장음표시 사용
31쪽
io S p E C I M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. II. S. i. LIBERTUS FROMONDVS S.T. D. Lovanti die 7. Aprilis 16 4. assertionem hanc approbavit Thesi aE ssicacia gratiae consistit in virtute activa issus gratia , vi sua non tantum mora Itur sed Ophysice , ct indeclinabiliter determi tiva ipsiuι voluntaris ad bonum i ct hac sta es illa gratia, qua ex merito crucis CHRISTI homini lapsi absque ulla rυjudi.
Consentanea sunt haec Doctoris ejusdem die 28. Martii I 64s.Thes. t. Imo omnino Augustino conserme est, nullam plane dari in Isso homine gratiam praxime,ct complete susciιηtem, qua non sit esca x . ANDREAS LAURENT S.Τ. D. Lovanti die a 3. Martii I 6 i. Thes 4. Gratia alia est actualis: in quo autem bacsita sit, dilutatur; conformius Am STINO , loquuntur , qui illius anchoram in eo figunt. quod per eam .... FIAT IN ANIMA DELECTATIO . DILECTIO QI E IDUTIAE , qua , inquit sem. 29. OMNIS TERRENA DELECTATIO SUPERETVR nullum omnino a Deo datur auxilium, quin semper sit aliquo usque scax, ct sciat sempir in hominι id, quod ei vult Deus. IOANNES RECHT S.T. D. Lovanti die 27.Januarii 16 o. satis habuit hune doctrinae odorem praebuisse Thesi 3- ... Qui peccaverit ρο st i ceptam gratiam novi testamenti majori pana dignus est, tamquam majoribus beneficiis ingratus, ct auxilio sibi dato non utens. Ex his verbis D.THOMAE auxilio sibi dato non utens, non sequitu= DTHOMAM agnoscere auxilium simpliciter o absolute sustens, quod non si sc/x. Auxilium quod non est absblui ἡ, & picne sit tens, simpliciter relinquit impossibilem actum bonum, respectu cuius non est absolute sussiciens, neque gratiam semiplene, de ineo, plete sussilientem negavit Ianfinivi, ut intelliget lector ex observatione praeambula ad caput I. LAMBERTUS UINCENT S. T. D. Lovani die ir Martii i676. non sine stomacho abegit gratiam sussicientem Thes a. APAGE IGITUR. quod quidam velut fidei dogma proclamant ; sed fletu lino con uarium. GR ATIAE SUFFICIENTIS PROPRIE DlCTAE INVENTUM. IOANNES SINNICH S.T. D. Lovanti die 18. Ianuarii 1649. Assertionem hane habuit Thesi a. Libertas non indiget gratia 'Dieniit quia indisfoeotiam illam , ct gratum meres cicηtem qua in statu natura int gra Dirant in stasu natura DIsa dari, ηeque scri-
Isura Sacra neque Conc. Trid. neque S Aug. neque ratio doca.
Doctor idem Lovanti die Μ. Octob. i532. Thesi 3. V CVMQVE SPIRITU DEI AGUNTFR: II. FILII SUNT DEI. Ac per hocais Hem AUGUSTINUS, quiιώmque aguntur stulta mi, ipsi facta carnis mori c/nr
32쪽
sPECIM. DOCTR. THEo L. Pars I. Cap.II. s. I. a It NKENTIVS NEESEN S. T. P. Mech liniae quae in sua Theol. Mor. susus deduxti,ut supra vidimus, nitide expressit in iis Thesibus , quas in Seminario Alciae Pisc opali propugnavit die A. Aprilis 16 s. Sic enim posuit Thes r.
