Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

발행: 1896년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

manni γ Πυθιάδι coni Boecis . . ., cd γαρ moti Dωμεν ν' - μοστος hi λγ si A. a viilgo in Πυθιάδα Indo Hormanniis hoc armori Ol. li; a Chr. Boockhius rectius ad Ol. 81 - 456 a Clu revocavit, quam ad controversiam redibo, ostquam argumentum armis e Trevem. In pro inio postia ποῶι0lmpia post ipsam victoriam vetersem cantilunam Arohil cisthi suffodisso, nunc sero victore in latriam reduce Olympicam palmam, cui Delphica accesserit, splendidiore arani ne illustrandam sesse, quo munere ita se functurum, ut divina Sua arte celerius quam quis

navibusque laetum nuntium divulge. 1-27). At ille primitin ut virtutis

divinitus iustita vim declarei, ad facinora urculis hemis no deorum quidem pugnam detrectantis ii arranda abripitur Fi 3M; sed ab impio hoc consilio revocatus veterem sartiam stirpis regias puntiorum Locro riun a Deucalion et Pyrrha prognatae, reser atquo splendorem urbis si Protogenia o Iovis ab Mero rege adoptato res duarum et novis ineolis audium illustrat aa-70. Post principalem hane partem dari mythicis illam sabulis Oxornatam a J ,rassontia rodit et Lampr inachi atquρ pharmost multas latorias recenso 80-99L Denique praesta tia innwia virtutis illus in t ad p tisam quoque Mimn meta, altiores sub finem spiritus inmit, ut gregias virilitos Epirumosti, in

ara iacis coronam iam sponentis, laudi, at ius ara conis instar 'odiest. - Τοtus opta iii volore fama regiae domus Loeroruin se praeclaris victoriis pharmost illustrandis versatur. Iaec autem laeta praedicatio in tristia tempora anni 456 parum quadrare videtur. Tum enunpost pugnam ad GnOphna Loerorum divitatem ab Atheniensibus alio-eissime afflictam esse Miantur Thucydid0 I 108 καὶ μύr ἐν οἰνο -

τοι ' τους Βοιωτους νικησαντες της τε χώρας ἐκράτησαν της Βοιωτίας και Φωκιδος - Tαναγραίων το τειχος πριεῖλον καὶ Αοκρυὸν τῖν πουντίων

μένους 'Onoui rίους, τούτου c. I ἐφόδου ροι oti σάμενος καὶ λαβων ὁμηρους ενέβαλιε i oi tm moνασίαν. Atque res divi rsissimas, cladoni niblicam et laetitiam epiniciorum Luebbertus, o 'indaro Locrorum Opuntio-oim amie et patrono, Bonnae 1883, mi eo conciliabat ipso in ommanni sonrantiam vietorias pharin ii impleam l. 8, Pythicam

Pyth. 30 - Ol. 77, 3 reportatas Asse conssentis merem, nisi au 'toritas scholii Ambrosianio se traditio codici upilice F me retin0rpnt. Qua de causa eo confugio, ut hoc epinicium carmen non post victoriam

Olympicam ipsam, sin aliquant m oris post rebus Looensibus denuo morsiseentibus eoinpositum et caniatiui esse ducam. D metris.

Camulis huius numeri sunt Τοgaoedici, Similes stiminuti N. IV.

I. vii nisi quod huius arminis tractus ἄγωγὴ lentior actus si imbris admissis ancipitibus syllabis, ut non multum ab optirit in gravit κω

distaret. Communia aut it hiaraim arminum metroriam iri sunt, primum quod plerique versus ex tetrapodia si breviuscula clauSula constant, aliemin quod cursus trochaeorum syllabis ancipitibus in primo pede basimo

