장음표시 사용
101쪽
st his obstat . quod Anglorum Reges Denarium S. Petri u indixerunt
non ob donationem Constantinianam non impulsuisitio Romani Ponti cis Hed liberes,obsolum amorem caelestis Numinis,2S.Petri Aposoli,curamque saluti propriae concorditep. Italicamiscriptorestradunt, quorum tesimarii uu iam locis produximus. Deinde Iibernia censum S. Petro persoluebat, visupra vidimus at Constautinus Hybem iam insua potesate nunquam habuit. Si igitur Gemmania irancia ab hoc tributo excipiebantur , quod duo haec regna Consantinus nunquam possederit,oportuisset Imbe iam quos excipi. At non fuit excepta, signum igitur e talia de caussa, quam ob Donationem Consantivi hoc rectigal Iriberniaefuisse impostum. Adhaec pleras alia Europae Regna pensonem nonnustam S. Petro quo-rannis osserebant, ut antea sensum non propter Constantinum sed quia si egessis Petro obligatos cupiebant, caelesem tutelam prosteros in rebus agendi successus ex hac obligationesibi posticiti. Exempla non parca
manu,sed modio,quino trimodio iam antea admensessum. Praeterea si Denarius S. Petri manavit ex Donatione Constantivii, tumseri non potest, ut Ioannes Diaconus,u qui vitam S. Gregori, quatuor libris complexus est, Donationis Constantinianae primus suetoro promulgato uerit,ut choliastes nobi persuadere contendit. Nam Ossa Rex Anna DCC. LXXV. Denarium S. Petri Regno suo impo ssitas Pol)doro ib. . Nisoriae Anglicae Ioannes vero Diaconus, quem seprimum Diplomatis 2 Donationi Constantini conditoremfacit; multis pia anni vixerit, nempe sub Carolo Caluo; dicitscholiastes ceIt,anno DCCC. LXX UI. ub Ioanne VIII. Pontifice,quem ali septimum nuncupant,cui vitam S. Gregoritas conscriptam dedicauit. Forsan restondebit Ioannem Diaconum non fuisse Auctorem rumoris opersuasionis de Donatione Constantiistiana edi lomatis. Ain hoc nobuoggerat, ipsemet vinetasua caedet quia in totosuo commentario nil aliud contendit, quam peruulgatam opinionem de Donatione Constantini non aliundefluxisse, quam exsiliti diplomate in Ioannis Diaconi Fcinaprο-cuso. Illud non nemini Himu poeticum, imo ridiculum ridebitur, quod ho- Bastes in praefatione ad Britanniae Regemscribit. Ipse te Constantinus coram appellat, Caesar, Regem, Magnum, Maximus,BritannuS,
Britannum. Et optimi Principis famam improborum artibus
102쪽
iii digiac sugillatam, quem pro imminutore Imperi; ab dic
tot ei dunum uerunt, manes eius umbrae qui rhantur Ezquia cum potentibus aduersariis res est, potentis imi simulta sapienti si mi Regis suppetias vindiciasque cxposcunt. At, nisi allor, Constantinis Magnus ex luciduillis ciuiscibus hissus
gloria tan renuis assertoribus accinet Non his auxiliis, nee descia soribus istis tempus eget. Patrocinio vestro nihilnnh oput alio id transferteo conuertite. Non noui ros nam qui Ecclesam Romanam uqua adsempiternam beatitudinem renatu um,nec agnoscit, nec Midit, ille mihi,ex Chrisi monito, Ethnicus est 2publicanus Coquit te cura ira minuti imperii Recupera primum, quae Mahometaniis ali, inde ab ul runt,ctibi recuperaueris, tum redito, ut di clam tu quid taendum de istis, quae Romana Ecclesa, meo O successoxum meorum, aliorum Regum concessu ac munificentiapopidet.Zosmum Ethnicum,aut Iulianum quempiani haec, quae tu blatis, decebansi non istum, qui Christumo Euangelium fert in ore; ct inpectore Christo ct S.Petros quid dederis,cum magnoe
lucro dederis; id expertus ego, quid id tu post tot annorum curricula con tragarrias Sisapere scis artem tacere di is Vocas me Maximinia. Herebar, ne Maximus essem, nisi Maximus a te praedicarer. Si tibi Maximus ego,curfol.3Τ.2 9. Mutuni nonin Neronem aut Diocletianum me transforma. Cur Iuliani,Zosmiis altorui uim me conuicia regerm Peccaui quaeda/M,Pt homo sedprimum baptismatu post,etiam lacrymarum ac paenitentiae alutaribus undis ablutassum. Toquando vel unam guttulam obscelera tua ea oculis tui effudis ' Cur cum Zosmi Iuliano rides meum baptismum, ct hos baptiserio meo adiunctos persculose Insons esse volens, tuo mundare auacro
Seu proprio premeris crimine,seu patrio . An baptismin tibi ludustita credo alioqui non ubiungeres ata I versi si s O quam operis operat persuasionem redolentes rvori abludunt ab eo quod Zosimis de illo scribit.&c. Si baptimus non e plauacrum regenerationis,cts non eluti commisso piacula sera i scipitur Ais lauacrum regenera sonu e L ct malefacta eluis, ut est tu diuina
oracula, nihil rebus mei conducibitius at 'saluta magorepotui, qua mir thano celerum 2 gitiorum o3irmum expinu confugerem , quidquid tu cum Zosm c luliano impiis capitibia, dicaciter in hoc meum so
103쪽
ctum e uti N. 'age cum his honoris o nominis mei, nil c lius, quos non magis agnosco, quam Eunapium,Zosmum, Iulianum cui Siluesro ct successoribus, hoc II cathedra Petri iungitur, is incud est caeteris anathema ito d. o.
