장음표시 사용
531쪽
ut faciam, Deus, voluntatem tuam Hebr. 10, 5 s. Hinc b. conceptus vixque natus in praesepio est passu8, et f. abhine nulla die secundum hominum judicium en habuit semper colluctans cum paupertate, vitae incommodiS, contumeliis etc. Accessit d. praescientia, qua jugiter ob oculos habuit crucis sacrificium, et praevidit hominum omnis conditionis Singulorum seculorum ingratitudinem. 3. Consideremus profunditatem, magna enim et profanda Velut mare erat contritio ejus Thren 2, 13 vere immensu dolor quia n. asSus est ab omni hominum genere, a populo Suo, quem adeo dilexerat, tot beneficiis cumulaverat a magistratibus politicis et ecclesiasticis, a plebe et nobilibus et doctis, a Mila, quorum unus eum tradidit, alius negavit, reliqui deseruerunt passus Sti, innocentis Simus, . omnis generi cruciatus in corpore Secundum Singula membra et Sensus, in omnibus animae acultatibus , Omnis generis injurias, quas humana imo diabolica malitia excogitaro potuit d. calcatis omnibus uribus, pretis omnibus aequitatis legibus, judiciorum cautelis, e . a cunctis desertus vela suo atre coelesti, sere nullius commiseratione Suffultus. 4. Consideremus sacrificii altitudinem seu motivi puritatem passus est pro nobis miseris hominibus, vel pro transgressoribus rogavit IS 53, 2 nullo Suo lucro, non obstante frigore, imo et ingratitudine tot hominum. Vere dignus e8 Agnus, qui occisus est, accipere virtutem, et sapientiam, et fortitudinem, et honorem, et gloriam, et benedictionem Apoc. 5, 12 dignum ut et nos gratitudinis ergo ipsi impendamus fidi s secundum O, Si a quae habemu8 abhinc saltem jugiter de die in diem tollentes crucem nostram Luc. 9, 23; etiamSi gravia et difficilia a nobis postulet ex sincerissimo erga ipsum amore et gratitudine Christo igitur passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini . . . ut jam non desideriis hominum, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne vivat temporis. Sufflet enim praeteritum tempus etc. 1. Petr. 4, 1 S. s. S. Thoma 3 p. q. 46 a. 5 et et comp. c. 227 Bonaventur ara. d. 0 q. 5, qui de modo satisfactionis per Christum exhibitae statuit , Nobilissimus est inter Omnes, qui p0ssent esse vel excogitari. Fuit enim acceptabilissimus ad
placandum Deum, congruentissimus ad curandum morbum, efficacissimus ad attrahendum humanum genus, prudentissimus ad expugnandum generi humani inimicum. φ645. Seholion I. De forma aeristoli erucis. - Actio acrifica, qua victima offertur, et quae ad hanc se habet ut forma ad materiam, non poteSte8Se alterius nisi ipsius sacerdotis sacrifieantis. Ea autem non est posita in materiali destructione et occisione, ut patet vel ex sacrificiis V. T. Sed invisibili direction mortis victimae in sacrificio crusento vel ab ipso sacerdote Vel Saltem ipsius nutu factae in honorem cultumque Dei. Quare corruit illOTum Sceptio, qui putant, propterea mortem in cruce non 8 Se Sacrificium, quod alioquin milites Christum crueifigentes dicendi essent sacerdotes, quod est absurdum Actio ergo sacerdotalis in sacrificio crucis erat ipsa Christi Sacerdotis oblatio sui ipsius, non solum intention interna et invisibili, sed tali, quae prodierit in actum externum seque manifestarit in ipsa cruciatuum et mortis Voluntaria admissione ac directione ad se ipsum atri offerendum, atque in ipsa Voluntaria spiritus emissione, quae quamvis naturaliter OnSequeretur cruciatus illatos erat tamen in potestat Christi sacerdotis se offerentis secundum illa Joan. 0, 18 Nemo tollit eam animam a me, sed ego ponam eam ct me,3
532쪽
522 Iraef. VII de Christo Redemptore Socinianorum opinio refellitur. et potestatem habeo ponendi eam. Quod si quaeras, quare martyrium non habeat rationem Sacrificii, respondendum est, quia martyres nec ut Victimae, nec
ut saeerdotes ad se ipsos offerendos a Deo sunt instituti. Quae institutio et deputatio in cultu saltem juris positivi seu divinitus instituto ad legitimum
sacrificium offerendum necessaria est ut de sacrifici miSSae agente Ostendemus.
