Textum Masoreticum accuratissime expressit e fontibus Masorea varie illustravit

발행: 1888년

분량: 173페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Loes libri Chronteorum a Ben-Ascher et Ben-N Mali diverse functis signati.

5,16.

5, 25.

6, 40. 49. 50. 52.

7, 30.

8, 16. Hierosolymitana Palaestinensis Sanhedria 28 ' et Midraseli assi rarabba cap. 30 hanc Scripturam non sumunt, quia solam Occidentalem textus speciem agnoscunt contraque Babylonica Gemara textum Orientalium sequitur. Eodem modo res se habet in

Similiter Gon. 46, 23. Vide ibi quae ad 1, 24 adnotavimus. Similiter 15, 14. I. Sam 8, 4. I. Reg. 18, 29. 0h. 9, 12. Vide ad Dan. 8, 22. Similiter 8, 16. Gen. 46, 17. Vide Di du e aleam ima. 19.

22쪽

8, 33. 9, 39. 10, 2.10,14.12, 3.

25, 27.

r. 4, 1.

Liber Chronicorum.

23쪽

Seiripturae libri inter Oeeidentales et Orientales coiitroversae. 12830, 8 dia di sine av utriusque syllaba in Ven. 1525 etiam in F Masora typis exscripta habet non non 'b, F non a Nde 'bn h. e. tres formae hujus nominis defectivae).36, 16 SI I in Jod medio, ut postulat Magora. 36, 18 nn gy bis in hoc versu sine a prioris syllabae praeeuntibus codd. veteribusque edd. Vide I Chr. 9, 26. 36, 22 et v id Est 1, 18.36, 23 dit eum Κadma in edd. veteribus sicut gr. 1, 2. si ausula. Numerus versuum totius libri Chronicorum: z: tibet et u et C N a 1765 . Si reet C . . . In Bibliis rabbinicis ui 1525 numerantur me et ' 'edium N a zaz q,N 1656), tetro errore, qui inde in alias editiones socordia edito

rum transiit.

Seripturae libri Chronicorum infra scholas Oeeidentales et Orientales controΓσSae. Orientales Babylonii): Occidentales Palaestinenses):

Ex selius utk. O. T. Masor morem Occidentalium sequitur, adnumeran hoc Vocabulum inter quindecim paria similiter Sonantia, unum perme, alterum per Cheth scriptum. Vide Argu

menta.

Ex schusuth No. 18'. Ex indice vocabulorum unite scribendorum, qui Orientalium placita reddit.

24쪽

127 Leetionum receptarum argumenta et 'ationeS.

habent. Sonc in utroque versu recepit Ires' ' P. 34, 11 Inon Mas. n. p. 17 tria ' Ξ cum Munach et

Saheph numerantur addendus est locus noster Sunt enim quattuor: i adit quatuor cum binis accentibus). 34, 22 I astri ' ζ N Masor ad hanc conjunctionem adnota b; etiam in Mas. n. 11. col. 6 hic locus refertur ad triginta ex e N singulariter constructa cf. Oehla 254). Itaque errat 3 qui in textu habet πει , adjecta marginali Tέd 34, 25 IN ' Ita Q. F. rg. Michaelis at ad praescriptum MRSOrae, quae adnota n b. 34, 26 D N F. R 0st hanc vocem spatium Vacuum relinquunt, in margine notantes pon, item Masor parva s. Vide adH0s. 1, 1. 34, 28 IN non secus a Gen. 15, 15 Mas fin. O. Falso igitur E 3. F. IN IN bg.

octo versuum, in quo Pase post elischa parvum positum est, ut Magora testatur ad h. l.

25쪽

Ad Chronteorum librum posteriorem. 126 32, 23 Σῖ Sunt codd. et edd. promithpae exhibonios Niphals ; at Hithpae confirmatur in imchio in comm . et Lexico.