Ol. 7s.cti. bisoriam de curata lepra Consantini in bapti Oresticarct morscat. Ait non deesse, qui curatae leprae conuersioni historiamo confessonem quinto Constantino, qui Copronymus dicebatur u venire autument citatque Alciatum, Cusfrmianum, gnatium, Platinam nuperos nimiruns Auctores, qui retusu cedant oportet. Qui enim reterum hoc de CoproUnio memoriae prodida, quintinge aliud quiddam de eo cum baptizaretur,friptum reliquerunt uti ri malι non obscurum in Quanquam PD- , nam alios inspicere haud libuit ioniacit, quod illum dicere Scholia eis agit; sed, mrtasse ex Elephantiae morbo, quem Constanti-Hu, Copronymus incurrerit, natam opinionem de lepra magni Constantini ob similitudinem nominis. Nihil Platina de Consanti, ii huius conuersone nihil de Cons One, viam in perfidiasemel
intimu me imbibita pertinax interiit .mihil de lepra in bapti male depulsa. Et altioribus haec de Magni Constantini lepra narratio radicibus r-mata est , quam ut Platinae aut alteritu nouiti coniectoris etsi cohitectura conii pili aut euertit possit. Posea videtur hanc de pra historiam ad tritualem transferre velle profert Gregori, Turonensis verba de Clodoueo Rege, lib.2.cap. I. Pr cedit nouus Constantinus ad lauacrum, deleturia, lepra vel ris morbum. Ubi clarant,dessiritali prasermonem esse; quandoquidem CIO Oueus corporali lepra non ciborati:t; praesertim cum Gregoriussubiungat Sordentes' macula inc florum antiquorum recenti latice deleturus. At hoc mih le I nam verba Gregoris acusionem ad corporalem Dpram ὐrsantim continent quae a Uio non negatreram ct viscio quar,rc', csr Consantium lepram; a Marera leprafuit, ideo Gregorius de clodoue tam ad expiatrices nila eunte loquens, ad corporalem iliam
104쪽
In Edicto dicit Consantinus, se ab omni laprae squalorem ui datum Schobiastes Cur non potius a naeuis morum, vulneribus& cauteriis conscientiae 8 Ab his quo' e expurgatumfuisse,satis prosi tetur, hoc ipso, quo se baptizatum Narina mersione verbi saluti si Diuestro purificatum dicit. Miraculum depulsae lepraenominatim exprimi debebat quia extraordinarium erarines enim apti ius per ex 'r' poribus leproserunt, qui baptismum susicipiunt;lepram propalpat Diciti ictum, beneficiis beatorum Pecri Pauli Scholia est Cum par utriusque meritum agnoscat , in Petrum tamen fere
solum gratus&munificus est. Imὸ erit Paulum,quia sex reter di- , amicorum omnia sunt communia; illo 3ii iri est tali. Itas
quod Petrost,hoco Paulost, ct vice versa Dei ad quam Constantinua iuS Paulum quosseorsim multis fuerit, docebit te itastasius in Sylvestro,s legere digneris. Addo,etiamsi Consantinus in S. Petrum munificentio u-6set,idpropter Apostolicum Principatum, quo Petrus, supra omnes postostolos eminuit,accidisset. At ut Scholiastes siuussi, etiam defacetiis aliquid obugustandam poriit;nimirum, Pauli idem propemodum, quod olim Pollucis fatum videri, qui quam communem cum fratre in Foro aedem habebat, solius Castoris vocabatur. Lepide ferme dixeram, Lucianice.Dicam,Caluin istice;9 Leporemsatis expressero. Certe in ipso Edicto nonsemel duo is apsoli coriiunguntur,ito plerans in liter: Potui-sicum,quibus aliquid mandanto petant Phras insuper antiqui finia, I, Ad limina Apostolorum; nempe Petrict Pauli Eundem dremfestum
communem habenti ct quoties S. Petro proprius tesseorsm dicatus esidion omittitur commemorario S.Pauli, anquam indiuidui Comitu ue idemque commemorationis honos contingit S. Petro in Fesu S. Pauli.
