장음표시 사용
41쪽
Ad Chro1iteorum librum priorem. 11015, 26 ni in syllabam claudit in Neapol Sonc Brix cum Η. . rg. id quod imelii in Miehlo 43 tostimonio suo
15, 27 I Aliquot eodd. et edd. exhibent Beth pathachatum, sed sino jure Mimehi in Miehlo 14 de hae anomalia silet . Etiam Balmes in 'dira pu 1 amo tuetur. Ibid. pathachatum quippe pertinens ad la dis a in n. Idem valet dea Sam 2, 15. 22, 18. II. Sam. 6, 14. Vide iehlo 200.
praeformativum Vocis bu an raphatum est, praecedente Main codd. sicut gr. 3, 10.
16, Hinc usque adis 3 versus in codd. ad modum cantic0rum στιχλγρῶς dispositi sunt similiter atque Ex 15. Jud. 5.16, 9 E plone eum au item v 24 Haec duo non referuntur in numero septem desective scribendorum, praecipiente Masor ad EX. 3, 20.
16, 35 di sino a prima jum omnibusque Veteribus
edd. Eodem modo . 41. Haec duo non sunt in quatuor plene scribendis, teste Masor fin. 4 col. 8.16, 38 ' Sic hoc uno loco, alias in unum de Viginti
Septem Vocabulis, quae nonnisi semel vocato Chiro haboni Mas. n. 34 h). Quamobrem falluntur illi editores, qui 'r' tanquam ori subjiciunt f. etiam Magoram ad s. 77, 1. 16, 39 Neapol Sone Brix mahhephantes N . 17, 3 N , , In R. Η post hanc vocem spatium relictum St, d- posita nota: radix an pol h. e. intervallum medio in Versu). Idem nota Masor parva s. In B. adnotatur 'p'o et an spon viginti et versus cum spatio intermedio) Similis versus II Sam 7, 4 eodem modo dirimitur. Cf. ad Mos. 1.2.17, 5 rnu: hs o orroro hic illic operitur P ci N. Sic non . . sed II. Sam 7 6 legendum St. 17, dia in Npn 'reb Iudi u h. e. novem cum hoc Reeentu Moreha antes Sarha) Ubi inus servus anteit distinctivo Sarha, plerumque Munach ponitur, novies vero Mercha, ut h. l.
et 5, 18 14, 11 vide ad hos locos).17, 9 Neapol Complut eum Η. R xhibent nbz, Caph, non Beth Sic Raselii quoque ad Beraehoth 7 legisse videtur. Κimchi in Lerico patrocinatur Beth f. . . Edelmanni librum Tamesilioth Vtinae 1875 pag. 4.
42쪽
109 Leotionum receptarum argumenta et rationeS.
veteres edd. cum B. 6 1. 2. Eo . . . . H. . R. rg. ubi accedit nota: h. e. sexies et vicies ' dicitur, scit. h. l. in altero Versus hemistichio, porro os 3 13 4 5. 11. 6 6 7 11. 12. 13 bis). 7 6. I. Sam 4 6 5, 3. 4. II. Sam. 6.9.10. 11. 13. 15. 16 17. I. Reg. 2, 26 8 4. I. Chr. 15 3 16 4. II. Chr. 8, 11. Praeterea inde a I. Sam. 6, 11 usque ad , excepto uno loco , 3. Ita Magora S., ad quam ea quae Masora n. 4 habet corrigi oportet. Lectio N N, quae ex Bibliis magnis 1526 percrebuit, reperiebatur jam in codie Hilioliano 'bbri no), attamen quippe Magorae contra ria repudianda est.
