Studia palaeographica [microform]

91쪽

habet G. Canterus in Nov. Leci Lib. VIII Cap. 9ubi ita scribit: i, In Responsis quae in Iust. Mart.

Lib. orthodoxis dantur, quaestione sexagesima quaeritur, si nocte sol lateat, cur coelum sphaericam figuram non habeat. Deinde similitudo prosertur cuius prior pars deest, posterior sic effertur: ουτος ουν ρ ἐπίκειται τῆ γῆ, nobis autem haec ita videntur restituenda, υτως Ουρανος πlκειται β γῆ, nam υνο olim recte scriptum ab imperitis in ουν et ς sui divisum. Itaque recte huc quae subiunguntur conveniunt, καὶ ρ μενδια το κουφον νωφερής' η δε δια το βαρυ τι κατωφερης.

Si quis huius emendationis persentiscit evidentiam et praestantiam idem ille suo pretio aestimabit coniecturam Valchenaerii in Aeschyl. Eumenid. v. 567. Incipit dea Minerva hisce verbis:

Ita pulcherrima ρῆσις editur a Dindorfio, qui, pace

v. l. dictum esto, lacunam in Secundo versu parum probabiliter indicavit; nam licet irreparabile damnum huic

loco illatum esset, ε των συμφραζομενων tamen liquido constaret ab εἶτα ordiendum esse. Εἴτ' ου tritissima quidem est particularum coniunctio sed alio sensu usurpatur huic loco minime idoneo. vide e. c. Eurip. Heracl. v. 149 .... εἴτ' ουν εἴτε μιν γενησεται Enixe enim verborum contextus postulat: primum deinde, nihil

92쪽

aliud. Quid multa ope alchenaerii manus Oetae revocari potest. Est in Schedis haec brevissima annotatiuncula: ιν Aesch. um 570 ουν L. υνου. Quod ingeniosissimum inventum statim mihi placebat. Re bene perpensa ut spero, numeros in hunc modum constituo: l. - . . l. - i)κριτ χυ μανον διάτορος si1y τυρσηνικη

Excidit ut videtur 1llaba longa in pede quarto quod sexcenties actum cum litera H ante I et Vide Cap. IIIJ. Hanc igitur inserui de meo. Quod rectenean iniuria secerim iudicium permitto lectori, qui si erravero velim meliora me doceat. Liter X cui implexum est ρ significat χρό νος vel

χριστος vel χρυσὸς et χρυσοστοριο c. Confusionis exempla rara sunt at occurrunt tamen, singularis ανα ατθησιαι indicia. Fuit v. c. qui Platonis locum ex libro de Legg. JΙ, p. 72 C. ita legeret in ἐν τουτω δη τω χρυσοστο φ

paullo infra exarare: χρυσόστομος γαρ υ δασκει φρονοησιν αλλα φυσιοῦ καὶ Ψρθὴ διαιτα fCrebro librarii utuntur nota quadam tachygraphica quas hic typis repraeselitari non potest Ponitur pro

93쪽

'Aπολλων. ηλιορ, χρυσος. tiam Apollonius hoc compendio indicatur unde mihi nata est suspicio Apollonium Sophistam interdum cum Heliodoro confusum esse ). Accuratissime de hoc corruptelae genere egit Gaissordus ad Hesiodum in Poet. r. in I, II 3. Sustulit olim vitium indorfius in Harpocratione v θεριιστευειν ubi Stanteius ad Aeschyl. um. v. 2 divinarat πρὸ του Φοίβου. Alia exempla qui huius observationis memores lacili negotio deprehendet in Behheri necdotis. De commutatione ἡλιος cum χρυσος agens Bastius exempli instar p. 131 laudat locum ustathii de ersis

haec dicentis τιαιῶσι ε καὶ το πυρ καὶ δι αυτ τον χρυσον L. τον ηλιον οIα πυροείδ οντα. D Vide Cap. VII de compendiis Nom. Propr.