ait Scholiastes. Locum de imaginibus Petri sauli, Constantino a Sylvestro ostensis tangi a Carolo Magno lib. a. de Imaginibus cap r. Non a Carolo,sed a Pseudocarolo ut nuperinio toxCrucis mon ratum,ct alibi alias qui tamen, quisiquis demi m huius librifabe uerit actum nec negat, nec in dubium reuocat cum Scholia es, Carolo Magno, ut ipse quidem censet, sapientior videri volens abulis id accenseat nobi uepersuadere cupiat,essctum ad imitationem eius,quod de Stephano Papa commemorat Regino,anno Christo DCC. LIII. Non libet to tam narrationi et cm exscribere.Videat,cui libitum, pild Laromum, An
105쪽
no DCC. LIV. vel ipsium Reginonem. Si id, quod Scholia es inde confice conatur, ad Dialecticam formam breuiter redigas, haec collectioprocudetur.
Regino narrat Apostolos Petrum lautum, apparuisse Stephano Pontifici Parisis apud S. Dionysium aegrotanti, eique optatam sanitatem contulisse:ergo quod iidem Apostoli Constantino Magno apparuisse dicuntur, commeritium est, quippe ex apparitione Stephano Papae facta exsculptum qui huim
consecutionis acumen non perficit, ille oculo uos Cothri ex Pharmacopo Ieio Caluini inungat, Osatim ad hae taliaperuidenda, vel P vel ceraehnceussiet.
Ait Constantinus Ubi elem principem Apostolorum eius
succei res firmos apud Deum esse Patronos Scholia es: Ast ctus hic in eos Apostolos plane Francicus apparet, si conseras
Io cum Aimoini lib. s. cap. r. Et moxproponit perba simoini,quibin declarassummu amorem Caroli Magni erga Romam, .Petra, Petri uccessorem Romanu Pontificem. Et ortunaros Francos quandiu Francicum hunc in Sedem Apostolicam assectumsanum tectum retinuerint nec Francicumsolam modo, sed is Constantinianum, nam re nunc Edictum, de quo disceptamus,taceam ex aliis historiarum monumetu liquet, Constantinum
Magnum in Romae cti Petri, Sediis Apostolicae cultu Carolo Magninihil concesse e stisium o huc,rt rerumgestarumgloria epietate in Deum Deis ita res amicos, praesertim alictuin Petrum, o ii uccessorem,suisse
Iubet Edictum, ut Romana Ecclesia, Principatum teneat tam super quatuor prae cipuas Sedes, scilicet Antiochenam, Alexandrinam, Constantinopolitana me Hierosolymitanam, quam etiam super omnes in orbe terrarum Ecclesias Scholiastes Hoc dudum postea Bonifacio Papa a Phoca Imperatore tributum scribunt Paulus Diaconus, Deda,&c. De quo tamen nihil apud Graecos Zonaram, Glycam,&c Rides in dubium vocari a Scholiaste id quod de Principatu traditur, e quos seri saeculi Phocus ile decretum pristoniana Eccles ediderit sine terunci quidem digna est haec collectio Postea simile quid factum est, ergo antea non, si factum. Quaeso cur idem non potui feribu,imὸ9saepius,antea opsea' quanquam nes hoc Litcstum,iteque Phocaeco i lautio Roman ae Eccle iciles sicum Principatum deditim cenim Amnitis accepitctobtin et se a Deo datum declarauito noti . ait,ids propterea ne qui pestilentiainbitionis
106쪽
m to si cumagitatur, Primatum indebite contra leges divin.ι ais tin D in vel altem aequalitatem cum Romana Eccle sibi pendicaret. Nec re
fert, uὸ altumsistentium de hoc Phocaefacto apud Graecos; Amnonsis deles testes de re latina, erit isti latini, quos Siholiase,profert ' Quiba portius habenda des t Decem Latinis asprinantibus, an quaternis Graecis tot emini citat stentibus'