646 Seholion II. Sociniani refelluntur. - dictis ejicitur etiam
Socinianorum doctrina, quae ad haec revocatur capita mortem Christi non fuisse sacrificium, sed tantum quandam victimae et sacrificii praeparationem: Christum tum demum fuisse sacerdotem, eum coelo ascenderet, HuSque Sacrificium contineri apparitione ipsius coram Deo pro nobis per ingre88um in Oelum. Haec enim falsa probantur eoo quod in Scriptura nu8piam dicatur, mortem Christi fuisse praeparationem sacrificii et in morte incepi Sse sacrificium consummandum in coelis quodae sacrificium Christi sit dicaturque Eph. 5, coli. Ηebr. 9, 25 8. 10, I s. id uat i. e. oblatio non sine mactatione Atqui in coelis nulla Christi mactatio, quae solum saeta est interris. Ad haec a tamquam proprium Oblationis seu sacrificii Christi effertur, quod fueritis e mi Oblatu : Neque ut saepe inerat semetipsum, quemadmodum pontis eae intrat in Sancta per Singulos annos in sanguine alieno alioquin oportebat eum frequenter pati ab origine mundi nunc autem semel in consummatione Seculorum ad de8titutionem peccati se hostiam suam apparuit . . . Christus semel oblatus est προ Ιενεχθε et ad multorum Xhaurienda peccata Hebr. 9, 25 S. cf. 7, 27; et iterum J0, 4: Una oblatione consummavit in sempiternum anci cat08.
Apparitio vero Christi coram Patre jugis est, dieitur enim , 24 exuper vi-τens ud interpellandum ro nobis. Praetere 4 redemptio nostra St ructus sacrificii in Christo oblati. Atqui redemptio eum omnibus suis fructibu morti in cruce saepissime adscribitur Rom. 3 24 8. 5, 6 8. Gal. 2, 2l; ph. 2, 16; . Petr. 2, 24 3, 8 etc. Denique 5 a aulo ib. I, 3 secundum textum graecum), 9, 12 10, 2 exhibetur Christus ad dexteram sedens Patris oblatione jam facta. Atqui jugis coram Patre apparitio subsequitur Hu Se88ionem ad dexteram atris. Ergo in hac apparitione non continetur ipsius oblatio et sacrifidium. Cf. Franget in h. L Thathi fer g 5. 24. 30.
647. Frustra provocant Sociniani ad Hebr. . Falso enim Supponunt, illationem sanguinis in Sancta sanctorum per summum sacerdotem factam ipsum fuisse expiationis sacrificium Lev. c. m. Ea enim ait complementum tantum sacrificii jam peracti habens significationem symbolicam et typicam: erat illius coram Deo repraesentatio ideoque illius continuatio quo Sen8 Verissime dici potest, Christum oblatum in cruce sacrificium jugiter post suum in coelum ingressum Patri coelesti repraesentare, ut ejus intuitu gratia et reconciliatio in nos derivetur. - Neque juvat eos provocare ad Hebr. 8, 4: Si ergo 88et super terram Saeerdos), nec esset sacerdos, cum 88en , qui offerrent Secundum legem munera quibus Paulus non negat, Christum verum fuisSesacerdotem, cum visibilis in terra degeret: sed significare tantum vult, eum non fui SSe sacerdotem terrenum, umbratilem, secundum ordinem leviticum: tum quia revera non fuit ex tribu Levi tum quia visibili ritu non fuit initiatus; tum quia non offerebat sacrificia secundum ritum aliorum acerdotum Significare ergo vult apostolus, Christum fuisse sacerdotem altioris plane ordinis, meliori testamenti v. 6 s. qui sacerdotales functiones continuet in coelo Semper Vivens ad interpellandum pro nobis, jugiter sacrificium crucis Patri repraesentans uberrimosque ejus fructus nobis applicans.
533쪽
Thesis CLXX. Praenotiones de satisfactione. 523648. he81 CLXX. Christus sacrincio crucis satisfecit Deo
νγ peccatis totius muniat, et quiclem Superatiunctanter; qu satisfactione exhibit Deum nobis reconciιiαΥit, eccretorum Oen equeraeternae remissionem obtinuit, Meruitque fontes oratiarum Auremi Mecccito obstructos promerenuo omnibus 9ratiam a saἰutem supernaturαIem consequenarem vere Suracientem.
