장음표시 사용
481쪽
tra quae est illius. qui magis distat, Clementis Papae 6.qtis determinat , quod hic s. Pius sidc si rion dum typis sit excusa verum eam citat constitutionem Calderinus consilio I. de consanguinitate. Et ad textum citatum'. c.cum dilectio. Respondendum, Ibi verum tenere in alia prout iatia, ubi talis erat consuetudo, intelligendi dispensationes, in gradibus prohibitis in matrimonio, ut non sufficeret meminisse gradus distantioris, nisi etiam fieret mentio propinquioris. R ita glo. Abba. in c. praedicto, 'cum dilectio, & alij. Quem textum dicit singularem. Felin. in cap. finali colum.fina. de symonia, δἰ eum allegat in cap .postulasti de rescriptis.
num.9. 3c Ty. ex eo aduertens dispe sationem exitire communi intellige iadam esse, nisi consuetudo eam strictius interpretetur, haec Felinus, de id etiam probat doctissimus Episcopus' Segobiensis Couarru .in a. p. Epi
Tamen circa illa verba Pontificis summi Pij quinti, ubi dicit litteras
declaratorias fore necessarias propinqui gradus, Est notandum, dispensationem in casu, duplicibus literis fieri solitam. Primo enim literae dantur, super gradu propinquiori, non dispensatoriar, quia sufficit dispensatio facta, in gladii remotiori, cum tanta sit distantia, & non maiori Sed sicut literae declaratorior, ut docet Philippus Probus in rubrica de cognationὰ spirituali Et ex prcsa liunt verba summi Pontificis, ut i odosis debeant fieri ob id sic te uelidum. 'i . . .
Qui vero defendunt ad literam textum seruandum, cum dilectio. Ut mentiti sat viri usque gradus, moti sunt, quia in dispensationibus quae odiosae sunt, mixtum sub simplici non debet contineri, secundum communem opi. iii c.sing. Misymonia, l. a. in principio.is de verbo. obliga.& in casu, remblior gradus simplex non est, Sed minius ex propinqu1ori,ergo dispensatio non sufficeret dc sic glo. in regula cancella. 29. dictum
Fallities huiusmodi intellectio; quia mixtum, hic non reperitur, ut do-Episeopus sego triensis in loco citato. Ob id sufficit mentio fiat, de gra
du magis distante, ut dictum est. . . l' .
HΙc se sed fieri unum dubium disclissione dignum, circa illa, quae in Appendix
Specubo in hac p. prima, ar. i 3.Striat diffinita de impedimento voti simplicis quod non dirimit contractum sed impedit contrahendum. Quadoquidem contrahens post votum,si dispensationem non habet,mortaliter peccat. Et quam iiis nos ibjdem dubium tetigimus, quid esset respondendum uaerenti: an debeat contrahere matrimonium, modo dubium est, an si quis post simplex votum commissium non constitat, sed petat a suis parocho' 'ut assistat suo coniugi5 seimaris omnibus illis qtile se cundum ii ira antiqua seruanda sunt. Et etiam illa quae in concilio Trideliquod ei constet dei voto
482쪽
voto simplici assistere matrimonio eius, & coniungere tale nubentes ἰtalem moxialiter peccare post votumi inplex, etiam si non ignoret matrimonium validum inre semel contra-
Videtur, quod Parochus teneatur petentem sacramentum coniungit et dare, δἰ quod non possit eum repellere , etiam si constet ei de voto sim'plici emisso. i debitor est alicuius tenetur, ex iustitia petenti dare, quod suum est: Sed Parochus est debitor administrationis sacramenti, ergo petenti tenetur dare. Maior est manifesta,& minor constat ex Paulo. Sic nos existimet homo , ut ministros; & dispensatores mi steriorum. I.Corint. &c.Nalia eo minister certu S praefinitus, & constitutus, ut ad eum fit acces ius liber omnium fidelium, per cuius manus haec pretiosa, quae Deus inuecclesia sua posuit sacramenta scilicet, Christi fidelibus continualcari
s Secundo, si Parochus volenti in matrimonio coniungi. dumodo alia necessaria sint, denegat, facit ei iniuria. Ergo peccat denegando,quod si peccat denegando, tenetur ei ministrare. od faciat ei iniuriam,patet liber est, A potest se ipsum alteri tradere in matrimonio, δἰ non potest, nisi per hunc ministriam ab ecclesia constitutum : Risia sic iniconicjlio Tridentino est diffinitum. Ergo petendo , Parochus iniuriam ei facit denegando, quia debitor est: alias hic maneret totaliter inarditus, quo ad ineundum matrimonium, quia nulla alia via potest,nisi per
