Jacobi Gretseri ... Commentariolus. De imperatorum, regum ac principum Christianorum in Sedem Apostolicam munificentia. Ex varij auctoribus in gratiam sectariorum, praesertim vero Leonardi Hutteri, praedicantis VVitebergensis collectus, & in lucem da

발행: 1610년

분량: 156페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

ἷus depinguntur; Imperatores, Reges ct Principes nunquam adducipotuissent, ut in hos tam profanoso nefarios tam muni sic essent; ei que integro prouincias ac ciuitates, imo 2 regna donarent, vel si minus donarentii certὰ ad annuam pecuniaepensonem obligarent. Neque nis rerum omnium imperituὀ,velpotius delirus,aJrmabit, Principessuisse deceptos;re nimio tela excaecatos, ut quod videndum erat, videre nequirent nam hoc non est principes excusare, sed immensae ultitiae cuiusdam accusare, quasi qui clara in luce non perspexerint , quae exsuu tenebricoses cauernuo Atibulis tam acute Inces haeretici intuentur. Quis tantorum principum de Sede Petri, iudicia praeiudicia murii centissimi actu largifim te ala pluris nons

ciat, quam obscursimorum homuncionum Satyraso Invectivas, quas ο diuino tuo concepti,dictauit,9 in chartas retulit'

Addamus is hoc Sub exordium qui uti fuangeli contentissimis vocibi clamabant Iutherus, Huttenus, ct iles Furν, Romam esse inexplebilem voraginem. Scyllam Charybdim inexhaustam totius Germaniae pecunias eo, specie&nundinatione Indulgenti

rum, confluere A Romanis infinitos thesauros ex Germania exportato S. Quaero, num Iutheri sectatores iam, quando ne unum qui dem obulum ampliuspra Indulgentius expendunt velinopropterea bula epulantioressint,quam olim quando Indulgentia venerabantur Certe,ut haeres alia multa damna tabe statem ac mendi itat secum adducit esscitque, ut nihilsussciat omnibus quasi in nihilum evanescentibus, tquotidiana experientia docet. Quapropterfluolucriminationibus annumeretur quod si de Gadisi scis ex Germania Roma ab tortatis canunt nainit Sectari,propter abiectas Indulgentia contemptamque Romam di-riores non euaserunt; quo factum oportuit, tantis thesauru iam in Germania remanentibus; ita nec catholici propter venerationem Indulgentiarum ocultum Roma Dcti sunt egentiores Limofortunarum suarum aliquam iacturamfecissent si ad Iutheranos transissent, quorum Praedicantes, nihil habent Euangelicum,praeter, seniper egero, visite alicubiscripsit rase

In catholicorum templi tantum adhuc auri,argenti gemmaruminamgaritarum, o aliorum Cinithiorum seruatur, ut integro exercitui alendo

abundesussciant Costile ex futheraniso Calairitani sani, rasa aurca argentea, quid aliud I preti es ellcctilis Bone Deus, quam exiguacri copia. Om cnuis apparatu . Et tamen ea occuparunt Templa,in qui L a bio

92쪽

bus Olim erat his rum omiuium num e propemodum inmimerus t quid venerunt Non comparent amplius in thesauris Ecclesasticis Nec in priuarorum cistu.Quo igitur deuenerunt'Ratio quidem hercle apparet,inquit illa argentum Elotum, epotum, comesum absumptuari est.)temhil est, it illein Mysia Alchymistica. Adrauim psique detonuerunt Iutherani contra Annatas, Taxam poenite tutariae 23 scio quas exactiones Romanas. Dicite, i sese bona fide suntne piscopio Arehiepiscopi Lutherani, qui Catholicorum Episcopatus, ct quidem admodum opimos,tenent,nunc ditiores,cum Romans Pontifici necpro pastia, nec o confirmatione, nec ratione alicuius alterius

