장음표시 사용
431쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. p.XXIII. s. r. qar, , dubitarunt, Articulum a se censuratum Baunio adscribere. Adscripserat impo- is stor Gallus. o TERTIO. Patronos doctrinae Belgas postulamus. Mirum est tam esse oblitos sui propositi Doctores, ut ad singulas prope propositiones haec inculcanda nobis sint,non sine toedio Lectoris.
P RoposiTio auΑRΤΑ. Potest aliquando absolvi, qui in proxima occasione peccandi Versatur , quam potest & non Vult omittere, quin imo dircete ex propositio quaerit, aut ei se ingerit.
PRIMO. Est haee propositio articulus 1. inter illos i7. quos Facultas Theologica Lovaniensis solemniter censuravit anno is s. suitque a. in Catalogo Articulorum 38. Audiendus ergo rursus Guil. Ie Matre sect. s. cap. I. haud ineuiariosus vir horum Articulorum , ct areana prodens non paucar hie vero in Statera sect. 3. cap. I. n. q37. de artieulo illo haee obsiervat. Secundus articulus sic habet et Potest aliquando absolvi ctc. invenitur in i- ,, bello famoso sect. . n. 28. 29. pag. 27. adscribit illum calumniator Baunio eo- isdem tract. q. i . Adscribit etiam Faunio Facultas: sed per injuriam , quae is patefeet ei, qui adire dignabitur Faunium loeo citato. Baunius ibi dicit Reis,, gulariter absolvendum non esse: requirit vero dolorem de praeteritis, firmum prορο- , , stium, justam causam non deserendi occasionem, qualem putat alienam, salutem dee.,, negat hoe esse directe quarere. SECUNDO. Dubitare non possumus, quin miretur cordatus Lector, tam Confidenter proponi S. Sedi propositiones hujusmodi, ct quidem ut laxitates Theologorum in Belgio ; quarum Auctorem nequidem in Gallia, aut alibi
PRopos reio Qui No. Proxima occasio peccandi non est fugienda, quando causa aliqua utilis aut honesta non fugiendi concurrit.
PRIMO. Propositio est Articulus A. inter illos 38. quos anno Is 9. damnavit Facultas Theologica Lovaniensis. Occasionem eondendo articulo pra huisse potest Anonymus Alictor libelli pridem damnati Theologie Morale des Iesuites, sect. de poenit. n. I s. pag. 26. ubi doctrinam adscribit Mephano Baunii tract. q. qui est de poenitentia, q. 14. Non dubitavit Facultas Theologica Censorum in Catalogo Articulorum illum Articulum q. eidem Auctori adscribere: sed
432쪽
11 SPECIM. DOCTR. THEOL. pars V.Cap.XXIII. g. l. per injuriam. Cur assertionem Baunii loco cit. pag. 94.col .a. non reddiderunt verbis totidem l sic loquitur. , , Dico 3. eum qui est in occasione peceandi ab- , solvi posse ii dolorem de praeteritis habeat firmumque propositum non pec- ,, eandi imposterum , & simul justam causam non delerendi piae dictam oeca is sionem. , , Architecti articuli omissa mentione doloris,ct firmi propositi, causam sic languide expresserunt ; quando causa aliqua utitu , aut honesta non fugiendi concurrit; quasi sussiceret quaelibet utilitas: Porro causam justam intelligit Bonii,cum quis me siuo magno incoimηνδε privari ea occasione non potest , ut explicat ibidem pag. 96.eoLi. Ad haec de firmitate propositi requisita in poenitente , po stulat ibidem eo l. a. ut sacerdoti quantum fas est humanitus ex signis , ct 6M ρῖς,
SECUNDO. Nihil ergo ibi docuit Baunii, quod non docuerunt eommu nissimὸ Theologi; citat ipse non paucos in quibus em n et Nararrus in summa capH. n. i 6. & icquentibu , dicens etiam se moveri, quia qui nimis cmungit, elicit sanguinem.
PROPOsITIo sEx TA. Licitum est quaerere directe occasionem proXimam peccandi pro bono spirituali aut temporali nostro vel proximi.