Non te te sectus gratia excitantis dicuntur esse sta illustrat e ,isirationes sa - Ones externa, aut intιrna , consensium voluntatis pravenientes: imo OMNIA ILLA, quamdiu voluntatis bonum motum non esciunt, AD GRATIAM CHRISTI NECDUM
PERTINENT. Famosa denique est gratia in si scientem tantum, o escarem diν ο QUAE TAMEN REIICIENDA EST ; si per δεθιientem gratiam intelligatur illa, qua
PROXIME. ET COMPLETE AD ACTUM SUFFICIT. Hie vero non soluin est videre exclusam gratiam eompletu susscientem, qua in solam exclusit Com. Iansemus, ni constat ex observat. praeam b. ad cap. I. Sed & illud a ceu rate expressum , nullam gratiam praevenientem consensus nostri pertinere ad gratiam Christi. IOANNES DE VITTE S.T. P. Antverpiae die I 3.& r . Julii i67I. haec dedit Thesi 8. Non ergo Iam datur illud adj lorium, quod datum est primo homini, quod desertiet,
cum villet, ct in quo permaneret, si pellit. ANTONIVS CHASSE S. T. P. Duaci ro. Febr. 167 i. sic pronuntiavit Theli 26. In natura lapsa gratia quaηtumcumque susciens NON DAT POSSE PENIT USCOMpLETVM . Is d hoc si a gratia scaci. Didicit haee ille a quodam Gei mauo Philalche, eujus Doctrinam redolent ejus Theses universis. GERMANVS igitur PHILALETHES EUPISTINUS, aliam, CAROLUS AB A SUMPTIONE S. l . Ρ Duaci anno 16 o. iis libro de scientia media ad exam .re .
num. I 23. pag. 1 8 . his verbis nos doeet.
Concluditur,auxilium autem hominis infimi restectu unius , ct ejusdem actus esse eminenter 'sciens smino σωx Ita ut e tali auxilio NUMQUAM HABEAT COMPLETUM POSSE AB ACTU SEPARATVM. Professor idem PHILALETHES in eodem libro num. I 68. pag. 247. & seq. doctrinam eamdem explicat diligente omnem ejus oeconomiam Jansentanam exhibens intuendam. Sic disserit. Non tamen semper praedeterminat Dein ad amorem justitia seniorem, nec proinde gratia pr delet minans semper est victrix: sed sape in initis pra terminat in biruit ne gratia sua pravolentis amorem Iustitia miηus fortem, quam sit amor delectabilis,olicet tunc gratia i scax, o pradeterminans restectu istias imperfecti amoris, est ramen in tax restina impletionis mandatorum , eo quod ex sortiore amore delectabilis vincente illum impejectum amorem justitia, REDDITUR HOMO IMPOTENS ADIMPLENDA PR.ECEPTA ea quo intelligi potest, gratiam esse relative sca-
33쪽
21 SPECI M. DOCTI . THEOL. Pars I. Cap. II. F. I. post communionem accipit propositum, oe voluntatem non fornicandi: haec voluntas esset fortis, ct siusciens ad non Io uicandum, si homo permaneret in eadem dispositione. Rerum visa alicujus mulieris pulchritudine immutatur , ct insurgit ex actuali motu concupis entia sertior amor dilectabilis, quam sit voluntas non fornicandi. Ideo si hac voluntas sortiori auxilio na determinante non roboretur, id est, si Deiu non aureat hanc voluntatem, siuccumbet, qua non succubuisset. si motus concupisentia fuisset minor. Graria igitην dans iscatiter voluntatem non fornicandi est semper escax re pectu illius νο- luntatis . at respectu impletionis praecepti de non fornicando nunc est escax ct rictidi; nunc inc*cax , ct victa, secundum quod minor, rei major es delectatio conca. piscentia. Cornelium ipsum Iussenium audire te credas, cujus non uolum sententiis , sed etiam verbis solet uti largiter iste Auctor. Quod cum illi esset exprobratum, sie diluit in Funiculo triplici num. H3. pag. I 29. Vel verum .st , quod siumpsi ex IANSENIO, vel falsum cir damnatum. Si quod accepi ex IANSENIO verum est, a cepi a spiritu Sancto fi fulsium est. oe damnatum testimonium perhibe de mala veritates illa plurima, quas probat me sumpsisse ex IANSENIO, non sunt IAM EMI,
staspiritussancti. Nec invito Domino illas accepi: has enim sine fictione didicit. σ fine
His, ut opinor, haud aegre subscribet Martinus Myart S. T. Doctor qui Lovanii 6. Maji i 6 s. in thesibiis pro laurea doctorali Thes a. hune GERMANUM PHILALEIIIEM EI PISTINUM non dubitavit laudare, ut de SS. Augustino , ct Thoma bene meritum scriptorem: addere debuisset, o de Cornelio Iasolo Irrensi.
