Alberici Gentilis ... Regales disputationes tres: id est, De potestate regis absoluta. De vnione regnorum Britanniæ. De vi ciuium in regem swemper iniusta

121쪽

eadem fieri hodie non potest i Erant tum ratione I storum quaedam speciales, quae nunc aptae non sint: qua quae illae demum erant Nec est illud exemplum trahendum in consequentias.quod contra ratione iuris sit. Et ita ad Librienses. Quos etiam ituperes, quia priuatis sane numquam licet descere principe tuo ut idem meus ad me rescripsit pcritissimς fgQ. i. aute addo, Libnenses, ciuitates priuatorum loco s. haberi. Ad Dauidem autem respondeo etiam n vino modo. Et quodnihil fecit contra principem,etsi a maui se Fugittantum. Veneratus regem est. Quid facturus in necessitate pugnand Deus scit Prospexisset illi Deus; ut quum illum depulit a societatePhilist orum Prospexit hic, ne haberet pugnare. At Dauidis exemplum nec urget qui fortast isthi ἐζς δ' . - ,

uerit ut peccauitalibi: quemadmodum &alibi ipse A. b.. .i,. notaui. Aut sinon peccauit isthic, idelic defendetur Lois. m.

quod vivo etiam Saule potest David censerixex: qui

vnctus amerata Samuele, dea Spiritu Iehouae.&hic , spiritus iam deseruerat Saulem a Deiectum Saulem regno tum, tyranum fuisse, scribitBariolus noster. quodi defendi fortiter potest. etsi ipse David pro rege eum habuisse semper videtur,forte pro reuerentia unctionis, dignitatis pristinς Dauid crat,qui Luo Saule ducebat, reducebat Israelem. Nunc igitur, qui ab exemplo Dauidis argumentantur, dent

122쪽

Dauidem, argumententur. alioqui ad persona dis pares paritas iuris procedere nullo modo potest. Sed neque ab exemplo Belgarum iustissimo ar umentu huc iuste ducitur si non des eges Bel icae habentur: tqu expresse cxuant principatu principem tuum, qui

ρ mi Misi fecerit contra leges. Improbe Hotomanus absq; ista lege expressa: Rex, qui Ampublicam abiectisdatam,o iure urando confirmatam et iolat am non rex, dhumanas dei, se roge/tium e ex habendines. Etiam nec infertur a defensione Bel arum ad causae corum ius filiam comproban- Alb. M.t. dam. Scilicet&iniustos defendere iuste possumus. t et ' quod in ipso hoc facto ELIs A BETHAE magnae Ost C di non uno loco Iustissima eius defensio fuit per necessitatem, utilitatem, honestatem. Sileant mihi homines imperiti, iniusti. Oct uim porro hic argumentum cstii iure ipso defensionis concessistimod Dec. ut per omne ius. Audi Etiam monachus licite ar- vi mala manu resistit abbati in se saeuienti. de tamen si non halaci monachus velle, vel nolle: sed ex abbatis quem vice Dei pra caput 'um posuit, o cuiu imperio biecit, voluntate dependet. Verum argumento huic res de tur, qu salia st u stio nostra, alia huius argumtide iusta defensione. Et igitur si cocederetur defensio confra principe quoq;,no propterea&Vis, o Vii dicatio concessa contra principem erit. Neq; contra pri-

123쪽

priuatum conceditur vindicatio: licet concediturdefensio. At neq; defensio conceditur, nisi aut necessaria aut uaculpata. Et itaq; qui fugere potest Perusiinus an Florentinus fuat, nihil interest is aliam defensionem quaerere non habet. Certe fugiendum est ante Omnes personas, quibus debetur reuerentia,&Obedientia. Vt sic sunt doctorum nostrorum sententiae receptiores. Haec tamen ut dico defensionis stio alia est a nostra. Quare nec valet,si additur,quod idedoctores tradunt,posse resisti magistratu saepe prinsertim perpetuo. Etsi enim hoc longe sit supra commenta monachorum , de commentitiam potest rem abbatis tamen versatur indefensione: audit

adhuc, principem non esse magistratum, sed aliquid fine multo augustius ' ut Scipio frater post alios Z iam indicauit in libris De iurisdictione, de explicabit

spero folio latiore in libris,quos pollicetur, De im met, Cab. perio principis Inepte cum hic,tu in allis quaeitIOnI-husa magistratu ad principem argumentantur. Ineptissime a magistratibus aliis ad principem, cluto. rem. qui tamen supremus omnium magistratuu in quo cosistit summa potestas. Sumus est superior omniu. Est iudex iudicu annumera sunt quisi . scribunt interpretes nostri Scribo ego argumentunonii quod frustra sint leges postri nostro principi, α

