Comparatio Theogoniae Hesiodeae cum Homerica [microform]

31쪽

tamon prora is incredibile videri debet. Nam quod in arminibus Homericia nemper tanti ut rei regina indueitur, altero munere uaquam significato ne causa quidem huius significandi ulla demonstrari poterit, ideoque haudquaquam certum ex huiusmodi silentio argumentum peti latebimur 7'. Sequuntur apud Hesiodum Musae, Iovis ex Mnemosyne filiae, quarum in Homeri carmini

bus similis est atque Proserpinae condicio. Nam quum patrem earum Iovem perhibeat, Il. II, 491. Od. I, 10. VIII, 4m, matris uaquam mentionem facit, de qua etiam PoSteriore nequaquam omnes

eum esiodo consenserunt. Nam uripidea quidem armoniam dicit , alii Clym non, nympham Oeeamdem' , alii Antiopam' ut eos taceam, qui etiam patrem alium nominarunt, ranum

Aleman, Mininermus, Mnase '', Apollinem EumeluS ' nam omne commentorare longum est. Neque numerum, qui apud HeStodiam est, novenarium Homerus agnoscit, nisi in Postrem Odysseae libro, in quo quam multa ab antiquioribus carminibus Homericis abhorreant, dudum ab Hiis de monstratum Et ' . De Iovis ex Latona liberis, Diana et Apolline, nulla est utriusque poetae dissensio de iis autem, quos Iunone esiodus natos dicit, Martem a seSe generatum esse Iupiter ipse testatii Il. V 896 Ilithyiam Homerus modo unam, modo plures memorat, easque Iunonis filias dicit , quas qui ex Iovo conceptas latuerit, non Si quod dubitetur, Heben deniquo s. Iuventain utriumvosiliam appellat d. XI, 603 sed hune locum interpolatum esse certis argumentis cognoscitur alibi illa sine parentum mentione nominatur. l. IV, 2 3. V, 905. Vulcanum quoque oni erus Iovis ex Iunone fili uin esso perhibet, Il. I, 577 8. s. d. VlI, 3I2, quem Hesiodus v. 27 aqq. a Iunoneaola absqii Iovis amplexu procroatum facit. De Maia, Iovis pellice, Lilantis silia, iam supra dictum est. Hane ut Mercurii matrein Homerus semel memorat, Od. XIV, 4M5, sed paullo alia Oininis forma, - Μαιαδ enii dicit, neque parentes eius indicat Maiam in Hesiodi theogonia excipiunt duae muliere a Iove amatae. Semele et Alemena, quarum alteram poEt mortem inter deo relatain esse poeta tatur . 942, alteri eundem honorem habitum esse neque ipse indicat, neque recepta vulgo niythologia sitatuebat: nam in beatorum insulis collocata credebatur, cultumque apud Thebanos non divinum sed heroicum habebat Hanc ob causam veteres quidam critici duo. illo versus, qui Alcmenae mentionem

79 Cons. etiam quae C. O. vlterua monuit Gotting. AnE IMO P. 5 . - Med. v. 34 SI Elmst. v bi .f. Elmaleium . ineptae veteria grammatici interpretationi recte obloquentem, quam elevero placuisse Kret. Colon. p. 35 admodum miror. st Hygin. p. a Munck. 82 Cie. d. n. d. III, 21. 8 Diodor. IV, 7 Sehol. Pind. Neii . III, 16. Arnob. III, 37 Cf. Welch ad lem. D. P. 24. 84 Ia tamen praeter has Apollinia stiva, quas rea eas dixit, Liam illa novem ex Iove nata agnovit. Id. tua se apud Marhachem p. m. 85 Conf. potin de extr. Od. pari. p. 43. Nominu Musia propria Hesiodum Primum imposuisse Varro prodit, D. p. 339 ip.

32쪽

faciunt, fra Et 44, subditicios esse iiidiearunt '' idquo eo magis, quod eandem ab eodem, ut ipsis

videbatur, poeta etiam in oeia memoratam ingebant, in theogonia autem inter deas aut divinitate donatas aptum ei locum esse negabant. Sed praetermitter theogoniae compositor Alemenam propterea noluit, quod mox silium eius Herculem, huiusque cum Hebe nuptias commemoraturus erat, v. 950. - Ceteriim credo equidem Alcmeliam non minus quam Semelen ab initio deam habitam suisse, ac postea demuni in inseriorem heroidi condicionem detrusam Sse, qualem capitis deminutionem non paucos votu Elisaimarum religionum deo variis de causis subitas constat. Sed haec disputatio ab hoc loco aliena est. - Homerus utramquo in Iovis anioribus, liberosque ex iis natoa nominat Il. XIV, 32 3 sqq. Alcmenam stiam alibi ' Semelen praeterea nusquam. Sequitur ut d iis videamus, quos Iovis libero Homerus, aliunde ortos Hesiodus perhibet. Et anthum quidem s. Se amandrum ab illo Iovis filium dici iam supra commemoravimus, teque de ceteris fluviis dubitari potest, quin eadem opini fuerit, Pariter ac de nymphia aquarum, quas et ipsa et iis coniunctas reades Iovis filias disertis verbis appellari videmus, quumme. siodus hoc omite genus deorum in fluviis sontibusque et locis irriguis versantium Oceano et Tethye prognatum dicat. At Ius ipsum tiam om ruin uno certe loco XXI, 96, fluvio sontesque ab

