장음표시 사용
111쪽
lectione nos nam ' Pipinus officio stratotis lanctus est, ergo
Au Cur Auctor diplomatis non addidit etiam pedum o Dcul a , quae apud Francos summae venerationis erga Rege, de Principes signum' Hic iterum videre mihi videor in signe argumentatrici lentiae fecimen AEdictum silet deosculo pedibus Sylvestri per Constantinum lato. ergo id non est factum Vel ergo mos osculandi pedes Pontificis,tunc non erat in usu. Quas vero,qui
qui gesum est, in litteras relatumfuerit. Certe haec reuerentiae erga Chris Vicarium Petriquesuccessorem exhibitio, a Constantini pietate nequaquam alienafair Mositim erat sulari pedes Regum Franciae, ut dicit Scholia es. Imperatorum quos Consantinopolitanorum intplanumst ex Codini libello de sciuicaesaeis aulae Constantinopositanae ines vlliu contra mutit authisiit, at quamprimum si aliiquid de suis pedum Pon-t ctorum audiunt enimvero iam totisu itinfermento, prae bilis copiavi e capiunt. Ait Siboliastes Si Constantinus occidentales Imperi, prouincias Silue-fridonauit,ut madicto dicitari Periit ergo fructus liberalitatis suae
Ludovico Pio Carolo Magiam Pipino praecipue, de quo Rauennae marmorea inscriptio exstat in haec verba e Piri N vs
tustas deleuit. Mihil neper it,etiam si Donatio Constantini vera esset, quia non minus benescium est sonata iam olim alicui conseruare , elporim ablata resiluere, quom de nouo dor are.
Ridet Siholiastes Guntherum, quod in istoria captae a Balduino G santinopoleos visionem quandam de ex ruenda Consutinopoli Constan
tino oblatam commemoret. Intonat, γυιάδων ονειροπολ-ων γύλα.
Sed iis culpa Guntherus in eadem longe magis erit Graeci,nominatim Co-dinus in libello de origine Constantiinopoleos. Auis si extra noxam, liceato Gunthera Iutinicum illis impune abire praesertim cum non omne illud, quod si mritu a, icularum accensent erest viilesomnium,alioqui quid ab usomniatoribus in uiuili omnia non conuerteretur Vix Orcus tutus
freti Edi Ziperbasunt Unde congruum perspeximus, nostrum Imperium di regni potestatem orientalibus transscrri ac transmutari
112쪽
mutari regionibus. S ni etiam praesulatusque praero Imperatores quidam ante phocam voluerunt L. o. s. C. ne sacrosanctis Eccles Minime hocsequituriiqiua Ecclesii lum Principati inon pendet ab Imperiosed a Deo Deis institutione. Quapropter quocutis Imperi edes transferatur, vel translata immota manet manseris Sed sapostolici Principatus. Nes leges citatae id asserunt, quo in tribuit Scho liastes nam insexta hocsolum asseritur,Consanitinopolirianam urbemgau Gre priuilegiis Romae veteris. Quodsi non ad urbem edad Ecclesam referatur, id inprimis intelligi debebit, deprimilegiis ab Imperatoribu concessis, non depraerogatiuis diuinitus accepti. in haec exim humanaepotesatinihil e t iuris Secundos Constantinopolitana Ecclesia est aequata Romanae, non e sa Romana Ecclesia thronipraesulatia praerogatiua ablata est , quias cum sede Imperi ablata transeat adset, Constantinopolitana Ecclesanum ei aequata edpriuata esset.
