장음표시 사용
21쪽
io SPECIM. DOCTR. THEOL. pars I. cap. I. s. et gratia susscienti, quae invidiam praecipuam ipsi consciverunt, Illustiissimo Andrea Mangelio Abbate S. Angeli, Sedis Apostolicae intcrnuntio, graviter commoto, quod Constitutionem Itimentii X. adversiis quinque Propositiones, ODfensam a stertionibus illis censeret, processumque informatorium juxta mandatum suae Sanctitatis adversus eumdem Doctorem instituente : qui processus Romam missus interveniente morte de Summi Pontificis,& Illustrissimi Mau- gelii effectu caruit. Causae tu ibationis tantae erant assertioncs propugnatae Lo- vani die 29. Augusti 16sq. intcr quas haec erat Thes z. Lices autem OMNEM GRATIAM HUIC STATUI APPROPRIA TAM EFFICACEM STATI AMYS, liberum tamen albitrium propterea non destruit .
Aburuntur proinde damnatione illius quinta Prepositionis in constitutione, ustima INNOCENTII X. SEMIPELAGIANUM EST DICERE .CHRISTUM PRO OMNIBUS OMNINO HOMINIBVS ESSE MORTU PM , 4VT SANGUINEM FI DISSE ctc. qui illa stabiliri docent illam sumsam divistionem gratia in scacem, O incresuscientem etiam pro hoc flatu natura lapsa r Nam MERE SUFFICIENTEM NUNC DARI NON EXISTIMAMUS: nec lud principiis S. AUGUSTINI consen -r eum est. Hanc copiam hoe loco nobis praebebat primi nominis hoc tempore Doctor Lovaniensis Gerarius Pan πινχv.
CHRISTIANUS LUPUS S.T. D. Lovanti die I9. Augusti 163 I. ut credimus Maximiliano te Dent S. T. Prosessori in Responsione ad illius Doctoris quamdam Epistolam Familiarem;nam Thes es ipsi: quales in schola distribui solent, non sunt ais manum, si e paucis rem adstrinxit. Hinc NULLA NOBIS, QUAE TOTA IN ADAM PERIIT, atque natura nostrae plagaου reparare inhabilis est, GRATI A SUFFICIENS.IOANNES SINNICH S.T. D. Lovanti die Σ8.Januarii 1 s. sie posuitThesi i Consequenter liberim non indiget gratia suscienti, quia indissereni iam illam, ET GRATIAM MERE SUFF CIENTEM , qua in statu natura integra fucrunt , IN ora TV NATURAE LAPS E Dii, neque Scriptura sacra, neque Concis. Trid. neque
Admirabilior est altera , quam Lovanti dedit idem Doctor Iouimes Sinnicbdie is . Octobris i 64'. Thes n. GRATIA SUFFICIENS STATUI NOSTRO non tam uilis, quam perniciosa: φnt proinde meritὸ p imus petere ; A GRATIA SUFFICIENTE LIBERA NOS DOMINE. Haec quidem indigna videntur approbatione, & patrocinio S. T.
Doctoris. Continemus nos, ne quid dicamus gravius.