Ad δροφορια in holit exico εcρτ πενθιμος Αθηνησιν επὶ τῶ ἐν τω κατα κλυσμιῶ πολομενοις 'Aπολλωνιος. Naberus V et annotat: Τom. II, p. 237 .Hesychius. Miror hic laudari Apollonium fortasse aliud quid latet'. Cogitabam an pro Apollonio legendum esset eliodorus quem constat non carmina Homerica tantum sed comoediam Atticam quoque attigisse Vide quae disputat aberus Om. I, p. 121). a me opinio sesellit ut nune video nihil mutandum est. Idem Apollonius qui hic commemoratur etiam aliunde notus. Nempe ex Athenaeo p. 191 f. ubi ita

94쪽

Quandoquidem innumeris erroribus ansam dedisse constat perpetua praepositionum permutatio, huius rei causas paullo enucleatius si potero exponam. Multas egregias observationes, quae huc faciunt, dedit Bastius in Epistola critica ad Boissonadium atque in notis ad Gregorium;

nonnulla Vero, quae Scire magnopere refert, non attigit.

Post Bastium e professo de praepositionibus egit algius Epist ad Boiss. 83lὶ Is, ut libere dicam quod sentio, i,post μεγάλα Basti δεῖπνα non dedit exquisita quaedam τεμαχη sed indigestam discrepantium lectionum sarraginem. Insunt quaedam optimae notae sed maior pars rectius abesset. Namque in observationibus palaeographicis praecipuam vim habet illud 411Mεν αγαν. Lubenter igitur hanc πουλυμαθημιο συνην effugio satis habiturus si ea dedero quae explorata sunt et luculentis testimoniis confirmantur. Praepositio ανα confunditur cum συν Quemadmodum εν et ευ et συ- συν saepe tam simili forma scribuntur

95쪽

ut distingui nequeant, sic ἐν et σύν et ευ quoque interdum iudicio magis quam oculis nobis discernenda sunt. Exempli causa maculam indicabo et simul abstergebo, quae adhuc obsidet lutarchum in vita Fabii Cunctatoris

Cap. XVI, med ' Ην ε δ αγμιατος πλῆθος - συνεπε- φυρτο πην κεφαλὴν καὶ το προσωπον. χω πολλοῖς διαδηλος Quantocyus repone νεπεφυρτο quod verbum in talibus unice verum esse non opus est docere. Apud Hesychium legitur συμφυσαι, ανα φαι. Editor ad calcem ι,Μalim συναψαι. Quod certo est certius. Ρraeterea ανα confunditur cum α πο αν - ἀπ quod inveteratum vitium esse potest ex scriptura unciali. 'Αναγορευειν et παγορευειν ipse plus semel permutata vidi in codice Thucydidis eidensi cs. oen a Gregor. p. 494). Hic illic editiones exhibent παγ γελλειν nuntiare ubi verborum sententia enixe postulat αναγγελλειν renuntiare. Apud Herodotum e. c. Lib. I, Cap. 27.

ψας αγγελον καλε αυτον ὁ δε υρος ελευε τον αγγελον παγγελλειν Numne αναγγελλειν iussit nuntium pανα pro αντὶ legitur vice versa in verbis compositis ανατρεπειν, ναστρεφειν et αντιστρεφειν. Errores permultos in Luciano ex hac confusione natos indicavit Cobetus Var Leet. p. 166. Luc. procia r in alutando 10 e. c. degendum ist καὶ 4 Πτολεμιαῖος Σελευκίνεπιπτελλων ταφως αντεστρεψε την παξιν. Nam να- στρεφειν simpliciter significat vertere, αντιστρεφειν, quod hic requiritur, in onerarium vertere.