GER ARDUS CAN VER M. S. T. D. Lovanti die a 8. Martii 16si. assertionem sic expressam dedit Thiat 1. Imo ct illos IGNORARE DEI IUSTITIAM, AC STAM VELLE STATUERE, ct destatus lapsi medicinali gratiri CHRISTI male sentire arbitramur, qui respuentes eam,qua proprie operatur velle, gratiam si cientem in hoc statu agnoscunt. IO ANNES SINNICII S.T. D. Lo Vanii die 26. Februarii I 63o.Thesi q. IMAGINARIA EST, O inutilis in hoc statu gratia Fusciens. Liberius idem Doctor Lovanti die i9. Augusti i611. The si 1. ET UOCAVIT PER GRATIAM SUAM : per pradominantem istam gratim , qua a nulla duro corde respuitur, non vero per talem, qua libera hominis arbitris βι-
34쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. II. g. 2. 23jecta est, ct ab ejus determinatione in agendo dependet : hujusviodi enim soli nutata
integra concedimus, NATURAE L APSAE EAM PRORSUS DENEGANTES, cum eidem non modo inutilis. SED ET PERNICIOSA FORET, quantumνu illam, qua primis parentibus data fuit, longe poneretur excedere.
Hie locum sibi vindiearet istud ejusdem Doctoris; a gratia si scienti libera nos
Domine: sed praelibatum est supra cap. I. f. r.
HROSNATA VAN SAFTI HEN S.T. P. in Tungerloo die 2. ct 3. Septembris a 6 6. sie expressit Thesi 22. . Ex his duobus sancti AUGUSTINI teIlimoniis patenter satis deducitur, illam grarum non esse gratiam CHRISTI, qua non dat actum, ac proinde patroni gratia meres cientis in sint.ntia S. AUGUSTINI non sunt defensiorer illius gratia, Pro qua,ut in homines essunderetur, sanguinem suum pro hominibus CHRISTVS fudit. LAURENTIUS NEESEN S.T. P. Mech liniae anno 167s. in 'a Theol. Mor.
de Act humata Tiact. ι 8. .dub 8. Pag. sis. assertionem gratiae sufficientiseensuit non est e tolerabilem lic loquelas. Igitur quod hic in quaestionem venit, est, an des Io detur aliqua gratia proxime susciens, qua simul non fit sicax. Multi recentiolei respondent limatire , idque mordicus assi runticum eηim non posint intelligere , siliquem posse esse reum peccati, NISI ILLUD POSSIT EI ITA R E , coguntur gratiam illam tribuere omnibus hominibus. quibus aliquod praeceptum imponitur: QVOD OVIDEM TOLLERABILITER FACERENT, si talem gratiam flatuerent, cum qua sicuti voluntat poten operari, ita pro flexibili sitici libertate umquam vel siemel illi cooperaretur. Severius idem Profestor insurrexit ibidem pag. Ss S. damnatoriam ferens sententiam his verbis. DAMNOSA EST T ALIS GRATIA; OVID ENIM DAMNABILIVS, quam abundare tali gratia, qua nemo utitur nis ad majorem suam damnationem ; qui mitius profecto puniretur, si tale auxilium mi quam habuissset. Hos jpiritus his Theologis secit Corn. Iansienius lib. 3. de gratia Christi fere toto. Capiti a. hunc praeposuit titulum : adjutolium pur. ββιiens . . lapsorum reparationi inutile, operniciosum. Cap 3. hunc: quam monstras fit gratia sussciens, dee.
