De loco Aeschyli in Choephoris v. 540-58 [microform]

31쪽

quendam, qui linguae lapsu re vera utitur dialecto Boeotica, nobis profert recte autem ellius et artungus monent, Orestem, quamvis sese usurum esse Aeolica dialecto hic polliceatur, tamen postea uti Attica dialecto, ut in uripidis hoen chorum Graeca lingua utentem profiteri, sese uti hoenicia lingua, propterea quod, ut addit Keilius, dialectorum imitatio abhorret a cothurni gravitate, non a soce levitate. Sic hic quoque ex illa in epistola ad Pisones V. 90 sqq. poetis ab Horatio data: hVersibus exponi tragicis res comica non vult; Indignatur item privatis ac prope occo Dignis carminibus narrari coena Thyestae violata non est. De particularum deinde και δὴ significatione saeμ exponit Hermamus ad Vigerum adn. 331 et Dindoinus duce Blomseldo, qui sese nusquam has particulas cum optativo constructas videre profitetur Elmsi ad Eurip. Med. 380, alchen ad Herod. p. 91, Naaland. ad Suppl. p. 129, . consere jubet, eademque de re X- ponit Κrtiger. gr. gr. 54, 1, 1. Alia significatione dam , ,da am hae particulae usurpantur Xenoph. Anab. I, 10, 10 ἐν in ει ταυτα ἐβουλευοντο, καὶ δὴ βασιλευς κατέστησεν, eadem, de qua underus disseruit ad Soph. Εl. v. 310. Scribendum autem esse φαιδρα φρενὶ δέξαιτ' cum Tum Vict. - φαιδρψ G. φαιδρω ld. φαιδρους Rob., ἐξαιτ' M. G. Id Rob. - monet locus similis Ag. v. 520 sqq.: φαιδροισι και νυν- Sic Dind. alii τοισίδ' - ὁρι ωασι δἐξασθε κοσμι βασιλέα πολλῶ χρονω.

32쪽

Verbum δαι moνα, ut Sept. 1001 l δαιμονωντες ἐν τα, verbo τεταρακται bene explicat scholiastes neque minus recte ad v. 567 adnotavit: κανυι δεξιωθῶμεν, μενουριεν

νον, conjectari, conjectando assequi aliquid, qui accusativus addi solet, ut v 976

et Suppl. V. 244, 245:

καὶ ταλλα πολλ' ἐπεικασαι δίκαιον η' ει ιη Παροντι φθογγος λὶν ὁ ση/ιανων et Soph. l. v. 647 sqq. ed. und.):LI. ξεναι γυναικες, πως ν εἰδείην σαφ ως, εἰ του τυραννου δω/ιαet Αἰγίσθου ταδε rX. ταδ' ἐστίν, ω ξε,' αυτο 'κασας καλως. Π και δαριαρτα τηνδ' ἐπεικαζειν κυρωκείνους Similiter προςει ζειν, comparare aliquem cum liquo ,

et sine accusativo et sine dativo rei comparatae Ag. v. 16 sqq. ἰ

πλὴν Λιος - , ubi et accusativus υδεν sive ουδὲν et dativus ι intelligendus est. Scripturam libris praebitam δοριοι παραστε χροντα - libri παραστι χοντα, corr. Victorius, emendansscripsit Boissonadus δοριου παραστείχοντα, id quod Her- mannus et Dindoctus ' summo jure in textum receperunt. Verborum enim cum praepositione παρα compositorum nulla nisi quae vim movendi non habent qualia sunt

33쪽

παρε αἱ τινι, παρέστασθαι, παραγίγνεσθαι, παρακαθωζεσθαι et alia, dativo conjungi solent δ'), accusativo

autem quaecunque vim movendi habent qualia sunt παραπλειν τι, παρερχεσθαι, παριέναι δ'). Jonicam autem

formam πυλησι libris praebitam mutavit in πυλαισι lom- scidus, quem secuti sunt ermanos, indorsus aliique. Artificiosissime poeta noster in excitatis verbis et nostro loco viatoris et infra v. 575 Aegisthi εἰ - πεω ποδα