34, 1 a plene in codd. id L Chr. 12, 25. 34, 2 Se ς' . Haec vox ubique plene scripta ita ut Aleph post

se habeat av exceptis Deut 5, 29. 17, 11. Jos. 1, 7 19, 27 et loeis libri Genesis, teste Magora s. f. etiam adnotationem ad Jos. 9, 19. 34, 3 ' λς eum Hsibia IIorati emeth 67). 0nc Brix singulari modo interpungunt: SE ub. Ibid. 'i pz in Jod medio ut etiam in v. 4 et T. Recte ita codd. et edd. Veteres, etenim hic locus non est ex iis, ubi hoc vocabulum omnino plene scribendum Masor praecipit 33, 22. Jud. 3, 19 27. es 42, ). 34, a mine articuli pathachatum Masora b. nam Jos. 17 8 kamegatum est Vide ad es 3, 22.

ut Ma80ra parva s. postulat et Concordantiae citant. Ceterum Magora ad I Reg. 7, 14 hunc versum Octodecim illis adnumerat, in quibus d rq r ' sese excipiunt itaque nonnisi duorum T rationem habet.

26쪽

125 Leetionum receptarim argumenta et rationeS. novies obvium denotat sine ratione nostri versus ergo legit

30, 27 di O, E 2 scribit h. l. t vicissim 31 9 ut , et initio scriptum postmodo in 'ξ , 7 mutatum St. Ibid. α' 'ceta, Adelkindi editio 15 44 mendose Izρ , quod deinde

od Mantuana 1743 et isana 1803 repetierunt.

31 Nun cum ame retiam in si constructo manente

32, Masora notat T h. e. quater eum Reeentu penultimae quippe ad , scit. h. l. et Lev. 14 36. Deut 21, 13. I. Sam. 10, 5. 32, 13 A cum in ' E 1. 3. F. ut Masor praescribit Verum in v. 17 'r' a eum Jod duplico seribendum. Vide Egra 6 21.

27쪽

Ad Chronteorum librum posteriorem. 124 Similiter 'ri': uer. 22, 22. 3 πὸτ a Prov. 15, 1. νῖ rvabet is

26, 11 E: Nonnullae edd. perperam Non pertinet ad sedecim pluraliter scripta Mas ad x. 35, 35). Ibid. a Lamo pathachatum et Gimel agessatum in F cum nota 'b. Etiam ad ri ris 25, 9 adscriptum est 'ib. 26 15 civit Masor parva notata tan ' i. e. quater ei Voci quae versum orditur distinctivus Legarmeli adpositus est subsequente Κadma easta, scit. h. l. Jer. 4, 19 38,11 Hagg. 2, 12 Vide otiam Mise et haleamim 34. 26, 18 i ura cum Rebla in emendatis libris, vide Thorath meth 67. 26, 20 UI Sic in odd. votoribus In R notatur: 'b

cum a copui. reclamantibus omnibus nostris textibus.

28, 15 aeri ila a Dinom aphatum, cf. Vehio 185h. Ibid. tu' 2 ' omnino plene. Sic recte in Sono Brix atque Η. Etenim non continetur se illis, quae sine od scribenda sunt, teste Masor ad Est 6, 9 Dan. 5, 29. Ibid. dies dolaetivo sino Vav. Tantummodo Jos 5, 27. Jer. 46, 10st Iob 4 4 hoc participium plene scribitur. 28, 16 ad Sone Brix habent cum superposito,adma. 28 17 Sic omnes emendati libri hic enim locus est unus de septem illis Versibus, in quibus primum me et deinceps sexies N legitur, teste Masor ad Gen. 36 6 Lev. 8, 25 atquo in Mi g. ad II Chr. 28, 17). Falso igitur edd. re

29, 5 ,' dies dolaetivo sine a sicut 13 12 ad praescriptum

29, 15 *T cum praepositione , teste Masora. 29, 18 27' N Sio non N codd. cunctaeque edd. Vetere ex praeScripto as0ra, quae hune locum quatuordecim illis adnumerat, in quibus bis me et deinceps te TN occurrit Mas. ad Ex. 37, 16). Etiam ad Ex. 39, 38 Magoram ΣΠ N tanquam

28쪽

123 Leotionum receptarim argumenta et ratione3.

25, a 2pt In R hie v. 5 distributus est in duos hisce cum

25, 15 IN ' Si scriptum in Sonc Brix Ven. 1518 atque C 1. 1 2 3. F. R. yrg. et aliis codd. bonis. Etiam Concordantiae ita Oxhibent. Od. 0 Rossi 413 adnotat 'bbria ad . 25, 16 fi cum Rebia. 25, 19 N Tiphelia Mercha cum . . . rg. sicut II. Reg'14, 10. X. 19, 14. 25, 24 et diet; reet in cum elischa magno.1bid. In duplieitor plene teste MaSOra. 26, Ia '' Omnes formae hujus verbi, ubi suffixis auctae sunt, habent in cum Seheba quiescente et Z in cum Sehebamobili. id Ps. 37, 40. 119,175. Ibid. 'Iror defectivo sine av, ut Masor postulat et Veteresseribunt.