ANTONIVS CHASSE S.T. P. Duaei ro. Februarii is i. sic statuit Thesi 26. In natura lapsa gratia quantumcumque fusulem NON DAT POSSE PENITUS COMPLETUM ; sed hoc fit a gratia escaιi. Si non dat posse penitus completum et ergo quoties non datur efficax, seu quoties
22쪽
spECIM. DOCTR. T II E O L. pars I. Cap. I. s. 2. II quoties violatur praeceptum , ad quDd 1ςrvandum illa non dat posse completum , simpliciter impossibile est praeceptum ad sensum Propolitionis primae Jans nianae explicatum in principio hujus capitis. LAURENUUS NEESEN S. r. P.Mech liniae anno i 6 s. Theol. Moral. de
Nos itaque insistentes principiis S. AVGUST NI 2 S. ruo Ma, si gratia seu cienι
accipiatur juxta primum modum; ita nimirum ut prater illam ex parte Dei nulla ulterior requiratur,ut homo bene operetur, ct agat, arbitramur NULLAM TALEM. DERI SUFFICIENTEM TANTUM, qua non sit Ufico. Ne eenseamus assertionem esse Thomi ilicam, ipse eavet t. in eadem eo-lumna negando ipsum posse bene operari sine gratia essicaei: Si, inquit, cum tali suscienti gratia POSSET HOMO POST LAPSUM OPER ARI, posset sibi, is non
Deo, actiones sus meritorias adscrisere. Cavet a. eontra eam dem gratiam arguendo pag. s s s. quod voluntas, illa flante gratia, adhuc manet in suo aquilibris indisserens, quam proinde potest pro libertate siua amplecti, vel non alii lem. Hoc displicet huic professori non agnoscenti in hoc statu illam voluntatis indissι- rentiam. illudque pesse pro litur te Ga amplecti, vel non amplecti. BROSNATA VAN SAGINGHEN S. T. P. in Tungetloo die a. Septembris 16 6. si e statuit Thesi a r. Invicte concludimus. adjutorium hominis stantis in ea dipersum ese ab adjutorio hο minis lapsi, quod primum da ei NUDUM POSSE .ac proinde esset tantum p ibilitatis, secundum verὸ daret ipsum velinac proinde efer VINCENS, AC DETERMINANS.Patet igitur hune Professorem nullum agnoscere hominis lapsi adjutorium dans nudum posse, seu siissiciens; sed solum vincens, ac determinans, seu essicax. Consequenter ad haec censent passim hi nostri Theologi Jansenium feeutilib. 9. de gratia Christi cap. io. quod in statu integritatis non deberent Primus homo, aut Angelus Deo specialiter adscribere bonas suas voluntates . aut opera, & quod possent ea sibi adseribere. quodque ad ipsos non potuisset convenien ter dici; Quid habes, quod non accepissi Item quod iidem non debuerint Deus orare pro bona voluntate, bono opere, perseverantia. Iam audivimus Laurentium Mesen sic argumentantem e fi tam tali sufficienti gratia ρήβιι h.ma post lapsum operari, posset sibi, ct non Deo actiones sura meritorias ad iribere. Quare cum fateatur in eadem pagina 13 . Talem gratiam luscientem tantum esse ρε tiam sana voluntatis, ct non agrota, liquido censet quod Adamas,de Angeli in statu integritatis potuerint sbi, o non Deo actiones siura meritorias ad- bere. dimiliter ibidem pagina sues. proxime sequenti eontra illam gratiam sussi-eientem in statu naturae lapsae arguit his verbis: Ille qui haberet talem grariam Hscientem, non deberet Deum orare pro gratia ulteriori oec. Quoniam ergo censet
Manium, α Angelos in statu integritatis habuisse illam gratiam sussicientem. B a censet
23쪽
12 SPECIM. DOCTR. T H E O L. Pars I. p. I. s. s.censet non debuisse illos orare pro bona voluntate. pro perseverantia c.
Clare se explicuit HROZNAra saFTI HEN S.T. P. in Tungerio odie a. Septembris I 6 6. The si 1 I. his verbis. Dicimus igitur ex Atigustino gratiam Plinii hominis esse adjutorium, quod desierarethcmo, cum vellet, ct in quo permaneret, si vellet . . . ct hinc deducimus, QUOD PERSEVERANTIA HOMINIS PRIMI, sistetisset, NON FUISSET SPECIALELUODDAM GRATIAE DONUM , SED MERITUM HUMANUM , o mentum librii arbitrii. Haec illi censent eonsequi ad superiora illa , quae de gratia sussiliente pronuntiantes audivimus. Praesto sunt illis similia non pauca; led commodius
g. 3. Asperrimes de impossibiluaiι praeceptorum xsecru Iudaeorum, Peccatorum, O Infidelium.
