장음표시 사용
51쪽
nosci filiam ob causam. Est enim Optima eamque Praesertint, non solum veteres editiones, sed etiam octo antiqua exena pluria quibus no utimur et Veronense, e quo OXcerptae variae lectiones adscriptae sunt margini oditionis Manutiniam in meo exemplari SenSta autem horum e boruin is mihi videtur esse. Cum ageretur apud Cornelium do venia lapsorum, illo autem dubitaret an vero et ex animo rediisson ad occlosiam, stantium vero fidem prop- toron interpellaret, ii retulorunt quosdam ex lapSi tum oro inflatos esse, quia nimirum tormenta paSSi erant Pro mino Christi, adeoque hinc suberbiam captabant, alios contra molle admodun esse, tristes, nimirum ob casum situm. Sitnt enim molles in calamitate mortalium animi ut scribit Tacitus. Hinc colligobat Cornelius testimonia non sesso idonea ad probandum illos esse penitus mutatos. Itaquo recto Rigaltius existimavit veram ess lectionem codicis eronensis, in quo scriptum erat id tamen non idonea BALURIUS. Coustantius OS M. Manutianam, tumorem illum horum mollitum jam adnuntiabant quem ego, hic quidoni relicto Balugio, cujus rationes mihi minus Satis- secerunt, nUne Secutus Sum. Lectionem illum horum codex uterque meus tuetur. Habet vero Fellus in oditione sua
illorum Mox recto recepit sc e pro des Balugius. Ibid. l. 28. Maximum Do quo pluribus actum est ad Epistolam I. amelius scripsit illum passum SSe martyrium sub Maximino. At in martyrologiis scriptum est id evenisse Au Valeriano Vide Baronium ad diem 19. Novembris. BALUZIUS.
Ibid. l. 29. sed quoniam multa praecesserant ab eis designata Id est, patrata et consecta. Quo intolloctu do Evaristo in superiori pistola dictum est, Majora ero etyrariora hic designavit. Quocirca Consessore moX a presbyteris rogati esse dicuntur de ii quin ge88erant. COUSTANT. Ibid. l. o. coepiscopi nostris Corb. S. coepiscopo nostro. Retinendum coepiscopis nostris, qui scit conventibus aut conciliis ea do causa congregati interfuerant.
Quippe initio pontificatus Cornelii testo Eusobio lib. i. cap. 43. Sexaginta episcopi et presbyteri ac diaconi multo
52쪽
plures, cum in unum convenissent, Novatianum eique adhaerente condemnarunt. Saltem vero hic notantur Pompeius ac Stephanus Ahi episcopi, qui Cornoli ordinationi
intorsuorant. Cornelii litorae his commemoratae non eXtant.
P. 18. l. 2. exigerentur ingererentur Bod. I. FELLUA. Codex Gratianopolitanus, interrogarentur. Quae lectio videtur esse melior Sod alii codices et editiones repugnant.
Ibid. . . trentummodo circumductos commisisse c. I antummodo subscripsisse calliditate ejus circumducti, toto Se commisisse quoque Schismaticis Bod. I. at neque in istis inesset utrumne scisse, tantummodo circumduetOSSe, Ut puterentur ei manum quasi in episcopatum imponi, qui criniis coteris haeretici fuissent, et ne Xprobrarentur. Ver nec quidem in isti litoris inesset scisso tantummodo circumductos commisisse Se quoque Achismati, et Berosis auctores suisso ut paterentur ei manum quaSi in episcopatum imponi qui cum haec et colora suissent exprobrata, ut abolerontur et de medio tollerentur, deprecati sunt. Bener Ed Oxon. Edidi ego x his scriptis odi. 1. Ut Vatic meisque duobus voces, subscripsisso calliditate ejus, ante circumductos, quae in editis non comparent omisso tamen totos post circumductos ut in codd. Veronensi tBenovent. Cotorum haud malo habui editio Oxon in episcopum imponi pro in episcopatum imponi. At infra in
Epistola ad Fabium Cornelius scribit, του ἐπιθέντος υτψχεῖρας ει πρεσβυτερίου κληρον. l. 6. Ibid. . . aerosis auctores fuisse Hic quo lite relinquendum esse censui alugium, qui hceroticis pro inresis, ration nulla datu in textii quidem suo repraesoniat. Certo luction0m alteram praestant editi duat ilice circiter an I 8O,ot Erasmi Manut. Moret Rigali Ozon. Gustantiique. Mae- rosis ses jure damnandos esse hos vid confitentes, ' ait quidem Anglicus interpres, solum propterea quod edis plena novum opiScopum constituissent, haud nacti causam doprivation alteri ua. V At rectorituoruS, ala non locquoquo loco opinio Novatiani do nitentia voco inresis
53쪽
indi cotur, sicut infra, ubi uiui uin Novati unum consessoros isti schismatici/m et hiareticum hominem appellant, tun vero in isto lo iis lona consossori vis Cypriani loco ; Posteaquam vos de carcere prodeuntes schisinaticus et inreticus erroreaecepit. p. I. l. 4. Conser Oustulit paulo infra pag.