In Lege XV vocant Imperatores Ecclesiam Constatinopolitanam matrem suam , Christianorum orthodoxae religionis omnium. uid tu' An liueo cum transiatione edi inperialis, praerogatiuae Romani
throni migrarunt in Thraciam' au libet Ecclesa mater edsuoru ciuium, O omnium Christianorum orthodoxae religionis, quatenus omnes. qui Orthodoxam religionem amplectuntur, uno charitatis sidet vincula
Addit Scholiasses Hoc vel mulier intellexit, nimirum cum Seda Imperistrasatum esse Eccle sevum primatum Anna, inquam, Alexit
Filia,quae Ilib.r Alexiadospost conuicia in Gregorium VII. dicit Translato ByZantium&adempto Romanis Imperio, μεταπέ - κου ἀτων - ωναρχ πώ-ξις, Min eam rem synodi Chalcedonensis meminit. Intestigentior ergofuit haec Anna quam Uinianus Imperatori qui ouesta adeo i non persuast, Ecclesasticum Principatu on antinopolin cum imperio migrasse;rt Romanae Sedi primas tribuat, ct ab omnibus tribuendassanciati Quomodo hoc sieri potuit sium Imperio muletium Fccisasticus Principatus in Thraciam conce sit 'Intesiigentior itiden uit h. ec Anna,quam omnes a FGraeci PQ ad ex-ο tum hi a qui inter Patriarchassemperprimum locum Romano Papambuerunt quod certe torisecissent, Romam cum Imperio Eccisa, cum
113쪽
Primatum amissis existimassent. At citat Anna Canonem Concilii Chalcedonensiis. Non dii putabo lac desti Canonis istius, nam id iam abunde praestitum est Tomo secundo Bestarminianae Defensionis; hoc dico, inepte adduci hunc Canonem,non enim dicit prouisomnia Anna,cum Imperio Eccles isticum Primatum Constantinopolim venisse,sed nouae Romae throno aequalia priuilegia a patribus concessa esse sciame, x Ecclesia Romana rimas teneat secundas, Ecclesa Constantinopolitana. Si vi non iste expresse asserit, Roma uapriuilegia primunis locum retι-nuit quomodo.qiιod a mat Anna, ct Scholiastes necessario ex translatione Imperjsequi contendio summiΨωλε- των πόνων ἀρω ρο- translatus est etiam hierarchicus thronorum ordo 'istis Edicto Constantinus se donationi suae literasposuisse permen randum corpus beati principis Apostolorum. Cur non S. Pauli' clamar Suboliastes. Si dixisset Super corpora SS. Apostoloru Petri Pauli mox interrogassen, cur nonsolius Petri mentionenisecisset. Ita nunquam deest cavillanda materia. Vt amborum mentio superius semper sociata, inquit Scholiastes, ita Mossa Roma credita Et quidem ab omni antiquitate Merin aut supersolius S. Petri Reliquia instrumen-rum positumfertur, quia S. Prem apostolorum princeps est a Cor7phaeus;
propter pacta ct conuentacumsuccessoribus S. Petri inita,merito S.Petro,
WAloquar, praesentantur, ut iurobur insolubile addat Scholiastes, more suo, hocprocusium arbitratur, ex ilifacto Caroli Magni, de quo anasta-sus Bibliothecarius. Sed iam quoties diximus, cuiusponderi senti Ummiles argumentationes an hiaucinationes Carolus Magnus Instrumentum Donationis suae posuit super corpus S. Petri; ergo falsum est,quod Constantinus idem fecerit ri Ergo id quod de Constantino sertur;confictum estex facto Caroli Magni. Cum autem Scholiast pa asserat, auctorem dictit procudis exfactis θmoribus Franci in;rarisubit,quomodosui oblitus Diplomati inseruerit Lia ex Graecorum o tua. Per hanc imperialem sacram,&c Diualia decreta diuinam iussionem pragmaticum constitutum, plus satis ampullarum,i uit Rhesia ,Credo quod se probe stylum Graecorum Caesaria in hac ratione exprimere putaret, quos ob istam diuinitatis affectionem ipse etiam Carolus Magnus carpit irridet lib. de Imaginibus cap. . Quomodo tam scitanter abliuio uisuit sta ira iocumgenium Diploma conscribere volens, der Icvtς
114쪽
pente in Graeciam auolauit, eo que luendi modos in seruit, quos aucti icarperent ac riderent 'Hactenis notis in Notas ad Edictum DonationuConsantinianae.
