장음표시 사용
41쪽
14 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Op. III.
Specimen Doctiinae Theolcgicae de libertate in statu
OB SE RUATIO PR AE AMBULAAd propositionem tertiam ex quinque Iansentanis.
Ad merendum, o demerendum in 'dtu natura lapsae non requiritur in homine libιrtas a nocessitate; bc fit ubertas a coactione.
P Ropositionem hane haeretieam deelararunt, de uti talem damnarunt Inn centius X. Constit. Cum occasione, de Alexander VII. Constit. ad sacrum , Aequidem in sensu a Corn. Iansienio intento, ut habet constitutio Alexandri VII, Porro Corneliin Ian inius propositionem assiniit toto fere libro 6. de gratia Christi. Delibamus quaedam ex eap. 6. ubi postquam col. 628. sie distinxisset: duplex autem in doctrina eIM Rugustini nec itas reperitur : una , qua eperatur essectum suum, etsi nolis, seu quantumcumque renitariu alteia , qua simpliciter necesse est aliquid feri sine renisu voluntatis. Col. 63a , ite pronuntiate Doctrina igiturAVGUST Ni es, nccestatem iἰlam primam capitaliter repugnare libertati. ea nisque funditus perimere; non autem illam necesitatem , qua est simul voluntaria ; qua scilicet simpliciter necese est aliquid fleti, non repugnante , sed immutabiliter polente voluntate. Similiter eq 6sq. Aperte consentaneum est, omnem omnino voluntatem, quantumcumque ad unum determinatam, nulla tali nec itate, qua dicitur necesse esse, ut velit, desinere esse liberam. de eol. 63s. Quod sola nec itas commis adimat libertatem demonstrari potest. Accedat ex lib. 8. de gratia Christi cap. 19. eol: 869. Nulla necessitas actibus voluntatis liberis formidanda est ; sed sola ris,coactio, nec itas violentia. Atque haec ille de statu naturae lapsae, de de libertate requisita ad meritum, de demeritum; quod est notius, quam ut ostendi debeat: unde lib. s. de gratia Christi cap. io. eol. 9;6. de alibi saepe doeet, merita status illius cinnocentiae non esse dicenda 1pecialia Dei dona, quemadmodum nuncsunt, sed esse dicenda me rita natura, liberi arbitrii, humana ; quemadmodum ἡ contrario nunc sunt m rita gratis. Quoniam vero damnata est propositio in sensu a Catii. Iansmis intento, scixe Oportet
42쪽
oporter, modum necessitam. quam statuit libertati non ossicere , hunc est e. quem lib. . de gratia Chiisi cap. . . col.4o5. sic paucis explicat: Creberrime docet AUGUSTINUS, quamdiu in hac vita mortali vivimus, esse in homine luctam quamdam duarum delectarionum noxia, o benefica terrena. atque calesis ; quarum utralibet v cerit animum secum conssentientem ac pronum trahit. Etenim v eap. 6. col. 4Ia. quod amplius delectaverit animum secundum id operetur necesse est et delectationes intelligit in deliberatas: vide observat. praeam b. in principio hujus opusculi. 'Porro dicens ad merendum, demerandum sufficile Iibertatem a coactione , liberos a eoactione intelligit omnes actus voluntatis deliberatos , eu proeedentes ex judicio rationis; siccus vero actus indeliberatos puerorum, amentium, brutorum δε motus primo primos; qui sunt scilicet etiam renitente voluntate, di hoc sensu violenti possunt dici De his disserentem videas lib. 6. de gratia Christi cap. 6.eol. 63 i. item eap. 73.col. 723.& cap. 36. col. 72q. At vero dicens, non requiri libriatem a nec itate, necessitatem quamlibet intelligit distinctam a necialitate coactionis. Appellat vero plerumque nec itatem sunplicem ; ut excludat coactionem. Appellat quoque nec itatem voluntariam: quippe, qua simpliciter necesse est aliquid fieri, non repugnante, sed immutabiliter νρ- Iente voluntate ; ut definit lib. 6. de gratia Christi eap. 6. eo l. 53 2. Appellat etiam lib. q. de statu nat. laps. cap. 2s .eol. 66G. necessitatem ex hypothesi: quia solum est ex hypothesi liberi exercitii in peccato Adami. s. I.
