De capitis injuriis

발행: 1801년

분량: 56페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

DE CAPITIS INJURIIS.

minui posse, docent. Cranium igitur semper per Vitam pariter impletur, et quicquid extraneum ejus CaVitatem OCCUPat, ex altera parte parem molem e X primit. Hoc autem

intellecto, hoc verbo, sine incommodo ullo, uti liceat. Symplomata, quae fere ad hanc asseclionem pertinere di Cuntur, sunt Vertigo, dolor

Capiti S, Hausea, VOmitUS: OCulorum hebetudo, vel visus privatio; pupillae, etiam in luce vivida, dilatae stupor, Coma; motUS VOJUntarii privatio respiratio disti Cilis et frequentiti his steriore apoplectiCa Comitata; pulsus oppressus, saepe inaequalis: tremores mus Culorum partialeS ; Con Vulsione S ; paralysis; stercoris et urinae dejectio non voluntaria. Haec, in modo et gradu varia, diversis conditionibus Conjungantur PAUCa e X levibus, vel plura ex gravissimis, adsint ; vel

quaevis notarum Cnumeratarum Pro re nata desit. Nonnulla alia symptomata, an Ormia, CCUsanguinis ex Vasis nail, OCHlorum, auriumVCnUXUS, A C. nonnunquam enumerantur: supradicla

12쪽

6DISPUTATIO MEDICA

pra dicta autem sunt primaria : pulsus etiam firmitas, frequentia, et irregularitaS, Variant; et respiratio, in hominibus diversi S, magis minusve de statu naturali discedit.

Spatium temporis, quod inter injuriam ilia latum, et symptomata interssit, Corum progressus et finis aeque variant. Aliquando primum levia, gradatim ingraves Cunt; frequenter subito, et magna CUID Violentia aCCedunt; et haud raro post intervallum, quod speCiem sanitatis prae se tulit, inVadunt. Cito, vel sponte decedunt, Vel vitam tollant, vel ad inflammationem tendant ; Vel diutius perstent. et iisdem modis desinent.

DE CONCUSSIONE. DE signis Concussioni propriis, medici, illis

exceptis, qui alii ab aliis transcripsisse videntur, haudquaquam Consentiunt. Omnes

fatentur, Compressionem et ConCuisonem simil-

limas osse ; et ab omnibus ConCessum est, notaS omnino easdem nonnunquam a classe. Qui Dquis

13쪽

DE CAPITIS INJURIIS. 7

quis auctor, Vero, pauca symptomata Concus

soni praecipue ascribit. Alius A) putat, Concussionem prδesertim indicari, pulsu tardo, pleno, et molli, Vel qui sanguinis detractionem ferre non potest ; respiratione naturali, et haud steriore Comitatu, dum symptomata Caetera, eadem sunt, quae Compressionem Comitantur. Alius B) quidam, pulsum esse intermittentem, sensum et motum Voluntarium minu8 turbari, et pupillas in concussione magiS Contrahi, quam in Compressione, Censet. Tertio C) est sententia, utrique affectui symptomata omnino esse eadem, tamen medelam diversam adhibendam.

Aledici alii D), ab his et inter se, de Concussionis notis haud minus discrepant. QuaecunqUC

14쪽

ῖ DISPUTATIO MEDICA

Qua Cunque tamen symptomata concussioni adsint, fatendum est omnibu8, progressum OO-rum et eventum, aequo dubioS et abnormes,aC Compressionis, et fortasse haud minus lethales esse.

DIA GNOSIS.

Co ΜΡRESSIONEM inter et Concussionem per 1igna comitantia dignoscere, medici quam maXime cupiverunt; alii ut operationem ingratam Vitarent; alii ut medela aliis modi diversa uterentur. Illa de Causa, magnopere desii derandum est, an ob hanc, in divisione hujus tentaminis sequente disputetur. Quum autem, de symptomatibus C On Cus -

sionis omnes inter se discrepant, nullam distinctionem adesse manifeste apparet: mul-

taque signorum, quae han C affectionem frequentius et praecipue indiCare dicuntur, aut natura adeo ambigua sunt, aut in hominibus eodem morbo laborantibus adeo disparia, ut

quamvis saepi us exi stent. iis parum fidei tribui

15쪽

bui potest. Secundum sCriptorem quemqUC, ne ullum signum unicum, neque signorum

Numerum Certum omnibus Concussionis eXem

plis adesse; et omnia compressionis, haud ra-

ro Comitari videtur. Compressio Cerebri ulla, Vel omnia graviora signorum enumOrnto rum inducat; et omne8 violentiae gradUS, a levi vertigine, vel capitis dolore, usque adsensus et motus Voluntarii privationem, ad Vitalium functionum oppressionem, et aegrotan iis neCem, ConCussioni superveniant. Natura etiam symptomatum, distinctionem inter hos morbos non posse indicari, demonstrat. Nam omnia, in gradu aut modificatione, eidem morbo adsunt; omnia ex aliis apoplexiae speciebus deveniunt. In his, sensus et motUS VOluntarii, et organorum Vitalium munera, diversis in hominibus, variis modis perturbantur. Quando os deprimitur. Causa morbi ita manifesta, ut non ampliore investigatione opus esse putatur: quapropter, Cum dis Cernere inter e Xtravastationem et con Cussionem tantum necesse est, PETIT, LE DRAN, aliique, a tem-