logiapro Istu risiimo Card.Baronio cap. i. o suppositiritum esse multi argumentis demonstraui; quibus hoc solummodo inpraesenti addo Minqua ab Othone III. huiusmodi diplomaprofectu esset, haud latuisset acerrimos Romanoru Pontificum aduersarioso oppugnat res Henricu/N IV ct Henricum V. Item Fridericum I. ct Fridericum II. In p. quibus cum Pontificibus ingentes contentiones intercesserunt , at x in unquam ab hoc Othoniano Diplomatesubsidium vitam pretiit; nemo illud,ut suppetia erre aduocauit, Quis autem credat, peratores hoc causese uormamentum omisssui offuisse, i tunc in rerum natura exsitisset,aute Imperatori oscinaproce isset Et qui eripotuit, ut Diploma tam memorabile, quod uno,vincloquar, ictu, totam Romanae dispotenti:amsi cidit 'mutum notiit iam lateret que ad annum iu8. vel raro ct ab hoc tempore rusus sique ad aetatem nostram Quomodo eri potuit; num Chronologorum vel Historicorum hoc Diploma monume it uis insereret cum nonnudi ex illi vald diligenter insua Chronica retulerint ea duae quoquo modo ad Pontistoiae maiestatu imminutionem facere videbant ir uvi turbas dedisset, quos motus excivis hoc Diploma quoipraeter pacculas lationes, Romano Pontifici, omnes a improuincias o unp to ι-
115쪽
niderit ergo Scholiastes, quantum Con Zantiritanae donationi, iat, quado eum exfalso unostitio Instrumeto aptatis conuincere nititur. Inderit insuper, an merito tam in olente; glorietur ob hoc faeneum Edictum , quasi iam Pontificem ad incitas redegerit, ct mmibusfortunissuis
exuerit, cum Cardinalis Baromius hoc thoisianum Diploma Tom. a. Annalium prior uulgarit, resiste tanti thesauri in luminis oras producti laudem, qua laus est iuste bitendicare nequeat. Si hoc Othonis III. Ulο-masmile esset Diplomati Otho, i, primi, aut Henrici sancti In p. mox iusturiis numeraretur, ct ad Cynosarges ablegaretur. At iam aureum It,ima mi auro charius qua de caussa cuia contra Pontifices est. Nihil acilius, quam Caluinistis placereogratum acere Pontificibus Rontanis detraheo in ultato mox omnium Sectariorum sermo tribus praedicaberi licet alιο- qui bipedum ommium si ineptifimus.Sed remiamus ad Scholiastae notas. Qui amplius non dubitataoannem Draconum, Constantiniani Edicti auctorem 2 architectu esse;&quidem illum Ioannem Draconu, qui vitam S.Gregori Magni libris quatuor conscripsi. Et unde hs i tanta plerophoria certitudo S Diplomate Othonis III .in quo Ioaues DIaconu cognoment Digitorii,seu Mutius, seu Murcius, praeceptu, hac est, Decretum,
aureis literis sub titulo Constantini Magni scripsisse dicitur. Restondeo I. Cum ipsum Otho, is Instrumentumst dubiae prorsus aes lectae dei mihil inde de auctore Edicti Constantiniam tanta certitudine
concludi potest,quantam ciuita es iactat. II. Litterae Othonis non tantum dicunt Ioannem Diaconumscripse se Donationem Constariti Hanam;sed adduntihm Ioanni cognomentum sui Digitorum Digitorum Mutio,&c. At quis nunquam mortalium audiuit, tale cognomentum inditum Ioanni Diacono, qui res S.Gregori uteris illustrauit, quem tamen iste ait, postea Papam factum, Ioannis IX. nomine testenis laudat Platinam. At Platina hos non dicit, Fuit quidem Ioannes X. Pontifex ante Ponti catum Monachuso Diaco
nu sed huι eundem esse cum Ioanne Diacono, qui vitam S.Gregorijscripsit, praeter istum,nemo abseruit nes ipse Urni Decreti Constantiniani Auctore, non qualemcunque ed Pontificem habere posset. Sed quam verum ei Ioannem Diaconum, S.Gregori, Bio aptam, fui se Pontificem, tam verum ei eundem uisse dictum Constautinianu; aut Diploma Othonis, qualecuis st,huc demnasse Proferat nobis Scholia- se vel unam ex antiquis S criptoribus, qui hunc Ioarinem Diaconia digidis indigitata memoroti nec parum mi militudinis a sertosuo conciliabit.
