장음표시 사용
271쪽
HIs T. BE LIB. III. 161 Calend.Octob. rempublicam in tranquillitate retin
ri posse. Videtis quantum abstumus ab exitio,ni lac
cidimus in tempore madum , cunctatisne Regis prope adultum.Obstandum estprincipjs,ne morbus diuturnitate valentior , omnempostea medicinam reformidet. Tissenacquius omnibu4 videbatur optime
dixisse. Sed dum profectioni tempus praestituerent , quid interim respondendum esset Gubernatrici, consultant. Nam hoc ipsum tunc potissimu Rex quaerere videbatur. Omnibus visum', permulcendam Gubernatricem epistolis,nullam Conjuratoru Sectariorumve mentione praeferentibus.Nam quae peccasset, probari non posse : sed nec pala damnari, nisi in majora detrimenta infunderetur reipublicet: ComitiaGeneralium ordinu jam saepe antea satis improbasse. Uni tamen Gubervatrici aperienduesse,quid de his re vera Rex sentiar. Postquam haec relata sunt ad Regem, nam absente eo concilium fuerat) duas statim exaravit epistolas ad Gubernatricem,alteras publicasin lectione promiscuas; alteras secre tiores , quas nisi uni illi liceret percurrere. Publicarum litterarum summa haec erat ; ixam elle Regina. Eo parsa prid. Id. Aug.propenise .' 'sbi iam,appellarique Uabellam, Claram, Eugeniam.
Iter se in Belium adornare.Et e Silva Sgovia,quam vis rum,ct reliquias morbi trahentem, Madritum concedere,ut maturius ibi de tota itineris ratione comstituat.De Generalium ordinum comitist, ct antefe-
272쪽
pe,o nunc rursus ferio habuisse consilium. Nec in mentem inducere pose, quid absente se allatura mi adreprimendam insaniam istorum hominum. Illud unum Urmare, magnum inde propenderepericulum,ne in libertatem se confusionem religio erumpat. Conficientia si nare fore,nec minus indecorum majestatism- sum restum, ct confirmatum deponere ex Aubditorum tibidine. Nihil concedendum esse pecordia.Semperque homines, quantamcunφ libertate adepti sint,asti ratame ad majore. Nulla ut cessuri Memel aditum Iecerint. ConterminorumRegum exemplo,ab eis odi con- filio deterreri. Saniora videri remedia, si ferro eniteretnrict vi armata rim reprimeret. antu ad sanitate animorum id conducat,illarum provinciarum exemplo admoneri,qua hac potissimum arte nequitiam supplantant.Pecuniam ct arma in expedito esse. Nec de Magnatum e dubitare,quorum mustos sciret ossibi,ω
religioni addictos conjunctis viribus vindicaturospublicam pacem uasique ulturos injurias. Secretioribus autem litteris Gubernatricem monebat, ne quo pacto auctoritatem adijceret comitiis Ordinum. Et si forte invita ea indicerentur, tanquam minus legitima excuteret, quae sine consensu principum contrahi non possent. Iisdem diebus litterae ab Imperatore allatae sunt Regi. Magnopere autem suadebatina vindictampraecipitaret.Vi agendo,civile bellum incipi. Religionem Catholicam multis in Germania principibus exosam esse, cum quibus ηεcessitudines,vinitates,
qve Proceribus Belgarum intercederent. Valida inde auxilia
273쪽
auxilia exciri posse a desteratis nihil signivi dimicaturis prosalute, quam ipsiepro religione, atque imperio. Crudele bellum cum civibus umi. Victoibi periculosium, pictorifunestum. Nec semperpro meliori causa
flare fortunam. Quocumque tandem inclinaret victoria uenti calamitate deformaturam propincias. Benignin factuque civibus es et, maloque caveret mitioribus confisi,s.Suam in hac operam sie promittere. Haec in eum modum scribebantur ; cum in Belgio magis apertum bellum non erat,quam tranquillitas. Velut exercitatum ventis mare, non confestim &subito; sed per gradus mitescit. Et quamvis remittatur ira te inpestatis, ardere tamen non de11nunt spumarum attritus, dc securitatem navigantium interrumpere. Vt adhuc nemo aliquis publicis auspici js
arma corripere; ita multi turbare civitatum
pacem. Aucta per impunitatem licentia, genioque sectae in discordias datae , denique multorum animis ad seditionem propendentibus. Honstolanus quidam Minister,in conmspectu urbis Alostentis concionari ausus,& ab oppidanis comprehensus , ad aliorum terrorem a Backerselio in patibulum mittitur.
Quippe per leges foederis concionari ibi fas non erat. Quia in illum diem licentiam lacrorum nemo usurpaverat. Ex alia parte magistratus Axellanus in Flandria, paucos Iconomachos in atroci cogitatione occupatoS cor
ripuit. Quos raptis propere telis multitudo R exemit.
