장음표시 사용
11쪽
ab Iano 1646 asique ad annum 1677.
12쪽
Specimen Doctring Theologicae ex Academia Lovaniensi
per Belgium manantis in materia quinque Propositionum Cornelii Ia V i,aliisque huic assinibus.
OBSERVATIO PRAE AMBULAAd uni qum Cornelii Iansenti DOEctrinam de Gratia,
T commodius statuat Lector quo tendere videatur Omnis ea Doctrina, quam exhibebimus priori parte hujus opusculi, juvabit ob oculos ponere prima quasi elemen ta docuinae Iansentanae de Gratia Libertate dec. Cardi nem quemdam totius eontroversiae inter S. Augustinum. Pelagianos Iansenius libro a. de Gratia Christi Salp. cap. i. eo l. 8 I. appellat discrimen illud, quod i pie statuit inter Adjutorium gratiae . quo indigebat primus homo in statu Innocentiae. & illud Adjutorium , quo indigemus in statu naturae lapiae. Hoc nobis constat, hunc fuisse eardinem, ex quo suspendit ipse errores omnes suos in materia de Gratia, & Libertate. Discrimen utriusque adjutorii explicat ex professo Lib. 2. De Gratia ChristiGIν. cap. q. col. 97. In eo, inquit, sita est differentia, quod illius prima integritatis adjutorium sic adjuvabat voluntatem , ut cum eo operaretur ipsa, si vellet; nunc σμtem ipsum adjutorium faιit, ut velit. Hoc est, adjutomium ante ruinam erat tale,ut influxus adjutorii perinde atque voluntatis in opus, ab ipsa libera voluntatis nutu pendcret; adeoque salva maneret illa libertatis in utramque patiem I xibilis indisserentia : nunc re- ὸ post ruinam tale est, ut faciat annuere, oe influere , s velle voluntatem. Haec ipsa dilatat toto illo capite ψ. adjutorium primi hominis appellans adjutorium sive qπο non ; adjutorium lapsi hominis adjutorium quo; illud ejusmodi cogitans ne quo non posset bene velle aut facere primus homo ; hoe vero , quo Sc invictissime vellemus;ex quo & istud patet adjutorium gratiae in statu natura lapst nullum dari, nisi efficax ex mente hujus Auctoris.
13쪽
2 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. I. Porro essicaciam Gratiae in hoc statu explicat per excelsum delectationis caelestis supra d lectationem terrenam e hoc agit lib. 4. de Gratia Christi sulν. can. q. s. 6. sic loquitur cap. q. col. 4o6. Crebertime doι et a Uustinus, quamdiu in hac vita mortali viximus, esse in homine luctam quamdam duarum delectationum ;xoxia o benefica , terrena, atque calestis uarum virali hi victrii,/nimum secum c sentientem ac pronum trahit. Rationem reddit cap. 6. col. Aia. Quod enim amplius delectaverit, secundum id eper mur necesse est. augustiat verba in Epist.ad Galat. accipiens de delectatione in deliberata. Enimvero delectationes illas,quarum luctam perpetuam in anima eonsiderar, nil indeliberatas, ct minime liberas. Unde lib. q. de Gratia Christi cap. II .col.4 3 c. Delectatio, inquit, ista, quam ad Omnia opera bona S. AUGUSTINUS exercenda postulat, non est aliud , quam actus quidam indeliberatus cali inimis' involuntatem.& eol. 438. Delictatio,qua coηsensum in peccata pracedit, G suggestionem sequitur aliud est, nisi desiderium illicitam indeliberatum, quo animus etiam repugnos in peccatum inbi t. . re Habet hie Lector elementa quaedam universae fabricae tot errorum de impossibilitate praecepto ruin, de essicacia omnis gratiae in statu naturae lapsae , de necessitate meritorum, & demeritorum in eodem statu , aliorumque his a nium, quae ex illis quae proposuimus sita sponte fluunt ut quilibet per levidet. Haec igitur in hune modum posuisse ob oculos sit latis.