IO ANNES SINNICII S.T. D. Lovanti die . Octobris 156 o. dilapsus est ad hunc fucum Thesi s.
Si quatis, an ergo in statu natura lapsa prater gratiam escacem . non agnos
mui gratiam insua generesuscientem talem cum schola D. Thoma non respui
35쪽
1nus: Dummodo vel dicas esse ipsam giatiam habituali m : vel actualon ridelicet ipsim
gratiam excitantem qua simul σι x si respectu propinquialis sui actus , ad quem ex
intentione Dei datur. Fucum hunc nemo non videt ; quando gratia non potest simpliciter esse sussiciens re pectu ejus actus, ad quem ex intentio e Dei non datur. Constat etiam ex obtervat: praeamb. ad eaput praesens, Cornelium Iansienium non aliter negasse gratiam sussicientem, quam quod omnis esset efficax respectu ejus effectus ad quem ex intentione Dei datur.
IACOBUS PONTANVS S. T. D. LOvanii die in . Augusti I 66 s. gratiam sussi-eientem simul instruxit, simul dc struxit, & jugulavit I hesi 3. Contra gratiam escacem distinguisitet susciens, cujus nomine intelligere passumas omne auxilium divinum, sive exterius, sire interius, si νe actuale sile habituale respectu cujuslibet essectus, cujus nos constituit tantum potentes. Verum huic gratia quoad σι ctum illum aa quem de se est tantum susciens, numquam ι pramur tantum abest, quod dicamus interiori gratia in statu natura lapsa numquam resi ti) ratio est i quia gratia hac in ordine ad illum essectum non involvit istum EXCESSνM COMPLacENT1AE SUPRA OMNEM COMPLACENTIAM CONTRARIAM . in quo disiamus tan istere escaciam gratia escacis. Hic autem excessus fui ad consensium est in- fallibilis conditio, cum qua sic, ita est etiam NECESSARIA CONDITIO , sine qua non vult voluntas nostra: oe, si eum a gratia non habeat. ἡ se numquam afuit: G seum a gratia jam habeat, ne vel ad unum instos de se continuat. Et hinc parei ratio nec itali gratia is acis ad singulos actus. Fucus gratiae luiscientis obiicitur prima parte hujus assertionis; quando denique huc res redit,ut ea gratia vocetur sussiciens, cuius delectatio vincitur, defiangitur a majori delectatione concupiscentiae. Non est illa gratia tussiciens, sed enervis: neque huic gratiae resistit libera, ct pervicax volunta , sed concupiscentia. Hujusmodi giatiam sussicientem Iavinius plane admisit. Vide dicta
in observat. praeam b. ad cap. 2.
Parum serio ab hoe Doctore statutam esse gratiam lassieientem patet etiam ex eo , quod auxilia quoque externa hac appellatione honorare non dubi
FRANCISCVS VAN VIANEN S.T. D. Lovanti paucis ab hinc annis fueum eumdem adamavit in suo tractatu de gratia Medicinali, quem discipulis in sch la dictavit,cap. io . sic docens: Bac tamen ratione illi gratia resisti potest, quia gratiam illam recipiens. eam abjiacere potest . sine dubio enim ei rei titur Aum abjicitur. Venit illa abj ctia ab hominii mutabilitate: dum alia objecta per sensus exteriores,a interiotes in ιogitationem v niunt, c voluntatem ad amoremsui eo usque provocant , ut homo Dei amorem abjiciatia cum in illis Deus operatur velle, illud quidem abjicere possunt sid equidem
36쪽
SPECI M. DOCTR. Υ H E O L. Pars I. Cap. II. s. 3.