Deola ratio. Nonnulla de SatiSsaetionis notione praemittenda sunt: 1. Satis saeti active aecepta compensatio est honoris laesi sive illata injuriae objective intellecta est ipSum pia et ObSequium, quo quis compensat injuriam vel a se vel ab alio illatam. 2. Meritum est opere Comparata dignita ad remunerationem. Quare potest qui SatiSiseere, quin mereat merere, quin SatiSHeiat. Satisfactio respicit dissida iam solvendum, meritum et aerem irim obtinendum. 3. Valor est pretium, dignita morali ae proportio peris et Obsequi cum injuria illata, si agitur de SaliSlaetione pro culpa eum poena Sustinenda a reo, Si Sermo Sit de SatiSsaetione pro poena eum praemio, si actio est meritoria Valor operis ii siti in uri non est aliquid physice infimitum, sed moraliter, et distinguitur a bonitate hySie actuum, quae in Christi satisfactionibus non est intrinsecus infimita Tune autem n-betur, quando dignita et proportio Operi bonum OpUS purae Creaturae in infinitum praecellit, atque in ordine justitiae ad compensationem injuriarum et ad retributionem praemiorum tanta est, ut debitam pro quavi gravitate et pro quovis numer injuriarum Compensationem et quaevi praemia ordinis niti semper excedat adeoque sit inexhausta non secus atque Omnipotentia Dei inexhausta est in producendo. 4. Satisfactionis valor idem dicatur de merito pendet secundario tantum X Operi praeStantia, primario e satisfacientis dignitate cujus asserti hane reddit Suare rationem d. 44. 4, quia perSOna operanS moraliter Si quasi Orma propria actionis, quam seipsa dignificat et reddit aestimabilem. Si ergo operans est infinitae majestatis, infinitam dignitatem illi velut imprimit; nam, ut addit, non tantum pSa operatio in abS- tracto, Sed ipSemet etiam Operans, in qu persona ineluditur, SeSe Submittit et os inrt in obsequium ejus, cui SatiSsaeit. 5. Valor internus operis et dignitas ad satissaeiendum in aetu prim independens estis acceptatione illius, cui exhibetur, et etiam ab
ordinatione et directione ad satisfaciendum et merendum; neque enim Valor oritur, ne augetur exaeeeptatione, sed huie Supponitur Formaliter autem et in Retia Secundo actio est satissaetoria vel meritoria dependenter ab aeceptatione, praesertim si agitur de Satissaetione Viearia, quae vie alterius exhibetur pro honore laeso. PraeSuppOSit autem Receptatione ejus, cui exhibetur quae in nostro casu ipsa Filii Dei mis-
534쪽
524 raci VII de Christo Redemptore Thesis CLXX. Christus
Sion continetur), Sati8saeti esse poteSt vel inaequali Seu Congrua, vel aequali Seu condigna, vel Superabundans, prout operis valor omnibu expensi vel non adaequat, vel adaequat, vel excedit injuriae gravitatem. 659. Cum ergo contendimus, Christum pro nobi SatiSseeiSSe affir
stitisse, quibus injuriam a nobis Deo illatam Compensaret iramque Dei justam a nobis averteret. Quod ita eXpressit Cyrillus hierosol catech. 13 11. 33: Desinivit Deu peeeantem mori oportere. X duobus igitur alterum 1eri necesse erat, ut aut Deus Sibi constan Omne interimeret, aut clementia usus datam sententiam dissolveret. Verum Dei sapientiam suspicare: Suam Servavit et Sententiae firmitatem et bonitati silica uiam. Assumpsit Christus peceat in corpore suo Super lignum, Ut no per
mortem ejus peceatis mortui justitiae viveremus. Verum Christus non tantum pro debito nostro Satisfecit, Sed insuper uberrima nobi promeruit gratias. Statuitur aSSerti in primi contra Oe in inno S, Seeundum quo Christus non est mortuus ad nostra eXpianda pestenta, Sed ut anguine eonfirmaret Oetrinam Suam foveret Spem reSurreetioniS, attraheret ad sui amorem daretque nobis sortitudinis exemplum est deinde etiam contra pelagian OS, Abae lardum Migne 182, 1050), necnon Hermes, qui ire hoe Oetrinae aput tu minuSve errarunt. Thesis est de fide Christum enim pro nobis satisfeeisse aequivalenter jam Statuit One ephe Sinum ean. 10: Obtulit Christus semetipsum pro nobis in odorem suavitatis Deo et Patri; in symb. toletano dicitur Chri-