GUstum hoc loco praebebimus, delibando pauca quaedam, eum sint plurima. Hoc loco nimirum, cum vix terreat censura Primae Propositionis
Jansentanae, eui est inserta clausula de justis vol/ntibus, ct conamibus dec. majori libertate praedicatur praeceptorum impossibilitas: neque terret censura Propositionis Bajanae 67. homo peccat etiam damnabiliter in eo, quod necessario facit. Innumera iunt illa , quibus asserunt indesinite ut ad solos impios rest in-gas, si velis peceare hominem gratia destitutum necessaria ad servandum prae-
eeptum : unum, alterumve videamus. .
LAMBERTUS VINCENT S.T. D. Lovanti die ai Februarii I 676 haee pro pugnavit Thesi 1. Porro dedit illi primo hominio Deus Gratiam non tantum habitualim Sanctificantem , sidoe actualem adjuvantem Uiud autem actualu gratia adjutorium Dis erat, quale est illud, quod pasiim vocant suscitiis tantum fine quo quidem π m utile non poterat ; non tamen quo fieret, ut vellet. Quod si illud vel homini, veι Angelo, cum primum facti sunt, defuiset, non utique siua culpa cecidissent. Quam quam nunc NECESSARIO GRATIAE AUXILIO DESTITUTI ETIAM CUM CULPA CADAMUS. Doctor idem Lovanti die a. Decemb. 16 3. Thesi I. Careas tamen hinc inferre, ergo inculpabiliter pracepta Urmativa transireditur , qui ad illa implenda, gratia vere sufficienti destituitur. 'MACARIVS HAVERMANS S. T. P. Antverpiae die 9. Maji i 67s. imitatus videtur superiorem assertionem. Thest 3. Hinc ramen ne inseras, inculpabiliter eum itan redi pracepia crinatiνη, cui grMMs itini au riarm implιnda tingatur. Contra
24쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Drs I. cap. I. s. s. Is
Contra Reprobos. & Judaeos severae exstant sententiae. IOANNES SINNICII S. T. D. Lovanti die 22. Sept. issio. de reprobis haec statuit 1 hesi a. a. Quae sententia etiam ostendit, Deum prasinire temporalem reproberum derelictionem, ni ipsi Sequantur vivi suas ad ostensionem gloria sua, G 'indicurricis Iustitia praes- dicationem. Sed quia hinc videbatur sequi importunum illud argumentum . quoa flantehac praefinitione NON POSSENT Drιlicti Fonum operari, tamquam NECESSARIO AVXILIO AD OPERANDUM DESTII UTI Ecce argu-nientum . audi solutionem C. 2 o. O HOMO TU QUIS ES, OVI RESPONDEax
Min: me obscurum est , hoedare hunc Doctorem, quod ex praefinitione reprobativa sit conlequens, teprobos necessario auxilio ad operandum bonum destitui.
Contra Judaeos Doctor idem die s. Octobris asset. Sic posuit Thesi a.
Iudaei sub lege constituti, ait AUGUSTINUS , quadam opera legu adimplebant. qua in Sacramentis sunt; illa vero, qua ad bonos mores pertinent, IMPLERE OMNINO NON POTERANT: non enim implet ea, nise carita .
GERARDVS VAN IVERM S. T. D. Lovanti die O Februarii i6 i. hanc proposuit Thesi i. Iusta quidem, ct sancta fuit lex vetus, utpote a Deo Opt. MA. Angeli miniIleris Iudais tradita : NON EO TAMEN FINE, ut eam ipsi per gratiam sitscientem implerent; si quidem contra, eo quod DE ESSET SPIRITUS GR 3TIAE, Iactum est, ut
per ejus litteram occiderentur, intravitque lex, ut delictum abundaret.
