장음표시 사용
551쪽
multo magis abundantiam gratia et donationis et justitiae accipientes, innitu regnabunt per unum Iesum Christum. xcedit 1 quatenus Adamus nos uno tantum inlaei peccato ChriStu vero non solum ab Oe, Sed etiam a peccatis liberat perSonalibuS: idque etiam repetitis vicibus 2 ratione donorum, nam ChriStu longe majorem gratiae et Charismatum abundantiam nobis donavit, quam per Adamum amiSimuS, Ut putetis. g.
ex aeramenti euehariStiae, Ordini S, eonfirmationis. Quamvi Ver 3. ratione extensioni reparati non XCedat ruinam, imo videatur Superari, cum Omnes homine peeeat ObnOXii naSeantur, non Ver Omne per
Christum ab illo mundentur habetur tamen in eo paritaS, quod ChriStuS, quantum Stis Se omnibu Comparaverit Salutis possibilitatem, adeo ut non e redemptioni desectu Sit, Si non Omne redimantur. Cf. n. 368.672. IV. Quaeritur num Christus aliquid meruerit angelis. Nonnulli cum Suare affirmant, Christum gratiam et sanctitatem meruisse angelis quae opinio plurimum innititur hypothesi de Verbi incarnatione decreta et definita antecedenter et independenter ab Adam lapsu, quam Supra th. 143 ut minus probabilem ejecimus Merito notat Thomas sinus II, 12 Π. 25: Si per carnem operata sit Deitas Verbi salutem angelicam, patritiae et apostolicae theologiae fundamenta penitus convelluntur Perinde enim et humanam Salutem eXStruere potuerit in Xtranea quapiam natura sibi copulata . . . Labat illud principium). quod in natura victa vincendus uerit victor diabolus . . . Labat illud quod liberatum non sit, quidquid assumptum non est . . . Labas illud, quod quia pueri communicarunt carni et sanguini, et ipse communicaVerit eisdem Hebr. 2, 4) etc. Quare communis sententia, inquit de Lugo diSp. 27 8. 3, negat, meruisse Christum angelis nisi aliquas illustrationes et alia dona accidentalia, gaudium item de reparatione Suarum Sedium per redemptionem hominum et his similia. Hanc docent communiter fere omnestheriogi, quos refert et sequitur Vasque disp. 49; ' ita etiam s. Thomas in . d. 134 2 a 2 sol. 1. Etsi autem Christus dicitur angelorum etiam
caput, non propterea equitur, eum eodem modo esse angelorum quo hominum caput neque enim constitutus est illorum caput ad eos redime OS: nusquam
enim angelos apprehendit επιλαμβαυεταt, velut fugientes manu injecta apprehendit, redemit), sed semen Abrahae apprehendit Hebr. 2, 16 Sed in praemium Suae exinanitionis super choros omnium angelorum est exaltatus. Quocireta non negamus e Christo capite in angelos aliqua gratiae et gloriae accidentalis dona redundasse Ceterum profuit angelis passio ut mors Chri8ti eatenus etiam, quatenus redemptione hominum per Christum instaurantur quae in coeli Sunt, cum id, quod inde in angelis lapsum est, ex hominibus redditur', ut inquit Augustinus Enchir. n. 61. Deinde nec illud contemni debet, Christi morte reparatam quoque fuisse injuriam Deo ab angeli lapsis peccato illatam, quod eri gaudio replevit angelos bonos, qui et Suam adorationem et gratiarum actionem adjunxisse holocausto a Christo oblato merito prae- Sumuntur. Cf. Stentrumth. 30 Scheu ben4 266.
673 Corollarium Christi redemptio argumentum ejus dininitatis. Sicut solum ex Christi divinitate sufficienter explicatur redemptionis
552쪽
542 xact. VII de Christo Redemptionis perfectio.
