Studia palaeographica [microform]

101쪽

αυτον π αλλων ουτ υπ' ίκεινων Ἀδει aditur tamen: περιπεμφθῆναι. Pauli, infra ad 4. 15 Ἀλλ' se γε δ τα χρημιαταριθμήσω οὐχ s μικρολογος. Ἀλλ' ἐκ τουτου τεκμ,αιροριενος εἰ καὶ περὶ τὴν αγωγὴν τῆς πατριδος εδίκησαναυτον. Iu mecum corrige παρα την γω γην. Aristoph. an. v. 1068 cum ierson admoer pag. 416. ex Cod. Vatic recipiendum est: καν ταυτα λεγων ἐξαπατήσση, περὶ τους ἰχθυς νεκυψεν.

Idem habet Scholiastes, qui laudat Eupolidem Vulgatam lectionem tuetur Obraeus. In Ρlatonis, 1'nomo p. 22li Socrates depingitur in pugna

apud Potidaeam θηρέμα παλασκοπων καὶ τους φιλους καὶ τους πολεμιιους. V emere stius adstipulante Hermanno: π ει ι σκοπων quo merito non secutus est Stailba umius. Praeterea παρα et περὶ, προ et προ invicem permutantur cum απο et επὶ vide supra). Quod tamen aliquanto rarius reperiaS. Exemplo sit locus in Xenoph. Memorab. I, 22.ορ δε καὶ τους εἰς φιλοποσΙαν παρἈχθεντας Codd. 7Προ αχθέντας κ.τ. λ. ubi manum scriptoris restituit o. belus Nov. Leci p. 685). Idem eadem opera monet de Demosth. rooem pag. 458 Steph. ubi confusa videbis

102쪽

Menda ex hac confusione nata, quoniam praepositiones υ πο et Ἀπερ nihil prorsus inter se habent commune, plerisque locis correcta sunt. Interdum vero nimia corrigendi sedulitate pro vitio habitum quod non erat. Valet hoc de coniectura obraei, quam numquam ipse edidisset, in Eurip. Herc. fur. v. 296 pro ηξειν νομίζεις παῖδα σον γαίας πο; i. e. num tu putas filium tuum ab inseris adscensurum esse, περ legentis. Quid vero iam inde ab Homero

in talibus usitatius quam ,πο CL Iliad. Lib. XXI, 56:

δια δι' saepenumero aut male pedem intulit aut excidit tam ante quam postis etra. Quod nemo mirabitur qui meminerit hasce literas inexercitatis oculis αι et δι similes videri. In Longi astoralibus pag. 53 Courrierus perperam edidit m θεσθαι δ εγνω τῶ Δαφνιδι. Recte viri docti praepositionem delerunt. Eadem de causa

saepius confuderunt αρπαζειν et διαρπαζειν, πειλεῖσθαι quod per e vitiosum est nam Graeci πειλεῖν dicebant et διαπειλεῖσθαι etc.

In quorumdam odicum scriptura δι' aeque ac δὴ et δρ de quibus videndus est Bastius ad Greg. p. 711, Tab. ΙΙ, 4 vix distinguitur ab ξ. Non perspectam

habebant veteres critici mendorum, quae inde fluxerunt, originem, itaque apud Casau bonum Benileium, orsonum, obraeum vix invenias idonea emendationum exempla. Quod illi reliquerunt persecit obetus, qui ex hoc

103쪽

uno sonte quam plurimas in Luciano potissimum duxit

correctiones evidentes Unam hic apponam, reliquas vide apud ipsum. In oratione Lysiae κατα Διογείτονος I legitur ἐν γαρ τῆ νιοικίσει. ο εκ Κολλυτο διφ-κιζετο εἰς την Φαίδρου οἰκίαν Cobetus in sua editione ἐξοικίσει et ξωκίζετο, restituit. Nam aliud est διοικἱ- ζειν aliud, quod hic procul dubio requiritur, εξοικίζεσθαι, migrare. De εἰς et εκ vide Cap. II. Vitium est ex scriptura unciali. Omnium facillime commutantur εἰς et ς quorum discrimen interdum perexiguum est. Nota tamen et On- nisi de personis usurpari.