202쪽

PsNDARI PINICIA.manniana et in ne tela odia retardatus est, tertium quod dactylusi velletis it in Glyconsis olyselu iliat istis modo secundam modo tertiam sedem versu oecupat. Vsrsuum in cola divisio aperia si sequabilis in stropha est, nisi quod septimum et Cissum quominui, in unum e un ,

similam illum versu tertio, eoniungamus, hiatu et ancipit syllaba in

fine uv. 17. s. a. l. 10 admissis prohibemur, unde duobus mimilis non iustum pris sed iisynarietum offici duximus es irat p. XII. In tota autem stropha Ornponsenda similitor at tu in es moneo carmine quam hoc poeta spectasse videtur, ut principalem mediam partem, ex

quin ius bimembris vocibus constantem, periodis duabus mim,ribus, uiri proodica, item podica cingeret. Differior scansio spodi est, cuius

lil se Nilus orsus a vulgaribus modis magnopere distant; Inliri illis quinti Vprsus mineri scrupulos movent, quos ut inovseret, WilaItan Nit Zius, Ind. leut is oti. 1η8 90 p. 7 s. lectiones tradita ita corrigendas censuit, uti adnuit ima syllaba brevis seres, qua de re vido noti erit ad 25 53 ius.

Initimum versum eontinuum retinui, ne turbae in itandis versistit -- gerentur. iram tuam in duos versus discerpi potuit. - Carmen cantatum esse videtur in convivio v. 48. II 2), quod prope aram Aiacis Uiloia victor eiusqus gente apparatum erat v. 12). Dulcedini numeronim, in vitiis sta iidis usti Thebanus Molum Mirustatem eum Dorum gravitato selieissime coniunxit, tenues soni fidiunx v ia egregie conveniunt Post ipso h his Opuntoin caput Locrorum, venerat s 83), ut Sacm in honorem victoris laetendi interesset et carmini canendo operam navaret. Denique memoratu dignum est, quod in hoc carmine poeta

irrigis iuun uno in alio a conelanii Mis legibus ita diMessit, ut sententiam in fino spodi sael, su 28. M non lauderet, sed in proxima stropha

continuaret, id quod ni urio carminum . Vil. xiii N. Vm . . Polli longissime abhorret et cum eo, quod non in Pompa carmen cantabatur, inhaerere videsur.

καλλίνικος ὁ τριπλύος κεχλαβῶς,

VARIA LECTIO. Inser 'Εφαρμόστω'Oπουντί-παχαιοτη AB UD 'Εφ. - παλ. νικησαντι την α' λ. F in margine manu recenti, quam tamen saeculo XV recentiorem esse negat iudex peritissimus Vitelli Q. ---B DM 3 et v. l. sches. - κεκλαδώς au Anai. V. 1. de carmine Archilochi, quod primum in honoreminereulis Vieti, is devicto Augea sellia orist. - iro eiusque aurigae Iolai om-ζositum erat . mox cuivis victori Glympicit ud ostrem urit inui vii tori caneatur, varia tradi in scholia artiti ex Aristarchi Didavique scholiis ad I'ind. 0 ici et . ni arum ex itii in8thonis ad Aristo1 h. v. N et A. Hommentarii suntla v. L. v. Sulla, lle IIuius araninis sori avertant scholia duos versus integros κάλλινικε ciis ἄναξ, citi κλεες, --ος τε καιγόλαος cuis ητα bo, et brmulam τήνελλα καλλι,i κε cuius prior vox sui duris ebori . ----ο braeis iam imitantis, altera totius iliora diici prasi respoli. dentis. Hinc otiis antiis μέλοψ non1---ιHκ in coetu hoc initari loco et Bli ur Herc. - mitem ipsa secum tulis, o videtur ut non totus hymnus orculis sed solum eius initium vel sola ista sormula in honorem victoris

203쪽

κεσε κρύνιον παρ' μον γεμονευσαι κωμαζοντι φίλοις φαρμύστω συν τωρους ς ἀλλα si λαμφύλων μοι γαν ἀπο τόξων ἀκρωτήριον υλιδος

tiones sebolia proponiint: τριπλοος δὲ τοι ὁ τρὶς ἐπαδόμενος, τρίστροφος ων κατὰ τω Ἀρ- rον, Aristarcho quidem fidem habeo tres strophas illius Matini fuisse trudenti seia ubium relinquo utrum ires strophae integrae in honorem