Asseritiones rotunde negantium nrcestatem V icere hiariati r equisita
ad merarum. O demeritum. FRANCISCVS VAN VIA NEN S. T. D. Lovanti die as. Junii i676. Assertionem proposuit his verbis Thi si . .
Desectationis caelestis escaciam facile concipimus , quando cum D. AUGUSTINO eam esse hominis conditionem agnosiimus, ut, QVOD AMPLIVS NUS DELECTAT, SECUNDPM ID OREREMUR NECESSE EI T. Basim quamdam hic habes doctrinae Jansentanae locum Augustini intellectum de indeliberata delectatione: nam , si de libera delectatione intelligatur, constat sane, dictum illud, quod amplivi nos delectat oec. esse inutile aci explica dam essicaciam gratiae. GER ARDUS UAN FERM S.T. D. Lovanti die I 3. Octob. I 66s.assertionem eamdem aliqua luce donatam posuit Thesi I. Nemo aliquid animo amplectitur. quod eum non delectate O mmo bubet potestarem , ut rei os chirat, quod eum delcctare Isit, Πι Δlccta , cum occurrerit. Quamdiu ero Dim
43쪽
a, SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. III. s. i.
Deus voluntatem nostram amere rebiu hujua fatali Uxam , victrice delectatione boni non praxenerit, sequitur ista dominantem jibi cupiditatem. SECUNDUM ENIM QUOD IPSAM MAGIS DELECTAT, OPERETUR NECESSE EST. IACOBES PONTANVS S. T. D. Lovantidie I 2. Augusti i663.Thesi a. Gratia autem operaris per boc, quod operatur,ut νelimus escax es et cum huc me nobis operetur, escaciam suam a se , non a libero habet arbitrio , virtus autem qua hac gratia, seu complacentia infallibiliter semper in animo nostro assequitur essectum consistit
in excessu, quo hic, ct mnc excedit omnem complacentiam contrariam. Hic enim excessus est ad conse sum infallibilis conditio . cum qua sic, per hoc, quod SECU DUM ID , QUOD AMPLIVS NOS DELECTAT , OPEREMVE , NECESSE SIT. Haec ipsa toties praecinentibus S. T. Doctoribus succinuerunt etiam Philosophiae Professores. GVMMARUS EVIGUENS nuper Philosopbiae Professor nunc S.T Doctor Lovanti die 3. Iulii, aliisque diebus anno I 668. inter Theles Philosophicas hanc dedit assertionem Theologicam Thesi 4. Metaphysicae Libertati nostra non obstat quoque gratia divina scacia.Nec refert, quod bavi natura lapsa non solum det posse, uti olim natura integra ; sed etiam ipsum velle ctc.
Mirum,ni discrimen illud Jansentanum inter gratiam naturae integrae,& n turae lapis, portenderet nobis quamdam gratiae vim necessitantem.