Oceano derivare monuinius, quae uententiarum diversitan ex diversitate Poetarunt, quorum armina

in Iliadem coaluerunt, explicanda esse videbatur. Verumtamen rem accuratius reputanti nequaquam tantopero illas dua gententia sibi oppositas Ase apparebit, ut non potuerint etiam ab uno poeta pariter teneri. Nomps longe ahhorret omerii ab eorum ratione, qui deorum persona resquo quibus illi praesunt ita quasi nil frontis consutidunt, ut dii nihil aliud sae videantur, nisi erumipsarum proprietate pia dant ae potestates personarum specie informatae 'i , sed habent apud eum

89 Il. XIX, 9 sqq. d. II, m. I, 265. Sed l. XIV, 323 veteribu quibusdam puri uin visum eas

33쪽

δ augm ae propriam naturam, nuntque a rebus ita diaereti, ut praearit quidem iis easqu regantae moderentur, sed nihilo secius tamen etiam seiunctam a rebus vitam actionemque liberam ha

anti, Ita fieri profecto potuit, ut ipsi quidem fluvii sontesque, id est aquae his vocabulis appellatae,

ex Oceano manare, moderamen autem arum et imperium diis deabusque Iove genitia tributum esse

erederetur Quamquam prisei quidem illi tabularum auctores, qui primi hos deos Iove natos dixerunt, dubitari non potest quin nihil aliud signifieare voluerint, nisi originem aquas terrestres He

e io trahere, quemadmodum Eustathius ad Il. VI, 20 p. 52, 37 nymphas Iovis filias dici inter-

Pretatur δια τὴν ανωθεν ἔποράνην αυταῖς γεoτητα - θερμότητα, neque alta ratione eSiodeae theogoniae compositores ipsum ceruium, qui ipsi non, ut Homero rerum ninium Principium, Sed fluviorum tantummodo princeps ost Coelo procreatum socerunt Sed Homerus, huiusmodi rationes allegoricaAque significationes nihil curans, de quo a rebus plane discernens, hanc de aquarum nu minibus ex Iove ortis sabulam cum altera opinione, quae fluvios sontesque ex Oceano deri abat, ComPonere Mino ulla dubitation potuu - Quemadmodnm autem apud priscos illius sabulae auetores naturalem Iovis signiseations agnoscimus ab ea, quae apud Homerum et Hesiodum nobis Offer tur, aegia persona admodum diversam, ita etiam illam Iovis Otionem, qua ad animum Et more.

Pertinet, aliam apud vetustissimos, aliam apud posteriores fuisse videmus. Et hae quidem in parte Ηοuierum de vetuatis opinioni hus plua quam Hesiodum retinuisae, quum aliis rebus non auei., tum otian him apparat, quod Eris et Ate apu4 ulum Iovis filiae sunt, quas Hesiodus Noctis alteram siliam alteram neptem facit. Scilices Hesiodus nihil Iove genitum vult, nisi quod bonitati eius a SaPien'tiae eonveniens ait ' apud Homerum contra, si eut Iupiter ipse in Iliade praesertim, nequaquam mo rum bonitate isignis est, ita etiam liberos non omnes bonos probosquo habet. Nam F ridem quae Martis germana dicitur, Il. VIII, 441, Iovis filiam ess apparet, et Ate eiusdem silia vocatur . t X, I, Pariter cum Αίταις, quae mala ab Ate commissa sarcire conantur, Il. IX, 502 Sed illam Iupiter,

quum ipse aliquando in fraudom ab ea induetus esset, exturbat Olympo coetuque deorum in Per perpetuu ui interdicit, Il. XIX, Idis, cuius sabula sententia haec est, ut Iovein ipsum errori et Pee candi non nini tempora immunem fuisse, sed sapientiorem factun esse significet, e terientia edoctum. Et eiusdem opinioni de Iove paullatim denium virtute et sapientia aucto etiain alia quaedam indi-

