장음표시 사용
451쪽
errori, abesse longissime dicti essent, de ipsi de Majores ipsorum. Reliqua Epistola in eamdem partem rapiebatur. Quare & in Collegii, Aeademicis illico promulgata est, dc e suggestu declamata ad Eruditos, typisque aliis, atque aliis toto Belgio dissipata,&quidem vernaculo idiomate legenda a plebe , ut jam nemo dubitaret plenissima approbatione doctrinae suae potiri Doctores ad S.
Sedem legatos, profligatis adversariorum erroribus: haec enim constat vulgi sermonibus eelebrata fuisse. Anno is 4. IO ANNEM SINNICHIVM s. T. Doctorem ab hae eadem Theologica Facultate Lovaniensi Legatum ad Apostolicam Sedem Romanus Pontifex donaverat essigie sua auro inlculptae eoncesserat etiam saeras Indulgentias in mortis articulo profuturas: haec vero rapuerunt hi Academici,ir piuntque usque in hune diem ad approbationem quamdam illius doctrinae, ad quam vindieandam instituta erat legatio illa et non loquimur audita pridem τnuper admodum, hoc est,mense Novembri anni 16 7. haee ipsa jactantem L Vanii audivimus Academicum in actu'uodam publico de eelebri, pro Janse niano quopiam dogmate decertantem. Adhaec persuasum hodieque est Vrbanum mi. declarasse Sinnichio contra mentem de mandatum suum accidisse, ut in sua Constitutione in eminenti exprimeretur nomen de liber Cornelii Iansieni neque aliud se voluisse, quam confirmationem Bullae Pii C. de Gregorii XIII. Similis hiate,sed perniciosior fabula est de Alexandri VII. Constitutione ad sacram eontra Quinque Propositiones,qui declaraverit Chri Ziuno Lupo S.T. Doctori Lovantcnsi praeter vel eontra mentem suam in Bullam irrepsisse mentionem
cornelii Iansenii, in cuius sensu Propositiones declaratae sint haereticae. Auctor fabulae praedicatur CHRISTIANVS ipse LUPUS , qui de hoe interrogari potest. Quid plura occasione praesentis legationis audire est iactantes hodie L
vanii,non posse Lovaniensibus Doctoribus malὰ cedere hanc negotiationem. Etenim fieri non posse, ut eorum doctrinam,quam proposuere, damnet Apostolica Sedes: eamdem vero, si indemnis evaserit, habendam jure merito pro tacite approbat L Ad haec approbandam saltem primam Propositionem de Generalibus Regulis morum. Duo nobis innata sunt vitia Originalia Concupisce ita ct naturalis legis ignorantia. Vti nulla concupiscentia est insuperabilis, ita nullanusmodi ignorantia est invincibilis: quippe ficus omnis illa per divina gratia auxilium, ita omnis hac per ejusmodi gratia lumen superari potest: hae veto doctrina approbata, approbatum iri universam de gratia doctrinam Lovaniensium Doct tum. Quibus artificiis exsculpere parent hane approbationem ex illa, non est
dissicile assequi sagaci Lectori. Quoniam vero post doctrinam de gratia praecipuὶ cordi habent Methodum
cummari Hygens S. T.D. de remittendis de retinendis peceatis , neque tamen uspiam s. Sedi eam repraesentarunt, ut parebit considerami Propositiones re
452쪽
4.1 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. XXIX.
centi as in 3. p. Specim cap. io. f. i. spes illis superest aliquam propositionem ab ipsis reprobatam in materia illa reprobandam ab Apostolica Sede , unde conficere queant approbationem doctrinae de differenda generalitcr Absolutione omnibus, qui laborant consuetudine peecandi. Promptum istud habebunt, si reprobetur haec, Frequens Consessio ct Communis etiam in iis qui gentiliter virunt,est noti radestinationis: quo vero id artificio piaestituti videantur, explicuimus in hac . parte dIecim. eap. a. s. i. n. 3. Etiam promptius id conscient quando reprobatam haberent hane. Pornitenti habenii consuetudinem peccandi centra Ieg m Dei, natura aut Eecisis . etsi emendationis stes non appareat, non est ne ganea, nec dissetenda Alsolutio dummodo ore preserat se tithre. Fatendum est ex re probatione Propolitionis inepte concludcndum de approbatione doctrinae Gummarianae jubcntis differti absolutionem omni habenti eonsuetudinem peccati, imo omni habenti peccatum mortale extra easum poenitentia mi r eulosae : Attamen utentes artificio , de quo hactenus, rapiendi favorem de
benignitatem Sedis Apostolicae ad approbationem Doctrinae suae, quid non concludent illi ad persuasionem , perturbationemque vulgi & imperitorum rhae de artificio illo habebamus.