Similiter scribae peccarunt in Xenophontis Cyropaediae

96쪽

Lib. VIII, Cap. 8, 13 καὶ τουτο παντα πασιν νε- στραπται et Lib. I, Cap. 2, 5 ubi genuinam lectionem servat liber uel serbyt. aris. απο ἐπι et gro plurimis locis inter se permutata sunt. Cuius rei imprimis in causa sunt compendiola praepositionum απο et υ πο literae non valde dissimilia, unde ζ interdum pro πο lectum est. Hinc confusio verborum απαιτεῖν et ζητεῖν, ζῆν et αποζῆν. s. Xenoph. de Rep. then. I. 15. Schol. in Odyss. E 334 b. ἐμὲ πρὶν απέπεμ φεJ θη-

στρεψαι, οδ reditum lyssis.

πατρέω εξουσί ., ub patria polratate. Idem compendiolum ζ - πο parum differt a compendiis praepositionum κατα et κ. Ad Odyss. E 398 scholium editur ridiculum in modum vitiatum et interpolatum. εἰ ε καὶ Lege sis κε φι ελθη ν αναξ εἰ M satis Αλθοι ὁ σος αναξ ἡτοι 'Οδυσσευς ως αγορευω τους σου δμῶας ἡτοι δουλους επισσευας άαυτοῖς ητοι κε-

97쪽

λευσας βαλεειν επὶ πετρας εμι θέλησον μτοι πιατ - κρηρινέσαι etc. Suspicor in Cod. Q exaratum esse βαλεειν πο πετρης quod natum X κατα πετρης compendiose scripto. Nam ipsa Homeri verba a Scholiastacitantur. Permutatio πο et εκ non solis scribis sed saepe etiam debetur correctiunculis eorum qui veterem linguam ad vitiosam sui temporis συνηδειαν refingere studebant. Imprimis notanda est confusio verborum αποβαἱνειν et εκβαἱνειν cum derivatis. απὸ interdum perperam legerunt pro παρα vice Versa quoniam in nonnullis libris απο per compendium scribi

tura literae suprascriptae semper fere pronuntiandae sunt post eas quae positae sunt in ipsa linea v. c. o Ἀνομα, - νόἴχοις. νομιιημα. νοημα. Prorsus ridem valet de

ε - επὶ et ο - περἱ. almaria est emendatio luygersi v. c. in Xenoph. Memorab. II, 1, 2 in somnio

Herculis τὸν Κακιαν κατασκοπεῖσθαι θαμια εαυτἡν, περισκοπεῖν ε καὶ vulgo ε πι σκοπεῖν εἴ τις αλλος αυτην

θεαται.

Vix distinguuntur duo compendia quibus κατα et ριετα designari solent. Schol. in Odyss. E 13 επημοιβοί τε Γητοι ας με α-

σθα τις δύναται ἡ καταλαμβανειν εἴποτε χειiδων εἴη κ.τ. λ. Recte unus Cod. indebon habet μεταλαρι- βάνειν. In Demosthenis Orat. προς Φαίνιππον περ αντιδο- νεω pro χναγκαῖον τιλ εἰς πην Ἀμην πειρασθαι

98쪽

καθιστα ναι obetus in Obss ad Hyperidis Orat sunebr. p. I reponendum censet μιεθισταναι. Plura exempla sub unum conspectum posuit Var. Leci. p. 28 l. προ et προ in multis libris plane eodem modo exarata sunt. Itaque quid ubique legendum sit ex certo loquendi usu et cuiusque loci sententia definiendum est. Crebro in hac re erratum quamquam lectori qui hoc agit sacillima est optio. Schol. ad Odyss. , 14. αλλ' ἰγε οἷ δῶμεν τριποδα ριέγαν Ἀ δε λέβητα

ρον δε ἐκ του δημιου αναπραξωμ εθα. Ecquis dubitare potest quin et ροσδοῖικεν corrigendum sit Est hercle aliquid inter προδουναι quod significat prodere, omni aurilis rasiluere et προσδουναι impertiri, dono dare. Si plura Vis exempla, multa habet Dorvillius in Charit. p. 14 seq. Praeterea προς saepe designatur sigia quadam perantiqua quam hic repraesentari non potuisse magnopere doleo. Invitus nunc lectorem relego ad tabulas Schaeseri editioni Gregor. Corinthii adiectas rib. II, 3). gnorabant hanc notam recentiores librarii eamque aut omnino negligere solebant aut aliam quamlibet praepositionem suo arbitratu substituere. Quo factum ut προς in Iro,

ως, εις, κατα in alia omnia abiret.

