장음표시 사용
541쪽
d Christi satisfactione. 531657. IV. Quaeritur quare, cum singula Christi opera fuerint infinitivatoris et meriti, redemptio nostra specialiter adserimatur passioni et morti Christi Domini. Ad hanc quaestionem respondet Suare l. c. n. 44 , Ratio St primo, quia illud opus patiendi te. fuit praecipuum opus redemptionis OStrae et maXime accommodatum ad satisfaciendum pro nobis. Secundo, quia in illo fuit consummata DOStra redemptio ex divina enim ordinatione omnia merita Christi erant veluti in fieri, et non expiabantur per singula lapsus et reatu humanae naturae neque acquirebatur illi perfectum et absolutum jus ad gloriam, donec per paSSionem eOΠSummarentur. Quod etiam s. Thomas Quo di 2 q. 1 a 2 ita enunciat: Si loquamur de redemptione humani generis quantum ad quantitatem pretii, sic quaelibet passio Christi etiam sine morte suffecisset ad redemptionem humani generis propter infinitam dignitatem personae. Si autem loquamur quantum ad deputationem pretii, sic dicendum St, quod non sunt deputatae ad redemptionem humani genoris a Deo Patre et Christo aliae passiones Christi absque morte, et hoc triplici ratione. Primo quidem, ut pretium redemptionis non solum esset infinitum valore, sed etiam esset eju8dem generiS, ut Scit no de morte per mortem redimeret. Secundo ut mors Christi non SolUm S Set pretium redemptionis, sed etiam exemplum virtutis, ut videlicet homine non timerent pro veritate mori. Tertio ut mors Christi esset etiam Sacramentum Salutis, dum nos virtute m0rtis Christi morimur peccato et carnalibus concupiscentiis et proprio affectui. Ideo humanum genu non S Tedemptum per aliam passionem absque morte Christi. lias rationes addit Suare l. c. , Ita ordinatum fuit a Deo 1 ad ostensionem caritatis Suae 2 ut cognOSeeretur melius, quanta sit peccati gravitas 3 ut gratia et remissio peccati majori in pretio ab hominibus haberetur 4 propter Xemplum. φ658. . Quaeritur, num Christi satisfactio fuerit secundum justitiam. Ne gant Veram propriamque justitiam intercessisse inter Christum satisfaeientem et Deum Vasque g, Molina, essius, de Lugo etc. affirmant Sinare Z, Valentia, Bellar minus, Tanner, umet aliique, quorum Sententia omnino S praeferenda. Huic enim favent qua diximus de necessitate incarnationis in hypothesi condigna satisfactionis exhibendae pro hominum peccatis n. 455 8.). Dein profecto Deus habuit jus ad satisfactionem pro injuria ibi illata. Haec vero copiosissime exhibita fuit pur Christum n. 65 Icol. 655 S.). Satisfactum est ergo uri divino Satisfactio ergo Christi fuit secundum justitiam. Quod si quis urgeat, ad satisfactionem secundum justitiam
requiri etiam, ut Deus ex justitia debuerit eam acceptare non OSSe autem demonStrari, Deum obligatum fuiss0 ex justitia aeceptare satisfactionem Chri Sti respondent a. nonnulli acceptationem, quae necessaria St, ut SatiS- laeti condigna in actu primo revera compenset injuriam, non imminuere rationem justitiae, sicut acceptatio pretii necessaria ad conficiendum emptionis contractum non imminuit rigorem justitia propriae hujus contractuS. Verum cum haec comparatio nonnullis, ut Suariora. 4. s. 5 et Stent rup O Videatur adaequata, respondent . alii, satisfaetionem Christi fuisse talem tantamque SiVe perSOnam sive opus spectes, ut Deus eam non potuerit non acceptare, ut S. Bonaventura, Sotus, Valentia. Cum ero e horum rationes
non videantur satis efficaces, alii ut Scotus, o Medi na, Albertinus, Vega, Suare etc. censent obligationem justitiae ex parte Dei acceptandi satisfactionem Christi inniti promission divina sub conditione operis a Christo praestiti. Sane si ejusmodi promissio sufficit, ut Deus ex justitia teneatur lar-
542쪽