Idem Doctor Lovanti die i6. Augusti iri s. Severitatem renovavit Thes 3. Lex vetus per occasionim augebat peccatum, DEERAT ENIM ANTIQUITI SGaATI A ad legem implendam. Non est vana conjectura, haec manasse , unde fere caetera, ex Augustino Cornelii Ia enii, qui lib. 3. de gratia Chiisti eapite T. ponit hunc titulum ; non
uisse hominibus Ab Ile virentibus graiiam suscientem strvandi Iegem, vel ullum
praceptum ejus. Et capite 8. titulum hunc e Status veteris Testamenti figurativus, o prophiticus non asserebia Iudais gratiam suscientem , SED POTIUS IMPEDIENTEM &e. Contra infideles major est vulgo libertas; non est operae pretium immorari: iuvat tmen proserre modum, quo duritiem mitigare queas. LAURENTIUS NEESEN S. T. P. Mechliniae modum invenit anno i 67s. in Theol. Mor. de a b. hum. tract. l8. q. . dub 8. pag. 39.d: explicuit his verbi . Homini rerὸ pagano, o insilui. qui de Deo nihil unquam audirit, observatio pracepti de Deo diligindo est psibilis potentia valde remota: qui tamen omnes SIM PLICITER DICENDI SUNT POSSE implere illad praceptum, etiam hic ultimus,
IN QUANTUM HABET LIBERUM ARBITRIUM, ADHIT FLEXILE ad b num. G malum ι cui proinde Deus potest dare gratiam, qua flai proxime petens ad impuvdum triceptum, ut oportet oec. B a Recoxit
25쪽
i VSPECIM. DOCTR. THEOL Pars I. Cap. I. s. 3
Recoxit Auctor eamdem eogitationem ibidem quaest. 2. dubio 9. pag. 193 394. bis verbis. Peto : an sit inconveniens dicere , quod infideles careant omni auxilio gratia tam verantis, quam colerantis in ordine ad bene Pirendum. vel ad vincendum tentationes. Rest. negative petes; qu'modo ergo tales peccant, qui non habent gratiam bene operandi. Resp. quia equidim sunt liberi hoc tamen hic notandum. quodnOh omnes aqualiter psint servate Dei mandata; nam. ut si pra diximus, aliter homini justo s observatio divini pracepti psibilis, nempe proxime ; aliter fideli peccatori; aliter denique homini infideli; qui r men dicitur posse, in quantum habet liberum arbitrium ad bonum. ct malum: oe est in illa statu, in quo potest illi Euangelium praedicari, ct alia adhiberi, quibus Deus solet aliquem vocare ad fram, G Iustitiam. Si quid solatii requiras in fidelibus, aliisque gratia efficaci destitutis, accipe
ab eodem Auctore ibidem dub- II. pag. 6Oo. Potes, an ergo psit homo singula peccata vitaresne Dei gratia. Res'. Urinatiνὶ: quia potest semper unum peccatum vitare EX VEHEMENTIORI AFFECTU ALTERIVS P ECCATI. Etsic Q. C. Iuxuriam vincere ex assec Iu superbia; ebrietatem ex assectu avaritia ; ιque clavum claro pellere, ut supra diximus. Cogitatio haec primo aspectu salvare videtur libertatem contradictionis, est vero cogitatio Corn. I senii lib. q. de statu natura lapsa toto eap. I'. & 2 o. quod libenter adnotamus,ubi res vulgo non videtur satis nota:de plerisq; enim aliis capitibus doctrinae, quam exponimus hae prima parte opusculi ,res fere est no tisfinia,ex sola collatione ipsorum eum quinque Propositionibus. Iansienius. illo cap. 19 eum sibi se objecisset et s non est libertas abstinendi a pecca- to, sed peccandi neι iras in voluntate, jam peccatum non erit peccatum. Respondet, indifferentiam scholasti eorum a se admitti r etenim hac est necesiitas, inquit, quam AUGUSTINUS peccato adrictam esse profitetur, quod liberum aibitrium ita rorum terrenarum cupiditate captivum sit, antequam fide Creatoris, Charitateque liberetur, ut quoquo versum secte verterit. in genere necesse sit, illud male agere , sic tameti ut in si utari nullum pecc tum ita necessatiὸ perpetret . quin ab eo positi abstinae , sed ab illa abstinendo IN ALIUD INCIDAT. quod militer aliud faciendo capere potuiris i. Hoc explicat diffuse illo cap. 19 & 2o. Diximus cogitationem hanc primo aspectu videri salvare libertatem contradictionis : re ipsa enim non salvat: quia ut luxuria E. C. Vincatur ex affectu Superbiae, debet praevia delectatio Superbiae esse major , quam delectatio luxuriae: & generaliter quod magis delectat, secundum id operimur necesse est; quod ille intellectum de indeliberata delectatione habet pro principio summo. Sed neque magni refert, an ista conditione tam tristi labendi in aliud peccatum salvetur libertas contradictionis.