tituli quidquam penioni quὰu erant illi catholici, qui Pastorisummo aliquam pecuniaesummampersoluebant'Suntii Anglia Archiepsopio Episcopised Caluiniani Quis credat Archiepiscopos Cantuariensem ct Eboracensem hodie,quando nihil cum Romana Sede commerct, habent, opibus larentiores se,quam orthodoxos illos Episcopos, qui Vicario Christi, Petrique successori dabant, gita ex debito danda erant' Saepe senili ex Iuthero, Sartario, Sarauia, Pouelo, alii sis Iutheranis Caluinianis buccinatoribiu quam Praedicantes arct ct contente habeantur asuis, quam ortasupellectile cogantur esse content exhausu iamsinnibi Eccle suu rediit Ebus,reis qui adhuc perant, torsum ressa que abreptu. Audiamus hic Lutherum in caput quartilm Deuteronom Tom. I. Nolsorum erumfo sor aetan schedo onurdam utilia usici

s dilexiui rent soιeflet man jhnen die bii senae rodigingil raul. Tantum animaduertatur quomodo Euangelici L mi Principes se gerant, quando parochis Praedicantibus laganis decimae, aut ali reditus sunt dandi aut subditi eo impellendi, videbitum stipendium persoluant, vel triginta aureos, auctarii loco. adiiciant Mox clamitant,Popos esse avaros; Quapropter Prae

dicantibus iam ad sua entationem suam nihil praebere volunt rimo

93쪽

I, Sedem AposιIiram. Isimo cum victus suppeditandus est, omnes buccellae,quas in os

inserunt, annumerantur. Idem Iutherus in cap.6 Euangeli, S. Ioa inurom. a. Nouorum Ἐπα

cantes fame enecare possent nihil illis gratius accideret. Persi ouuntur itidem Praedicantes quos si exturbare petilius possent,longe libentius id agerent In Margine additaurifaber hoc ha

ala de gieng Iam viuere deberes Luthere, intueri,quid rerum agatur: quas dicat; mpore therisuisse auream,re certe argenteam aetatem is nμη agi erre ni vesplumbeam. Sed amde his, quorum labrinthum fingrediaris, nullum exitum inu

nias.

94쪽

NATIONIS CONSTANTINIA

NAE, ET NOVO AD ID COM-

se commentariosis iam pra-

lumsubiisset, oblatus ent mihi recens excusus liber, qui Graecolatinam donationem Constantini Magni, ct ad eam Commentarium opraeterea quandam Constitutionem Othoni III In .adscriptam, cum assimili expli catione complectebatur. Eis autem de hoc argumento satis copiose scripsi in Apologiapro Pusrom Carinali Baroni cap. a Lab instituto tamen huius opusculi,quod nunc evulgo, lithil abhorrens me a cturum censuis breuiter quaedam ex nouo hoc Commentario notarem, ad examen vocarem. Et quia Auctor latere roluit, lateat auepe me liceritamefmagis latuisset syncomiastes illitu insu Rationali flere, iram loqui maluisset. Acprimum quidem in perorationesiactabbisaepitu, tantum nonc ronamsibi deposcit, laruam Constantiniano Edicto detractam isto ob proditum erus auctorem. Sed i hoc coronam meretur, non huius,sed Barο- manicapiti imponenda erit , Baronitus enim, quod iste di eri nequit, iam pridem Ionias Aunalium Eccles icoru ad Annum Chris CCC. XXIV. O copiosus Tomo ra ad Annum Redemptom M. C. XCI. Edictumsub nomine Constantini venditatum, commentis accensendum docui, quo ictu nonnullis ante Baron, Tomosfactitatum Paroniti quos ante istum patefecit quem nam Othonianu diploma Edicti huius architectumfaciat, nempe Ioannem Digitorum, multum.1 Mutilum, murcium. re non est, tuo tantopere depiodit abis Onenti harussa rostealori ,

