina Permutentur. David , quoniam Christi Domini figura suit , Christus vocatur , vicissim Christus Davidis nomine a Ieremia nuncupabatur. Jam vero , quum figuram inter , ac rei veritatem di similitudo intercedat maxima , atque Apostolus , ubi Eucharistiam, ac baptismum veteribus secundum Acatholicos attribuebat, etiam dicat: haec autem insigura facta sunt nostri : haec autem omnia in figuris eontingebant illis: palam sit, ex nominum Permuta tione essentialem identitatem quantum ad effectum evinci minime posse. Neque adversariis prodest, quod
idem gentium Doctor asserat: et omnes eandem racam viritualem manduca periant , et omnes eundem Potum
spiritualem biberunt; bibebant autem de spiritali con- aequente eos Petra : Petra antem erat Christus. Nam si Apostolum de omnibus Israelitis intelligamus , ii eandem escam , et potum inter se , non autem nobiScum , habuere communem. Quae spiritualia nunc Diuiti oste
266쪽
pala suere , eo quod spiritualem , ae mysticam Iignificationem habebant, tum quia virtute Divina erant ipsis donata. Petram autem Christi nomine , quoniam ipsum praefigurabat, decoratam novimus. Caelerum tantum abest , ut manna , et aqua e Petra fluens Eucharistiae in virtute exaequari debeant, ut oppositum plane Salvator ipse doceat. Christi sanguinem antequam landeretur, eandem , ae quum susu fuit, emeaeiam habuisse, non imus inficias : lamedi quia Sacramentorum virtus a Dei instituentis voluntate dependet; atque de Sacramentis veteris legis fidem saciunt sacri libri , egena suisse, ac infirma elementa f. CCCLVI. ) ; nostra autem pemata remittere , gratiam elargiri , constrae vitam aeternam
3. CCCLV. ) , parem utrisque energiam Collata
Praeter principem Sacramentorum novae legis es- Quae o sectum , qui in virtute , et energia sanctificantem gra- rum isara tiam elargiendi consistit , producunt eorum non omnia φ- mquidem , sed quaedam tamen , effectum adhue alium, scilicet characterem. Hunc si generatim perpendas rest spiritale quoddam signum a caeteris distinctum animae indelebiliter impressum Eugenius IV. in Armenorum instruet. . Duplicem autem virtutem habet ; ac primo : spiritalem potestatem in iis , quae cultus Divini sunt, conseri : potestas haec alia dici solet passisa , altera accisa. Illam in haptismo adipiscimur , unde ad alia Sacramenta recipienda apti , idoneique reddimur. Alteram vero in ordine , et Confirmatione acquirimus. Nam ordo ad Sacramenta aliis administranda facultatem conseri : Confirmatio autem ita nos roborat , firmatque, ut adversus Christia D. nominis hostes fidem intrepide prositeri valeamus. Postremo character Spiritale signum , quod deseri nequit, in anima nostra imprimit, utide perpetuo ah iis discernimur , qui eodem non fuerunt decorati. At eniti, spiritalem hanc potestatem , notam , ac tesseram , qua animus noster insignitur , in tribus lanium Sacramentis accipi , perpetua Ecclesiae consensio edocet,
in baptismo nempe S. CCXLIII. ) , confirmatione
267쪽
est , quod perspecta diligentet traditione definiverunt merito Tridentini Patres Sess. VII. Can. 9. : Si
quis dixerit, in tribus Sacramentis, butismo sciliacet , confirmatione , et ordine non imprimi characterem in anima , hoc est signum virisale, et inde&hile , unde ea iterari non possunt, unathema sit. SCHOLios. Non est dissimulandum , non paucos Scholasticos ex Philosophiae placitis de characteris
Natura , ao existentia disserentes , veritatem hanc ob curasse potius quam illustrasse. Nos ab inanibus illis subtilitatibus abhorrentes, solum asserimus : Potui Sis Deum in anima nostra characterem imprimere , quemadmodum etiam fide, spe, charitale animam no-εtram exornat ; ac , quod revera laudata Sacrametita recipientibus eundem imprimat , Verbum Dei traditum nos edocere, ac certum Ecclesiae Magisterium.