Tertio, si minister posset denegare sacramentum matrimonii, A tanquam indignum hunc repellere, eo esset, quia post votum simplex mortaliter peccat contrahendo, sed hoc non obstat: nam minister peccatori de quo constat ei, in peccato esse, quia impq nitens, vAquiae non vult re' cedere a peccato , tenetur sacramentum Eucharistiae porrigere etiam si I. Cor. I i. sciat eum ad damnationem suscipere. Ergo eadem ratione, imo maiori, tenetur non repellere a matrimonio; cum ad susceptionem Eucharistiae, maior dispositio in suscipiente requisita sit, quam in matrimonio:Vt constat. Nam de acrosancto Eucharistiae altissimo Sacrametato, Paulus: aisses,io. i 3. probet autem seipsum homo, & sic de pane illo edat. d. c. Et hanc proba cap p . tionem sancta Synodus Tridentina declarat esset per contritionem, & c'fessionem peccatorum mortalium, non tamen de matrimonio sic , sed Iibere dicit , qui vult nubere nubat, melius est enim nubere quam xxi. Ser. Cor. I. quitur ergo, quod Parochus petenti, post votum simplex .ei ministrari sacramqntum matrimonij tenetur: Non obstante, quod: talis ii taliter
In contra- In contrarium est, quod Christus Redemptor noster, ait nolite san-rium. ctum dare canibus, neque margaritas proijciatis ante porcos.&c.Sed da blatth7. re peccanti mortaliter in casu esset sanctum cani dare & sacramentum ,
483쪽
qua de impedimento voti simplicli . 63
quod sanctum est, & sanetiscat, indiguo peccatori daretur in casu.
Pro decisione dubii considerandum, quod minister qui sacramentum Pri no n . ministrare habet matrimonij, vel est proprius qui habet oves sibi peculiariter commissas, & qui petit, est una ex eis. Vel est sacerdos, qui ex coinmissione potest ministrare, vel ex licentia proprii,vel de licentia ordinar ij, vel ex priuilegio concesso,ei qui petit. Secundo etiam notandum, talis minister qui est proprius, vel habet facultatem a proprio, vel scit votum fimplex emissum a volente contrahere , & petente secrete, siue in confessione sitie extra confessionem. Vel scit tale votum emissum, etiam si simplex, publicum esse,& notorium: eo modo quo publicitas, Sc notorietas, secundum iura , &doctore S re
quisita est. I Tertio etiam notandum, sy talis qui petit coniunctionem in matrimonio, potest petere in secreto, vel potest petere in publico: in secreto esset, si Parochum adiret, duos adduceret secum testes neccessario adhibendos, post diffinitionem conci. Iri. vel potest petere in publico, in ecclesia coram multitudine inter missarum solemnia, in quo tempore ad monitiones publice, debent fieri iuxta praescripta in praedicto concilio. Quarto etiam considerandum venit, uin talis qui post omissum votum simplex petit, vel dispensationem habet , de hoc fatetur ipse, vel non habet dispensationem, sed tamen dicit velle contrahere non obstante voto. Prima conclusio. Qui post simplex votum, contrahere petit a sacerdote non proprio, penitus non est audiendus, sed re ijciendus. Haec est manifesta, quia sacerdoti non proprio, est interdictum matrimonio assistere. Imo non solum mortaliter peccaret, sed esset suspensus ipso facto, ut late probatum est, supra quando de matrimonio clandestino tractatum est. Non enim est minister sacerdos, eo quod sacerdos sit, huius sacramenti matrimonii etiam in extrema necessitate. Nam& si sacerdos quilibet in Noti. extremis existenti, potat baptismi sacramentum, de poenitentiae ministrare, quia hac sunt sacramenta necessaria. Non tamen posset in illa necessitate matrimonij sacramentum ministrare, quia necessiitatis non est, ut r. conesu. supra diximus. I
Secunda concluso. Sacerdos non proprius) quamuis sibi commissum
a proprio, vel ab ordinario, vel a Pontifice ex priuilegio, petentem ma trimonio copulari, post votum simplex,sine praeuia dispensatione, siue sit in secreto, siue in publico, siue votum, sit secretum, siue publicum reijcere debet, & nullo modo in matrimonio coniungere. Haec plures habet partes, & facile probatur. Patet, quia quicunque alicui praebet peccati occasione vel faue aut fouet peccatu, peccat, sed minister qui proprius non est, si petentem post votum simplex audiret, occasionem daret, de faueret, S Queret, pe)ccatu, quia talis contrahens mortaliter peccat. Sequitur, ergo quod sacerdos non debet audiro,siue secrete,sitie publice petat.
