장음표시 사용
491쪽
de contrahentibus sub conditrone. tuum suum effectu, talis copulatio. Ergo licitu erit pascisci de eo ante. Et probatur a simili, licitum est, ubi aliqua necessitas occurrit, & sit non sit tam sufficiens, A vrgens, aci comedendum carnes in die prohibito, adire superiorem, dc ab eo petere licetia, R idem dc fractione Ieiunij, ergo & simili licebit conuenire de matrimonio, si Papa dispens t. 13ixi in casibus in quibus Papa potest, & dispensare consueuit, proqla Osit. Tertia conclusio. In casibus prohibitis, in quibuS Papa di pensare non . ec elusio
consueuit, quacunque catis a etia iusta existente videtur, cy noli certalia 'pacta celebrare, aut cotractus de matrimonio. Si liceret maxime ex causa iussa,& hones a, quae facit ipsam dispe satione iusta& dispensante red 'dit immune a peccato , R dispellatu tutu in co scientia, Sed in casu ista nopossunt iustificare tale pacthim, quia esst in illis in quibus non cotingat dispensatio , R ea non existente frustra sunt tales pactiones, & conuen- Couar intiones, & consequenter ilicitae. Quia & illicite petuntur, & non absque q- ζς ζ p
scrupulo conceduntur, dc dispensatus non manet tu tu S.&c. Et tandem
ex eo constat conclusio, quia umedium hoc, scilicet contractus sub cola ditione, bonitatem oportet sortiatur a fine, scilicet a dispensatione ha- I cratard. . bentis potestatem, Sed talis non potest sanctae stare, ut supponimii S. Er- go, neque medium licitum erit; imo frustra, ut dictum est. Dixi videtur, quia probabile est, poste celebrari contraditim, cum tali conditione: qua Ei editi l .liis in tali casu, pro certo tenendum, promittentem non obligari,& pos 3. de consise recedere a promissis absque peccato , & in hoc casu optime Soto in a. UO δd
S Quarta conclusio. Iuxta praedicta in secunda conclusione, qui sic promitteret adueniente dispensatione, siue fuerit promissio clam, siue publice, sub mortali adimplere tenetur. Patet, quia ut probatum est licita fuit promissio,& sponsalit tu, oc cum omne promissum, sit debitum, tenetur adimplere, si potest : sed facta dispensatione potest adimplere. ergo , N: debet, de cum sit res grauis, mortale erit frangere fidem. Secundo probari potest, quia si non teneretur facta dispensatione ad implere,eo esset quia tu cerat impedimetu, non poterat adimplere, quia interdictu erat, sed hoc non Cbstat, quia promissio tuc teporis facta, fuit licita, no fuit facta pro illo tuc , sed qn ablatu es et impedimentu. Ergo vere fuit promissio ex illo, quod praestare poterat,& in tempore in quo potuit adimplere, quod est quando facta est dispensatio. Et nulla lege est irrita,talis promissio, suo tempore in futurum adimplenda. Sequitur ergo, quod talis sub mortali tenetur stare promissis.
Dixi siue clam, siue coram testibus, fuerit promissio facta. Quia testesmon sunt-, qui eum obligant, sed conscientia de re iuste promicta, & ab
Et confirmari potest hoc exsupa dictis, quod si quis promissit in secre to , post concilium Trident. matrimonium, tenetur sub mortali adimplere,
492쪽
plere, ut supra probatum est, quia licet irritum, & nullum sit matrimo ritum de praesenti, quando sit sine testibus, &ministro,tamen promissio non est irrita J & manet in iure naturae, ut ante concilium. Et quia qui promisit, adimplere potest publice contrahendo, ut disponit sanctum concilium obligatur adimplere. Sic in proposito, qui promisit , adueniente dispensatione, cum adimplere possit, de nullum sit impedimen tum, potest & debet adimplere, & stare promissis.
