장음표시 사용
241쪽
pellari solet. Dicitur conjugium , quasi a communi augo , cui sponte conjuges se submittunt: conniabium, quo sensu iu aeneid. Virgilius : Connubis jungam stabili , propriamque dicabo : nuPtiae a Velo , quo
nubentis virginis caput obvolvebatur : a Graecis vocatur γπMος, ra γαμἐω uxorem duco, Dubo. Usu tamen Ecclesiastico ab ipsis , non minus , quam ab orientalibus vocari solet , quod idem est ae coronae impositio ; viris euim ac foeminis , dum maia trimonium Contrahunt , coronas imponit Sacerdos. Matrimonium caeterarum s letatum fundamentum est; atque inde apparet , quatenus Communi bono noxium esset , quum et seratis hominum moribus adversus primaevam Auctoris naturae institutionem Gen. II. v nere incerta ferarum more congrediebantur. Hinc Iegislatores praeclari omnem Posuere operam, concubiatu Prohibere pago , dare jura maritis , ut ait Horalius de arte Poetica , quod praestitere apud aegyptios Menes, apud Graecos Cecrops, apud Sinenses Fo-ki.
Matrimois . Nihil est tam absurdum , quod suos non habeat vi in patronos , ae propugnatores i id siculi aliis in rebus, v. tuti ta in matrimonio contingit, quod Haereticorum no nulli vestiti rem impiam ac - nefandam convitiis proscindebant , abominabanturque. Sed detestanda horum assertio iure omni proscribitur. Ipsum enim
naturae Inmeti suadet , sexuum discriminis finem nuptias esse , quibus humanum genus CouwrFatur, Pr Pagaturque , ac suscePiae Proles aluntur , custodiuniatur , bene recteque instituuntur , nee non ad societatis obeunda munera aptae atque idoneae redduntur. Nonne Deus ipse naturae Auctor , masculum et foeminam creavit, benedixit eis , atque ut crescerent ,
augerenturque , jussit Gen. I. 27. 28. )ῖ Christus
Dominus praesentia sua cohouestare nuptias voluit , ae ihi aquam immutando in Vinum Primum omnipotentiae suae signum dedit Ioan . II. ) , immo ad
primaevam nuptiarum institutionem respiciens, ne quod
Nuptias malas esse , ae a tenebrarum Principe institutas auxi sunt assirmare Simoci magus , Saturninus , Lucratitae, Μ arcton , Manichaei , et Priscillimistac.
242쪽
Dens conjunxit , homo separaret, vetuit Matth. XIX. 6. Conser Paulum I. ad Corinth. VII. 3. et ad Hebr. XIII. 4. . Patres Ecclesiae hac in verita- ι
te tradenda omnino consormes esse , prudens nemo in dubium vertet.
Μatrimonium , quod ab ipso mundi exordio insilia Est novae tuerat Deus , ut naturae ossicium I. praec. ad Sacramenti dignitatem a Salvatore evectum suisse R Vφ catholica fides docet. Et quidem conjugium rei s Crae signum esse tradidit non ambigue Paulus ad Ephesios scribens V. 32. , eique concinunt sininguli Ecclesiae Patres. Porro quod signum sit etiamessicax gratiae , ex eodem Gentium Doctore videtur evinci, et quam maxime ex perpetua traditione. Α primum Ρaulus habito jam de ossiciis conjugum sermone , addit: Sacramentum hoc magnum est et ego autem dico in Christo , et Ecclesia. Ubi pronometa disra , hoc, ad praecedentia verba, fidelium nempe coniugium referri debet , quod Apostolus idem magnum Sacramentum vocat eo quod visibile signum est unionis sacrae , quae Christum inter et Ecclesiam reperitur. Quandoquidem si pronomen hoc Christi