104쪽

Reliquum est ut agamus de insignioribus nonnullis tum singularum syllabarum qum integrarum vocum compendiis. De insignioribus, inquam, nam totam hanc inexhaustam materiam post intentissimas Basti curas retractare non iuvenis est sed eius qui ipse multos Codices suis oculis usurpaverit assiduaque lectione tum uotius Graecitatis scriptoribus intimam contraxerit notitiam itfamiliaritatem. Accedit quod plurimae Observationes luculenter exhiberi nequeunt niSi variis additis figuris. suae cum ita sint, quam vellem aliquando mihi daretur ex

optimis libris SS., qui in Europae Bibliothecis asser-Vantur, ea omnia comportare quae ad Graecam palaeographiam rite perficieiidam requiruntur Quod, licet merito habeatur res quantivis molis et legotii, quid non bono animo suscipiendum, quid non sortiter audendum, ubi re experti novimus iuniores, adesse qui pericula iuvenilia pro summa sua benivolentia et doctrinae copia salu-

105쪽

berrimis consiliis sustentare et possurit et volunt 3 Sed ne longus abeain, Videamus quaedam de compendiis. Et quidem primo loco de compendiis terminationum, deinde de notis quibusdam quae valent integra partieulas, tum de ignis grammaticorum, denique de abbreviandi licentia in nominissu propriis. Antiquissimum est compendium N Inalia expressum per lineolam literae paenultimae suprascriptam. Eodem modo interdum significatur α tam in mediis quam in extremis vocabulis. Quae liter in recentioribus libris compendium habet 1 Variae inde harum literarum

omissiones et confusiones. Cumque nomina propria quoque a librariis indicari soleant linea superimposita, in haec potissimum perperam irrepserunt.

Quod antea in uripidis Aleratidis . Il P edebatur:

PIP. τολμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξενης. ΑΛ. καὶ ἡ προτείνω Γοργον ως καρατέμιον. omni sensu vacat. Salutem loco depravato dextre attulit vir quidam doctus, familiaris adhami, ex καρατομ. ω eruen καρατομων. robabile est tenuissimam compendii lineolam cum accentu circumflexo coaluisse.

Narrat Valchenaerius in cli edis viris doctis alicubi suaviter imposuisse nIT 1. xsculpebant illi , τω

sed verum erat ἐν π έθω.

Idem observat Eurip. Ploen. v. 584 pro A δραστε libros complures exhibere Ανδρικστε. Sic Κρανθις appellatur cui nomen erat Κραθις et Αγαθαρχίδας dux Corinthius male abiit in 'Aγανθαρχίδας. Vide praeterea varias lectiones, quas comportavit Behherus ad

106쪽

Demosth. Orat. κατα Νεαίρας 6. πολυτελὴς ῆν, οἱ Μεγαρῆς δ' ανελευθεροι καὶ μιικρολογοι optimi codices alii μιεν γαρ Ἀνελεύθεροι in margine posito μιεγαρεῖς), alii μι ἐν γαρ ἔσαν λευθέροι, alii denique μεν γα μεγαρεῖς γελευθὲροι. Iam animadvertat aliquis quantillus error quantas turbas dederit. Strictim nunc attingam reliquas terminationum notas quarum nonnullae a recentioribus etiam in mediis vocibus

usurpantur.

αι est uncinus antecedenti iterae additus in hune

sere modum: καὶ γίνε ' γl γ)νεται. ροις - ν e. e. στη - στηλαις. Facillime haec terminatio pronuntiationis vitio exaratur: ν vel x quae notae valent ες. αν - vel 4 e. c. εἰ - λείαν.

Recte Bastius operpetua syllabarum αν et αις commuia latio non tam oritur ex similitudine compendiorum quam ex scribarum et lectorum ignorantia quorum in animis ambarum notarum clarae notiones non insormatae essent. α -- e. c. I τερεῖ - καρτερεῖ. Idem compendium sorma paullulum immutata cum γ connexum significat γαρ.

ει - in vetustioribus libris P ου - . Ovel , saepe ridicule permiscentur. In Eurip. Med. v. 512ω φευξομαί γε γαῖαν ἐκβεβλημενη ex libris afferunt pro ει. In Schol. ad Odyss. E v. 16 editur: πῶς γαρρῖδει εἰ καὶ ἐκ Δωδώνης ποστρεφων ου πλοωει ubi verum esse Ostendimus ευ πλο η σει. In Plutarchi Rey. et Imperat Asopiti. Αἰγυπτίων βα λεων ἔθος miror edi-

107쪽

toribus imponere potuisse codicum lectionem 'Οτι, καν βασιλευς π προστριξη κρῖναι πων 42 ἡ δικαίων. o in Ἐρι- νουσιν Ubi prorsus necessarium esse χτι χυ κρινουσι vel coecus videat. ειν - e. c. φαἱ θ - ψαIνειν, εἰ ν - εἰπεῖν.

Non tam compendiorum similitudine quam vitiosa sequiorum pronuntiatione ιν ην ιν facile commutantur.

Haec quoque soni assinitate permiscentur. In substantivis in b exeuntibus sorma nominativi pluralis apud veteres Atticos est ῆς libri sere omnes conspirant in εῖς more seqUiorum. εν - vel c e. c. iiD - δηθὲν Haud raro Occu fit confusio cum Cf. hss Basti ad Gregor.

