Alberici Gentilis ... Regales disputationes tres: id est, De potestate regis absoluta. De vnione regnorum Britanniæ. De vi ciuium in regem swemper iniusta

발행: 1605년

분량: 140페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

regnari patria incolumi . at princeps eiusmodi esse nopotest, nec fuit,qui regnu delere velit,voluerit suum. Adde expedire illud patrie certe: at incertum hoc esse

si expediat ei de patriae,ut vis principi inferatur. O .io.

certum, quod ex morte, vel laesione principi status . .. patrice totus concutitur Atque ne tyrannici quidem G- re ni probatur perturbatio, quum ex perturbatione

ista eius sit multitudini, quam ex regimine tyranni. IJ των φαυλουίν, ἡ ἀκοσμίας, P ct , si ni,s . Ipsa tyrannis tolerabilis pcie narchia etiam nostri δ' Theologi:Tu mihi nunc memora, si non ita contigit fere semper, ut prioribus posteriora successerint deteriora. Respice ad omnem historiam. Quid caeso ctum est Caesarei Scimus nunc. quodC. Matius pru' dentissime praenunciabat obitum eius reipublica nomodo fuisse inutilem, sed, perniciem attulissςς xyς

mam imo in decuersum saeculum, vivere Virgilius lamentatur. Quid factum est,Nerone occiso Pauculis mensibus trium secutorum principum plus sansiuini tutum si usum est, quam quatuordecim totis annisNeronis .Plus,inquis Cardanei Sane plus plus millies , di ad historiam unius Taciti. Lege illa, quae ε ira rico scripta sunt stilo spm aggrediorplenum et a nisic de aliis quoq; principibus caesis notare possumus. quos vivere satius multo fuisse S regnare, fato co-

112쪽

cedere. Verum in primo isto argumento sumus iam satis. Secundum est, quod illius quilibet accurrit,&succurrit iuste matri, quae laceretur.&mater patria cli. 'quam ita η indicebant Cretes. imbOmnes sic dicim': Filius ciuisquilibet est. Cui nos respodemus argumento, quod non tamen sic succurret si- i. lius matta, Vt laeda aque occidat patrem. - ρ ἐν

&c Princeps,ut audit, ita sane est pater. Atque ut inter virum4 uxorem est matrimonium carnale, inter praelatum Ecclesiam spiritualriit in te riciniis hi is pςm si ii intem estpoliticum. ut politὸ sane sic tra ι.-- Latini iuris interpretes ' Laudant autem interpretes iuris diuini, quod Euripides scenicus ille Philosophus, facit in Electra, reprehendi Apollinem . qui Oresti suaserit necem matris. nam etsi iuste illi quidem

dederit poenas occisi viri, non tamen has exes c. ἀ- oti a. i. ius iuste. ιμμψω vi rora ici, Et sic onines quid e fa

δ' Pr inore illo tractant de quibus retuli in Disputatione

113쪽

en uria,neris conse rere et squampatiatur: quod epit quiae nescet Messe potueruAt Fad Zoptus eoi tui eodem Odidius de Ali ouis M.

cm one, qui matrem in vindictam patris occidit. Eii misi Deianira, quae filium hortatur, se interficere matre, se quς causa mortis patris,ait quide, hoc futurii pietate, sed ait&scelus tamen, era - Facto pia,&i m. rastri impia eodem, quae filium Meleagrum interfecit in vindictam fratrum, Althea, aliis sic dicta. Verum vos, qui Orestem huc affertis: qui audetis Eliud: etiam o- inracula asseratis deorum,iussa Dei. Haec vobis alioqui concludit in argumento isto responsio Adaliam,vt in ultione consideretur non sola persona eius, qui dat poenas,sed eius quoque, qui irrogat poenas,viderive

lim, quς tradidi de ultione victoris in libris bellicis. Atq; sic, quum ille esset etiam princeps, quem negamus reperiri,qui patriam deleret. Qu'd si autem co-trahcc nostra affertur, patri .nos debere magis,quam principi nos id negamus primum,'in quod falso Al bericus citatur a Francisco Ripa. contra quod faciunt, quae de principe supra patrem diximus: item de . patriae paritate, principis ' Idem iudicatur de principe, quod de republica Aut quidni etiam altius iudicetur de principe, quam de ciuitate, si ille caput est,ista corpus est Quid etiam si patriae teneremur magis an ideo contra principem teneremur, - . 3. cui teneamur minus mos non potest alterisubuenira,