a. t ad init Epist. Cornelii ad Fabium . . O. P. I 8. l. Ira contrahi presbytori una Ait tam Foliusquam Julii Zius, hunc suisso presbytororum ecclesio Carthaginiensis consessum moniolia hoc illis excidente, praenaanibus o habere Coritolii Romani, noli Cypriani Cartha giniensis pistolam. Ita et serrat unluZiu infra Pagg. 4.ot 6. Ibid. l. I 5 personam eorum Formam istam dicundi dos n-dit Salmasius contra Milionum soloecismi Se neeusantem. Ibi d. l. 18. subj0etas logos Ait Anglicus interpres cl. Marshali; 40rdita sunt istaec concilii iocosesani vetus - tissimi suffragia, quod valde dosondum est. Ibid. l. 19. Sidonius Pamulius addidit et Macarius, ex conjectura tantum, ut ipsemet fatetur, quia illum cum miseris rediisse ad ecclesiam patet e tribiis sequontibus epistolis. Nos expunximus, quia Macarii nomon in nullo
eorum veterum XoInplurium reperimus quibus usi sumus,noquo in ditionibus quae a mollianam antecesserunt. Α-LUZIUs. Ipsi his tamen alia Zii textus post mortem ejus in publiciun oditus, rotinuit et Macharius. Ego cum Cou- stantio et Sto utroque meo istud omisi. Ibid. l. O. adjunxerant In S. Corb. adjunierunt. Quamvis hic plerique, qui consessorum lictori tute ad schisma desecerant, cum iis ad ecclesiam odiisse dicantur infra tamen et redeuntium orba set populi do illorii in reditu gratulantis voces ad nos consessores attinoni. Ita o Cyprianus infra Epist. . do solo confossorum rediturescribens loquitur. Hic praeterea ObservamuS, celebrem adeo eleri conventum, cui et quinque interstierant episcopi,
de proposita causa nihil nisi cum populi notitia decernero voluisse. Qua sex se id a Cornelio actuti colligere est, quod a Cypriano Epist. 6. seu I . ad presbSteros et diaconos suos sibi propositum logimus Quando, inquit, ob
54쪽
initio episcopatus mei statuerim, nihil me consilio vestro, et sine consensu plebis, mea prisatim sententi gerere. CoU
P. 18. l. 25. Beatos esse In SS. Coib. et Corb. Vocem, beatos esse puros corde, quod jam Seu quonians sperent Dominu)n. In Cypriani libro iii ad Quirinum c. 70. oumdom Matthaei locum si logor ost Beati in votusto codico Coli, Felices mi/ndi corde, ριoniam ip8 Deum m-debunt. COUΗΤΑΝΤ. Votores oditiones et quinquo libri veteres habent, quod jam perent Dominum. Remensis sancti Dionysii, quoniam ipsi sperent in Deum. ALUZIUS. Ibid. l. 3O coneursus actus est Ad ecclesiam, in qua recepti consessores lint, ii conset et Marshall. Ibid. l. et hodio Corb. S. hoc die utor tuo meus has die . Nil indommodi os in vocabulo hodie milia Cornelius, ut infra testificatur, cidem horci, eodem momento, quo illa gesta Sunt, haec scripta ad Cyprianum transmitti curavit. Allia quadam ration Cyprianti Epist. I. Seu 54. iiSilem
consessoribus si gratulatur: P08tea quam vos o carcere prodeuntes schismaticus et hinroticu error aecepit, is re erat, quasi vestra gloria in carcer remansisset illi enim rosodisso restri nominis dignitas ridebatur, nando milites Christi non ad ecclesiam de carcere redirent, in quem prius sum ecclesim laudo et gratula tono renissent. Ubi Cornelio concinoris Cyprianus, consessore non tantum Schismatico, sed thaerotico errore captos praediunt. Unde colligero ost ovatiani lis rosim circa poenitentiam, ipsius hismate nequaquam posteriorem Originem habritSSe CotysΤΑΝΤ.