condignitas ita vicissim quae revelatio christiana tradit de redemptione per Christum, evidenter Christi manifestant divinitatem. Et sane
1 consideremia redemptioni ubertatem quoad locum, tempus, redemptorum numerum Celerumque multitudinem et gravitatem. Ad rem Cyrillus at de recta side: Si Christu ut homo Vulgari mente Oneipiatur, quomodo illius Sangui vitae omnium aeStimationem exaequat 3 Si autem Deus erat in earne, qui dignitate omne Superat, Sati decenter per proprium Sanguinem eumulata exstitit redemptio totius mundi. 2. Consideretur naturae redemptae dignita S, cujus maeulae nullis animalium sacrificiis etsi multipli eatis elui poterant Hebr. 10, 1 S.;3. redemptionis es sit a Si aseeundum Omnes fruetus et effectus plane divinos, quorum illa sons es inexhaustus. Quibia diligenter Xpensi vera probantur Isaiae verba 35 4 Deus ipse veniet et salvabit ros. 674. Quare Oneludamus verbi Seniorum, quae audivit in ApocalypS 5, 9 S. JoanneS: Dignu8 8 Domine . . . quoniam Occi8u e et redemisti nos Deo in sanguine tuo, eae omni tribu et lingua et populo et natione . . . accipere virtutem et divinitatem et sapientium et fortitudinem
et honorem et gloriam et benedictionem; et verbi Dama Scenis. O. IV, 4: Euge, Christe Dei Verbum, Sapientia et potentia, atque OmnipotenS Deus, quid tibi nos inopes et egeni pro istis omnibus rependemus 3 Tua enim sunt omnia. Quin nihil quidquam a nobis exposuis, nisi Salutem nOStram civita eum tu ipse largitor sis, nihilominus pro inenarrabili tua bonitate illis gratiam habes, qui eam consequuntur Gratia tibi, qui et eSSe et bene SSe nobi QOneessisti eumque hinc eXeidissemus, ineXplicabili demission et indulgentia eodem no reduxiSti.
553쪽
De habitu inter Deum et rationem tinnianum in ordine eognitionis. Thesis 86. Dei exsistentia solo rationis lumine cognosci potest Thesis 87. Haec cognitio facilis et ideo ejus defectus inexcusabilis est Thesis 88. Cognitio Dei non est immediata et directa Augustini doctrina Thesi 89 Dei exsistentia rationi argumentis comprobatur Thesis 90 Deus est incomprehensibilis inuadamtenus tamen cognosci potest 15 Scholion D triplici modo cognoscendi Deum Scholion II. Qua via pleniorem Dei notitiam acquiramus Scholio III. Ineffabilitas se deque nominibus Dei
De perseetionibus seu proprietatibus essentiae divinae. Thesis 1 Deus simpliciter est infinitus seu infinitae perfectionis 22 Thosis 2. Cum infinita Dei perfectione intime nexa est summa ejuSdem
Simplicita . . . . . . . . .. 26
Propositi, J. In Deo nulla compositio ex potentia et actu 28 Propositio II. Neque e partibus phySiei .... 29 Propo siti III. Neque ex essentia et exsistenti ... 29 Propositio IV. Neque ex essentia et perfectionibu 29 Corollaria 33Thesis 3. In Deo habetur distinctio rationis inter attributa et essentiam ete. 34 o ridi. I. De multiplici discrimine inter Deum et creaturas ratione simplicissimae infinitatis ...... 38 Cia odi. II. Panthoismus pugnat prorsus cum Simplici8Sima Dei infinitate 39 oa odi. III. De pulchritudine Boi 0Thesis A. Deus omnipraesens est et immenSUM . . . . . . AIThesis 5. Deus est omnino immutabilis ΑΑScholion Difficultas ex operationibus divinis contra immutabilitat0m 6Thesis 6. Deus est aeternus 47
554쪽
De attributis Dei aetuosis seu de vita Dei. Deus est spiritus Articulus primus. De omnipotentia Dei.
Deus est omnipotens . . . . Quid non sit de ratione omnipotentiae Omnipotentiae notiO . . . .