114쪽

urum quae Ambrosi verba retuli in argumento simili capite vi ii. libri tertii De iure belli Et sic ad rationem istam secundam Tertia autem est ratio, lit Odtollere maledictionem de ciuitate bonum si . atq; hcc maledictio is sit, de itio agimus,princeps malus. At haec ratio tamen nihil in quaestione concludit quod est non de tollendo malo,sed de personis, quae habent malum tollere, quae ciues negantur. Scilicet nequit; '' 'quodvis bonum a quolibet ficta ' Dato autem defectu potestatis, nihil ratio alia operatur, nec iustitia etiam aperta quod scribunt iurisperiti,i intelligunt 3 - et omnes. Eius est tollere,qui posuit, De his Ei

2 et in uix iter 'sy' lucro Deus det principes malos, inuriis qui Sest, qui de ore Dei ipsius non audierit ξ Etiam Ethnici audiuere, scripsere. At si reseratur, idem&dc malis omnibus dici posse quae tamen tolli a Deo oti os non expectamus. Ego dixerim, datam nobis simul

νεαι,1 Deo curationem aliorum malorum. ymis m ternecessitatem enim creavit Hum altissmus. Et sic de singit lis. Sed non sibile malo isto,&medico istius mali. Etiam haec medicina imperita, qua proponitur: adeoq; iniusta. Vno auulso malo non descit alterum, si causa

mali

115쪽

Tacitum Deus autem quid Vbiq; peccata causam mali clamat. Et haec igitur mali causa tollenda est.

mat utea buci ,-denatus es a 4d medici Atrili aliae licausa cur Deus det principes malos,aa sic experiri, Mprobare velit. perfectos. laudabiles reddere bonos tanto minus via haec incunda vis est qua manifeste contra it proposito Dei. Et de his caussis malorum a Deo disputant Theologi quos spero omnes,

non factiosos, mihi nec aduersarios in disputatione ista futuros. Est vero aliorum malorum curatio alia, non sola ablatio peccatorum causae diuinae at huius quoq; mali etiam alia curatio sit haec tamen non est, uuae vim habet obsequio nostro faciamus illos in los principes amicos Patientia nostra frangamus f ritatem illorum Provocemus gemitibus tacuis ad hos qui iuuare nos aliter possunt. Atque de his latis. neci, quod liceat etiam inuito,&patri cuilibet D

ceri benefacere de quo scripsi in Libris bellicis bi

de subditis alienis defendendis tradidi, etiam nolentibus.Tradidi in Disputatione de patre homicida, ut agrotus pater sit ad medicos adducendus, ut curetur

116쪽

nmtu , uratur, secetur Etiam serui dominum bene Vinclunt, ne ipse occidat se. Et hoc ipsum esse benefacere, si cohibeas principem a male faciendo, qui neget Etiam ulcisci, punire nocentem, ipsi nocenti bonum est. quod late doceo Disputatione de causis poenarum, ad necem quoque Caeterum isti respondemus argumeto. similibus omnibus semel, esse cauendum maxime a similitudinibus. Si-m l enim plura valde vicientur, quae sunt dis limitia

de infirmitate huius arguia1entia simili Non valcia deo infirmum argumentum in re adeo graui, qualis

est quam tractamus. Et est quoque da militudo in diis quum nullisi valet hoc argumentuna. Ani

visio ferri non potest.Co pota bene si muto, animo non fit bene Add ne .ue ciuem esse cum, umedicus celle possit. Curis non est nunc medicus Principii loneus .imo nec idoneus est alteri vili Novsic medericius, vel minina o. principi poteri Ab-

Plato mecucos eiusmodi abegit de repuK uoἔ

117쪽

en explicaui in disputatione De ab usu mendacii

Sed&illic oberratur quod indocta proponitur me dicatio ut ad duo haec argumenta iam Vicilinus. Quinctum est autem argumentum quod&serui C. resistunt domino, fugiunt a domino ad statuas, indi. gne habiti exuuntur dominio .ciuium autem, Ominum liberorum non sit deterior, imo sit conditio si ius a. u. gemelior. Et ego retuli alibi, quod subditi eximun- b. tura iurisdictione, potestate principis saeuientis. Retuli etiam de subditis, quod afflicti ab alio, nec defensi a principe, possunt nouum sibi princi Demadsciscere. ut id multo magis posse videantur, si ipse prin-ccos eos affligit. Quia maius hic sit peccatum, ut in O V Im stri doctores loquunturin committendo, quam ulicino mittendo. Et ratio item, quam retuli, quod domin &subditorum status connexussit dem probat generaliter, ne quid faciat subditis contra leges princeps, ut non eadem sibi a subditis fiant ne violentus sit subditis,ut non violenti sint subditi contra ipsum. Et hoc est argumentum istius partis potentius. Et ei tam n respondemus,quod etsi melior multo sit conditio ciuium cum principe, quam seruorum cum domino: ex hoc non sequatur propterea, Vt liceat ciuil, ouod seruis licet ' Vt enim non est deterior conditi, AIA.D. filiorum cum patre,quam teruoruna cum domino:&