95쪽

1larietxr cuius certe argumentum, quo edictumfastatu conuincere Onatur,viribi scaret is est istud. Duodecim exstant diuersae editiones huius donationis;ergo commetitia est. Perinde acs diceret octo

vel nouem vel decem exstant diuersa inter se editiones Bibliorum partim ex Hebraeo, partim ex Graeco ergo Biblia sunt fictilia vel saltem non iniuria in dubium trahuntur. Quantum

ponderu in hoc argumento, tantum ecto in isto priore ines arbitror tanto discrimine ullum Edicti huius versonem ab aliis distare, quantum transeationes Bibliorum Tremeli Iuni,Manseri, staleonis,ctc. ab editione vereri ac vulgata discrepant. Necfirmius est argumentum a Sulo aeui Constantiniani, cum quo, ait, i D, phrasin edicti non satis congruere. Si edictum hoc contineret ea, quae Caluiniano ct Iutheran omacho arrident ut Papam Romanu non esse omnium Antistum supremum; Ecclesiiam Romanam non esse omnium Ecclesiarum caput&matrem mon decere.

ut Papa dinitias atque integras prouincias possideat, sublimisue in equo aut mulo vehatur Si, inquam, haec miliae tam Edicto illo inessent, iam Constantiniani aeviqilum totum'ligentuus Caluinianis critici redoleret. An non ipsa Constantini aetate latina linguae maxima inclinatio iamfae fuerat ' An non etiam tunc utina vocabula Graecis, ct haec Pi permisceri carptasunt'Forsitan tertium telum eritpenetrabilius. Videamus Nemo vetera huius Edicti meminit ergo commentitium est. Respondeo,an non sat vetusti Auctores,qui ante quingentos, quod excurrit,annos vixerunt, ut Leo IX. qui certe huius Edicti non meminit, ut nuperi sedit vetusis nec Graecis Pud intrepide obiecisset,s istud a Graecis amfacile nouitatis accusari potui Get. Et quot veterum monumenta hodies in lucem emergunt, quorum tam es le tam non dubitantiis; qua,njtplura eiusdemgeneris quo-ridie eruantur, optamus. Taceo Acta Diuestri quibus hoc Edictum insertamiquiasorsan oggeret,irecentioribus intrusium,vel ipsa acta infabulis num rabit. Verum, ut ita agat,nobis amensemper liberum erit quaererrirnde

haec comperta habeam, nes vllam unquam restonsionem adferet,quae aduem sario ossi oppileta penitus obmutescat. Haec non dissuto, ut Edicto huicsdem ad ruam sedeo duntaxat ut o-fendam, istum nondum attulisse ea probationes per quas Pontifex depo . fessione Vrbis Romana aliarum Prouinciarum deiectus sit, utpropter θη u

96쪽

qtin delici debeat aut ignum dandum principibus,r aduersiis Pontificem arma capiant, quid enim aliudsunt haec exprafatione ad GHae Brat ' ni. R Ccm exbastravi classicum in Fas erit, ut quemadmodum Su Perioris aeui infelicitates tenebris ad suum commoduabulii Pontisces ire uerunt, ita horum felicitate, duce diuinarum humanarumque literarum renata, confusi deprimantur, ς quantum illis nostra coecitas indulsit, tantum diuina iam illus ratio detrahat. Crede mihi cuiuis haec tentanti, O buecinae tuae num equi polentici rius detrahetur siua,quam . Petrosua, citiuβ deprimetur, quam deprima, qui quis S. Petrum deprimere volet. Olla Caluinianas cum Petra certamen ineat,quid lucrifaciet, is hoc, ut ex insultu in usta minuta filiat 'Merito autem mirem, cur duo isti spiritus, Caluinianus o Iutheranus tubamsemper insent, Niontifexpriuetur iis, piae ius inieci multu mino

rum centuriis tenet, nec tamen vel minimasollicitudine tangantur obtorsorentia regna,quae Machome Christianis persummum nefas ademit .

