장음표시 사용
81쪽
sanctum a litigatis consili cliniat; luod se tuontia nilis esto loelarunt Subdit ni in Cornelius τούτου δε η υχων, πῶς ὰν του ἁγίου πνευματος τυχε Quantilliana iii iniuiseriptis codiei biis Mag. Mod. 0 Fuli. legitur τούτων δε η τυχών. I iiterpretationsem nostra in confii in ut Cyprianus ad Jubaianu in his orbis nunc quoque apud nos geritur, ut qui ι ecclesia baptizantur, pro positis eo est osterantur, et
per nostra in orationem et manus impositionem S ritum sanctum consequantur, et signaculo Dominico con8uniment, P. σφραγίρειν proprie est consignare. ConSignaro autem O manum imponere dona ost, ut douo Epistola Innocontii ad 000ntium cap. 3. et Idem confirmat Marcus in vita Pomphyrii agensis episcopi, cujus locum insorius adducenauS.
Ambrosius, Seu quis ullus auctor est eorum librorum ita
Egyptum presbyteri consignant, i pra/8en non fuerit QM860-pus Eadom hab0 auctor Quaestionum veteris et novi Tostamonti intor Augustini opera editus, Quaestione IOI. Nam in Alexandri et per totam AEgyptum, si ii it episcopus, consecrat presbyter Scribe consigna presbyter, ut in Supra citato Ambrosii loco. otus inseriptio quam reser Haronius ad annum Christi 367 Picentire legitimin Neophytoo die 5 al. Sept. consignata a Liberio Papa se Porro haec
baptigatortili consignatio, interdum fiebat cum chrismato :quoties scilicet aliquis urgente morbi necessitat baptigatus suorat a minoribus clericis me chrismatus Tunc nim piscopus qui laptismi solemnia postiaiodum Iupplebat chrismare simul et manus imponero nucesse habebat Qui
vero persectum baptismii In acceperant, iis nanus tantiim imponobatur ut episcopo Sine chrisinatione, ut docet canon Arausicanus Quo portinet ethi Epigramma apud Gru-teriam P. II 77 de Murea.
quo sacerdotes docuisti chrismate sancto Tangere bis nullum judice yposse Deo. Porro ut ad ovatiani baptismum redeamus, hinc manasse mihi vid0tur mos ovatianorum, iii in baptismo sacrum chrisma non adhib0bant iusto Theodorito in lib. iii Haeret.
82쪽
Fab eo quod scilicet auctor ipsorum Novatianus baptismum Sine ultrismatione accepisset. VALEA. Rufinus haec ita Latine expressit Nec reliqua in eo, q)hoe baptismum subsequi solent, ollemniter adici leta unt, nec signaculo chrismatis consummatus est. Quae Rufini verba Valesius annotationibus
in hunc locum de signaculo chrismatis, quod in baptismo consertur, interpretatus, ipse Cornelium de signaculo, quod confirmationis Sacramento percipimus, loqui non censet. Sod quid vetat, quominus etiam Rufini verba de hoc eodem Sucramento interpretemur, eaque de signaculo illo dicta intellistamus, de quo Cyprianus Epist. 73 ad Jubaianum scribit: Quod nunc q/oque apud nos geritur, ut qui in ecclesia
baptizantur, prc 08iti ecclesio osserantur, et per nostram orationem a manus impositionem Spiritum sanctum cons quantur, et ignacido Mininio consummentur. Nam o illo signaculum ibi praedicat, cujus proprium S con8ummare suscipientem. Vitio qui Verterit, quod Rufinus chrismatis vocem, quae Graeco in teXtu non enuntiatur, addid0rit
Sod additamonium illius contra tomporis hujus usum nihil peccat, immo illum apte explicat. Ut enim Cyprianus Epist. O. cum toto Africano concilio docet, Ungi quoquo
