Opera omnia; ex MSS. aucta et emendata cum brevi adnotatione Davidis Ruhnkenii. Studiose ... accurate edidit Carolus Henricus Frotscher. Accedunt indices copiosissimi

발행: 1834년

분량: 499페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

DE VIT ME SCRIPTIS MURETI

aninio carent, mihi quidem antiquitatis moriam satis colere non videmur, et quo erudito holui ne cognosceret, in primis Vero Paulum Manutium, quod in eius scriptis videbatur sibi animadvertisse expressas quasdam X cellenti doctrinae eximiaeque probitatis notas sibi vero paene divinitus contigis Se ut non pedem paene prius Venetiis poneret, quam in amicitiam ipsius familiaritatemque tulimam admitteretur ipsum Ver Manutium, cum aliquot diebus post de Muret sermonibus collegisset, quantopere se Catulli poetae Scripta caperent, coepisse impellere, ac persuasisse tandent, ut 530 quae in eum notaverat proferret in publicum se recepiSSe primo id quoque tempore esse saeturiaru nec diu fidem distulisse, sed totum hoc negotium trium mensium, aliquanto etiam minore spatio, absolvisse Mihi haec tota narratio non multum sane maturiorem

aut seriorem Muret adventum indicare videtur, quam qui in Maium mensem, ut dixi, cadat. Sed quae de caussis, quibus adductus in Italiam venerit, Muretus attulit, fidem ortasse non invenient apud eos, qui caligerum, quaeque e illo aliisque Menagius congessit, aliquando legerunt. V hil attinet hic ea refricare, nee longa oratione Muretum defendere que in gaudeo satis diligenter defendisse auctorem vitae eiusdem in Veronensi ditione. Non p0Ssum tamen quin addam, non modo reli uuam Murcii vitam et cum Manutio virisque aliis probis et integris , statim ac in Italiam venit, initam consuetudinem, ceteram denique quam postea obtinuit innocentiae saniam, luculentum pro illo testimonium dicere; sed eriminationem eamdem ipsam Parisiis et Venetiis sive Patavii intentatain. Cum enim ex litteris his nostris praesertim Morini et Hipp0lyti Estensis salsam suisse constet, atque a malevolorum40-minum odio invidiaque prosectam, nonne idem de olosana illa pares iudicare de qua pro Mureto satis sirinum argumentum, Ut

mihi quidem videtur, peti potest ex eiusdem Muroti dedicatione Commentariorum Λlexandri Λphrodisiensis in VII. Opicorum Aristotelis L. Memmio rem toto, id est, illi, cum quo patrati ab eo

sceleris suspicio commota est. Nam ibi Muretus illum se admirabili quodam amore praesentem esse compleXum assirmat; nunc OPO,

eae quo, inquit, sagitiosa illa nos quorundam coniuratio distraaei ita eum in dies augeri sentio etc. v Nou dic probum, non pu-531

dentei virum, sanum ne liceret arbitrari esse Muretum, si veri aliquid praeter calumniam accusatio illa habuisset, huiusce rei meritionem iniicere, praesertim adeo suavibus et amantibus verbis

sed ista omittamus. Venetiis Muretus cuin sibi publicum docendi munus depoposcisset, accepit ita eni in ipse in Orali 0ne, quam ibidem habuit, quod etiam in altera postea rursum testatus est )

52쪽

Docuit autem publice in coenobio S. Francisci. oe, quod hi-linus tradidit, sub indicavit idem Muretus in ratione, quam Venutiis pariter habuit anno sequenti: uinetiam, inquit, ut

plus mihi animorum adderetis, eae eo me loco docere voluistis, ubi homines ita divino cultui addictos, ut in summa integritate et

sanctimonia vitae, Summam rerum a Timarum cognitionem cientiamque coniunaeerint, quotidianos industriae meae testes habiturus