532 Trach. VII de Christo Redemptore Thesis CLXXI. Christus giri mercedem justis sub conditione bonorum operum promis8am 2. Tim 4 74.: quanto magis ex justitia tenebatur acceptare satisfactionem Christi, cum solutions debiti promiserit sub conditione talis satisfactionis exhibendae, ut satis colligitur ex IS. 53, 0 S. 569. Quaeritur VI. num Christi satisfactio fuerit condigna secundum rigorem justitiae. Solent theologi distinguere inter satisfactionem simplicitor condignam et satisfactionem condignam Secundum justitiae 4 Gaae m. In hac omnes conditiones ad strictam justitiam requisitae Servantur in illa semper aliqua intercedit liberalitas vel ratione praemii vel ratione operis praestandi. Affirmant Capreolus, Voga, Suare Z Valentia comment. IV. d. 1 q. 1 p. 5, Stentru th. I 0. 1 aliique negant Vero Scotus, Durandus, Biel, Modina, illotth. 50 te. ob graves quae obstant rationes, quae ex ipsis conditionibus ad sa istaciendum necessariis petuntur Ad satisfaciendum enim
in rigore justitiae requiritur in primis, ut fiat ex bonis propriis deindo ut fiat si bonis nondum ali6 titulo debitis. Quidquid vero Christus homo habuit, donum fuit Dei; quidquid praestitit, eo erat jam debitum titulo saltem gratitudinis. Verum ad primum respondent, requiri quidem ad rigorem justitiae,
ut virtus merendi atque satisfaciendi non sit gratia facta personae satisfacienti ab eo ipso, cui satisfactio debetur sed in nostro casu persona satisfaciens et merens, scit Christus, At perSona divina, non quidem ut est subsistens in natura divina, sed ut subsistens in natura humana et ii ipsius sunt natura humana et proprii actus meritorii, in quo e dignitate suae personae in natura divina subsistentis praecipuus satisfaciendi Valor redundavit. Verbo autemper unionem cum humana natura, per quam satisfacere et merere potuit, nulla facta est gratia si qua facta est gratia, ea tota est illius naturae singularis exaltatae, per quam Verbum satisfecit, et humani generis, pro quo satisfecit. Ergo cum subsistens in natura humana satisfecit pro nobis, e propriis omnino satisfecit. - Ad alterum respondetur, opera Christi utpote valoris infiniti sufficere ad solvendum multiplex debitum. f. Franget in h. 47. 660. hesi CLXXI. Christus pro omnibus hominibus υν-
Demonstratio. De fide est, Christum esse mortuum non tantum pro praedestinatiS im etiam eum mortuum esse pro omnibus fidelibus: ut in symbolo a clare profitemur n. T). Propositio vero universalis, qua dieimus, Christum mortuum Sse pro Omnibus hominibus, nunciat Sententiam theologorum communem, im doetrinam catholicam hinc damnata est ab Alexandro VIII. prop. 4): Dedit Semetipsum pro nobis Oblationem Deo, non pro Solis electis, Sed pro omnibus et solis fidelibus. Evidenter autem thesis veritatem tradunt divinae literae, cum docent Chri-Stum mortuum Sse a pro tot mundo ut 1. O. 2, 2 Et ipse est propitiatio pro peccatis nostris non pro nostris autem tantum, sed etiam pro
totius mundi; b. pro omnibus hominibu a Tim 2, 6 n. 100); e pro Omnibu itS, quorum assumpsit naturam: Quia ergo pueri communicaverunt carni et anguini, et ipse similiter participavit ei8dem, ut per mortem destrueret eum, qui habebat mortis imperium, id est diabolum et liberaret
543쪽
pro omnibus hominibus est mortuus. 533
eos, qui timore mortis per totam itum obnoaei erunt servituti Hebr. 2, 14 s.;d pro omnibuS, adverSU quo chirographum damnationis erat Delens quod adver8u no erat chirographum decreti, quod erat contrarium nobis,
et ipsum tulit de medio, a gens illud cruci Col. 2, 14; ne iis quidem e eX-ceptis, qui pereunt 2. Petr. 2, 1 quare Paulus tamquam efficacissimo motivo ad deterrendo fidele a praebendo Scandalo hae utitur ratione 1 Cor. 8, 11 et Rom. 14, 15 Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est. Verbo, tam late putet redemptio, quam ruina per Adamum, fenit enim Filius hominis salvare, quod serierat Matth. 18, 11; Omnibus enim illis profuit mors ChriSti, quibu Adamu nocuit Rom. 5, 15 S., 1 Cor. 15 22. Idem patre Saepe admodum di Serteque teStantur, quorum testimonia collegerunt et avius XIII, 2 s. De champs de haeresi janSen. l. 2diSp. 7 Stentrumth. 31 S. te et jam antea collegit Hinc-mur US rhem de praedeSt. e. 33 S. Quare doctrinam atholicam sincere exprimit concilium carisiacum a. 49 ean. 4: Christus deSus D. N. sicut nullus homo est, fuit vel erit, et u natura in illo assumpta non fuerit: ita nullus est, fuit vel erit homo, pro quo paSSu non fuerit, ieet non