Existimabat Baromius Tom. I. Anno Redemptoris 3a . Edictum Consantiis apum consectum ab aliquo Graeco, luplicisne, altero, ut Romanam Ecclesam deprimeret, qua primatumsolius Imperatoris benescio p ideret,acproinde,eodem, senuo priuari posset ita Imperator rideretur; Altero it Sed Constantinopolitanae inter Patriarchales thronos locum praepararet Scholiastesputat, ex Phocaesanctione 2 Graecorum de easilentioratis euinci formulam Constantinianam non fui se a Graeco homine excogitatam confictam a quomodo hoc inde euincatur per-ficacioribus perpendendum relinquo praesertim cum ne se cudo quidem loco ponat Constantinopolini quod ordinauerat Iustii ianus Novella Π.in principi H sed despicatim ad infimum detrudar. At in illa ipsa Edicti editione, quam nobis Scholiastes exhibet, antepo-mitur Sedes Constantinopolitana Hierosolimitanae atque adeo in ultimum locum non detrudituri Deinde ut Edicti huits Auctor Consatinopolitanan; Sedem postremo loco cossocasset, ut quidem in aliquibus huius Diplomatis Editionibus vltim loco ouitur; id ei nonfuisset probrosum, sed valde honori cunn, qui emim honor centius, quam Ecclesiam priiu Heracleae Ponticae subiectam in Cozegium Ecclesarum Patriarchalium cooptari Et ea mente erant Graeci,ut Pusatis esset, eme Consantinopolitana caesa Patriarchalibus Sedibus accenseretur,etiam postremo loco quia temporisprogressionesperabant, arte Pelas afacile effectum iri, ut aliae Sedes desuasatione depesterentur; 2Constantinopolitano Throno secundae,imos primae, ut iam ab aliquoiseculi actu arrogarentur cuigrande quid plerunsfaudibiu molitur, is pedetentim procedit, saepe contentus est, fundamentum posuisse cui alij aedificium imponant vel oua posuisse q alij excludant vel scintio stas se, ex quibiu postea horribile incendium nasiatur. Nec Baronius, nequitat Zonarassed Scholia e Baronis, qui secutus est versionem Volphirium qu expostulet Sci otia ess Zonaraestenuinamsensum non expresiit. ol pom Baromo,hanc odam accinat. Quod
non secillat, si Graeci scrnuniis ni edio ciem peritiam habuisssiet. Negari
107쪽
Negari non potes olphium Graecisermonis etiam plusquam mediocrem cognitionem habuisu, ct tamen non aliter,quam Baronius retulit, Zonarae Iocum vertit nempe; Constantinus Byzantium in Patriarchatus di
clesiam Constatinopolitanamfuisse Patriarchicam. Quod merito Baronius, tunis vero alien imum explodit. Certes Scholiastes, maluisset rem at-rentius perpendere,quam Baronio linguae Graecae ignorantiam obiicere es hanc Baronio quidem obiicit edimprudens olphium tangit vid sp rerbum quo Zonara Uus,rerti posse, ut pertit olphius; nam ἀ γειν est etiam,inter caetera, reducere. Cum ergo Zonara dixit Con antinus Ecclesiam Metantinam. ς πών ἀνωγάπα mi ν, ad verbum verterapos , Reduxit eam ad honorem&d nitatem Patriarchalem: hoc aut cluid abiud est,quam quod Vo brui pertit In Patriarchatus di nitatem restituit.
D transtulit Ephius Romae veteri, ob aetatis praerogatiuam, de imperium inde huc translatum .principatu relicto.Locus summi es nota ad us, inquit Ahalia ei, quod nua talia causa, quam ipsius Vrbis praerogativa, sedem Romanam caput extulisse verissimust. Imὸj., imum nam Romana Ecue Primatum Eccle si cum nun a antruit in politico Principatu Prbis Romanae, e quod domiti orbis caput esse nugamenta hos ni recentiorum Graecor Schismatis morbo labonuntiui inter quos ct Zona sed mi do Domini promisso Tu es Petrus, super hanc Petra in aedificabo Ecclesiam meam,&c. Et tibi dabo es aues regni caelorum,&c. Et in illo pasce oves meas. Praerogatiuam Vrbis oggesserui Graeci, virium ibi ad Stramentitiumstitum primatum munirent, quaspenes Imperatoi cm csset, Prima tribuere resistinere micans restet . .