necesse est eum qui baptizatus it ut coepto chrismato, id est unctione, esse unctus Dei et habere in o gratiam Christi possit. Ibi enim unctionem a baptismi sacramento distinetam praedicari, et tiae prΟXime antecedunt, et particula quoque, et verba qui reptizatus sit, non qui baptizatur aut qui baptizandus est, evincunt. Porro X eo, quod ovatianus baptismum sine chrismatione accepisset, Valesius manasse putat morem, de quo heodoretus lib. iii Haerol. Fab. cap. . ita loquitur Novatiani successores iis, quos baptizant, sanctissimum chrisma non proebent. Quapropyter eos, qui eae hac ceres corpori ecclosio conjιιnguntur, mi tissimi patres inungi princeperunt. Sed Nicaeni patre Can. 8. tantum praecipiunt, ut ovatiani per manus impositionum suscipiantur. Hi concinentes Siricius EpiSt. V. . . et Inn0contius Epist. i. cap. . conStituunt, ut venientes a Noeutianis et Monuensibus per manus addit Innocontiustrentum impositionem suscipiantur, nulla inunctionis acta
83쪽
ntilla tradit ad accuratam rei'um sident Iion sati exacta,
ad Canonum . concilii P. I. haud tibi respicit. COU-siΛNΥ Haec illo, do Valesii interpretatione verborum Cor- noli serrans, nisi illud non dolos Bono ait oismannus in Hist. Eccl. . est unquana credam Cornelium, itii objicit int, quod negaverit accepisse ovalianum Spiritum in baptismo suo Sanctum, quia obsignatio sive confirmatio opiscopi se non suori simul collata majorem confirma- tioni piscopali virtutona tribuisse, quani ipsi baptismo. Ipsunt ovatiani baptismum nauSeaVit, quapropter, cum istindona recitarot addidit, Si tamen hunc illum accepisso dicendum est nauseavit quoque o malae absqtio dubio' origini adscripsit, quod ovatianus consuetum in ecclesia obsignationis ritum neglexerit atque contemsorit In hoc impotu animi orba illa, hyperbolica utique effudit, is quibus formalem sententiam et haeresin exculpere licet minime. ' Sec. iii l. 6. q. p. 25 Episcopum benedictione sua perficero a diacono tantum baptigatos, ubet canon Eliboritanus 77. Dum vero de ilia re contro-
baptismi tanquam pars ejus olim habita sit, disputabant duo viri primarii, Hammondus, in libro De Confmnatione PoStum neganti partes Sustinens, et Dallaeus De Custibus Latinorum, qui cistud iussirmaverati Hammondus, quia
Christophorsoni Leoti habent ουδὲ του σφραγισθηva Pr του τε σφραγισθηναι, Stud ουδὲ Vel υτε, firmari vult cum x Verborum constructione, tum ex Nicephorianis istis, ὁ γεουδε των λοιπῶν γῆς ἐκκλησίας συμβόλων ηξίωτο, ων χρεων τοῖς τοιούτους μεταλαμβάνειν κατα τον της εκκλησὶς θεσμον,
αλλ' οὐδε π ἐπισκόπων sic την νόσον διαφυγων, ἐσφραγίσθη ες στερον. id Hammond. io Confrina . cap. v. seel. I. Sed, pace tanti viri dixerim, nihil nocosso osso mihi vidotur, ut in textu recepto quid moveas propter illa
enim ων χρη μεταλαμβάνειν κατα τον της εκκλησίας κανόνα,
Sequitur Stud, τοί τε σφραγισθηναι. Ista tuo extat lectio in dition principo, seu Stephaniana, aliter at tuo putabat ipse aliaeus, qui de loctione agen tanquam a Valesio primum invecta ipsam comprobat Tum oro incertioris
84쪽
Originis lint pleraeque lectionum Christophorson vocatae, qtiam ut absque aliorum codicum testimonio magni pendantur. Quod ni item ad Scripturum, τούτων δε η τυψων Pro του- του δε . . n VuleSi menioratum niti 11et, eandem praestat
MS. Silvii sui Nodi cui nunc addit Burtonus utrimiquo Florentinum, atque invenit fortasse Nicephorus, qui habet,
τούτων δε των μυστικων μη τυχων πως ν C.