Epha osti iani uiui in an lilii Ithyn Di τήνελλα κάλλινικε χαἶρ αναξ ράκλεες - 5. καταβολων longe terientibus arcubus i agittisque illustrioris carminis nune in histis epiniciis opus esse poeta dicit scopos sagittis carmini τοιοωδεβελ εσσt v. cs. O. I ii 5. Qil. P. I 12 propon0ns Cronium ollom in Elidis eam-Ρ0 procurrentem, et Pythonem Delphicum OiνMκοστεροπαν s. i. x μυρ Η . c. io, a bente deae era sacras iaculatus arces simila est epitheton αἰυλω- φροντας v. 42 - ἐπίνειμαι semet ipsum poeta alloquitii cohortans ut in eodem

οι-- oxymori figura usus sagittam Musarunt duliem dicit contruriam πικρῶδισρο Homeri oti . E iiii Q - 3. di ὁρῶς' cum omphaου positum est, uti harinosius vir, non puer vicisse significetur es. v. - - 13 ἐλελίζων . . . l- νησαις' , alii, iii Participii 'rul senti et ori Hii comitiutatio occiirrit o. iii 2 ιραίρων . . . ρθῶσαις' s. ad . vii 5 - 4. καὶ AC civitatum patriam eiusque filium pharin iuui; si Thebas matrem suam Pindarus I. io diei et infra v. o Locrida it 'um Locrorum nai rem - 15. μίμις θυγατr o respicities. theog. - δεντερυν ῆγάγετο Ζευς λιπαρῆν ἐμιν, η εκεν Τιρας, tu Ῥέην τε

204쪽

uin ρετον χαρίτων νέμομαι κλων 'κεῖναι γαρ πασαν τὰ τέρπν' ἀγαθοὶ

δὲ καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμον' ἄνδρες

35455055

ρακλες σκυταλον τίναξε χερσίν,

tamquam navem nuntium in remotas terra ferre exponit . v xπόπυρον autem navem dicit ad exemplum Homeri, qui Od. xi m. xxiii m remigia πτερα νηός dixerat - 27. χαρίτων Gratias prope Musas in Ol3mpo sedes homo dicit He- theog. M-ν--- es P vi 2 αρι- ιν -των - 28. s.

P. 1 D. 29-36. phamosti virtutem iniimieam natam insitam primum comparatione erculi solo et illustrat, ut Chronii iidi us tu cuin acinoribus Ilereulis contulit; os abiecto hoc consilio tomesticani totius fabulam Locrorum narranda 1 in proponit ses audacter poeta tereuleae virtutis augendas citat si varias uiritu in linam coegit ut contri Nelitvnu in P . I tollinem et Oreum uitus simul limi asse videretur. optumis Braura lior uni patronus

eum impugnavi sit filio eleo belluui iii si ri ritem Apollo tripodem Delphicum auferentrem Urcu Cerberum ex inferis educentem quamquam fabulam de Oreo Epoos o Pylios contra Herculein des rudente iam nosse uiu Mur Homerus D umet:

205쪽

OLYMPIA IX.

interpretatur colli itis verbis παδειν, παρολεῖν, πηχεἶ - i. χωρὶς C in un

nomine θανάτων vix divelli possit, interpretor remove pugnas a diis immorialibus. Haec autem a Pitidam eontra Aeschylum do uni rixas in scenam

producenu'm olirinuta sesse Leop. Schmidi Pind. Leb. D. set sagaciter suspicatus est contra Pindari sententiam probat Plat de rep. a P. 378 b: υδέ γε ἐπιτή- δε- α παράπαν ως θεοὶ θεola πολεμοὐσί τε καὶ ἐπιβουλευουσι καὶ μάχονται. 41 s. fabulani Protogenias narrandam sibi ,riit linit - 40. Πρωτογενείας Kστεω Protogeniae maiorisne, tilia Deucalionis et Frrhae v. schol ad uv. M. 6), an minoris, filiae Opuntis rogis, iam veteres grammatici ambigebant - 42. ἴνα

Strabo ix p. in Apollodoni schol ad . secutus, non in inte Opimis ipsa sed in eius portu κυνω Deucalionem habitasse et sepulcrum Pyrrhae ostondi