43쪽
Ad ChronDorton librum priorem. 108 12 21 cum Cheth. Masora nota b. Vide etiam 2, 34. In Neapol Brix Sonc. Nun hamezatum St. 12, 23 In a Nun egolatum Masor adnotat π b, alias enim semper ποῦ nu scriptum Vide Masoram in. 40. Ol. 4. 12, 25 'Tu plene in codd. Veteribusque edd. et sic ubique
2, 1 haec vox defective scripta. Ibid. resin nota dri re h. e. praeter hunc locum nusquam sine Aleph medio).12, 41 Irru Caph amegatum, superscripto accentulager. Recte ita Sonc BriX. praeeuntibus codd. Ibid. p ΣΣ plene cum a in o. . . . . H accedente nota S, duo plena, scit. h. l. et II. Sam. 16,1).
interpungunt Κadma Asia), quod non aeque bonum est. 13, 3 bi, CL Debete aleamsm 23. 13, 6 Σ zri pleno cum a R. Neapol Brix Non est enumero tredecim defective scribendorum, Vide Magoram ad EX. 25, 18. Ibid. ip ' uibr sic interpungendum cum optimis testibus. 13, Beth hamegatum, ut recte inm. 14, 1 DI T cum Mercha adnotat et dit h. e. septies cum hoc ipso accentu) Vide Diadu e aleamim q. 21. Ibid. 'u onus manet in ultima sicut 22, 15. II. Sam 5 11. non retrocedit, ne locum mutans Metheg depellat.14, 11 p H. notat ατ t h. e. 0Vem Sic accentuata).Vid Di hateamim q. 21 extr. f. de regula et locis exceptis ad 5, 18 17 6. Ibid. nu ' et 'i' akkophata et Caph segolatum in Neapol Sonc. Brix eum E 1. 3. H. R.
44쪽
107 Leetionum re epta)um argumenta et ratione8.11, 27 V: Cheth segolatum in edd. veteribus sicut 2.39 27, 10. II. Sam 23, 26 al.
praecipit. 11 31 N Sic in meum nota et bd nn b. Vide ad Dan. 2, 10. Ibid. ' Π z in hic o II. Sam. 23, 30 adnotat non 'I. 11 34 tota Sonein Brix nec οὐ exhibent des , contra Ma-SOram quae '' adnotat. Did. MI in II desinens ut nota in codd. adjecta I poscit Idem monet MaSora parUR S. 12, 1 p Ap Lamed pathaehatum cum Sonc. H. Etenim nonnisi II. Sam 1, 1 Lamed extra pausam majorem ti ori hamegatum est. 12, 3 Tra , Sone Brix hic versum finiunt IN.
12, 4 α et zzzi pr mi Siliu finem versus indicat omnibus in
codd. veteribusque edd. Vox re novum versum inchoat, id quod confirmat Magora, quae hoc ipsum' u undecim Versuum initiis adnumerat, quae quatuor Vocabula a Va copulativo incipientia juxta sese posita continent Mas fin. 28 col. 7).
C. 1. E. 1. . . . H. ubi adscriptum ' b. Eandem lectionem reddit argum f. 0rgi. 12, Sic legitur in codd. omnibusque Veteribus edd. Sie Targum quoque et Concordantiae. Falso en 1526 ag Σ'. IaSora XpresSe hanc vocem recenset in numero quatuor
codd. Veteribusque edd. Hinc quatuor Versus pariter interpuncti sequuntur.
45쪽
Ad Chronteorum librum priorem. 1069, 33 Σ' ne Tri, Sonein Brix Ven. 151 superaddunt Rubia: 9, 35 ad rq Sic omnes antiqui bonique testes pariter ac , 29. Sic Concordantiae quoque tunc locum adducunt et sic transferunt omnes veteres interpretes. Biblia Rabbinie 1526 xhibet falsum nimbi, propterea quod sive librario sive typothetae locus simili 7 15 obversabatur. Osteriores editores hunc errorem inscii propagaverunt. At arimannus, Ombrosus, Athias, Jabl0nshi, Michaelis, Norgi in genuino mel perstiterunt.
9, 1 'di' defectivo in Va in edd. veteribus. In Bibliis Rabbinteis addita est nota ori ri non ido , 35. Ibid. heth chatophatum praeeuntibus Sonc BriX. 10, 'et utrumque cum Munae in codd. sicuta Sam 31, 5. Vido uen. 1, 18.10, 7 ira cum elischa parvo ut in H. 10 11 42''V plene ut recte in edd. veteribus. Neque enim pertinet ad septem defective scribenda vide Masoram ad Jud 21, ).11, 1 SI ' Vitiose Neapol Soncin Brix Ven. 1518 2zpη .
Vox auctore Masor plene Seribenda.