484쪽
Pater, quia si teneretur audiro; esset, quia habet licentiam i propri6: ha
hoc non obstat, quia licentia non est ad dissipationem, sed ad aedificationem: Neque ea uti debet, sed potest reiicere, quia si oculus tuus, vel pes ..... iςδ0 λ λιδ te, pro ijce ab Ste, docet Christus. Cum ergo scandalizeemλim s. in ca tu talis licentia: cum cooperatur peccato mortalli alterius, sequitiata quod est xij cienda: nam damnatione digni sunt, non solum, qui faciunt, Rom. r. led uia1 contentiunt facientibus. In casu enim potius mortem subire debet, quam proximo in mortali fatiere.
Item, quia si talis sacerdos non posset reiicere petentem esset , quia ei tenetur, Jc debet reddere, sed talis, ut suppono non tenetur, quia non est proprius. Et iam potest non uti licentia concessa a superiori, vel proprio. Divi siue petat in occulto, siue in publico, quia absque scandalo activo, potest ad proprium remittere,i & non acceptare licentiam,vel commissio M iiii. . 'i ct m, quod si scandalum oriretur esset acceptum, & non datum
Pharis eorum, quod vitare nullus tenetur. l H
Dixi supposito non sit talis dispensatio, quia si esset, tunc sorte esset peccatum non audire petentem maxime in publico, quia tunc audiens, non es t proximo occasio peccandi, cum post dispensationem pelccatum non
3. conelii. Iertia conclusio. Proprius sacerdos petentem matrimonio coniungit post votum simplex, ante dispensationem: sirid sit secretum in in secreto petat, etiam coram duobus testibus, potest reijcere, & non tenetur audire. Probatur. Quia si teneretur, eo esset, quia talis petit ius suum &c. Sed hoc non obstat, quia talis indignus est, dc incapax pro tunc, illius quod petit, quia indigne, in peccato. Et ob id aministro fideli cui commis etira est talis ovis, repellendus est ne peccet: in sermandus . Neque scandalum sequitur, quia potest rationem facti dare ipsis duobus adductis testibus, vel ingeniose detrectando: dummodo non mentiatur; vel si opus est aperte dicendo de impedimento, dummodo id sciat extra confessio inem , quia si in confessione scit de voto, coram duobus testibus petenti
non liceret denegare, ne eflet reuelator conses Sion iS.
