장음표시 사용
531쪽
ΩPII ENH δε παιταχου c. Christun Sero hominem factum, non carnem modo, Sed animam etiam humana/n 88uiuP8m prom/ntiarunt; quo quidem sententia olin fuerat ecclesiasticorum virorum. Non enim novam quandam doctrinam a s primum eaecogitatam in ecclesiam inu erunt ;8ed ea anaeerunt quo et ecclesiastica traditio ab initio docuerat, et Christianorum philosophi certissimis argumentis ad-8truaeerant. Ita enim omnes antiqui qui hac de re disputarunt, suam nobis sententiam scriptis proditam reliquerunt. Irenuus cori et Clemens, et Apollinaris Hierapolitanus, et Serapion Antiochenoe urbis episcopus, Christum qui homo factus est, anima proeditum fuisse, velut rem communi omnium co=ὶsensu receptam sitis in libris asserunt. Quin et synodus quin propter Beryllum Hladelphice in Arabia episcosyum facta est, scribens ad vindem Beryllim eadem tradidit. ORIGENES quoquo in omnibus libris suis c.
Conseras Moshumilio Nebus Christianorum anto Const. M. Saec. iii Seet 34. p. 7OI. Notabile autem est hoc testimonium pro recta fido cum aliorum Sanctorum, tum Synodi Philadelphinae, sive ostrensis, ante coiicilium Nicaenum habitae, contra haeresin, quae suit postea Apollinarii. Consor Eu sub Hist. i. 33. P. 496. l. q. ὁ εις την Γένεσιν Periit Origenis in Genesin Commentarius, qui a Pamplitio adductu fuerat, paticis ρήσεσι Xcepti S, quarum nulla tameia suppeditavit libor primiis pologice Panwkillance, qui extat.
532쪽
P. 496. l. 29. συστtiτικος λόγος MuSculus vortit Liber Gregorii adjungitur quo Origenem commendavit. liristophorsonu nuton ita interprotatur, Oratio Gregorii in Ori- seni commendationem conscripta. Verum hane intorpretationem probare non possum, neque enim oratio illa Gregorio Thatimaturgo scripta est ad commendationeni Origenis; sed ad agendas gratias praeceptori, cium X HuSSchola discederet. συστατικοὶ quidum dicuntur Epistolae commendaticiae Orationes utem συστατικοὶ aullae hin quam ueriunt. Quare non dubito quin συντακτικος Scribsendum sit, licut Nicephorus vulgatum luctionem confirmet. Est autem συντακτικος λόγος, ratio qua Vale dicitur, ut monui in annotationibus Eusobianis, ad Vit. Constant M. lib. iii cap. i. quas StudioSu lector eon Sulet. VALESIUS. Operis, quod typis Saepe Xeusum St, titulu hic est, τουἶγίου Γρηγοριον του Θαυματουργου ει 'L.ριγένην προσφωνητικος-a πανηγυρικος λογος.
P. 497. l. I. Antipater Bostrensis Hunc Antipatrum Bostrensem anto Conciliun Nicaenum Secundum, quod subinom saeculi octavi habitum est, vixisse conStat, quippe cum in odom concilio addi ictum fuerit a topliano Monacho opus ejusdem Antipatri contra Eusebium, cui quidem soli attribilisso Antipator vi lotur pyologiam pro Origend. Cavius Antipatrum circa modium saeculum quintun ad annium 46 collocavit. Conseras udiis Comment. θGriptoribus Eool tona. i. P. OI.
subordination Filii ad Patroni nonnulla dixisset Origonos, Pro eo πολογούμενος Eusebius similia X aliis scriptoribus ossata juxta ostiorat. Sed similitor ac patres anto Arium, non tantium qui reus sui Origenes, sed etiam do- senSoro Hus, militi accurato ortasso de io mystorio locuti suorant ut intoron vix qiiidquam ab illis roseretur, quod inagna synodus iciona tali tuam inllii una vituperaSSet quanquam contrariuin quid innuit Antipator, dum do condoinnato Atiano dognoto ab illa synodo idolui hoc loco regero. At id quae modo dixi si SO3. item quae
533쪽
Scribit Archolaus tanquam si in hac pologia id littori Diandasset Eusebius, caluinninto osso origonis d- vorsarios clinii titululi librorum ejus περὶ ρχῶν, qui qui-dom libri ab illis maximo oninium oppugnabalitur. P. 498. l. a. pro pri dictis erroribus Videsis quae notavi P. OI Supra earum pro eorum reposui.