De potentia Dei absoluta et ordinata . Scholion. De dominio Dei
Articulus SecunduS. De cognitione Dei. 97. Deus cognoscit futura libera, . . . . 98. Deus cognoscit futura libera conditionata Scholion Q. De persectione divini intellectus Deus est summa veritas Si hi Dii es II. De medio, quo res Deus cognoscit Scholion III De partitionibus scientiae divinae Articulus tertius. De voluntate Dei. Thegis I9Thesis 100. Thesis 101Τhesis 102 Thesis 103Τhesis 104. Thesis 105. Thesis 106 Deus peccatum velle nequis, sed permittere potest Dous summa libertate gaude, . . . . . . Scholion. De concilianda immutabilitate et libertat Boi De partitionibus divinae voluntatis Providentia Dei immerito in dubium vocatur propter mala diversa Deus vult voluntate antecedenti omnium salutem hominum Eandem hanc veritatem invicte comprobant verba Pauli I. im 2, 1 8. neque adversatur AuguStinua o fodi. Deus vult etiam infantium salutem Scholion I. De indole et ratione voluntatis salutiferae uni
Si hi id om II. Solvitur difficultas petita ex infantibus ante baptismum susceptum it functi . . . . Conciliari nequit reprobatio negativa a glor1 coelesti cum Voluntate Dei salutifera UniVersuti . . . . . Praedestinatio adultorum ad gloriam sequitur praevisionem
Praedestinationi ad gloriam post praevisa merita supernaturalia non obsunt, quae leguntur Matth. 24, 224s. Joan. 10, 264s Luc. 12, 32 Αct. 13, 48 et Rom. e. Cia odi sex de praedestinatione
Scholion H. De Augustini sententia e Lod iii II De Thomae sententia Scholion III. Difficultati ex ratione satisfit
555쪽
De sanetissimo Trinitatis mysterio.
Mysterii Trinitatis momentum I 12 Fidei summa de s Trinitate 112
De Trinitate in unitate. Lemmata tria: I. In doctrina de Deo mentio fit Patris et Filii et Spiritus 1132. Pater et Filius et Spiritus s. a se invicem distingu intur 1143. Pater est Vera persona veru Sque DeuS 114 Articulus primuS. D Filii generatione. Thesis I 07. Deus Pater Filium ab aeterno genuit 114Thesis 108. Difficultates e Scriptura solvuntur 123 o noli De habitudine Filii ad Patrem I 27 Articulus secundu S. D divinitate Filii. Thesis 109. Scripturarum auctoritate evincitur Filium Dei a Patre genitum
Chil Lo n. Di1ficultatibus adversus Filii divinitatem satisfidi . 134 oll. Quo sensu Filius non sit a se Deus 138 Articulus tertiuS. De per Sona sancti Spiritus. Thesis 110. Spiritos s. qui a Patre Filioque distinguitur, subsistens ac vera
Articulus quartuS. De processione Spiritus sancti. Thesis 111. Spiritus s. secundum Scripturae doctrinam non solum a Patre, verum etiam a Filio procedit 144Τhesis 112. Processio Spiritus s. a Patre Filioque suffragio patrum graeco
Thesi 113. Excepi adversus processionem Spiritus s. a Filio quoque satisfit 152 Coroll. Consectaria processionis Spiritus 154 Coroll. II. D additione id loque acta in symbolo I54CO Oll. III. De numero personarum divinarum I55
De unitate in Trinitate. Thesis 114. Licet Pater et Filius et Spiritus s. sint tres personae, Unus tamen
Thesis 115. Summa injuria patres tritheismi accusantur 158 Thesis 116. Tres divinae personae sunt consubstantiales, coaequales, Sibi mutuo ineXsistunt I6l Thesis 117. Una ost Patris et Filii et Spiritus s. operatio ad Xtra 165 Scholion I. Unitati divinae naturae non obsunt Ioan 17, 19.21;
556쪽
Scholion II. Quae opponi solent contra unitatem operationis 169Scholio III. De fide patrum antenteaenorum 169Thesis 118. Nulla reali compositio est sive in personis divinis, sive in Deo uno et trino 172
Seholastica expolitio mysterii sanetissimae Trinitatis. Mysterium A. Trinitatis est superrationale I77 Quaestio I. Quo actu gignat Pater Filium 179, II. Quare Verb producti seu processio generatio dicatur . 180, III. Quomodo procedat Spiritus s. 180, IV. Quomodo disserant generatio Filii et processio
, V. Quomodo Spiritus s. a Patre Filioque procedat 181, VI. Quare harum productionum termini sint per-Sonae 183, VII. Quomodo, cum et intelligere sit omnibus per-Sonis commune, solus Pater intelligendo gignat Filium etc. 183, VIII. Quot sint processiones et consequenter quot
personae divinae ..... 184 o ridi. In Deo una natura, duae processioneS, tre Per-SOnne, quatuor relationes, et quinque notiones 185 IX. Quaenam sint nomina maxime propria divinarum serSOΠΛrum 188S cholion De nomine Dei ....... 192
Regulae nonnullae loquendi de sanetissimo Trinitatis mysterio. Quinque praecipuae regulae 193
Derappropriatione ......... 195 Coroll. practicum. Argumenta concionum do Ss. Trinitate 195
Thesis 119. Revel christiana edocemur, Deum ex nihilo mundum creassae . 199 Scholion d. ribus exceptionibus satisfit .... 203Scholion II. Num sola ratione creationis veritas demonstrari et inveniri possit 204 Scholio III De variis mundi causis, in primis de fine 205Thesis 120 Deus in creando fuit liber I 2De optimismo 216Scholion practicum. Concionum argumenta de creationis dogmate. 215
557쪽
De reationis operibuS. Sectio prima.