B. . MDLV. Venetiis erat Mureliis apud Paulum Manuti uni, ut ex litteris Λchillis Statii, quas vulgamus, apparet. Atque hunc eumdem annum mulli Bibliothecae Mureti libri adscriptum habent. Λnthologia editionis Frohenianam M. Antonii Mureli. V netias IIGI Aristotelis Politici libri Graece recogniti a P. Victori et edit Florentiae a. oo2. M. Antonii Murere, Venetiis 532 MDLV. mense Aprili. Plautus Venetias Non. Iulii SIN. etc. Praeterea hoc anno Aonis Octobris rationem habuit, quae adiunctis aliis duabus edita est a Manuti hoc titulo : M. Antonii Muret orationes tres de studiis litterarum Venetiis habitae. Venetiis DLV. Eas Muretus Hieronymo Ferro, Patricio Veneto, Patavini Vmnasitoriumviro dedicavit, literis datis Veneliis ad IX. Kal. ovembr. MDLV. ex quibus litteris sane intelligimus,

non ita prospere omnia evenisse Murcio, ut non etiam ei invideretur a nonnullis et peregrinitas obiiceretur non sane novo nec insueto in viros doctos calumnia eae re, a quibus indigenae, utpote doctioribus, aut laudem aut mercedem percipi et sibi eripi dolent; ' idque ipse Muretus in altera ratione significat, et diligenter sibi sive Xeusandum sive resutandum proponit, cum Galliae regni, ubi natus erat, prudenti elegantique commendatione. Ceterum ex tribus illis orationibus, quae, ut diximus, sunt hoc anno editae, nil propius suit, quam una ut disperiret nisi eam, nescio quo salo, in ceteris editionibus praeteritam Cominiana repraesentasset. Hoc item anno Horatium et erentium a Muret emendatos atque illustratos edidit Venetiis Manutius. Primi litulus est: Horatius M. Antonii Mureli in eundem annotationes. AMPIIanuti de metris Horationis. Eiusdem annotationes in Horatium. Venetiis IIDLV. pud Paulum Manutium Aldi eumque Muretus dedicavit Ioanni vansonio, Henrici Galliae Regis ad Romanum Pontificem oratori, litteris alis Kal Octobr. MDLV. 'bi Λllertiis hic est titulus es Perentius a M. Antonio Iuret locis prope 533 innumerabilibus emendatus. Eiusdem Muret argumenta in singulas comoedias, et annotationes, quibus tum correctionum magna eae

53쪽

DE VIT ME SCRIPTIS MURET II

parte ratio redditur, tum loci obscuriores e sicantur. Venetias A. MDLV. apud Paulum Manutium Aldi F. Ilaec tamen argumenta et annotatione novo titulo, pagina partem aliam pura, proponuntur sic : M. Antonii Muret argumentorum et anno talionum

in Terentium liber. Ad Iacobum Surianum, Patricium Venetum. Venetiis etc. qui quidem titulus et libri pars in Horatio, quem habemus cum inscriptione manu ureti, eae libris M. Antonii Mureti, praeponitur alteri. Sed hoc leve est. Illud est animadve tendunt, quod magni nostra interest, in epistola illa ad Surianum egregiam Italorum hominum atque ingeniorum inesse laudem in qua, ubi rationem illorum damnavit, qui, mi Sso antiquiorum lingua ruri Graecae et Latinae studio, totos Se ad eam, qua vulgo utimur, linguaru Xcolendam conVertunt, admon t periculum esse,

ne, Si hoc malum radices agat, quae Semper, inquit,' propria Italorum laus fuit, ut sol eae omnibus Latina oratione perile ac Scienter uterentur, eam qui sustineant, non multi in Italia reperiantur. tque ibidem Transalpinorum lio ininum vitium notat, qui ad Latini sermonis elegantiam consequendam non rectam ineant,ianas quod pauciores sane illorum se ad Ciceronis, Terentii, Caesaris imitationem componant, sed pervolutantes sine ullo discrimine

omnes Omnium seriptorum libros , e omnium omini Xtione varium

quoddam et multisorine pro suo quisque ingeni dicendi genus eisn-gant pulchrique sibi ac beati videantur, si eam consequantur sa- cultatem, ut de rebus propositis verba tandere animique sui sensus qualicumque Orationis genere ad alios perserre possint. D. Proximus huic annus MDLVI. Commentarios a Muret extulit in Ciceronis Catilinarias, quos ille inscripsit Leonardomo 534cenigo, litteris datis Venetiis a. d. VI Id. Octobr. quae litterae nunc aliis eiusdem Mureli familiaribus additae reperiuntur neque hae solae, sed prooemia praeterea omnia, quae singula orationes V cum explicare aggrederetur, praeposuit vir ille doctus et eloquens. Diligentiores ita fuisse, qui opera Muret ediderunt,

sacile patior; sed quod ceteras aliorum Operum nuncupatorias epistolas vel miserint, vel alium in locum reiecerint 'in hoc moleste seroa fieri enim facile poterit, ut intereant tractu tempori SQ interire vero, quae cura ille et diligentia elaboravit, nemo, opinor, velit itaque nonnullas earum putavimus hic iterum vulgandas quas nimirum epistolas neque Cominiana editio aut Veronensis uno verbo dici poterat homasiana neque collectio praelationum Parisiis a. 1579. adornata repraesentat; Sunt autem Hieronymo Octo