infallibiliter aνertens tentationes, quibus maliter vincenda essnt. Hic nota causam illius aljectionis de qua Tridentinum scis. 6. cap.s. qua ii mo inspirationem,seu gratiam recipiens, illam ct abjicere potest. Venit,inquit, illa abjectio ab hominis mutabilitate. Cur non dicit, illam venire ab hominis libera, & prava voluntate non hinc venit judicio hujus Doctoris. Venit enima mutabilitate, dum alia objecta per siensius exteriores, ct inseriores in cogitationem veniunt, ct voluntatem ad amorem sui provocant dee. paueis, & sine fuco dixisset, venire abjectionem gratiae a delectatione concupiscentiae majore , quam est delectatio gratiae, quo fiat, ut jam in desideriis inesseacibus, de velle itatibus hae
Ad haee sellieet viam sibi straverat in eodem capite his verbi H est deinde aliud velle deliberatum quidem, sed impefectum et quia non eo usique pro citur , ut homo simpliciter, ct absolute velit unde per hanc gratiam silum desideria , velleitatesque
habentur ; non aut m cordis converso ; sed cum ea gratia ipsius cordis durities, rebellio- ροι simul potist consistere,o passin consistit: ut propterea HEC UNA SIT RATIO, ob qu/m Nprobanda sit propositio , quam reprobavit nuper INNOCENTIUS X. INTERIORI GRATIAE IN STATU NATURAE LAPSAE NUMQUAM RESISTIT . Quandonam vero eensebimus istud contingere , ut per gratiam flum desideria, velisitatesque habeantur ' sine dubio, dum alia objecta per sensus exteriores, ct interiores in cogitationem veniant , ct voluntatem ad amorem sui prorocant , ut verbis prius a nobis relatis loquitur. Res ergo tedi F ad Jansentanum illud lib. 8.de gratia Christi eap. r.eol. 8is. Delectatio pictrix relativa est: tunc enim est victrix, quando alteram superat. Quod si contingat, alteram ardentiorem esse, in siis inescacibus demersis haerebis animus. His jam subnecte,quod retulimus ex Tractatu Doctoris; bac una est ratio, ob quam reprobandas propositio , quam reprobavit nupcrINNOCENTIUS X. INTERIORI GRATIAE dcc..& statue an eam admittat resistentiam,quam negavit Corn. I senius, in eujus sensu damnata est propositio: item an serio dixerit, quod gratiam illam recipiens, eam abjicere post. Gratiam abjicere, quo verbo utitur Tridentinum in decreto, uti & gratiae disinιire, quo verbo utitur in eanone , non est frangi vires deleciationis eae testis insurgente majore delectatione eo neupiscentiae , sed est libera voluntatis pervicacia frustrari gratiam eo effectu, ad quem vires hie, & nune tribuit. Sed de his sucis jam satis. g. q.
Expositionis sacra scriptura pro gratia jufficienti alligari solita.
IOANNES SI Ica S. T. Doctor Lovanti Ia. Decembris I 648. hac pro posuit Thesia. r
37쪽
VOS SEMPER SPIRITUI SANCTO RESISTIT S quod hic dicitur Iudaci I per Spiritui sancto resistere, recti me accipitur de RESISTENTIA IPSIS AUXILIIS EX ENII FACTA.LAURENTIVS NEESEN S. T. P. Mech liniae anno I 67s. in Theol. Mor. de actib. Human.Traia. I 8. Q r. dub. 8. pag. FS6 s 37. obiecto sibi loco Isaiae cap. s. quid est quod debui ultra Iacere vinea mea. o non fici, & e. lic respondet.