Ex locis pharibus opistolae Cornelii ad Fabium, cujus mox ussor fragmenta, id mihi persuasi, controversiam do poenitentia extitisse, antoquam de episcopatu ovatiani palam agerotur, quidquid ille de eo munere animo suo tunc colarot abditam enim suisse e tempore neque omnino cognitum cupiditatem ejus, ipse quoque ait Cornelius, qui
P. I9. l. I. OpiScopum Sanctissimae Catholicae occlusisse Ecclosiam urbis Itomae hic signari xtra dubium est. Elivorba ipsius ornolii in epistola modo dicta. εκδικητης
55쪽
P. I9. l. 2. electu in ad eo h. o. inspirante Deo Cliris loquo ejus, et ad legum divinaruin praescriptum. tu do Cypri an suo scribit Pontius diaconus jus, judicio Dei et plebis furore ad incirem sacerdotii et episcopati s gradum adhuc Ne=lytus, et, ut pN aba u= novellus electus est. Et paulo post Non prooteribo etiam illud elimium, quemadmodum chim in dilectionem ejus et honorem totus populus adspiranto Domino prosiliret, humiliter illo secessit, antiquioribus cedens, et indignum so titulo tanti honoris eae istimans, ut dignus magis foret. p. 3. Vit Cypriani. PS quoque Cyprianus in E st. ψO. l. 43. electionem Suam vocat si rasium pylebis et Dei judicium. At iri in Epist. 67, 0 68, qui modus ordinutionium celebrandarum ab ecclesia est receptus, is secure lum linina magisteria quae nimirum in divinis scripturis Uxtaiit et secundum Dei voluntatem non secunditin humanam pro Sumtionem, statutus esse Stonditur. Et nim rotatio illa ad Doum o si atros in . Matthim loctions inter haec praecipue poetari Videtur Aet. i. 5. I. Se l. Ibid. l. 4. Imposturam passi sumus Trobullius Pollio in Gallion Idem cum itidam gemmas vitrea pro veri8 ndidisset ejus utori, atque illa re prodita, vindicari esset surripi quasi ad leonon jussit. Deinde e cave caponem emittit miranti usque cunctis rem ridicidam, per Curioρὶ die jussit Imposituran fecit et passus est. lnis Lampridius tradit Votronium Turinum imposiorem, qui multa fallendo promiserat, et pro vani promisSis ingenti praemia percoporat, Alexandri Severi jussu accusatum fuisse, et convictum, jussu illius alligatum ad stipitum, et ulmo appOSito, quem e Stipulis atque uinidis lignis fieri jus-Serat, neeaViSSe praecone distento Fumo punitur qui vendidit fumum. D. Nor clomontior sui orga Caesellium Bassum id Tacitium lib. vi Annalium. ALII ZIUS. Ibid. . . Dominum Dominum nostrum Bod. I. ED.