κει πιερι - ψαλων χαλκεοιατι. tribrachyn adhibuit '. Ρraebent deinde ἀπείργεται M. Rob. ἀπείργεται G. ἀπειργετε Nd Turn. Viet. hanc formam indoinus et ellius, cujus versus collatus 5 lucem non assert, illam Hermannus in textum receperunt. Reliquis Aeschyli locis, quibus hoc verbum legitur, v 293:

et Sept. v. 471: πολεως ἀπειργειν τῆςδε αυλιον ζυγον constat oma activa. At haud scio an medium nostro loco accipiendum sit eo sensu, de quo exponit rliger, gr. Spr. 52, 11. Neque Dindore conjectura ἔκδηριος περ ἔνδη pro librorum scriptura ενδημος παρων necessaria mihi videtur Sensus autem horum verborum hic est:

Form hervortreten Eu lassen. η' defensa in ed. stereot Lius. V. poes P. XCVI.

34쪽

-Nullam, inquit Viator, vide causam, cur Supplex, si Aegisthus in aedibus Versatur, a domo arceatur; sin peregre abesset, esset causa, cur advena in aedes non intromitteretur; nam tyrannus, quo metu poenae solvendae sit affectus, vetuit, ne anitores advenas a se ipso non recognit0s in aedes intromitterent. Ut verborum ordo ipse indicat, ειπερ in ενδζ3ιος ιαρων quasi corrigunt Verba, quae praecedunt, siVe addunt causam, cur Supplex

nulla conditione aedibus exeludi debeat. Verbis autem nuntiandi petendi, postulandi, accipiendi participia ἐλθων, ἰων, μολων Verbisque deserendi, admovendi, removendi participia γιον, φερων verbisque videndi, audiendi, comperiendi participia παρων, νiαραγενομενος a Graecis addi solere, res nota est δ' Libri deinde βαλον M. βαλον G. βαλων id Rob βηλον urn Viet. doricam sormam βαλον recepit Blo eldus laudans Becher Aneed. p. 224, 12

βατηρ. - σημαίνει δὲ και τον τῆς θυρας ουαν ον

Ομηρος βηλον, οἱ δε τραγικοὶ Ταλὰν et βαλον per ουδον explicat esychius Libri deinde praebent, ut v 56l:

εφερκίους πυλας M. G. Ald ετ ερκίους Rob. ita hoc loco βαλον ερκειον πυλων G. Ald. urn. ρκίον Rob et litteram e ει actam M. V. 652 autem omnes libri in verbis θυρας ρκείας c0n8entiunt. Quare, ut V. 652 θυρας ρκείας, ita nostro qu0que loco cum Stanteio ἐρκείων πυλων et v. 651 cum Turnebo ἐφ ἐρκείους πυλας scribendum est δε); ἀμείβειν βαλον autem dicitur, ut Pers. V. 69:

35쪽

Propterea quod Aegisthus in Agamemnonis solio sedet, ut Aeschyleo nostro resti alia causa est, cur Aegisthum intemficiat, ita Sophocleae lectrae, cur lacrimas profundat, V.

ad quem locum scholiastes adnotavit: και γὰρ ιετα et O φονευσα Ἀγαμε/ινον Αἴγισθος ἐβασιλευσεν in memoriam revocans Homeri locum Od. III, 303 sqq.: τοφρα δε ταυτ' Αἴγισθ'o ε/ιησαet oi κοθι λυγρα. εὐαετες δ' ἐνασσε πσλνχρυσοι μκηνύς, κτείνας Ἀτρείδην, δεδνιηντο δε λαὸς in αυro τε δε ι γλατο κακον γλυ δι' 'λεστης κτλ.Dicit igitur Orestes Inveniam Aegisthum aut in solio sedentem aut ad me postea accedentem - μολων επειτα - ,

po8tquam ego in aedes receptus ero. Libri autem deinde praebent ρει - βαλε, M. G. Ald.; eschyli locis, ubi legitur ερω collatis mihi videtur Hermamus recte monere,ishoe verbum non habere locum, misi ubi indicatur quid aliquis dicat. Conjectura a Bambergero proposita, quam Hermannus in textum recepit: αρεὶ, σαφ' ἴσθι και κατοφθαλ/ιους Duι ubi cille coram me oculos sustuleritet, ne dubita, dejecerit higitur fore dicit, ut Aegisthus vultum suum non sustineat ), quamvis Sensus non satis commodus esse mihi quoque videatur, retinenda est Nam in ellii conjectura: Ἀξει - αλεὶν Aegisthum statim interficiet poterit ille sortasse oculos in Orestem conjicere, non poterit alloqui , alterutrum καὶ SiVe prius cum μολων sive cum Ἀξει conjungas, prorsus SuperVacaneum neque sucri ἴσθι suo loco positum mihi videtur Suo enim Ioco σαφ ἴσθι positum est non nisi conjunguntur aut κατα