Speciem illam libertatis contradictionis, ae possibilitatis praeceptorum est& alibi invenire. Etenim AEGIDII S
26쪽
spECIM. DOCTRAT H E O L. Pars I. Cap. I. s. 3. IS
EGIDIVS GABRIELIS S. T. P. Bruxeilis eodem anno I 673. in sua Morati Christiana, o diaboliι a. Praeambul. f. 1 o. pag. i 9. 2 o. de homine lapso licdisserit. Sequitur etiam, quod propter vulnera ignorantis, malitia, ct concupiscentia natura in icta. NON POSSIT cini ceu totum bonum sibi conuatura e , nec istud amare sicut oportet quod nullum motum peccamino am Vincere possit, NISI PERPL VM MOTI M SIMILITER PECCAMINOSUM : quia a quo quis superatus est, εjui ct seri rua est, ni Scriptura dicit: Superatus est autem homo a peciato, ct peccatore diabolis , o sic uti iusque scivus est desereη δε justitiam in qua
conditus est per lectitudinem timoris, CONIECIT SE IN NECESSITATEM PECCANDI per amotis perre sitatem. Habes erg' & in his triste solatium et Motum peccaminosin pincere potes; sed per alium motrem similiter peccaminosin. CHRISTIANUS LUPUS S. T. D. ccneludere meretur hunc locum Assertione sua genet aliter infestillima Paganis, Iudais, Haereticis. Lovanti enim dier . Augusti I 6s i. sic posuit Thi ii i. Pagani, Iudai, Naretici, aliique id gem NULLUM OMNINO ACCIPII r a CHRISTO IESU INFLUXUM ; adeoque hinc recte inseres , in illis esse voluntatem nudam, ac inermem SINE OMNI GRATIA SUFFICIENTE.
Assertiones insinuantes subtilem quamdam explicationem p sibilitatiis
praeceptorum Iansentanam. Cornelius Iosenius ad mitigandam duritiem suorum dogmatum de ignorantia in vincibili, de necessitate peccandi, ct impossibilitate praeceptorum, non excusante a peccato, subtilem prodidit cogitationem, qua peccatis illis eo natus est libertatis speciem adjungere. Etenim necessitas illa omnis dependet ab Originali peccato, cujus est poena : ab eodem igitur dependent peecata ex necessitate patrata et libera sunt igitur ea libertate, qua in Adamo peccatum est. Hane argumentationem instruit, stabilitque lib. r. deflatu natura Dpsa toto eap.q. s. s. item lib. q. cap. 22. ubi col. 61 2. paucis rem astringite vera peccata nominantur non quia sunt voluntatis libera . . . . sed quia fuerunt voluntatis libera in causa sua. qua poenam illam tacitatis , ct imbecillitatis accersiit. Hanc omnem rationem multo ante invenerat Calpinus, explicueratque lib. 2. Instit. eap. s. n. I. atque ut inventam a Calpino extollit Chamieras tom.