Magnopere offendit Acatholicorum animos hic character , eumque insani commenti loco habent. Hinciaiunt : I. Efficacia Sacramentorum omnis ab institu-lione est repetenda ; at haec complectitur tantum signum externum , ac rem significatam , ad quorum neutrum character pertinet : non ad primum ; nanx signum Sacramentale ex tertium est, et sensibile ; cha racter vero invisibilis , et animae : nec ad alterum , Nam res significata est gratia , ad quam pertinere non
Potest character , qui cum indelebilis sit , manet etiam in reprobis, et damnatis. II. Characteris utilitas est nulla , nam quidquid ipsi tribuitur , vel attinet ad gratiam sanctificantem , cujus eSt munuS , nos reddere aptos ad cultum Dei , vel ad ipsum signum externum , quod a reliquis non suscipientibus Sacramentum nos discernit ; haec porro Sacramentis omnibus aeque conveniunt. Quid , quod character iste in impiis etiam manens configurare Christo nos minime potest, nisi velimus impios Salvatori esse conformesy III. Catholici in circulum eunt. Nam dicunt , tria Sacramenta characterem imprimere , quia iterari nequeunt , et si porro ab iis quaeratur, cur nequeant iterari, ajunt , quia imprimunt characterem.
IV. Augustinus ipse characterem , qualem Catholici
268쪽
confingunt, non agnovit , inquit enim Serm. ad Caesariensis Ecclesiae plebem. ) : Donatus non Ba li-aaoit in nomine Domini. Nam si Donatus quando schisma fecit , in nomine Donati ba ligaret , deser-
oris characterem insigeret : ego quando pocarem ad unitatem , si inpenirem deserἱOris characterem , -- terminarem , dctorem , abolerem . . . . cgo attendo
fidem in nomine Patris , et Filii, et Diritus Saneli; hic est character Imperatoris mei. Nihil hic de signo invisibili , et indelebili in anima impresso.
Verum nihil in his ad labefactandam doctrinam
catholicam virium inest. Nam quamvis Sacramentum. si generatim consideres sensibile signum sit, quod gratiae non solum significandae , sed etiam essiciendae energiam habet; nihilominus certum est, Sacramenta quaedam , Deo ita jubente , essectum aliquem Constanter permanentem in anima nostra Producere, quem Ecclesiae magisterio edoeti , charaeterem nun Cupamus. Ignorare proiecto nequeuut adversarii, Ecclesiam adversus Donatistas sanxisse, validum esse. censendum baptisma ab haereticis , et Schismaticis collatum etiam iis , qui eorum adhaeretit erroribus : eo quod bapti,mi sanctitas , ac fluens inde consecratio Perpetuo mauet. Porro , quum exernum haud permaneat signum, .neGhaeretici santificantem gratiam percipere valeant , quid, quaeso , in ipsis perpetuo mansit, nisi baptismi indelebile signum . quod inhaerenti in nummo imagini Principis , merito comparat Augustinus Lib. II. contra Dist. Parmenian. n. sto'. I Porro , quod Turretinus addit , sanctificantem gratiam id habere muneris , quod nos ad cultum Divinum idoneos reddat , ac Christo consiguret ; fateor esse verum , Siculium Divitium in ordine ad aeternam Vitam Consequendam perpendamus ; at modo adhuc alio ad cultum Divinum ordinari possumus , ut scilicet ad aliquid ulterius agendum , vel recipiendum in Sacrumentis apti reddantur ; id vero est , quod in nobi, character praestat s f. CCCLIX. ). Modo haud di, simili Christo configurari pyssumus , Vel Sanctam a incontaminatamque vitam ducendo , quod est gratiae sancti sicantisi vel participando ex sacerdotio Chriati
269쪽
potestatem quandam respectu Sacramentorum , Necnon eorum , quae ad cultum Divinum pertinent secundum rationem praesentis Ecclesiae, quod proprium est characteris munus. Jam vero , etsi eo tempore , quo quis Sacramentum recipit , a ceteris , qui non suscipiunt, secernatur ; tamen quum tria Commemorata Sacramenta essectum in nobis perpetuum habeant, notam aliquam in animo figunt , unde constanter ab