116쪽
citanquamne ex Othoniano quidem instrumento aperte conuinci potest Ioannem istum,qui seu demumsuerit, Diploma DonatiionM Constan
tiritanae primum composuisse quia nihil aliud hoc Diploma habet,quam Io annem sum scripsisse instrumentum sub titulo Constantini Magni, longa mendaci tempora finxisse siti eiera esse possent, licet
Ioannes iste Edicti Constantiniani non primus conditor sed Interpres un- taxat ex Graecosiιisset. Itas ne ex hoc quidem Othoniano Diplomate aper te redarguitur Baro,sius, qui vult hoc Edictum a Graec uis conscium, ab his ad Latinos venisse non autem a Latinis ad Graecos. Nessolus Barom est in hac opimione, verum etiam silaus a Scholiasticitatus, Cutacitis.
Ne I moramur ampulla Scholi istae, qui dici: Seliquido pronunciare posse, stylo Ioannis Diaconi Latine compositum, postea ab aliquo Graeco in Graecam linguam translatum. Si probatione poscas,aliam non dabit, nis hanc Itobi videri. Riseratsupra, quae in Edicto Constantinianoferuntur depossesso, ibus Romanae Ecclesiae conce tarn in Oriente, quam in Occidente, Septentrionali plaga&meridiana, videlicet in Iudaea, Asia.
Graecia, Africa,Italia, Min diuersis insulis,&c. Et tamen iam ea, tanquam vera,ex Iegatione uiurandi ad Nicephorum Phocam,recitat. Carolum, cuius Diploma Otho, tanum mentionemfacit, vult Scholia-
fessuisse istum,cui Calui cognomen. At hoc opum esse perspicue in poloria Baromiana ostensum est. Falsum esto illud aempore Calui coeptua Pontificibus antiquiores donationes fingi , ad abolendam memoriam beneficiorum Francorum Regum Pipini, Caroli,
Ludovici qui eos sublimauerant & ditauerant. lui a11ira audio mihi aliud. Quae emini nox, quae vel Enptiacae tenebrae clarioniam illam Francicorum Regum in Sedem Apostolicam munificentiam obscurare, vel ex hominum memoria abolerepotuissent Et ut Scholiastes in omnes partes sesemersit, 'nescio cuius Eutropiani Conti riuatoris exsuo Itbrico opem imploret, adiuncto itidem Abbreuiatore Historiae Longobardicae, Andrea Presbtero; nunquam tamen rere olide monstrabit, ea, q thonianum diploma habet de Carolo, quem melior Carosus fugauerit, imperio destitutum annullatum priuaueriticompetere Carolo Caluo.
ait Scholiasset Theodoricum de Nihem facere mentionem Othoesianae
donationis, Lib. dς Priuilegiis&Iuribus Imperij rmis: Cui
117쪽
ppendi cunda. Iost 'luesbo o ciuitates in Marchia Anconitanensi, quamdiu
viveret, pro eius statu Papali tenendo, decentius commendauit. At in literv Othonis iubetur haec donatio esse aeterna, necproselo nesbo sed pro om nibus eius successsiribus valitura. Si quaeras qua ratione Otho III.dic t nos nostra conserimus,ct, de publico nostro dona conferimus cum iam antea manere aliorum Regum ac Principum Pontifex stapo Fideret Restondet Scholiastes; hos odio Comitatus Malia pleraque omniaOthoni primo Imperatori a Leone Pontifice in solenni synodo Romana fuisse nominatim restituta. Sed hanc restitutionem, ei queliteras es puras putas erras,2 anileifabellulas demonstratum est in holodia Baroniana
Addit Scholiasses Neque Othonis primi aeuo adhuc auditam