Ventilatio hujus doctrinae Theologicae de gratia in disputatione Philos phtea effeeit, ut Philosophiae Professor assurrexerit in aliquo ex illis actibus ad quamdam eonciliationem humanae libertatis eum ess cacia divinae gratiae. Cujusmodi fuerit ea conciliatio, intelligi poterit ex iis, quae eontra eandem statuit insignis ejus Collega PETRUS DAMMAN Philosophiae & ipse Profestar qui conciliationem illam efficacis gratiae cum libertate coram audiverat. Statuit vero ad suas Theses Philolophicas propugnatas die 28. Julii eodem anno 1663. quoddam impertinens more Lovanti usitato, & quidem conceptum his verbis. Nuper hic steciose libertas indisserentia cum gratia ιscaci, qua in delectatione d vinitus immissa consistit, cui remitur med non nis Iortiore in contrarium obveniente delectatione conciliata fuit: qua conciliatio placeret; nis νideretur ejamedi indissercutia brutis quoque conmmire. Ex hoS Impertinente apparet, Gumma)um Hygbens libertatem sub gratia sua. essicaci petiisse ex potentia quadam resistendi gratiae: eam vero potentiam inde probasse,quod gratiae aliquando resisteretur; insurgente nimirum majori desectatione concupii centiae , quam est delectatio gratiae , atque hanc illa infringente, & enervante. Haec fine dubio est aliqua resistentia, quae fit gratiar, sed quam non negavit Corn. Iansienius, ut jam lapius patuit. Ea resistentia non fit Patia a prava voluntate, sed a con cupi scent i , de per motum concupiscenti Mindis
44쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. III. g. 2. 33
In deliberatum: neque adeo possibilitas talis resistentiae quidquam facit ad con-eiliandam cum gratia indifferentiam, nisi spuriam, quae & brutis convenit; ut sapienter animadvertit auctor Impertinentis. IOANNES LAC MAN nuper Philosophiae Prosessor, nunc S.T. D. Lovantidie . & 8. Iulii 167o. a biennio sola voee jactatam a Gammaro Hurahens con ei liationem libertatis eum essicaci gratia , impugnatamque ab Advertario Professore ita, ut explicuimus, putavit sibi vindieandam, asserendamque Thelibus
suis Philosophieis , quibus hane miscuit assertionem Theologicam Thesi s.
Metaphysicae. Gratia escax cum libertate nostra valde bene conciliari videtur dicendo, quia gratia escax confisat in certa illuminatione mentis; in delectation&voluntatis circa aliquod objectum, ct in eo, quod absit aqualis , vel major delectatio obsissens. Nam quo magis delectat, SECUNDUM HOC AGAMUS sECESSE EST. Nec ullum prorsus periculum est', ne,quam tulis gratia nobis relinquit libertatem , brutis conveniat. Apparet, haec ultima verba esse dire sta in impertinens a biennio positum adversus doctrinam Gummari Hurahens amici Collegae. Non exanimavit vero Adversarium Professorem Petrum Daniman ista assertio a mox enim hic Thelibus suis Philosophicis propugnatis die a 4. & I3. Julii eodem anno I 67o. alterum subnexuit impertinens his omnino verbis. Si, quod magis delectat, SECUNDUM HOC AGAMUS NECESSE SIT, O gratia escax consistat in certa illuminatione mentis , ct delectatione voluntatis circa aliquod Obctum, o in eo quod adsit aqualis, vel major delectatio obsistens . videns pertinculum est,ne,quam talis gratia relinquit indisserentiam,brutis conveniat. Sic ille ab impertinenti, quod dederat a biennio , non declinando neque ad dexteram,neque ad sinistram, unam postulare pergit indisserentiam, seu potentiam agendi,& non agendi,quae brutis non eonveniat, reliqua discrimina,inter modos agendi hie.& illie,nihil moratus.
Porro IOAPES LACMAN assertione illa sua ad disputationem proposita , eum in eorurtissimo auditorio omnis generis litteratorum hominum non segniter urgeretur, ut ostenderet, quomodo sub gratia essicaci sie explicata homo haberet plus potestatis ad non agendum,quam bruta ad non agendum,cum ad agendum aguntur naturaliter habuit quidem in promptu respondere , h minem agere dependenter a judicio rationis , seu deliberate ; non item brutum : sed cum pressius urgeretur, ut exhiberet majorem potest atem non agendi in eo homine, quam in brutis,aliena varia loeutus, tandem involavit in Augustini dictum male relatum, pejus etiam intellectum, Quod amplius nos delectat, secundum id agamus neces est: dicere debuisset, de exprimere in Thes. operemur
necesse est, ut sedilius intelligeretur dictum de delectatione deliberata : quam intelligentiam sua sponte ingerit eontextus Augustini. Porro non sine tremula