Quam Ecclesiae spem bonam faciat Legatio Lovanien sum Doctorum, spectato Capite ipso Legationis.
I Fgationis Caput appellamus S.T.Dociorem Lovaniensem inter Legatos maxiπὸ ljectabilem,& in quo constat plui imum spei collocatum a suis, cujus de potentes amici Romani jactantur in Belgio, quasi ad s. Petri Cathedram aecessum habere queat humanae amicitiae rei pectus. Nos vero illi viro detrahemus nihil. Sed decet S.Sedem non ignorare quae ille de doctrina sua palam proposuit Lovanti die 29. Augusti is i. Haec ipsa illi excidi M interea credemus, cum palam constabit,reprobata ab illo esse , quae approbata palam dedit id quod necdum scire licuit. Sunt vero haec verbis totidem, quae habebat Imperiimes subjunctum Thesibus ab illo palam Lovanti propugnatis dicto die a . Augusti I 6 t.
B everendissimus Cornelius Iosinius disti pulum egit non solius Augustini Hipponensis , sed etiam Gie rarii Ariminensis. Nullam enim, aut certe vix ullam capitalem cen-
clusionem cX AEgusino clicuit Iani enius, quam non ante
453쪽
in terminis cujus honorifica subinde memoria nihil ob fuisset) elicuerit Gregorius. De Deo nolente salutem omnium. De ignorantia inis vincibili de necessitate peccandi. De universali sublata liberi arbitrii bicorni indifferentia. De gratiae suffcientis,& pe catum originale diffundentis pacti Vanitate. De adaequata divisione voluntatis in pravam cupiditatem & sanctam charitate m. De praeceptorum impossibili obseerrantia. De aeterno igne parvulorum. Liberum ebe id quod cum 2 olumus, fac, mus: idque ea voluntate,quae praeparatur a Domino. Liboro repugnare solam coastionem. Peccatum quod simul poena est, non debere se Poluntarium, nisi in sola origine. Bubulus ergo ille quod Philotimo dixit, male fortassis eos habet, quod unus homo non Eremita melius Augustinum intellexit, quam ipsi omnes, provide somnianti dixit: quis enim emunetarum narium vigilans illi tantopere imponenti credere voluisset 3
Haee ipsa Doctor ille eelebris hoe tempore Legationis Caput , eui Se constat in solemni actu sui Magisterii, eum S.T. Doctor Lovanti est inauguratus, astuoso earmine acclamatum esse, ut novo HERCULI ferenti subsidium ATHLANTI CORNELlo IANSENIO lprensi Antistiti. Carmen ipsum typis impressum apud nos est. Statuat ergo providus, atque orthodoxus, quam
Ecclesiae spem bonam saeiat Legatio Lovaniensium Doctorum spectato capite ipso Legationis.