118쪽

domino. ita ciues sint etiam obstricti principi magis, mon. quam serui domino. ' Et ut serui facilius 1 Derantur perleges Romanas laudatissimas a potestate domin i, quam filiai otestate parentis. ita liber fit deserui facil1us quam lacities Et meminerim', quod princeps etiam superior patri est, in hac disputat certe par Ratio vero obligationis maioris ciuium, quam seruorti, illa est, de ipsis regulis naturae adnotata in Evangelio, Giar quia plus debet, cui plus datur λίγον ἀφάα Ἀλiγον αγαπα. laoc autem ita sublato fimdamento etiam tollitur relatum meum de exemptione subditorum a potestate principis saeritietis, S a potcstate principis Degligentis nam huic fundament Omnititur, quod est in comparatione seruorum, subditorum Nam,

ad me quod attinet, teneo illud semper, ut nolim,

an eas esse sententias, siquid incidenter,argumentado, hoc modo aliter dixerim, non ex prosello, non tra' 'E- 'δndo, cimiendo 'qui nostrorum omnium est et Rxςrprςxu,&Omnius crapto lusensus. Quamquam& ό '' '' defenditur dictum de principe ne ligente, ne a fur facta modo illinc consecutio. Qui negligit, proderelicto habet. Qui deserti sunt, eos ad defensorealiu in

re natura iubet,&iario omnis ' Etiamne cntiain

ratis magistratu est grauior, quam Atratio de connexo statu ciuium, principis nihil c&cludit eorum, quae hi dicta sunt. Consic syllogismum

119쪽

isum. videbis. Quid nitius corpore hominis, me-brorum eius Tot δεμε π Gουτώ τώ ἔχti β' 'ro is Nec igitur sunt eadem iura subditorum,®is etsi est huius, illorum nexus arctissimus. Respice in quaestione privsentem cernes,multo facillusa principe regnum deponi,quam subditi principedeponant.&,de vi principis nonnulla ferenda, constare omnino inter omnes: tu subditorum no sit ferenda, ut itidem inter omnes constat. Atq; ita solutum sit a gumcntum,quod fortiter stringere videbatur. Sextum sequens est infirmius quod sicut potest seuda- tarius, obsistere violento domino,imo etiam proditori obsistere potest ita&subditus possi obsistere

simili domino suo. Hoc enim argumentum tanto est

infirmius, quanto ius fetidi ligat vasallum minus Σ' 2

Fcudum non dat domino imperium in vasallum est a. enim quidam contractus, quo quis alteri obligatur, non autem imperium conceditur. Quae sane respo

de argumento isti Albericus. Alia subditorum, ali vasallorum iura Addite, quod ciuitas regi non. debet minus, quam filius patri debet.' Et nemo tame 'ni capitis verba sunt tulit Clari negabit, maiorem reuerentiam debere filiu patri, quam fasallu domino suo.Friuolarili argumentu Septimii abct speciem

maiorem. quod ab exemplis est laudatoru Deficiu xi. -

120쪽

Libnenses a Iehor amo &laudari in Scripturis sacris videlitur David autem ipse armis, viri si muniit se cibo . Qi xx zζgζm suum saulem, an non is md i romi

Mi tatus, qui Ad volunt Zquos certe habere non liceres et titassisnnm

' istocere c. Sed exempla sic plura sui. Sic reces est exemplum Belgarum quod laudatum quis dixerit a Principe ELis ABETH laudati si ima quae eos tuta , . in ta est. At huic quoque facile resp6detur algumento. Et omnibus quidem exemplis simul, non esse exemplis iudicandum, sed legibus. Ad Libnenses autem, quod aut factum ipsorum narretur tantum, non etialaudetur in Scripturis, Ut ita DrusIUS INCUS , a me consultus, mihi superisto loco respondit aut ea illic laudetur causa faeli, qu hodie non posset laudata: ut propter religionem desertam a principe ipse deseri prin- ε .i.D. cep S a ciuibus possit. Qua de rescripsi in Libris belli cis. Non deseruerunt Claristiani apostatam Iulianum Et illos 1uste egisse censet Ambrosus, ac ius canonicum Rallo autem diuersitatis temporum Iudaismi temporum nostrorum se videtur, quod tunc violentius exercebantur ista iudicialia, quam seri nunc

M ... Qm apostasia , licet charissimum t a tua etiam spriuata hominis primἡme contra illam,&c. Inca autem terra sic iuerit, quae typus patria caelestis nullam ferocis praeuaricationem. Sed de resia constat, quum res cadem

SEARCH

MENU NAVIGATION