PRIMO. Invenitur haee propositio in libello lamoso Thιο Iule Morale ΔιIesuites sect. de poenit. n. 29. pag 27. in principio et invenitur in litteris Ludor. Nonialiti ep. IS. & iterum ep. i s. & Montaltius de Auctor libelli famosi illamassingunt Stephano Faunii p. i. tr. q. pag. 9 . verum recte pridem contestatus est Caumus in Apologia o legatur locus Baunii citatus imo totus liber, ne le- , , vissimum quidem istius sententiae reperietur vestigium , quae non nisi in ho is minem perditum possit cadere, adeoque Baunio assingi non potest nisi ab or-
Hoc verum est quod Taunius solentiam reserat Basilii Pontii his verbis: in etiam tradit BASILIVS tibi supra, occasioncm primo θ per se quari posse, est aliqua causa eam volendi ob bonum nostrum , aut pioximi tam temporale , quam θ' ituale. Haec est mera narratio, ut patet. Imo eertum est Basilium Pontiμm aliud non voluisse, quam licere adire ejusmodi occasiones urgente gravi cau*d, ct non requiri, ut per accidens , aut prorsus necessario obveniant. Auctore adeat,qui est curiosus dicto eap. 6. Appendicis. SECUNDO. Ex his videt Lector, eujulinodi sint hae Propositiones, qu*repraesentantur hoc tempore S. Sedi tamquam laxitates Theologorum in Boi Aio. Nimis clarum est, viam ad illas esse eommonstratam ab Auctoribus inis mium librorum. Bene habet quod hi in Theologos Belgas non exarserint; sς
433쪽
SPECI M. DOCTR. T H E O L. Pars IV. p. XXIII. s. I. 423 tamen quae illi Hispanis, Galliive a iunxerunt, ea videmus hodie Romae venditari, ut corruptelas Theologiae moralis in Belgio.
PnopcsITiO SEPTIMA. Absolutionis capaX est homo, quantavis laboret ignorantia mysteriorum fidei , &etiamsi per negligentiam etiam culpabilem nesciat in sterium S S TR i Ni TAT 1s, & Incarnationis Domini nostri ,
PRIMO Hanc quoque propositionem obtulit A nonymus Auctor libelli infamis toties recurrentis Theologie Morale des Iesiuites seci. de pinnit. 11.2 .pag. 2s. in line, eamque ad scri bit Stephano Baunio tradi A. de poen h. q. t 2. Invenit e go locum Propositio inter Articulos i7. quos Theologica Facultas Lovaniensis solemniter damnavit Anno a 6 3. SECCNDo. Audiendus vero hic est Guillelmus te Matre homo euriosus, ut jam saepe patuit, Atticulorum,quos damnavit Facultas Lovaniensis. Hie enim in statera Saulis Exregis sec. 3.c 3.n 27-sie observat. ,, Articulis 38. de quibus hactenus postea accesserunt quinque alii, qui &,, ipsi missi sunt ad S. Congregationem. De hoe vero, uti I de aliis , qnae refe- ,, ram hoc loeo constat ex iis quae Roma accepit idem Illustr. Dominus Man- ,, gestus internuncius Apostolicus.
o Porro ex illis quinque postremus ille erat, qui postea factus est postreis mus inter arti eulos leptemdecim qui vulgo circumferuntur, & de quibus in- ,, fra z erat enim hic : absolutionis capax est homo , quantumvis laboret ignorantia , , Misteriorum fidei, o etiamsi per negligentiam quoque culpabilem n sciat Muserium is SS. Trinitatis, o Incarnationis D. N. IESr Chrsi. , , Quam censuram tulerit Facultas Theologica de hoe articulo, quando inriter illos quinque misius fuit Romam, non potui comperire. Caeterum relatus
is inter septemdecim , de quibus infra, subiit comm m omnibus censuram ,, Doctor Sinnichius Saulis Ex reg. pag. 8q. eol. H in vind. pag. 62s. ἡd artio culum illum sic exultat: Ecce quo usque prolapsi sunt norelli probabilitatum p se troni,ut etiam Atheos fugant absolutiohis capaces. , , Circumspectius responderunt Qualificatores Romani his verbis: Propositisse est damnabilis, nisi intelligatur , quod ante absolutionem paeniteat de sua tu pabili ,,mgligentia. Valde providὸ hoc addiderunt illi , potuissetque addere idem ,, Facultas Theologica , si articulum illum desumpsit ex famoso libello M Theologis Morale sect . num. et s. pag. 23. ubi illum impostor Gallus attri- ,, buit Stephano Baunio tracti . de poenit. q. u. Baunius autum isto loco rationem
434쪽
ι, SPECI M. DOCTI . THEOL. Pars IV. p.XXIII. s. I.