OV ornodo licite, & quando possit fieri dispensatio in his quae sunt
de iure humano, de quando dispensatus erit tutus, in conscientia, late disputat Episcopus Segobiensis Couarrulitas, in suo q. decretalium. a. p. c. F.nu. 8. 5 Vide Cate. I. a. q.97. 5c alibi, δc Soto.lib. 1. de Iustitia de iure, q. T.ar. 3. de quibus alias suo loco latius. In aliquo casu licita est ergo
sponsio, stib conditione, si Papa dispenset, de tunc necessario adimplenda est promissio, facta dispensatione: quia hoc non est contra determi nata in concilio Tridentino, si in illis sit, in quibus contingit dispensa rio, secus inali 3s, ut dictum est: nam quod possit esse casus , in quo talis dispensatio, de tale matrimonium sit necessarium, est manifestum,& non potest celebrari, nisi talis promissio sit obligatoria : ergo obligat in tali
Et adhuc probari potest, quia si quis extreme laboraret, 3c a medicis
destitutus voveret religionem, si Deus ei conferat sanitatem, quam naturaliter acquirere non potest: tali manet Obligatur voto, si sanitatem recipiat. Quamuis per potentiam supernaturalem, conditio sit adimplenda.Ergo etiam in praesentiarum, quamuis per Papam, sit conditio adimplen- da dispensando, manebit Glis obligatus. Similiter, si fidelis cum infideli contrahat, sub hac conditione, si ad fidem conuertatur, quamuis erat il- legitime personae, si conditio superueniat, quod infidelis conuertatur , fidelis tenetur adimplere promissum. Cotidie. in Hanc opinionem sequitur Adrianus, in .q. Io.de matrimonio contra
decre. p. communem opinionem iuris Peritoru .c.super eo, de conditionibus op-χ-ς-3 Π 7- positis, ut in casu posito illud pactum sub conditione, si Papa dispensat, habere vicem sponsaliorum, de adueniente conditione obligari ad promissum adimplendum. Et quod contractus fuit licitus patet l. in tem-Solo. pu S.ff. de haere. insti. Magister Solo, in .d. 29. q. 2.arti. I.latissime disputat, dc probabiliorem reputat opinionem contrariam; Scilicet ex pacto illo sub conii itione in futurum, si sit inter personas illegitimas, 3c alias inhabiles ad contrahendum, nullam oriri obligationem per aduentum conditionis, & absque peccato quemlibet posse recedere a promissio,licite. Non solum ante aduentum dispensationis , sed etiam post dispensationern . Sed tamen ne videamur damnare huiusmodi pacta, quae frequenter inter magnates, & alios nobiles fiunt, etiam cum intentione, ut vice habe
493쪽
de Ela quisub conditione tertrahit e '7 3 habeant sponsalioru: diximus esse probabile. certe sequeretur, si vera esset contraria opinio. Vidctur ergo tenendum , quod licite fiant huiusmodi stipulationes quamuis consensus necessarius sit post adeptam dispensationem . Et liuerim dum non adimpleta cfl conditio: 'sylues p. oscula, & caetera alia quae possent esse sine peccato inter spons CS: qui verbo. maalias legitime contrahere pollunt peccata esse a iuriaramus. itam Uniu.
- At si post dispensatione siue ignorent, siue sciant, Huiusmodi co
gnati, carnaliter misceantur a fleettico iugali dubiu nsi est , in quacunq; de malit opinione matrimonium fieri validum de indi sibi ubile, id quod fate . ii. dubi. tur ibidem magii r Soto, quia copula consummata, post sponsalia matrimonium facit, non solum quia sponsalia praecesserunt, sed eo quod sponsalia testimonium praestant, quod affectu coniugali contre nerint. Et quia i n casti posito, pactum seu stipulatio, quod o praecessit inter habentes impedimentum, manifestat eos conuenisse tali intentione, Cum nullum sit impeditamentum , matrimonium est validum. Et a fortiori tenentes, ut probabile reputamus, vicem habere sponsa lium, de teneri ad prona istum adimplendum: per copulam subsecit tam tiratri monimn , legitimum est pactum, ek in casu ille affectus habet locum consensus. Sed haec olim vera, modo tamen post concilium Tridentinum ad esientiam matrimonii, requisitum est, quod sit prae sens minister, dc testes , de consensus intelligatur.