124쪽

O- e nisi sit, qui ipsum in leges cogat 'immum senim, Dra

Cur non leges quoq; abrogent quibus teneri dicitur princeps, si numqua futurii sit,ubi de cogi in eas pos m l. i.δε sit ξ ut est simile Romani dictum apud Liui urn. ac ii l. ij. ges illae sunt sponso inter principem, ac populum. 'g et, o Sed Vanae sunt sponsit Ones, conuentiones, qua an Voluntatem comittuntur alterius partis cum si natura obligationum, ut inuitos adstringant. Hic vero princeps inuitus non adstringitur ut quidem videtur, si nulla est populi in eum vis iusta. At hoc quoq; peccat argumentum. Neque enim concludit, quod ouaeritur e vi populi. Nam si par in parem non habet imperium: quanto minus laabebit inferior in superiorem isti bditus in principem Is a superiore cOrat. '' etur:qurest Deus ' i' inc si superine non balent lusalii quae nostri scribunt. Quid Θ verumne est, an non quod in ore est omnium, non esse principiis dicem

22: cum Ergo nec statius, qui eum ei, o

cogi aliquo modo potest etiam a principibus aliis ut sola non sit, scd pudor,qui homines regi Min ossi

ci continet. Vt docet Plato, imperatorum accipi

125쪽

tur illud Digna vox est maiestate regnantis legibus algigatopriΠ-

empto fieri,&c. Vbi Salycetus sic, quod honor non est,sed pudor legibus non alligari. Pudor coget C Q Laist

scientia coget. Audi Ambrosium: Legibm non tenenturre Dau.eio. svi uti imper, totestate. Sedlegibus ab isti uae tamen rei sint consi

mi An haec quoque conscientia nihili Sed infinita de terroribus, laniatibus conscientiae non recito, quae apud omne genus scriptorum sunt. t Oscule - infernas fictas a Poetis poenas, Philosophi interpretani illi lacerant,&cxcarnificant pectora scelestorii: LQgatur paucula Tyherii,relata Suetonio, απι

vobis P. C aut quomodo siribu, aut, omnino nascriba hoc tegor D/ abis.

μGH A pinnuero,que quotidisperire ito fio. Nullibi fi-gnactu in tragoedia amari'leges,quam in laistoria una ruriarum eius ina peratori, Adae illa Taciti recluin'

rur Urannorum mentes,posse astici amatminc. Dicam allos tyrannorum punitores. Riseris ξAt tyranni scio non riseriarit. Vindui certe maxima in nobis est. Cogunt ran est Odi se M s i rum mpossumm. Iumodi verant omne vindiciDgenus. Sic Varie cogitur in leges princeps. ne solutus nimium videatur, S sit dissolutus. Quod si Vitua, ciuis, non cogitur, nulla ordinaria vindicta etiam scire potes, non

unam reperiri e ni imperfectam ' Inter leges in

sirineriscita dicitur, in qua nulla deuiantibus poena io ,-

sancitur. Si quis aduersus Ofeci nihilustra, uam improbefa ἡctum,a iecit sex ut est apud Livium. Et sic sponsum est argumento:nec sequi ex eo,ut subditus posse ipse co-

126쪽

e re principem in leges nec esse nouum, ut lexim perfecta dicatur Superest vero decimum ab au- otitate varia. me Caesare, cuius multa egregia reci

tarat, haec Suetonius Praegrauant tamen terafacta, ictassci . Viet et ictabusim dominatione,&iure castra existimetiri ' Audeo&

viii, ilii hic notare auctoritatem: qui contra MeZen tium pluries pro illius ciuibus: cura et smia sen

Traiani huc, principis longe laudatissimi qui quum praefecto praetorii ut mos erat insigne potestatis

traderet pugionem, monuit eundem crebro in haec verba Tibi istam admunimentum mei committo, recte agam se ah n. dii lii mem . c. MValet a facto principis argumentu.

neci dici tunc valet, exemplis iudicare non oportere. At assero etiam auctoritates Theologorum utriusq;ς sectae. Ecce sic Lutherus magnus concedit, minorid, is , L magistratui licere quandoque resistere superiori. 4 m Q Sic Martyr doctissimus probat, quod Macedonibus, Για. D. 18. Romanis trestiterunt aliquando Iudaei: Sic noblissimusBega adfirmat, non prohiberi pios, legibus e auctoritate piorum magistratuum freto sanae reli mola. Gonis libertatem armis quoq; tutari posse ' Sic etiam Lia,' in contraria secta Molanus, causas esse aliquando re

bellandi. in his, quibus euertitur publicus status,

127쪽

zentes retinere tibi his frenandorum regum. ceste obligationem mutuam inter regem,®num V lumutuo contineant in ossicio neque totam rei Dublicae administrationem solus princeps sustineat jed supremum eius gradum. Vt vero contra parentemflio,

ita subdito contra principem detur actio Atqui iri seviciis ille multa. Sic MAquinas alibi, atq; in opere de regi a. mine principum ut in quaestionibus illustribus nota Vas quius Et is etiam sic nominat non neminem interpretum iuris nostri Et sic Couarru i . o. uias sentire videtur, tum scribit, non posse principem priuari a populo, nisi lapsum in grauissimam tyrannidem. Et sic auctoribus munita quoq; haec pars est,hil oricis,poetis, principibus, theologis, iuris rude-tibus. Et huic tamen etiam responderis argumento facile. Dic ad historicum non uae Genti Q fratrς ii is Ascripsere pro Cisare: quae maior plurima quoque subuertit de Quum nec de Caesare quaestio est, at dei.c.