Conelu. tarta conclusio. Proprius sacerdos sciens votum simplex em1ssam petente matrimonium secreto, vel coram duobus testibus, solum ipso ne ogante, tale emisisse votum tenetur audire dc si non sit aliud impedimentum, gdhibita sunt necesssiaria coniungere in matrimonio. Haec proba rtur, quia in tali casu qui negat votum fecisse est audiendus, de minister tenetur ei fidem dare, quia nou potest probari tale votum, ut suppono Et dato quod minister certo sciat eum emisisse, quia tamen potuit esto, quod non habuerit talem intentionem vovendi, seu obligandi, vel quod i aliqua conditione fuerit emissium: eo affirmante non teneri, est credendum.Itaque disterentia est attendenda inter hos duos Milicet inter illum, iqui cum secrete, vel solum coram duobus testibus, petit quidem po st
485쪽
tum emissum, quod fatetur: de quo tertia conclusio loquitur. Vel petit, sed negat votum esse, de quo loquitur haec conclusio , quamuis ministro constet, quia videtur petere ius suum, secus est et, quando fatetur votum, quia tunc certo scit eum mortaliter peccare recipiendo sacramentum: &ob id denegare debet, in secreto. Quinta conclusio. Si quis post votum simplex emissum publice petat in s. c. Aesu. ecclesia, coram multitudine in sacramento matrimonij coniungi, dummodo alia necessaria sint adhibita, Si votum sit secretum, & hoc constet ministro audiendus est, dc non reij ciendus. Patet, quia ille petit iussuti,& probare id potest, & minister non potest eum tanquam indignum reiicere, neque indignitatem probare, quia secretum est. Ergo sequitur, minister tenetur ei ministrare. Item inlinister tenetur proximi famam illaesam seruare,& eum non scandaligare: Sed infamaret, & scandalizaret, si in casti posito, in publico de negaret : ergo tenetur ei ministrare. Haec conclusio, etiam dubia non est. Sexta conclusio. Si quis post votum simplex publicum, de quo constat, petat a proprio sacerdote copulationem in matrimonio, etiam si nullum sit alias impedimentum, & interueniant alia necessaria, si tamen dispensationem non habet reiiciendus est, δἰ nullo pacto est in matrimonio copulandus. Probatur, ad proprium parochum spectat ex officio, omne mortale peccatum vitare quatum in se est, de eius occasionem in sibi subditis,
Sed admisionem taest. Que peccet, Snifesta, elum, qui
Neque qpetendi, que sibi ite petit, quam si sblicae, qu
486쪽
pendix de illo A D primiana ex dictis solutio constat, nam si proprius si minister,
tamen a Deo constitutus, ut debite ministerium exequatur, & ad salutem, S non ad condemnationem. Et est nainis er,dc debet quando iuste petatur ministerium. In casu tamen iniuste petitur, ob id non tenetur,
neque potes: licite, si secretum sit impedimentuni, secrete petat. Vel si publicum, publice petat. Nam si alicui qui voto simplici obdigatus est ,
si ietat ab aliquo: an si post: votum contrahat matrimonium tenebit, non Hostibi, 'respondendum quod tenebit, neque contrarium, ut placet Hostiensi , ne talis sumat occasionem peccandi, ut nos late adduximus in articulo Abule su- 1 .Speculi in prima parte, a fortiori licitum non erit de facto in matri-PI RV Sς naonio copulare habentem tale votum, antequam habeat dispensatione - Non tanti periculi est dicere qtiod verum est, quantum est actu cooper ri peccato Ciu S.
Ad secun- Ad secundum die una est in conclusionibus, quod in casu minister denegans, &reiiciens a coniunctione matrimoni), iniuriam non infert: quia qui petit post simplex votum iniuste petit. Ideo illicite exequetur, scilicet cum peccato mortali. Et dato quod sit minister deputatus , dc absque eo celebrari non possit naatrimonium, iuxta praediffinita inconcilio Tridentino: tamen habet in se impedimentum, de sicut licite denegat ei, qui in gradu prohibito affinitatis, vel consanguinitatis vellet coniungi ante dispentationem, ita etiam ei qui post votum simplex petit, quia impedi
mentum habet,eo quod sine mortali contrahere non possit, quamuis si de facto contraheret matrimonium valeret. Quia minrstro incumbit, non luna attendere ad impedimenta, quae contractum dirimitur,sed etiam ad
id, quod impedimentum priaestat ei, qui petit alteri in matrimonio con iungi. Ad tertiit. 8 Ad tertium etiam pater solutio ex dictis, quia petenti sacramentum Eucharistiae in peccato, si sit secretu, & secrete petat, licite denegatur. Quia iniuste petit, Sc sic qui post votum simplex nubere vult . Et similiter sicut peccatori occulto, in publico potenti, denegari non debet a proprio parocho ob scandalum vitandum, dc infamia petentis.Ita etia, ut dictum est, petenti in publico, si votum est secretumi, non est denegandum, ad tollendam infamiam. Et sicut publico peccatori publice petenti,eucharistia deneganda est: Et obligato voto simplici, publice de quo constat , si publice petat ad nuptias transire, denegandum est.Qma non sequitur scandalum, neq; Infamia, immo vitatur, dc sibi imputet, dc quaerat dispeiis tionem, & poterit iuste petere, Sc minister tenebitur ei dare. 8 Et quidem de impedimcnto in confessione cognito quid Teologi loquantur non ignoramus: S communi sententia Omnium probatur: quod confessio ii ullo pacto est reuelanda. Et casu quo in confessione impedimentu iri cognouit, quo stante matrimonium stare non potest: ut quia cognouit consanguineam uxori S., c. dc petit qu i 4 matrimonio copulari.