pressius jam id doeet cone tridentinum SeSS. 6 cap. 7: CRUS meritoria justificationi est ... D. N. d. Christus, qui eum Ssemu inimi ei propter nimiam charitatem, qua dilexit nos, Sua sanetissima paSSione in ligno eruet nobis ustificationem meruit et pro nobis Deo Patri satisfeeit. Ἐeterum id significat Ecclesia ex unanimi theologorum interpretatione et
sidelium Sensu, quoties profitetur, ChriStum pro nobi eSSe mortuum, Sanguine u nos redemiSSe te Forte ad Omne dubium submovendum
paratu erat Canon IV, 6 a patribus One vaticani sanciendus Coll. lae VII, 566 es et cap. 4 n. 7. 8 b. 561 ): Si qui non confiteatur, ipSum Deum Verbum in assumpta carne patiendo et moriendo pro peeeatiSnOStri De potuisse satisfacere vel vere et proprie SatiSMeiSSe nobiSque gratiam et gloriam meruiSSe A. S. 650. Demonstrati p. I. Probatur Christi satisfactio vicaria 1 ex dicti n. 6404 rio ipso enim, quod mors Christi fuit sacrisIeium et quidem pro peccatis nostris, cujus fruetus erat Xpiatio nOStra;
535쪽
quod pro nobis impii mortuus Rom. 5, 6, a Patre traditus est , 32; quod est propitiatio pro peccati noStri 1. O. 2, 2 4, 10 ROm. 3, 24, et agnus, qui tollit peccatum mundi JO. 1, 29 eivius Sangui nos emundat ab omni peccat 1. JO. 1, 7 et per cujus mortem reconciliati sumus Deo Rom. 5, 8 S. Eph. 2, 13 S., liquet illud fuisse Satisfactorium de ratione enim sacrificii satisfactorii St, ut Victima Substituatur reo, pro quo Ossertur, ut hie eXpietur, De reeoneilietur te. 2. Christus singulari ratione dicitur Redemptor, qui sus Sanguine nos redemit. Atqui redimere proprie nil aliud significat, teste ipso χ-e in dera Christo Serv. p. 2 e 1 quam eaptivum manibuSilliUS, qui eum
detinet, pretio illi dato liberare. Xhibuit ergo Christus aliquid, quo
velut soluto pretio delevit quod adversus nos erat chirographum decreti, quod erat contrarium nobis COl. 2, 14 noSque addistens obieeeata captivitati et damnationi Seil pro nobi SatiSseeit. 3. Hoc eo magis tenendum, quod Christus dieitur non aurum vel argentum, Sed pretio8um anguinem suum pretii instar Patri obtulisse coelesti, quo reeoneiliaretur nobis, imo animam Suam pro nobi posuisse 1. JO. 3, 16 Seipsum in pretium αυτιλυτρου dedisse, ut nos redimeret ab omni iniquitate in redemptionem etiam earum iniquitatum, quae erant
sub priori testamento Eph. 5, 2 1. Petr. 1 18 S. 1. Tim 2, 6 Tit 2, 14;Εph. 1, 7 Hebr. 9, 15 Atqui pretii exhibitio, cujus fructus est debiti relaxatio et reconuitiatio nomine quidem, non re differt a Satissaetione. 4. Idem quoque Signifieatur, cum Christus Xhibetur obedientia Sua Adami inobedientiam, Xinanitione ambitum aequalitatis eum De CompenSRSSe morte mortem SuStuliSSe, maledictum sieri voluisse, ut a malediet nos solvere Rom. 5, 18 S. Phil. 2 6 SS. Gal. 3, 13 Hebr. 2, 14 SS. 5. Luculenter ver hae veritas traditur IS. e. 53. Supponimia hoc Caput SSe me S Sianum, ut colligitur ex unanimi nominis christiani ad See. XVIII. USque eonSenSu, quamobrem jam Tychonius ini de Septem reguli reg. 1 disserens deo. 4 et 6 hujus e affirmat, haec in Dominum Convenire Omnis Leelesiae re celebratur; ex consessione Vel pSorum
judaeorum, ex diserti testimoniis A. Scripturae Liae 22, 37 Mare 15, 28; Aet. 8, 33 S. Matth. 8, 17 1. Petri 2, 21 S. Jam ver a MeSSin de- Scribitur gravissimos sustinens dolores ipsa flagellatio et crucifixi haud
obseur Seeundum textum hebraicum adumbratur . 5); et V 3 devectus et novi88imus virorum, i dolorum et sciens insirmitatem. quorum b. dolorUm CRUS non Sunt propria ipsius peceata neque enim feeit malum, neque dolus inventus est in ore ejus v. 9 Sed e ConsOSSus et ContrituS dieitur ab iniquitatibus nostri v. , quas Dominu Omne in eo OSuit V. 6, et ideire in eo posuit, ut nobis mederetur pacemque obtineret V. 5. 6.