Ibid. l. o. unum episcopum in catholica celesia Minc
56쪽
Baronius collegit Romani tum piscopi titulum suisso ut
nominaretur sanctissi inae callioli eae eccleSiae epiSCOPUS. adeoque unum piscopium, id est Romanum, in ecclesia esso obore. Verum hic non est veru Sen Su Verborum
Cypriani Cornutii). Illud tantum vult, ut sicut credimus
unum Christum unum Spiritum sanctum, ita credere debemus unum episcopuin tantum in ima litaque eccleSin, cum sit episcopatus unus et indivisus episeoporum militorum concordi numerositate diffusus cujus a singulis insolidum pars tonsetur, ut illo ait in Epistola lii pag. 3. et in libro do Unitat Eoulosis pag. I95. Vide nota nostruS ad librum Agobardi do privilegio o jure sacerdotii cap. a. BALUZIUS. Porro optime verissimequo vir doctissimus Joan. Forbesius, Instruct Historico-Theol lib. XVi. cap. 3. q. O. haec scribit Non aliud diuor inton dimi consesso uos, nisi hanc esse legem Catholicae culosisse, ut in unu civitat non sit nisi unus Episcopus. Vetores phrasi saeculis illis amiliari, culosiam quamlibo poculiarem orthodoxam vocabant culosiuin Catholicam Hii Squo Episcopum indigitabant, Catholicae Ecclesiae Episcopum, ut Xompla superius allata et alia multa doctarunt.' Sic Forbesius. Unum de exemplis suis sumps0rat ille ex isto
Synodica, quae infra collocata est, Antiooheγὶorum, quae quo sextat apud Elisol, lib. vii Hist. c. O 'Mναγκάσθημεν υν, inquiunt,-ετερον υτ αυτου h. e. loco Pauli Antiochiae episcopi τῶ καθολικη ἐκκλησία καταστησαι πίσκοπον. P. 9. l. o. in catholica oculositi id est Romana. Vox eo olesia d00st in tribus votustis Oxompluribus Notum autem est votores saepe ita Simplicitor locutos osso cum de ecclosia catholica loquorentur ut omittorent nomoniectesiae, nimirum quia vox catholica importubat ecclosiam. Ea quippe Secta quae non Si eutholica non est occlesia, cum sit oris, id est extra occlesiam, ut saepe loqui amat Annutissium auctor
noster Cyprianus). Vido Quosnullum ad Epistolam 26. sancti Loonis et notas nostras ad dissertationem Muresud opistola Papsu Vigilii. 4 Lugius. Exemplar Coli, in catholica esse, omisso vor'bo ecclesia, luod et in Corb. On- nisi secundis curis adjectum est od sequo antiqui in
57쪽
Solones os oculosium calliolicam solo catholion vocabulo enuntiare. Illic confossorum professioni similis est ista Cypriani Epist. O. seu 3 ud plebem Suam Deus unus est, et Christus unus et una ecclesia, et una cathedra suprePetrum oce Domini fundata. Et id quidum scribit Cyprianus, ut eos qui Folicissimi actioni adhaerebant oxtra ecclesiam esse probet. COUsΤΑΝΤ CouStantii quaestiunculam, lude quidem proXimo his sequitur, omitto, hi vitutur is otianis utque offensio ex acili ad eandem responso. Ceterum cxta iii Fragmento DE CANONE NOVI ΤΕΗΤ. quod volumini primo intorserui, hujus Hellonolexiae exemplum, ubi alia praeterea non ex uno tantum Latino seriptore adduxi. P. 9. l. II. QuiS-non moveretur Sic didorunt Ben0dietini Balugius tamen nihil de lectione istac notavit. Vulgo logitur Ista eorum professione non moveremur. Verum constat ex edit Oxon , legi fodi. I. ista eorum professione quis non oceretur utque secundis curis eandem exhibori luotion m in II S. Corb. adnotavit Coustantius Firmathan scripturum S uterque meuS, inllibus unus decimo Meeul ScriptUS St. Ibid. l. 4. locum Suum agnoScere Hoc est, presbyteri honore atque gradu SerVut receptu eSt. Hoc exemplo