P. 25. l. a. βοηθήση τοῖς δελφοῖς Post has voco in codicibus nostris Mag. Med. Fuli et avitiano, et apud Syncellium haec adduntur omiserat on omnia praeter illa
επικουρίας δεομένοις ed. R. Steph. quomodo desunt ii codd. Regio, Parisinι οσα θέμις, καὶ ὁσα δυνατον πρεσβυτερωκινδυνεύουσιν ἀδελφοῖς καὶ ἐπικουρίας δεομενοι βοηθεῖν Quae Bunnus logisso videtur in suo codico, vertit ni in Scribitetiuin do ipso, quod persecutionis tempore, im in celluti quadam lateret, et a diaconis, ut moris est, si/bvenire in litucatechumeni rogaretur, kc. Paulo ante ubi logobatur ἐξελ- θων του οἴκου re Stituimu οἰκίσκου, auctoribus iisdom odi cibus, Goorgio Syncollo. Rufinus cellulam vertit. ΛL sius. In hac Rhifini interpretatione, cuin ubvenire in ea itu atechumenis rogaretur e cellula in qua latebat timens procedere, pre8byterum o emo denegavit, nimia oprohonditur intorprotis licontia crini verba Cornoli do onanibus ali xilio prosbytori indiguntibus dicta ad uino catechumenos,vitii buso diaconi subvenire poterant, reserat. Quociren aeqUO
placo quod Theodoro tu lib. iii Haerol. Fab. eam lom narrationem ita exponit: Qui ero remedium lapsi is)adipisci postulabant, arguebant eum quod inpe rogatu ut ad 808 properaret, et verbis confirmaret qui tyranni machinis
pulsabantur, occulians o ipso et latere ludens, presbyterum etiam se esse denegari . Ex hoc utilem loco liquos, quum morito suporius a Corn0lio postulatum sit, an ovatianus
in multis magnisquo periculis religionis causa fuerit Z Cou-
auxit Vulosius tostos addendi sunt MSS. omnes adhuc collati s ru)tor Regium et Parisi=nos, perinde ac Syncollus Νicophorusque, et caligor, qui ad oram sui Xenipli tuo vorba attulit. Extat olao pro ικίσκου iii edit. Steph. codicibus- quo Regio ac Parisinis Patuo supreti idoin codex perindo
85쪽
P. 25. l. 5. o θεῖν omittit ed. Steph. Extilbon iidem iiii patillo anto SinoΤii. Addo M . Oliquo Omnos. Ibid. l. 8. ἐτέρας γαρ εἶναι φιλοσοφίας εραοπης Ait Cyprianus de codom, Iactet se licet, et philosophiam eo eloquentiam suam superbis vocibus proe licet. Qui nec fra ternam caritatem nec ecclesiasticam initatem tenuit, etia- quod prii/s fuerat amisit Epist ad Intoniam in p. 73. d. aluZii. Haec quoquo scribit Paciantis in Epistola ad Sympronianum; Gypriani epistolas mihi placero mirari. Quidni beati=jιaὸ turis et catholici sacerdotii Noratianum mihi ingeris flPhilosophum inculi fuisse audis o nec satis miror ab ecclesia Dei viri degenerasse. q. 7. p. 26 I tomi vii Bibliotheci e Pareum Gallandiani. Addo, depositionis poenam merui8Se OV tianum, Carione 62 qtiem dicunt hyostolicum, clericiun tu
tuente, ει με το νομα του ριστολὰρ νησηται, ἀποβαλλεσθαι, εἰ δε τυ νομα του κληρικοί, καθαιρεῖσθαι. Interea cum Udestione de lapsorum reconciliatione, cui maXime ad VerSR-batur ovatianus, criinon quo illo accusatus est negligentiae quodammodo connecti suspicor, verbis persuasus Theodoreti, quae Coustantius supra adduxit. P. 26. l. a. Καταλιπων κατελιπε ChrisMoph. Lecti et In
Ibid. l. 3. πίστευσας κατηξιώθq του πρεσβυτηρίου Hinc apparet, Novatianum prono gradu presbyterum sitisse ordi- nutulia, missis diaconatus o subdiaconatus ordinibus quimo tum sitit ita celesia, ut oco oxemplum rigeni S, Paulini olani o aliorum. Nota sunt etiam exempla Ambrosii Modiolanon sis, se Nectarii Constantinopolitani, qui ex eophytis ordinati sunt piscopi. VALEHIUS. Orsitan solum derisui osso oportet archidiaconatum, UONovatianus donatus est diu post mort0m jus ab Eulogio praesule AloXandrino; refculi sexti scriptore apud Photitim Cod ult col. 622. Illud autom ossicium ornoli savori, ut seri Eulogii tabula, ovatianus debuerat. Ceterunt, Ut obiter hoc moneam, ocontioris remoriae temporibUS, ineunte Saeculo decimo optimo, cum, ut episcopi fierent,