illo nunciato, is abusio dominatione, iure caesu exi tur Rom. i

De hoc iudicio quaestio est, siue de auctoribus huius ydicii Et dic igitur,iudicium fuisse inimicorum,id liquido nihili. Iudicium Suetonii fuit,&senato iaci quibus male contra ducem partium aduersa rum credemus. di ad Cardanum in cncomio Neronis quo libro an multum teneor, puto, plurimum defendi Neronem iuste. Scilicet in

128쪽

ii At q. G DNn IC. Di vi Civi v I M facto multa,in iure multa iuste negantur. Verita μυ- ,h: ' bus modisi x odio aduersus dominantes. rmis res, UPAE'occia erat euntibus odiis compose ni in cimi Tacitus. Sic alii defendentur principes In quos vim facere seditiosi vesint. u princeps apuάnos Cardanus ait regnauite Vicecomitum,aut fortiadum familiatu non /quis uis noster, etiam e causese oci ambitione erro aggres si Parici certe. Addit ille ad causas, SEMPER CORPORI GRAVE EST ' - mi , pici. Et tamen, si venter membris Teliquis non one-

causa nulla est. Quod si vero aliam adhuc solutionem argumenti desideras, ecce do aliam, quod non rex ille crat, sed Caesar. ut ipse de se respondit Magistratus rat, siue dictator, siue consul, siue quis alius Nec dominationis arcana, re ipsa verisiimum regnum faciunt cum in praesenti quaestione principem, sed tui annuini id iudicium quidem iustificant supra dictu: caeterum non concludunt in principe Magistratus,

qui dominatione abutitur, vim iuste patitur. Ergo&princeps iNegatur. Qime ad Suetonium. Ad Vir ilium breuius.Nescire nos, quibus regnauerit legibus '' ille legentius.' Thusci regem non habebant. Si eruto credimus. Ergo iste rex fuerit veluti magistratus. HSequitur de Traiano. Sed&est responsum, illum fuisse imperatorcm,non regem Aut etiam egerit ille,

quod

129쪽

quod ius non erat, at potius relaxatio iuris principalis. Et ita laudetur. cur enim laudaretur, si rem egit non otiam ξ si nihil largitus de suo est 'In eo autem, quod

ius non fuit,potuit idem sibi, non aliis praesudicare. Et itaque nec verum sit, hoc casu postea facto prin- fiat cipis iudicari ceps iuratu a 'GObssiti contra se arma cape t clausula noua, quam Papa quidam poni alicubi voluisset Nunc veniamus ad Theologos. Quorum iudicium reiicio ego primum veluti latum non aperitis istius iuris, non a iudicibus propriis secundae tabula .Et fremantisti,quantum possunt 'at mea disputatio, quae abiudicat Theologis eam iudicationem Atreiicio eorundem hic iudicium, velutilatum quod negari nequit ab ipsis partibus, certe a

partium studiosissimis Tu credes hic nouissimo Bellarminoὶ qui turbat cum subditis,turbat cum principibus omnia, ut omnes tandem faciat sub manibus, imo sub pedibusPapae. Tertio autem respondeo ego Theologis,moueri ipsos sine forti ratione in rem tantam: ut apparet ex his, quae diximus, quae nunc dicenda supersunt Verum serespondeo Theologis supradictis singulis. Atque Aquinas illud non dicit:

ut Vas quius respondet. Et ego addo, ridiculum esse, citare eum doctorem de regimine principis, quod opus eius doctoris non est. vi docet alicubi Sigonius rami δε Ad Lutherum respondeo, ipsum variaste ait ista delm

130쪽

nitione ut apud Steidanum est. Doctori autem inconstanti non stari,certum nobis receptum est.'

M. . Quicquid cotrahoc dicant alii. Decius,posteriori esse standum sententiae Cephalas i, quae dicta sit in

aetate maturiore: alii id genus alia. de quibus in alio opere ame disputatur Sedri fundamento vano innibxa est Lutheri posterior ista opinio,quod audierit a iurisperitis,Legibus esse permissiliri, ut magistratus mi nor supcriori nonnumquam resistat. qtiod ipse antea ignorastici.Nam quaero ego, a quibus ille id audieris. Aut si de magistratibus loquebantu non est hoc r piendum ad principem. Loquebatur de imperatore: qui est magistratus Loquebatur defetidat is quorum alia ratio a ratione ciuiu, principis est. Etia do resistendo loquebatur Lutherus,non de vim faciedo.

Etiam de non parendo contra Deum quae alia quaestio est Min qua nec procedit,aut verum est Lutheri dictum ibidem, quod Euangelium leges politicas noimpugnat At ad Lutherum plus sitis. AdMartyre io, neq; illii satis explicat de vi,qualisnanielle iusta posse sit. Sed δί mouetur ab exemplis vel debilibus, vel litic minime concludetibus. Num enim quia Iudaei Macedonibus, Rom. inferentibus statuas sibi repugnariis, ideo repugnarunt iidena iuste)aut nos hodie Christiani possumus principibus nostris repugnare iuste Nec enim erant Iudaei sub Macedonum, Ro