Verba Edictisunt Iustum, quippe est, tibi ex sancta caput teneat Principatus, ubi Sanctarum legum institutor saluator nosteri. Petrum Apostolatus obtinere praecepit cathedram, ubi MCrucis patibulum sustinens beatim ortis poculum sumpsit, c. Scholiastes citat quendam Barlaamum Graecum, qui ratinosita argumentarisi ibit Petrus Romae est mortuus;ergo Episcopus Romanus tenet locum Petri Subiungit Graecultu. Hinc sequi,Epistopum Hierosolymitanum ne omnium supremum, tanquata a cumi
108쪽
eum,qui summi sacerdotis nostri locum teneat, tanto maiorem, quanto Christus maior est Petro Idem resonsum dat Latinis Nilus a Scholiasse itidem productus. Sed nemo Latinorum argumentationen ita nudum rudem instituit. Quid enim Nun i S.Petrus Mediolani aut D anti obiisset; pisi με Mediolanens aut Detantinus idcirco ommium caput atque Princeps esset
uod ergo Latinorum argumentum sud. .Petrus Romae tanqliam Romanus yrniuersalis Episcopiis,atque adeo, ut caput nimium aliorum mortuis est ergo Romanus Episcopus, Petri in eadem cathedrasiuccessor, itidem
ν,uiuersalis Episcopus est, quandoquidem idem iussuccessori, qua taliscit, competit, quod antecessori competebat. Putat Scholiastes, Antiochiam potius, quam Romam Principatum obtinere debuisse, hanc enim prius tempore a S. Petro edoctam hanc Petri praedicationem libenter amplexam in hac Christianorum nomen natum; inde ipsam urbem di ο- λιν vocatam. Verumstam ardens desiderium Scholiasten tener; cognoscendi, cur Roma Antiochiae antepostafuerit,necesse est, ut Chrisum examinet,cur Petro mandarit, ut Roniae cathedram principalem, o omnibus
aliis iura dantem geret non emim probabile I id a Christosactum ab que iusta caussa quam forte S.Ieo indicatserm.de SS. vos. Petro ct Paulo,ubi dicit Beatissimus Petrus, princeps Apostolici ordinis ad arcem Romani destinatur imper ij, ut lux veritatis , quae in omnium gentium reuelabatur salutem, efficacius se ab ipso capite per
totum mundi corpus etfunderet. Porro, quod Antiochia Theopoleos inomen tulit, id longepost Christianismum exortum ct aliam ob caussam, factum ex Nicephoro lib. r. cap. ex Cedreno in lusiniano intelliges. Iustimanus emim hoc nomen Antiochis indidit. Iubet Edictum Ecclesam Lateranensem, tanquam capula verticem omnium Ecclesiarum in uniueiso orbe terrarum coli, dici&praedicari Scholiastes Atqui olim suprema veneratio fuerat
Basilicae S. Petri apud Romam Iino Latera xeusNelis nolis Later nensis enim Ecclesia inquit Petrus Damianus eps.lib. epist. . Sicut
Saluatoris est insignita vocabulo, qui nitiarium omnium caput est Electorum cita mater quidam apex ac et inces omnium per orbem Ecclesiarum. Haec septem Cardinale habet Episcopos,quibus solos post Apostolicum, sacro saucium illud aliare licet
109쪽
licet accedere, c. Haec igitur ad honorem conditas. saluat ris Ecclesia, cui men ac summitas totius Christianae Religionis estecta, ut ita dixerim, Ecclesia est Ecclesiarum, iancta sanctorum. Dcoplura in hancsententiam Damianus.Nes rerum en, a
teranen em Ecclesiam hunc tantum honorem posteris demum secutu de ptam esse nes hoc euincitur ex ano finis Francorum Annalibus quos iste
citat ad Annum DCCC LXXIIII nihil emini atiiud dicunt, quam Ioau-nem Ponti cem omnes thesauros,ex S. Petro ad palatium Lateranen latranti ulisse, id, eam ob caussam ne in praedonum manus inciderent. An ideo inte hoc Ioanni factum Ecclesia ateranen Oprima in Ecclesarum numero non tenebat Valde autem necessarium erat, ut iste nos doceret Ecclesiam S. Petrifuisse olim extra urbis murum eiu pomoerium.