454쪽
IN Quarta Parte Speciminis, cum non raro occurrerent Propositiones, quondam damnatae solemniter a Theol.Facultate LoVan. quae Attistoris essent nullius, eas aliquoties insinuavimus videri fabricatas ab ipsis Censoribus idonee ad Censuram. Fortasse cuipiam hoc videri poς sit temere assirmatum : oblatas enim esse illas Propositiones ad censuram ab Illust. Archiepiscopo Mechliniensi &Episcopo Gandensi illo tempore. Sed sciat Lector , hos Praesules non suisse Theologiae multum peritos. Quare ad minimum incumbebat Lovaniensibus Ccnsoribus inquirere , an propositiones illae essent alicujus Auctoris , ne cassae, & inutiles caderent censurae , imo noxiae non una de causa Hoc vero illis imprimis incumbebat circa Propositiones 17. quas anno 1613 damnarunt: has enim ipsi jussu Archiepiscopi proprio judicio selegerunt, ut ex plicatum supra est Huic ergo ossicio credimus illos non defuisset ac proinde Propolitiones illas, si non fabricaverint ipsi, comperisse fabricatas ab aliis fuisse idonee ad censuram: factum εrgo hoc probarunt censura sua. Hoc ut minimum intelligat Lector insinuatum ex mente nostra, sicubi insinuamus fabricatas ab ipsis esse Propositiones. Quamquam & per se est valde verosimile, Episcopis illis propi,sitiones esse suggestas ab his Doctoribus, quorum sero consilio utebantur in Theologicis.
455쪽
OBSERVATIO PR EAMBULA ad universam CORNELlI IAM
SENII noctrinam de gratia, libertate dec. pag. 1 CAP.I. Spcimen Doctrinae Theologicae de impossibilitate praereptorum. 2OBSERvAT. PRAE AMA. ad primam Propositionem ex Quinque Jansentanis. aliqua Dei praupia hominibus justu volentibus ct conantibus secundum prasentes quaι b cnt vires, sint imp ibilia, des quoque illu gratia, quapsibilia sani. ibid. s. i. Asertiones negotium justis titam hominibus gratiam suscientem ad implo quadam pracipta. 3s. a. Assertiones generaliter negantium in statu ηatura lapsa gratiam seu cientιm adimplenda pracepta. 83.3. Aspritones de imposissilitate praceptorum riectu Iudaeium ieccatorum,o injdeIium. 1άs.q. uortiones insinuantes subtilem quamdam explicationem nobilitatis praceptorum
CAP.II. Specimen Doctrinae Theologicae de resistentia, quae fit interiori gratiae in statu naturae lapsae. 18 OBSERUAT. PRAE AMB. ad Propositionem secundam ex minque Iaos nianis Interiori gratia inflatu natura lapsa numquam resistitur. ibid. F. i. Assertimes ηegantium similiciter gratiam μβιuntem in flatu i inura lapsa, q simul Icax non sit. 196. 2. assertiones nosne orimonia asserentium nullam esse gratiam in b.ι flatu fuscientem,qua non sit escax. 223. 3. Asertiones continentes sucum quemdam gratia suscientis. 23 3. 4. Expositones sacra G10tura pro gratias cienti allegari solita. Σιε. I. assertiones animatica de res lentia qua fiat interiori gratia. 16 CAP. III. Specimen Doctrinae Theologicae de libertate in statu naturae lapis
nianis. ad merendum, o demerendum in statu natura lapsa non requiritur in ho- mine libertas a neι itate; sid suscit Lberras a coactione. ibid. s. I. Afiritines rotunde negantium necessitatem oscire libertati requisita ad meritum, o demeritum. 3 i
456쪽
s. g. Asertiones negantium libertatem indiferentiae, inflatu natura lapsa. o s. . Assertiones Urmantium omnem attum voluntatis esse liberum. qa s. s. Asertiones pletiam libertatem vindicantium amori beati co , amori , quo Dest amat sie ipsium σέ. 436. 6. Assertiones continentes sucum cujusdam libertatis indisserentia. MAP. IV. Specimen Doctrinae Theologicae de Haeresi semi Pelagianorum circa praevenientis gratiae interloris necessitatem. ca