assertionis suae hane ponit: quia illas paenitere potest sua negligentiaraddit ver is Confessarium teneri saltem proponere rusticis sibi confitentibiu , aut aliis nostrorum, 11'Ilerioram ignaris, articulas de Trinitate, ct Incarnatione Christi, eosque illis expli, care,ut potest , tum ab iis sciscitari, ecquid iis a se pro tempore bi eviter expositis non se credant, ecquid de praterita sua negligentia in addiscendis Christiana Religionisse M steriis non doleant ' o TERTIO. In Belgio constat doctrinam illam nullius esse nominis e constat . multo magis. nihil eam perluibationis aut scandali apud nos peperisse. Attamen& istud eonstat, non parum turbari hoc tempore simplices homines a quibusdam , qui valde dissidentes illorum fidei neces Iariae ad salutem moribundos praesertim illis interrogationibus inquietant, quibus supersederi fortasse esset satius: celebris ea est,an Deus Pater habeat brachia, cum in Symbolo Apostolorum Christus sedere dicatur ad dexteram Patris. Sunt aliae his similes, ad quas si quis aetate aut morso jam tardior, parum eo inmodὰ responderit, ibi verb dis. ferenda judicantur extrema Sacramenta, donec melius instructi sint morti jam vicini,non sine molestia & periculo.
PRoposiTIO OCTAvA. Sufficit illa semel credidisse.
PRIMO. Omisso Stephano Baunii reseruntur Doctores ad rhomam Tamburinum, ut apparet: hie enim tib 2.in Dee. e. r. n. 3. videri potest occasionem prae
buisse eudendae bule Propositioni: se enim setipsit. ,. Adverto primo in bene moratis, vel confiteri solitis supponi posse, semel haee mysteria credidisse: semet,inquam, nam ex necessitate medii semel susscit. Si ex hoe Tamburini loco occasionem rapuerunt eudendi Propositionem,
non bona fide egerunt. i. Quia loquitur Tum burinus de necessitate medii, dicens ; Hac ni eria credidisse ex necesitate medii semel si cit. a. Quia Doctores hane Propositiouem collocantes sub titulo de absolutione & proxime suta nectentes alteri de ignorantia mysteriorum SS.Trinitatis & Incarnationis, non impediente Absolutionem , non obscure signifieant illa Propositione octava doceri,quod sussiciatim mysteria semel eredidisse, ut poenitens sit capax absolutionis,quamvis illa jam ignoret. Ut ut sit de veritate hujus doctrinae , certe illa non est Tamburini loco citato. Libenter ergo intelligemus,undὸ acceperint
SECUNDO. Sed praecipue postulamus,quod alibi toties, Belgas Theologo
nominari Auctores Propositionis.