661 Seholion. I. Mortis Christi fruetus. - Mortis Christi ructu Simmedia tu non est Singulorum SaluS, Ut patet e laeto neque enim Omne ConSequuntur Salutem: Sed Sipos Sibilita Consequendae SalutiS, quam Adam peccat amisimus, quod ita jamjXpressit Clemens romanu ep. 1 n. 7: Animum intendamu in Sanguinem Christi, cernamVSque quam pretiOSUS De Sit ejus angui S, qui propter nOStram Salutem effusus toti mundo poenitentiae gratiam Obtulit. Ut vero hae salutis possibilitas redueatur ad aetum, Seu ut actu nobis prosit Christi passio ita, Ut Salutem revera OnSequamur, adimplendae Sunt certae eonditiones, Ut patebit ex traei de gratia et de Sacramentis: quod belle Significat Procis e rin reSp. ad OV. 1 inci: Poeulum immortalitatis, quod conlectum est de infirmitate nostra et virtute divina habet quidem in Se ut Omnibu prosit; sed si non bibitur, non medetur. 662. Quare et hic applicanda est distinctio voluntatis divinae in am- te Cedente meteon Sequentem es n. 91). Vult Scit ChriStuS, quantum
eS e Se Seri et Sincere voluntate antecedenti Omnibu Suam prodeSSepaSSionem et revera omnibus prodest, quatenu Omne iterum destinati Sunt ad finem supernaturalem, omnibus obtinuit OSSibilitatem On- Sequendae Salutis, qua antea propter Adami peeeatum caruerant, Omnibus promeruit Salutis media proXime vel remote Suffieientia. Quia vero Retualem Omnium Salutem serio quidem et incere vult, Sed Sub conditione per homines gratia sua adjutos adimplenda, hine OnSequenter ad praeviSionem COOperationis hominum, eorum tantum Vult Salutem, quos
544쪽
534 Tra et VII de Christo Redemptore Pro quibus Christus mortuus,
praevidet conditiones Omne adimpleturoS. Habuit ille Sanguinem, inquit Augustinia Serm. 344 n. 4, Unde O redimeret et ad hoc aecepit Sanguinem, Ut eSSet, quem pro Obi redimendi effunderet. Sanguis Domini tui, si vis, datus est pro te: Si nolueriS, non Si datus prote . . . Sanguis Christi volenti est SaluS, nolenti Supplicium es n. 104). Ex quibus liquet, quo Sensu Christus diei poSSit mortuus pro omnibus et quo sensu pro multis intelligitur etiam distineti theologorum d morte Christi pro omnibus quantum ad Sufficientiam pretii seria intentione oblati, et pro eleeti quantum ad effieaciam. Quod ita expressit Is Haber theol patrum graec de gratia . 2 e. 4 5:-Diligenter Considerandum est, redemptionem duobus modi Spectari posse primo quidem aeti V e parte Chri Sti redimentiS, Seeundo passive e parte redemptorum. X parte redimenti adhue duobus modis primo quidem Seeundum alorem a dignitatem pretii quam quidem S. Pro Sper reete potentiam pretii appellat), et quidem hoc modo nomini dubium est, pretium illud insinitum Omnium damnatorum non solum exsistentium, Sed etiam OSSibilium redemptioni plus aequo sus Cere alter vero modo quoad voluntatem redimentis in actuali pretii solutione, quam adhue duplieem StatuimVS, anteeedentem reSpeetu omnium hominum, de qua . in O S. 1: Christus Sieu nullum a reatu liberum reperit, ita pro liberandi Omnibus venit; eonSequentem reSpeetu Olum eleetorum, quae reSpondet tum voluntati divinae gratiam meaeem intuitu illius exhibiturae, tum etiam voluntati humanae adultorum isti gratia cooperaturae et ideo ratione istius redemptioni passivae ultimum redemptionis es etiam compleetenti Christia Solia eSt redemptor Rr xe- destinatorum, ratione ero pretii pro universo genere a se Soluti est
663. Selioliola II. Qu0d eos attinet, qui ante Christi adventum mortui et damnati sunt, diei vere potest, etiam pro illis Christum esse mortuum, quatenus et illis Deus intuitu passionis et mortis Christi futurae auxilia gratiae, quibus salvari potuissent, dederit. Eo vero sensu dici nequit, Christum pro illis suam obtulisse mortem, quod cognita jam eorum damnatione Serio cogitavit de applicando ipsis passionis suae fructu. Hoc vel simili tantum sensu Synodus Valentina III. a. 854 can. 4 reprobavit doctrinam conc carisiaci Supra allatam n 660 quam tamen reprobationem patres illi in concilio lingonen Si revocarunt, cognito genuino illius capituli sensu.