536쪽
526 Traci VlI de Christo Redemptore Thesis CLXX. Christus
Voluntarie ver d. ea MesSias in se Suscepit Seque Sacrifieium propitiationis pro nobis obtulit v. 10, HUS . Oblationis fruetus multorum Stjustificatio in Se enim Suseipiens pesteata noStra, justitiam Obi impertiit. Atqui nil luculentius asserri potest pro vicaria Christi satissaetione, qua loe nostro Satisseeit iramque lauavit divinam. Quapropter Vel pSeGe Senius, quamvis Sibi non OnStans, comm in h. e. latetur: Plerique lectores hebraei, deis de sacrificiis et substitutionibus assueti, non aliter hune locum intelligere poterant ne dubium est, apOStolieum Oneeptum
de morte expiatoria Christi praefurtim huic loco inniti. Re in ke, integro in h. e. Opere Thalli Oser 19 Potavium XII, 9. 651 Demonstrati p. II. Satisfactionem Christi non fuisse uiasieientem Solum vel condignam, Sed superabundantem, liquet ex pretii magnitudine empti enim estis pretio magno 1. Or. 6, 20. Nam quid pretiosius concipi potest sanguine et vita Filii Dei, imo ipso unigenito Dei Filio, in quo sibi Pater aeternus complacuit 3 Non corruptibilibus auro et argento, inquit ad rem Clemen VI. apud Raynaldum ad a. 1349 n. 11 Sed ut ipsius agni inuontaminati et immaculati pretioso
Sangine no redemit, quem in ara eruet innOeenkimmolatu non guttam Sanguini modi eam, quae tamen propter unionem ad Verbum pro redemptione totius humani generis Sullaeisset, Sed copiose velut quoddam profluvium noscitur effudiSSe.
Quod idem testantur patres, e quibus Chrysostomus hom. 10 in ep Bd R0m. , Multo plura, quam debebamus, persolvit Christus ac tanto plura, quanto Stillam exiguam immensum pelagus excedit. - Ita et Cyrillus hieroS. catech. 13 11. 33: Non minimi pretii erat, qui mortuus est pro nobis: non erat ovis ensibilis non erat nudus homo non erat angelus tantum, Sed Deus incarnatus. Non tanta erat peccantium iniquitas, quanta ejus qui nostri gratia moriebatur justitia. Non tantum nos peccavimus, quantum ille justitia
1162): Sed quid istud est, cum ad poenam homo teneretur aeternam, Filius vero Dei mortem tantum temporalem horis quadraginta pertulerit Quomodo justitiae divinae aeternas ab homine poenas exigenti, in ipsius morte SatiS- factum est 3 Sed procul dubio satisfactum Appendantur enim in Statera mors ipsa Filii Dei, si placet, etiam momentanea, et omnium hominum quantumcunque debita mors aeterna cui dubium est, quin praeponderet ipsa mors unigeniti, licet temporalis morti, licet aeternae, quorumcunque mortalium 3Merito quippe majus est et natura mirabilius, Deum mori, nulli peccat et morti obnoxium, quam mori multitudinem quantamcunque mortalium et peccatorum. CaVea tamen, ne putes ratione horum verborum, Christum satisfeci8Se tantum pro poena nobis debita, non vero pro culpa Satisfecit enim pro culpis nostris et hinc pro poena, quae debita est tantum ratione culpae. Neque colligere licet ex his verbis, do ratione satisfactionis Christi fuisse, ut 90enas nobis debitas sustinuerit. Suffecit enim plane, ut compensaverit injuriam Deo illatam ad quam compensandam inter varios modos, quibus id
537쪽
nos Patri reconciliavit. 527 praestare potuit, OnVenien Sane, Sed non neceSSarium fuit, ut poenae alicui, non omni nobis debitae se subjecerit. f. Thomas 3. q. 48 a 2 Stent rupprael de Verbo ine. p. altera th. - 37, qui accurate docteque de hoc argumento disputat, praesertim th. I S u a mea disp. 4 ecl. 4, qui assertionem vocat communem, Veram, Sanam Lugm disp. 6 8. 1; Beri age christkath.