487쪽
in quo es impedimentum voti simplicis. 6
Iude ait, & sequuntur omnes, quod si non est proprius parochus, nullo modo debet iungere in matrimonio ne videatur cooperari peccato. Sed si Parochus fit Palude ait, quod etiam si posset declinare sine suspitione reuelationis confessionis non debet, quia ille petit ius suum. Sed tameprobati & non poenitendi autores putant, quod etiam si a Parocho petatur coniunctio in matrimonio, qui impedimentum scit in confessio ne, quod si potes: Parochus denegare sine infamia, dc periculo detecti O nis confessionis, debet facere, ne cooperetur peccato illius. Et materiam de sigillo tractant doct. in . i. 21. & aliqui, dist. 18. & vide hsed inain codice de poenitentia, in quaesL de sigillo,&Adrianum, in qsuq. desigillo, qui casum adducunt de Parocho, qui nouit in confessione impe dimentum, quomodo se debet habere in illo; qui vult contrahere. Et respondent, quo pacto in secreto debet deest nare. Et in publico, ne sit scadalum, dc confessi ionis reuelator, debet eos coniungere. Ex omnibu Sistis ergo aperte colligitur. veritas illorum quae diximus in dubi j resolutione, quo pacto qui impedimentum voti simplicis cognouit, Ac non in confessione, se debet habere reij ciendo petentem relatrimonium celebrari, ne videatur cooperari mortali peccato volentis contrahere, post v Otum si1nplex, sine dispensatione.
HIc potest esse dubium quandoquidem in concilio Tridentino,circa
matrimonium multa sunt innovata, & clandes inum, quod sine testibus, & proprio ministro sit irrittim est , R nullum. Et de coactione loquentes diffinitum est, quod matrimoni iam metu contractum, qui iussus dicitur; de cadens in virum constantem, iure naturae nullum es f. Dubiuinquam potest esse. An etiam sit irritum, nullum, si coactio sit ex parte nainistri, vel ex parte testium, ut si quis metu mortis cogeret parochuassis fere suo matrimonio, vel cogeret tes es, qui nollent adesse. yidetur quod matrimonium fit nullum 5c irritum, patet; ex aequo deessentia matrimonij sunt contrahente S, Minister proprius, Jc testes: ita ut uno istorum deliciente nullum sit matrimonium . Vt patet ex determinatione concili j , insessione et . c. I. Sed si sit coactio, metus cadentis inconstantem virum, respectu contrahentium est matrimonium irritum,
nullum. ut patet ex late dictis , 8c ex it: ribus citati S,ergo etiam si sit coa ctio ex parte ministri, Jel ex parte testium erit irritum, Jc nullum, patet quia eadem videtur es th ratio.
PRO dubii solutione oportet aduertere, quod finis, vel intentio patrum concilij in diffiniendo irritas este contutactiones connubiales clam celebratas: ea ratione fuit, qua testimonio deficiente, facile diuerti pote it a vero, de legitis no coniugio.& ob id sancta Synodus potestate, Ubi tracilia a Deo, illegitimum declarauit connubium sine testibus celebratum,& Parocho, vel alio ministro, de eius licentia. I a Sectando Pilud
488쪽
Secundo etiam considerandum hanc restrictionem factam adeo 1sse'Od: olam, ut & si videatur ex una parte in fauorem matrimonii factam , ut modo dicebamus, Sc ex hac parte ampliari habeat, ct ample intelligi:
Iuxta iuris regulam fauores ampliandi. δ c. Ex alia parte constat od sam esse restrictionem, quia illa connubia, quae ante iure naturae videbantur rata & fuma, sunt irrita, & nulla & ipsis contrahetibus quod amodo sit ablata libertas, quominus liber possit seipsos alijs tradere in matrimonio: quapropter restringi debet, cum Jc odia restringe da veniant. I. conelii. I conclusio. Coactio seu metus leuis illatus Parocho, vel testi- L bus non facit irritum matrimonium si alia sint omnia requisita.