Pranotandum I. nos non debere imaginarim Deo voluntatem, studium. conatum;
quibus, quantum in ipso est, conetur, o agat, ut aliquid assequatur ; quod tamen non obtinet quasi bona uus voluntati resistat mala hominis voluntas, qua nolente ipse stu- stratur re optata e hac enim opinio,ct imaginatio detrabiι divina potentia. o felicitati, nam si non psit Dcus id, quod vult, Iacete , imporcus est, C , s non obtinet id , quod vult, miser est itaque in praedicta scriptura Ignificatur voluntas Dei conquesti. ; VOLUNTAS. INQUAM SIGNI simili modo, quo anterior scriptura, potes explicari hac, qua habetur Matib. 2 I. QUOTIES VOLVI CONGREGARE FILIos OS, QUEMADMODUM GaLLINA CONGREGAT PULLOS SUOS SUB ALIS, ET NOLUISTI Hoc addito, quod in Deo non sit formaliter , o antecedcnter quadam vellaitas , seu actus voluntatis inescax ; utpose importans quamdam inperfectionem; quippe, qua in Deo sit futura otiosa : quia nullum habet in rebus sibi correstendorim sectum: sed solummoda eminenter; quatenus videlices Deus in hominibus causat talas τιPeitates et tuue propterea simulatorie soquitur scriptura, sed improprie, ct per tropum dices: Actorum I. dicitur: VOS SEMPER SPIRITUI S. RESISTITIS; ergo illi excitabantur a spiritu S Re'. hunc Iecum non intelligi de metione int rua spiritus S. SFD DE MOTIONE EXTERNA , nunc o olim data popula Israelitico per angelos, prophetas, cT novisi me per filium Dei ipsis loquentem. His interpretibus praei vit Cornelius Ian seni in i prensis in suo AuguBino lib. 3.
de gratia Christi cap. 28. ubi pleraque hujusmodi scripturae S. testimonia
Assertiones animatica, de rimentia, qua far interiori gratia. .
O Ccurrunt non paucae: quasdam libabimus. Solutio apposita est quibusdam : ad reliquas licebit eonjectare.
ANDREAS LAURENT S. T. D. Lovanti die 7. Maji i 671. assertionem pro posuit aenigmaticam cum sua solutione Thesi a. Omnis enim gratia quodammodo σcax est. HABET ENIM NECESSITATEM ad id, ad quod ordinatur a Deo , NON QUIDEM COACTIONIS , SED IN FALLI-BILITATIS negandum tamen non s , quin saepe inνriori gratia inflatu na rara lapsa res tatur: dum nempe anima non bene disi sita planiorem idcirco gratia esse'ctum non recipit, νιι ad ulteriorem non noscit. AEnigmati
38쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. II. g. s. 27 aenigmati simile est hoc: omnis gratia es sicax : tamen gratia resistitur, Solutio vero haec ι Gratia remitur , dum AEnima non bene disposita planiorem idcirco gratia esset Ium non recipit, solutio est obscura. Quis est ille plenior gratia sectus,
quem non reeipit animal ille sine dubio, ad quem gratia non ordinatur a Deo nam omnis illius effectus, ad quem ordinatur, gratia est essicax. Sed est ne gratia sussieiens hie, de nune ad illum effectum ad quem non ordinatur a Deo Isine dubio non est: nihil enim potest gratia sine ordinatione divina. Quid jam est animum non esse bene dispositam Non dubitamus, quin istud sit, in anima majorem esse delectationem concupiscentia, quam gratia:quid enim aliud cogitemus 'sedeo ea su gratiae ne resistit libera voluntas ' nequaquam ; sed gratiae resistit delectatio non libera coneu piscentiae : unde dicit hie Doctor, anima non bene disposita planiorem idcirco gratia essectum non recipit, haerens, ut opinamur,in complacentiis, de velleitatibus. Atqui Corn. I senius in eujus sensu damnata est propositio a. non negavit gratiae fieri hujusmodi resistentiam, quod est evidens ex observatione praeambula ad praesens eaput 2. Dissicile est praeterire silentio sucum illum , quo necessitatem a se assertam appellat hie Doctor nec itatem infallibilitaru. Phrasim eamdem amarunt Calvinistae in sua Synodo Dordreclitana sic loquentes pag.7o6. 7o7. voluntas hominu per essentiam suam simper manet libera, etiam quando ad unum determinatur ... nam libertas non pugnat cum omni nec itate, o determinatione : pugnat equidem cum determinatione violentia, seu cum nec itate coactionu ; sed optime convenit cum NECESSITATE INFALLIBILITATIS. Haec Dordreclitani.
