Specimen litterarium, exhibens quaestiones Catullianas [microform]

151쪽

Utu ost, nihil corti hac in re affirmari posse satis apparet. Qui novi aliquid sibi inusnisso videbantur, methodo usi sunt, quae facile admodum a vero abducit. on id

errorem arcet, Si probandum ponas probatum esse, Sed si demonstres nihil aliud verum esse posse, nisi id unum, quod probare Studes. Hac in re nikil probari potest. Desunt enim testes et de- Sunt argumenta, quae in locum testium substituantur Sodhas hactenus.

154쪽

III.

155쪽

εκ τῆς τουτου χειρος τεταμιευριεθα τούς ομους, Pro τεταμιευμιεθα legatur τοτ εταμιευομεθα.

156쪽

XIV. In ejusdem r. XXXII 31 deIeantur verba: πολλω χ ἱλάτων

XX. In Catulli . X, s. 4 pro με- e bestituatur evrpe'.

157쪽

I. Catullum sub entulae nomine amurram carpsiSSe, adm dum versimile est. XXII. Volusius, quem c. XXXVI irrisit Catullus non est idem, atque anusius Geminus. XXIII. Codex Catullianorum carminum archeirpus Veronen Si non eam habuit formam, quam excogitavit Lachmannus. XXIV. Carmen Catullianum XXI puris iambis fuisse conscriptum, et Lachmannum et auptium jure id egisse, ut empndationibus suis hanc formam restituere conarentur contra Froetilichium Μunch. Gel. Ang. 1846, '. 31 contendo. XXV. Iure a recentioribus editoribus carmen Catullianum 6 in duas disjungitur partes.

XXVI. Injuria utramque hujus carminis partem a Catullo Gruppius Μinos, p. 503 sqq. abjudicavit. XXVII. Versus 1 carminis XII Catulliani in solo codice huaneo

asservatus, minime a poeta abjudicandus est.

XXVIII.

Quae Schwabius in concilio Philologorum anni 1863 de codicibus Catullianorum carminum disputavit cff. Iahnii Ann.

158쪽

bant codicem an-Germanensem antiquissimum esse codicis Veronensis apographon.

IX. Admodum verisimile est carmen Catullianum LXΙ amoebeum ita inter puellas et juvenes esse distribuendum, ut proposuit

Gothosredus Hermannus Isinii Annales 1838 vo 22,

XXXII. Mindor uis is de meening an hen, die an ordeel Ziin,

159쪽

p. 1 . , pro Iosephum Scaligor lege Iosephum Scaligerum.