Illud verum non e t,quamuis ut rerum obtrudatur M. A Regi, itemque Principi, quibus sessum plumbumpro auro consecrami Romanos Pontifices, non alio ma i S, quam isto a CoiIstantino fulcro via surpatae potentiae, sos esse. uod ne a vero quam longi me abit, nam praeter Leonem xvix proferet Scholiastes, virum Pontificem,qui Edia .cti huius diserte meminerit tantum abent, utpraesules Rom. ipuppim proram potentiae suae in eo codocarint: nam quod adspiritualem euro cisasticam potestatem attinet, pro fulcro immoto ct inconfusso sene a portu quidem inferorum concutiendo , habent istam Domina sent tiara Matth. i6. Tu es Petrus, super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam,&c. Et tibi dabo claues regni caelorum, Sc. si

tera. Item illam Domini iussionem Pasce oves meaS,Sc. Bis nixi Pontifices canunt cum B. Davide Dominus illuminatio mea, &salus mea, quem timebo'&c. Si consistant aduersum me castra, non

timebit cor meum, si exstirgat aduersum me praelium, in hoc ego sperabo. Necpro praecipuo fulcro potentia temporalis,habent Romani Pontifices Constantinianum diloma prout hodie relfalsum, vel

salsatum exstat sed aliorum Imperatorum, Regum ac Principum vitabitata donationes,qrea in hoc no ro opusculo recitauimus, Iectori in num

97쪽

alios iustissimos titulos, quibiu Romam antistites,ea, quaepsident tenent. Cuamuis ipsa perse donatione Constantini, merito quoque nitantur, cum eam fictitiam esse nemo hactenus euidenter demonstrauerit, Quocirca cum iste in altera ad Serenissimum Venetiarum Principem

Epistola se quipedalibus verbis ampullatur, Pontificibus Romanis nullam habendam iidem,utpote qui in re tanta,commentitio diplomate uniuersum mundum deceperint, totam potentiqsuae machinam fictilio Edicto inaedificarint; caueat, ninio msdem adimat, cum quod tanta asseveratione agrinat, a rer remotum nulla Ponti siclini,his tibicinibus, ut se loquitur, potestatemsuam ita si marit, vis r subtraherentur, nec se esset, totam molem impostam labefictari ac corruere Caveas,quaeso, ne quu tua verba usurpans lactores moneat, ridissiciant, quid tibi fidei ultra habendum sit, qui velut omne humanum genus cum posteritate cerebro cassum ratus, talia lardoriarum opseudologiarum portenta fingere ausus, scia produceres obtrudere non dubitasti, on errare possis, cui fallere ludus est, Denique quid omnino sani sinceri ab illo

exspectandum, qui in summas riptioni suae constituenda talis- de Mintegritate versatus agnoscitur; quis in tota hac disiceptatione parum dialectice digerit nec videt hanc consecutionem esse pirium experte. Instrumentum Donationis Constantinianae, quod vulgo ci cum sertur, supposititium est Ergo ipsa etiam Donatio existimari debet salsa Dialecticus paulo oculatior geret, hoc nonsequi, pos enim eri ut nationis a tae legitimum in strumentum diuturnitate temporisperierit, aut additione detractione corruptumsuerit, soc quod iam teritur,in eius locum successerit. Addet, hanc donationem jortasti persolos testes ab ud Instrumento peractam adiungeto hoc exspuriis tabuli, huitu donationis perse nihilo magis confici hanc donationem effictitiam, quanis qui Celsus aut Iulianussententiam Pilati, quae in plurium manibus versatur, ct a quibusdam non ex faece plebis legitimi instrumenti loco habetur; sititiam esse euincat; ct postea ulterius progressus, ipsam etiam veritatem Euangeli, quae Chri- sum a Pilato damnatum se prodit, exterminare tentet, aut exterminatam censeat, eo quἰ alsum instrumentum sit exterminatum. Nes Baronius ipsam Donationem sed Donationis diploma, prout ho-ήie apud G coso Latinos legitur usitatu accusauit. Donationem certἡ