OBSERVAT. PRAEAMB. Ad Propositionem quartam ex Quinque Janse'nianis. Senii-Pelagiani admittebant praevenientis gratia interioris ne sitatem ad sngulos actus, etiam ad initium dei di ct in hoc erant Haretici, quod redem eam gratiam esse talem. cui posset humana reluntri resistere, vel obtemperare. ibid. s. Unicus. Asertiones reserenda ad Quartam propositionem ex Quinque Iassevianis. J 3 CAP. U. Specimen Doctrinae Theologieae de Morte CHRISTI pro omni- bus. 34 OBSERVAT. PRAE A MB. Ad quintam Propositionem ex quinque Jansenia nis. Semi- Pelagianum est dicere, Christumpta omnibus omnino hominibat mortuum esse, aut sanguineinfudisse. ibid. s. i. Assertiones Urmantium CHRISTUM esse mortuum pro soIis predestinatu. s ss. a. Assertimes restringentium ad selos pud histos locutiones S. Scriptura Πn Mi de morte CHRISTI pro omnibus. 366.3. Assertiones censuram impingentes communi Doctrinaci morte CHRISTI pro omnibus, aut voluntate Dei salνandi omnes. sag. 4. assertiones in s ciem , o Iucare a firmantium, Christam non prosilis PM cst natis esse mortuum. CAP. 6 . Specimem Doctrinae Theologicae de peceatis ignorantiae. 6o OBSERUATIO PRAEAMBULA ad Doctrinam J antentanam de peccatis ignorantiae. ibid.s i. Asertiones rotunde Urmantium ignorantiam inpincibilem iuris natura non ex- re a peccato. 6i s. a. Assertiones insinuantes artis iam Iosenianum conciliandi voluntarium peccatis Ignorantia inpincibilis. 6ss 3. Assertiones limantium pracite nullam ignorantiam juris natura excusere apoc o. s. 4. assertiones ηρη solum facta ex ignorantia contra Legem natura, sed ignorantiam ipsam juris natura peccati arguentes. 63 CAP. VII. Specimen doctrinae Theologieae de statu integritatis , & purae na
Od SVRVAT. PR M AMB. Ad Propositionem Bajanam 26. Integritas prima creationis non uit in bita humana natura exaltatio , id haluialis ejus conditio.
457쪽
6. I . Urationes . firmansium, debitam fuisse Natura humara vatiam , aut Iustitiam
SPecimen Doctrinae Theologicae ex Academia Lovaniensi per Belgium
manantisdia materia Fidei, Spei, Caritatis, Poenitentiae . & Saeraritem Poenitentiae. -g 73CAP. l. Specimen Doctrinae Theologicae in materia fidei. 9 6. I. Doctrina Loranien uni Academicorum de OUrrantia debita Constituit ibin Se dis apostolica factis talis comprobata in Bestio. 8 9. 2. Doctrina Iovaniensium stademicorum de observantia ribita Constitutionibus ει-i dis Apostolica factis ipsis complobata Roma. S i v a Legatio Lopaniensis Academia ad Sedem Aresoluam Anno I 643. I 644. - 8s 3. s. Doctrina Graniensium Academicorum de OUerrantia debita Sedi Apostolica ἡ variis materiis. factis ipsis comprobata Loranii. 9 4. Doctrina Lovaniensum Academicorum de quodam commate, seu virgula disiun- .ipa ιη Iud P . V. Gri eoiii XHI. Urbani VII l. 96,
PROGRESSIO DOGI RIN E PT s. s. Doctiina Urmantium Ecclesiam, aut Pontificem Romanum errare pesse in qua tione de hares alicujus Libri. Io3s. 6. Assertioes de insa ibi litate summi Pontifctigeneratim, o regulis fidei. ios s. 7. Assertiones Urmantium non posse dati actum Fideisne Charitate. . t Ia CAP. II. Specimen Doctrinae Theologicae in materia Spei. II OBSERVATIO PRAEAMBULA. Ad Canonem 31. Coneilii Tridenti SesI. 6. Si quis Exerit justibiarum peccare, dum intuitu aterna mercedis bene opera tur; anathema sit. ibid. s. Unicui. Asertiones assinantiam nullam essestem sin Caritate. ia 6 CAP. lli. Speeimen Doctrinae Theologicae in materia Charitatis. ii 39. I. riseriisηes a rmantium, omnem amorem norum esse aut laudabilem caritatem, aut vitiosam cupiditatem. ibid.