Non me taedebit ad hanc observationem stabiliendam hic pro parte describere venustam epistolam Alciphronis, quae inscribitur Iaνοπη Ευθυβουλα I, 6 Vide Cob. Var.

99쪽

iaci p. 43J. Levem et inconstantem maritum auo more increpat uxor dotata, ου κία των σημ.ων, ut ipsa ait.

Fideli arte rhetor muliebrem naturam tam eliciter imitatus est ut Gallam aliquam τοὐν νυν audire tibi videare vel Italam non veterem Graecam. Aliquantisper audiamus ipsam. νTu vero oculis levis et iliconstans et ad omnem voluptatem effusus, neglectis me et communibus liberis, Galene et Thessalione, ermionensem amas inquilinam, quam malo amantium Ρiraeus excepit. Comissatum enim ad eam venit maritima iuventus, aliusque aliud donum affert;

at illa non aspernatur et Charybdis instar haurit. Tu

vero ultra piscatoris conditionem largus non maenas affers vel multos, imo dedecori habes; sed aetate provectior, tot annos coniux, liberorumque non admodum parvolorum pater, remoVere rivales cupiens, reticula Milesia et Siculam vestem aurumque insuper ei mittis. ut igitur ab ista insolentia desiste aut me scias ad patrem redituram' etc.

Sed iam satis est. Suffciunt haecce ad id quod

volo. De industria autem dedi versionem latinam Beryleri ut insigni exemplo ostenderem quam Saepe eruditi editores, licet verborum sensum universe rite perspectum habeant, in tritissimis loquendi formulis tamen absurdissima quaeque librariorum σφάλματα duro stomacho concoquant. Si quis Graecitatis haud omnino ignarus, at in Alciphronis epistolis hospes, versionem

Berferianam exercitationis causa Graece redderet, errores quos editores aequo animo serunt, Sponte Vitaret. Ad omnem voluptatem e δu e. c. quis non Verteret προς πασαν χῖδονην , κεχυμένος editores tamen cum scribis κεχυριένος.

100쪽

Comivatum enim ad eam veni sine ullo dubio significat: κωμάζει, κωφλαζου τι γαρ προ αυτἡν libri SS.

et editiones εἰς αυτὸν quod defendit Dorvillius in Charit. p. 401 ).

Atiusque aliud donum assere, Graece dicitur: και αλλος αλλ δωρον προσφερει, codices αποφέρει. ditoribus nil suboluit. Paullo intra . . . . Siculam ratem, aurumque inlupere millia Graeca haec magis sunt quam Latina: καὶ

Inter compendia quibus designantur παρα et περὶ discrimen est perexiguum π α παρα π - περί). Nempe in compendio παρα liter et sibi suprascriptam habet figuram quae valet αρ. Eadem licet paullulum immutata, lacile agnoscitur in compendi γαρ Vid. Cap. VII). Alterum compendium nihil aliud est quamar cum formae antiquioris. Hoc a scribis intelligebatur, illud non item. Hinc factum ut multo requentius

invenias περὶ pro παρ ι quam παρα pro περὶ positum. Et quidem locis complusculis pro περὶ certa medela reponere παρα tantum non cuiusvis est in contrario errore indagando vero maxima cautione opus est, ubi vel eruditissimum quemque subinde videas deficere. In Schol. ad Od. , 142, nemo non primo obtutu videt legendum esse: ταχα δ' οτι καὶ παραπεμφθῆναι ih Iniuria, nam loci quos ex Aristophane et Lysia affert aut

diversae naturae Sunt aut aeque corrupti.