Scilicet rem tam reconditam nemo ante hanc admonitionem nouerat.
In Edicto luitur, Conglantinum ex egesia terra jundamenti Falsae Iateranen sis duodecim ab portasse cophinos inhonorem duodecim Apostolorum. Exemplo Neronis aut Vespasiani apud Suetonium in qui Scholiastes. Quae notatio adeo placuit Scholiastae,ut eam nobis bu apposuerit: qua sua diligentia hoc perquam egregium argumentum innuiti
Vespasianus restitutionem Capitolii aggressus,ruderibus pia gandis manus primus admouit, ac suo collo quaedam extulit: ergo quod de Constantino scribitur , id ad Vespasiani exemplum confictum est argute profecto quam quidem costigendi rationem sis i ixelumina plurima posterorum praeclarefacta in dubium reuocabinnius Velpemitus labefactabimus;cum iis ilia ab alii olim quoquesnt patratu. Vide Baronium in Notatio, ibus ad Mart)rologium Romanum,tr. Nouembro . Nec minus lepidum est,quod dicit, hy excogitatum ad imit tionem Caroli Calai, qui proprios humeros Reliq iis Sanct rum Medardi, Sebastiani.&c transferendis supposuit; ise Nit a Lb.3. Q connexio inter cophinos, quibus rudera eruntum inter feretrum quo sanctorum ipsana deportantur, ut alterum ex alteros agereo pingere liceat' iuni luminariorum in Ecclesiis antiquum non esse, falsitatu vel ipse Tigilantius calumniator coarguit qui sum cereorum insectari non potuisserinis inuru a cathouica statusfuisset. sit Edictum Constantinum Baslicas S. Apostolorum Petrio Pauli variis rebus decorasse. Omisino variis, ut ipsemet Scholitastes notat ex
110쪽
ίππm,nondum in lucem edita, quagratiarum actiones continentur, inquit Scholiastes, plurimaepetitiones pro ressititione , ν ietiam meminit donationis Constantivitatis temporibus Diuestri . . fψ-ctae, aliorum, qui priamini Uuaesalute multa donarunt B. Petro, quae a Iongobardis ereptafuerant, addi in Lateranen scrimi ea donationes haberi Gratia Scholi istae, qui haec ex Adriani epistola notarit. Hinc enim elucescit, opinionem de Donatione Consantiniana longe esse antiquiorem Ioanne Diacono, quem putat iste Diplomatis Constantiniani, per hos persuasionis de Donatione, primumfuisse conditinino auctorem. Occasiones malumis ornamentorum,quae in Edicto Constantinus 'tuestro Papae concessisse dicitur, dentes non semel in Pontifices Romanos Scholiastes exserit, dictitans, non pompam, non magnificentiam,
non opulentiam; sed humilitatem; tenuitatem saupertatem Pontifices decere. Scilicet hoc curatpopulus Caluimianus. Fingamus Pontificem Romanum quouis, quantumuis egeno, Praedicante Iutherans
aut Caluiritano egentiorem, o ab omnifamulorum turba desertiorem esse, an ideo placeret huic Scholiastae' An ideo Caluinora&diceret, sub gnis atque bandis Papaesipendia ceret Certe non magis quam nunc, cum pontifex dono Deio Chrsianorum Principum liberalitate adhocpotentiae ct male satinetiam externae,culmen prouectus est. Nec ab Imperatoribus calami sivi mordacitatem ab inet quos ol. ρ . coecitatis arguit, qu)d crediderint,se imperium quas ab Ecclesa dependens obtinere nominatim rapulare cogitur Si e mundus Imperator, qui iureformationesua lib.a cap. Io thalamfalsa est, repetita btuus dependentiae origine ab ipso Constantini Magni aeuo ct exemplo Verum hac de restis di 'utatam e t tu
Defensone trium librorum Bellai miri de transatione Imperj, in Apologia pro Euserissimo Baromio Nec multis opus est, potior apud que)nlibet in telligentem debet esse auctoritas Imperatorum Hud dese,ct imperiosi diserte a1rmantium , Viri homuncionum ignobilium expriuatu lustris id praestacte, ct inuerecunde negantium. Dicit Edictum Constantinum Stratoris σι tofunctum equitante luestro Scholiastes Hoc ut Constantino nunquam in mentem venit, undescis, nunquam:n mentem penisse' ita desipino Franco fere itidem verbis refereur ab Ilione&Anastasio. uideroo 8 An quia i factum a Pipino, a Iudovico II rt refert Anasea, sin Nicolao,