fuisse Constantinianam Donationem, quippe quam pro nupero commento Otho demum Tertius in hoc Diplomate coarguat. Et tamen Scholiastes in Notis ad Edictum Constantini dixerat, Donatis tu Constantinianae mentionemfacere adrianum primum Ponti-1icem in Epistola nondum publicatam Carolum Magnum quisne Othonemprimum multis annis antecessi. Nes ita siendum, Scholiastem, ut insuetum illum Imperatoribus ο- quendi modum otio seruus Apostolorum,&c defendaricitare aliud Privilegium ab eodem Othone In Hamburgens Eccle concessum , a itidem exordium Otho seruus Apostoloria, c. At Evoldus Linden-brum,qui non itapridem Septentrionales rerum Germanicarum Scriptores uno in volumine edidit,cum multis Imperatorum ac Regum Diplomatibus istud IIamburgens Ecclesiis concessum priuileium integrum euulgauit, hoc Pri DOtho seruus aliorum,&c culpotius dem habeo, cum omnia, quae initam Tomum coniecit, profiteaturse ad fidem veterum Codicum emendasse, partim quoque nunc primum ex archiuis protulisse. Male habet Scholiasten, quod Baronius Tom. . dem Instrumenti ο- thoniam surcillet, ita enim loquitur reumque sese maiestatu Pontificia proclamat, dum quae Benedictus Pontifex suo Rescripto ex thesauro Ecclesis deprompta,vel in ipsis transumptis pro authenticis&exceptione maioribus haberi voluit ussit, imperauit; ipse B pro fictitiis&supposititiis exagitat. At in totosuo
118쪽
Breui nunqliam dixit aut voluit pontifex,rt nimia, quae Coinmissarisios ex archivo si iens producturi exscripturi erant, haberenturpro veris, germaniso sinceris instrumentis;sed tantum hoc imperauit, ut Ioannes et Aurelio Foroiuliensis Archidiaconus , cum sociis ita apographa seu Trai se sumpta priuilegiorum transcribenda curaret, ut cum autographisse originalibus congruerent, ct in omnibus consonarent scit illis tam extra, qli intra iudicium de haberip et tanquam cum exemplaribiis, exquibita descriptasunt, o verbis O sensu concordantibus Quod longe aliud es,quam mandare,ptinstrumentum haleatur in se pro veroo legitimo nam O id quo uasumsturium ct commentitium est, ita Uribipotest exprimi e
nio exemplari, ut cum illo per omisia concinat;quod concinat, tam intra, quam extra iudicium credi positi ac debeat. Ita nec Archidiaconus, neque
Pontifex, quipriuilegia Romanae Ecclesae exseribi mandami ullianis cm huic Diplomati haberi volui quam quod ex reperto exemplari delite is erit expressum. Et Scholiastes bono viro iriiuriamfacit,dum eum contra pu-buia instrumenti dem, plane pronomine suo, de I, γελως in isto munere versatum criminatur, ut qui voces quasdam sequius descripserit, O Dium; omiserit, rigillum quoque non bene inspexerit. Quid eriimflexemplia Visiense die anno cur bat quid rviendosescriptum erat e primosuo conditore, sue ab alio Exscriptore Et certe non in Aurelianosed in exemplari,ex quo apographum desumptum defectumfuisse marissum fit exsi scriptionibus trium publicorum Notariorum, qui omnespatam testatismi Transiris p tum, quoad om-Hia,cum originali concordare. Vbi obseruas neminem eorum sari, Inser 1nentum hoc Othonianum, esse verum aegitimum, sed apographum
sue Transumptum a primigeniis literis non disseri eo Si se Archidiaconus illo in Archivo reperiis Donationu constantia
Uianae Infrumentum,ctapographum indesolenniter ac
siniti prorsus ritu ad Pontificem misisset an deosdem apud Scholiaeen in uenisset ' Haud reor equidem,licetplures Notar 'sib rassent,quam risi Praedicantes, Ludimagistri, dilui MesuPones, quisub Dptiombio sui Concordiae libro immensam auctoritatem concilitarunt. Addo hice in hoc Archiuirepertumfuisset Infrumentum Othoni III. u Onation. Othonisprimi comprehenduntur, omisitque
119쪽
i laruaesos ratione obseruata exemplum ivdesumptum archidiaconmad Pontiscem mi sset Schobiae fidem non commodaret,sed eo viso,stonienssatim corrugaret, imposuras ingeminaret.