36쪽

Quare Hermanni conjectura, cujus sensus, ut dictum est, non satis commodus est, tamen est retinenda, usque dum aliquis meliora invenerit i). Verbis: ποδαπος ὁ ξενος quibus hoc loco Aegisthum interrogantem saeit Orestes, semus re vera interrogat Orestem ipsum advenientem, V. 57:πομαος ὁ ξένος ποθεν quae est solita, si quis peregrinus advenit, formula Notissimum est illud Homericum:

'' Haud scio an scribendum sit: ρειν - βαλεῖ. Si enim verba amellio in textum recepta ξει - κατ οφθαλμους σαλειν, signi ficant: poterit oculos conjicere', nihil obstat, quin conjungantur: εμοὶ κατα στομα, σαφ ἐσθι, καὶ κατ οφθαλμοὐ βαλεῖ ρειν, ἐμοὶ στομα καὶ φθαλμον - . e. του uo προςυ πον ut στομα Solum pro toto vultu dicitur Il. VI, 2 sqq.: αυτος δ' ἐκ δίφροι παρα τροχον ἐξεκυλισθη πρηνῆς ἐν κονί σιν ἐπὶ στομα

καδ δ' ἄρ' ἐπι στόρι ωσε καταβαλε ἐρεῖν, i. e. hubi ille in me vultum dejecerit, ut loquatur , c. ποδαπος ὁ ξένος , Forma ἐνεῖν - de qua infinitivi significatione , ,eo consilio, ut A exponit Rost. r. gr. 687 7 - invenitur rom. v. 1007 constat autem verborum exitus ιν et ει librariis haud raro inter sese esse permutatos, id quod hoc loco eo facilius fieri potuit, quod λειν sequitur. Nihilo minus non taceo, verba sic scripta quum alias difficultates praebere tum ab infinitivo ἐρειν, qui ponitur inter arcte cohaerentia κατα στομα καὶ κατὀφθαλμον - quae eadem verbositas pro vocabulo προρωπον huic loco nequaquam quadrare videtur horrere.

37쪽

Verba, quae equuntur, ποδήκει περιβαλων χαλκευμπιε:hπεριβαλέον dictum de gladio, qui vibratus desuper in cervice adversarium serit, itaque re Vera circumjicitur. Ρrorsus alienum est, quod conserunt περιπεσειν ξίφει, quod dicitur de eo, cujus corpus transfossum gladio circumjectum est et inde derivatum εγχος περιπετε Soph. M. V. 967,

εἰς το σω it hchol. - jacet Mas V. 899μ, optime explicare mihi videtur lausenius Scholiastes autem ad ποδω

v. 773 ed. und.), idem esse atque ἐρει ὀν θια Soph. M. v. 376 ed. SchneideWin. et Furiam sanguinem bibentem esse jam exhibitam Ag. 1189 πεπωκως βρότειον ιιια

alluditur ad notum illum τρίτον κρατῆρα, e quo ori Servatori ultima libatio sertur δη). Quare quum tertia quaeque aetio ad Jovem Servatorem spectans asserat salutem, sperat Orestes, hanc caedem fore ultimam; et chorus dicit v. 1073: νυν ' α τριτος ηλθε ποθεν σωτὴρ μ , quum autem ignoret, utrum Clytaemnestrae caedes ultima sit necne, addit: si ρωρον ιmor Non recte autem scholiastes explicat: ριετα Ἀγαριέ/ινονα ων α τουτωντο αβια . i. i. caedem Agamemnonis et Aegisthi et

' qua de re exponit Enger ad Ag. v. 231. 245. d. Dind.