3. lib. 3. cap. a. aliique passini Calvinissae. Porro Assertiones insinuantes illam libertatis rationem, seu explicationem
possibi litatis praeceptorum hae nobis ad manum nunc sunt. IOANNEM
27쪽
is SP EOIM, DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. r. f. IO IN S SINNICH S. T. D. Lovanti die n. Martii iocio. haec proposuit Thesi 3.
Numquam peι cmus, nisi ccncupiscentia directe , via interpretative censentiamus, a qua ut liberetur merito clamet hc me cum Psolle : DE NECESSITAT
BRS MEIS EDUC ME. O. si negare auxilio quan laque e clua iter non educatur; justifima PECCATI ORIGINALIS, vel actuatis potest se poena. Alternativa haec ; peccati criginalis, uti adlualis potest e se poena , ostendit, a xilium necessarium ad servandam lcge in negari pollia in poenam meri peceati originalis: hoc satis esset, ut peccaret legem violans ; qui non pecearet, nisi saltem originale praecessit et: liquet igitur libertatis iliam speciem Iansentanam mutuari a peccato oris nati. Est vero notatu dignum, quod huiusmodi Doctores eam vim peeeato oriaginali tribuere oporteat etiam eondonato per Bapti linum E. C. Etenim adultus habens Iustitiam baptismalem. si peccet lethajiter, destituitur gratia essicaci, seu auxilio necessario & sussicienti ad servandam legem ; id vero non in poenam peccati personalis, ergo poenam peecati originalis. Sed neque minus erit paradoxum in quolibet iusto, eui sunt condonata peccata personalia, ut consideranti patebit. Sed pergamus. CHRISTIANUS LUP S. T. D. Lovanti die is. Januarii I 676.nomen dedit subscriptim assertioni huie Thesi a. Supremum in i reaturas Dei Dominium care, ne ita depresseris , ut potentia adrer- sum constituas. Hoc agunt . qui negant, posse Deum homini ETIAM ORIGINALI .LasE VITIATO quidquam praecipere, nisi gratiam si scientem, qua ADIMPLERI POSSIT praeceptum addiderit. MACARIVS HAVERMANS S. T. P. Antverpiae Anno 167 . in Tyrocinio Moralis Theol, tract. a. cap. 6. S. 3. n. I. pag. 468. Sic objicit sibi, respondetque.
Dicet quis: nullus homo, excepta sanctifima mi genitrice MARI A potuit , aut potest implere illud continua dilectioni, pr ceptum Rebl . Primo: potuit homo in statu innocentia constitutus, cui natuta illud praeceptum imposuit, plene, ct perfectὸ
implere illud praeceptum . . . . . . O. od autem homo pesiima Ra voluntate se icnjecerit IN QUAMDAM IMPOTENTIAM, quam ct voluntarie continuat; ideo non tinetur natura suas immutare leges. 'el tollere.
Quod ait. hominem, qui in statu innocentiae poterat implere illud praeceptum, pessima se a voluntate se conjecisse in impotentiam, sine dubio intelligi debet de voluntate Adami, in qua peccavimus. Quod vero ait, hominem volun-ι tarie continuare illam post nam voluntatem . ipsemet explicat mox pag. 469. est impotentia, inquit, qua in ipsa voluntate posita e , ortum ducens ex causa libere a Voluntate posita continuans ob voluntariam cause continuationem ι qua nihil est gliu , quam Lbcra poluntas fruendi aliqua crea ura. Porro frui creatura, ut explicat
28쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. I. s. q. TZIdem cap. s. f. r. pag. 42 i. est ei propter se amore ivbarere , ct non propter
Deum. sive ut pag. 423. illam non νeferae in Deum. Hue ergo redit ratio Pro taris. In potentia omnia referendi in Deum nos non excusat a referendo omnia in Deum et quia impote ni iam contraximus pessima vo untate Adami, quam voluntarie eontinuamus, non referendo omnia in Deum.