iracundia jactato Augustini dicto sic vitiato ; pallens, turbatusque Oculi ., α
45쪽
34 SPECIM. DOCTR. THEOL. I. cap. m. s.
toto vultu, Si Augustinus, inquit, pro nobu, quis contra nos Sic argumentationem istam abrupit , incusto horrore piis auribus, cum appareret, Professorem siefidere suo judieio de sentu dicti Augustiniani, ad minimum valde controverso, ut declarare videretur , nihil sibi esse curandum , aut attendendum,
quidquid est reliquae in Ecclesia auctoritatis; quando judicaret Augusti m
a te stare. Amavit vero eandem assertionem Prosessor idem usque adeo . ut non putaverit negligendam in iis Thesibus,quas Lovanti die as. Aprilis I 67s. sustinuit pro laurea Dcctorali Theologica sic statuens Theli 3. Qui nolentem pravenit, ut velit, volentem βubsequitur , ne frustra velit: per adius rium cujus σι acta rotarue potest explicari me quem suggerit S. AUGUSTINUS bis verbis: QVOD MAGIS DELECTAT, SECUNDUM ID OPEREMUR NECESSE EST. Aliis, aliisque modis, sed Jansentanis, superiores Asierno nes dederunt alii, atque alii. ANDREAS LAURENT S. T. D. Lovanti die T. Maii I 672.Thesia. . Omnis enim gratia modammodo escax est : habet enim nec iratem ad id ad quod ordinatur a Deo. NON QUIDEM COACTIONIS, SED INFALLIBILITaTIS , sua intentio Dei defιere non pote'. Phrasim , Necessivi in allibilitatis , in suo errore de libertate adamatam Caia vinistis in Synodo Dordrechtana notavimus cap. 2. s. s. IACOBUS PONTANVS S.T. D. Lovanti die Ii. Septemb. Issi.Thesi I. Patet hinc , non omne voluntarium esse liberum ι ut proinde jure merito a PIO V. Pret. Max. proscripta sit haι proposita et QVOD VOLUNTARIE FIT, ETIAMSI NECESSARIO FIAT, LIBERE TAMEN FIT. Cum illa proposito ne ne appare ter quidem consonat hic articulus: Ne iras, QUAE EST VOLUNTARIA phrasi Sa. P. P .premens tantum,non perimens QUA SIMPLICITER NECESSE EST ALI RID FIERI, NON REPUGNAT LIBERTATI. Nota fucum Jansentanum, necessitas poluntaria .simplex. vide ervat. praeam b. His consentanea lunt hae Doctoris ejuidem Lovanti eadem die , ct anno Thesi a. Hac necesium nihil etiam lasit libertatem CHRISTI Domini, cujus etiam liberum arbitrium esset determinatum ad unam numera, sicut ad diligendum Deum quod non facere non potest tamen ex hoc non amittit libertatem, aut rationem laudis, sive meriti, QUIA IN ILLUD NON COACTE , SED SPONTE TENDIT, O ita actu sui est Dominio ait iterum D THOMAS in 3. d. i8.q. i. art.2. Porro adest nam actus merstorii libertatem requiri pratensam hodie bis em illam indisserentiam, aut aquilibrium, nulla ratio.aur experientia probat.
Neeessitatem suam hie Doctor appellavit noluntariam, &fmplicemivolunt tem vero stoniti dc non coacte agentem. Hae omnia exemplo Corn.I sint , ut vidimus
46쪽
SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. p. III. 6. I. 3 svidimus in observatione praeambula. Ad locum illum D. Thomae in 3. sumptum ex Augustino Iansienti lib. 6.de gratia Christi cap. 38.eol. 73o. videat Lector,
quae adnotamus infra , . . hujus capitis. .