AD argumentum in principio positum, ex dictis patet solutio. No
enim est contra conci . Trid. stipulatione fieri inter cognatos de contrahendo mi attamonium, si Papa dispenset, in illis gradibus in quibus contingat dispes atro. Ob id, 3c cla, α cora testibus iniri potest paettim , & polita conditione, obligatio manet. Ac si estent sponsalia Hater personas alias legitimas , ad sensum in coclusiotaibus explicatu . I flet promissio nulla, & rccedere possent a promissis , si fiei ct inter Cognatos, in primo gradu aut inter personas plebeas, quia id difficulter haberi potest ut in sancta Synodo Tridentina est declaratum. Et similiter, siquis sacris initiatus, matres moniti promitteret, si Papa di spe lasci. Qitia, si aliquando sit dispensatum , ut in nostris dic bus vidimus, id tamen raro, & tam rarum , ut fere nunquam fieri dicatur. Et ut diximus in tertia conclusione, ab huiusmodi pactis abstinendit omnino est. Atque in istis magister Soto est audiendus. 3 c. si forte quis contra praedicta ob ij ciat illos, qtia sic stipula i renitur, & ad inuicem fidem darent de matrimonio futuro, si Papa dispenset, in excommunicationem incidere latam contra eos, qui sci enter in gradibus prohibitis contrahunt. &c. ex Clem. unica de consangui. & affin . Solutio est tales non incidere , quia sol Lm est contraeeo S, qui contractum celebrant simpliciter, de absolute in gradibus
prohibitis; Secus quandos tib conditione, ut in casu disputamus i oc
494쪽
ppendis circa Ha qiiis de voto dicta sunt in art. r s. sic intellexit Adrianus , in loco citato, & Couarru. in dicto fiu. 7. α Soto in loco supradicto. Irca illa, quae in articulo I s. dicta sunt, quod ille qui contraxit
post votum simplex mortaliter peccat consumando matrimoni ad arr. Is . um, ea ratione, quia se ipsum impossibilitat ad implendum votum, in p/ψε posset post contra ictum matrimonium, ante consummationem adimplere, religionem ingrediendo, 3c profitendo, . esset matrimonium di sibi utum. cap. presbyteris. d. 27. dc c. insinuante qui clerici, vel voventes. Verum , 5c si conci usio, simpliciter ab omnibus concedatur , quantum ad hoc, quod ille qui post votum contrahit, mortaliter peccet, quo ad consummatione tamen sunt qui distinctionem fa- Soto in . ciant. Nam si votum simplex religionis sit, videtur quod non solum , d 38. q. i. qui post huiusmodi votum religionis contraxit,mortaliter peccet contrahendo, sed etiam mortale sit consummare,at si solum votum sit simplex castitatis, vel votum sit initiandi sacris, quamuis mortale sit contrahere post huiusmodi votum, non tamen videtur mortale consummare. Et ratio discriminis, haec est. Quia iste qui vovit solum castitatem post contractum matrimonium consummando, ideo peccaret mortaliter: quia potest adhuc votum adimplere, ingrediendo religionem, di profitendo: & quia ponit obstaculum consummando peccat mortaliter , sed non videtur, quod talem dc tam grauem, teneatur subire poenam ingrediendi religionem contra voluntatem, quia licet sit Deo seruire & consequenter regnare quo ad seculum grauis seruitus existimatur. Et similiter, ' non teneatur sacris initiari, qui vovit ordinari, Sed sat sit poenitere de contracto matrimonio.