AEGIDIVS GABRIELIS S.T. P. Bruxellis Anno I 67s in sua Merali Christiana diabolica Praea in bul. 3. 7. pag. I 2. sic docer. In hoc statu amor o Dei. sui non potest non esse inordinatus quia tamen in statvi hominis fuit homini VOLUNTARIVS ct manet illi voluntari in quamdiu non est per Christum repatatus; ideo omnu amor voluntarius in hoc flatu, seclusa scilicet salνatore, est malus, ct peccaminosus. Censet igitur hic Profestar, libertatem. qua peecavit Adam , de nos in ipso, satis momenti habere, ut culpabilis sit transgresso praeceptorum impossibilium. saltem quamdiu homo non est per Christum reparatus, & iustificatus. Sed quid eum est reparatus De statu naturae reparatae sie docer F.8.4 pag i 3. Per flatum natura per CHRISTUM reparata intello istam hominis conditionem, quam acquirit per fidem in CHR1STVM Mediatorem Dei, o hominum , ct per baρ- risinum CHRISTI non tamen viitute istius renascentia , ct renovationu β- Iius depellitur ignorantia ab intellectu, malitia a voluntate, concupiscentia ex membris; sed relinquuntur ista poena Hic itaque status medius est inter flarum
natura integra, ct inter statum natura corrupta qui Pero non aguntur Spiritu Dei, sed Spiritu proprio. licet renovati fuerint per idem, o baptismum CHRISTI NON PROPR E PERTINENT AD HUNC STATUM, sed ad secundum ; qui
Ex his eolligere licer, ex mente hujus auctoris, etiam abolito peceato Originali per baptismum. si invaliscente concuplicentia baptizatus incipiat non agi Spiritu Dei; sed proprio, necesstatem peecandi, de impossibilitatem praeceptorum non excusare a culpa; uti non excusant in statu naturae corrupta ob dependentiam a libertate, qua peccavit Adam; eum ille proprie pertineat ad secundum flatum naturae corruptae.
Hoe ergo artificium Ian lenianum eonciliandi actibus humanis aliquam speeiem libertatis a libertate , qua peccavit Adam , etiam condonato peccato Originali, usum habet Generalem in multis materiis, de impossibilitate prae-eeptorum, de necessitate Arbitrii, de ignorantia invincibili, ut suis locis annotabitur.
29쪽
13 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pos I. Op. II.
Specimen Doctrinae Theologicae de resistentia, quae fit interiori gratiae in statu naturae lapsae.
Ad Propostionem secundam ex quinque Iansemanis.
Interiori gratia in flatu natura lassa numquam res itur.