CAPUT LSpecimen Doctiinae Theologicae de impossibilitate
OBSERVATIO PRAE AMBULAAd Primum Propositionem ex quinque tinfeniauis.
i si qua Dei pracepta hominibus justis molentibus se conantibus secundum praesentes, quas habent virιs. sunt imbossibilia, di si quoque
illis gratia. qua posbilia fiant.
DE hae propositione Romani Pontifices Innocentius X. Constit. Cum occa sine o Alex der VII. Constit. Ad θι ram M definiverunt : Temerariarn, Impiam, si sthcmam, an ibima ι durum toti a Annicam dicaramus, ct
14쪽
damnamus. Speciatim vero Alexander VII. eamdem damnavit insen' ab eodem CORNELIO IANSENIO intento. νPorro Cornelius Ianseatus Propositionem docuit lib. 3. de Gratia Cisisti toto eap. 13. sed inprimis col.3s .his verbis: Hac igitur omnia plenissime plani meque demon strant, nihil esse in S. AUGUSTINI Doctrina ccrtius, ac fundatius, quam esse pr cepta quadam, qua hominibus non tantum in delibus, excaecatis, obduratis; sed fidelibus quoque, o justis,volentibus conantibus secundum praesentes, quas habent,vires, siues
imp ibilia: deesse quoque gratiam, qua flant possibilia.
Quoniam vero in s ensu Corn. Iansenti damnata est propositio , adnotandum est, illum dixisse impossibilia praecepta secundum praetentes vires, quando vires praesentes , ad implendum praeceptum, non sunt eompletae seu plenE iussi eientes, de deest gratia, qua homo possit essi ere, ut vires ad implendum prae-eeptum fiant completae: non enim locutus est de casu quodam , quo vires adimplendum praeceptum essent, aut acquiri possent omnino nullae , ac ne quidem in sussicientes : quia eadem eol. 3 4. eausam impossibilitatis praeceptorum MOX Petit ex eo, quod VIRES VOLT ATIS INFIRME S propter concupiscentiam a volando bono retrahentem ; c in reni, si, ut vires voluntatis distraha tur, gique ita homo NON PLENE velit, NON INTEGRE velit, non rata volantaeteretit. dc eol. 33 t. in eodem capite sie dixerat: has autem vires ad faciendum , quos
pracipitur, homo etiam stilis, o iussus NON SEMPER HABET INTEGRAS , scim ipsa tentatione dirisu: haec eadem inculcat toto fere illo capite 13. g. I.
Asseritones negantium Iustu etiam hominibm Gratiam sufficientem , ad implenda quaedam praecuta
FRANCISCVS VAN VIANEN S T. Doct. Lovanti die 26.Iunii 1676. Disputationi Theologicae praesedit, in qua proponebatur Assertio haec Thesi 1. Ne hinc inserat:ergo homo sauciatus sine Ra cu a cadits adjutorium, sine qορ πρη, seu susscient, ei desii. Nunc enim quibus deest tale adjutorium , jam poena peccati est; prvur quod non tantum gratia agendi, scd o gratia , seu auxilium proxime sufficiens Od orandum quibusdam, ETIAM IUSTIS, juste denegatur, IMO ORARE NONPO DMVS , nil Deus operetur ct rege. Postrema pars hujus assertionis; ORARE NON POSSUMUS ; ηs Deus operetur 9 velle, ostendit quid sibi velli pars superior, qua asseritur auxilium proxi-mς susciens ad orandum quibusdam etiam justis jaste denegari. Saepe hoc usuvenit, ut hi nostri Theologi malint dicere, auxilium proxime susciens negari, Qua m ilium complete susciens , fortasse ut videantur admittere auxilium remote si s
15쪽
A SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. I. s. Fciens, quod orando , aliove bono exercitio promptum iit reddi proxime sus-