GERAR DRS VAN NERM S. T. Doctor Lovanti die Ia. Februarii i se .
Ex quibus per manifestam consequentiam inferas, etiam is statu natura lapsa intolari gratia remi, ct quirim non tantum gratia interiori insicaci, SED ETIAM EFFICACI. Hoc vero est mire aenigmatieum ; resisti interiori gratia non solum inescaci , sed etiam licaci. Solutio non est adjuncta: quaerenda erit : led prius alia videamus hujus generis.
Doctor idem die i8. Augusti I 6s6. si e posuit Thesi a. Et hac est illa gratia,cui quamquam inflatu natura lapsa etiam sapisiime resistatur,
a nullo tamen duro corde respuitur.
IO ANNEI SINNICH S. T. D. Lovanti die I 8. Ianuarii 1662. Thesia. Praνenit actuali sua gratia . qua a NULLO DURO CORDE RESPUITUR, licet eidem posei resisti. ET SAEPISSIME RESISTATUR. THOMsS VAND N BER GHE S. T. P. Gandavi die a9.& 3 o. Augusti I 67 . Thesi Io. Gratia illa, qua humanis cordibus tribuitur a nullo duro corde respuitur : inde Mu-
39쪽
it SPECIM. DOCTR. THEOL. Pan I. cap. II. l.
Solutionem huic generi &nigmatum suggessit nobis acuto vir ingenio , di-eens, senium videri hunc Este, quod omnis gratia habeat suum citi lum ι nec aliter ei resistatur, quam quod aliquando eontra delectationem gratiae majorem exsurgat aliqua delectatio eoncupiscentiae minor, quae quidem necessario debet cedere gratiae majori, facit tamen aliquam resistentiam. Accipimus ut eonjecturam. Sed haeret scrupulus, quod hujusmodi resiste tiam gratiae factam non negaverit Iansentus: sed aliam prorsiis ; quod est mani
festum ex observatione praeambula ad caput a, in quo versamur.
FRANCISCVS VAN UIANEN S. T. D. Lovanti die I. Augusti I 671. haec dedit Thesi 2. Quamxu autem gratia resisti psit, omnu tamin suum obtinet sectum, qaum Deus vult. Vnde hac consequentia non valet; gratia potest relli, ergo datur me r susciens.
Haec assertio non est aenigmatica si rigorem verborum teneas. Quia tamen tangere videtur controversiam de actuali resistentia,credi delimus plus volui uehunc Doctorem , quam expri uisse. Quis enim alioqui dieit,valere hanc eon-ssiquentiam : gratiae potest relisti: ergo datur mere lassiciens y ut, ut est ; non dubitat Doctor, uin omnis gratia suum obtineat effectum, quem Deus vult, sive ad quem a Deo datur. Hoc unum Iosinius assirmavit, ut vidimus in observat. praean b. ad caput praesens. LAURENTIUS NEESEN S.T. P.Mechliniae anno is s. ur sua Theol. Moral. de Actibus human. tract. I 8. q. i. dub. 8. pag. s6o.quaestionem potuit aenigmaticam, junxitque solutionem amplam his verbis. Petes; quomodo omnis gratia interior sit sco. cum inde sequatur propositionem ab L OCENTIO c damnatam. nempe hanc; GRATIAE INTERIORI NUMQVAMA EJ ἰSTITI R. esse male damnaram, Rest. negando sequelam; esto enim omnu gratia
Di fax quoad pioximum suum ellectum, id est propter quem datur eidem s
rivi remitur, quoad sed vi remotos, ad quos ulterius tendit; idque juxta comparasisen m ccmsepis entia cum ipsa gratia, ita ut altera vicisim renat alteri, pra minetur,
o ρbιdiat; si quidem gratia licax , seu DELECTATIO VICTRIX , 'TALIS EST
RELATIVE ' tunc enim es victrix, quando superat concupiscentiam; quando νοὸ co cupiscentia est intensior, tunc gratia ιβcax harebit in solis desdraiis inescacibus. Quaestionem aliquanto decentius sie formasset , petes, quomodo olanis gygiuinitrisit si escax, cum ab INNOCENTIO X. damnata H Pae cto. durum vero pio lectori,& discipulis, ad quos scribit, en hoe . cum indo sequatur propositi m HInnocentio a. esse male damnatam. Quasi verd,si damnatio Di centii X. non posset eonciliari eum assertione hujus Pro oris, oporteret malὰ damnatam ea propositiovem.