664. Corollarium Meritum redemptioni ita OnSummatum, uti S- laeti pro culpa ita est completa sacrificio erueis i), ut nullum sit hominis
Quaeritur, quo sensu Paulus dicat Rom. 4, 25 de Christo Traditus est propter no8tra delicta et resurreaei propter nostram justineationem. Conveniunt quidem theologi in eo, hisce non significari Christum sua resurrectione nostram merUiSSe
545쪽
Redemptio morte Christi fuit consummata. 535
peeeatum, pro quo non fuerit praestita cujusque remissio in actu primo et ex parte Dei non sit parata illius enirn intuitu Deus dicit per os Jeremia 31, 34 Et peccatorum et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius. Unde nulla alia datur Oblatio pro peeeati S, quo meritum remiS-Sioni Comparetur, quam vi eSSe OSSit oblatio, qua illud meritum singulis applicetur. mino inseri Paulus Hebr. 10, 18 Ubi autem horum remi88is, jam non est oblatio pro peccato; et hebraei in side nutantibus ob oculos ponit V 26 Voluntarie enim peccantibus nobis i. e. deficientibus a Christi side) post acceptam notitiam eritati8, jam nυn relinquitur pro peccatis ho8tia. Christus igitur non habet necessitatem quotidie . . . hostia salia atque alias offerre hoc enim fecit semel e 8um offerendo Hebr. 7, 27 . . . una enim oblatione consummai it in empiternum anciscatos 10, 14 es. 9, 524s. Thesaurus ergo ille infimitu meritorum eruet nec minui poteSt, ne amplius alio aerisset nugetur. Quaeeunque vero gratia inde a lapsu primi hominis collata unquam fuit vel Conseretur, quaeeunque suit vel est mediorum Sanctissiuantium generatim dignita et virtus ad salutem, id totum Stis merit consummat in ervee, ejusque ad Singulo applicatio ab Origine ad consummationem Sque Sestiali de eurrenS, Semper OV inesseetu et Semper vetus in ausa Sua ris. Franget in h. 7 de S. Heli. Saeris. Stent rup. h. 33 SS. 63. 665. Seh0lion III. De descensu Christi ad inferos. In Symboli Sapostolico λ et athanasiano profitemur Christum deScendisse ad inferOS. Hujus articuli veritas contra alvinianos colligitur a. ex s. 15, 10 Quoniam non derelinques animam meam in inferno nec dabis Sanctum tuum videre corruPtionem sinuae verba esse intelligenda de Christo patet ex authentica interpretatione p. Petri et auli et 2, 31 13, 35. Atqui hic nomine inferni neque intelligi potest mors, cum anima Christi non sit mortua; neque epul-justificationem, sicut patiendo meruit delictorum nostrorum remissionem, Um Omne u meritum in passione et morte completum fuerit: sed non ita conveniunt in determinando accuratius illius incisi sensu. Videtur Paulus significare vel Christum TeSUrreXiSSe propter nostram justificationem ita, ut sua resurrectione typum nobis Praeferret resurgendi ad justitiam seu vita novitatem vel resurrexi8Se, quia Deo Si ordinante, uberrima pretii redemptionis etsi jam persoluti applicatio ad hominum u8tificationem non erat futura nisi post Christi resurrectionem misso Spiritu S. et miSSi apostolis in mundum vel resurrexisse, ut sua resurrectione confirmnret fidem, quae est fundamentum et radix justificationis vel resurrectionem, quamVi Sen eorSim Spectata non sit meritoria, considerat Paulus ut ultimum passionis et mortis terminum harumque velut ratiliabitionem et cum illis quasi unum idemque opus morale redemptionis generis humani constituenteM. 3 Deest hic articulus in formis antiquis hujus symboli priorum trium eculOTUm, etiam in antiqua romana reperitur primum in forma a Vennatensi sec. 4 in formula fidei firmiens a. 35 et cono. P. a. 359, deinde in Symbolo po- Stolico ecclesiarum aquileiensis hispanae, gallicanae et probabiliter hierosolymitanae secundum s. Cyri ibum cat. 4 et Ig. f. en ginger in Enchirid. Symb.
546쪽
536 Traef. VII de Christo Redemptore Christi Crum, cum eo HS non anima fuerit ineluSum sepulcro. - Eph. 4 9 Quydautem ascendit, quid est, nisi quia et descendit primum in inferiores partes terrae ' qui descendit, ipse est qui et ascendit super omnes coelos, ut impleret omnia: quae neque de incarnatione, neque de sepulcro apte explicantur, sed de loco distincto a coelo et terra, ut xigit causa finalis Ut impleret omnia. - 1. eir.