GERARDVS VAN FERM S. T. D. Lovanti ai. Iunii a 6si. se paucis absolvit Thesi 4. Nulla igitur gratia. Q LITERCUMIVE SIT DETERMINATIV A VOLVNTATIS , est noxia libertati. IOANNES BA VIN S. T. P.Namurci 2.Maji 1676. The 6. se posuiς.
VT VERISSIMUM SIT, ad meritum, vel demeritum requiri libertatem a ηeu rate non sufficere a coactione in praxi tamen observandum haberi libellatem a nec iιMe, ubicumque invenitur a coactione.
Istud ; ut per imum sit oc. est gratis eoncedentis . quod hie est admiratione dignum,cum id quod sie conceditur, sit veritas Catholica. Quam recta utilisve sit observatio pro praxi, quae subditur, judicium sit
lectoris. PHILALETHES EUPISTINVS, alias CAROLUS AB ASSVMPTIONE S.T. P. Duaei Anno 167o. non una assertione augere potest hunc locum. Lib. de scient. med. ad exam. revocata docet, nune quidem. nihilo magis agentia libera se de terminare, aut applicare,quam agentia naturalia: ipsum audi
Alio modo actus est ab agente secundum substantiam.actus, ct non secundum determinationem agentis ; in hoc actu CONVENIT VOLUNTAS CUM AGENTIBUS NATURALIBUS , non quod non sit liber, sed QUOD VOLUNTAS AD ILLUM NON SE DETERMINET ; fui ct agentia naturalia non se e terminant ad βρ
ibidem num. Ioz. Pradeterminatio specialis independens ab aliquo actu practam te,ct consilis, qua indirat homo infirmus, TOLLIT, QVOD ACTUS SIT IN PO TESTATE VOMUNTATIS, eique tribuatur , ex eo quod voluntas in hujusimodi actu, non fit movens, sed mota juxta illad Rom. 8..uVICVMQVE SPITITU DEI AGUNTUR, HI FILII DEI SUNT. Ibidem num. Io 3. Tunc actus dicitur a Deo dari; quando ita es a Deo, ut NON SIT APPLICATIVE A LIBERO ARBITRIO ; sed solum elicitire cum ergφadjutorium datum AD AMO , ct Angelis , daret illis potestatem se applicandi , Musillorum NON ERANT SPECIALIA DONA DEI; secus est de inibiu bonis h minis infirmi. qui sunt auxilio gratia victricis, o praedeterminantis: nam hac graria ita applicat liberum arbitriam ad volendum,ut ex praecedente actu non se applicer. GERMANVS idem PHILALETHES S. T. P. Duaci Anno I 67 I. in altero opustulo de libertate haec eadem recocta dedit num .93.
Alia est libertas voluntatis se applicantis , ALIA EST LIBERTAS VOLUNT TIS APPLIcarae TANTUM. Et num. 99. Cian libertas natura lapsa NON SIT
47쪽
LIBERTAS VOLUNTATIS SE APPLICANTIS , sed voluntatis appli. ata. Etrum. 96. Nasura infirma habet etiam potestatem volendi oe justitiam . G peccatum: sed pecιatum ex propria applicatione : 10litiam vero ex sipeciali Dci applicatione. Ex his nemini mita videbuntur, quae habet ibidem num. 8s.cuartum argumentum hac ratione deducitur: quando nec iramur ad finem, neresii tantur etiam ad media sine quibus non habetur finis Reoondetur distinguendo au- recedens: quando nec iramur ad finem , nec ita nur ad media nece itate Objecti in ceditur. NECESSITATE AGENTIS, NEGATUR Atque haec quidem plausum tulerunt in Belgio; sed imprimis Lovanti die αλ aji i 673. cum hunc Philalethon Muttinus Sie' ait in iis Thcsibus, quas disputavit pro Laurea Doctorali Thesi a. appellavit de SS. Augustino , o Thoma bene