P Ropositionem hane Hareticum deι iurarant , ct uti talem damnarunt Innocentius X. Constit. Cum occasione, ct Alexander vll. Constit. Ad sacram; σ quidem in sensu a cORNELIO IA9SENIO intento, ui habet Constitutio Alexandii Vll. . Porro CORNELIUS IAM ENIVS Propositioncm asset uit toto fere libro . de gratia Christi ubi doeuit, in statn naturae lapsae nullam dati gratiam, nisi essicacem. Capiti primo hune titulum piae fixit: Tangitur natura adjutorii suscieniis. θ ostenditur, NULLUM DARI post lapsiim . quin funul efficax fit. lib. a. de
gratia Chrini cap. a . eol. aco. sic ait: gratiam Dei AVGgSTINVS tia victricem statuit oupra voluntatis arbitrium, ut non raro dicat, hominem operanti Deo per gratiam NON POSSE RESIO TERE ; adeoque numquam resistere. ibidem cap. 23. col. 2e2. Ηέι iraque est vera ratio , a radix , cur nulla omnino medicinalis
Christi gratia essectu suo careat. ibidem cap. 32. eol. 23s Si quis radicem scire velit, meimnise dιbit, nullam gratiam ustualιm ab AUGUSTINO pro illa rera Christi gratia agnosci, qham tamquam onedictis in ima voluntati attulit, nisi qua Mit, ct peragii essectum. Quoniam vero damnata est Propositio in sensu I senii, adnotandum est I. quod relisti interiori gratiae ex mente ipsus aliud non sit, quam voluntatis pervicacia fieri, ut non sequatur ille eis ctus, ad quem gratia a Deo daturi hoc enim contendit unum, omnem gratiam in hoc statu eum inferre eis ctum, ad quem a Deo datur: hoe explicat lib. a. de gratia christi toto sere capite 27. sic incipit: Nec veto moreat quemquam . quod confici, multos dirinitus mente collu-' i , qui tamιη ab ejus interna seuasione, o inclinatione DISSENTIVNT, ' Mi propterea falsum putet . gratiam in eo, cui datur , simper operari essectum , OB REM DATUR. Mox enumerἡt effectus varios desiderium reis tum, νςllci Mς , comptic tia . In
30쪽
SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. II. s. I. I9. verbis Iansenti relatis notanda vox dissentiunt. hae ille aut simili utitur saepiu ,quam voce resistere: unde & patet vocem resti itur in propositione damnata lignificare actum liberum dissentiendi qua voce utitur Tridentinum sess. s.can.q. quae mens Iansenti infinitie patescit argumentis; sed inprimis eo, quod ubique eontendat gratiae Dei non resisti in hoe statu, aut posse resisti , uti poterat in statu innocentiae : videri potest lib. a. de gratia Christi cap. 24. col. 2Co. Sed inprimis mentem suam Iansienius nitidὸ, paucisque explicuit lib. 3. de gratia Christi cap. 4. col. 263. liis verbis.. Hinc ulterius docet, Augustinus, nullam Christi gratiam essectu operis , ad quem esciendum voluntati datur, VLLA VOLVNIATIS PERVICACIA FR STRARI. At vero adversus delectationem gratiae insurgente maiore delectatione concupiscentiae, delinet quidem illa gratia es se essicax alicujus effemis; sed neque erit sussiciens ad etactum eumdem : erit tamen sussiciens simulque essi eax respectu quarumdam vesteitatum,& complacentiarum, ut saepe docet ille. Paucis rem explicuit lib. 8. de gratia Christi cap. a. col. 8i9. delectatio victrix, qua AUGUSTINO est escax adjutorium, relativa est. Tunc enim est victrix, quando alteram superat. Quod si contingat aueram a1 dentiorem esse, in solis in scacibus desideriis ha-roit animus, nec scaciter umquam volet, quod volendum est.
Haec de mente, di sensu Iussenii, in quo damnata est propositio, juvabit meminisse.
Assertiones negantium simpliciter gratiam si ientem in flatu naturae.
Hos sane eonstat asserere Interiori gratiae in statu naturae lapsae numquam resisti. non pauca hue pertinentia locum invenerunt in s. 2. eapitis superioris. Non erit illis hic opus quando eopia omnis ueneris nova est ad
GERARDVS VAN IVERM S. T. D. Lovanti die 11. Aprilis 3649. asserti nem hane publice tuendam proposuit Thest 3. Male hinc quidam gratiam .... adstruere conantur , quam pro suo arbitris voluntas psit admittete , ct repudiare e NUMQVAM ENIM EST SINE E FECTU VERA CHRI, TI GRATIA. Doctor idem die ro. Aprilis haee probavit Thesi 3. Ad omne malum ex vobis susscitntes, ad justitiam verὸ SINE AUXILIO EFFICACI INSUFFICIENTES, illa tamen carentes, etsi non habeant unde Iusti centur; habebunt1ήμη i unde juste condinnabuntur. C a LIsERTI S