435쪽
Specimen molliae DoAorum s Academicorum ravanici tam in trasenti materia de Absolutione. LO cum hune absolvere potest GVMManus III IGNEM S. T. Doctor Lo-vaniensis, quando ejus Methodum remittendi oe retinendi peccata minime obscurum est eommunibus Doctorum de Academicorum Lovaniensium sus fragiis approbatam esse;de quo nos vide Lector in a. p. Specim. cap. F. in principio. Quid dogmatum nobis protulerit illa af thodus diligenter exposuimus illo cap. s. Hic afferamus pauca, unde pateat quam non dubitanter illis adhaereanthi nostri, ut alibi ferὸ assueti tenere fortiter, quod tenent. Oper OSE hoc egerat Auctor Methodi tr. i. q. 4. generaliter differendam esse Absolutionem laborantibus prava consuetudine , extra articulum mestis de eventum conversionis prorsus extra. ordinariae de miraculosae ; tum vero diab. 13. Confessarios diversa praxi utentes primum quidem eomparat homini immiti, qui furibundo, quo se interimat gladium portuit siquidem irritam, o falsi nominis pacem non solum accipientibus non profuturam, sed is multum iis plerumque nocituram annuntiant. Post pauca deinde pathos ciet ingens his verbis. Vah l immitem misericordiam i qua impaenitentes illos poenitentes absolvendo mini me a silvit, sed firmius ligat. Ligat ad illigandum paenitentes vinculis pecc/torum, oe pecc/tum peccato accumulandum. Ligat inquam , ad vinculum vinculβ innecten tam , hoc est sacrilega absolutione o novo peccato vetus diluendum. Vtinam non liget cηique ad impaenitentium finalem 2 ad alligandum illos in compedibus 9 m
P. st quam etiam docuisset minime obseurae differendam similiter esse abs lutionem omni poenitenti, qui lethaliter peceasset, ut exposuimus in a. p.spccim. c. S. S. 6. Postquam de alia docuisset a communi Theologorum de fidelium sensu abhorrentissima, quae retulimus illo c. . tandem tr. a. q.7. ad Object. ι o. pag- .alo. terrere nos conatur, ne quid ejus doctrinae opponamus; idque his verbis.
Utinam meus me Iastat animus, qui mihi praesagit doctrina huic a quibusdam reclamatum iri Equidem dicam quod res e*,s quid huic doctrina opponetur, id psit Ninumuere expecto ab iis, quibus jam pridem in consuetudinem abiit,quosumque firmi absolutionis bery scio indiscriminatim donare modo placeat vel semel proloqui, DOLEO DE PECCATIS M EIS, vel ad interrogationcm DOLESNE DE PECCATIS Z procr- re istam voculam, DOLEO. Quo factum est,ui inter illos blandos dicam, an potivi im mites confessarios' i nonnullos comperius, qui cum plui triginta annos a cons ionibμ fucrint, numqxam ne scelestissimo quidem, miluvii absolutionem distulerunt, nc um
436쪽
4,s S P E CIM. D O C T R. T H E O L. Pars IV. Cap. XXIII. s. r.
Quim confidenter haee assirmati nobis vero constat, eos qui scripserunt contra Methodum hujus Doctoris,non esse de illorum genere. Post haee accingit se ad exhortationes graphicas certissimo sibi perstiadens, impias esse ct sacrilegas Absolutiones illas omnes, quae non sunt exactae ad rogulas suae Mithodi. Sic nos alloquitur pag. 2IΣ. Pro ea qua invicem diligimus ιharitate obsecro ct obtestor ut recta sicam reputent, an sua suorumpe praxis umquam effectum dare potuerit, ut ii prenitentes , qui reapse σcoram Deo conversi non erant, idcirco fuerint conversi, quia confessarii blandiores to loco illos habueront, aι conves fuissent, si hoc dicere nec psint nec ausint, quantum animarum distendiuum s quorsuctilegias quot homines sucata hac absolutione contenti o decepit in asernam eunt peiditionem l morebit illos, stero, debitus Deo honos 2 proximi salus, ut suam , suorumque praxim non tueantur conira rei iratem , more buntur hua ipsorum salute ui non magis pro piaxi sua defensanda , quam pro debito si tuebarii munere ; non magis pro incommodo aliquo eradendo , aut, quia a fit, humano quopiam intuitu, quam pro commodo tot animarum , hanc doctrinam impetere studeant ; sed memore, erunt quod fre confido sui jam numeris esse, tantὸ fortius flare pro veritate agnita, quanto longius ab ea ante deflexerunt. Nec enim video quod opportunior sivest errores ante commissos resarciendi Methodus. Hic habes Lector confidentiae tantae fundamentum, quia non videt Auctor
Otiosum post haec sit Modestiae specimina petere ex Thesbus Academicis, Methodo ipsa animari coeperunt ex quo illa prodiit. Materiam de Absolutione haud reliquere intactam nuper Lovanienses Poetae. Quod se primum offert earmen , mentionem continet jactatae priadem ab hisce nostris Epistolae Emin. Cardinalis Bona ad aegidium Gabrielis Auctorem Moralis Chisiana ct Diabolica: Sed verendum est , ne immodestia sit uel describere.