aliis discriminamur. Fieri quidem nequit, ut impuin sanctitate , ac justitia Christo consormes sint , nihilominus , eo quod ex ejus sacerdotio spiritalem Potestatem participant, modo aliquo eidem possunt configurari , quemadmodum desertor Imperatori suo aliqua ratione configuratur , dum ejusdem imaginem retinet. In Circulum autem nos turpiter ire tam salsum est, quam quod maxime. Vitio enim hocce tunc Iaboramus , quando ex causa causam , ex effectu Probamus effectum I secus vero , quum causam re effectu, effectum ex causa demonstramus. Quapropter , cum
Characterem a tribus laudatis Saeramentis infigi dicimus , eo quod non iterantur , tunc ex effectu causam demonstramus : e contra asserentibus nobis Sacramenta haec non iterari , quoniam characterem tribuunt, eXCausa tunc effectum probamus. Sed animadvertas Oportet , nos ideo affirmare Sacramenta , de quibus se monem habemus , characterem imprimere , ac iterari non Posse , quia utrurnque nos edocet Ecclesiae traditio. Augustinum, quod nobis opponaut , mirum Prosecto est: ipse enim sexcentis in locis fidem tacit, baptismum ac ordinem , de quibus Praesertim disserit,
iterari non posse , quia permanentem animae nostrae Consecrationem tribuunt. Quapropter S. Pater objecta
in auctoritate , hypothesim quam possibilem non judicavit, proponit, nempe quod si Donatus in nomine Suo baptizaret, ac infigeret characterem, fictitiam hanc tesseram nihil saceret , ae aboleret; atque in nomine imperatoris sui Christi iis , qui ad unitatem
redeunt, baptisma conferret. Verum iudicavit ne Augustinus Donatum potuisse in nomine suo baptizare , ac sigere characteremi Nequaquam : itaque neque ita hypothesi possibili loquutum fuisse est assirmandum. Porro , quum baptismi formam nuncupat characterem,
eum uoti tu se ipso , Sed tu causae, a qua Producitur,
270쪽
consideravit. Nam verba formae sonum habent materialem , ac celeriter transeuntem , characterem vero in anima esse, ac perpetuo manere saepissime tradit. ScHOLION. Turretinus Ioc. I9. q. o. adhuc aSwxit in ipso Tridentino concilio Don paucos characterem in dubium vocasse, quuniam nec Lombardus , nec Gratianus ejus meminerint , atque Scotus asserat, . nec Scripturae , nec Patrum verbis necessario esse admittendum. Verum etsi daremus , quosdam suisse , qui characterem in dubium verterent , infirmae , Daciaeque eorum rationes esse debuerunt, quum Tridentini Patres re dili gytiter libruta , in tribus Sacramentis eumdem imprimi desini verint. Magister sententiarum in . dist. I. inquit , baptismum , confirmationem , et ordinem iterari non posse , quia CODSPCrationem quandam secundum Augustini doctrinam conserunt. Quae autem perpetua haec consecratio esse potest, nisi character Τ Iinino dist. 24. liam habet: Character ergo spiritalis , ubi sit Promotio Potesta- is , ordo oocatur. Gratianus de consecr. dist. 24. c.
41. in baptismo characterem infigi agnovit. Quidam
Scholastici a Trinanies characterem nec ex Scriptura, nec ex traditione demonstrari posse , de ejusdem disputabant natura , noti existentia. Scotus per deierminationem Ecclesiae eum se agnoscere profitetur. Verum si Scholastici nonnulli errassent , nihil ad nos , qui fidei dogmata non ex eorumdem placitis, sed ex Ecclesiae traditione dimetimur. N
FalΙuntur , atque in dogmate errant , quotquot Christianos omnes Sacramenta quaelibet cousiciendi hi liuiu, potestatem habere judicant , quamvis ad ordine in 'nister servandum eos tantum administros esse velint , qui ab Ecclosia vocati sunt ; cuius nomine intelligunt coetum quemlibet ex singulis maxime Patribus familias connatum, etsi per excommunicationem ab aliorum Consortio sit Segregatus. Etenim Apostolus ait Ad
Hebr. V. 4. ): Aec quisquam sibi sumit hunc honorem Sacerdotii ) sed qtii Mocatur a Deo tamquam Aaron. Ignorat aut in nemo , Aaronem aut e