Diophanti Alexandrini Arithmeticorum libri sex, et De numeris multangulis liber vnus. Cum commentariis C. G. Bacheti V. C. & obseruationibus D. P. de Fermat senatoris Tolosani. Accessit Doctrinae analyticae inuentum nouum, collectum ex varijs eiusdem

481쪽

ς is VIRO CL HRISSIMO D. DE PELLIS SOPHS. Hemat S. P. D.

CRiticas obseruationes quas mihi nuper mis sti, vir clarissime , saepius legi

non sine voluptate & admiratione , in illis enim ingenis, judicis, S doctritiae dotes quas in te iampridem suspicimus ubique elucent, nihil autem inuenire positin quod tanti muneris vice tibi reseram, nisi commodum egestati meae silecuriarerent variae lectiones quas vir tibi singulari coniunctus amicitia , cuius mihi iucunda semper est recordatio , margini apposuit quorumdam librorum quos sedulo peruoluebat, & quorum pleraque loca, seὸ--ρερ ιλν, emendauits scis enim quam praecoci ille ubertate florum amaenitatem fructuu in maturitati iunxerit, nec me latet quanta ipse fiducia suas exercitationes solitus sit in tuum sinum effundere; licet autem omnesi itae quas excerpsi emendationes, tibi nouitatis gratia non commendentur, illas tamen, quae tua est comitas, te benigna manu suscepturum non dubito.

Theonem Smyrnaeum, ne te diutius morer, vir clarissime, nosti, auctorem operis illius cui titulus τ π ηuon κην χρησίμω ἀς τυ - Πλ ωοι ανάγνωNν , quod prodromi instar est aut i agoges Philosophiae Platonicae , quae nemini Geometria non initiato patebat, illud opus edidit Lutetiae anno 16 4. Ismael Bullialdus vir doctissimus & Latinitate donatum elegantibus notis illustrauit , sed non omnibus illud mendis purgasse videtur, ut aliquot, ni fallor, exemplis quae sequuntur, planum fiet. Primum occurrit pag. 8. illius operis ubi αλ' αρπινιμ & --ίας agit, locum illum exscribere non piger,ipsa enim series emedationis procul dubio necessitatem,& verita

legendum praeterea φθογγων Mise παλιν φώνου ὶ ωταιέ ἀδωρωὶ , de haec quoque lectio confirmatur verbis eiusdem Bryennii lib. i. cap. 3. Vbi dicit φθογ'oe επὶ αρ χη o. μύας ως ή ἡ τοῦ ἀειθμου, Λ -μαῖον της-ῖe, H το νυν τῶ ., punctum, vero &instans sunt ἀδωρενα & consequenter φθογγοι αδ αρι ru non diuidendi vim habens, ut vult interpreςLatinus, nec immerito Bacchius Senior in introductione artis musicae quaestioni illi γι ου, ἐςὶν ἐλαχιπν τ πιλο δουμένω, respondet, φθογγος, quem non tantum ἐλάχιπν, sed etiam Δων esse docet antiquae musicae celeberrimus auctor Aristides Quintilianus lib. t. de Musica, atque ita authoritas aeque ac ratio suffragatur huic emendationi, quae fit unius tantum litterae mutatione I minima quoque mutatione alia fit eodem capite licet minoris momenti correctio, ubi vulgo male legitur, φησὶ,-ς Πυθα quanις, Degendum stilicet, φασὶ, ut apud Bryennium λιγουσι; paulo inserius ubi legitur α,οτελειται οφθογγκεωδειας δε βαρυι, έ σφιδῆ ure uia ν-, νρεμου δὲ μυκρος, legendum videtur ἡρει μιμ, di Bryennij authoritate confirmatur. Hactenus de sono de quo agitur in cap. illo 6. in cap. vero 8. agitur de semitonio, &ita vulgo legitur κ' κἰ τὸ ημίφωναν Me ικα - ως ς συ φω ς κολοῦμεν -' ω - πύαυαγελω κ' in υτο φωνῶν, legendum vero videtur Giθα non legendum praeterea, ἀλλ' ώς ωκ ἀ- M at θ' αὐτὸ φωνην δε αλουν , quae lectio eiusdem Bryennij authoritate nixa veriorem vulgata sensum efficit

tariis clari ismi interpretis reseruntur pag. 276. sed non sine mendo, male enim ibi le