Theologi t. 64 3 Dolrh'olt Die Lehre voti der Genugthuun Christi. 652. Demonstrati p. III. Reeoneiliationem eum Patre, remi SSiOnem peeentorum poenarumque, ne non gratiaS, quibu Vitam ConsequipOSSimus aeternam, fruetu eSSe laetiSSimo hujus aerificii, diserte Seripturae testantur. Joan. 3, 14 SS. Sicut Moy8es eaealtavit erpentem in deserto, ita eaealtari oportet Filium hominis ut omnis, qui credit in ipsum, non pereat, e habeat vitam aeternam. Sic enim Deus dileaei mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omni8, qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam aeternam. 1. Joan. 2, 2 . Et ipse est propitiatio pro peccati no8tris, non pro no8tri autem tantum, ed etiam pro totius mundi; Rom. 3, 24 Iustifcati gratis per gratiam ip8iu8, per redemptionem, quae est in Christo Iesu, quem proposuit Deus propitiationem per dem in anguine ipsius, ad ostensionem justitiae uae propter remissionem praecedentium delictorum Rom. b, 9 Christus pro nobis mortuus est multo igitur magis nunc justisicuti in sanguine ipsius, salvi erimus ab ira perip8um; Gal. 4 448. Misit Deus Filium suum . . . ut eos, ui tib lege erant, redimeret, ut adoptionem siliorum acciperemus te. COlOSS. 1, 14 In quo habemu redemptionem per Sanguinem eju8, remi88ionem peccatorum s Hebr. 5, 8 s. Filius Dei didicit eae iis, quae passus est, obedientiam et conSummatus, factus e8t omnibus obtemperantibu sibi causa salutis aeternae. s.
praeterea Matth. 26, 28 Ol. Hebr. 9, 13 SS. JOan. 1, 12 1. Joan. 1, 7 2. Cor. 5, 21 ApDe. 1, 5 5, 9 te. Colligitur deinde ex ipso incarnationis sine, de quo 11 447 634 uSe
egimus. Venit enim Christus qua alter Adamus, Sed prior longe praeStantior, quaerere quod perierat Matth. 18, 11, reparare ruinam per Adamum illatam Rom. 5, 15 S. ut nos exsule revoearet ad patriam Coele- Stem. Fuetu eSt, ut toties ineuleant patres eum Augustin de civ.
Dei XXI, 15, unicus natura Dei Filius propter nos miseri eordia filius hominis, ut nos natura filii hominis filii Dei per illius gratiam ieremus; ideoque dedit nobis potestatem filios Dei seri do 1 12. Atqui hae Obtineri nequeunt, quin prius remittantur peccata, quin relaXetur poena aeterna, quin gratii iterum irrigemur, quibus donatus Stradamus nisi media Suppeditentur proportionata ad hune sinem. Unde effiea plane est Pauli illatio Rom. 8, 32 Qui etiam proprio Filio uo non pepercit, Sed pro nobis omnibus tradidit illum quomodo non etiam cum illo omnia nobis donavit ' Ergo Christus cum suam expleverit miSSionem praeeipue ueri-
538쪽
528 Trach. VII de Christo Redemptore Exceptionibus
ficio crucis, per hoc Omnia illa nobis promeruit is Thomas 3. q. 49;
eXpOS in Symb. n. 15 OpUSe. XVI. 198 S. 653. Seholion. Non desunt difficultates, quas sociniani et rationalistae contra vicariam Christi satisfactionem urgent pro quarum Solutione, sicut et pro uberiori thesis declaratione haec notentur: 1. Quamvis injustum sit, innocentem afficere formaliter poena Seu punire: injustum tamen non est, innocentem loco alterius, pro quo Sponte Sua e Vadem exhibet, suseipere in se satisfactionem, quae in libera malorum etiam toleratione consistat, consentiente et acceptante ejusmodi satisfactionem ipso legislatore offenso, ut ea ratione injuriam illatam compenset Paratus erat canon 5 sanciendus a conc Vaticano coli lac VII, 566) , Si quis affirmare praeSumpserit, SatiSfactionem vicariam, unius Scit Mediatoris pro cunctis hominibus, justitiae divinae repugnare, A. S. E con'ensu etiam ipsius generis humani magna est satisfaciendi vis innocentiae hinc animalia munda in sacrificiis offerebantur, subinde infantes et virgines innocentes innocentia patiens Xarmat iram. Ad rem . Thomas compendii c. 26: Quia inquit, quae per amicos facimus aut patimur, aliqualiter nos ipsi facere aut pati videmur, eo quod amor St mutua irtus ex duobus se amantibus quodammodo lactens unum, non discordat a justitiae ordine, si aliquis liberetur amico ejus satisfaciente pro ipso. Cf. c. gentes III, 58. tqui Christus sponte se vadem obtulit pro humano genere Patri coelesti, qui hanc acceptavit oblationem CLThomas sinus IX, 104 18 8. I, 4. 