eum Ecclesia unionem praesignaret , sensus plane absonus exsurgeret , scilicet: Iesus Christus et Ecclesia sunt magnum Sacramentum, nen e in Christo et Ecclesia. Unde consequitur matrimonium esse magnum Sacramentum , ob unionem quam bdesignat Christi cum Eeclesia. Iam vero Salvator Ecclesiae suae conjungitur ob humanam non tautum , quam recepit , naturam ; verum etiam ob caritatem et gratiam , eam sanctificat , ac semetipsum pro ea dedit, ut exhiberet sibi gloriosam absqua macula et ruga ;Proindeque matrimonium non tantum Secundum cor
pus fideles conjuges unit , sed etiam gratiam dat, unde naturalis amor perficiatur , indissolubilis unitas confirmetur, ipsosque sanctificet ΡΡ. Trid. sess. 24. . At quum argumentum ex Paulo depromptum neu ipsis catholicis Theologis omnibus Videatur invictum, rei hujus veritas traditione conflanti firmanda est. Tertullianust De praescript. c. 4o. , de novae lesis Sacrumentis instituens sermonem , iisdem Diuili do by Corale
243쪽
matrimonimn annumerat, atque etiam Lib. II. aa uxorem ejus conjugii felicitatem celebrat , quod Ecclesia conciliat , et confirmat oblatio , et obsignat benedictio , Angeli renunciant , Pater ratum habM. Ambrosius ist. ad Vigilium D. I. ) ait , conjugium pelamine sacerdotali , et Benedictione sanctificari oportet. Innocentius I. Epist. IX. ad quemdam respiciens , qui uxore pristina in captivitatem abducta , allain sibi conjunxerat , ait : Statuimus side ea holica si ragante istud esse conjtigiatim , quod primittis erat Disina gnatia fundalum. Augustinus De bono conjug. c. i8. ) in Christiario m ntUtiis inquit . Plus patet Sanctitas Sacramenti , quam faecunditas uteri. IIuo Pertinent, quae Cyrillus Epist. ad Nestorium confirmata ab Ephe- sinis PP. ot lib. II. in Joan. c. ua. ) , Epiphanius 'me . Hi raci arum ) , aliique asserunt, Christum in Cana Galilaea nuptiis intersuisse , ut illas bonediceret ac sanctificaret. Quibus voluerunt ostendero , Salvatotem plus, quam ex primaeva institutione sua haberent , voluisse nuptiis concedere ; id autem aliud esse nequit, quain gratia ad mutuum Coniugi no amorem sancte lavendum , edomauda inque Coucupiscentiam August. de bono conjug c. V. ). Addimus concilium Lugdunense II., Constanti ense, Eugenium I V., Tridentinum. SCHOL ore. Cud Worthus in dissert. cui titulum secit : Conjunelio Christi cum Ecclesia figura quadam adumbrata , etsi matrimonium cum Caeteris Acatholicis veti Sacramenti rationem habere neget : tamen suos graviter increpat, quod Catholicae doetrinae odio permoti mysticam conjugii significationem, unionis scilicet Christi cum Ecclesia , quam clare Paulus ad Ephesios V. delinea vit imprudentes totam sere sibi ex animo passi sint elabi , nec ulla dignam contem platione judicent. Addit Paulum decernere alteram harum conjunctionum verum et germanum alterius typum esse ; alteram vero alterius exemplum esse et archetypum , ad quod ea unice efformata et expressa Sit. Diuitiacobi Gopso
244쪽
Magnam Vim habet, quod proposuimus argumenis Quod etiam
tum. Iam Vero quanto majus videbitur , si omnium ' φ' nationum Christianarum consonsus accedat Τ Dubium ite flest nullum, ante Lutherum et Calvinum Ecclesiam Latinam in ea suisse persuasione, quod Matrimonium verum sit Sacramentum. Id etiam fide constanti tonebant Graeci. Jam Simeon Thessalonicensis Lib. de inito e. 33. inter alia Sacramenta , quGe Pervisitum o errantur , matrimonium recenset ῆ nec in Florentino Concilio, quantum ad Sacramentorum numerum dissensus suit ; neo cum Eugenius IV. Pro Armenis decretum , in quo hae e continebatur Veritas , Promulgavit, Post recessum suum Graeci ii, qui ad pristinum Schisma revoluti sunt , moverunt litem , atque cum Wittembergenses Theologi Luttierant Eo,