16쪽

DISPUTATIO MEDICA

pore quo symptomata superveniant, discretionem deducere quaesiverunt. Symplomata quod statim post injuriam reCeptam aCCedunt, e X COn Cussione ; Cum autem, interVallum, majus minusve intersit, aut signa, priUS leviora, postea graviora fiant, eX effusione provenire putaVerunt. H32C ObserVatio, quatenus valeat, fere justa

videtur; sed saepius propolito parum apta. Nam Concussio quandoque priu8 Inducatur, et dum ejus symptomata permaneant, Vasa sanguinem effundant tempore Veso, Per quod sit effusio, non ObserVato, eX qua Cadi asymptomata persistentia pendeant, dignosci non potest. Aut eXtravasatio tam Cito et Co piose oriatur, quam symptomata gravissima in

ducat; aut eadem, a lamina ossis interna sejuncta et depressa, proveniant. Imo, ubi spatium temporis distinctum, et bene observatum inter injuriam illatam et . symptomata interveniet, non semper discrimen certum facit. Nam Cl. MONRo, se e X-

empla nonnulla hujusmodi vidisse, tamen post mortem, nullas depressionis aut effusionis notav

17쪽

DE CAPITIS INJURIIS.

tas districtione observari posse, narrat. Plerumque tamen, symptomata, quae post intervallum apparent, ab effusione devenire habeantur ; et hoc signum eXistens rationem medendi aliquam proebeat; hujus absentia Vero, minime concussionem totam indicare valet. Observationi supradictae alteram Dominus ABERNET HY addit. Quando materies effusa

inter duram matrem et Cranium interposita est, CommuniCatione vasorum inter os Ct membranam deleta, os, vice coloris subfusci vel subrubri, albidius fieri, et vasa sua sanguinem

non effundere, putat. Haec etiam Conditio rationem medendi dirigere, et ad usum terebrae hortari potest: minime vero Certum CX-tra vasationis indicium praebet ; neque hujus absentia sanguinem inter os et dUram matrem non jacere probat. Nam quarn Vis Communicatio, inter vasa hujus membranoe Ot ossis, dire 'i dirupta sit, sanguis tamen ossi, Vasis illi propriis et ubique inter se Communi Cantibus, suppeditur; quam anastomosin ipse Dominus ABERNET HY nonnunquam existere fatetur. Praeterea, Vasa Ossis, propter Contusionem

18쪽

DISPUTATIO MEDICA

sionem sibi ipsis illatam, ne quidem sanguinem effundant: ideoque, eXtraVasationem praesentem minime indicant. Haec sunt indicia primaria, quae auctoribus eminentissimis enumerantur, quibus inter Compressionem et concussionem discrimen fiat; sed quae supradicta sunt, ea nihil ad rem pertinere, manifeste indicant. Haec res majore diligentia digna est, quum medici istis discriminis incertis notis freti, medicamenta non modo diversis, sed etiam virtutibus Contrariis pol lentia, Commendarunt et Certe, scire nullam, nisi ab eventu, distinctionem indubiam obtineri posse, multo melius est, quam indiciis incertis confidere, quae ad medelam fortasse noCentem dia CAnt. Quanquam inter Compressionem et Concussionem, haudquaquam eas ab aliis a poplexiae speciebus, distinguere dissicile est. In Conditionibus fere omnibus apopleXiae trRUmatica', Causa excitans vel admoveri observatur, vel injuriae notae' externae naturam morbi indicant. His tamen non eXistentibus, historia praeterita male se habentis, an a vitae more

19쪽

DE CAPITIS INIURIIS.

more, aut Corporis temperamento apopleXiae, sanguineae vel serosae, obnoxii ; an epilepsiae vel aliis morbis convulsivis assueti; situs etiam Corporis, an vapori noxio objecti, an ebrietate affecti, plerumque aut semper Causam morbi ostendere valent. Symplomata febriculosa, phrenitidi propria et posthaC enumeranda, inflammationem Cerebri, vel membranarum id Cingentium, Comitantur : paululum observationis, ideoque, inter hanc affectionem et apoplexiam traumaticam discrimen facillime indicabit.

MAGNI saepe est momenti, saepius autem haud minoris dissicultatis, de natura et eventu morbi recte opinari. Maxima dubitatio semper haeC mala Comitatur ; nam symptomatum violentia frequenter relationem injuriae apertae nullam gerit. Symplomata levissima, vel minime metuenda, nonnunquam injurias, prima

20쪽

DISΡUTATIO MEDICA

prima facie diras Comitantur ; aliquando his omnibus Contraria. Quandoque homines symptomatibus gravissimis amicti celeriter et Contra spem Convales Cunt: Nonnulli vero, specie sanitatis redactae, subito in valetudine iterum ingraves Cunt, et Cito pereunt : Alii autem, symptomatibus primum levibus assi- Ciuntur quae tamen gradatim ingravescunt, medicamentis omnibus obsistunt, et demum Vitam extinguunt. Quapropter praedicere Cum Circumspectione necesse est. Attamen, quando symptomata sunt levia,

aut ex gravioribus sponte mitiora fiunt, vel remediis adhibitis subleventur, spes est eventus felicis. Hebdomada secunda vel tertia praeterita, absque inflammationiS ACCesita, eXPCC-tationes faustiores praebentur nam, quando

inflammatio supervenit, intra diem decimum seX tum plerumque a CCedit. E Contra, Conditiones his omnibus oppositae praedictionem infaustiorem dant. Vulnera Contusa, Caeteris paribuS, Periculosissima sunt ; et concussio senioribus quam junioribus funestior. Violentia ictus; aut

mole S,

SEARCH

MENU NAVIGATION