Ait Suboli. ei: Ruis, obsecro,istud,quidquid est,Othonis
nomine excogitare S membranis illinere poterat quasi rerὸὰ condito mundo nullus unquam exstiterit, quis alsa In rumcta confecerit 6 Quis nomen Caesaris mentiri & sigillum imitari audebat Fi-Lcet hoc nunquam poII natos homines accidit. Cui etiam bono' Nulli certe ni orte hoc bonum videatur praebere posteris calumniandi materiam. Sed,cuini mal hoc rideatur bonum' Ane Pontificis asseclis aut ministris vllus donationem quidem aliquotComitatuum. sed cum acri&acerba vitiorum taxatione coniunctam, comminiscebatur eamque Pontifici seruandam offerebat' scilicet nullus unquamsui Schisematicae, haereticus, aut alioqui in Ponti cem male assectis,qui linguam in istum,elinque opes ditiones vibrare horreret. Six ullusinquam tam audax exstitit, unde ergo torsa rae, tot inuectivae, tot dentati rei sculi, quibusin lucem extrahendi Caluinianio Lotherani indefessam operam nauant i Non um erat Ponti ho ferre buti diplomatis mentum poterat ne oblatione ad Pontificemseu Archivum Politiscium peruenire, ut hodieraria ad Papamperueniunt, Iicet Uuis Auctoribis
Quomodo vero chartam vel salsam,vel suspectam addo iniuriam vel famosam Praesul sit premus in Chartophylacio secretiori recondebat Quas verὸ in Chartu lacii nonsoleant alser-Ori omni eiuri chartae,etiam aliquandoiniuriosae,ctpro in hostiles, idque a pseritatis memoriam res casitelam.
Porro,quod Sihodiastes iterum dicit Benedictum Pontisce hane Othonianam chartam in vitam probationis rite faciendae, per Legatum Commissarium specialem, &oraculo vivae vocis instructum, Auenione trans Alpes missum, ex archiuis depronti solenniter describi, conserri, auscultari voluisse, S descriptum in optima sorma authentia asse id iteri ni Hico,sa umetit; narunti ex nihil instetie de hac charta nouerat, quando Commissarium stir sum a legabat, sed generatim mandauitpartim coram riua uocela
120쪽
Ecclesiam Romanam tangebant, inquireret, Me verbo ad Ver-hum per tabelliones transcribi, Meorum transcripta m Orma
publicam redigi curaret; θ omnibm rite peractu adse transmitteret. Esne hoc Chartam oth anam in optima forma autheti Zare' Nam
spro authentico reroo legitimo instrumento aut ipse habuisset aut ab a his habendum declara isto oportuisset, rise successoressuos omnibus pro
Minciis abdicaret, solos illos octo Comitatus, qui in Diplomate nomInan
Scire tamen velim, inquit Schol astes, qti id in Othoniano textu sit, quod adeo aspere Baroni aures radat, animum ue offendat. Facilis responso. Fraudes ct imposturae, quae in hac charta non latent, se patent,iam Earonisquam cuiusuis alterius cordati ctintelligentis aureso animum valde asser eriunt. Quaerit Scholta stes An offendat Baronium indicium factum Sedigiti Diaconi falsaris cus hoc enderet, cum Baronius aliquotannis ante Scholiasten ediderit instrumentum Othonis nominefucatum, in quo Ioannes digitorum seu Mutius bis Mutilus seu Murcius Consitutionemsub Consantini nomine aureis literisscripsissesertur quicum mutilatis digitisfuerit, ct inde cogit omen acceperit, miror, quomodo a Scholiastν in Sedigitum transformetur. Nam Sedigito adeo nihil digiti deeIt,utpotius=persit. Maledicentia 2 criminationibus, ne dicam, mendaciis, quibus Othonianum diplomascat et quis boni moderati ingeni, homo non ossendatur,2 ab assensu retrahatur'Scilicet Otho III .in Pontiscem, quem utpatrem venerabaturo reuerebatur ian ale nigropersu sum auram dictauit. Nam quod Scholiastes iterum clamas Baronium falsitatem Donationis Constantiniana: agnoscere damnare, id iterumfusum esse aio. Non ipsam donationem sed nistrumentum Donationis,prout hodie exstat Os audis coarguit Donationem probabilibus coniecturis nitipalam docet, ut in Appendiceprima ostendimus Secerne tandem hodiernumsalsum velfalsatum Donationis Diploma ab ipsa Do
In pilogo valde laudat Scholi essuam operam. Iaudo laudationem nam nisi e laudasset,periculum erat, neperpetim illaudata maneret, aut nouis ab illaudatis,vel Caluiniane laudatis laudaretur. Hanc tamen vociferationem eiu laudare nequeo Quod quidem omnino acceptandum videtur, si simρmumscilicet Baroni , anto uno C fini AE eae