Iudicium Lo vaniensium Doctorem se Academicornm δε AArina libri, cui titulus FRANCISCI IACOPS S. T. P. Quaestio Theol0gica ; ., An di quando neganda sit absolutio
paenitenti. Non est animus eongerere, quae in Materia Absolutionis Lovanienses D
ctores consentanea dederunt iis, quae hoc tempore repraesentantur S. Se- reprobata a Sehola Lovaniens ; quando aliud se offert magis nobis idoneum de majori dignum admiratione. Res ordine pandenda est.
437쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. P IV. CV XXIII. F. 3. 427 Quasdam de Poenitentia Propolitiones ut eicerptas ex Dictatis scholastici, eujusdam S.T. ProsesIoris severe damnaverat decreta publico illust. Episeopus
Atrebatensis. Nemo non intelligebat,notari Francisum Dcvs S.I. Professorem Duaeenum: Hic igitur anno 1676.ex dictatis su is nullo apice mutato edidit quaestionein Theologicam: AN ET QUANDO NEGANDA SIT, AVT DIFFERENDI ABSOLUTIO POENITENTI t Celeberrimorum Olbis Christiani Theologorum auctoritate cir approbatione finiatam. Porro in quaestione illa Theolostea eontinentur Assertiones hae. Pag. s. dico A. ia Non licet differre absolutionem , quando Confessarius,, non est eertus moraliter, aut saltem longe probabilius non putat fore utri pol sit postea ipsemet dare absolutionem poetiitenti : ita omnes contra Hug-
,, ghιηι pag. 228. DPag. 6. dico 3. ,, Absolvendi sunt rudes etiam qui tantum interrogati s , , tentur sua peccata: ita omnes contra Huggens pag. 21 6. Pagς. die o G. Non est differenda eonsuetudinariis usque dum actualitero vitam emendarint. Ita omnes contra Montastium epistola io. mentio iam in is eam, Huncni,qui pag. 2o7 docet adhue esse differendam, licet urgeat praece- is pium annuae Confessionis.
Pag. i 3. , , Objicies Septimo. Tenetur Sacerdos habere motivum ration is bile, quod poenitens sit vere contritust atqui non potest illud habere, nisi is probet poenitentem per dilationem absolutionis. Ergo. Respondeo negando minorem & dico illud motivum sufficiens esse atteri stationem poenitentis de se ipso id testantis, dum non patet contrarium , qui se poenitens in illo tribunali est actor & testis. Neque oportet ab eo exigereri juramentum, aut aliam cautionem, nisi in easibus a jure expressis, ut docet
., Asor. Neque obest Augustinus sermone 39. , , Hane denique Quaestionem Theologicam eum suis Assertionibus illis approbarunt Lovanientes Doctores pauci stimis abhinc annis. CHRISTIANUS LUPUS S.T. Doctor Lovanientis ille ipse, qui nomine Fa- cultatis Theologicae hoc tempore de Assertionibus illis ipsis, ut de corruptelis Theologiae moralis in Belgio expostulat apud S. Sedem , libellum universum cum suis assertionibus approbavit his verbis: is libellus hie nihil continet Cantholicae Fidei aut consuetis Et lesiarum moribus adversum, adeoque poterit, imprimi. Dabam Lovanti die a. Octobris 167s. IOANNES D'A ERMONT S.T. D. Lovaniensis, unus ex illli quorum no mine hoe tempore expostulatur apud S.Sedem , libellum eumdem approbavit etiam amplitis his verbis.,, Infra scriptus legi has Resolutiones ad dubium , an de quando neganda sit ,, aut differenda Absolutio poenitenti, breves illas suidem,led claras, & meo
438쪽
4,8 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. XXIV. ,. judicio sanae doctrinae eommunique Eeelesae praxi conformes , atque adeo quae utiliter possint publici juris ac usus per praelum fieri. Datum Lovanti ai.
o Septemb. 167s. ALBERTUS CLEINEN S.T. D. Lovaniensis libellum eumdem approbavit his verbis. o Tractatum hunc in quo breviter & suecinctὸ resolvitur dub.an & quando is neganda sit, aut differenda Absolutio poenitenti a me infra scripto diligentero perlectum praelo dignissimum judico,tum quia nihil continer quo miniis se- , , cundum Sacros Canones,& consuetudines Apostoli eas imprimi possi, turm,. etiam quia brevem ct claram methodum tradit, quam omnes Cons istarii in ,, remittendis ct retinendis peccatis tuto practicare possint. Datum Lovantio 29. Scptembris I 67s.