46. αοι de hac voce fabula hontinum ex Lipidibus a Deucalione et Pyrrha tactorum nata est: est enim procul dubio sabula etymologica ex similitiidine voca hulorum λαnὲ tofis orta Incerti aia toris versus in scholiis citatur: ἐκ δε λίθων γένοντο βροτοί, λαοι δε καλε ἰντο - 48. schol. δοκε τοfro ις τι Σιμωνίδειον εἰρησθαι ἐπει κεἰνος ἐλασσωθεὶς π Πινδάροt λοιδορίας ἔγρα γε κατὰ του κριναντος Γῆγαθὰν δῶνl ἐπεὶ δὴ κεῖνος εἶπεν ἐξελ Hrsi νέος ινος οἰ - περυσι δῶρον μπέλορο ὁ δὲ μ Dθος οδε κενεότρωμ διὰ τουτο Πίνδαρος ἐπαινεῖ παλαι ὁ οἶνον. Clim igitur Simonidis ineptum dixisset qui novo vin vetus vinum vinei utaret, Pindariis vetus se inudare vinum dicit a stibulam novam cum Pindaro Dei Homerus d. 1 sit την γαρ ἀοιδην μὰλλον ἐπικλείova' νθ ρωποι. ri ΩκDDOντε go νεωτάτη μ* - πέληται, cum Simonide auctor prologi Casinae qui utuntur in vetere sapiente Puto, et v imhenter ueteres spectant sabulam. die quaeritur iam quam limbulam novam m- da mi hoc loco prcitui prit ut ius qii idem ea iniselli um quas a Di is illivio

I iii dari viil eritur tu erio novi sunt, quae a diluvio et Deucalione inuel urrha profectus do origine regiae gentis Locroraim - et splendore populi Locrorum ab Upunt rege resuscitato proseri

206쪽

74 PINDARI PINICIA.

βῆν, οἱ δ' Ἀρκάδες, οἱ δε καὶ Πισμαι

M. MA-ν ab illis oriundi niuitrum ii Deuealion et Pyrrha - 55. Iurio νίδος muri coniun cum xono Iapeti iiiiii filius Prometheus erat x. Iles theog. 5tim ex quo Deucalionem rognatu tu esse Apollo toriis iras resori ex hoc ii,so, nisallor lol, liri, rosi situ 56. κορα καὶ τερτάτων Κρονιδῶ C lini insiti durales Pro ingularibus usurpatos esse ducit verum non solum I. 0erii mirimum a Ioveo Protogenia Deucalionis situ salvi esse poeta dicit, sed omne reges et ros I.ocrci iiii l. diis et heroiiii sex lim IKΡ ii diuinum traxisse significat tua in re illud quoque tenendum est, quod O0rae gentes Otiale, ι aut re noni, re nobilitatem orii inis derivarunt v ad P. ura 56. πρίν ρfer ad ἐτμ-

riam amico it Patrono P os; cf. Prol. cxv - 63 μίrφυος, Puni is, qui in tris puter erat; neque enim tibi res matris soli, sed etiam ceteri eius cogniti a

nibus regionibus puntem confluentium gloriani regii, puntii similiter Poeta munia atque Adaei regis Aeginae X. viiii

207쪽

δ' Ἀκτορος -- τίμασεν ἐποίκων im

autem rationem poeta transtulisse videtur, tuo Inter heroes Locrorum insigni honore rueretur praeterea conser quae M v. - adnotavimus haec sumta sunt ex epico carmine 'upra ortire mule Proclus exceri,μat: ήλεφος ἐκβοrim Θέρσανδρόν τε τον Ioat νείκους κτεiνει καὶ α τις π Artλλεως τιτρώ- σα ται -- is σφετέρας hoc Pronomes cuni ab Homer et seriptori bili pro ieis semper aditure refertitur a Pindaro et ad singulos ut hic et . xiii l. P. iv M. I. vi M. viii Mes et ad plures relatum est.