De mundo. Tria tenenda de mundo Deum
1 esse signum diVinoriam . . . . . . .
2. in hominis utilitatem conditum 3 non esse ab aeterno Scholion. Num possibilis sit mundus ab aeterno De eoAmogoni mo8nica, variae expositiones
De humani generis orione. Thesis 121. Primi parentes a Deo immediate sunt conditi .... 229 Num corpus protoparentum immediate a Deo fuerit productum 231Thesis 122. Adamum fuisse primum hominem, ex eodemque totum genUS humanum suam ducere originem s. literne testantur 232Τhesis 123. Humani generis origo non est antiquior epocha a Moyse assignata 23 PraeeXsistentia animarum ejicitur ...... 235Τhesis 124. Anima divinitus creantur atque tunc cum corpore ConjungUntur, cum praestitutus ordo naturae id exigit .... 236
De hominis natura atque praestantia naturali. Thesis 125. Anima humana est immortalis 244Thesis 126. Compositum humanum coalescit ex corpore et anima rationiuli,qUR Vere ne per se est humani corporis form 246Τhesis 127. Homo ad imaginem et similitudinem Dei creatus est 253 Scholio practi cum Argumenta concionUm 257
De hominis ad statum supernaturalem elevatione et primitiva conditione. Articulus primus. Varii errores et Ecclesiae doctrina. Errores de protoparentum conditione originali .... 259Αrticulus SecunduS. De notionibus naturalis et supernaturalis.1 Notio naturae 2612. Notio naturalis 2623. Notio supernaturalis 2634. Omparati supernaturalis cum notionibus affinibus 267 o modi. Erroneae notiones supernaturalis 268Si hi Di o n. De potentia obedientiali 268De variis statibus 269
558쪽
Articulus tertiuS. Defenditur doctrina catholica de statu originali.
Τhesis 128. Protoparentes gratia sanctificante eran Ornati 271 Scholion De tempore, quo acceperint gratiam 273Τhesis 129. Protoparentes immunes erant a concupiscentia seu integritate ornati 273 Thesis 130. Cum dono integritatis Deus conjunxit singularem scientiam 278 Num protoparentes errare aut venialiter peccar potuerint 279 Coroll. Opinio rationalistarum de statu infantili protopa
Phesis 131. Hisce bonis Deus donum immortalitatis adjecit 280 Thesis 132. Recensita bona super et praeter naturam fuerunt, proindeque nuturae humana indebita 282 o modi. I. Homo elevatus fuit ad ordinem supernaturalem 287 o modi. II. Deus potuit hominem ita primum creare, ut Careret gratia sanctificante et integritate, et ut idem esset obnoxius iam doloribus quam ignorantia et morti . 287Τhesis 133 Status natura pura est possibilis 290Scholion Objectiones contra theses praecedente 291 Scholio practicum. Concionis argumentUm 293
De Λdam Iapsu lapsumque e0nsecuta miSeria. Articulus primuS. D Adam in pSU. I. Deus protoparentibus praeceptum imposuit Servandum . 2952. Protoparentes legem transgressi sunt 2953. Peccatum Adami plane fuit gravissimum .... 2954. Violata lege protoparentes felici statu exciderunt 296 Articulus SecunduS. De exsistentia et transfusione peccati originalis. Thesis 13g. Adamus divinam transgrediendo legem non solum sibi, Sed Suae quoque nocuit propagini 296Τhesis 135. Adamus transfudit non solum mortem poenasque corporiS, Sed etiam peccatum 297 Coroll. Infantes parentum baptizatorum peccato originali sunt obnoxii 308 Articulus tertius. De peccati originalia natura. Propositi, J. Peccatum originale non consistit informa sub-
Propositio II. Neque consisti in poenis ex Adam in ejus postero derivatis 309. aer o positio III. Neque consistit in concupiscenti 309 Propositio IV. Neque in dispositione ad concupiscendum I0