PBoposiτio UNiCA. In urbe & orbe receptum est, ne cuiquam denegetur absolutio eo solo, quod non velit acceptare poenitentiam injunctam.
PRIMO. Operae pretium est vis iam his Doctoribus repraesentare S. sedi hane propositionem, quae tot annis ad verbum extitit in eelebri summa Martini parri cap. 26. n. 2o. Locus integer hie est . , , Ex his potest satis fieri decisioni,, quaestionis supra tactae de hue remissae. An paenitens de praecepto teneatur ,, acceptare poenitentiam justam a Confessario praescriptam in qua placet ,, sententia subtilis Doctoris Scoti, quem sequitur Gabriel 3c Medina diserie tra, ctans eam, scilicet, quod sussicit poenitenti hab.re propositum satisfacieadi , , Deo hic, vel in purgatorio. Quibus consonat Hostio. & Panor. nisi quatenusis tenent teneri ad acceptandam aliquantulam, & saltem unum pater noster, qu N,,bus nullus eanon ista,quod sciam, eontradixit. Sed de veritate hujus limita- , , tionis inutile prorsus duco disputare : cum nemo sit tam saxeus poenitens, , qui bona fide confiteatur,& nolit vel tantillam poenitentiam acceptare. Proo Pro qua Scoti sententia,& contra eam multa hie in loco in Manuali Hispano adduxi, quae consul tb omitto, eo quod videam in urbe ct in orbe receptum , ne,, c iquam denegetur abstulis eo sti, quod nolis acceptare poenitentium sibi injunctam, , , modo habeat propositum verum plane satisfaciendi Deo vivens per bonari opera dc indulgentias, vel mortuus in purgatorio cruciatu horrendo. ,,
439쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. PauIV.Cap. XIV. 4roagcνNDo. Reeeptum id esse in urbe ct orbe putavit Navare . de hoe ipse
viderit. minus gravate ipsi Lector asIenrietur, eam fuisse sententiam Doctoris subtilis in .dist. I s. q. i ii Imitem dist. ιγ.q un. n. 22. & dist. I9. q. un. n. 27. Hi, enim fele locis id docuisse vulgo putatur. Sed & reliqua auctoritas, quam Navamu insinuat, limulque oglysei V. Consesso q. et s. Armilla V. Confesso I. 29. aliique, illud nomen sententiae tecerunt, ut minimὸ fuerit necesse de ea doeeri S. Sedem 1 Lovanientibus Doctoribus. TERTIO. Sententiam eamdem repraesentari S. Sedi, ut eorruptelam Theologiae moralis in Belgio, permirum est. Constat illam displicere in Belgio Theologis communissime. usque adeo , ut ne quidem patiantur illam adscribi Scolo. Certe illustriissimus Guil. Hirinx l prensium Episcopus disp. q. de poenit. q. 2.& Ioannes Bosis d. 7 sec. Is .eoncl. 9.ambo Scriptores Belgae ac disseipuli subtilis Scoti, Magistrum suum vindicare conantur a doctrina illa , idque ex professo & operose. Postulamus nominari Theologos in Belgio doctrinae patronos. Non invenerunt. non enim alioqui Navarrum inquietassent. QUARTO. Non angit hos Doctores illa doctrina ; hoc dolent, non omnes in Belgio Confessarios perinde propendere in rigorem antiquorum canonum poenitentialium. Non sunt orta sicandala in Belgio ex doctrina illa Naparri,quae nullius apud nos est nominis: orta sunt non pauca ex imprudentia variorum Sacerdotum qui Lovanienses Doctores habuere Magistros , atque in imponendis poenitentiis Sacramentalibus maiorem ratio nom habuerunt poenae &a flictionis, quam medicinae, & infirmitatis humanae. Atque hae sunt Propositiones illae omnes, quas accepimus repraesentatas S. Sedi hoe tempore a Lovaniensibus Doctoribus, ut corruptelas Theologiae Moralis in Belgio. Haec sunt itidem, quae habebamus adnotanda ad singulas. De Adnotationibus nostris pariter & de Propositionibus & fide ipsa bona , malave, qua hae sunt concinnatae aut fabricatae, iudieium sit sapientium Lectorum ; sed imprimis Apostoli eae Sedis, eui informandae studuimus.