Clesiam graecam ad suas partes trahere tentassent, novitatem iis uteretnias Patriarcha exprobravit, matrimonium adnumeravit mysteriis , quae sub externissensibitibiaeque symbolis arcanum et viritalem essectum coulment. Accedunt Meletius Syrigus si refiat. 13. A tie. Crrilii Liaear), Consessio orthodoxa Quaest. 115. ), Gregorius 1'rotosyncellus , Omnes Patriarchae ao Episcopi, qui post exortas de perPe-petui late 1idei circa Eucharistiam cum Calvinistis
controversias authentica fidei suae testimonia dedere
Vid. Perp. Mei tom. 3. lib. b. ). Quantum ad
Orientales sive Melchitae sint , Nestoriani , aut Ia Cobitae , quum eosdem cum Graecis do Matrimonio Titus habeant , ea indem disciplinam, easdem sere Ieisses , exorentque Deum , ut gratiam suam conjugibus elargiatur, eumdem quoque habere fidem manifestumesi Ibi tom. V. lib. VI. c. i. seq. . Quapropter
consuetudo haec tam universalis Apostolicam traditionem spirat, simulque palam facit hallucinatos fuisse nounullos Scholasticos , qui Graecos hoc carere Sa-Crametato , inepte dixerunt. SCHOLION. Heterodoxi , ut traditionis vina elevent , aiunt nec Scholasticos ipsos matrimonium ut verumnquae legis Sacramentum agnovisse ; nani Magister sententiarum vult illud esse tantum in remedium , Theol. Dogm. Pars III. i5 Diuili od by Cooste
245쪽
non gratiam auxiliatricem couferre ; Durandus, atque cum eo non Pauci juris canonici Doctores negaui esse Sacramentum. Immo S. Bonaventura, Scotus, S Thomas solum tamquam ex sententia probabiliore Sacramentum esse affirmant. Verum ut dicam, quod
sentio: non Paucorum Scholasticoriam id vitium fuit, ut ex humana potius ratione , quam ex sacris libris ac traditione res gravissimas dimetientes , Catholicae veritatii tenebras Potius , quam lucem assunderent ;immo barbaris vocibus, inanibus speculationibus, suintilibusque quaestionibus graves ac sapientes viros a Theologiae studio deterruerint. At haec missa facio: illud ajo , si dem nostram sacris litteris , ae traditione inuiti ; atque eo ipso tempore , quo Scholastici non nulli in controversiam vocabant, an Matrimonium sit Sacramentum , Ecclesia in Conciliis, in decretis Romanorum Pontificum , in ritualibus libris hane d cuinam praedicabat. SS. Bonaventura , et Thomas pro Catholico dogmate stabant ; at veritate Scholasticorum iri cis Paulisper Obscurata , haereseos notam. Privata auctoritate adversariis impingere non audebant. Sed jam ad alia veniamus: matrimonium quateianus Sacram uti dignitatem habet a Christo fuit institutum ; de tempore tamen non omnes pari ratione judicant. Nonnulli censent, suisse institutum , quum Christus dixit Matth. XIX. Quod Deus conjunxit, homo non seParet. Verum eo quidem tempore Salvator Polygam iam abrogavit, ac Vinculum matrim nil tam arctum esse ex sua institutione ostendit , ut dissolvi nequeati non lamen conjugium ad Sacramenti dignitatem tunc evexisse apparet .se erosimilior alio-xum videtur esse doctrina , qui tenent, id contigisse in Cana Galilaea Ioan . I l. ; eo quod Patres recensiti
f. CCCXLIV. Christum tunc nuptiis benedixi
se , easque sanctificasse assirmant. Vid. Berti Lib.