46쪽
105 Leetionum re eptarum argumenta et rationes. et ita quidem, ut in Versus initio a copulativum praecedat,
in in desit Sic Masor ad I Reg. 22 48. 9, 9 Iῖ sic scriptum in Sonein Brix. Michaelis orgi, adsentientibus E. 1. 2. Vide 1 29.
Ibid. 'Σ3 Cheth cum Zere in codd. veteribusque edd. Masor ad hunc anomalum formae constructivae usum adnotat: ad rei, Abenezra quoque ad Lev. 13, 5 et in Moena j 40, hunc versum tanquam talem adducit, in quo quinque formae constructivae seSe inricem Scipiunt, unde apparet, eum et ipsum 'in legisse.
C. . . . ubi adnotatur 'b. Masora quoque n. 26h es 'Ila VS recenset quatuor atque unum iam ridi Etiam Targum Syrus et Vulgata Singularem reddunt.
9, 19 S' Sone Brix adponunt Legarmeli N . 9, 21 2 unus de septem locis, in quibuS 'I non inhephatum, sed interpunctum est. Vide Masoram ad Gen. 30, 19. Di duhehateamsi g. 41. 9 22 UNI defectivo sine a post Mem in o. cum nota 'lu', non h. e. septies Variae nominis I TUN formas desective scriptae sunt). Idem testatur Masor parva s. In observatione ad Ps. 119, 90 typis exscripta perperam Num. 12, 18 adducitur hic locus expungendus et in vicem ejus I. M. 9, 22 inserendus St. 9, 26 ' Ξ Mas parva adnotat non h. e. quinque desective sino a scribenda, scit. h. l. 12 8. s. 103, 20. Cant. 3 7 Neh. 11, 14 Sic Magora s. hos quinque loco recenSet. Ibid. ' 'pia; Masor parva s. notat ta h. e. sunt libri qui exhibent ' τέ l). Ibid. Syri sine a penultimae, ut recte in edd. veteribus, quoniam hic locus non pertinet ad undecim illos, in quibus hane Vocem plene scribendam praecipit Masora ad Iob 38, 22).
47쪽
BriX. ad exemplum optimorum codd. sicut 9 34.
8, 37 cum Aleph finali sicut 9 43, teste Masora.
Ibid. t i cum H ut Jud. 19, 9, teste Masora. Ibid. x cum ero alterius syllabae. Sic ubique praeter V 38 extr. 9 44 extr et Zach. 14 5, teste Hari ma 59, auctore
8, 38 ra cum servo Mehupae propter subsequens aseli, similiter atque s j es. 58 2. Nisi ase esset, Mercha ponendum erat, quia syllaba conjunctivi tonica proXima est tonicae vocabuli distinctivo Paschia signati viri cim Boohru). Vide quas ad Jes. 58 2 adnotaVimuS. Ibid. ip 2 Milet, ut Hari ma 1 confirmat. Ibid. ad F et moxhibon 'τὰ cum Sin. 8, 39 par cum Schin, teste Magora ad Cant. 1, 1. Ibid. 'di 2 defeetivo sine Va in codd. veteribusque edd. Non pertinet ad tria plene scribenda. Ibid. 'Estaim absque o medio. Non pertinet ad optem Oein libro plene scribenda. 9, tanquam una vox scriptum Cholhib), tanquam duao enunciandum Ker1): 7 2 ',2 praecipiente Magora ad I Chr. 27, 12. Oehia 99. 9, 'rari omnino pleno sicut II. Chr. 9, 29 Sic in H. Mrg. accedent nota re ictu Quod Mas fin. 57 ait, vitioso redditum est f. Norgi. 9, ' Σ' Nun cum Sehoba sicut in vorsus initio cum Neapol.
E. 1. . . . H. asor hunc locum adnumerat sedecim illis, in quibus idem vocabulum initium et finem Versus occupat
48쪽
103 Leetiolium receptarum argumenta et rationeS.
7, 15 sine o tertiae radicalis in penultima sicut Jer. 18, 21. 48 6. 7 18 n, an Lamed seg0latum, vide tinctii Michio 14.