274쪽
16 Nicor Ia BURGUNDI exemit. Sed Bachersetius junctis sibi ce
tum equitibus , tumultuantes ante oppressit,
quam venisse senserant.Legibusque actum insontes. Siquidem Baehersetius, non in speciem, ut Conjuratorum multi; sed quomodo ioptimus quisque tranquillitati studuit. AxeL l. lensem motum purnensis excepit. Nam &ibi aliquot Donomachi , manifesti sceleris comperti, servabantur ad supplicia. Nescio quis procurator , dum subvenire eis studet, audacissimum facinus aggressiis est. Mille circiter sortis suae homines ad auxilium in- istammarit. Hac multitudine fretus, urbem vi invadere constituit, Catholicosque omnes cum sacerdotibus interficere , ut ex captivis postea rescitum est. Instructos ordines intempesta nocte oppido admovit. Iamque in maenia evadere coeperant: cum plebs urbana frementium tumultu excitata , & tela corripiens, armata corpora obiecit scandentibus. Nullo militari ordine ruentes facile proturba Vit. Nam plures undique cives statim assiux . rant, dentisque agminibus complebant ma
nia. Territi igitur Sectarij, dedere receptui signum. Quo evaserint, qui essent,aut unde venissent sciri non potuit. adeo postridie
ex tanta multitudine nemo apparuit 3 prae ' ter unum , alterumve captivum , accepto
275쪽
-H Is T. BEL c. LIB. III. 26sHollandia muliebri veste occultati, Francisc nos trucidavere. Cartesiani ab Amsterda, mensibus eodem furto petitistat. Per idem tempus, quidam Barlaimontius, genere spurius, Antverpiae rursus Iconomachos conduxit ad sacrilegium. Quinquaginta omnino e- .rant. & jam in templum B. Virginis nefarias
manus immittere Ceperant: cum a praetereuntibus occlune sint fores. Retentisque intus captivis mox Hoochstratanus superve nil cum satellitibus. Primo impetu quatuor confecit. Reliqui ad genua ejus provoluti, inditisque vinculis , postridie omnes una cum egregio illo redemptore mittuntur in crucem. Hinc sectatios quisque criminari caepit; tanquam quietis impatientes, parta jam Iibertate ad novorum laeterum occasionem abuterentur. Manifestius flagitium erat sub certo auctore, quam ut purgari posset. Nec Ministros utique latebat, potissimum se vapulare sub unius invidia. Componunt itaque codicillos ad Hooch stratanum ; quorum forma talis erat. Egregia tua virtus conscientia nostra fiduciam tribuit. Desensionem non paramus hesterni facinoris. Neminem hic excusaturi venimus. Pacis interpersores non merentur patrocinium. Rogamus tantum, Ud malevolarumjudiciis plus aequo tribuas, vel patrati sceleris infamiam in innoxios inclines. Umin peccatum, imὸ unius p
tivi amentia fuit. Quo pero ad flabiliendam re-R ue sigionem
276쪽
1 Nico LAI BURO UNDIbi Onem nostram opus fuerit ad nefarias artes con urigere. Fides est donum Dei ; nulla vis unquam
persuasterit hominibus. Proindes consulere ratus uti publica, promisivam libertatem indulge civibus, i
Principi,uni magistratui obnoxiis, onera denique cinvitatis ex quo tolerantibus. Quam multis horis
Principitast ad tranquillitatem profuerit ranum ea describere. Nes ad rem attinet,quid alii secerint. cessarium hoc remedium ducimus, quando selida pax aliter haberi non potest. Quamobremsi nobis hoc beneficiumpraestiteris, ter centena oreorum millia pen demus amario, mercedem tanta benevolentia. V nam hanc arrogantiam , viriumque se
rum jactationem , non sine risu Hoochstratanus percurrit, transmisitque legendam G bernatrici. Ea tum forte pietati intentior, procurabat
public vota pro partu Reginae, quae in aede D. Gudulae solemni pompa persolvebat. Si bant ad fores armati in praendium. Simul ab aditu gelainum ordinem satellites in longum porrexerant, ne Quis armatus ingrederetur viam definientes intrantibus. Magna. quoque laetitiae signa populus ostendit, festi vis ignibus noctem illustrans. Quasi ex tunc publicis gaiadiis fortunam Belgarum destinatibus Eugeniae' dcvere Eugeniae, hoc est; in
ipsis turbarum initiis naxae,ut aliquando esset, quae pietate, vitaeque exemplo, labentem restitueret religionem , vulneraque refoveΡ
277쪽
HIs T. BELG. LIB. III. 26Tret reipublicae , tot millium sanguine inundata.