Ibi d. l. 13. Anonymus Aurior a Christiano Lutyo editus V orba hujus auctoris obo oditori Dono lictino origonis, qui in Adiatonition sua in pologiam Pamphili pro Ori-Vene P. I. ΟIn. V. P. Origenis, auctorem suum Sic deSignanS, praeterea nihil addit. Ibid. l. 23. Δημοτριου Alexandri laus cpiscopus, qui fuit postea Origenis advorsarius. Do Clemente autem AleXandrino retulit Eusebius H. E. vi. . tuus discipulum Origonem suiSSO.
EX Photiano reconsu hujus auctoris, qui Photio PS referente, περι τῆς αγὶς ριάδος ουδεν των σφαλμένων λεγε,
dum Origonis ὀρθοδοξίαν de nilobat, qui quo PamphilomaXimo inniXus osso atquc Eusubio ab odona Photio dieitur, juro laterito colligit cl. Iulius in Defens Fidei Nicoen PSect ΙΙ. e. X. . O. pag. I I . d. rab. abhorruisse ab Ariana impiolato Pamphili Eusebiique pro Origene P0-lopiam. P. 499. l. 5. Methodio Hujus de Rufri oction Libor contra Origonum una ab Epiphanio tum n Photio in Bibliotheo adductus et X cerptUS St. Ibid. l. 4. χεις καὶ otavit Dolaruaeus in Admonitione in i ologium S. Pan hili, p. 15. Eusebium dicere videri, se in sexto hujus pologiae libro pistolas, quas ad Fabia-
534쪽
num papam et ad complures alios ecclesiarum antistitos de fido suae ration Origenes Scripserat, inSeruiSSO.f. 499 l. 6. πολογίaς. Quotquot agunt veteres de Apologia a Pamphilo atque EuSebio conScripta, eo Supra sistendos esse putavi. Gallandius in tomo iv. stis Bibliotheotio P. ipsam libri, qui restat hologice interpretationem ex editione Dolaruae una cum noti ejusdem viri l. desumptam collocavit idem Vero OpuSculum, egregium licet antiquitatis monumentum, propter ausus jam dictas hic quidem praetermiSi. Ibid. l. 28 habueritiit Haec Auctori Proedestinati, cujus quidem librum ambiguae fido primus didit Jacobus Sir-mondus, utpote minus firnan, ultima posui. Sed enim etiam illud, qtiod lateor alios quoque auctore tradidisse, de corruptione librorum Origenis, incertum est; quin immo duo isti haerotici Origenis nomine appellati, antiquitati prorsus ignoti sunt. Alius quid otii homo cognomitiis fuit, illius aetatis qua ipso rigenes, Sed ethnicu philosophus. ΕΤΕuUΜ extat cum in Stephaniana tum in naultis aliis Novi Tostamonti oditionibus Εκθεσις, sive Ea positio Cupi- mn Actuum Apostolorum, cujus Pamphilus Martyr auctordosignatur in codice vetusto Actuum et Epist. Cathol. Monti aucon pag. 75. Bibliotheo Coistiniano reconsito. Noquo dubitat idem vir eruditissimus, quin haec Opesin Vere suori Pamphili Martyris assentiente quoque Fontanino in Hist. Lit. Aquileiensi, lib. V. cap. . . . Pag. 59. OStinitum a se ait, Expositioni curia pologi comparatio uin, ico latilia, ut ipse dicit, tantum Apologiae vorsio Oxtet. Sod et Zucagnius, qui in Collectaneis Monument. et ei Bibliotheca Hatis pag. 428. una cum nonnullis Euthuli AEgyptii opusculis hanc didorat expositionem, ipsam quoque idolii Euthulio attribuit. Atquo aliit tithulli osso, ii quidoin floruit inedio n)culo quinto,
535쪽
logerint, b uiliatio codicum sacri toxius, tui ampli ilis uerit, constillii in iiisso, totitii libi uni Euthalii 'ani lilii lotanqualia notiori adscripserint. Victo Vot stonii 1 lotagonilia ad Nodi est. P. 5. Od autem nuctoreIn reveralia boni ainpli iliun ponti ista, credibilo osse putat l. Ernestitis Instit. Interp. Novi est pari. II cap. i. g. 7. 0alii ab Euthalio, dum in bibliothoc Caesariens codicomtractabat, desumptam et pro suo venditatum esse. Nogat vero S. Hieronymus in Epistola ad Pai mnacrium do Erroribus Origem finem versus, dum pologeticum a Rufino partim OnVersilin commemorat, quodlibet Scripsisso opus Paniphilum. Tum vero in Polos sua, lib. i. ad . Ruf-num Supra adduci. . 489 EuSebiuin ipsum vorbis iii Lati- nutu o Graeco versis, hac de re testem citat Ipse quidem
Pamphilus proprii operis nihil omnino fori t eaeceptis
epistolis, quas ad amicos forte mittebas in tantum so humilitate de iecerat. Cum vero Apologiam pro Origono, quum partim Pamphilo ipso quo iii Eusebius attribuit, hoc loco
idom illo Eusebius neglexerit, eo minu urgenda verba videntur osse contra haec brevia, de quibit nunc agimus, capitula Hic notabo, reperiSSe me, PoStquam haec Scripsissem, cl. Keilium in Hartesiana odit Fabriciano Bibliotheco Gro eo tom. Vii. . O3. etstentum et Ernestiunt de hac re, pariter atque ego seci, adduXiSSe. AD Canones quod attinet ecclesiasticos ab apostoli ipsis, si Diis placot in concilio Antiocheno sancitos, ho quidsm Turrianus lib. i. adversu Magdeburgen8e cap. 25. tradit,
Pamphilum Martyrona testari, se in bibliothoe origonis
reperisse constat ero urrianum neque canone neque
testimonium sumpsisse X opere aliquo Pamphilo adscripto. sed ex ἰνεπιγράφω quodam manuScripto, canone qui continebat. Istosque Canones, quo supposititio osso viri docti, tam Romanenses quam Besormati, Stenderunt, ut salsos fictosque ablegavi dum Mypositionem Capit ιm tan-qriam dubiam n me omittendam Sse censui. Denique
Sententias amyphili Martyris adsorsum Ma hematicos Latino interpretatum osse Rufinum, Gonnaditis ait in Libro suo D Viris Illustribus cap. xvii. Atque, si modo inspici-