F lx novo limoemio in nova parte carminis Osti ultitur, ut O vi 2 P. I ,8.

ix transitum autem eximia arte ita sibi pari vit, ut in fine Uinicae partis par Desivi amicorum Paetroeli et Achillis, in initio tertiae amitiis partis qualia iiii Dies praesenti uni victorii norungit, ii strenus ruin ita iiii Omini in Di, maehi et pharatiosti onstro 84. Λαμπρομάχου uniici et Nodulis phar. most - μίτραις artem, luneas taenias, pro toto, Oronu luno is taeniis circurii voluta, Osuit Ἀμφότεροι Lamproniai lius et Epha Ostiaη olii si mutnni ille vicerunt, divers genera certaminum obieriint T. Νεμέας . . . κατα κολπον

208쪽

76 PINDARI MINICIA.

θαυμαστος ἐων φάνη Z ii sie ἀμφὶ πανάγυριν Λυκαίου

eum ex imberbi aetate in virilem eriiset Minitione vidit: M omnlisis his

temptu dictum quod ingenitae virtute praecelhint verba ipsa commonent Socratica qua egi innis εἰ διδακτονἈρετή cs. J.bi, Iiniri cis Heli stud. Ira 54. 62 103. quod in omni genere studiorum invita Minerva suscipitur, id si siletur non deterius es i. e. non pluri1 aestimatur laudar coneris quam si silentio premas - 104. respicit versus om. et x, iam μὲν γὰρ δωκε θεος πολεμήια ἔργα, Ἀλι δ' ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον ευροόπα εν - 107. σοφιμι

209쪽

OLYMPIA X.

cile sit ad fastigium ita uμconii erct i. egrείχιστα πυργος ψηλαῖς ρε- ταῖς ἀναβαίνειν - 108. Ovro . . . ἄθλον - ἀπο τῆς σπίας scholiasta interpretatur poeticae sapientiae contentionem contenti ut virium in certamin tu tutionis probatae addens praeconis instar proclama Ii 2. ermania euaeridationem recipiendam duxi pronomen enim relativum M quod antea Schmidio due inserueram scholiastae auctoriisti, patriini defendita et ali tuid languidi habet quamquam sententia eadem manet, sive pronomon o addideris sive non addideris. Interpretor autem verba emendata inimineynio de soleuinibi iii

non victoria ab Ephamosis in Aeanteis Iudi remrtata Aeantea enim ista scholiastis ex hoc ioeo ipso seia osse videntur neque ciuidquam de nanciscuntur ex titulis tu et rasi, utpote qui ad ιαντω Sillainini in ionori ni Maeis Telamonii acta reserendi sint. Nihil vero causae fuit, cur inue vieinmani Meta in lariter hoc loco laudaret, non supra una cum reliquis victoriis Iaiάδα vel liotius ιλιι δα irisca somna nominis erui, unalcigi Dorninum oλκός et Ιλας tabilita gerutivus auten pronomini possessivo adiunctu est ut in

Homericis Νεστορίη παρα νη Πυλοιγενέος βασαθος B M , Γοργείη κεφαλῆ δεινοῖο πε et i), - Ἱλιάδα stetitae atque i iis vocativo accipere mavis ἐπεστε γνωσε arae comune inpiuea coronam victorialem ex soliis plexam adiecit

210쪽

Argiunmitiuai. Agesidamai Are strati filius Loems praephyrius pugilai puer

Ol. 74 - 18 a Chr. in scholiis Vaticanis, Ol. 76 - 476 a Chr. in Ambrosianis A vicisse perhibetur Utra traditio ora sit serte iiii dicari non potest, alteri autem et maior fides codicis Ambrosiani favet et lau

datio bellida virtutis octoiuinis. 15 su: ta, qua si ad nimia tyranni arma a Loeris reiecta es P., is spectat, hoc amne post annum 477 6

scriptum sit necesso sest. Quamquam niti inter victoriam gssidami et praeconium eius hoc amnino factum aliquantili ti mporis intorlapsuiu esse ex initio camiliis hiost, tamen immane si statuero ludis Olyn beis tertium redeuntibus, i. e. et nimis postquam parta sit, vilatoriam praedicatam esse. Quodsi a. 7 hoc carino iactum est, non longo a tempor carininum . MI DO Ii quas in sitiaili interie versantur, distat. Hoc autem bene in artem Pindari quadrat, quem in carminibus sub

SEARCH

MENU NAVIGATION