86쪽
venissoni Angliam aliquot o gentis Scoticae ecclesiasticis ministris, exompla illa Ambrosii atquc sectari dubium tollobant, utrum isti nondum presbyteri aut ad piscoporum munera conSecrari deberent. Vido sylini Hist. Presbyterianorum, lib. i. c. 4. P. 382. Cons. vero potiS-wood Hist. Eoes Scotio lib. vii p. I . et hinnor Hist. ejusd Eocl. Ol. i. c. 43. P. 252. ΟSte nutem, cum reddito ad avita regna Carolo secundo rediisset cum eo pristinum ecclesiae regimen, duo saltem ex ministris Suoticis, qui nondiim episcopalem ordinationem susceperant, diaconio presbyteri prius acti deinceps episcopi consecrati suerunt. Vide Iacobi Marpit archiepiscopi S. Andrea Vitam, anno 723. editam, P. 55 cum Collior Hist. Eool Magnos
Britannice vol. i. p. 87. collutum, et Bilrnelii Hist. Temp. sui Vol. i. p. 3I9. edit. Xon. Ceterum πιθε, ο αυτω χεῖρα PID ε ρας praeStant SS. Bodl. t Norfose. Nunc addit reliquos praeter codd. Regium Parisienses Venetumque Bur- tonus codicem quoquo res lensen Heinichonus in Supplemento Notarum in Eusebium Manum et manu imponero, utrumquo obvium. Mox; pro o Syncoli. P. 26. l. 6. π παντος του κληρου κώ aikῶν ko. Presby- tori olim ab opiscopo ordinari non poterant sine conSenSucleri et populi. Ac do populi quidsem suffragio in lectione PreSbyterorum, testantur patres concilii Nicaeni in pistola synodica ad episcopos AEgypti, ubi de loricis qui se a
Molotii schismate puros utque integro servaverant, ita praecipiunt, ει δε τινά ποτε συμβa rava raυσασθαι των ἐν γ
εκκλησία, τηνικαυτα συναναβαίνειν εις την τιμην του τετελευ
τηκότος τους αρτι προσληφθεντας, μόνον ει ἄξω φαίνοιντο, καὶ ὁ λαος ἱροῖτο συνεπιψηφίωντος υτοῖς καὶ επισφραγίζοντος του της Ἀλεξανδρεια επισκόπου. Quae verba OZoinonus de
cloricis intolloxit, cum tamen de episcopis potitis accipienda esSe videantur. Nam olim patres synodi leaenae eontemplatione paci statuissoni, ut piscopi a Molotio schismatico orditiati in suo gradu remanorunt, sed sine ulla tinctione opiscopalis ossicii nunc praecipiunt, ut si forto catholicus episcopus ab Allaxandrinae urbis opiscopo ordinatus obicrit, tuin Molotiatius qui a yliodo sub a coiulitione quam dixi
87쪽
Suscopius St, ili loculi inOrtui ii ccedat, ilia in inod Plobes euii OlOgerit, et ol Scopus Ale Xui uiritius lectionem jues constranaverit. Sod ot ox aliis locis jusdom pistolus sutis colligitur, necessarium sui Sso iopuli suffragi uni in ordinatione clericorunt. Ottint iiiiii ozidolii pistola Sanctissinii Patres, ne piscopi qui Meleti adluosorant, iis asi pio sit Proponendi noli una eorum qui ad ecclesiasticos ordinos Sunt pro inovendi Sed Solis catholici oculosi; olii scopis
qui ab oniti schismato int0gri sempor fuissetit, illud coin- potero pronuntiant. Pontifices quippe annuntiabant populo nomina eorum qui ordinandi osseti presbyteri vo diaconi, ut si quis orto haberet quod ordinandis objic0rot illud palam testaretur, sicut logitur in sacramentario Grogoiii magni. Quam in rem siligulari est locus B Chrysostomi in Homilia I 8 in Epistolam et ad Corintllios. Audi, inquit,