559쪽
Notio genuina peccati originalis: Prima sententia catholi OTUM . . . . Poccati originalis propugatio . . . . Secunda sententia catholicorum Si hi Di o n. Quaestiones reliquae Articulus quartuS. De peccati originaJi sequelis. Cavenda duo extremn Sequelae in ordine theologico Sequelae in ordine ethico Sequelae in ordine physico Errores de peccati originalis sequelis Num natura fuerit infirmata Scholio practi cum Argumentum concionUm
De angelorum exsistentia et natura. Doctrinae capita de angeli tenend ...... Thesis 36. Angeli sunt substantiae praedita intellig0ndi volendi agendique virtute humana praeStantiori . . . . . . Thesis 137. Angeli sunt puri spiIitus Scholion Objectionibus contra spiritualitatem satisfit De tangelorum numero et ordinibus
De angelorum conditione primitiva et plurium In pSu. I. Angeli ad supernaturalem ordinem divina gratia evecti fuere 2. Plures angelii supernaturali statu proprio peccato exciderunt 3 Deus angelis libere praevaricantibus nullum fecit reparationis
ac poenitentiae Oeum . . . . . .
De angelis bonis. Thesis 138. Angeli a Deo hominum custodes constituti Sunt Scholion Patres doctrinam de angelis a platonicis non Sunt mutuati Scholio practicum. Concionis Rrgumentum
De angelis malis. Thesis 139. Obsessio daemoniaca permittente Deo obtinuit quondam et adhuc obtinet Thesis 140. Crimen et factum magiae quandoqUe contigerunt ars magica
non est admittenda . . . . . . .
3113163 18 319320 320320 321 322323325 327329 331333335337338 3393413 344347 349350
560쪽
De incarnationis convenientia, neeessitate et possibilitate. Thesis 141. Incarnationis mysterium est undequaque conveniens 355 Scholion. Quaestiones 4eholasticae de incarnatione 358Thesis 142. Incarnatio solum in hypothesi condignae satisfactionis neceS-saria fuit 365Thesis 143. Si Adam non peccasset, Christus non venisse, .... 369Τhesis 144. Lumine rationis mysterii incarnationis possibilitas solum negative demonstrari potest 372Scholion praeficum. Concionis argumentum 375
De persona SSumento naturam humanum. Thesis 145 Christus Jesus est Verbum Dei incarnatum .... 378
De natura humana RSSumΡtu. Thesis 146. Dei Filius naturam humanam assumpsit integram atque Perfectam 380 Scholion Injusto nonnulli protestantes patres antiquiores errori apollinistarum accusandi ...... 385 Cia odi Christus Deo Patri et nobis est consubstantialis 386Thesis 47. Natura a Verbo assumpta humanis affectibus fuit obnoxia 386 Scholion Doctrina Hilari circa passiones naturae assumptae 389
De unione naturae humanae eum Verbo. Doctrina catholica ex concilio halcedonensi 390 Articulus primuS. De unione hypostatica. 1. Dogmatis catholici probatio. Thesis 148. Ex divinis literis manifesto constat, unum ac eundem J Christum
Deum esse et hominem ........ 393
Thesis 149 Eadem veritas symbolis patrumque solemni ad Nestorium US-que traditione comprobatur 394Scholion Formulae, quibus PP. unionem significant 396 2 Dogmatis catholici uberior Xpositio. Lemma Notio essentiae seu naturae et hypostasis 400 L e m m a II De discrimine inter naturam et hypostasin 401 L e sim a III. De substantia prima et secunda .... 402 Propositio Q. Hypostasis et substantia prima 402 Propositio II. Inter hypostasin et naturam in Oneret spectatam est tantum distinctio rationis 404