ot iosen patres Can. . ovatianis, o Afri in collation Carthaginoris Donatistis ad ecclesiam redeuntibus suos
in int0grum fuserit rostitutus, infra ad Epistolam lii dicetur. Seil ad orba, maristitin do e scopo jam nec laicum mansisse, ubi haec adnotantur Rigaltius ait Episcopo semel ab episco tu deposito qumnvis poenitenti, non reddebatur locus neque dignita uriscopi Poenitentia completa reddebatur ei communio Christiana, sed laica, ita ut laicus in ecclesia maneret. At variatus de episcopatu depositus, in ecclesia
non remansit. Notandum ecclesiam aliquando do clero schismaticos in int0grum rostituisse. Sic ovatiano restituerunt Nicaeni Patres. Porro ipsos Arrianos a Patribus Aloxandrinis salvis honoribus receptos suisse res Satis notuost. Haud igitur mirum si Maximus ad ecclesiam reduX, Dcunn uuin agnoscere jussu Sit; praesertim cum verisimile
58쪽
morit ipsum et socios ejus ob consessionis honorem, ecclesiae censuris, atque anathematis fulmini nondum fuisse sub joctos. FELL. Siqiii redacti ad publicam poenitentium suissent, locum rium in ecclesia recipere haud pol mittebantur. Infraud CONCIL CARΤΗΑG. III. plura notabuntur sub init de loro poenitenti. P. I9. l. 15. remisimus Deo omnipotenti Si quis ad communicationem reciperetur, externum hoc esset privilegium. Colligendum autem videtur, sensisse vetores, nihil sibi olfuisse cum foro interno, nisi ut potorent a Deo dolinqu0ntis absolutionem. 4BSΠΑL. qui lectorem ad notas suas in Cypriani opuscula relegat. Ibid. l. O. Ostinantum Revocavimus lectioncm veterum editionum, quae sola bona est, quam praetere confirmant aliquot votora exemplaria Primus Erasmus eum tantispermutavit festinantem ponon pro destinantem. Sed tamen Erasmus non videtur ocisse absque auctoritato. Nam ita ogo invoni scriptum in libro Corbeiensi, non eo modo quo
rosertur in dition Rigalli set in Anglicana, vid paulo Supra. se editi in textu praestant, sestinantem de station ad vos. Ita otiam odidit Oustant. sed o modo quo logitur in illo votori libro, in quo ipsissimis orbis legitur descendere ad navigandum festinantem ad os statim dimisi. At Rigultius ait in libro illo logi ad narigandi ι destination ad vos statim dimissi. Postea introducta ostlocti qum addit de statione. Duo illa vocabula non Arint
sancti Cypriani Cornelii , sed impuriti cujusdam librarii.
Quod sic venisse uti diuturus Sum puto non OSSe ambigi. Primo obsorvandum est illa non exture in antiquis exemplaribus sitim habent vocem festinante)n, ne lite in antiquioribus ditionibus. Morollius illa primus induxit, haud dubio e quodam veteri libro Nam Ut go tros vidi in quibus en reperiuntur. Id vero vitium inti ductitii est, ut antea monui, per imperitiam et oscitantialia iijusdam votoris librarii nesciuntis littoras qui cum incidissut iii
exemptu male Scriptum, non posset nutem divinare quomodo Scribendum esset vocabulum quod e luebatur post navisαndum, eam vocem posuit quin Sibi otii in iontoni,
59쪽