3, I S. Christus semel pro peccatis nostris mortuu8 8 . . . mortisscatu quidem urne, rivisscatus autem spiritu non Secundum animam mortuuS, Secundum quam Semper Vivus manSit, quam significationem habere pote8 ζωοποιεtu,
cf. Aet. 7, I), in quo scit spiritu . . anima et his, qui in carcere erant, spiritibus veniens praedicavit: qui increduli fuerant aliquando, quando XVectabunt Dei patientiam pollicentes sibi longanimem Dei patientiam, quae dissimularet peccata, nec minas per o intentatas exsequeretur in diebus Noe, cum fabricaretur area i). - Huc etiam referri possunt Matth. 12, 40 Sicut fuit Ionas in ventre et tribus diebus et tribus noctibusue sic erit Filius hominis in corde terrae tribus diebus et tribus noctibus. Accedit luculenta traditio: ita jam Thaddaeum unum o 7 Christi discipulis praedicasse ex antiquiseeelesiae dessenae tabulariis refert Eusebius Η. E. I. 13 , Quot et quanta a judaeis J Christus perpessus, qualiter crucifixus sit, et ad inferos descenderit claustrumque ab omni aevo intactum disruperit quo pacto resurrexerit et mortuos, qui multis retro seculis sepulticiaeebant, sedum una suscitaveritetc. Ita I nemo e m IV, 2 7 n. I , Propter hoc, inquit, Dominum in ea, quae Sunt sub terra descendisse, evangeligantem et illi adventum Suum, remissione peccatorum exsistente his, qui credunt in eum; quod fusius inculcat V, 3I. - Clemens at Strom. VI, si , Praedicavit Dominus iis quoque, qui erant apud inferos. - Tertulli anu de anima c. M , ChriStu . . . descendit in inferiora terrarum, ut illic patriarchas et prophetas compote sui faceret. Haec fides c. expressa reperitur in aeti martyrum, hymnis eclesiasticis et in liturgiis s. Basilii Gregorii, Marci, in alexandrina et aethiopica apud Renaudo coli lii I, 14 65. 96. 06.l46.489. Nec de- Sunt d. concilia, quae hanc veritatem profiteantur, ut olet anum IV. a. 633 in fidei professione , Descendit ad inseros, ut sanctos qui ibi tenebantur erueret; glateranense IV cap. 1 Firmiter : Descendit ad inferos, resurreXit a mortuis et ascendit in coelum. Sed descendit in anima ete. Neque desunt e ratione convenientiae, qua dilucide proponitis Thomas 3 p. q. 52 a. 1. Cf.
iii hoc textu integram scripsit epistolam l64 s. Augustinus, in qua omnia congerit, ut ostendat, illius interpretationem esse difficilem. Et revera Lirinus novem hujus loci affert explicationes, addens decimam. Sed quaecumque demum est legitima interpretatio semper inde eruitur adventus Christi secundum animam ad defunctorum saltem quorundam anima seu descen Sus ad inferOS, praesertim si ratio habeatur m 6. x eo autem, quod dicitur Christus praedicasse incredulis, non equitur, eum praedicasse damnatis, cum incredulorum nomine intelligi possint ii, qui Noe praedicanti et minas intentanti noluerunt credere instante vero diluvio in ipso articulo mortis poenitentiam egerunt atque salvati fuerunt juxta illa PS. 73, 34 Cum occideret eos quaerebant eum unde dicuntur etiam, qui increduli fuerant aliquando. Horum autem A. Petrus non ad aliorum exclusionem, sed speciminis gratia mentionem facit, eo quod mox baptismum confert arcae.