Haec est clara: nam si talis' metus leuis non annullat matrimo uium ex parte ipsorum contrahentium, ut late probatur in artic. 8. Ergo nec eriun ullum , si metus leuis sit ex parte ministri, vel testium.
eonelu. Secunda conclusio. Metti S cadens in constantem virum , qui secun dum iura irritum facit matrimonium illatus contrahentibus , non irri
tat , si sit ex parte ministri: vel testium, dummodo sufficienter testimonium perhibere possint. Haec probatur, si irritum, & nullum esset, si
metus sit ex parte Parochi, vel testium, maxime esset, eo quod sancta Synodus modo ad essentiam matrimonij, & assistentiam ministri reqnirat, & testium, sed non ex hoc probatur irritum . Patet, quia sancta SP nodus testes requirit, & ministrum, ut testimonium perhibeant,& con stare possit ecclesiae de tali matrimonio, sed etiam quando est metus ca- dens inconstantem virum, ex parte ministri, vel ex parte testium potest constare, & possunt ferre testimonium, ut manifestum est Sequitur ergo quod non est irritum. Confirmatur, quia hoc est odiosum ergo restringendum non ampliandum , sed secundum iura autiqua noli erat irritum, quando metu Sex parte testium, vel ministri, quia requisiti non erant, neque modo sancta Synodus Tridentina disponit, determinat. Sequitur ergo, quod id, quod de contrahentibus dicitur, non potest extendi ad ministrum,& testes. Manet enim ius tam naturae, quam humanum in suo vigore.ut ante Concilium Tridentinum. 3. conclu. Tertia conclusio. Si tanta esset violentia illata ministro, vel testibus,
Ut ea ratione praesentes non essent moraliter , ut testimonium perhibere pollent de contracto matrimonio, irritum, & nullum faceret matrimonium. Volo dicere in conclusione, quod 3c si iura antiqua, quo ad coactionem non diffiniant de ministro, neque de testibus, quandoquidem non erant de substantia matrimonij: tamen post decretum Concilij Tridentini, ubi determinatum est ad substantiam matrimonii, & proprium ministrum, & testes assistere, si violentia talis esset, ut attentionem tolleret ministri, vel testium, ita ut testimonium perhibere non possent,
489쪽
quae de coactione In matrimonio ficta sunt
non esset validum matrimonium. Pater, ad validationem contractus matrimonis, praesentia ministri, & testium reqtii sita est, non qtraecula que, quia si dormientes adessent, vel ebrij, aut penitus ad alia conuel si non esset praesentia moralis δἰ humana quae requiritur. Sed quando per coactionem testimonium ferre non possitiat, neque intelliguntur, quae fiunt, neque de mutuo consensu testificari possunt ; non est praesentia quae requisita est. Sequitur ergo, quod matrimonium esset nullum, Ut di ximus quando de praesentia testium ministri loquuti sumus. Haec
enim clara est.' Neque impedimentum in casu eueniret, quia metus, Vel coactio est, sed quia est obstaculunet ad testificandum, &ob id, si ab 'tie coactione
simile contingeret, ut dementati, vel daemonum operatione , vel alia via, testes A nainister, non perciperent quae fierent, & testimonium fer re non possent irritum, de nullum esset matrimonium, ex determinatio
ne Concilij Tridentini. AD argumentum in principio positum ex dictis solutio clara est. Nam de si in sancta Synodo ad substantiam matrimoni j requisitum esse ministrum, δἰ testes sit diffinitum : sed non eadem ratione, quia in
contrahentibias requisita est plena libertas, quae secundum iura, ita est necessaria, ut impediat matrimonium: ob id coactio seu metus cadens inconstantem virum, irritum facit , ex parte contrahentium. Modo requisita est ministri , de testium praesentia, non ut plena sit libertas in eis , sed ut testimonium perhibere possint de contractu: quapropter si id possint praestare, coactio, vel metu S, Hon Impedit . .