ciens: sed Auctor Assertioni quam proposuimus aequivocationem sustulit,addendo simpliciter nos orare NON POSOE ; nisi Deus operetu= c velle. Quoniam ergo justus peccans neque vult,neque orat ita, ut oportet ad obtinendum auxilium proxime sussiciens, sequitur eum orare simpliciter non posse ; adeoque
non solum illi esse impossibile praeeeptum , sed & deesse gratiam , qua possibile fiar. Doetor idem Fr c. van Vianen Lovanti a . Januarii i676. Theses Theologicas propugnavit, quas inter Assertio hare erat Thest 3. Iusti catus stare NON POTEST sine ejusdem gratia auxilio, qua faciat, ut in praceptis Dei ambulet, ct judicia ejus custodiat. 9 operetur. NE QUE ENIM SINE HAC GRATIA nova Legis.qua hic a Propheta Erachiele , a Christo , ab apostolo, ab Augustina escax, ct non mere sisscios adstruitur , HOMO ETIAM IUSTIFICAT POTEST ULLUM LEGIS ETIAM NATURALIs PRAECEPTVM IMPLERE , scutoportet, aut ulli concupiscentia . aut tentationi taliter resistere , neque istud gratia justifcato dare Deus tenetur: utque non dederit, ne fictam dixeris ejus cum μ'
Oniam igitur constat, justificatum saepe destitui pratia essi caci ad servanda
praecepta, quae sola hic dicitur esse Gratia nova lagis ab Eet echiele, a Christo, ab Apostola, ab Augustino MI Iructa, tunc quidem ex mente hujus Doctoris Iusti=catus STARE NON POTEST : tunc NON POTEST tentationi resistere. Addamus neque orare illum posse , aut alio bono opere sibi acquirere potentiam ad resistendum tentationi t earet enim essicaci gratia ad orandum ; eum non oret.
Atqui sine hac NON POTEST homo etiam justificatus ullam praceptum implere. Accedete his potost breve istud Doctoris ejusdem die a 3. Octob. 165 s. Thesi 2.
Statat Adam in Paradiso, ct perseveranter fletisset, si Voluisset. Nunc vero NON
SEMPER PERSEVER AMUS, DRM VOLUMUS. Andreas L .iurent S. T. Doctor Lovanti die 13. Octobris I 667. Assertionem
hanc proposuit Thesi 1. IIVMILisTUM EST IN LABORIBUS COR EORUM, INFIRMATI SUNT NEC FUIT. QUI ADIUVARET EOS: numiIiantur sape tamines in laboribus tentationum PER EXPERIMENTA IMPOSSIBILITATIS SUAE , dum inveniunt se sine Dei adjutorio ad illus vincendas NIHIL POSSE. Subirahit autem quandoque Deus , ETIAM SANCTIS, ac fidi sibus seis AVXILIA AD CUSTODIENDAM IUSTITIAM , aut ομcurrenti tentationi resistendum NECESSARIA.
GERARDVS , IN ERM S. T. D. Lovanti die 26. Augusti 166 I. probavit Assertionem hane Thesi FIDELIS AUTEM DEUS EST, QUI NON PATIETVR Cos: TENTARI S PRA ID QUOD POTESTIS lac lacu, AD 4OIOS ELECTOS restiui Ipis, quos Diui rei cauere non sinit, vel a casu crisit.
16쪽
s p E CIM. D O C T R. THEOL pars I. Cap. I. g. r. sHie Doctor profecit ex Iansenio, qui lib. 3. ne Gratia Christi cap. I 3. col. 328. locum illum non res tingit ad solos electos ; sed ad solossere electos. Quoniam ergo ad solos electos restringi potest locus ille neque omnes justi Electi sunt. liquet ex mente hujus Doctoris dici possi Deum pati tentari justum supra id quod p test. Disertius id expressum habet A ssertio probata ab eodem Doctore die r. Augusti i6 3. Thes i. NON EST QM FACIAT BONUM &α ex illis quibus deest gratia. Sine ea enim NIHIL BONI AGERE POSSUNT. Hanι ETIAM ALIQUIBUS IUSTIS aliquando defuise , ct deesse nihil mali est asserere ι nisi velis Divo AUGUSTI Innociniis
Ecee hanc gratiam, sue qua NIHIL BON= AGERE POSSUNT, censet aliquibus jois aliquando defuisse, o deesse.