29쪽

Ad Ch= onicorum librum posteriorem. 12220, 8 HI Iu mahkophata et cum accentu conjunctivo Moesia ante Attinacli adposito ad syllabam Vide Misebete hateamin 12.

20, et se miseria nostra). Sic singulariter, non re a,

consensu Veterum Scribendum.

lant Masora. Etiam Masor parva s. hic notat non I. 21, 11 Amafora typis excusa adnotat a m F 'i' 'no II. h. e. ter ubi haec vox reperitur facile erraveris ' ' Ilegendum esse opinans, Scil. h. l. et Jer. 31, 35. g. 37, 22.21, 12 et 'pol his cum accentibus Sone BriX. atque 2 3. R. 22 'n' et . Q habet et 'd aman quemadmodum II. Reg. 8, 23, quae est, ut Od de Rossi 413 adnotat, codicis Hillo-liani Ioelio. At Raschi et imchi in comm comprobant legendum esse 'duri Σ Vide S 'n'bri. 22, Uzu cum praepositione P in Sone. Compl. Secundum codd. postulante Masor fin. 38. 23, 1 ' ra: Sic codd. et edd. veteres ad unam omne postu

lante Masor ad II Reg. 15 6. 23 u es, et his eum adeontibus in H. . et sic semper ubi N ' antecedit voci distinetivo Tebi instructae Attamen R. interpungit: jibri a j a metri Vini' Hun S, 'Σ.

30쪽

121 Leetionum receptarum argi menta et rationes.

16, 14 pz Onc cum E . . R. I pn, npet, E. 3 singulariter pj n. Nostra lectio fulcitur consensu plurimorum codd. in his F. Hier. J. 16, 14 V 2' a x Sie interpungunt Sone BriX cum m. convenienter Masorae: τ' b duo, alterutrum cum accentu ultimae, scit. s. 7, 16). Ibid. di rit in D' et ' his cum accentibus in codd. Ve

teribusque edd. 17, Ibi cum adma ante arga, id quod Hier indicat adscripto ido Neh. 11 7.17 11 NI' ἔ, sino Jod penultimae in Sonc cum F. Η, ubi addita est nota: ea 'tu h. e. nonnisi h l. cum Aleph consonante).17, 14 Vide gr. 10, 30. 17, 16 s δ' cum Saheph in Sone ad fidem codicum. Ibid. 'Σ: unus trium illorum locorum, in quibus et scriptum est, ubi 'fiet exspectaveris I 'no h. l. 13, 3 et 25, , teste MaSOra S. 17, 17 I JU Brix Ven. 1518 1521 habent a a rn IIT'. 18, N et pC cum Munach in Sonc BriX. atque . m. Sic recto'. l. itemque I Reg. 22 6.18, 9 res ' defective sine av praecipiente MaSOra. Ibid. 'ibi 'IE: b omnino plene. Mas0ra: non bra b. Vide Dan. 9, 6.18, 16 a, Brix Von. 1518 exhibent et:J, quae est codicis Hilleliani lectio, verum contraria Magorae ad Num. 27, 7),

quae hanc vocem inter quatu0rdecim assori Etiam imbri S ' nostruma: h tuentur.

refert hunc Versum in numerum sedecim VerSuum, in quibus quater mi occurrit Mas. n. 13).19 et 'et , Si dan , bis ita conjuncta exstant, . l. et 30 19. Falso I rib Σ legitur in Sone Ven. 1518 f. Masoram ad Ex 18, i 5. 19, p 2 cum Garia utriusque syllabae.19, 10 ir PI, Sone et Brix ita distinguunt: - ira a z.

Omnes edd. Veteres cum Η. . Mi g. Q. 2.

SEARCH

MENU NAVIGATION