547쪽
deScensus ad inferos. 537666. Ad pleniorem hujus articuli illustrationem tenendum est
1 contra Durandum, Christi animam descendisse ad inferos secundum substantiam suam et realem praeSentiam, non tantum metaphorice secundum virtutem et efficaciam. , Ita interpretantur, inquit Suare disp. 43 s. n. 7 hoc mysterium Omne doctore scholastici inra. d. 23, uno excepto Durando, cujus Sententia non Solum non St probabilis . . . Verum potius est erronea et plane haeretica Primo quia est contra Scripturam, ut ab omnibus patribus exponitur, et ab Ecclesia unanimi consensu intelligitur. Secundo quia loquitur contra proprietatem Verborum Scripturae sine ulla necessitate metaphorici sensus et sine ulla auctoritate Tertio verba illa: Non derelinques animam meam in inferno, nullo modo admittunt illum sensum de exsistentia per solam operationem et efficaciam. Hinc Innocentius II damnavit incone Senonensi a. 140 capit. I 8 baelardi , Quod anima Christi per so non descendit ad inferos, sed per potentiam tantum. φ2. Quaeritur vero quid Christus secundum animam ad inferos descendens, ibidem sit operatus, et respondemus, eum animabus sanetis, quae in Sinu Abrahae erant, essentialem beatitudinem a cetera animae dona, quae illam consequuntur, contulisse. Quod de fide certum existimat Suare g. Tenendum enim omnino est ex praescripto doctrinae catholicae justos . . caruisse visione beatifica neminemque ad eam fuisse admissum ante Christi passionem,
ut colligitur ex Hebr. 9 8 10 19 et ex patribus, de quorum doctrina LM a machi de animabus justorum in sinu Abrahae ante Christi mortem; et infra th. 268. Quod autem illum in finem ad inferos descenderit Christus, clare tradunt patres et insinuatur Eph. 4, 8 Ascendens in altum, captivam duaeit captivitatem, Oll. Z h. 9, 11 Tu quoque in gnguine testamenti tui misisti vinctos tuos de lacu, in quo non est aqua. Aliam adhuc hujus descensus rationem redditis Thomas in Xpos symb. n. 19, Scit., ut Christus , perfecte de diabolo triumpharet. Tunc enim perfecte triumphat aliquis de aliquo, quando non solum vincit in campo, sed etiam invadit eum usque in domum propriam et aufert ei sedem regni et domum suam . . . Et ideo descendit illuc et diripuit omnia, et ligavit eum et abstulit ei praedam suam Coloss. 2, 15 spolians principatus et potestates traduaei considenter sulam triumphans illos in semetipso. Similiter etiam quia potestatem et possessionem aeceperat Christus coeli et terrae, voluit etiam possessionem accipere inferni, ut Sic Secundum Apostolum ad Phil. 2, I in nomine Iesu omne genu flectatur etc. g3. Non tamen liberavit Christus ad inseros descendens damnato S, quod
tenendum est contra graeeos recentiores, idque de damnatis universim enunciatum censet Si arma de fide, eum opinio opposita adversetur dogmati de poenarum aeternitate et doctrinae certae, Secundum quam Sola praeSen Vita
est stadium salutis et meriti. Ideoque etiam hilas trius scribit de haer. c. 25: Alii sunt haeretici, qui dicunt, Dominum in infernum deScendisse, et omnibus post mortem etiam ibidem renunciasse, ut confitentes ibidem SalVarentur cum hoc sit contrarium diconti prophetae David: In inferno autem quis consilebitur tibi Ps. 6 6)3 te. Quae verba s. Gregorius M. laudat et citat scribens p. VII, 15 Georgio presb., qui in eo errore erat , De qua re Volo, ut charitas vestra longe aliter sentiat. Descendens quippe Christus ad inferos, solos illos per suam gratiam liberavit, qui eum et Venturum Sse crediderunt et praecepta ejus vivendo tenuerunt. Et citatis illis hilastri verbis subjicit , Cujus verbis . quoque Augustinus in eo libro concordat,
548쪽
538 Tra et VII de Christo Redemptore De descensu Chr. ad inferos. quem de haeresibus scripsit. Et revera s. doctor , alia haeresis), inquit n. 79, descendent ad inferos Christo credidisse incredulos et omnes exinde existimat liberatos. ,ΑΠ Vero, Subdit Suare 8 3 n. 6, ex Speciali privilegio sua voluntate et arbitrio aliquem damnatum e gehenna Christus eduxerit, dubitari quoquo modo potest. Nam licet videatur temerarium hoc affirmare contra generales regula Scripturae in fundamento vel auctoritate, simpliciter tamen non videtur esse erroneum Vel haereticum g Habuit vero, ut prosequitur Ses a-reg, Christus in damnatis eum essectum, quem ponit Thoma 3 p. q. 52a 6 ad 1. Nam Seipsum Secundum animam illis manifestavit, et ut se adorarent compulit, ut generaliter verum it illud: In nomine Iesu omne genu flectatur, coelestium, terre8trium et infernorum hil. 2, 10. Contra graecorum errorem ad rem sunt quae adnotat Benedictus XIV. de festis D. N. J Chr.
350, et ex eo illes alendari manualis II, 324.