Jam pridem haec placuerant eidem Doctori: quia die G. Novembris is s. propugnandam susceperatione Astertionem Theli s. Non negamus tamen , Christum modo quodam generali etiam pro omnibus omnino mortuum quamvis non tali,ob quem necessum sit aamittere quod adjutolium sus ιiens ad salutem omnibus detur: quale NE QUIDEM IN OMNIBUS AD TIS, ET IUSTIFICATIS admittimus. IOANNES SINNICII S. T. Doctor Lovanti die a 3. Maji i 6 H. haec propugnavit Theti a. Massa humana corrupta o duplici scilicet ignorantia. ct infirmitatis motis facta snnoxiar NEC HEC TITULO IM POTENTIAE. nec illa, casu quo sit juris natura, excusat. Hac S ANCTIS CAUSA EST TREMENDI, atque metuendi, ne ipsis operibus pietatis elati deserantur ope gratia ex remaneant in infirmitate natura. cynin subtrahitur interdum gratia. sive retrahitur, NON PRO SUPERBIA, QUAE IAM EST, SED QUAE FUTUR A EST ; nisi 'birabatur. Nola, nequide in Sanctos excusari limis impotentia, eosdemque in hane conji-
ei interdum , non pro superbia , qua num est ; sed qua Iutura est ; ns subtrabatur
LIsERTUS FROMONDI S S.T. Doctor Lovanti die 7. Aprilis 16ψ . haee propi suit Thes a. Vnde neque omnibus hominibus gratia suscientes ad salutem dantur : quod sincto Patri AUGUSTINO ita certum fuit ut idipsium AD FIDEM CATHOLICAM PERTINFRE putaverit. Imo juxta EUMDEM NE QUE OMNES IUSTIFICATI ILLAS
Doctor idem die 28. Martii I 6 s. Thesi 3.
Prater gratiam is acem in omnibus plane hominibus adultis, etiam obduratis, oe cacatis agnosse e erat iam suscientem . est contra ape tissimam AVGCSTINI sentcn
17쪽
s s PECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. I. s. I. Nuae autem quibus deest tale adjutorium Icilitat sine quo manere non possunt , ut ante dicit jam pana peccati est. IOANNES DE IVITTE S. T. Prof Antverpiae hane sustinuit assertionem Thesi 1 o. die is.& Iq. Iulii I 67 i. Sed quid de justis r Eoi non semper habere gratiam saltem complete , ct proxime
suscientem ad totam legem implendam, ct omnes tentationes vincendas . probant hae quotidiana illorum preces, F aT VOLUNTAS TUA, ET, NE NOS INDUCAS IN TE TIONEM subtrahit enim quandoque illis auxilia ad custodiendum justitiam , aut occurrenti tentationi reflendum proxime necessaria, ne isi facilitatem in omnibus co- secuti suum esse putarint .quou ejus est. Fortasse interpretetur quispiam prosetarem hune agnoscere in justis auxIlium remote sussi eiens , quo sibi queat aequirere proxime sit Hesens, si velit; quippe qui negare solum videatur quibusdam lustis auxilia proxime necessaria,