54쪽

hono nuncia paloria libri do Providentia ' orationum trium editarum a. 364. leXio aganticeto purioris ac politioris Philosophiae studiosis in versionem Lambin Ellii eorum ris tole-lis Quo loco non praeteribo illud adnotare epistolam Georgio GoYZio, atricio Ragusino, habere nos praepositam VerSioni Λristotelis libri secundi de pio dicendi, edita Romae losi T. 1 II. s. aZer infra pag. 00. in ea vero dici do Aeoque tibi secundum librum Aristotelis de Arte dicendi nuper a me,

ut commodis auditorum meorum consulerem, Latino Sermone, ut

535 potui, inpressum; non ut in epistolis D l' do dicoque tibi commentarium in libros Aristotelis de Arte dicendi. Tunc enim solum librum illum Latinum sucit, postea a. octo etiam Plinum, umbo S-que excusos unci suo sine ullis commentariis dedicavit. l'l )COmmentariorum Sive ut Muretus vocat, explicationis in Catilinarias duo nos exempla in Bibliotheca Muret repertinus primum prioris editionis Venetae v. o. Gmyphium a. I 557. in cuius titulo Murcius Scripsit manu sua, post Venetam editionem multis locis ab

auctore ipso aucta et emendata et sunt revera emendata quaedam,

plura etiam addita, quae alterum Xemplum Parisiis apud Robertum utombe a. INGI repraesentat mirorque haec non apparere in ea eiusdem explicationis editione, quae inserta est seleelis commentariis in rationes Ciceronis, quos vidi usos Coloniae a. 1621. Idem annus Dos arctissimo amicitiae Vinculo, ut diximus, coniunXit viros duos eruditissimos, Lambinum et Murctum, atque huius veluti societatis tabulas, id est, a Lambino scripta litteras, nos, ut opinor, primi vulgamus. Quid deinde acciderit, et quae caussa animorum coniunctionem direm erit, superius exposui. Damus etiam Manuti opistolam Mureto, e qua cognoscimus, prid. Cal. Septembris Patavii hunc suisse, atque in Euripide describendo utrumque oecupatum. nn Sequentio os . Muretus Commenlarios scripsit in I. usculanain Ciceronis. po- graphum nos habemus hoc titulo Marci Antonii Mureli Com-536 mentot mran in primam Ciceronis Tusculianam liber similaris.

MDLVII. Edila ost haec Commentatio cum aliis Mureli Philologi ei. 'angol stadii a. 1 G02. Νimirum hoc anno Mureliis eum

Ciceronis librum sibi e xplicandum sumpserat, ut docet ratione

IV. 'l' quam tunc paritor habuit mense Octobrii in qua etiam

iis CL aeter insta pag. 560. R. f in xemplo liuius oditionis adscriptum est Muretio ipse uno milia

55쪽

DE VIT ME SCRIPTIS MURET Ia

ann superiore narrat explicasse libros de Finibus t coeperat enim

consiliunt, ut alternis anni modo Ciceronis Orationes, modo eiusdem philosophicos libros interpretaretur Itaque, inquit in ea oratione pag. 55. R. Muretus, primus, ut meminis is, annus in at

quot Verrinae accusationis librorum inplicatione consumptus est; S cundo dissidentes veterum de summo bono sententias quinque libris caepositas accurate persecuti Sumus tertium Catilinariae sibi orationes vindicarunt hoc autem quarto, quem nunc felicibus ingredimur auspiciis decret' animos est ros ipsa sui cognitione pascere etc. Haec mense aiebat Oetobri anno 1. 7. qui erat ex quo

Venelias adierat quartus. Quare Manutius, ' quae ad Tibullum et Propertium ille scripserat, admiratus : Gratulor, inquit, tibi de ista facultate, et eo magis, quod si locis impertitur gloria, novum decus accedet ad Italiam noStram, in qua Sedem auctore atque auspice me uno ita locasti, ut cogitare nihil prorsus de migratione videaris nec vero secus debes valde enim ad litterarum elegantiam planeque ad omnem humanitatem tibi profuit hoc coelum, e quo iam per quadriennium spiritus hauris Lambinus vero in litteris, quibus versionem Ethicorum ad Nicomachum Turnoni dedicat a. d. XVII. Cal. Maii a. 1 o R. de Muret scribit Cuius eloquen- 537tiam ac doctrinam quadriennium iam admirantur Venetiae. 40. Verum e tempore non Venetiis, sed Patavii erat Mu- retus ut quadriennium illud nec exactum omnino sit, nec ad illud USque tempus pertigerit Patavio enit Muretus eum Lambini laborem purioris ac politioris Philosophiae studiosis commendat litteris datis Nonis Martii. Patavio quoque eodem anno Nonis Maii scholia in Tibullum sua inscribit orquato embo Petri . quibus

alia scholia in Propertium adnectuntur, quae Francisco GonZagae dedicavit Kal. Sextil. item Commentarius in Catullum recognitus iterumque vulgatus. De his scholiis et Commentario Manuli epistolae*φ' saepe loquuntur; volebatque ab ipso impetrare, ut longior aliquando esset pervincere tamen non potuit, ' ut qua tum Propertii librum attingeret quod quasi excusans Muretus haec addidit in extremo Tom. II pag. 52. R. ci Atque haec inpra sentia sint Satis nam ut neque ultimum librum attingerem, et in ceteris essem restrictior, id mihi caussae fuit, quod et in hunc poetam et in Tibullum, si quando aliquis mihi Deus ocium fecerit, i

Sio commentarios paro quod nunquam executus est. De iisdem

scholiis Muretus ipse in libris variarum lectionum. Cum Patavii esset Muretus, anulius Venetiis, plurimae inter utrumque liti

stituimus, cum de Manuti loqueremur. Post discessum Venetiis, incidisse in morbum et febri laborasse Muretum, lexander Iusti-

in. 3. P. 20. In Auciar. Opp. Muret Tom. IV. 'g. 593 Ruhnk R. - . Vid epist. Manut Itb. 3 epist. 9. 10. 11. 12. 14. 15. 16 17. 18. 20.21 et 22. - Epist. 10. tusne itarius liber ita mendosus aut obsotrus est, nihil ut as8equare, nihil scriytione figitum eaecogites mitu non Probabis etc.

56쪽

nianus litteris ad eum datis significat Sed iam morbo levabatur,

538 et convaluisse cito videtur. Patavii ergo Muretu non, ut Ven tiis, publico docebat, sed privati in nobiles aliquot adolescentes crudiebat, quibuscum vivebat occasio haec suit, ut nescio quid rum ris adversus uret saniam disseminaretur; quod uret Lambinus indicavit eique respondens Muretus auctoribus valde succenset, indicatque se ea calumnia, quae Venetia etiam perVaSerat, valde On- turbari itaque parum aberat, quin aut in Graeciam aut in aliquas solas terras cogitaret. lque haec nimirum erat, aut accesserat alia caussa, cur Manutius lib. I. p. 10. scriberet, quasi cum eo deliberans: De rebus tuis, quae mihi mehercule magnae curae sunt, consilium dies a lueeret animus certe meus suctuat; ita multa inratramque partem occurrunt placet conStantia, ita, sed si cum utilitate coniungatur utilitatem porro non lucro magis quam dignia tute metiamur quod tu quoque videris signitur in illo lo or,, Vellem hic paullo Pristo τερον vivere liceret. ε Sunt haec Muret postrema verba, sive de sortuna, Si ' de Occupatione sua conquerentis. Finem tamen Deit, accepta Cardinalis Hippolyti Estensis conditione, quem Muretum, in lain illam suam se ut cooptaret, Xpetivisse, discimus ex litteris Cardinalis ipsius et Petri Morini Consilium hoc Muret non omnino probasse anulium, te stis est eius epistola, qua suadet, ut Muretus non modo tranquillitatis, sed habeat etiam rationem conStantiae Suae velitque Palavinam commorationem esse quam longissimam. Interea vero propositam uret suisse aliam conditionem opimam atque adin dum honorificam , avide a multis et ambitiose petitam , quam, quia tuebatur ossicium et Cardinali Estensi promiserat, reiecerit, ex

539 6dem Manutio ' habemus citem necesse fuisse Muret veluti repentine discedere, et Ferrariam se conferreri in quo discessu iacturam secit rei familiaris. Caussam e litteris ipsis quas nos Vulgamus perspicere possumus; quod Cardinalis Estensis vellet Murcium quam primum esse apud Se SUSpicatu fortasse, diem ducere morasque nee tere minus nec SsariaS. Antea vero id percupivisse uretum, et ad facilius impetrandum, monitu amici sui Petri Morini, litteras commendatitias impetrasse a Cardinali ur-nonio, littera iam editae '' declarant. Sed in conditionibus sortasse erat quod uret non placeret aut Xpositum disertius vellet. Idem autem Muretus t 'l' narrat, iussum a Turnoni praecise et sine ulla eae optione se Estensi dedere. Nescio vero ad quem pertineat ambini illud scribentis Murcto, urnonii familiares omnes comitesque laetari, illum te uiliculis et plagis, quibus capta

57쪽

batur, extricatum esse; urnonium ipsum probasse litteras ad eum scriptas gaudere libertatem ei homini non commisisse, qui illum cupide primum et honorifice accersivisset, deinde fastidiose exclusisset, post mutato iterum consilio revocasset. Et bene quidem Mureto cessit, quando Estensis sui liberalitate ac benignitate in eius familia ac domo cium nactus est et plurimum et honestissimum, quod nulla alia re quam litterarum et bonarum artium tractatione consumeret; ut Muretus ipse, cum libros suos variarum lectionum ei dedicaret, publice prosessu est; addens eam praecipus caussam Cardinalem ipsum commovisse, ut aditum sibi ad familiaritatem illius ultro patefaceret, quod ea Studia a puero excoluerat; atque eumdem etiam assirmasse saepe, nullum sibi a Muret genus 540 obsequi praestari posse iucundius, quam si omne tempus poneret in litteris, et litterarum fructum aliquem cum aliis communicaret, quod et ei ornament et aliis usui et sibi oblectationi esse posset. Ita ergo cum viveret Muretus, ut se tanto beneficio gratum exhiberet, opus hoc variarum lectionum ipsi dedicavit. Opus tamen quod emissum tunc est continet tantum libros ΙΙΙ, editum Venetiis eae

vicina Iordani Zileti a MDLIX. Hoc discedentem Venetiis reliquisse se apud Sixtum edicem, scribit Manutio Muretus in idque ibi Manutius se reperisse dicit, mirifice illud extollens μ' Litteris quibus opus dedicat Cardinali Estensi dies adscriptus non

est in editis adscripsit tamen exemplo suo, quod nos habemus,Muretus, Kal. Maii ISN9. Ferrariae itaque errariae iam erat apud Estensem eo die imo ibidem iam suis se Idib. Februarii, Manuti litterae nostrae demonstrant. His octo lectionum libris accessere alii postea nimirum a lo30. a Plantino libri editi sunt universim XV totidemque rursus ab eodem Plantin anno AG atque eodem anno Parisiis apud homum Brumennism. ndreas Seho tu libros alios reliquos IV edendos curavit, editique sunt anno 4606. ita ut omnes sint XIX. quo in lampade Gruteriana f)repraesentantur, et O in eodd. Muret ipsius mss. habemus, et in Veronensi editione ubi tamen postrem IV separatim positi inveniuntur impressi sunt. . Quid autem sibi curatores huius editionis velint, cum aiunt eos libros expressos ad Parisiensem editionem anni loII. nemo, opinor, intelligit nec dici potuisse iam Nic

ronius dis et Freytageta 'o monuerunt. Nos hic tantummodo ani-541madvertimus, omissam in postremis libris interpretationem Graecorum locorum, et in antiquiore editione factam esse VIII librorum a Nicola Nathanael Cretensi, praemissa lectoribus epistola data VenetiisIX. Kal. Quinci locis quae quidem epistola in reliquis editionibus, cum Latine redditi sunt alii loci, praetermissa e St.

58쪽

Λt se hie illo est Nathanael, cuius Graecam epistolam ad Mur tum in antiquiore editione epistolarum huius habemus, ' quae pariter, cur in reliquis praeterita sit, equidem ignoro; et digna est, quae velis Muret laudes in hominem doctum effusas, vel ob Nathanaelis memoriam, vel etiam ob eiusdem elegantiam quamdam

11. Cum in Hippolyti Cardinalis familiam cooptatus esset

Mia retus, Romam eum assectatus est, ibique suisse anno lo60. X

epistolarum inscriptione liquet. Extant etiam inter Mureli rationes duae ad Dium IV. Pont. Max habitae eodem anno prima, ut ei collatum Pontificatum gratularetur, nomine Francisci II. Galliae Regis, cum ob id etiam extra ordinem oratorem misisset Franciscus Ioannem Cabonem a Burdaesia, Episcopi Engulis mensis,

qui consuet oratoris munere pro eo tangebatur, fratrem altera

eadem de caussa dici postridie Id. Decembr. nomine Antonii Regis Navarrae sunt autem antiquioris editionis ' et Λldinae )IV. LV., recentioris Veronensis et Cominianae . et VI. Primam etiam vidimus separatim editani hoc titulo : M. Antonii nu-542 reti ad Pium IV. Pont Maae oratio Francisci II. Galliae et M tia Regis nomine habita Romae postridie Kalend. Mai. anno MDLX. l Scripsit praeterea Muretus orationem pro lsons ΙΙ. Ferrariae Duce etsi, ut in titulo ipso adnotatum reperio, non Stab eo habita. dis Λtque his nimirum annis, et errariensis Cardinalis sui caussa, consecutus tandent est Murcius, quod Vehementissime Xoptaverat, in Galliam aditus ut pateret Fatendum est enim, et testes sunt Lambini litterae, di s momordisse eius animum hanc curam, quam auferre Lambinus curabat, etsi aliquantum negare Muretus videtur Cum ergo Pontificis Legatus in Gallias se conferret Cardinalis Estensis, eum in Gallias sectatus est Muretus. De anno mihi non convenit cum Menagio et δε- ceronio. Nam hi ad annum reiiciunt 1is 62. Liquere autempulo , aecidisse anno Superiore. Et de Estensi quidem Cardinali vel conventus ille Poissiacus rem certam tacit aut enim idem intersuit, i haut in Galliam saltem pervenerat 'l'l' De Muret vero testantur monumenta nostra. Itaque ad Ciceronis usculanas editas cum Turnebi commentario anno lis 4 idem scripsit M. An-D Paris. 1580 pag. 1. J Venetiis inua Marmini Amadorum Bibliopolam Romammi 157 1.

totes pro illi unt.

59쪽

DE VITA, SCRIPTIS MURETI II

Iongus Murem mihi emi Lutetiae res Octobri IIDLXI. Mansisse ibidem consequenti anno, eadem significant naui in libro Taciti 543 odit a Gruphio a lo42. legitur Emtus Lutetiae a Io 62. m suun assibus 12. nosconio Pediano edito Lugduni apud Ioannem Tornesium a. 1o 1. Emtus Lutetiae postridie Id. Marti anno Ici G2. In idola Leonio Thomaei libro de varia historia Muretus emi Lutetiae Idibus Maii a Io G2. In Gallicis vero Λnnalibus Gildes adnotatum est: Donne a Marconto e de Muret par Gabriel Buonia Paris II62. Sed de hoc anno luculentum testimonium extat in Philippicis Ciceronis, quas ex vetustissimo libro emendatas excitalia Muretus attulit in Gallias et Adriano urnebo dedicavit litteris datis Lutetiae Idib. Mart. anno DLXII. v quas sic exorditur: Cum eae Italia octavo post anno in Galliam mihi esse redeundum viderem etc. tque hic ortasse locus in errorem induxit Menagium, ut ad hunc annum reiiceret Muret reditum in Galliam sive alius in Gulielmi Canter opistola scripta Franco furti nundinis autumnalibus anni DLXIV in qua revocat Murelo in Imentem consuetudinem suam et convictum cum urato : Cuius ego, inquit, convictu, cum tu annos duos in Galliam venisses, fruebar. Sedeontra illa testimonia exigui haec momenti sunt; quae etiam Deile eriplicantur, si, quod saepe lit in rationibus ineundis, extrema includantur aut excludantur atque ita ab . os 4 ad 1 GI. octo anni sunt ab anno 1 62 ad 1o64. biennium nisi mavis Canterum, venisse Murelum in Gallias, dicere totum id telnpus, quo in Gallia suit. o Gallicae commorationis tempore epistolas IV )habemus scriptas Iacob Canano, medico; X quarum prima assi-ctum eum novimus eliduum febri tertiana duplici, et sanguinismis Sion e curatum secum habuisse praeter alios, qui eum iuvarent, 544Ηieronymum Lippomanum aliquid illi negotii suis se in Gallia, in

votis tamen habere Italiam itaque illa scripsit Equidem negare non possum, quin tanto desiderio mihi sit Italia, quando fortasses nemini nostrum quod desiderium pariter altera epistola declarat: mi Canane, qui tandem sinis huius tam molestae peregrinationis futurus est Quando erit, ut ad Eridani, aut, quod malim, ad Tiberis ripam inambulantes concinere possimus illud Euripidis, SuaPis 3 laborum praeteritorum memoria I Romanum domicilium tunc desiderasse et amasse, postea multis in locis signis cavit atque in Synonymia Geographica Orteli Seripsit manu sua,

Catulliano versus aemulatuS: Me rato compleae sinu tenet aurea Roma, Roma virum et Plutum omnium amica domuS.

Huius Gallicae commorationis tempore dedisse operam Barthol maeo erro, ut heologiam disceret, insequenti epistola narrat:

60쪽

Gum me male habet, ait, Theolon absentis, quem desidero et

ut discipulum magister et ut magistrum discipulus poperas enim permutare inter nos coeperamus, ut ego eum Graecas litteras, ipse sTheologiam doceret. Multa in his epistolis de rebus gestis eoruna temporum narrat, quae nil attinet hic afferre. 12. Dicenius nunc de annis os . DG4. Assis et lo00. quos quidem annos ideo coniungimus, quod Romam rediens Muretus omnes eos posuit in uno eodemque munere tradendae Moralis,

ut vocant, Philosophiae. Quamquam horum primi, id est lo65., partem aliquam vixisse Lutetiae, testem dabo ipsum Muretum, qui in Synesio Graeco edito a Turnebo scripsit: vitus Lutetiae menSe Ianuario a. 1563. et in libro historia Aethiopicae Heliodori: Mu-545 retus mihi emi Lutetiae anno MMXIII. Sed eodem anno iet petiviSSe Romam, et coepisse publice explicare Ethicos ristotelis libros, eiusdem libri nostri clamant Extat enim in collegii huius Romani Bibliotheca Aristotelis thica od Nicomachum ex recensione Petri Victorii edita Florentiae apud Iunias a. 560. Huic libro puris insertis soliis explicationem suam Muretus adscripsit, praemis Sahuiusmodi adnotatiuncula Deo pi ea licare hos libros Romae AVI. die mensis Novembr. a. M XIII. Pii IV. Ponti is Maaeimi iussu. Atque eodem die rationem habuisse, eam quae nunc ordine VII. γnumeratur, Olim III., ex eius titulo constat, qui nunc ei praepoSitus est. Haec trium illarum, quas diximus Λlexio Daganucci dedicatas, postrema impressa est anno lo64. subiectumque habet in fine, habita XVI Kal. Decembr. 1N65. in Ponte Ver libri, ubi hae tres rationes indicantur Tertia, cum eiuSsem

Pontisicis PitIV. iussu Aristotelis libros de moribus publice interpretaturus esset quod ipse etiam sub extremum rationis eius profitetur ut etiam in sequenti oratione, quam altero muneri Sui

anno habuit. 'ρ Qui de Gymnasio Romano non multis abhinc annis Seripsit, P. Ioseph Carata, inter Philosophiae Moralis D

Ctore numerans Muretum, narrat, i eum docuisse stipendio aureorum centum. Consequentibus annis alias habuit orationes, anno 1564. VII. Id. Novembr. cum venisset ad eam partem, in qua de temperantia agitur anno lssis postrid. Non. Mart. cum interpretaturus esset V librum; lisl, i, demum anno eodem XIV. Id. Nov. cum ad VI librum pervenisset Hoc pariter anno librum V versum a se Latine dedicavi tauditoribus suis praefixa epistola data Kal. Martii. libor hic, ita ut dixi, Latinus

546 ab eo laetus, editus est ad calcem voluminis primi Orationum in antiquioribus editionibus, id est a. 157 1. et lo To. Verum eor-

SEARCH

MENU NAVIGATION