Sed piaecipue ardent hi Theologi praedicare necessitatem peeeandi in homune peccatore,quae libertati haud obiit. ANTONIVS CHASSE S.T. P. Duaci die 1 o. Fcbruarii 167i. The si is. . 'Per pricatum Adami amisit homo omnia dona originalis justitia voluntate igntur l. on bona permanente, PERIIT POTESTAS APPLICANDI SE ex proprio consilio ad boni m: unde ad malum semper se voluntra applicabit, s gratia vincente concupigientiam non praveniatur. κGER ARDVS VAN VERM S. T.D. Lovantidie I 8. Aprilis I 6s7.Thes I. PROPTER QUOD TRADIDIT ILLOS DEUS IN DESIDERIA CORDIS EORUM IN IMMUNDITIAM : non peccatum illud Dei est , sed judicium , quod exercuit, nin impertiendo malitiam, sed subtrahendo indebitam gratiam et quam si An gelo, vel homini. ιιδm ptimum facti sunt, subtraxisset, non utique sua culpa cecidissent: πιηc autem quitus illam Iutirabit, jam poena en peccari pracidentis, o non excusatio sequentis. Hae e sunt illa , quae ut maxime areana suae doctrinae de gratia , de libertate
exornavit Corn. Iansienius lib q. de flata natura lapsa ea p.rs. eol. 6 A. non dubitan ,quin nec sitas peccandi, quam attribnit naturae lapiae, exculatura luisset aeulpa hominem in statu natu iae integrae , quae tamen in natura lapsa non excuset,quia aliquo pacto sit voluntaria ; utpote dependens a peccato Adami cum indifferentia exercito quod in nos omnes propagatum est. Hanc ergo vim Ia sensus tribuit peccato originali etiam condonato. Eamdem Dbctο1 GERARDVS VAN NERM tribuere eidem peecato videtur. Attificium Calvinianum in hoe omni genere observavimus supra eap.r. ,-
Huc spectare potest breve istud ejusdem Doctoris Lovanti propo: itum die 16. Decembris 16sq.Thesi i. IN DESIDERI A COR DIS EORVM. Quibus,tis gratia ad ea superanda nectis uacarerent, libere tamen succubtierunt, o succumbendo peccaverunt. LIBER TRS FROMONDVS S.T. D. Lovanti die io. Iunii 16 3. essica iushας eadem expressa dedit Thesi a. Peccam
48쪽
Peccatores, qui potentisiima, gravi viaque tentatione pulsantur , oe ad ei quocumque demum modo resistendum OMNI PRORSUS AVXILIO DIVINO DESTIoria r cidem so judicium de damonibus) LIBERRIME SUCCUMBUNT peccando, ct consientiendo. non peccare aut non consentire NULLATENUS VALENTES. IACOBUS PONTANVS S.T.D. Lovanti die G. Julii a 66 s. de Adamo paucis perstrinxit, quod de humano genere per Adamum lapso intelligas. Steposuit Thesi a. Adam uno vetita alberis gustu corruit de posse non peccare, in non posse non peccare. Alia ligius gen cris cum plurima Occurrant, tempus est abrumpere hunc
Assertiones explodrnies quaestionem de ubertate , ejusque concordia cum Axiua gratia, ut Phildopbicam.