aut tussicientia. Libentius ut supra annotabam,hi nostri negant, auxilia proxi-' me su cientia,quam complete susscientia,ut videantur agnoscere, remou , o mediatὸ suscientia, quibus promptum sit aequirere proximἡ suscientia. Sed non est facile credendum. Hic quidem professor non eo sensu negare potest quibusdam justis auxilia proximὸ susicientia r nullum enim agnoscit auxilium in hoc statu, nisi essicax, si rem ipsam spectes: pronuntiat enim rotunde , nihil explicationis adhibens his verbis Thes 8. Non erra jam datur illud adjutorium , quod datum est primo homini, quod desieria et cum vellet, ct in quo permanerct,si rella, non qua sciet, ut vellet; sed potentius exigis adjutorium infirmus homo ; non qua sit, ut habeat in Ibitam, s νι lit; sed quo si, ut velit. Haec ille proferens nullo adhibito ten peramento , ostendit manifeste nullum se adiutorium agnoscere in hoc statu, nisi quo si ui rilit homo infirmus ι hoc est, nis eiscas. Macarius Havermans S.T. P. Antverpiae die 9. N io. Maji is s. Thesi 7. Materiam legis perperam illis imp ibilem clamitant quibus auxilium VERE SV FICIENS denegatur; quale auxilium NEC IPSIS IUSTIS simper adesse admittimus. Gregorius Goortae chen S.T. P. Lovanti die tr. Martii 167 me habet Thesi i . Putamus frinam a CGUSTI fletissesinuntiam , discrimen adjutorii actualis homini sano , ct infrino dati, quoad escaciam in hoc poti nium consistere , quod illud
flexum voluntatis sequeretur, hoc veto eumdem indeclinabiliter, ct insuperabiliter inferat. Prathrea AUGUSTINVS loco ploxime citato apertὶ tradit, AD AMO auxilium
proxime si ciιns citra culpam non potuisse deesse ct ne aliquis putet, quia Uibet modo similiter adrise adjutorium proxime susciens ad lagem implensam, subdit: nunc autem quibus deest tale adjutoriam , jam pana peccati est Quaproptirpseramus, NE VIDEM IUSTIS emper hujusmodi adjutorium adesse. Ne hunc quidem Pio II em, cum negat justis adjutoriam proxime susciens
ad legem implendum,agnoscere eo casu adjutorium remo te tussiciens, quo promptum si acquirere proxime sussiciens, ostendit prior pars Theseos, discrimen gratiae
18쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. I. s I. 7 gratiae sani hominis, ae infirmi statuens penes sufiicientiam subjectam libero
arbitrio, Se essicaciam dominantem libero arbitrio, quae eonveniat omni gratiae hominis .infirmi. Unde si agnosceret in justo quolibet adjutorium remote sussiciens ad legem implendam, quo promptum eiici, acquirere proxime suia sciens, reipsa semper acquireretur proxime lassiciens, ut considerami patet: atqui non semper acquiritur, ut docet. GERMANUS PHILI LETHES Eviginus, ut se vocat; ut vero sui eum voeant, Carolus ab Assuinptione s. T. P. Duaei anno 167o. in libro descientia me
dia ad exam: revocata num. II .
Quale siti ut indurati juxta hanc veritatem non habent auxilium si ciens, ιδ quedvpn habeant gratiam, qua auferat cer lapideum, o caritarem ; ita NEC OMNES Irari HasENT AUXILIUM SUFFICIENS, eὸ quod non habeant gratiam,qua viri.
ωι concupiscentiam, o tollat ignorantiam.