DVbitatur circa illa quae dicta sunt de matrimonio contracto sub Appedi κconditione futura: an modo sit licitum post Concilium Tridentinum contrahere, vel de praesenti, vel de futuro . clam sub conditione, verbi gratia sic, ego duco te in uxorem, Vel ducam, si Papa dispenset in appositia impedimento . Ratio dubitandi modo est post Concilium Tridentinum, eo quod matrimonium ad essentiam requirat,& ministrum, de testes, quod olim non Crat. Videtur quod non liceat sic contrahere, neque de praesenti, neque de futuro patet, quidquid fit contra legem iustam receptam 3 c. Illicitum est, sed contrahere clam, est prohibitum iusta lege.&c. Ergo; maior est manifesta, de minor probatur expressis verbis tincti concilii, in sessio. a . cap. I. Ubi sancta Synodus praecipit, quod contractus matrimonij non fiat, nisi praesente ministro proprio, & testibus, 3c aliaS contrahentes inhabiles prorsus ad sic contrahendum declarat. Sequitur ergo quod non licet alio modo contrahere. In contrarium est, quia ius naturae ablatum non est per Conc. Triden
tinum, sed ius naturae habet, ut quis possit se alteri tradere,omni seclu-
490쪽
Pro decisione dubij notandum est, quod impedimenta ad matrimoniuconrrahendum quae non solum impediunt ne contrahatur, sed etiam dirimunt contraditura, sunt in duplici differentia. Nam quaedam sunt in quibus, & si possit Papa dispensare, raro vel nunquam dispenίat, Vt in primo gradu cotas angit initatis, in linea transuersali, & in primo affinitas. Ali)sunt gradus, in quibos Papa dispensare solet. maxime cumma gnatibus, Si potentibus, ut est in secundo gradu consanguinitatis, inter filios duorum fratrum &c. . Secundo notandum quod, supp9sito quod possit contractus celebra-Imb conditione, si I'apa dispenset, potest esse dubium : in dispensatio
Iec dere sine peccato, sicut etiam promisit sine peccato. Pinconclusio. absolute considerando, quando est: impedimentu I quod dirimit contractum matrimonium, neque de futuro, neque de praetenti, neque secrete , neque pu Mice, licet contrahere, etiam apposita conditione, si Papa dispenset. Patet, quia absolute considerando inire contractum contra legem iustam, non licet, sed lex iusta est de impediment 1 S, quibuS existentibu S matrimonium ratum esse non pὁtest er contra tabem contranere, absolute loquendo, illicitum est,sicut & illici in diebus ab ecclesia prohibitis, carnes co medere, & m die ieiuni; cornare; Non alia ratione, nisi quia contra lego iustam absolute loquendo agere, illicitum est. Cum ergo sint impedita
f Secunda conclusio. Ex iusta aliqua causa contrahere, etiam occulte sub conditione si Papa dispenset, in casibus illis, in quibus continetit spensatio ; licitum est. Ut si coueniat inter nobiles ob bonum paci Vecuius familiae. & est impedunentum , vel consangui. vel affini. in quibus Papa, non solum potest dispensare, sed &solet. Ex aliqua rationabili
caluei 1 cIta, tali Sconiuncti O, 1-, 8. poterit esse necessaria. Et 1b
saconiunctio, ab ue dispensatione fieri nota potest. Ergo & diso ense-tio poterit este lusta, imo A neces licia, tam ex parte dispen antis.ouam ex parte contrahentium. &c. Sed non ocissio, has 1;. - . δ' 'Τλqμδ
talis dispensatio, nisi praecedat tale pa una, vel promissio hic matrimonio, ergo licita erit. Maior est manifesta.& in nos iam e
nam si non sit conuentio inter eo8 ,& alloquutio de futuro matrimonio& promissio. quod fiet Papa dispensante: nunquam sortirettur in pe pe