7, 27 h. l. a cum Cholem, teste agora. 7, 28 lsr I una vox in Neapol Sone Brix sicut in Urg. Vide ad Gen. 12 8. m. 3, 14. Esr. 2, 28. Ibid. ' Sic legi oportet cum Neapol Brix Ven. 1518 1521dueisus optimis quibusque codd. Sic ediderunt Orgi, Michaelis, Harimannus. Masor parva notat et Mas. n. 48 adnumerat hanc Ocem ei Vocum paribus, quae semel ab , semel τ' indipiunt di 'in) ido 'Nandi a d bri. 7, 31 Im Sonc. Brix syllabae priori ubique aere subjiciunt 'diri) At Simson in pri n Sego tuetur. 7, 33 i et Etiam Samech amegatum est in edd. veteribus, adsentientibus Eo. . . H. R. Ibid. E eum in in codd. veteribusque edd. Sic etiam argum. 7, 35 pariter ac riba: utrumque egolatum apud optimos
T 38 Nzzz eum Aleph finali in omnibus veteribus edd. patro
8, 10 'pud eum Sin et Caph. Sic in plerisque c0dd. postulante Mas parva s. Soncinensis cum Aleph in fine scribit r*E. 8, 12 Tu ' cum Daleth secundum .in omnesque edd. Veteres.
8, 14 padu utrumque Schin kamegatum uti et v. 25 in edd. Veteribus. In codd. reperitur addita nota tu 'Σ.
49쪽
Ad Chronteorum librum priorem. 102 paululum varians S r: a Nn', ' in τ' , Mas ad Gen. 41, 26. 6, 43 sine Jod cum C, namque semel Jos. 10, 3, non saepius hoc nomen plene scriptum esse traditur. 6 45 in hamogatum, Lamed non agessatum in Ven. 1526 1615 Org. Michael. adstipulantibus . 1. . . . R. Itidem , 8 8, 36 9 42. atrocinatur Abul valid in Hari map. 59 et revera haec est masoretica scriptio. Masor hanc Vocem refert inter bri DN Mas. n. 11'), quia . l. conjunctum est cum N reliqui locis cum TN.6, 3 7' ' Si fidos abonda esset Masora finali p. 31, hanc scriptionem tanquam falsam ejicere deberemus. At ibi lacuna est exi ad Q. Sam. 13, 18 finis istius Magorae sic restituendus est 'ra abet an o ori an I NM. Σ'n: bd I. Reg. 9, 17)6, 7 cum amo chatus sicut Jos 21, 28.
6, Ajin cum Schoba quiescente in omnibus melioribus codd. quibus testimonium dat Jehuthiel. H. l. et 26, 31 altera syllaba pleno cum Jod scripta est. 7, 2 'M Neapol ' anpq, nempe peccat typographi.
Veterumque editionum consensu. Resch h. l. Zere sub se habet aeque ac ,14. 23, 23. 25, 22 f. Norgi. 7, 10 res' S una vox teste MaSOra.
50쪽
101 Leetionum reeeptarum argumerita et rationes.
ad fidem codicum veterumque edd.
Ibid. 'INY' Sone Brix. ad 2 cum PaschtM. 5, 25 a mph his cum accentibus in Sone Brix atque . R. 5, 26 , et Cheth medium chatophatum in Neapol atque Η. Item II Reg. 17, 6 18, 11.5 30 7 Hinc rursus cf. 2, 36 sex versus eisdem accentibus
insigniti sequuntur. Ibid. Aliquot codd. per errorem orir P . Hic Versus refertur inter eos, qui unum idemque vocabulum, nullo interiecto alio, repetunt oz N N, Mas fin. 15 h).
2 3. H. J. R. Mrg. 6, 42 Udip 2 Sic omnes codd. adjecta nota h. e. ita quater Seil. h. l. et v. 52. Num 35 6. Jos 20, Vide Mas. magnam ad Num. 35.6. In Bibliis Rabbinicis 1526 revire: ''ILabputa Iphalma est typ0graphicum, quod Buxtorfius inconsiderate repetiit. Ibid. 'tu NU TN , Brix hic versum concludit micina a ras 6, 43 'p'm Orgi cum aliquot codicibus scribit 3b in Z in pro Nun). magora silet. Etiam argum et Vulgata reddunt 8 n. Ibid. m' is sino a copulativo. Hic versus est unus illorum octo, in quibus idem vocabulum quater occurrit, sed tertio loco