Minister Bactenus de matrimonii Sacramento; oportet iam, quis r ut de ministro ejusdem videamus. Sunt inter Theologos inulti , qui contrahentes ipsos ceu ministros a Agnoscunt: sunt , qui id muneris solius Sacerdotis e se dolaudunt. Libratis Patrum ae Conciliorum auolo tolliroo by gla
246쪽
ritatibus , sententia postrema Veritati magis consona videtur. Nam Ignatius Martyr Epist. ad Polycariapum ex Recensione Cotelerii ii. V. Inquit : Decet Nero , ut Nomi et Nonsae de sententia Episeo iconjugium faciant , quo ni Ptiae sint secundiam Dominum , et non seciandiam ctiyiditatem. Tertullianus et Ambrosius ex sacerdotali benedictione gratiam in
matrimonio repetendam esse judicant f. CCCXLIV. Concilium Carthaginense IV. Can. XIII. sponsum ac sponsam a Sacerdote benedicendos decertiit; atque ob ejusdem benedictionis reverentiam vult , ut nocte prima a Nuptiali opere abstineant. Synesius
sit. 1o5. ad Eoucium fratrem , mihi, ait, F e , ef ἰ- , sacra Theophili mania uxorem dedit: quem in locum observat Christianus Lupus Dιssert. de PIII. Syn. cv. V. α ersum III. Pholii calumniam ) , nuptias palam in Ecclesia suisse semper ab Episcopo , vel presbytero benedictas et sanctificat . Eugenius IV. In decreto Sacramentum tribus persici docuit: rebus tamquam male Για , perbis tamquam Iomna , et Persona ministri conferentis o acramentum. At euim sicuti caeterorum Sacramentorum sacerdos vel primi vel secundi ordinis minister est, ita judicare debemus de matrimonio. Concilium Coloniense, accedente sacerdotali Precatione , inquit , dari donum tristis sancti , quo Dirtixorem Hligat amore casto. Accedunt Synodus Cameracensis , RIi emensis , Turonenias, Aquensis , AVe- monensis , Mechlinensis , tum Ritu ule Romanum vetus collectum per Albertum Castellanum Dominicarium , manuale Atrebatense, Yprenso, Mediolanense
Concilium Tridenturum Sess. XXIV. de reform. etiam nobis suffragatur , quum Parocho jubet , ut
explorato mutuo viri et mulieris eonsensu Gical: Ego OS in matrimonium Conjungo etc. Quid λ quod Graeci ae Orientales ex Sacerdotis benedictione , et precibus gratiam conjugibus conferri existimant ; itaque credunt, Sacerdotem esse ministrum . quum ex ejus benedictione ad precibus Sacramentalem gratiam descendere velint: immo Oriei utiles poetii lentiae eos subdunt , qui coram Ecclesia matrimonium non cole-hrant, nec eorum Conjunctionem legitimam esse consent Vid. Rena udolium ioni. V. lib. VI. c. 3. Et
247쪽
4. continuat. Bollandi in dissert. de Cophiis mense Iunio uet . ). His adde , verbum Sacramentalo
omnino esse necessarium , ut sensibile signum prodocendi spiritalis effectus virtutem nanciscatur S.CCXXVI. ). Jamvero si duo nutibus , scriptoque
mutuum Consensum designarent , Contractus validus mset , sibique mutuam corporis traderent potestatem, atque Sacramentum non prolata formula Perficerent.
Quo sit, ut in verbis a contrahentibus prolatis somnia hujus Sacramenti , ut adversarii asserunt , coninstitui nequeat. ScisoLi N. Nec ossicit , quod Eugenius IV. asserat : Causa siciens matrimonii regulariter est mu- ratis conSenSus Per perba de Praesenti: nam loquitur de causa esliciente matrimonii quantum ad pinculum , quod ex nubentium consensu manet PerP tuum. Etenim obligatio ac nexus ex conwnSu, Et
Pactis exoritur. Rem bene exposuit Rituale Toletanum apud Richard Diet. eccl. art. mariager Essiciens causa matrimonii sunt imi contrahentes , in quantum est contractus quidam. At pero ut est Sucramentiam, minister est causa instrumentalis sicut in aliis Sacramentis. Habent et alia argumenta , qui nobis adversantur Theologi ; haec explanata videas a Melchior Cano de loc. Theol. lib. VIII. Du Hamel , Drou-Venio , Iuvenin , Pietie, aliisque. IIoc unum obse Vare liceat adversus eos, qui sententiam hanc nostrant erroris insimulare volunt, Benedictum XIV. de syn. lib. VIII. C. 13. f. s. scribere : Utriusque Vini nis solidiora findamenta innuimus non animo qu-- quam inducendi ad unam aut auream an lectendam Sed ut Episeopis sit Persuasum utramque esse Probabitem , suosque halere magnae authoritatis Patronos,
atque inde non decere discant , uI msi Diuris PamlrS assumant , quaestionemque definiant, de qua E clesιa nihil hactenus yronunciarit, seu Theologorum disputationi permisit.
Res et ver- Ex ea, quam amplectebamur, de ministro sentenis , Lia , ad investigandam rem , ac verba hujus Sacramen i , Via sternitur. Itaque contractum civilem eum-Diuiti eo by Cooste
248쪽
.iue legitimum , rem , sive ut Scholastici aiunt, ma- Ieriam Constituere arbitror. In eoieni in reponendum est conjugii signum sensibile , quod , si accedat verbum , Sacramenti dignitate exornatur , ac efficaciam, Lal,et conserendi gratiam. Porro ex verbis a Sacerdote super Dubentes prolatis matrimonium , quod contractus civilis erat , Sacramenti naturam induit, proinducitque gratiam I. praeo. , proindeque in contractu civili liiij us Sacramenti rem Constituamus , oportet. Uaec de signo. Nunc pauca de Saoramentali verbo , quod in his , aut similibus secundu in cujusque Ecclesiae consuetudinem reponendum Censeo : Ego pos in matrimonium conjungo in nomine Patris etc. Quandoquidem , quae Sacerdos profert Verba , ea matrimonium, uti civilis contractus est , nourespiciunt, sed uti Sacramentum , cujus effectum Principem exprimunt, coelestem nempe benedictionem ,.ac gratiam , quam Sacerdos a Deo invocat , simulque ut ejus minister Sacramenti essicacia largitur. SciIOLI . Mirum in modum dissentiunt, quantum ad materiam et formam hujus Sacramenti; Theolo 4gi , qui contrahentes ipsos hujus Sacramenti mini-. Siros esse volunt, quod ipsis uti non leve adversus eorum sententiam indicium opponebat Melchior C Dus. Confer De Marca in operibus Post humis , Me .
Dardum in Sacri Gregorii Magni, Le Moine sur lesentiment dia concile de Trente.
Age Vero iam paucis conjugii unitatem persequamur : haec in eo reponitur , quod una iantum 1 oemina uni viro tribuenda sit ὁ quo sit, ut polygamia huic unitati adversetur ; haec Vero Vel sim titianea est , quum vir plures simul uxores habet, vel uxor Viros ; altera est successioa , quando nempe priori defui.clo conjuge aliae nuptiae contrahuntur. Scelus semper habitum suit maximum, atque oum ipsa naturali lege pugnans , foeminam unam Plures simul
habere viros ; nam primario matrimonii sitii , qui in generatione consistit , id penitus contrarium esti experientia enim docet, uirus es. publicarum. libidinum ictimas , insautibus ut Plurivium carerin Deinde ,
249쪽
quum ita filiorum incertus pater roditatur, sini etiam matrimonii secundario istud repugnat , qui est , ut Susceptae proles a communibus genitoribus ali debeatit,
et educari s ). Quod si de polygamia muliebri formosit, mutendunt non pauci, eam juri naturali adversari ; aliis in sola lege Evangelica , vetitam esse Volentibus. Mediam viam caeteri , quibus assentior, ingrediuntur. Iudicant illi , sinem conjugii principem
eam non tollere , quum vir unus ad plures mulieres1belaiidas sumetat; repugnare tamen ejusdem secundis
sinibus, paci nempe et tranquillitati domesticae: et revera inter Saram et Agar, Raclielom et Liam invidia , vel Zelotypia euascebatur '' ). Nihilominus Deo sic disponente , ut fidelis populus augeretur , polygamia licita fuit. Abraham eni in , Iacob , David , aliique probissimi viri plures simul uxores habuerunt '). Nec hanc ob causam sanctitatis ac justitiae laudem amiserunt . quum , ubi de electis ser-
1no est Matth. VIII. II. suturum fore , ut in
regno coelorum cum Abraham , et Iacob recumbant, Christus ipse affirmet. Hinc Percipere facile est, quanta iniuria Calvinusi, et Bega Sanctissimos Patriarchas affecerint , quum assererent , eos adversus naturae Iesem peccasse ; quam calunniam a Saducaeis hauserunt , contendentibus Jacobum Polygamiae causa ab Angelo fuisse percussum. 'γ Πine patet quo Ioeo habenda sit Platonis sententia, qui
uxorum communitatem inductam cupiebat f. LXXXVIII. Sch. , consulatus merito ab Aristotele lib. II. Polit. II in etiam Rompertum est, quantum erraverit Baetius in e lat. XVu ais sua Maimbourgium , cujus pravam doctrinam merito Carpit Bar iracius in not. ad Pinendocilium de jun. Nat. Ggene. lib. VI. c. I. 3. 15. '' Id agnoverunt vel ipsi gentiles seriptores. Nam Euripides in Andromaca v. 464. aeq. ajebat: Numquam geminos Lectos laudabo mortalium. Atque hinas matres habentes liberos , Rixam quidem domorum
' ' Conser Bartoloeci Bigliotheea Rabinica, Seldeui titor Hebraea. Viette dia maritae des Hebreux.
250쪽
At vero Christus Dominus ad primaevam institim vitem matrimonium revocavit. Quandoquidem ab initio Deus uni viro foenainam unam eum in sinem copulavit , ut duo essent in carne uua , Sibique perpe- tuc , vel parentibus etiam relictis , adhaererent Gen. II a . . Quae quum auditoribus suis Salvator iti. mentem revocasset, addidit: Dico autem yobis, quisVaicumque dimiserit uxorem suam , nisi ob fornic tonem , et aliam duxerit , maechatur , et qui dia
Mam duxerit , rnaechatur Mattia. XIX. 9. ). Huius autem Apostolus de legis Evangelicae conjugo ita disserit I. ad Corinth. VII. 2. seq. ) , ut
polygamiam omnino vetitam esse aPPareat. Quae vertas tam alta mente singulis Ecclesiae Patribus insedit , ut qui polygam iam licitam esse docuerit, inventitur nemo. Unde sapienter Tridentini Patres desi-niverunt Sess. XXIV. Can. a. ): Si qtiis diserte
Iiesre Christianis plures simul habere uxores, et hoc nulla lege Diuina esse prohibidum, anathema sit. SmoLION. Inde, palam. fit, quantum Evangelico spiritui contraria sit facultas , quam Lutherus , Melanchthon , Bucerus , Melander IIassiae Principi dederunt , ut infirmitatis obtenta duas simul habero
Posset uxores. Rei gestae seriem , politicumque Acatholicorum consilium exponit Bossuet Vist. ris par. ID. VI. Non arbitramur autem fidem promereri Socratem narrantem his t. eccl. lib. IV. o. 3 alentinianum Imperatorem duas simul habuisse conjuges Severam , et Iustinam , ac legem per civitates singulas promulgasse , ut id ipsuin cuilibet liceret. Nam ille scribit, Iustinam Virginem fuisse , quum eam Imperator duxit; Zosimus Vero narrat , eam prius Maxentio tyranno nupsisse. Accedit, ex Scriptoribus Ecclesiasticis neminem praetor uuum Socratem hujus Iegis meminisse , nec Ammianum Marcellinum Scriptorem Estnicum, qui Valentiniani res gestas a uia
rate collegR. Vid. Vales m in hunc Socratis locum, et Baronium ad an. 376. Solet etiam opponi , Gr gorium II. permisisse cuidam, ut propter diuturnam niugis insirmitatem , alieri nuberct. Sed decretum a