quemadmodum apostolortim tempore, PSi perSCepe eos quibus I deerunt, consiliorum Suorum Socios adhibobant. Nam et cum optem diacono crearent, ad plebem priues retulorunt et cum 'Iatthinin eligerent, de ea re cum omnibus qui tuta adorant tuna viri quam multoribus Petrus agitavit. Neque enim hoc imperium, in pi Psidentium sastu et arrogantia, nec in subjacentium servili quadam demissione consistit, sed Spirituale est: hoc praecipito excellens, quod pro vestrae Saluti cura trire labores Suscipiat, non autem quod plus honori requirat. Omnes enim tanquam domum unam ecclesiam habitur ; omnes ut unum corpiis flectos esse convenit. Denique adeo nocessarium sui plebis suffragium in lectione presbyte-TOI Um, ut Saepenumero in ecclesia plebs tumultuosis vocis
rationibus presbytorum aliquem fieri postularet et cogeret. Quod quidem Barcinoia sibi venisso testatur Paulinus in Epistola sexta ad ovorum. Idem do Piniano Albinae filio roseri Augustinus in Epist. 25. ad Albinam. Jam vero cleri quoque consensum ad hoc fuisse necessarium docet votus auctor Quaestionum veteris et novi Testamenti cap. 1ΟΙ. ubi scribit presbyterum qui ordinandus est, perducia diacono et ossorri piscopo sub testimonio diacoiii
ordinari. Sed testimonio, inquit, diaconi si presbyter Et
88쪽
paulo post perducuntur enim qui ordinandi sunt, ut dum L eri eorum septi sunt, honoro digni deantur. Fatoor moti eorum 88e, sed quasi incialis. Ab episcopo enim mittitur ut obsequio pro beat ordinando Totum vero uno ritum optimo descriptum habemus in Stieramentario Grogorii magni pag. 36 ad quem locum Vide quae notavit Hugo
Monardus vir doctissimus. VALESIUS. P. 26. l. 7. τον επὶ κλίνης τον εν κλινὶ ed. Steph. ΤROΤΗ.
Sic, est Burtono, odi. Reg. o Parisini, dum
τὸ pro o scribitur in odi. eodon reserente Burtono. Mox ἐπι υθέντα S. Norfose. Ibid. l. 8. εις κληρον τινα γενέσθαι Κλῆρος ordinem Seu gradum significat ministorii oculosiustici. Ita κληρον πρεσβυτερίου paulo ante Cornotius dixit, et κληρον ἐπισκοπὶης non semel vocat Eusebius et Ironaeus. Ita tu hoc loco εις κληρόν τινα, id est in quocumque loro Epiphanius
haerosi oletianorum. οἱ δε πυ κληρικων πάρχοντες διαφόρου κληρου, πρεσβυτερίου τε καὶ διακονίας καὶ ἄλλων. ertullianus sortem vocat. Sic nim in libro do virginibus volandis. Ion permittitur mulieri in eoelesia loqui, sed nesi sero, ne tinguere, ne inerre, nec ullius virilis muneris, nedum sacerdotalis incit sortem sibi endicare. Sic certe loquitur votus auctor do haereticis non rebaptigandiS. Quod cum nullum sanin montis idolium onero, et mutinis nullum omnino in quocumques clero constitutum, a multo magis episcoporum audere de at. Rursus in eodem libro. Immo nugi hoc nomine etiam oneratur licet fuerit anteasdelissimus, aut in loro aliquo constitutus. Idem Scriptor clorum distinguit in majorem set minorem. Et minorem quidem clerum appellat diaconos ot roliquos inseriores ordines, ut cum dicit pag. 29. Aut si diois hujusmodi imminem salvum non possε feri, omnibus episcopis alutem adimimus, quos ita periculis quam certissimis adstringis, ut hominibus omnibus qui sub cura eorwn agunt, et has atquHillao dispersis regionibus infirmantur, per semet,808 ubventro deberent; quia ceteri homines ninoris clericiis qui periolliuntur, hoc idem prinstar non possunt. Et multo clariu pag. 13 . Et ideo cum salus nostr in baptismato piritus, quod
89쪽
plerumqit cum baptisma e quin conjunctum est, sit constituta, si quidein per nos baptisma tradetur, integro et solemniter et per Omnia quoe cripta sunt adsignetur, a quo sine ulla ullius rei separatione tradatur aut si a minore clero per necessitatem traditum fuerit, eventum aesypectemq/s, dyc. ubi vides Presbyteros ab honainibus minoris lori aperto distingui. Aitonim minoris lori hominus ingruonte tantum necessitato baptisma conserre quod presbyteri nequaquam convenit. VALESIUs. Conser orba scriptoris a Coustantio allati filio notae hic proxime sequentis in voce no ιγ σας γόρ.