ος upra8cristum quo eodem compendio librarii nonnulli utuntur pro ο ν vel si . c. αυτ - αυτος, ορκ. - ρκος. ον - e. c. δέ , - δεον. Saepe accentus gravis compendio simillimus ultimam syllabam absorpsit ut . . M legerint pro δεον Contrario errore με interdum habuerunt pro ιιονον. pud Athen. Lib. ΙΙ, pag. 67 f. Casaubonus pro οξυ γα evidenter restituit ξυγαρον De μονον et 4D Operae pretium est conserre Aeschin in

108쪽

ους - ν, quod compendium non tantum suprascribitur sed saepe etiam ascribitur . c. ὁ - - ρους. ουν - g, compendium simillimum literae ideoque

ως - vel si in lineam immittitur 6 e. c. βασιλε βασιλέως , ' υτε - στε. Valde salubre et frugiferum est haec omnia et alia nonnulla, quae typis repraesentari non possunt λὶ ex ipsis libris diligenter observasse, singularumque notarum certas imagines animo firmiter infixas tenere. Sed is demum clare discernet, qui probe cognita habet Graecitatis naturam et usum. Rudis enim et imperitus homo in compendiosa scriptura vel exercitatissimis oculis caecutiet Graece doctus, licet in aliquo libro compendia omnino evanuissent, lacuna tamen, ut in lingua vernacula, haud difficulter de suo suppleret. Transeo ad usitatiores particulas. Saepissime confunduntur 1. καὶ ως. Quod Sponte sequitur ex iis quae diximus de compendiis αι et c. Si Schol. in Od. E . 230 solemni errore editur: καὶ Θουκυδίδης φησὶ tu lege ως . p. In Athen. Lib. XIII, p. 592 f. iam supra monuimus

de illographia Vide Cap. I ab editoribus non ani

madverSa.'y Ε. c. compendia vocum exeuntium in τητος, τητι, τητα etc. τατος -τικὸς -τήρ ίν, alia.

109쪽

s scribi solet se vel nde confunditur cum nota quae valet λο ὶ ο et cum interrogationis signora. In prima epistola Aristaeneti ante Dorvillium edeba

Liban. Vol. IV, p. 81 Reishius estinanter edidit,

Τε - r. Confunditur cum τὶ quod significatur liter τ suprascripta cum duobus punctis. Utraque lectio circumfertur in lat. Euthydem pag. 290, Ε σμικρῆ

De compendia γαρ monuimus in αρ. αρα et αρ , quae ubique solo iudicio distinguenda sunt, depinguntur in hunc modum: . Idem est signum fachygraphicum quod comparet in praepositione παρα vide Cap. VI) Saepe non intellectum negligitur. μου di x vel omissa lineola obliqua: V. Frequenter excidit. ρτι saepe exaratum est . Quoniam prorsus eodem modo scribitur το, sexcenties hae particulae invicem permutantur.

Proprium sibi compendium praeterea habet τι nempe Z. . Quae nota, si hamulus deest, non potest distinguia compendio εστ I. Peculiaribus quibusdam abbreviationibus utuntur grammatici et scholiastae, quae frequentissime occurrunt in notis marginalibus. Notissima sere sunt haecce:

110쪽

σαι, σημειωτεον Κ, γραφεται, γραπτεον ' γι γ)νεται ΓΘ, τινες μ γίγνεται et τινες crebro permutantur cf. ters ad Moer. p. 343 φασὶ c vel p. ρητεον ρηαπορία ἁ , λυσις α παροιμια παρ γνωμη, γνωμικον γν' vel Γν. Praetereo vulgo apud grammaticos una tantum vel duabus literis indicantur Mutim nomina ut Γ - γενικηquod compendium ipse exercitationis causa codices ei- denses legens, nonnumquam perperam habui pro γε.Neque ego solus ita erravi sed plane eodem modo saepiusculo lapsi sunt editores Schol in Homeri Il et Od. Idem valet de verborum temporibuδ π e. c. - παθητικος α' vel 'O χόριστοc, et universe de omnibus vocabulis quae pertinent ad grammaticam scientiam.

quae huc faciunt ordine recensere neque valde necessarium, utpote in quibus verborum contextus attentum lectorem sponte ducat ad verum. Hoc unum Cavendum ne, si idem compendium bis deinceps exaratum videas, idcirco cogites de dittographia. Ita enim scribae significare solent pluralem numerum.

πρ π e. c. Valet περισπωμενα, κε κε κέφαλαια

β, βῆ ZZ βιβλία etc. lam admodum pauca addam de nomissiua propriis et sic quod multa me admonent ut faciam libello meo