OBSERVATIO PRAEAMBULA. Ad propositionem Bajanam 38. Omnis
458쪽
amor creatura rationalis aut vitiosa est cupiditas , qua mundul diligitur, qua a IOANNE prohibetur, aut laudabilis illa chalitas , qua per Spiritum sanctum in corde dissusa,Deus amatur. ibid. s. a. Assertiones Urmantium obligationes perpetua o continua dilectionis Dei. t aaoBsERvATIO PRAEAMBULA. Ad Propositionem Bajanam i 6. Non est vera legis obedientia qua It sine charitare. ibid. f. assertiones Urmantium obligationem dilectionis mi continua super omnia, laus perfecta. R Iass. . Assertiones cimantium omnia vera Infidelium esse peccata. i 26 OBSERvATIO PRAEAMBULA Ad Propositionem Bajanam 2 s. Omnia opera Iodelium sunt peccata. Et Philosophorum pirtutes sunt vilia. ibid.
s. s. Asrtiones negantium virtutem omnem formalem prater Charitatem. 13 I
CAP. IV. Specimen Doctrinae Theologicae in materia poenit tiae. 133
OBsERVATIO PRAEAMBULA. Ad Doctrinam Coneilii Trid. de eon
tritione, & attritione. ibid. s. a. Assotiones grariter reptab/ηtium communiymam Doctiinam de suscientia a tritionu ex metu gehenna ad sectum Sacramenti. 137s. i. Assertiones irmantium attritionem ex timore gehenna ut ipsum gehenna tim rem, non esse donum Des, aut Spiritus Sancti impulsum. 1 os. s. uertiones asymantium attritionem α metu gehenna esse peccatum int sine peccato exerceri non posse. r 1s. 4. Assertiones Asmgntium Contritionem ex Dei amore super omnia non habere vim
justi candi sine Sacramento. I IOBSERVATIO PRAEAMBULA. Ad Propositiones Baianas 32. 33. C ritia illa qua est planitudo legis non estsemper coniuncta cum rem iora peccatorum. ibid. catechumenus Ue,recte, ct sancte vivit, ct mandata Dei obsierear, au legem implet
per Charitatem, anto Obtotam rem ionem peccatorum, qua in Baptismi Laeracro demum percipitur. . ibid. s. s. Assertiones Umantium ad sectum Sacramenti paenitentia requiri dolorem ex benevolo Dei amore super omnia. Isos. s. uertiones agrinantium, non esse definitum in Concilio Tridentino aliquam contritionem impe sectam suscere ad essectum Sacramcnti paenitentia , aliterque sun tium necessitati contritionis pejecta in eodem Sacramenta. Isas. 7. Assariones Urmantium. ad Sacramentum paenitentia nece sariam esse contriti
nem perfectam, G pers justis antem, i s
s. S. Assertiones limantium, contritionem pessiectam aliquanda non pistificara , o contritionem imperfectam aliquando; st cate. ' i 16 s. s. assertiones describotium nobis contritionem persectam ab usu humana remi i-
459쪽
mam ac d Icillimam. . .. 'CAP. V. Speeimen Doctrinae Theologi ea in materia Sacramenti poenῖtentiae administrandi & utendi. I
S. I. Assertiones Affirmantium non licere Sacerdoti absolvire peccato)em , nisi moraliter cert o constet de eius conversi e interna seu di' sitione suscienti ad ab olutionem i6iS2. Assertiones agrinantium , generaliter disserendam esse absolutionem peccatoriἶus consuetudinariis extra mortis articulum . a casus quosdam rari, imos, donec vitam notabili temporem. ndaverint. 1649. Adsertiones a mantium, extra nece itatem, aut i a paenitentis gna piorIus inu- . stata, de quibus modo, numquam licere bacerdoti ab urere paeniimtι in , nili exuerat consuetudinein peccandi. 167s. q. risertiones ιθ inanitum , semper disserendum esse absolutionem , si prosa iIuptiimor, ne poenitens relabutar, ct alioqui irritam ore ab olutionem. 16's. s. Afertiones trinantium , nonfuisse rite conresos, aut di popios peccatores , qui ρ i a solutionem relapsi sunt, aut hon obsit νarunt ea, qua ad remedium prasripsit sacerdos. 17o S. 6. assertiones Urmantium, non solum consuetudinaris,sed omni peccatori qui peccatum mortale scit, disserendum esse absolutionem , do c vitam notabili tempore emendaverit, si casum excipias conversimis miraculosa, aut articulum mortis. 1 7 21. 7. a seritones Urmantium, Satisfactionem absolutioni praemittendam esse ex institutione Christi, idque ita. ut i ritu sit absolutio, si secus f. t. λ73F. 8. Assertiones vim justificandi aut remittιxdi paenum aeternam tribuentium satissa-ictionibus praviis ad absolutionem. 7ss. 9. asscrtiones Asimantium. quod Ecclesia numquam approbaverit ritum iIIum , quo per Ecclesiam qsam hodie administiuiui sacrament,m P nitenti . sia toleret invita
dispe peccata venialia , ita ut sequatur Absolutio.