98쪽

probabilibus coisiecturi miti demon ut Neque ob at, quod Imperatores

poct Constantinum Romae ct altibi in Italia, tanquam insuuprouinc uim peritarunt, nam ut bene monet Cardinam Baronius, in usu eu non susetei,non arguit rem non esse concessam Scribit enim Dio lib.13. Senatui Romano ollivi ab Augusto tributas Asticam, Asam Numidiam, Epirum, Graeciam, Dalmatiam, Macedoniam, fit niam, Pontum, orenen, Siciliam,

Sardiniam, si laniam Baeticam ct tamen posteriores Imperatores has prouincias arbitratusu administrarunt is in ipse Edicto Constantiniano exprese dicitur, 'luestrum Diademate Imperialisbi a Constantino bla to,uti noluisse, idems testatum reliquit Leo IX. Pontifex Epist ad Michaὸ- Iem Imperatorem Constantinopolitanam. An ideo coronam regiam Consantinus non concest iu donauit,qui. Diuester alti recusauit Nec illud de nihilo ea, quod stuprisiimus Card Baromius recte annotauit; Francoram Christiani mos Principe uu in Donationum Diplomatis,prosteri,se ditiones a Iongobardis ablatas, Romanae Ecclesae resiluere. Si enim Romana Ecclesia inquit Baromus, ante collata illa aliacorum Regibus priuilegia iam potiebatur reru dominio, via de illud sibi, nisi iure debitum, potuit vendicasse, cum certum sit, illud nulla factum armorum vi atque violenta grassationet Ex Francicis donatio sibimprima est Piplicii Regis.Anno Christi DCC. LV.quamsupra recitauimus. st ante hanc Pontiles Romanos multa prouincia spossedisse, manifestinis ex duabus D solis Stephari Papae ad Pi-

pinum apud Baromum Anno DCC. LV. Et ex ista, quamsub B. Petri nomine ad eundem Regem mist in his enim aduocat Pipinum cum Francis tablata a Longobardis restituati. Petro. Pipini donationem multis annis antecessi ista, de qua Paulas Diaconsude Gesu Longobardorum lib. si. .a I. Hoc tempore tumirum Anno Redemptoris DCC I V. Ex Card. Baroni computatione Aripertus Rex

Longobardorum donationem Patrimonii Alpium Cottiatu. qa quondam ad ius pertinuerat Apostolicae Sed is sed a Longoba dis multo tempore fuerant ablata .rcstituit: hanc donat sonem aureis exaratam literis Romam direxit. Vbi vides, etiam hunc Regem praedictas terras, Ecclesiae Romanae nou

99쪽

num reserat quam son .itionem l pol antiquae possessio in confirmatio nem,confirmavit postea uitprandiu Rex,stscribit idem Paulus lib. o. capo I. Nec reticet Chronicum Reicherstergense. Cum ergo certo certi conste Romanam Fcilesam ante Francorum Reges. Imperatores o ante Ari- perti in Regem Iongobardorum , varia prouinciadsua inditione tenuisse, neque de alio titulo acquisit Domini, publicis Literarum monumentis aliquid conset, non improbabiliterio ius ex Donatione Constantini Ariua

tur.