Ac ne censeas, adeste justis gratiam orandi, qua possibilia sani praecepta, si e
mox prae- occupat ibidem num. I IJia
Proprium hοι fuit S. Petri malum, qui putans, se posse pia christo animam pontu,
non accepit orationem, ET IDEO ANIMAM PONERE NON VALCIT. Unde & num. II 6. sic mox inserta Non igitur omnes accipiunt orationem, cam non omnes ad Deum recurrant , nec e iam Orandi omnes habent potestatem , cum non omnes cognoscant sitiam infirmitatem. Ibidem num. 89. Natura sana nihil deerat ex parte posse nrc ullo auxilia adjurau- te vires indigebat. Natura verὸ in rina DEEST ETIAM PER GRATIAM GANa-TAE ALIQUID EX PARTE POSSE; amor scilicet justitia, sine quo non potest facere ea, qua unt justitiae Immo infirmiM NON POTEST PRAEDicro AMOREM SIBI TRIBUERE. Ibidem num . so. Homo in mus , QVANTVM Mur E IUSTIFICETUR , scum gratia data positi stare motus concupiscentia habet POTENTIAM IMPEDII Mad recte operandum, tam in naturalibus, quam in sive naturaeibtu : ideo potentiori indiget praedeterminatione , qua ita det actum, ut simul vinccndo concupiscentiam DET ET POSSE.Germanus idem Philal ih.s anno is i. in libro de libertate num. 6. Quam do. ctrinam si ponderarent Molinista, statim consspicerent, qua sit in homine infimo iudia gentia gratia victricis, O pradeterminantis. Hujus enim in imitas maxime tu huerinsistit, quod, licet sit per gratiam sanctificantem a peccato liberatus, ct ad bonum iu clinatin, vitamen in occasionibus hk, ct nunc occurrentibus , propter pravenientis concupiscentia impedimentum, NON POTEST si i dare ginorem supradictum jugitia . sed debet eum immediate a Deo accipere per speciale auxilium gratia victricis, o pia determinantis Agno sierent praeterea, NULLAS ESSE in rimine insima VIR EsACTU DITAS, QUAE TOTA LITER SINT SUFF: CIENTES ad implendum piaruculam icut oportet, usique dum Devi dederit pudictum amorem justitia. Lauinentius
19쪽
s s PECI M. DOCTR. T H E O L. Pars I. Cap. I. s. 2 LAURENTIVS NEESENS.T. P. Mechliniae anno 167s .in Theol. Morali de actib ab humanis tradi. I 8. quaest. . dub. 8. pag. 3 s8.119. plus aliquid tribuit justis hominibus, si verba spectes ; si vero rem ipsam, nihilo plus. Me obiicit sibi, & respondet. Dices Herus aliquis esset censendus tyrannus, qui famulam ex fracta tibia impotentim obligaret ad ambulandum. Ergo ct Deus erit censendus tyranni, s hemini infr-mo, nec habιηti Ius cientemgratiam ad imilandum mandatum, equidem illud imperet cri Restondeo informa, ct dico, non statim nobis censendum aliquid imp ibile, quod non pusumus exequi potentia proxima : neque enim observatio praceptorum aqualiter ab hominibus est psibilu: nam HOMINI IUSTO halenii habitua
Iem gratiam CVM AVXILIO ACTI ALI praesenti obserpatis prac pii s proxime ps- bilis, homini vero peccatori oc. Hoc nobis visus est dicere verbis postremis; homini iusto habenti auxiliumessieax observatio praecepti est proxime possibilis. Non enim pol est dicere', quod homini justo habenti auxilium sussiciens observatio praecepti sit proxime possibilis ; quia hic professor non agnoscit in hoc statu gratiam proxime sussicientem, quae nos sit effeax: Quia talis gratia sufficiens tantum est grarias
na voluntatis, ct non agrota, ut loquitur ibid. pag. s q.
Reponit tamen justis aliquid praesidii in gratia habituali: unde rursus ibidem tract. 18. q. a. dub. 7. pag. 38 s. sic disserit.