1. Cum eodem s. Ph oh a b. a. 7 tenendum est, Christum in suo ad inferos descensu non liberasse pueros, qui eum originali pedeat degesserant: erant enim jam extra statum viae et Salutis, nec ulla exstat ratio gravis theologica, quae tanti beneficii collationem suadeat. 5. Quod attinet animas purgatorii variae sunt theologorum sententiae: , verum neque in Scriptura, inquit Suare ib. n. 12, neque in patribus est aliquod sufficiens fundamentum ad asserendum, Christum liberaSSe omnes animas purgatorii ergo cum aliunde te lex generalis divinae justitiae, ut qui in hae vita non satisfecit, in alia satispatiatur, non potest sine fandamento Seripturae et s. patrum aliquid probabiliter affirmari, quod huic legi justitiaurepugnet. Admitti tamen potest exceptio, quam ita nunciatis Thomas a. 8 ad 1, illis fuisse collatum liberationis beneficium, , qui dum adhuc Viverent, meruerunt per fidem et devotionem ad mortem Christi, ut eo descendente liberarentur a temporali purgatorii poena. 6. Cum nomine ii Leam4 designetur et locus damnatorum et purgatorium et limbus puerorum in originali peccato defunctorum et ipse sinus Abrahae: quaeritur ad quem horum locorum Christus deqcendserit. Ex hactenus dictis patet jam responSum, quod . Thomas a. 2 optime ita enunciat: Respondeo dicendum, quod dupliciter dicitur aliquid esse alicubi Uno modo per suum effectum et hoc modo Christus in quemlibet infernorum descendit, aliter tamen et aliter. Nam in infernum damnatorum habuit hunc effectum, quod descendens ad inferos, eos de sua neredulitate et malitia confutavit. Illis oro, qui detinebantur in purgatorio, Spem gloria consequendae dedit. Sanctis autem patribus, qui pro Solo peceat originali quoad maculam jam remisso)detinebantur in inferno, lumen aeternae gloriae infudit. Alio modo dicitur aliquid esse alicubi per suam essentiam, et hoc modo anima Christi descendit solum ad locum inferni, in quo justi detinebantur ut quo ipse per gratiam interius visitabat secundum divinitatem, et eos etiam secundum animam Visitaret et loco. Sic autem in una parte inferni exsistens effectum suum aliqualiter ad omnes inferni partes derivavit, sicut et in uno loco terrae passuS, Otum mundum Sua passione liberavit. g7. Hinc liquet, quam alienum sit a sensu antiquitatis, imo ab omni sensu christiano, stultum Calvini figmentum, Christum in suo ad inferos descensu
Vere dolores animarum damnatarum passum esse ex metu saluti propriae
amittendae et quia apprehendit Deum sibi iratum.
549쪽
De Christi interpellatione. 539667. De interpellatione Christi. - Alterum saeerdoti munus praeter sacrificii oblationem est interpellatio verum non omnis interpellati est sacerdotalis, Sed illa tantum, quae aeris ei nititur, et qua Saeerdo Sucrificii virtutem Satissaetoriam et meritoriam Deo exhibet. Hae enim est quaedam oblati sacrificii continuatio. Atqui Christum in coeli perpetuo et interpellare pro nobis et interpellationem ejus esse Sacrificii Semel oblati repraesentationem coram Deo, Oeent O S. Paulu Rom. 8, 34, Seeundum quem Christia eSt emper vivens ad interpellandum pro nobis Hebr. 7, 25; et S. Joanne l. p. 2, 1 Si qui peccaverit, advocatum habemus apud Patrem, . Christum justum; pSeque vidit Apou. 5.6 in eo eloesynum tantem tamquam occisum Est etiam haec Christi repraesentatio coram Patre ut vietimae quondam in erue obtutu unu X CRUSiS, propter qua Secundum patres ipse voluerit vulnerum insignia in eorpore glorifieat retinere. Vulnera SuSeepta, inquit Ambrosius in Liae X, 170, pro nobis coelo inferre maluit, abolere noluit, ut Deo Patri nostrae pretia libertatis ostenderet.
668. Controvertunt autem theologi, cum nec patres eodem Semper loquantur modo, utrum Christi interpellatio sit explicita et actualis p0stulatio, an Vero nil aliud si s quam ipsum objectivum meritum sacrificii in cruce oblati et repraesentatio naturae humanae, quam intulit in eoelum, secundum illa Prima si in Rom. 8, 34 verba: In hoc interpellare dicitur, dum semper hominem, quem Suscepit, glorificatum quasi nostrum pignus atri ostendit et, offert, ut verus et aeternus sacerdos. Si interpellatio definitur cum f. Ph oh a 3. P. q. 2 a. 1 MXplicatio propriae voluntatis apud Deum, ut eam impleat, squo SenS Supponit tantum voluntatem distinctam a voluntate divina, et illius subordinationem et dependentiam ab hac, videtur Sententia, quae proprie dictam interpellationem Christo adscribit, probabilis Patres, quos collegerunt Va Sque disp. 82, 2 s. Suare disp. 45 8 2, Thoma S sinu IX, 6 pro Sententia Opposita, non videntur negare ipsam Xplicitam interpellationem, sed certum aliquem orationis modum. Vel enim negant Christum aliquid orando p08tulare secundum quod Deus est Vel negant orationem, quae Sit mera Supplicatio ad misericordiam sine exhibitione adaequali meriti a dignitatis plenissimae in ipso postulante Rusmodi interpellatio certe Christo non competit. Cum ero rationis Stricto sensu acceptae notione has imperfectiones concipimus, et ad discriminandam personam Christi a puris creaturis, idcirco non consuevit Ecclosia Christum invocare hac precatione desu ChriSte, ora pro nobis. f. Franget in h. Iuraten tru th. 23. '669. Absolvemus tr. de Christo Redemptore nonnullis quaestionibus. I. Quaeritur quo sensu Christus dicatur sacerdos in aeternum. Dicitur 1. Sacerdos in aeternum ratione personae et dignitatis. Nam ipsa incarnatione unctus est in Sacerdotem, ac semper Vivit Semperque manet nulli in Sacerdotio successit, nullum habet in eo Successorem, neque unquam ejuSSacerdotium transferetur in alium. Hi autem eo quod maneat in aeternum, sempiternum habet sacerdotium Hebr. 7, 24.