FRANCISCVS VAN VIANEN S. T. D. Lovaniensis hunc locum sibi vindicat
totum. Hic enim Doctor in celebri suo tractatu de gratia, quem paucis a hine annis Lovanti consertissimis Discipulis magno plausu dictavit, explicuitque in Schola publica, quaestionem de libertate , eiusque definitione & concordia eum gratia traducere non dubitavit, ut quaestionem Philos phicam. Postquam enim operose eontenderat locum ad Philippenses ea p. a. Cum metu, ct tremote salutem vestνam operamini: Deus est enim , qui operatur in vobis νιde , ct perficere pro bona vo*ntate, esse accipiendum in rigore,ct proprio verborum sensu, saepius insinuans minime obscure modum Jansentanum, quo Deus operitur in nobis veste , immittendo videlicet caelestem in nos delectationem majorem, quam est delectatio concupiscentiae, satis ostendit se quodam scrupulo angi de salvanda libertate; sed scrupulum insuperabilem sopire conatur persuadendo sibi quaestionem de libertate esse Philosophi eam, neque sibi Doctori Theologo esse laborandum de modo,quo conciliatur gratia cum libertate. Unde cap. s. sui tractatus Philosophiae tribuit partes pugnantis pro libertate' Attonita, inquit, Philosophia intcrvenit, ut ipsa audiatur: Ae postquam hane loqui fecit, quae ipsi libuit, non est, inquit, Philosophia vere Chri liana, qua sic kquitur. Philosophiam Christianam, si interrogaretur in hacce causa,ait responsuram ; Qua supra nos, nihil ad nos. At certe Philosophiam Christianam in hacee causa deceret esse lolici tam , de lalvanda libertate indifferentiae , omnibus Theologis, & Christianis Philosophis agnita ex tot evidentibus S. Seripturae locis, Patrum testimoniis, Coneiliorum, de Pontificum definitionibus; ac inprimis ex reeentibua fidei decretis Innocentii Alexandri VII. contra quinque propositiones. -
49쪽
;t SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. m. s. 2. Pergit quaestioni libertatis inurere invidiam Philosophiae his verbis cap. s.
unde quicumque Disium illum tueri vult, alium lacum non proferet,quam illam,quo ad-
'uitur hominis libertaι : ct tunc subsumet, quod cum ista libertate non set et cacia gratia, qua importatur per sensum proprium verborum apostoli ad Philippensis ι quod non est ob clariorem intelligentium Scriptura recedere a sensu proprio verborum , sed ab illo νecedere ob Philosophiam. Subsumptum autem, quod formatur , non nisi a Philos-ρhia suggeritur.
Imo subsilmptum de libertate indisserentiae agnitae omnibus Theologis', quod formari debet, Ae cujus mentionem horret hic Doctor, desumitur ex Scripturis sacris , SS. Patribus, Coneiliorum, & Rom. Pontificum
definitionibus. Quantum horreat mentionem libertatis indifferentiae ostendit inprimi,
cap. io . his verbis: Forsitan quistiam expectabit ut etiam ostendamin, quod cum illa gratia esicacia consistant illa , qua pro humana libertatis defensi e praetendii Philsophia. Sed potius, quam in istam disputationem in hoc t actatu descendum, malo ostendere, quod ad istam descendere non fit neces sed quidquid sit sieu de expetientia Itb italis. seu de desinitione ejus Philosophica, nihil de illis tangere relumus in praesenti
tractata ut melius, oesincerius attendamus ad eum, quem habemus certiorem Pr
pheticum, Euangelicum, o Apostolicum sit monent, aliaque traditionis documenta. Illis in hoc tractatu discussu, ct inde formato judicio, videre poterimus post hunc tractatum,
quomodo illo jadicio supposito , DE LIBERTATE PHILOSOPHANDUM SIT; ut ita, prout par est , Philosophia pedissequam agat fidei, o Theologia ; non Dominam.