Sequitur, omnes justos pos perseverare ; quatenus videlicet est in potestate iusti, quod ipse per Dei gratiam potest habere, o obtinere a Deo; sic enim in hominu potestate est
habere auxilium ad perseverandum usque ad nem vita necessarium, quatenvi illud pο- tes impitrare a Deo per jejunia, eleemosynas, orationes . . . . . . Dices ad orandum quoque s opus dirina gratia ..... sed non omnes justi habent illum actualem g=ariam orandi, ego θι. Respondeo concedendosubsuinptum: Dico tamen illis non esse
imp ibile orare : quia quilibet justus habet GRAI IAM SANCTIFICANTEM, QUA MEDIANTE POTEST OBTINERE AUXILIA AD ORANDUM NECESSARIA,ut vero actualiter oret, opus habet adjutorio acturii: quod si non Oret, sua culpa non Orat: ct ulterius ne quis sapere velit plus, quam oportet. o qua sunt inscrutabilia persicrutari, meminisse oportet, quod peidiiis nostra ex nobis fit, salus autem nostra ex
Sed verb cum auxilia ad orandum necessaria in hoc statu, iuxta hune professorem sint sola auxilia essi acia r quia praeter haee nulla agnoscit proximes issicientia. ut iam vidimus, superest illi explicanda res ardua , quomodo justus mediante gratia sanctiflcante possit obtinere auxilia ad orandum necessaria. De hoc mox desperans, Vsterius, inquit, ne quis sapere resit plus, quam oportet.
O qua sunt inscrutabilia persiturari,meminisse oportet, quod perduis nostra ex nobis sit,
satus autem nostra ex Deo. g. 2. Ase
20쪽
4seniones generaliter negantium in statu naturae lassae gratiam suscientem ad inplenda praecepta.
O Ceurrerunt g. superiori assertiones non paucae negantium hominibus justis semper adesse gratiam si,ssi lentem ad implenda praecepta. Hoc loco eas exhibemus, quibus negant prςcile omnem gratiam suis ientem in statu naturae lapiae. Liquet sane etiam hominibus iustis eo nantibus , di volentibus secundum praesentes, quas habent vires, aliqua praecepta esse impossibilia, si nulla detur gratia in statu naturae lap. ae mere fossiciens: nam de gratia Divina est opus adimplenda quaedam prae .cpta, ct colliat etiam a justis illa non semper impleri: constat igitur non habere seinper eo idem stariam essicacem ad illa implenda. Atqui neque gratiam tussicientem habent, quae nulla datur, in hoc statu , ut eonebatur. Liquet similiter in eadem Hypothesi. deesse quoque illi, gratiam . qua pose sibilia fiant illa praecepta: oporteret enim, illam gratiam esse essicacem, praeterquam non datur alia . adeoque fieri reipsa possibilia praecepta: adeoque de impleri reipsa ι cum possibilia non fiant in hoc statu nisi per essicacem gratiam. His animadversis Assertiones vrdeamus. GER ARDUS UAN IVERM S. T. Doctor Lovanti die II. Februarii Issi. assertionem hane susto uit Thesi a. Subdistiditur actualis gratia in e cacem, o suscientem. Hac fuit illius, qui non habebat in membris suis legem repugnantem legi mentis sua : IN HOC STATU AVTEM NON SOLUM NON DATVR , sed frustrauea esset, quantumcumque inien Din Dcus largiretur. En alteram ejusdem die s. Martii issΣ. Thes r. Ex hac illuminatione in omnibus hominibus agnoscere gratiam si cientem est S. AUGUSTINI sententia contraire imὸ doctrina ejus consorme est, NULLAM PLANE DARI IN LAPSO HOMINE GRATIAM PROXIME, ET COMPLETE SUFFICIENIEM, qua non sit σι et nequaquam tamen recte inferes, hac desi-rutos in pravaricatione praceptotum a culpa immunessere. Accedat etiam altera Doctoris eiusdem die 6 Decembris I 67 . Thesi 3. Necesse esse insinuatrui quo auxiliante vincimus, eo rursus non adiuvante vincamur ἰGRATIA ENIM EFFICAX AD SINGULOS ACTRS DARI DEBET: quam si mus tamen non omnibus dari, alias enita nou disciet Propheta , FACITS SUM CON TURBATUS.
Pene praeterieramus ejusdem Doctoris Gerardi νan Nerm eas assertiones det B gratia