Origo universae corruptelae Theologiae moralis judicio Gummari Huriens S.I . D
GUMMARVM ΗVIGENS S.T. D. cum nominari audis, Lector, sic acerupere te oportet , a si nominati essent multi & Doctores & Academici Lovanienses omnis generis: multorum instar ille habet quod ille profert, ce tum habet plausum Lovanti apud summos, infimosque : vide quae dedimus in
440쪽
Porro Doctor ille Lovanti Thesibus in Collegio Adriani VI. propugnatῖs die 3 o. Iulii 1676. junctum dedit hoe Impirtinens. v va doli ritia de gratia sufficiente, qua omnibus 9 βιῶ p.r prasto sit, pro rebus agendu comparavit intellectui probabilitates, voluntati excusationes varias , Deum o proxiamum amandi : o pro iis qua male acta sunt, summam paenitentia facilitatem. Non mirum proinde, quod hac omnia, qua sunt totius Moralis corruptio, rasiim ab eisdem sustineantur. Aliquid examinis meretur hoe Impertinens, quia propugnatum in Pontificio Collegio Adriani Via cui praeerat FRANCISCVS VAN VIANEN S. T. Doctor,& ipse Canon quidam cogitationum & lucubrationum G MARI IIVIGENS, magna approbatione acceptum fuit in Academia Lovaniensi. PRIMO. Ecqu)m censet Lector esse illam Novum doctrinam de gratia sus-
ciente, qua omnibus o semper prasto sit ' Si per illam gratiam, qua omnibus o semper pissa fit, eam intuli gat, quae omnibus se semper detur, vel data fit ad actum quemvis, fatendum est, hanc esse novam doctrinam de gratia sus ciente; si tamen alieujus Theologi doctrina sit: nam in Belgio quidem est inaudita : putamus neque alibi auditam esset nominetur Auctor Doctrinae : certὶ quidem Franc. Carolus Ravmahas non est hujus doctrinae Auctor: vide Lector quae adnotavimus in hac q. parte cap. 2I. 9. I .ad propos. 3.Sed neque intelligimus, quomodo dochtina illa pareret intellectui probabilitates, aut voluntati excusationes : imo vero excusationes omnes illa praecideret.
Si per illam gratiam, qua Omnibus 2 semper prasto fit, eam intelligat, quae Om
nibus & semper parata sit; sed danda in tempore opportuno juxta eo inmunissimam Theologorum sententiam, quam exposuimus loco citato, temerὸ vocat nova illa doctrina ι neque itidem apparet cur dicatur , comparasse intellectui probabilitates dic.
Sed vero ut intelligat Lector, quam Cuminarue appellarit novam doctrinam de Glatia sussiente, memor sit ex dictis in i. p. specim. cap. I. & 2. hos Doctores nullam agnoscere gratiam proprie luiscientem , re de impossibilitate praeceptorum , ct resistentia , quae fiat gratiae divinae, ea ipsa sentire, quae sensit Cornelius Iansenius , ut ostendimus locis citatis. Quia vero ipsorum Adversarii acquiescentes Pontificum decretis condemnantium Quinque Propositiones insensu intento a Corn. Iansenio, necessarium ubi putant asserere , quod urgente praecepto ita, ut peccaretur forma litet illud non implendo, semper adsit gratia vel auxilium sussiciens saltem remote . quod bono usu promptum sit reddi proxime suisiciens ad implendum praeceptum, & illa gratia vel auxilio deficiente , non peccandum esse formaliter , praeceptum ipsum non implendo ; qui praeceptum eo casu esset impossibile': hanc re ipsa doctrinam hi nostri voeare gaudent novam do Irinam de gratia susciente, qua omnibus, o semper praesto sit , ut imperitis persuadeant, esse hoc tempore, qui doceant gratiam sussicientem adactus quoslibet, momento quolibet paratam, datamque esse. iii m