Ecce nulla cura conciliandi cum gratia libertatem , censet hie Doctor statuendum esse de efficacia gratiae, ct postea philosophiam de libertate contorquendam ad conceptum de gratia praeformatum . quali non aequὲ illustres sint loel Theologici de libertate, ejusque indifferentia quam de gratia,ejusque essicacia, ut simul utriusque eura debeat esse , ne quid de altera statuatur, quod alteri praejudicet. Serupulus de libertate huic Doctori adhaesit ad extremum usque tractatum e
sed constanter eonatus est excutere, ut Philosophicum; imo ut noxium Tyronibus: Epilogum enim totius tractatus eo ne tulit in haec verba : UltimumDirὸ
desiderari posset .ut Philosophia cymbam oneraria sidet, o Theologia alligarem; hoc est, ut ostenderem qualiter supposita illa quam tradidi de mystcriogratia, fide, ct Theologia, philosophandum sit de libellate, de concordia illius cum gratia , ut scuti hic tractatus est de medicinalis gratia CHRISTI fide, o Theologia. alter esset de medicinalis gratia CHRISTI Philo sphia, tamquam pedissequa idem ,s Theologiam Sequens. Sed plures rationes in praesenti truvi dissuadent: I. quia estinandum est , ut jactura imporis per bellum , ct contagium erepti reparetur: 2. Quia provincia illa magis propria est adhuc versantibus in Phil si bia palaestra et 3. Quia non omnibus Theologia studiosis similistra fatus est necessarius, aliquibus etiam periculo μι praesertim in Theologia T
50쪽
ocinio, dum eos adhuc circa illa qua in hoc tractatu didra sunt, fortasiis contingit
vacillare. Tertia ratio est notabilis I. Quatenus assirmat, non omnibus Theologiae studiosiis tractatum de libertate , ejusque concordia cum gratia esse necessari uin. Alii censent,eum tractatum, hoc potissimum tempore, esse per-necessarium, ob grassantem in Patriae nostrae visceribus Herelim de libertate, ejusque concordia eum gratia, quam discordissimam hoc tempore exhibent Crupini a, de Iansentani, libertatem non aliter conciliantes cum gratia,quam eum necessitare. a. Notabilis est eadem ratio rertia, quatenus assiimat, aliquibus periculosum fore eum tractatum de libertate. Supponere videtur hie Doctor. Doctri-
Iiam suam de gratia in hoc Tract.itu, esse Doctrinam fidei, eui nefas sit dissentire; tum vero merito timet ne Tyrones animadvertentes , libertatem nihilo felicius eonciliari eum gratia praeconcepta a Magistro , quam eum neces te, resiliant a doctrina de gratia. Quamquam enim vero rem eenset oppido facilem, conciliationem liberta. tis eum gratia. Etenim ea p. to . siti tractatus sic sese expedir paucis: Quamquam ut ad materiam redeamus, non tam abstrusa. ω remota sit ab hominum cogitatione ιβ cacis illius gratia, ct humana libertatis concordia imo. si res bene insticiatur,tu
tum discultas est, ut libet ira conrenienti definitione des ribatur . sed γidquidsit seu de experientia liberialis, seu de definitione ejus Philosophica , nihil de illu tangere volumus 2c. Ecce res est tam facilis, judicio hujus Doctoris, ut solum de penis deat a concipienda quadam definitione libertatis , quae sit conformis praeformato eonceptui gratiae essicacis: si ex lo eis Theologicis tibi persuaseris gratiam essicacem inferre necessitatem voluntati, non est laborandum de concilianda libertate eum gratia r tantum di cultar est ut liberra convenienti defvitione describatur : Describatur ergo cum Iouehis exempli causa lib.6. de graria chii eap. s col.6as. Volunta4 6eu νοἰitio, o libera voluntad idem sint, fiιui velis, ct lileiὸ velle. Ecce Deilem conciliationem liberta: is cum gratia issicace, quantumvis eam conceperis inimicam libertati indi Trentiae. Scripturis saeris. de Ecclesiae totius auctoritati toti ex assertae r etenim his nc glectis, βIum es di castas ut libertas convenienti definitione describatur.
Neque sanὸ uspiam hic Doctor in suo tractatu solicitus est, ut ostendat, tostimonia lacra,evidenter nobis exponentia libertatem indifferentiae, non repugnare essicaci gratiae a se assertae, ac ne quidem cap. 7. ubi id videri potist profiteri : satis ibi habet ad duo aut tria Scripturae testimonia assirmare , ea etiam aecepta in proprio verborum sensu non ossicere sus doctrinae de Gratia, Deum Leere 't velimus libere,& quaedam similia.