38쪽

Clytaemnestrae Aegisthi enim caedem non magni aestimari apparet ex illis, quae de eo interiecto dicit Orestes

εχει γαρ αἰσχροντῆρος, ῶς νομος δικην. Quare de Aegistho est tacendum. Ut Iphigeniam filiam ab Agamemnone patre immolatam ulcisceretur, sese occidisse conjugem Clytaemnestra quidem multis quum nostrae tum Agamemnonis tragoediae locis diserte commemorat Agamemno igitur interficiendus erat, quod Iphigeniam filiam intersecerat Aeschyli Agamemno , Clytaemnestra interscienda est, quod Agamemnonem maritum interseeit Aeschyli Choephori . Nam sic retinetur talionis illud jus, quod chorus canit v. 309 sqq. l

Quae quum ita sint, primo loco numerare caedem Iphigeniae, secundo Agamemnonis, tertio Clytaemnestrae in mentem venire 908Sit ei, qui non reputet, si Iphigeniam caedem numerasset, Aeschylum nequaquam 'Eρινυς πίεται dicere potuisse. Nam rinys, quae Clytaemnestrae caede Agamemnonis, Agamemnonis phigeniae caedem ulciscitur, Iphigeniae caede, quippe quae ipsa sit insons, caedem nullius ulcisci potest. Quare laudandi sunt viri docti, qui primo loco caedem liberorum hyestae, secundo Agamemnonis, tertio Clytaemnestrae et Aegisthi Aeschylum numerasses judicant, radi luculentissime elucet ex

39쪽

Aeschyli ipsius quum Agamemnonis Hoe, jam claudato, v. 1188 sqq.:

καὶ μὴν πεπωκωρ , ως θρασίνεσθαι πλέον,

πρωταρχον την ἐν ιερει δ' ἀπεπτυσαν ευνὰς ἀδελφου τε πατουν τι δυπμεν εις , tum postremis nostrae tragoediae versibus V. 1065 sqq.: οδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις τριτος α χειμων πνευσας γονέας τελεσθη. παιδοβοροι με πρειον πῆρξαν μοχθοι ταλανες τε Θυέστου

Quam ad rem confirmandam accedunt Ag. V. 121 Cassandrae et v. 1583 sqq. verba Aegisthi, qui, ut pro Iphigenia immolata Clytaemnestra, pro injuriis ab Atreo, Agamemnonis patre, hyestae, suo patri, sibique ipsi illatis Agamemnonis caede sese ultionem petiisse disertis verbis dicit i, ea, quae ab Agamemnone et Clytaemnestra sunt commissa, quae est altera scelerum antalidarum series eum iis, quae ab Atreo et hyeste sunt peccata, quae est inera scelerum Tantalidarum series, arctissime cohaerent. Nam talionis illud jus non solum in una, sed etiam in pluribus ejusdem gentis stirpibu retinetur. Quare Hoethius noster Iphig. Taur act. N. oen. 5 in Parcarum

illo carmine:

40쪽

Πυλαδη, τί χρη δραν, ἐν et αλει βουλε-εον. αρτίκολλα δ' autem dicitur eodem modo, ut v 542 συγκόλλως, et recte scholiastes explicat: συναφωνα καὶ γιῶς

συναρ Ἀαγμενα Tai νεωστι συνθηκαις 734ων , et VerSUS σιγαν re που δε και λεγειν τα καίρια - similiter um. V. 277 θω . . ἐπίστα/4αι . . . καὶ λέγειν qto δίκη σιγαν θ' ομοιως - in suspicionem Vocatus satis defenditur quum

a lausenio, tum a Bambergero eilioque Verba deinde δευρο - quod nusquam mihi videtur esse hic , sed Semper huc , ut recte monet ellauerus in lex Aesch. et ἀγωνας ορθωσαντι recte mihi videtur explicare Mau- Senius: proprie erigere, proponere certamen alicui , i. e. imponere alicui certamen efficiendum; ἀγωνες autem dicuntur ξιφηφοροι, ut similiter . 720 ξιφοδηλητοι et ut δίκη Eur Bacch. v. 987:λω δέκα φανερος, δε ξιφηρορος. Ad Pyladem, qui nullas nisi secundas partes sustinet et per totam sere tragoediam agit personam mutam, scholiastes refert τουτω V. 583. At neque τὰ δ' ἄλλα, omnia reliqua,''ὶ Proprio modo aptata , vertit odi. de Aeschylo v abulorem inventore, p. 26. Hal. 1855. .... -