2. Duplex in peecatis secernatur ratio, intestina inordinatio et debitum satisfactionis. Quamvis utraque sit personalis, quia personae peccanti inhaeret, et pri0 per alium nequeat tolli, nisi mediate impretatione scit gratiae propeecatore, ut poenitentiam agat salutarem debitum tamen per alium suppleri potest, si accedit legislatoris acceptatio. Aliis verbis, ad peccati veniam obtinendam praeter dolorem e veniae petitionem requiritur satisfactio condigna, qua injuria illata compensetur hanc accedente offensi acceptatione alius praestare potest; et hanc praestitit Christus, qui simul peccatoribus gratiam impetravit, ut sicut oportet dolere et veniam petere internamque deordinationem
tollere possint eosque insuper caritatis sanctitatisque suae exemplo efficaciter ad peccati detestationem, poenitentiam vitaeque seriam emendationem prOVO-cat. Unde ordo morali lae8us undique et plenissime reparatur.3. Ideo autem quod Christus pro nobis satisfecit, non sequitur nono ad nullam amplius teneri sive satisfactionem sive poenitentiam; b homines fore eXimendos ab omnibus miSeriis, quae consecutae sunt peccatum Originale; e. JuStificationem nostram non amplius fore gratuitam contra disertam auli doctrinam. Nam n Christus pro nobis quidem satisfecit, sed ita, ut voluerit satisfactionem suam nobis prodesse ad consequendam salutem sub variis conditionibus a nobis adimplendis, cujusmodi sunt fides, peccati detestatio et de
eodem poenitentia, usus Sacramentorum, Opera etiam satisfactoria ita, quibus non adimpletis, Salus non obtineatur. Voluit scit sapientissimo consilio, ut Sicut ipse pro nobis est passus ad nos redimendos, et nos cum ipso compatiamur Rom. 8, 17. 29). . Christus satisfaciendo et merendo voluit quidem
reStituere ordinem supernaturalem, non ero praeternaturalem, equo Adam peccante excidimus et ad quem spectat immunitas a concupiscen tia, miseriis hujus vitae etc. s. s. Thomas in Ddist. 194. 1 a. incla 2.
539쪽
adversus Christi satisfactionem respondetur. 529e Justificatio nostra dici potest et gratuita et debita debita Christo, nam Christus qua caput nostrum vere Satisfecit et meruit pro nobis ideoque ater coelestis accepto pretio Sanguinis Christi non ex misericordia, sed titulo justitia squalis in Deo locum habere potest debet intuitu meritorum Christi
hominibus praescriptas conditione adimplentibus condonare peccata gratuita autem est respectu hominum, qui nil boni fecerunt vel facere potuerunt, quo
talem tantumque promererent redemptorem.
4. Gravior vero illa est difficultas, ex doctrina catholica sequi, Christum sibimetipsi satisfeci SSe; nam Sati Ssaeiendum erat Deo, ipse autem est etiam Deus. Atqui satisfacti Omnino ad alterum resertur Fatemur quidem a non rite Solvere difficultatem illos, qui putant, satisfactionem exhibitam fuisse soli Patri, Christum igitur non sibi ipsi satisfecisse. tsi enim satisfacti ratione termini, Cui eadem Xhibetur, appropriatur Patri, communis tamen est toti Trinitati. Melius . respondet illustri de incarn diss. 19 a. 7: Lieet in Christo Sit unum tantum Suppositum Se eundum rem et Ormaliter, gerit tamen vices duplicis suppositi ideoque virtualiter est multipleX eum enim possit SubsiStere in pluribus naturis, potest etiam praeStare, quae sacerent plura SuppOSita et quia quod Stvirtualiter multiplex, tantam habet virtutem, quantam haberet, si foret sormaliter multiplex ideo sicut si oret Ormaliter multiplex suppositum in Christo, unum divinum, alterum humanum melle OneiperemUS, quod SuppOSitum humanum rigorose satissaeeret ex hae parte supposito divino: ita ex hoc, quod sit virtualiter multiplex, eoneipimus, quod Verbum Ut Subsistens in humana natura sibi ipsi rigorose satisfecerit, ut sisSiStenti
in divina natura, Serveturque conditi requisita esse Seil ad alterum ite.