Si qui principium temporalis possessoni referat ad annum Domini

DCC. XXVI MDCC. XXVI . quando Roma ct inaferme Italia a Leone Isauropropter con octauuam impietatem desiuit; hoc tamen ad multas illas cortes villas Alpium Cottiarum referri non potest, cum multis a Diu antea ad ius Apsolicae Sedullectarint,vi antea vidimus o quod i-gonius lib. de Regno Italiaescribit, I ornare Romanumque Ducatu praedicto anno in potesatem Ponti cis Romani Gregori II .sponte concessisse, id non tam de iure nouo tunc acquisito quam de veteri tunc ad usum, nocuo accipi. Ubicari potest. Πὰco milia non absque veri militudine pro Donatione Constanti triana dissutare licet , etiams aperte concedamus, Diploma quod hodiesuperest commentitium esse Debebat profecto se donationem ab Urumen-ro ct hanc ab Padiscriminare; falsumque cum probabili non viscere, qui etiam in pistola ad Regem miratur,qui eripotuerit,ut Aquiloni gens. toto orbe dius Britanni, cremanicae originis coloni Angli, Saxones, Nortinanni Latiali Flamini Romano Ponti ci ceu nexu mancipioque proprii aut duro Marte subacti. capitis censum persoluerint, qui Constantini ingum excusiarant, eius Donatario obnoxii subduique ficti sint. At non miraretur, eodemst itu,quot sit illi calerent; qui idfecerunt ducti pietatis o propriaesalutis amore, insuper religionem Deum- reuerentia ergas. Petrum Apsolum,eius iurerrasuci sorem Roma in Ponticem quod istum dolebui istucluaesupra de

Denario S. P tri ex riniis Historicorum monumentis commemorauimus

Si Spiritiu Catinio futheri haec non capit, id ideo fit, quia masiet S. Petramitare. munerib exornam Nodare sed prae larisolet. Ex quogeuios tirhoc quos piphone na. Vcru,t, ne gratia si peri ,h bci,Mo in actos amniinraluta tuo Rex Magne, quorum virtute reiecto alie-

100쪽

no iugo . Denarium illum S. Petri ereptum Roma plangit, Iibertate recuperata iam Rom Gl apud vos inter casta&exoleta habetur. Mihi hicprimuin occurrit illud Propheticum Isaia cap. q. Et erunt, qui beatificant populum istum seducentes,4 qui beatificantur, praecipitat L Et ita est lem I. Popule meus, qui te beatum dicunt, ipsi te decipiunt, , iam gressuum tuorum dissipant. Deinde,nescio quos se maiores Iacobi Regis intelligat. Nams Scoticam successionemflectare ebimus, nudus omnino reperietur, qui eiusdem fidei

cum Iacobo Regefuerit. Si Angli canam; praeter unam Reginam, alitum non monstrabis. Nam Eduardusfermepuer obiit,credere litus, quidqtuid Protector dictabat Henricus VIII nec Lutherum,nec Zuumglium sequebaturiqui viriu ectatores in cineres vertebat. Denarium quidemsancto Petro ademit,ito Eduaros, ct Elisabetha sed viri potitus Regi huius

maiore equendi erant,num tres isti noui Omisan tot centent alij, qua Sanctimoniae laudepraestantes,qua vetustatis canicie venerabiles, Ossa, Ina Etheluolphus, alij, qui hoc religiosum tributum partim instituerunt, partim Deo: S. Petro religiosepersoluerunt At bonasti ti,num tu vel Anglicanam Rempubliicam uniuer , vel gulasfamillia sigillatim opulentiores nunc arbitraris, quam obivi, quandopium hoc rectigal S. Petropendebant cuius amisit tam non angit Romam, quam eandem excruciat orent imi

quondam Regni interitiinspiritualis, ct tot millium animorum inditi inaesimabilis. Vide autem, quam caute circumglecte se cribat. In notis .iocti-itium Diploma Othonis ex Othone Frisngens lub. . Chronici cap. repetit Re verba Exhin , sed It, a tempore Donationis Consantinianae, O ob Donationem Constantimanam Romana Ecclesia occidentalia regna,tanquam sui iuris, Constantino Magno sibi tradita affirmat; in argumentumque tributum, exceptis duobus Francorum regnis usque hodie exigere non dubitat. Id tributum inquit Scholia es , in singula hominum capita pro recoeniti impositum Denari, S. Petri nomine sat notum in ipse uso Britannias inuectum , quod in legibus Anglosaxonum veterum

SEARCH

MENU NAVIGATION