536쪽
512 ANNO T. I S. PAMPHILUM MART.
atur Rufiniis ipso in Inreotiva contra Hieron priori, P. 263, 264. d. roboti. F. Hieron haud dubitari possit, quin hujusmodi quaerelam a Rufino x pyologetio Pultiphili consecta suerint. Immo ustus Fontaninus in Hist. it. Aquiloiens lib. v. cap. 9. p. 23. illo in libro, qui Superest
Apologetio' nonnulla testimonia contra Strologo Seu ma- thomaticos invonissot statuit, his usu martyri Sententias adversum eosdem a Rusino conversas otiamnum in o libro extare, quas alii viri docti, vel nun triam extitisso vel jamdudum periisse, censuerant. Ait interea Delariimus in
Admonitione in Apologianι setiamsi daret quispiam in primo Apologia libro, qtium vorti Rufilius, nihil contra Matho-maticos extitisse, at coloro libro sequontos, in quibus alici ibi forsitan sati assertores coiis utabantur, Latino reddero in animo saltoni fuisso Rufino, quom uti hoc laborodotorruit solus Macharius tunc libros περ ὰρχων rigenianos videndi cupidus p . . tom. v. P. Origenis.
539쪽
Hymnus Vespertinus. Lumen hilare sanctae gloriae Filium, et Sanctum Spiritum immortalis Patris, coelestis, Dei Dignus is temporibus sancti beati, dest Christe omnibus sancti vocibus celeas litum ad Soli occaSum perve brari. Fili mei, vita datorunerimus, lumeI cernente VeS quapropter te mundus gloripertinum, laudamus Patrem, et ficat.
540쪽
De Vespertino Hymno extant, quae e lituntur, II Miscellaneis Thomae mitti viri et Collegii S. Isto datonae Oxonii olim Socii.
E Ph. Smithi Miscellaneis Londini anno I 686 editis, Pag. 5 I. A GRAEcis Hymnus Vespertinus, tuod ex muto λυχ- νικου sive Lucernarii mani Stum est, Sub occuSum Solis, hodie recitatur, qui a primis seculis longo usu eum derivasse videntur. Nemini auten in dubium vocari poterit, quin prorsus idem Sit cum ἐπιλυχνίω ευχαριστία de qua S. Basilius do Spiritu Sancto ad ii 1,hilochium c. 29. hoc
modo disserit, ἔδοξε τοι πατράσιν μων, μη σιωπη την χάριν τοῖ σπερινου φωτος δεχεσθαι, αλλ' υθυς φανέντος ευχαριστειν καὶ στις μεν O πατηρ των ρημάτων κείνων της επιλυχνίου ευχαριστίας, εἰπεῖν υ εχομεν ὁ μεντοι λαος ἰρ-
χαίαν φίησι την φωνην, καὶ ουδενὶ πώποτε ὰσεβεῖν νομίσθ' - σαν οἱ λεγοντες, Αἰνοωε πατερ καὶ υἱων καὶ ἄγων πνευμα Θεοὐ Visum est Patribus nostris espertini luminis cyν aliaγιι haudquaquam sile=ιtio accipere, sed ni , t apparasit, mro gratias. Quis autem fuerit Author illorum verboricii , quin dicuntur in cyratiarum actione ad lucernas, dicero non po88umus. Populus tamen antiquam profert ocom nequo u q/ιαλιι unquam si tuent impietaten com=uittoro, qui dic ιt,