INTRODUCTIO in tertiam Partem speciminis.
s. I. De Methodo Seivanda in reliquis Partibus Speciminis. s. 2. Libelli βpplues quos Regia Alfe flati Catholica obtulerunt Lovaniensis Doci cres
460쪽
Fos per Bestiam Catholicum ordinarios. 1893. 3. Iudicium LudovIeI BAIL S. T. Doctoris, de quorumdam studio, o Gla reforma idi Theologiam Moralem. ibid. s. q. De Epistola Apologetica MACARII NAVERMANS S. T. Proeliis ad INNO
PARS TERTIA, specimen Doctrinae Theologicae ex Aeademia Lovaniensi
per Belgium manantis in materia morum , suppletis defectibus Lovaniensium Doctorum S.Sedem informantium de sua Doctrina. I92 CAP. I. Dilucidatur Doctrina eirea generales Regulas Moralis Christianae, quae pallim traditur in cichola Lovanienti. ibid. s. I. Doctrina circa Regulaι generales Moralis Christiana , quam ut pasiim traditum in Ibbela Lovaniensisancta Sedi reprasent se dicuntur Doctores Loraniensis. ibid. s. a. Doctrina eadem e generalibus Regulis Moralis Christiana dilucidatur precipue ex I. Paite hujus Speciminis. I9sq. 3. Doctrina iisdem Prope itionibus cretenta dilucidatur ex Epistola Apologetica carii Havermans ad summum Pontisicem Innocentium Xl. I95 CAP. II. Dilucidatur Doctrina Scholae Lovaniensis De Virtute Caritatis Theologicae. Eoos. I. Doctrina de Virtute Charitatis Theologica , quam ut Schola Lamaniensis S. Sedireprasent se dicuntur Doctores Levaniensi s. ibid. f. a. Doctrina eatim de virtute Caritatis Triologica dilucidatur ex 2. Parte Speciminis. 2o i, 3. Proponuntur ea, quibus defectum Doctorum Loraniensium, informantium S. Sedem de sua doctrina in materia caritatis Iuppleνit Macarius Havermans in Episto. I. Apologetica ad Innocentium XI. 2o 3. 4. Proponitur notabile consectarium ex Doctrina Michaelis Uali de obligatione ριν-petua caritatis, admissum a Macario, o supplemento futurum dotaui Doctorum infirmantiam S. Sed in de Doctrina suorum. 2os s. S. Compendis cxhibetur perplexa ct plena timoris obligatio, quam ad ani hi nostii Theolui. zor CAP. l l. Dilucidatur doctrina scholae Lovanientis de virtutibus Fidei de spei Theolo cae. 2Os s. i. Doctrina de virtutibus Ficti, O Spei Tlaeologica, quam uisibo a Iopaniensis S. Sedi representasse dicuntur Doctores Lovanienses. ibid.
s. a. Dilucidario Doctrina. aio s. s. Supplentur ea, in qκibus desecerant Dactores Iopaniensis suashola doctilaam de Virtutibus Theologicis exponentes apud S.Sedem. 2i ICAP. IV. Dilucidatur Doctrina Lovaniensium de Iuramento, & mendacio.
CAP. V. Dilucidatur Doctrina Lovanknsum de homicidio. ars CAP. VI