A litora Graeca Valesius nonnihil recedit in hunc modium: Nec quemquam eae iis, qui urgento τι morbi in lectulo perinde ac ille perfusi fuissent, in clerum assumi. Plus enim illud,
quemquam e iis, unde e X ceptio omni excluditur, quam particula τον, sonat Sicut significantius aliquid prae sessori in aliquem clerum, quam simpliciter in clerum. Discipitinae hujus severitatem aliquanto post Cornelii aevum temperavit Neocaesariens concillium, hominem in lecto persusum non ab omni olori gradu, sed a presbyterio dumtaxat eXcludens; immo eum etiam ad hunc gradum provehi permittens propter consequens ejus studium et dem hominumque raritiem. PraeSenserat Fabianus, seu quivis alius ovatiani ordinator hujusmodi exceptionem per ecclesiasticam regulam permitti Nec temoro divinat, qui episcopo huic maxime ovaliani ingenium et eloquontiam, quae in illius scriptis ac nominatim in pistola apud Cyprianum I. ab ipSo Scripta Suspicitur, placuisse conjectat. Qui autem
Novatiani ordinationi, cum ad presbyterii ordinem proveheretur, intercesserunt, ecclesiastica objiciente regulas, quibus quempiam in lecto perfusum ad ullum lori gradum assumi prohibobatur, simili ration antea intercedere debitorant, si ullus ei gradus collatus suisset. Quocirca preS-byterii dignitatum ipsi per saltum, inferioribus aliis ordinibus praetermissis, collatam esse niosius atque Tillemontius indo conjiciunt. COUSTANT.
του ro J Proprium erat presbyteri ossicium, eucharistiam et calidom idolibus in manus tradero idque ἐπ Ουναι Proprie
90쪽
dicobatur Chrysostomus Homilia 6 in Matthaeum. υχ
Id si non vides qualitor soli sacerdoti lico calicem Dominici sanguinis praebere. Ex quo ita argumentatii Chry-SoStomus Tu ergo sacerdos S, cum panem et culicem praebes pauperi In quibusdam tamon oculosiis diaconi ucharistiam populo dividobant. Idquo innuero idoliar auctor quintionum veteris et novi Testamenti cap. 1O1 his verbis. Diaconi ergo ordo est accipere a sacerdote, et is duro plebi. Hieronymus, Seu quis alius, in libro de op tona gradibus ecclesiae Sicut in sacerdote consecratio, ita in ministro est Sacramenti dispensatio. Ille oblata sanctificat, illo sanet cata dispensat Et ante omnes Justinus Martyr in Apologia, cujus locum jam supra citavi. Codrenus ad
annum 18. ConstantiS: σκανδαλιρόμενος a εις αυτον, κειρε πρότερον αυτον δια Παυλου πατριάρχου διάκονον, ς καὶ μετε-δωκε τω βασιλεῖ των χράντων μυστηρίων ἐν ἁγίω ποτηριω.
Tandem vero postquam incon laici eucharistium praebere desierunt, concessum illi est, ut vinum laicis post communionom praeberenti id quo colligimus o vita Aluuini, do quo votus scriptor ita tradit Necnon cum post communionem corporis Christi et sanguinis manu propria eis misceret idem Ludoricus, inmuitate Harissimus proe omnibus, patri sanctos inclinans, ejus osculatus est manum Et in concilio ArelatenSi a. e. 15. cavetur ut inconia praesente preSbytero corpus Christi dolibus tradere non praeSumnt. VALESIUS. Apud Valorium oblatione facta. Et hic spronios Graecorotinumus oblationibus factis, hoc est, pane et in con Secratis Novatianum per Se non diaconorum ministerio corpus Christi suis porrexisso plano hinc discimus An vor dissimili ratione Servatori nostri sanguinem iis tradid0rit, dubitar licet propter subnox verba, Iura mihi per corpus et anguinem Domini nostri oganduin tanton non QSt, is tum receptum osse, ut fideles diaconorum ministorio sanguinem vel etiam corpus Christi perciperoni. Scribit quippe ustinus Apolog. a. ad Antoninum, Postquam antistes gratiarum actionem perfecit, et populus omnis apprecatus est, diaconi eae hane, vino et aqua consecratis