482쪽

Nec si sentio praetermittenda est elegantissima, Se , audacter dicam, certissima alterius loci eiusdem Theonis emendatio pagina I 5 . ubi de octonario loqurtur, refert ibi vetus inscriptio quam in columna AEgyptiaca reperiri tradit Euander hoc modo,

vertit Bullialdus,antiquissimus omnium Rex Osiris diis immortalibus Spiritui,& Coelo, Soli,& Lunae,& Terrae, dc Nocti, & Diei,dc patri eorum quae sunt quaeque sutura sunt, praedicabo memoriam magnificentiae ordinis vitae eius, mendosum procul dubio in hac inscriptione illud E Psa TE, &hanc lectionem si retineas quis inde sensus elici poterit ξ legendum igitur EP aTI, atque ita parua unius scilicet litterae mutatione huic lo eo sua lux, de amori sua laus facile restituitum nec aliena est ab hoc loco lapientissimi Platonis,cuius velut interpres Smyrnaeus ille, sententia, dum ait in conui

ranus, ex amoris sapientia existere, id est gigni atque nasci ecquis negauerit,

Per quem genus omne animantam Cancipitur visitque exortam lumina Solis.

His emendationibus unain aut alteram duorum insignium locorum addam, quorum primus est apud Sextum Empyricum, alter apud Athenaeum: Sextus ille lib. I. Pyrrhoniarum hypotyposeon pag. ra. ostendere conatur quam variae sint pro diuersitate arta tam Phantaliae, δὲ γαὶ κλικίαoinqiiit, ara o ἀυνὸι ἀκργψρει γερουσι ψυχρH si G dbκῶ,

est ut vertit Henricus Stephaniis, ex aetatibus autem quoniam idem aer senibus quidem frigidus esse videtur, aliis qui in artatis flore constituti sent bene temperatus , Ac idem cibus senibus quidem tenuis videtur at iis qui istorent aetate crassiis, eodem modo Scvox eadem , alijs quidem depressa esse videtur, alijs vero alta; at huius loci elegantior sensus erit si legatur non Θώ υι sed χρω ι, alioquin de sensu visus qui facile maximam mutationem patitur, nullus hic foret sermo, praeterea σὸ ἀμπυρον melius colori conuenit qua in cibo, & aeque de colore ac de cibo dici potest τὸ υ -κορὲς, sic apud Virgilium legimus, saturatas inurice vestes,& hyali saturo sucata colore.

Nunc ad Athenaei locum transeo, quis autem urbanissimi illius scriptoris sales varia conditos eruditione ignorat Et si quid in eo stigidum aut inficetum occurrat quis ibi mendum subesse non suspicetur 'Sulpecta igitur erit lectio loci illius in quo hie auctor lib. I a. loquitur de deprauatis Alcibiadis moribus, qui locus si vulgatam lectionem retineas ipso forsin Alcibiade deprauatior erit, Athenaei verba haec sunt Λυσία en o ρηνωρ ectra τῆς τρυφῆς ἀνῶ Mi ν et ησιν , ὲ es scσαν- si μνῆ Αξίο ρο- Αλκύρια δερ

Φέe εἰ δὲ Αωχος ΑλκιλάJitierror hic procul dubio in voce illa ξυνωκειον & legendum ξυνωκώ- hoc est concubuerunt,atque ita si salsa Xynoceipe deleatur, & sola supersit illa duobus nupta Medontias, portentosae istorum iuuenum libidinis nouitati nihil detrahetur; veritas autem istius emendationis satis per se patet, & ex ipsa loci serie elici potest, in quo illud δυο om alioqui superuacaneum foret, nec iam amplius ambi gua proles; ratio igitur illius correctionis in promptu est, cui eiusdem Athenaei accedit authoritas, is enim lib. 13. iterum de Alcibiade loquitur hoc modo, M. ιδὸς γουν et

interpretatur Dalecham pius, Medontidem Abydenam auditione tantum ille am re coepit, & imprimis charam habuit , eam tamen cum Hellespontum nauibus

483쪽

adiisset, Axiocho nauigationis comiti, & pulchritudinis ipsius amatori , ut inquit

Lysias in Oratioue quam contra eum scripsit , utendam dedit, ibi autem fictitiae Xynoceipes nulla mentio , & illud ἐκεινονησεν aeque ac ξυνωκώ- c.mmunes Alcibiadis,&Axiochi amores suisse fatis arguit. Sed ab istorum iuuenum voluptate oculos auertamus, &eam quae ex studiorum societate percipitur, puriorem & diuturniorem, summumque aduersorum solatium litteras esse fateamur , cum tu his mirum in modum oblecteris, non iniucundas tibi fore confido obseruationes in quibus amici manum agnosces; ipsus ego lucubrationum sparsias vari js in locis reliquias e tenebris quibus illas parentis modestia abdiderat, eruere conatus sum, neque haec contemnenda duxi, ut ex hoc spici legio rerum quae perspicacissimos, ut ita loquar, messores latuerunt, pateat, quantam earum auctor in

liberiori Sc coniecturis aperto critices campo segetem suerit collecturus si lapius in illo spatiari voluisset: Vale & me ama.