Recte etiam hae occasione addidisset, hane propositionem, interiori grati las is ηgiara I sa numquam recipi Ar, dammirum esse ab at modio Π
40쪽
quidem insensu a Cornelio Iansienia intenta: sed de hae damnatione hi Doctores, ae Prosessores altissime tacent ubique in suis thesibus , & tractatibus, uti de de sensu ransenti. S erest igitur adnotandum , quod hic Professor putet se recte sapere dicendo, at quando resisti interiori gratiae, non quidem per dissensum liberae voluntatis; sed per delectationem concupiscentiae. Eidem gratiae, inquit, sepim resistitur quoad essectus remotos, ad quos ulterius tendit quomodo ad hos tendit, cum detur a Deo ob solos effectus proximos, ut ait verbis modo relatis ) idque juxta comparationem concupiscentia cum ipsa gratia ita ut altera vicisiim resistat alteri: hoe est,ita,ut concupileentia resistat gratiae,atque ita impediat ulteriores gratiae cffcctus; amorem Dei super omni h. C. voluntatem faeiens haerere in solis complacentiis,& velle itatibus. Haec est resistentia, quam admittit hic Professor, de non alia. Atqui hanc resistentiam non negavit Iansinius , ut manifestum est ex obse vatione Praeam b. ad eaput praesens. Imo quod dicit hic professor : Gratia . i-co, seu deIectato victrix talis est relative: tunc enim est victrix , quando superat cm- cupiscentiam : quando rerὸ concupiscentia est intensior , tum gratia sco harebit in solis desinferiis ine cacibus; id omne Iansenius dixit verbis sere totidem lib. 8. de gratia Christi eap. a. eo l. 819. his verbis: delectatio Victrix Prelativa est rtunc enim est victrix, quanda alteram 'perar. Quods contingat, alterum ardentiorem esse, in solis inescacibus desideris hereti lanimus.
Hςe nos considerantes cogimur eredere, Lauuntium Neesin cinerosque paria sentientes, foeci faeere Alexandri VII. constitutionem ad sacram condemnantis
quinque propositiones in sensu a cim I senio intento; ut non sit mirum,neque in Thelibus, neque in tractatibus ipsorum eam allegari uspiam ; cum non raro
alleoni Innocentii X. constitutionem cum occasione.
Si aliquid tribuerent constitutioni Alexandri, dicerent, interiori gratiae in statu naturae lapsae aliquando resisti libera, de pervicaci voluntate, de libero dissensu r dicerent aliquam Christi gratiam effectu operis, ad quem efficiendum
voluntati datur, voluntatis pervicacia frustrari, ut eontradicerent damnatae
Ian senii doctrinae et lib. 3. de gratia Christi eapta .col .a63 r nulla CHRISTI gratia essectu operis, ad quem sciendum volantati datur,ulla voluntatis PERVICACIA Du stratur. videatur observatio prae ambula ad hocce caput.