δ'ορινε δεθρα κυκλαενος, et v. 248, οὐδέ, ληγε μέγα θευς, υρω δ' ἐπ αυ- ακρωαλαινιωων et πιε, η και επυ ρτ χιλῆ -- αενος, vi Isa θυων, -ραορων αφρῶ τε καὶ 7ματι καὶ νεκυεσσιν, itemqu. . 356, postquam Vulcanii vim mi ei oppoauit, καιε rora ἐς ποταμοιο, et . 36I. φῆ πυρι καου-νος. M Animadvertendum hoc loco etiam illud eat, quod de Iov- eontra patrem Saturnum certamine nihil diaretina in theog inia refertur, nisi unum veraiculum huc traliua 496, ubi Saturnus votu uisae liberoa devorato dicitur νικηθεὶς τέχνvσι dipi, παιδος Oho Ne in Titanomachii qui dein irraneat sanu Et ex pleniore quondam carmine a theogoniae coinpositore Exeerpta, ulla Satura mentio M. Fuerunt qui hanc brevitatem, quae officit haud dubie narratiotii perspicuitati, pro lacunae indiet hahereiit tria2onem etiam et licianti in anteatati. iii Heniorem a me thmgoniam lectam Eme ostenderent ae litaru nteati in niurn nullunt ase Ertionale ae mihi videor in dissert de fala indie lacran. h. Iea. p. 3. 4. Nimirum consulto poeta, alve avia oompotitorem dicer miaiaae ut leviter tantuin tetigi.ae videtur,

quidquid impietati crimen Iovi constaret.

34쪽

ei, in tibiis ritas periti non ignotanti emo Muns apud Hosterum nareatio de Iunone, hi pla , Minerua vitaetro ovem con νatis, ILI, 39 sqq. Riquidem, ut ad supplendam hane narrationem grammaiiei do iit, antiquos haud dubie auctores sequuti superbiam eius et novi imperii insolantiam itidigna.

bantur. Ceteritin vix ορο efit monere, ne quis huiusniodi fabellis abutatur ad Aeschylea Promothei interpretationem. Nam quem adrnodum in ceteris tragoedii summi huis et unius omnium Othni eorums,hiotitissimi poetae nullum tam lubricae sententiae indicium apparet, ita ne n Promethei quidem eoru oositione quidquam inest, quod prude itibus nulloque opinionia maiudiei oecupatis comprobaro istam luterprotationem posse videatur. Sed hae so alias satis dierunt eat nune propositum Exaequaminx. Restant autem de theogonia perpauca tantum Primum Neptuni et Amphitritae eonnubivitii, 'Misiuὲque hinc filius Triton, v. 930 sqq. Hunc omerus nunquam, Amphitriten in Odyssea aliquo. sh, memorat, III. I V, 42 2. ll, 60 97 neque causam ideo eur dubitemus, quin uxorem, a Neptuni et ipse crediderit, licet dicterium rei mentionem nullam faciat' . Pavorem porro si at lorem, σοβον καὶ Λεῖμον, quos theogonia V. 934 Martis ex Venere sillios dicit. Homorus illi eois io adiungit Il. IV, 440, quumque alterii eorum Φόβον, etiam natum eius perhibeat, Ii XIII. 29s, no do altero quidem duhitabitur de latre num idem atque Hesiodus statuerit, non liqvot siqvidntueoniugem artis Venerem nusquam dicit. Tamen quum in deoriam pugna, Il. XXI, I Aq. vultae fatum Martem ali illa reduci ex Proelio faciat, aliquid coniunctionis inter eos intercessisse ossimo'. Nam tabellam de adulterio Marti cum Venere, quae d. VIII, 26 sqq. a Demodoco eanitur, ab interpolatore Odysseae insertam SH non temere Viri doctisSimi iudicant. Harmoniam deniquo, dux filia illorum duorum ab Hesiodo dieitur, Homerus num n mentorat. - Sequitur . G. s. Vuleant coniugium eum glaia, una rati urum neque dissentit Homerus, Il. XVIII, 382, labi nomen rotleeat' Ariadne DionySi Tor, obiter ab Homero mentoratur in scuti Achillo d.

,d interpretandum. In eodem OdysSeae libro V. 602 etiam Herculis cum Θbs nuptiae me norantur. S. hune locum interpolatoris esse satis OnStat' . Denique de Perseidi s Persos eum Solo nuptiis, natisque hinc Aeete et Circe, h. v. 56 sqq. Homerus Od. X IM- plano eon soleat eum esiodo de Idyia, Aeetae uxore, eiuSque silia Medea nihil refert i. In his theogonia desinit: nam quae sequuntur usque ad sinem libri, heroogonici ponus

argumenti aurat, et a QStrae Scriptioni consilio aliena in Dubitare videtur aegelabaesi theni. Iom. p. 7 sq. - E .ehol. . iacimus, veterea χωροζον mi, hunc loeum ita interpretntos esse, ut uxorem Martia Veneretis

habitati a poeta intuerent.