ot ox festinantem suu potius destinantem socii detestationem ut scriptum os in uno codico Vaticano et in Voronensi, oo videlico modo ii in votori codico tomensi sancti Dionysii logitii iii Epistola i infestationem pro in lationss. Hiijusmodi reoruin loni sunt libri votoros. In codico igitii illo Vaticano i iii Vorononsi si scriptus orat hic locus Nicephorun acolyt m descendero ad navigandum destinationem ad eos statim di nisi Doindo alius librarius nihilo oritior pro destinationem posuit destat-ὶ unico Vocabulo, quemadmodum logitur in alio codico Vaticano et in uno meo. Atque haec est lectio quae, quamVis salsa, liodio obtinet in vulgatis editionibus. Porro etiam prava
lectio horum codicum ostendit legendum esse destinantem profest iantem. ALUZIUS. Assentior quidem Balugio veterem revocanti lectionem pro altera, festinantem do statione; sin scriptura de statione germana fuisset, tum Vero recte ostondere Coustantius ex Cypriani Epp. . et a. l. 44 et 5. tationem hoc loco perinde esse atque religiosium conventum in ecclesiis ad quas solebant idolos ob Sacra mysteria celebranda venire. In his porro stationibus post mysteria peracta, ut notat et Marshali Anglicus interpres, eandem E si Cypriani 44. laudans, res alias transigere consueverunt. Pro destinantem praestat de
P. I9. l. 22. coetii modo CorbetenSis, conventu. In uno codico Vaticano logitur in isto popidi coetu nobiscim par er Deo omnipotenti et Christo Domino nostro gratia agere. BALUZIUS. Voces quidem vobiscum pariter praesta Morellii oditio adstipulante codice utroque meo, quae tamen recte
P. O. l. 7. Iva δε γνως kc. I)e ovatianorum haerosi atquc ornolit pistolis Eusebius haec praemisit, lib. vi. Hist. cap. 43. Ἐπειδήπερ τ)3 ara τουτων adverSu lapsos αρθε
60쪽
υ περηφανία Νοουάτος γῆς 'Pωμαίων εκκλησιας πρεσβύτερος ὼς μηκε ούσης αυτοῖς σωτηρίας ελπιδος, μηδ' ει πάντα τα εις επιστροφην γνησίαν καὶ καθαραν ἐξομολόγησιν ἐπιτελοῖεν, ἰδίας ιρε σεως των κατα λογισμου φυσίωσιν .aθaρους αυτους ὰποφη νόντων, ρχηγος καθίσταται εφ' ω συνόδου μεγίστης επὶ Ρώμης συγκροτηθείσης, ξηκοντα μεν ον ριθμον επισκόπων πλειόνων δ' τι μὰλλον πρεσβυτερων τε καὶ διακόνων, διως τε
μισαδέλφω καὶ ὰπανθρωποτάτη γνώμη τανδρος προαιρουμένους, εν λλοτριοι της εκκλησίας γεῖσθαι τους δε τῆ συμφορα περιπεπτωκότα των δελφων ἰὰσθαι ast θεραπεύειν τοῖς γῆς μετανοίας φαρμάκοις 'FIλθον δ' ουν εἰς μὰς πιστολαὶ Κορνηλίου Ρωμαίων ἐπισκόπου προ τον τῆς 'Αντιοχεων εκκλησίας Φάβιον, δηλοῖσαι τα περὶ τῆς Pωμαίων συνόδου, καὶ τα δόξαντα
πὰσι τοῖς κατα την ταλίαν καὶ φρικην και a ς αυτόθι χωρaς' καὶ ἄλλαι πάλιν ' Ρωμαῖκε φωνη συντεταγμέναι, Κυπριανο καιτων ω υτω κατα την δεφρικην. δι ων τ καὶ υτους συνευδοκεῖν τω δεῖν τυγχάνειν ἐπικουρίας τους πεπειρασμένους νε- φαίνετο καὶ τω γληνα ευλόγως λὶς καθολικης ἐκκλησίας εκκηρυκτον ποινὶσασθαι τον τῆς ιρεσεω ὰρχηγον, πάντας τε μοίως τους συναπαγομένους αυτω ταύταις ἄλλη τις ἐπιστολη συνηπτο του Κορνηλίου, περὶ των κατα την σύνοδον ρεσάντων καὶ πάλιν τερα, περὶ των κατὰ Noουάτον πραχθέντων ὰφ γῆς καὶ μερη παραθεσθαι ουδὲ αν κωλύοι, πως εἰδεῖεν τὰ κατ αυτὸν
γράφει ὁ Κορνηλιος. MN δε γνως, c. Etenim Novatus
ecclesio Romani presbyter, arrogantia adver8u eo elatu ;quasi nulla spes alutis ipsis posthac superesset, tametsi omnia plerent quo ad sincerain conversionem puramque confe88i0nem pertinent, propriin cujusdam sectin eorum qui tumore mentis elati seipsos Catharos cognominarunt, auctor eae8titit.
Ob quam rem cum Romo congregata esset Synodu8, in qua sexagint quidem episcopi presbyteri ero a diaconi multo plure convenerunt Cumque in provinciis antistites quid vendum Mot eoimum consultassent, huyusmodi decretum