Inter quae Valen cenenses in aulam dele ctos miserant, questuros de injuria militum. Domi tamen ut hostes bellum instruebant. Palantes per agros milites alios capiunt, plures obtruncant. Imminentes urbi domos e- Vertunt,tormenta maenibus admovent, aggeresque erigunt, de quidquid validissimis urbitabus repertum est tolerando obsidio. Adhaec
Carthusianorum monasterium in proximis destruunt, odio,ira, simul dc metu, ne eodem praesidio Noircarmiani receptarentur. Quam rum rerum fama Gubernatrix commota,pro pere edicit, ne quis militem scriberet pri vatis auspiciis. Veredarios extra unum praeleutium, . per stathmos & mansiones nemo disponeret. Peregrini Ministri Belgio excederent. Adhaec codicillis Noircarmium edocuit, quaqua ratione Valencenis inferret praesidium militare. Ille moram non fecit imperio. Delectis magistratuum ad se vocatis, decretum Domin aperuit; alterutrum accipiendum esse dicens, aut praesidium,aut bellum. Intra paucos mili tes praesidium fore. Quatuor equitum, sex pe- 4t 'ditum cohortes statuisse inducere. Eam rem nemini fraudi futuram. Filium suum obsidem offerre. Renuntiarent haec civibus , dc cras ad se redirent. Suadere interim, ut Voluntates a facerent, quod mox coacti facturi essent
278쪽
168 Nrco LAI BvRGUNDI Haec vox audita est non sine omnium gemitu. Quomodo enim tantam rem permaderent superbo& obstinato populo , cujus necessaria erat auctoritas Nnmque ex magistratu,& Optimatibus & plebe civitas ea co stat. Sed tota vis in plebe erat. ac dissentiente, eteri ordines nihil poterant. Periculosa sub regno reipublicae forma , nec immerito suspecta fastigiis. Plebs non ratione, sed impetu sertur , ea tantum probans quae libidini suae conducere senserit, sine respectu utilitatis publicae. Melius cum eo statu agi experimenta docent, ubi tota plebs sub uno si1ffragio , caeterorum ordinum calculo stipera tur. Sed frustra desideramus bonas leges in aegra atque rebelli civitate , nimiaque licen tia in furorem accensa ; ubi cuncta ageba
tur ex sordidissimorum bominum libidine,
quos non tenebat reverentia principum, non
magistratuum e sed unis Ministr1s instar Regum dominantibus obnoxii parebant. Igitur Magistratus & optimates inter se deliberatione habita , recipienda esse praesidiacensebant. Deinde Ministros ad se accersitos hortari caepere , ne impedimento essent, quominus idem plebs statueret. Si quid ipsi sibi metuerent, sine fraude urbe cedere posse. Eam in rem fidem se interposituros. Grangius natura turbidus, regnoque populari superbior , ad haec respondit. Super inam
279쪽
sui sollicitudinem deponerent. Esse numinibus cura μ- Iutem βam. Fidem colentibus Deum ades. Nec in animosibi esse studia civium destituere. Proinde obmutescere malle , quam tam pernici consilii auctor plebi fieri. Sub hanc vocem curia egressias, mutito acrius quam dixerat, tumultuosa oratione populum concitavit. Quibus auditis Not carmius irae non temperavit. Adferri protinus catenas,& delegatos ad se missos in vincula duci jussit. Quos post decimum demum
diem libertati restituit. Majores deinde copias ex Hannonia,& Cameraco accersit. Abbatiae S. Amandi, Condato caeterisque in proximo civitatibus prςsidia imposilit; ostentaturus bell um, priuiquam inferret, ut poenite . tiet spatium daret turbatis.Quia crebris populationibus vexati, obsidionisque metu percuti si tutiora consilia inituri credebantur. Interea Gubernatrix adventum Regis fabulantium rumoribus exposuit. Quippe emanari in populum , & ab omnibus Iciri tranquillitatis intererat.Inde bonis fiducia crescere: malis vero nutare conscientia coepit. Differente simul fama , decrevisse Regem irae suae parentare paucorum capitibus. Et ille quidem, re vera,ingentem dolorem conceperat animo. Hoc ipsum quoque Montignaeus perscripserat. Qui cum Bergensi Hispania excedere prohibitus, tanquam captivuS retinebatur. Nemo tunc fere ex magnatibus gra
280쪽
χ o Nico LAI BURGUNDItiam ejus epistolis non prieoccupavit. Mancveldius, Arenbergius, Mesemus, Barlaimontius, Noircarmius, Rassegemius, Vicecomes Gandavensis,Vniversitas denique Lovaniensis,reddebantRegi rationem ossicii,quod prorepublica,& religione impenderant. Egmon-danus praeterea ad Tissenacquium litteras dedit. Sive Regem vere sibi iratum credens, sive augurio augente suspicionem animi, haut perplexe querebatur ; siniybis rumoribuι se urgeri, tanquam peccasset in os ium.Si quid a se perantum Rex pellet, voluntate uam exprimeret. εα
simaturum Iadem fluam ex successu. Credere se tamen rudentius facturum damnato armorum con filio, cum siubditis de tranquillitate transigat.Solidam pacem parari posse conditione,non bello.Eadem propemodum Auriacus scribebat. Benigne magnatum litteras excepit Rex. Sed non sine dolore codicillos percurrit, quibus mandauerat Gubernatrix, cuncta in pejus procedere. Nulla tamcn sermone, aut vultu tristitiet signa prodidit. Affectus enim inpotestate semper habuit. Et prosecto in illo Rege magnae eminuere virtutes. Multorum tamen censuram impegit, quod gravis animus,&ad consilia tardus, nimia lentitudine prae- . tervolantem quamque occasionem,tanquam mansuram, praetermitteret. Sed haec naturae vitia erant, non morum. gentibusque illis una