Hό quidem rationabilis satis haec consideratio videtur,& no ta absole e5sum: Verum in V niuersum existimandum consummare matrimonium re matriis post simplex votum, mortale esse, ut communiter doctores affirmant, monium adducit Sylvester, in verbo matrimonium. T. q. . Et ob id quae nos
tibi. di in ius de consummatione matrimonij post votum simplex, de voto simplici religionis, intelligi volumus, quia talis post contractum ma trimonium potest ingredi, antequam consummet, sed qui solum castitatem vovit, non videtur, sic obligatus ad ingrediendum religione, δἰ profitendum, quia nimis graue esset. Ex istis sumimi potest argumentum ad opinionem propositum fulciendam, ut posito quis consummat matrimonium post simplex votum , non solum reddere debitum possit, ut in cap. quidam, de cap. placet de conuersione coniugatorum, sed etiam possit exigere, ut ex iuris peritis Hostieri. & Cardinali, &glo. in c si quis post votum. 27. q. t. Nam& si theologorum opinio communis in contrarium sit, Iu-ι risperitis in interpretatione sacrorum canon. maxime fides adibenda
est , & pie amplecti hanc opinionem decet, & ut alias dictum, est etiasi opinio
495쪽
eirea redditionem debiti quando est votum simplix. 3fi opi nio communis quae Theologorum est vera sit, ut petere non possit , qui obnoxius voto simplici est , Per Episcopum di pensari pote st, ut petere valeat, sicut & reddere , , quod qui post votum simplex
religionis, uxorem ducit possit exigere sicut, & petere omnes fatentur etiam Theologi, quia ad castitatem solum tenebatur in statu religionis, A non alias, ut dictum ex supra. VNum tamen leue dubium sese effert, posito quod vera est contraria opinio, quae tenet post confirmationem matrimonij non posse petere, absque mortali; dubium inquam est, an in tali casu si exigat, an alter sciens, huiusti di votum, dc putans in exigendo mortaliter peccare, teneatur, ei reddere. Videtur, quod non possit, neque debeat reddere, quia cuilibetnaandauit Deus de proximo suo, δἰ quilibet tenetur non cooperari alteri ad peccatum, quia digni sunt morte non solum qui mala faciunt, sed etiam, qui consentiunt facientibus, sed qui redderet iniuste pe- Ad Ro. r. tenti, cooperatur ad id, ergo non debet reddere .REspondetur nihilominus in casu, dato, quod Petrus, post sim' Ad dubiis plex votum religionis contraxit, Se contummavi, δἰ peccauit contrahendo, . consummando peccat exigendo, licet reddere teneatur, tamen Maria eius legitima coniux, reddendo debitum huic petenti non peccat, quamuis ipse Petrus peccet petendo, probatur. Qt aper matrimonium ratum, & firmum , &consummatum, transatio corporum, ad inuicem faeta est. Vt teste Paulo vir non habeat pote I. Cor. q. itatem sui corporis, sed foemina, de econtra foemina, non habeat pote- statem, sed vir. Quia sunt iam duo in carne una. Si ergo translatio tacta est, Maria denegare non potest Petro petenti. Nam si denegare posset, ergo sui iuris est,& suum corpus in potestate: habet,& vera translatio corporum facta non es . Qtiod est: contra veritatem: sequitur ergo, quod ei negare non potest . Secundo, si ab aliquo depositum, quod apud se habet petatur, reddere tenetur iure naturae, quia petit, quod suum est , sed Petrus petens ab uxore debitum, quod suum est, δἰ apud Mariam depositum, petit. Ergo sequitur, quod non potest: ei denegare: & tenetur reddere.
Tertio, si uxor, sic iniuste exigenti posset denegare, eo esset, quia& si petat, quod suum est iniuste petit: & ad malum petit, Sed hoc non obstat, patet si quis depositam pecuniam apud alium peteret ad
prodige consumendum, vel cum meretricibus , vel alias male expendendo, teneretur depositarius ei pecuniam reddere, etiam si male usurum certo sciret, ergo etiam in praesentiarum. Minor manifeste probatur , quia liberi arbitrii est, dc in manu consilij sui relictus est, & si haec ratione praelationis, vel alia peculiari obedientia ei commissum
496쪽
. pendi deptra iri hone iton est, non spectat ad depositariti ea ratione negare, quia malum v-1um Icit certo, quia vitare id non tenetur ex officio. &c. Secus si depcisitum peteret ad interficiendum se vel alium. &c. V Erum contra prς dicta posset, quis obiecere si sciret vir ouod redditio debiti esset in detrimentum fallatis corporalis, posset vXO-ri peteti debitum denegare : ergo poterit a fortiori quando certo scit 1 uelle iii det tandent tui: salutis spiritualis cum maiora vinculo teneatur, quis ad illa, quae animam concernunt, quam id illa, quae solum corpus. Maior est nota, Sc communiter tenent doctores ut est quandoeli timor leprae, vel alterius infectionis.&c. Huius argumentationi S consecutio neganda est, quia in casu qua ι nocumentum corporale est, non tenetur, qui S cum tali iactura de bitum reddere . Quia silc copiam sui secit per matrimonium I salua saalute proprij corporis in carne una, dc id medium est proportionatu, scilicet debitum denegare in casu, illi tini, scilicet ad sanitatem proprii corporis conseria aridam. Sed ad detrimentum spirituale quod in teruenit ex eo, quod quis iniuste petit, non est debitum medium, de negare debitum tam oesi et aliorum malorum causa, dc incentivum. Ob id qua una uis peccet in exigendo alter coniugum post simplex vorum , qui reddit petenti, non peccat; sed dat, quod apud se depositui uerat, sibi imputet, qui male agit exigendo. Et hoc est verum stipposito etiam sit votum castitatis emi silm, ex utriusque consensu.
AD id, quod in principio adductum est, solutio constat ex dictis,
quia etiam si cooperari peccato , ex apostolo non licet, In casu, qui reddit debitum petenti, non cooperatur. Qilla est exigen S, quod apud alium depositum erat, & su iam petit, neque volens ces erat ita risuo , neque incumbit alteri conuigum, cura vitandi peccanti in alio, quia non est medium ordinatum ad id, denegare debit tim.&c. 'Appendix
ad art S 3 de publica honestate.
Circa ista cap. 3. Huit . et q. fession id de inge limcnto publica honestatis , occurrit dubium grEue quidem.
AN publica honestas oriatur ex matrimonio rato non consumma to, sicut oritur ex sponsalibus, ait tale impedimentum dicendum sit assinitas, vel non. Videtur irnpedimentum , quod ex matrimonio rato oritur non consumato, affinitas dicenda non sit, patet quia affinitas est, quaedam amic1tia natural 1S Ol tum habens a carnali copula, se in matrimonio Tato, non consummato carnalis copula, non est ergo neque amnitas erit, maior est manifesta, ex Aristo. 8. Ethicorum.c. I a. R ibidem S. Tho. lectione I 2. Et probatur ex Paulo. I. Corinth. 5. Et e X. c. nec ea. 33. q. I.& c. lis et ionem de eo, qui cognouit consang. uxori S. dcc. . . Prima
497쪽
an ex matrim. non cθnsum. a 'visas oriathr . νγ iI Rima conclusio. Per matrimonium ratum non consummatum, im- I. c6clii Eo pedimentum causari , est: certissimum.
Patet, quia in iure diffinitum, ut late in Speculo probatu est. Et ratio ad conclusionem ess: quia si ex sponsalibus ubi solium futuri matri- . . moni j promissio vinculum , quod publica honestas dicitur, oritur, a
rtiori ex coniunctione rata, dc firma, ortum habebit. Haec conclu.
apud nullum dubia est quapropter immorandum non est in proha
- Secunda conclusio. Impedimentum, quod ex matrimonio rato non z. coesul o consummato oritur, affinitas vocari potest, sicut & vocatur quando consummatum es f. Probatur, quia in tali matrimonio est quaedam amiεitia naturalis, ut diximus ex Arist. 8 affinitas id importat, ut docet. S. Tho. & alij, sequitur ergo, quod Jc nomen poterit retinere. Secundo, maior conitinctio 3c amicitia est, per matrimonium ra tum non consummatum : quam sit illa, quae solum ex sponsalibus defuturo : Ergo dc maius vinculum erit. Et consequentur malu S erit ina
pedimentum . Et non videtur, quod aliud , nisi affinitas , cum medium locum teneat inter consanguinitatem, R itutitiam publicae honestatis. Sequitur ergo quod sic vocari potest. Discilrsus manifestus est. maior, A minor verae sunt, ergo θc conclusio. Et hac ratione morti graues authores , huiusmodi impedimentum,
quod surgit ex matrimonio rato non consummato, affinitatem Voca uerunt. Doctor Sanet. in additio. q. 3. art. q. in solutione ad secun ThQm dum dicit matrimonium affinitatem causat, non solum ratione carnalis copulae, sed etiam ratione societatis coniugalis , secundum quam etiam matrimonium naturale est. Unde affinitas contrahitur ex ipso contraditi matrimoni j per verba de praesenti ante carnalem copulam.
Et similiter ex sponsalibus in quibus fit quaedam pactio coniugalis cietatis : contrahitur aliquid affinitati simile; ut publice honestatis
iustitia. Haec S. Thom. Idem Abulen. Λ1atth. I 8. q.9O. - Tertia conclusio. Impedimentum quod ex matrimonio rato hora J. ccclusio
consummam oritur, Iustitia publicae honestatis vocari potest . Haec conclusio probatur nam: ex sponsalibus de futuro, tale impedimen- 'tum ortum sic vocatur. Vbi consideratur honestas , & decentia, ut eo modo videatur inter consanguineos sponsi,& sponis cum altero ipso erum, ac si essent confinguinitate coniuncti. Ergo a rtiori, & haec cadum iustitia honestatis considerabitur in matrimonio rato, etia in Non consummato. Nam propter unumquodque tale, &' illud maius; Sed sponsaliorum honestas ob ipsum matrimonium contrahendum zpensatur, & hoc modo vocatur a doctore sub . in . d. 4Ι. & consentit Palude ibidem, & Panor. Et iurisperiti communiter , sic impedimentum CX matrimonio rato no consti minato, iustitia publicae honestatis Vocant. . uar
498쪽
cari debet impedimentum ex matrimonio rato non consummato Or-S: Th6. in tum, cum Omnes in re conueniant proprius tamen assinitas dicetur,4. i. q. quam publica honestas. Haec probatur ea ratione, qua certum est: oriri I. a. r. I. maitis vinculum in matrimonio rato non consumi nato, quam in spori. 4, 11, ii flaturo, Cum hoc Via sit ad illud, minus, quam sic vincu-
, fies , lum, quod e X matrimonio consummato Oritur , quod dicitur amni ἀuiu. s. s. tas; sed inter publicam honestatem, affinitatem, nullum datur impedimentum medium, sequitur vocandum proprius affinitatis Impe-s. 6 ih . p Vbii VR honestatis. Quia magis propin uat amni- d. i. q khi prQpri Et auctoritas. S. I ii O. multu in nos mouere debet in hae ea aft., .in parte, cum ipse Theologoru Scholasticorum princeps merito sit. Sub-sΛε. scribit etiam Abulen . in I 8. cap. Matthae. quaest. 9O. D argumenturn in contrarium ex dictis patet solutio: nam &so sit assiuitatem ortu habere ex coniugali copula, ut in iure definitum est, dc ut doctores loquuntur, cu potestas ad copula in matrimonio rato non cosummato sit: SI maior cotracta sit amicita naturali quarta in sponsalibus de futuro, ex hac parte habet, quod cum me diu teneat impedimentum, quod in rato non consummato oritur. Quia talis magis accedit ad veram rationem assinitatis: magis distet ab impedimento, quod solum sponsalibus oritur, quod publica honestas dicitur. Retineant nomen affinitatis proprius, quam publicae honestatis. Et secundum hanc considerationem diueris opiniones, quoad nomen disterentes, concordari possunt, cum medium, nomen eXtremorum retinere potest.
L Erum nunc est magna dissicultas in intelligentia capituli. 3. Seia, 7 124 u. . : si ni *4 conciliJ Tridentini, dubium in quam est, an restrictio& de puta gradibus publicae honestatis ad primum gradum, sithii ea horie etiam in illo impedimento, quod ortum habet ex matrimonio rato no
a , L. . Videtur quod sic : patet, ibidem de impedimento publicae hone-ν ima pa . diffinitum est quod ultra primum gradum non se extendat, sed
impedimentum quod oritur ex matrimonio rato non consummato,
in veritate publica honestas est, ut in praecedenti dubio est diffinitum, sequitur ergo, quod solum in primo gradu tenet. Hoc dubium, ita est dubium, ut merito sit a doctis dubitatum, in di finitum relictum. Quapropter rationibus, & coiitecturis agendum est in dubii resolutione.
coclusio Rima conclusio. Probabile apparet in impedimento, quod oritur I ex matrimonio rato non consummato P publica honestas est restrictionem factam in concilio Tridentino, ut ultra primum gradu non se extendat. Quia ibi dicitur in haec verba, Iustitiae publicae honestatis
499쪽
an exm trimonio non consumato a 'nitis oriatur. 79nestatis impedimentum, ubi sponsalia quacunque ratione valida non erunt. Sancta Synodus prorsus tollit: Ubi autem valida fuerint, pri- natam gradum non excedant. Tunc est argumentum , restrictio ad primum gradum in impedimento publicae honestatis faeta ess, Sc non in affinitate , neque in consanguinitate; Sed impedimentum quod ex matrimonio rata non consummato oritur, consanguinitas non est , neque affinitas proprie, Sed publica honestas vocatur, ergo in tali impedimento est facta restristio, ita ut si dis luatur matrimonium ratum, per religionis ingrestiam, possit relictoa, ducere in virum consanguineum proprij viri, in secundo gradu,& econtra, si foemina profiteatur religionem, vir relictus possit consanguineam uxoris ducere. Secunda conclusio. ProbabiliuS apparet, de merito tenendu impe- 1. coclusi. dimentu ortum ex matrimonio rato non consummato, restrictu no esse
ad primu gradum: sed manere in illo statu in quo erat ante conc.Trid. determinatione. Probatur, si restrictio facta ea esset in hoc impedimeto ad primum gradum, solum eo esset, quia cociliti determinauit, Sed ex concilij verbis non probatur. Patet, quia ibi dicitur, quod publica honestas ex sponsalibus orta, restringitur ad matrimonium ratum , non consummatum, sponsalia non sunt neque dicuntur. Ergo de eis, non determinat sancta Synodus. Maior est nota, dc probatur minor: quia sponsatio, futuram dicit coniunctionem '. & non actu traditionem , quae traditio in matrimonio rato non consummato intelligitur . Secundo, sic potes: firmari ratio, ubi sponsalia non sunt restrictio non est facta : sed in matrimonio rato non consummato, sponsalicium non est: patet quia nihil de futuro , sed est traditio vera realis in praesenti, Ut iam vir non habeat potestatem sui corporis, sed foemina: neque foemina sui sed vir. Vt docet Paulus ad Roma.7.& I. Corin. 7. Tertio odia sunt restringenda, de fauores ampliandi iuxta iuris regulam, sed odiosissimum est ad primum gradum restringere hoc impedimentum: cum ergo solum in sponsalibus loquatur restrictio, ad matrimonium ratum extendi non debet Earto probatur ex ratione posita in concilio sic, ubicunque ratio legis cessat, videtur dc lex cessare, cum ratio legis sit anima legis; Sed ratio legis cessat in matrimonio rato non consummato, patet quia ibi patet datur ratio restrictionis factae in concilio, quoniam in ulterioribus Sc. gene- gradibus iam non potest huiusmodi prohibitio absque dispendio ob- x-lixe r. 36seruari, Sed in matrimonio rato in facie ecclesiae contracto, constare potest, δἰ gradus facile cognosci postlint, quod non sic in sponsalibuS ,latiori mde futuro, Sequitur ergo quod cum ratio legis in matrimonio rato de renun- cesset, , non sit in sponsalibus, quod restrictio facta in sancta Synodo Li-xionib' intelligenda est de sponsalibus defuturo : non in matrimonio depraese tui non consummato per copulam carnalζm,
500쪽
to pendix ad illa qua de publica honertutes Q mitto , quia si in sancto Concilio talis restrictio posita, de matri
monio rato, intelligenda elisit, absque dubio magna facta esset in ecclesia relaxatio, quod indignum tanto concilio videtur, cum ad aedi ficationem, S constructionem a Deo data sit, Sed quod sequeretur patet, quia possiet quis uxorem patruelis sui absqtie dispensatione ducere quod in lege veteri non permittebatur, ut patet , LCui. I 8. i. ρι lusib Tertia conclusio. S. si hoc impedimentum, quod in matrimoniorato, non consummato Oritur publica honestas dici posset , cum proprius affinitas vocatur, ut supra probatum est, Manet gradus prohibiti , icut in assinitate propria, ubi copula carnalis praecessiit. In hac conclusione volumuS supra dicta clarius explicare, ut intelligamuS dOdiorem. S. Rei subscribentes , sapienter satis loquutos, quando hoc impedimentum in matrimonio rato , non consummato ortum est affinitatem vocarunt: de non publicam honestatem , ut restricti offacta, circa publicam honestatem, manente integra lege affinitati Si ex copula licita sequuta non de impedimento hoc intelligatur: sed solum desponsalibus, quae mere sponsalia sui: Sc per verba de futuro celebratur. γ Et rationes factae ad secundam conclusionem probant eam. cocliisio 3 Quarta coclusio. Ex istis sequitur intra quartum gradum, inter colit
languineos coniugatorum, in matrimonio rato non consummato
cum nullo coniugum stare posse matrimonium absq; summi Pontificis, dispensatione. Haec patet ex dictis: nam si verum est restrictionem in hoc impedimento in concilio Tridentino non factam fuisse sed solum in sponsalibus de futuro, manent gradus prohibiti , sicut erant ante concilium , sed ante celebrationem concilij I ridentini non poteranti. tales intra quartum gradum copulari absque dispensatione, ergo neq; imodo possunt: Et sic posito quod Petrus cum Maria contraxit matri monium per verba de praesenti, de dissolueretur matrimoni una, Nullus consanguineus Priri intra quartum gradum posset Mariam ducere si ne dispensatione. Neq; consanguineus Mariae intra quartum gradum posset Petro coniungi similiter. Secus esset si solum essent sponsalia de iuturo. Haec dicta sint usque dum per ecclesiam, aliud sit diiunitum,
argu - Ad argumentum in contrarium ex dictis solutio constat: nam &simentum. impedimentum ortum ex matrimonio rato non consummato, stricte
de proprie assin iras non sit maxime tamen ad am accedit. Ex qua par te habet, quod sicut in amnitate contracta ex copula l1cita, non est, in sancta Synodo Tridentina restrictio facta similiter non sit facta in contracta ex matrimonio rato non consummato. Et quia sancta Synodidus solum restringit, ut ex verbis expressis apparet , impedimentum ortum ex sponsalibus: dc matrimon rum ratum sponsalia proprie non sunt; neq; vocantur cum sponsalia futuram promissionem dicant o sequitur