Quod e theologi illustrare solent exemplo haud inepto illius, qui Simul est et creditor et tutor pupilli. Hic enim potest tamquam ereditor a pupillo exigere Solutionem et tamquam tutor sibi ipsi praestare pupilli n0mine Solutionem. Atqui humanum genus erat hic pupillus, qui SatiSfacere nequibat quoeire datus est ei tutor et advocatus Christus, qui ex bonis humanae naturae satisfecit Patri, sibi et Spiritu sancto. s. Suhee ben
654. Succedunt plures quaestiones pro uberiori dogmatis intelligentia. I. Quaeritur ecundum quam naturam Christus fuerit mediator et Sacerdos. ReSp. Quamquam omnes mediationis functiones ipsaeque de Sacerdotales uni Christo seu Verbo incarnato sunt tribuenda illarumque dignita ex Verbi repeti debet persona: eaedem tamen spectatae efficienter Seu Secundum principium, quo illas Christus est operatus, adscribi ei non OSSunt, niSi qua tenu homo est seu Seeundum naturam humanam Ratio primi St, quod per-S0n Sit Subjectum, qui omnes actiones tribuuntur haec autem est in Christo ipSum Verbum. - Ratio secundi est, quod functionis valor pendet a dignitate operantis quamobrem damnata fuit prop. 19 Baji , Opera ustitiae et temperantiae quae Christus fecit, ex dignitate personae operantis non traXerunt
540쪽
530 Tracf. VII de Christo Redemptore Quaestiones majorem valorem; confirmatur etiam X Schemate cit. l. c. pag. 561 , in quo legimus: Haec vero vis Satisfaciendi pro peccatis omnium et merendi nobis justificationis gratiam et hereditatem passioni Redemptoris inerat propterea, quod humani ejus actus valorem habebant secundum dignitatem personae divinae per RS Sumptam naturam operantis. Tertium patres constanter 8serunt contra arianos et theo paschitas, et patet ex ipsa natura operationum. Quare ad rem et avius de inearnat. XII, 3. notat duo considerari posse in hac quaestione ipsum mediatorem et ejus mediationem. Si consideratur m ed Litia, is duplici ex natura coalescit si mae si ibit, ea continetur operationibus humanae naturae, quae tamen pretium suum mutuantur e natura divina, seu expersonae dignitate propter naturam divitiam, quam habet, infinita. Quare tam illi errant, qui contendunt, Verbum Secundum naturam divinam es Se Sacerdotem, ideoque jam ante incarnationem sacerdotis obiisse munus quam ii, juxta quos Christus mediator est secundum humanam tantum naturam. Simili ratione disserendum est de victima. Qui enim oblatus est in sacrifieio est hic homo . Christus adeoque divina persona sub formali ratione, quatenus homo est: non autem natura dumtaXat humana fuit oblata. 655. II. Quaeritur, utrum opera Christi de se habuerint valorem et condignitatem ad hujusmodi satisfactionem, an solum ex divina acceptatione Hoeposterius tuetur Scotus cum aliis, qui inde inferunt, quod attinet justitiae aequalitatem, tantum potuisse esse in operibus puri hominis ad satisfaciendum pro peccati humani generis, quantum fuit in operibus Christi potuisset enim Deus illa opera ad eundem effectum ordinare et acceptare Arminiani etiam negant, mortem Christi fuisse ex se aequivalentem pro peccatis nostris Satisfactionem. Verum haec sententia adversatur dictis n. 65l doetrinae Pauli Hebr. cc. - 10, qui internam sacrificii Christi praestantiam super sacrificia leviti ea colligit ex ineffabili sacerdotis dignitate n. 63T), et inde illiu eminentem Satisfaciendi vim infert doctrinae patrum, qui personae divinae instarnationem ad perfectam Satisfationem pro peccatis exhibendam omnino exiguntin. 455 8.); communi theologorum sententiae atque rationi, quae satisfactioni valorem primari e personae satisfacientis dignitate derivat. 656. III. Num opera Christi Domini fuerint natoris et Ucaciae insinitae ad satisfaciendum Communis, vera et sana doctrina est, opera Christi valorem habuisse absolute et simpliciter infinitum ad satisfaciendum et merendum propter infinitam Verbi majestatem, cui tamquam principio quod tribuenda Sunt, et tamquam Sullae et insunt, et etiam propter rem oblatam Seipsum enim Deo atri in ara crucis obtulit Merito autem notat Suare disp. 48 4 n. 48 ), infinitatem valoris sacrificii in cruce oblati magis derivari ex Parte erSOnae, quatenus Si offerens, quam quatenus est oblationis objectum seu ros o bl ad a. Nam cum . Virgo obtulit ilium Dei vel cum sacerdos illum offert in sacrificio missae, oblatio, quatenus fit a persona creata, Valoris
est finiti quia Christus in ea se habet tantum per modum objecti et quasi extrinsecus tantum dignificat actum. Oblatio igitur rei finitae a persona infinitae majestatis facta semper est infiniti valoris oblati ver objecti infinitia erSona creata facta habet tantum alorem e re oblata infinitum Secundum quid, Scit. Superantem omnem aestimationem cujuscunque acrificii, in qu0re offertur finita, etiamsi in infinitum augeatur, dummodo cetera sint pariae parte personae offerentis. Cf. Stentru th. I 0.