550쪽
540 Tracf. VII de Christo Redemptore Quaestione reliquae 2. Est sacerdos in aeternum ratione effectus, nam factus est omnibus obtemperantibus sibi causa saluit aeternae ib. 5, 9. Ita appellatur 3 ratione functionis, nam sempiternum habens sacerdotium, salvare in serpetuum potest et revera salvat sacrificii a se oblati applicatione aecedentes per semetipsum ad Deum, Semper vivens ad intersellandum pro nobis ib. 7, 25. Specialiter vero dicitur sacerdos in aeternum
4 ratione sacrificii, quod jugiter ad finem usque seculi per vicarios sacerdotes in Ecclesia militante offert et juxta de Lugo non improbabili ratione sacerdos dici potest etiam post diem judicii, propter quandam potestatem ad aliquos saltem actus Sacerdotales etiam tunc exserendos inter quos forte referri possit illa laus, quam nomine uniVersi, qua hujus caput et mediator, Deo Patri semper offert. 670. II. Quaeritur quo sensu Christus dicatur sacerdos secundum ordinem
Melchisedech. Dicitur ita, quia est sacerdos ad normam, similitudinem Melchisedech, qui erat typus Christi sacerdotis, assimilatus Filio Dei Hebr. 7, 4. Quod si quaeritur, in quo sita sit similitudo, reSpondemus, aulum plura innuere similitudinis capita, quae fusius explicant patres. 1. Erat Melchisedech Christi typus ratione nominis, sed ita ut quod
ipse dicebatur, Christus revera esset, rex Scit justitiae et pacis; 2. Secundum repraesentationem in Scriptura enim Melchisedech inducitur sine patre, Sine matre, Sine genealogia non quasi hi earuerit, sed hae omissa sunt non sine destinato certoque S. Spiritus consilio mysterii causa; hoc enim silentio adumbratur, quantum fieri potest, aeternitas personae Christi atque singularitas sacerdotii, in quo non habet succesSores. 3. Secundum praestantiam, nam Melchisedech praecellit Abrahamum, patrem credentium, quatenus decimas ab eo accepit eique benedixit ita in Christo sit per Christum udaei, imo gentes Omnes benedicuntur; quacum Similitudine alia cohaeret, universalitatis scit similitudo, quatenus Melchisedech non solum udaeis, sed et gentibus profuit. 4. Quibus addunt patres magno consensu similitudinem ratione ipsius sacrificii oblati panis et vini, cujus quidem uulus non meminit, cum non faceret ad scopum, qui erat ostendere, Christum esse sacerdotem longe Xeellentiorem sacerdotibus omnibus4aronicis, quibus nil praestantiu esse opinabantur judaei eam tamen non negat. Ex eo autem, quod Christus dicitur Sacerdos Secundum ordinem Melchisedech, non sequitur summos judaeorum sacerdotes non etiam fuisse typos Christi sacerdotis. Fuerunt quidem et ipsi typi, communi tamen quadam ratione Melchisedech vero ratione prorsus singulari in iis nimirum, in quibus Christi sacerdotium disset a sacerdotio astronico atque hoc ipsum antecellit. f. infra th. 23 p. 3 Stent rupth. 73 s.; et avius XII, 2.
671. III. Quaeritur qua ratione reparatio per Christum eaecedat Adam ruinan secundum Pauli doctrinam Rom. 5, 15 17 Sed non sicut delictum, ita et donum. Si enim unius delicto multi mortui sunt: multo magis gratia Dei et donum in gratia unius hominis Iesu Christi in
plures abundavit. Et non sicut per unum peccatum, ita et donum. Nam judicium quidem eae uno in condemnationem gratia autem eae multis delictis in usi eationem. Si enim unius delicto mors regnavit per unum: