장음표시 사용
561쪽
contuimaeliana Nonnulli irrisione ludere,& salsos cachinnos tollere, sui iniat conti
mendatione & praeconio idola sua efferre,quibus qui dein, tanquam authotibus poe nam & ultionem Christianorum acceptam retulerunt.Non pauci, quan atram factis aliquanto modestiores erant,oc de illorum aiflictatione aliquantum condolescere vi dcbantur, verbis tamen acerbe cos vexare ad hunc modum : Vbi iam illorum inust Quid illis hac profuit religio, tuam suae ipsorum vitae prapositerunt' Quae ad gentilium crudelitatem pertinebant talem habebant varietatem. Quae au i m ad nos videbantur sane magnum moerorem propterea in secoplecti quod mar
uin eoi rum corpora humo tegendi nulla dabatur facultas. Neque enim ἀox ad hane renix si patii, aliquid afferre praesidi j neque magna pecuniae Viscoriana animos flectere, neque pre ces vlla ex parte placare poterant sed nulla non ratione divi a corpora illa erant agi due ab illis obseruata &id quasi in magno lucro deputatum, si penitus inhumata ia cerent. Paulo post etiam ista addunt. Mar rum corpora, sex dies continuos sub dio iacentia.& maxima ignominia affecta, post autem ab impiis illis &' facinorosiis carni scibus exusta inque cineres redacta, in Rhodanum fluuium, qui illic in proximo de fluit spargetiantur, quo nullae quidem illorum reliquiae amplius super terra restarent . istaeo eo silio patrabant quod Deum se posse vincere & illis regenerationem cor u porum prorsus eripere arbitrati sunt quo ne vita quidem sic enim dicebant in spes re irrectionis reliqua fieret illis: qua freti inquiunt non solum peregrinam quandam dc nouam nobis induxerunt religionem, veruinctiam neglexerui penitus tormenta, dc prompto atq; alacri animo ad mortem properarunt lana videamus, utrum ii ii re surrecturi,&virum illorum Deus ipsbs iuuare,&c manibus nostris eripere possit. E- Ah ,hiisa iusinodi persecutionis tempesta'regnante Imperatore de quo docuim his, istis Chti eiu dicit. sti ecclesiijs obtigit. Vnde certe,quaenam sucrint in reliquis prouincijs eodem tempore factitata coniectura assequi poterimus.
II las item voces ex eadem epistola depromptas,in hunc sermonem includere ope.
1 r rectum arbitramur quibus modestia & sin 'laris martyrum, quos diximus, nignitas hoc sere modo descripta sit. Isti vero ipsius Christi qui cum in forma Dei ei
se non rapinam arbitratus est se ei se aequalem Deo, sed seipsum exinanivit, sormam serui accipiens tam vere aemuli & imitatores erant,viqvanuis in tali gloria & splendore locarentur,& non semel& iterum, sed saeptiis, ut marty res decet, pro fidei consessione acerba tormenta perpessi, bestiis obiecti ab eisdem denuo ablati, ignito serro
snem inaria exuim,vibicibus lividi vulneribus undique insiliis excriiciatimon tamen i ipsi inara xy v tyres ei se praedicarent,neque cuiquam nostrum copiam facerent illos eo nomine a
pellandi sed si quisquam nostrum eos vel perlit cras, vel per sermonem Vt
martyro sorte salutauisset grauiter eum repraehenderunt. Libenter enim mar ris appellatio
nem Christo fidelioc vero martyri, primogenito mortuorum, duci & authori vit quae est ex Deo,concenterant: martyrum etiam, qui iam ad Christium ex haccorporis custodia migrauit sentinos non grauate in memoriam redegerunt , dixeruntque: Illi iam vere sunt martyres, quos Christus propter fidei consessonem ad se recipere di gnatus est,& quorum martyrium ipso praeclaro vitς exitu, tanquam si illo certissimo obsignauit mos autem tenues solum & abiecti Christi nominis conseitores atque fratres Obsecrabant cum lachrymis, ut preces pro illis ardenter & obnixe Deo fund rent, quo ipso discessu e vita opus quod Deus tam benigne in illis incepisset, cumula. te expleretur. Et quanuis non modo libera responsa gentilibus dando, sed etiam patientia,maganimitate, fidenti animi robore contra omnes cruciatus se generosos ac strenuos palam ostendendo, vim ,x virtutem martyrii perspicue declarassent, tam timore Dei reserti, martyrum appellationem, qua fratres illos donare voluit sciat,
ab se repellere studebant. Et iterum, paucis verbis interieciis, sequitiatur ista: Humi - 'liauerunt se siti, manu potenti qua iam fatis exaltati si in t Dum in vita manebant,d
sendae omnes, ncminem accusare,omnes evinculis eripere, colligare neminem c
nabantur. Pro illis, qui supplicia eorum corporibus inflixerant exemplum Stephani persecti martyris imitati, benigne orare dicentes: Domine ne statuas illis hoc pecca st Quod si pro eis, qui ipsos tam contumeliose torsissent, precabantur: quanto magi pro fratribus idem ipsim prestiterunt)Haec item paulo longius sermonem produς te adnectunt: Grauissimum autem bellum ab illi propter ingenua erga stati seM '. ritatem, cum ipso diabolo ideo susceptum erat, quod tantopere nitebantur, ut voracui iii, sic illius, tanqua malae bestiae, gulam stringendo, eos vivos denuo euomcre cogeret,qu'
562쪽
DE ss. MARTYRIB. MARCELLINO ET PETRO.
yri Aran alia mortuos, se penitus deuorasse putauerat. Non enim illi fratrii imbecillotium lapsia gloriabantur sed quaedona ipsis per Dei gratiam assatim sit 'petebant, Mihi qui maioris opis indigerent,benigne largiebantur: atque adeo velut matris indigentis misericordia commoti multas lachrymas pro eortina salute in conspe bi Cpatris profundebant vitam illis flagitabant: vitam concessit Deu vitam etiam cumpti xiinis communicarunt victor in omnibus ad lacum profecti sint. pacem am. plerati pacem nobis commendarunt cum pace denique ad Deum decessierunt, inalti Ecclesiae molestiam dc angorem non fratribus bellum Acetum, pacem,concordiam dccharitatem reliquerunt.
MARTYRI VM s S. MARCGRAVITER CONSCRIPTVM. ADSTIPoti Mint olo habeturbi vetulis aQ. scibius. talumali. uot locis nonnihil correxit C I
iENIGNITAS saluatoris noliri, martyrum perseue Irantia comprobata coiisque procellit, ut & fidei amicos
coronaret,& inimicos eorum ex ipsis inferorum claustrisi erueret Denique cum Romae a paganis teneretur Petrus, .rom Ge, Exorcista ossicium gerens,& multis vicibus caesus, missus ':ά- in obscurissimam habitationem, maneret in vinculis ser obseu issi
nicam liliam si iam viminem,quamina pensus amabat, a 'l daemonio vexari quotidie plangeret, dixit ad cum vir Dei, Petrus Exorcista: Audi consilium meum, Arthemi,dccr a dein unigenitum illium Dei viuilesunt Christum qui est
ra tor omnium in ipsum crociatium Si enim vere credideris, mox erit salua silia a Respondit Arthemius miror valde imprudens consilium tuum, quod cum te i. Deus tuus liberare non possit in ipsum licet credas, & quotidie pro eius nomine asα vincula; crseras mihi persuadere vis liberaturum illum filiam meam si eis eum credidero. Dixit ei Petrus: Potest me liberare Dominus meus de de his vin e ae poenis omnibus: sed non vult impedire coronam meam . Vult autem, vites an curissim meum perserendo hos cruciatus temporarios, ut possim adipistiam sempiternam. Arthemius ait: Si vis me tuo credere Deo, da operam ut fiaba dicturus sium. Ecce ego hodie duplicabo super te catenas, dcclaustra carcerisonia communiam teque in ima hac dc obscura custodia solum includam:&nibus te eripuerit Deus tuus,credam equidem in illumsed tunc demum o incolumem filiam meam. Tum beatus Petrus subridens, ait: Infirmitas fidei tuaepoterit curari, si noc, quod
i sederisὶ Arthemius dixit: Credam plane in illum , i dc re his vinculis absoluerit,
meam filiam curauerit. Petrus ait: Vade indomitin tuam,&praepara mihi man sic A te, neque absoluente me his vinculis neque ostium aperiente, neque per itero tu seri se ad te perueniam in nomine Domini mei Iesiu Cnristi Cumque eo vene re pulpntilant mentanus tuae.consipicient me oculi tui. amite hos eosdem sermones
reum cocilaram. Et si vel sic credideris, habebis sanam si iam tuain Hoc vero fiet notio libidi cie tentationis tuae, sed ad declarandam diuinitatem Domitii mei Iesii Chri u Hie ut ille dixit Arthemius capiti a rans: Hic homo inquit,nimi confectus assii via iis a dii bus delirat Saliena loquitur: sicque discessit. Veniens autem domum narrauit litateriisto ei Cindidae uxori suae, lux dixit ei: Miror te illum hominem existimate in fanum, qui in tibi canitatem promittit,& nostrae filiae sospitatem. An vero longum ille tempusti lim Vit3 Hodie dicit te venturia in .ld si factum suerit, quis dubitet Christum verun, rii, in quem ille crediit Arthemius dixit: Horrori est mihi fatuitas tua. Ipsi di cecio descendant i on eum abibluenta vinculis immo si vel Iupiterii se ad eum operire illi carcerem non poterit. Candida resipondit: Nimilium idcirco nia. bebitur Deus eius,&credendum illi erit, si hoc seceri quod nec ipse, ut ais. lix excpossit.
Pleraque alia ciuit inter se loqueretur, c occumbente dici lumine, nox in x x tium
563쪽
tium suum stellarum ortu indicaret, adest homo Dei Petriasinrthemio, &Candidae
se offerens candidis indutus vestibus trophaeuin Crucis tenens in manu sua. Mox4 - nil ad Ar tura Cius vestigia corruunt Arthemius& Candida exclamantque, dicentcs: Vere v. hem m. nus eis Deus omnipotens Iesus Christus. Statimque filia eorum Paulina virgo, abim ἡ. mundo vexata spiritu Deum confitens &ad pedes eius procidens, purgata est, ita ut i daemon clamaret in aere: Virtus Christi, qua in te est, Petre, me ligauit&expulit, . virgine.Cumque haec fierent omnes qui in domo Arthemii erad crediderunt. me nil autem fama ad eos qui in vicinia morabantur & conuenere viri amplius trecen Multi ere ti, plures vero si eminae: qui omnes una voce clamabant: Praeter Christum,non est ali, - mchii I eusotririi potens. In conspectu enim illorum, & a daemonibus obselli li rab tur ,& infirmi omnes sanabantur Cum que omnes qui ad aedes Arthemii confluxerat,
perent fieri Christiani abi jt vir Dei Petrus,&adduxit sanctum Marcellinum presby tertim,a quo omnes in domo Arthemii bapti rati sunt. Porro Arthemius ingressus ad
eos, qui erant in vinculis dixit eis:Si quis vult credere in Christum, exeat liber, veniat que ad domum naeam,& fiat Christianus. At illi omnes promittentes se in Christum credituros egressi sunt: venientes iue ad aedes Arthemii, a sancto Marcellino presby tero baptizati simi dc sancta consecratione illuminati. interca dum haec agerentur, pestilentissimus Iudex Serenus in morbum incidit,& toto spatio aegritudinis eius datum , . est tempus baptizatis omnibus, ut sermone quotidiano Marcellini dc Petri in fide Do mini confirmarentur perquadraginta& eo amplitis dies Post haec Commetariensis misit ad Arthemium cuilodem carceris, indicauitq; secsurum ei se vicarium, eumque iustisse, ut nocte proxima praesto sit ipse cum illis, qui e
rantin carcere. At ille baptigatorum omnium osculabatur manus dicebat. e eis, si quis vellet venire ad inartyrii im faceret id intrepulus: si quis vero mallet rcccdere, abiret illaesus . Cum ergo ad primum pullorum cantum sederet serenus vicarius, tu beretque personas audiendas intromitti, ingressus Arthemius coram omnibus dixit:
Petrus Exorcista Christianorum, quem casum & tomam ac scini uiuum in carcere seruari iussisti in nomine Dei sui omnium vincula solui ostia omnia patefecit, cunctosque eis ciens Christianos quo vellent, cis secit abeundi potestarent. Ille vcro cum Marcel lino presbytero nusquam abscedere voluit sed quoties ego eum Oistodire vo Salui non comparuit Tunc Serenus immanitia rore incensus, iussit Arthemiurn plumba tu, in isto tis caedi,& trudi in custodiam: sanctos autem Dei martyres Marcellinum re Petrum d intromitti sab voce quaestoria iisque intromi sis, ait: Mitius vobiscum agerent carni fice sis acrilegos religionis vestrae ritus abiiceretis, neque homines noxios & crinii num reos P carcere egredi iussissetis. Marcellinus presbyter dixit : Tamdiu criminum . reus manet in suis criminibus, quamdiu in Cliristum non credit: porro simulatque , . i. , frudi cru, mox Omni culpa ablutus&absolutus sum uti Dei filius appellatur. Cum& his similia diceret Marcellinus presby ter uilit eum Serenus pugnis caedi in arad Eo terijs. At ubi cadentes defecerunt, praxepit scparari Marccllinum, Petro & mitti ni dum in carcerem Eicque vitrum contritum spargi, itaque vinctum inclusum relin qui ,lumenque&aquam cinegari. Ad Petrum inde conuersus ait Nolo te existimes eculeo&lampadibus iterum ei se totquendum sed ad palum cras ligaboris, ferarunt i, morsibus laceratus, vitam amit te si hodie di, sacrificare contempseris. Respondit Petrus: Cium iis Serenus nomi ne, totu te tenebrosum & tetrum atque nubilum factis ostendis: & cum homo sis nior
talis poenas atroces intentas, minis &terroribus te perturbanarum sperans inanio
talem iidem quae regna in mentibus Christianorum.Tum etiam summi Dei sacerdo tem Marcellinum quem te rogare oportebat,ut tui missereretur, & oraret pro te, incredulitatis tuaecriminibus posses absolui,pugnis caedi voluisti,&diro carceri man cipasti quo quide nomine illegloriam r&gaudet, te autem luctus excipiet empiternus His diois .etiam Petrum iussit renus in vincula coniici,&pedes eius in cippo ata citissime constringi. Cuna sic autem inuicem sep arati essent, de Marcellinus quidε nudus in vitreis i agmentis iacere Petrus vcro incis poteneretur: angelus Domini , . . a. apparuit Marcellino oranti nduitque cum vestimentis ipsius, & dixit ei se attere me. Sequens ergo an elum ingreditur cum eo ubi Petrus in cippo dc ferro vinctus aneta tuabatur: cum illum quoque absoluisset angelus, iussit ambos sese alii: atque ita pari terveneruntin domum illam,in qua baptirati omnes unanimiter in preces inclumbe . bant. Dixitque angelus ad cos, ut dichus septem confirmarent populi ni, qui per ipsos crediderant: ac deinde ostendaent se Sereno vicario. i. stero
564쪽
potito diei uittianturq iidam ad carcerem.& neque Marcellinum neque Petrum inueniunt aque Iudici renunciant. Tunc Iudex acciri iubet Arthemium Sc uxorem eius Candidam cum filia Patilina virgine cumque venissent, urgere eos coepit, ut diis sacrificarent. At illi dixerunt: Nos Dominum lesium Christum confitemur illiu Dei sideo nulla ratione possumus facrificiorum vestrorum ritu nos polluere. Eos i litur omnςsserenus iubet via Aurelia immensa ruderum mole obrui. Dautem hora, qua ad passionem ibant, in eodem loco Christiani omnes occurre iunt sanctis Marcellino& Petro.Videt autem olficiales&carnifices tam multum populum fugerunt:currebant vero post eos quidam iuniores e populo Dei, tenta sintque eos,& blandis sermonibus inuitabant ad fidem.Sed cum nollent credere ta-ecia populo retenti sunt, donec Mistas faceret S. Marcellinus presbyter in crypta, in s. Marcelli.
tu puniendi erant sancti. Cumque completa et sent,quae Dei sunt, iussu presby teri o 'nis populus abscessit facto silentio sancti Marcellinus dc Petrus dixerunt ad eos, ' credere nolebant: Ecce in potestate nostra sui ut laederemus vos,neque tamen id mus: in potestate nostra suit, ut toleremus E manibus vestris Arthemium & Caricidam filiamque viminem, nec secimus. Est etiam in potestate nostra, ut si velimus, hinc abire, possini Dei gratia id agente: sed neque hoc facimiis. Quid vos igitur ad Althemiis i Tum illi frementes in homines Det,Arthemium gladio percusserunt porro Candidam & Paulinam per praxeps in cryptam impellentes, lapidibus oppresserunt. Marcellinum autem prcibyterum & Petrum Exorcistam manibus retro ad arborem alli uerunt donec referrent de iis ad vicarium .Qui, ut res gestas cognouit, iussit eos duci in sylvani nigram,quae hodie in honorem ilibrum sylua Candida appellatur, atq; illic ambo pariter decollari. Vbi ad mediam sylvam ventum est ipsi suis manibus nati Auerunt locum a spinis ac deinde orantes,& pacis osculo inuicem se salutantes, ne iis senibus capite plexi fiant. Qigi autem eos decollauit testatus est se vidisse animas Mamilii
eorum excuntes c corporibus, tanquam virgines auro oc gemmis ornatas, vestibus
'dutas splendidissit Dis,angelicisque manibus in caelum sublatas, per auras luisse gau ntes. per id tempus Lucilla dc Firmin Christianissimae meminae, propinquae S. Tiburtii
martyris, cuius nobilitas inter Senatores insignis fuit in terris, & inter martyres illu or eis in cali amore beati martyris a sepulchro eius non recedebant, sed construa illi e cubiculo, die noctuque ibi permanebant. Iis ergo in visu apparuit S. Tiburtius cum his duobus martyribus,edocuitque eas quemadmodum corpora eorum e nigrassiua ab portat iuxta ipsum in parte in seriori in crypta sepelire deberent. Fuerunt autem eis adiutorio Acolythi duo ecclesiae Romanae. Haec omnia Damasus, cum te stor esset,puerulus didicit ab eo, qui eos decollauerat:& postea factus Episcopus in eorum sepulchro his versiculis ' declarauit. .liminad
Marcelline tuos,pariter Petre, nosce triumphos.
Percussor retulit Damasio mihi,cum puer essem, Haec sibi carnificem rabidum mandata dedisse, Sentibus in mediis vestra ut tunc colla secaret, Ne tumulum vestrum quisquam cognoscere posset. V alacres vestris manibus mundasse sepulcra. ,sodiae Candidulo occulte postquam iacuistis in antro, Postea commonitam vestra pietate Lucillam,
Ilic placuisse magis sanctissima condere membra. Is vero, qui eos decollauit, nomine Dorotheus,postea stib sancto Iulio Pontifice Dor Otho thblicam egit poenitentiam,& omni populo indicans,quae vidisset, baptizatus est inienectute sua,& per bonam consessionem peruenit ad misericordiam Saluatoris, qui aut α reginat in secula seculorum.
565쪽
TYRVM MARCELLINI ET PETRI LIBRI IIII. AVTH in re Elubur Astu Elinburdo, tu vit Cancellarius caroli Mazii Imperat o . . ris,spostea monachus Benedictilius, di primus Abbas Selenda- dioisis iii monaseris horum marorum, quod Imperatoris G dotii ipij, ipsius impenses conditum est circa annum Domini 8ai. Est opusculum erud=tum, hactenus, quὀdsciam, i is non excusi . Nos capita
Eris veri Dei cultoribus, &Iesu Christi Domini nostri, Sanctorumγῆ.
eius non fictis cultoribus, Finhardus peccator. Qui vitas & facta iustorum ac secundum diuina mandata conuersantium hominum literis aememoriae mandauerunt, non aliud mihi efficere voluisse videntur, nisi . . ita si ut ad emendandos prauos mores, & collaudandam Dei omnipotentia, storiarum. percius modi exempla, quorsicunq; animos incitaret. ceruntq; hoc, no sol si, quiali uore carebant sed quia charitate, quae omnibus cupit esse conssilium, granditer abun
dabant.Quorum laudabile propositum quia ta in propatulo est, ut praeterea, quae dixi, nihil aliud eos moliri voluisse lucidissime clareat, cura multis imitari no debeat,omaninis no video. Ac proinde quia mihi conscius sum, quod libri, quos de tras latione cote. itas portum beatorum Christi martyrum, Μarcellini&Petri, signis ue ac virtutibus, quae 'facultate conscripsi,
scripserit eadem sunt voluntate atque intentione compositi, cosdem edere, ac Dei amatoribus
ad legendum offerre decreui. Arbitror enim, quod hoc opus non solium inane ac si peruacuum cuilibet fidelium videri non debeat: sed etiam fructuose atque utilite me laborasse praesumo,sii cilicere potuero, Vt in laude sui conditoris anima illat egent
Vm adhuc in palatio positus, ac negotiis secularibus occupatus, tium, quo aliquando perfrui cupiebam, multimoda cogitatione meditarer, quendam locu secretum atq; a populari frequentia valde remotum nactus,atque illius, cui tunc militaueram, principis Ludovici liberalitate consecutus sum. Is locus est in saltu Germa niae, qui inter Neccarum & Moenum fluuios medius interiacet, ac moderno tempore ab incolis & circumanentibus , Odanuuald appellatur. In quo cum pro modo facultatum ac sumptuum non solii in domos de habitacula ad manendum,verum etiam basilicam,diuinis ostici jsc5gruentem,non indecori operis aedificassem,dubitare coepi, in cuius potissimum sancti vel martyris nomine atque honore dedicari deberet.Cumque in hac animi fluctuationeilurimum temporis esset euolutum, contigit ut quidam Diaconus Romanae Ecclenae nomine Deus dona, pro suis necessitatibus regis opem imploraturus ad pal tium veniret: ibique aliquandiu moratus, cum peracto, propter quod Venerat, DCw- tio Romam redire pararet quadam die humanitatis causa velut peregrinus ad prandium nostrae paruitatis a nobis est inuitatus: ibique inter prandendum plura locuti, usque sermocinando peruenimus , ut de translatione corporis beati Sebastiani ac neglectis martyrum sepulchris, quorum Romae ingens copia est mentio fieret. Inde ad dedicationem nouae basilicae nostrae sermone conuerso, percontari coepi, quonam Romeptu modo ad id peruenire possem,ut aliquid de veris Sanctorum reliquijs, qui Romae re
quiescunt, mihi adipiscico tingeretὶ Hic ille primo quidem haesitauit,&qualiter ici fi ''ri posset senescirc respondit. Deinde cum me de hac re solicitum sit nul & curiosum esse animaduerteret,altera die se percontationi meae responsurum cuc promisit. p. a. Post haec cum iterum a me fuisset inuitatus, protinus e sinu libellum mihi rox iac
566쪽
troit rogans ut eum totus perlegerem, libi lite de his quae in eo scripta erant, quid mihi placeret indicare non dedi narer . Accepi libellum, dc ut ille peti jt solus secrere fert i. ntinebatur in eo. esse ubi domi plurimas Sanctorii in reliquias, easque te mimilare velle sit meo fultus adiutorio Romam reuerti potui illat: comperium sibi ima iste qui duos mulos haberem quorum si alterum sibi darem ac siccum hominem me um fidelem mitterem qui illas reliquias ab illo reciperet, mihique deferret, istatim α as mihi esse milliarum. Complacuit mihi suadentis consiliit in statui ij iidem sponsio. ' ἡ in incertae celeriter experiri: ae proinde dato quod petebat iumento, addita propter viati una pecunia notarium meum nomine Ralleicum,quia & ipse orandi causa Ro nutu eundi votum habebat cum eo pergere iusti. igitur de Aquisfrani palatios, rosecti Nam ibi eo tempore Imperator cum suo cap. i. comitatu erat Aus aliam sucisorum venerunt: ibi ii cum Hildoino Abbate in mona Hildoinus ios. Medat dilocuti sunt quia memoratus diaconus ei pollicitus est se enicere poc δ' , a vi corpus beati Tiburti j martyris in eius veniret potestatem. Quibus ille promtilio nibus ille bis misit cum eis quendam presbyterum hominem callidum. nomine Hu 'Mni iubens ut acceptu ab eo memorati martyris corpus deferret, inde iter ingresti, Roma quanta potuerunt celeritate,perrexerunt.Contigit autem, postquam Italiam intraverun t ut puer notarii mei nomine Reginbaldus, tertiana febre correptus, non modicum prosectioni corum tuis laboribus taceret impedimentum quoniam his limns quibus ille febrium a libus tenebatur, iter ere non potuerunt. Erant enim pauci,
per l, ab inuicem separari nolebant. Cumii: hoc incommodo iter illorum non medio m r fuisset retardatum illi tamen prout poterant illud accelerare contenderent tribus diebus priusquam ad urbem venirent apparuit in visu illi febricitanti qui tam homo in habitu Diaconi, perquirens ab eo, quam ob rem dominus suus Ro viso simumam ite sestinaret Cui cum ille dc promista Diaconi de reliquiis sanctorii in militi, cuiuitia. mittendis. dc dehis quae Hildoino Abbati pollicitus eii, prout illi comperta crant, poneret: Non ita crit, inquit sed longe aliter,ac vos existimatis, causarum pro quas venistis, exitus adimplebitur. Nam Draconus ille, qui vos Romam venia rogauit, aut passim aut nihil de his, quae vobis promisit, fami rus est ac proinde vosequaris me, atque ea quae tibi ostensurus atque dicturus sum, mente solicita cures
Tunc manu comprehensum, ut sibi videbatur, montis praecelsi cacumen secum Cap. conscendere secit: in quocium simul positi consisterent: Convertere, inquit, ad o 'tientem,& subiectos oculis tuis campos intuere. Quod inscctilet.& campos de quibus sibi dixerat filiiset intuitu videt in eis molis immensae fabricas in modum masnς
huius iam ciuitatis extructas: dc interrogatus ab eo, si sciret quid hoc citer 3 senescire respondit. Tum ille: Roma est inquit, quod vides, statimque addidit, Dirige oci I in ulteriora ciuitatis, &conici aptare si aliqua tibi in his locis appareat ecclesia. inque sibi quandam ecclesiam apparere dixi illat : Vade, ait, & Ralleico nuntia, . 'vortiam in ecci esia, quam modo vadisti illa res est recondita, quam ille domino suo lint adserre: & ideo det operam, ut eam quanto celerius fieri potest, accipiat, & ad
dominum suum reuertatur. Climque ille diceret quod nemo de his, qui secumve. .
nerant in hi ius inodi re fidem dictis ii iis esset habiturus respondit & dixit: Tu nosti .: . ' ,
quod omnes, qui tectum hoc iter agunt, tibi conscii sunt, quia complures dies in febre tertiana laborasti, &nondum te ab illis ullam habuisse remissionem. Et ille,l ab illi, sub ta emnquit ut dicis. Quapropter, ait, volo ut pro signo tibi sit atque his, quibus ver ilia Hii ba quae dixi relaturus .quoniam ex hac hora febre, qua usque modo detinebaris, sic f. . . per Dei misericordiam cariturus es ut te vlterius in hoc itinere non contingat. His dicto expergefactus omnia quae sibi vidisse vel audisse videbatur, Rallet co reserre iratii . curauit. Quaecum Ratiricus presbytero secum pergenti exposuisset, visum est ambo bus ut experimcntum somni ex veritate promissae sanitatis approbarent. Misi eadem die iuxta qualitatem febrium quibus laborare consueuerat, febricitare debebatis quis nisi viderat. Et ut non vana illusio sed potius verareuelatio fuisse ostederetur ne que illa die, neque caeteris, quae illam secutaei hiat, ullum in corpore suo consuetarii ni,s uni sensit indicium.bici actum est, ut & visioni crederent, de fidem Diaconi prini illis non h. aberent. Igitur Romam venientes, iuxta basilicam beati Petri Apostoli, quae dicitur ci , Ad vincula, in domo ipsius, oim quo venerunt Diaconi hospitium acceperunt maec ruri sito citin eo per quot dies, opperientes promissorum eius adimpletionem.
567쪽
sed ille qui suas Ilicitationes perficere non valebat, ipsum quod non poterat, qui
bus da in procrastinationibus palliabat Tandem locuti cum illo cur eis illo modo Vel let illudereὶ percontati sunt: rogates simul,ne se diutilis fallendo detineret, dcreuersionem suam vanis spebus impediret. His ille auditis cum cerneret se huiusmodi callidi tate eis iam amplius non posse imponere, primo notarium meum certum fecitder liqui js mihi promissis,quod eas habere non posset,eo quod frater sius,cui & domuin & cuncta quae habebat, inde abicias commendauerat, negotiandi gratia Beneuentum csset proscctus ac se penitus ignorare quando esset reuersurus. Et quia ei reliquiasil las. si ut& caeteram suppellcctilem ad seruandum commiserat, nec omninis se scire posse quid de his fecisset quoniam eas in eadem domo nusquam inuenisset: proinde viderct quid faceret quia de parte sua nihil restaret quod sperate posset. Postqua haec notatio meo dixit & ille se ab eo illusu in ac mal e sibi impositum quereretur, nescio
quibus vanis ac siiuolis etiam de presbyterii Hildoini allocutus,spe simili animaturiva se fecit abscedere.
p. 6. Postridie vero cum valde tristes videret, hortatus cst ut simul cum illo ad coemete ria sanctorii pergerent, videri stibi quod in eis aliquid tale inueniri posset, quo eorum desiderijs satisfieret: nec fore ullam necessitatem, ut in patriam vacui reuerterentur. Cumq; eis hoc consilium placuis let, vellentque ut quantoc y id, ad quod facie meos hortabatur, inchoaret more solito negotium dissimulauit dc eos, quorum animi tunc paululum erant crecti in tantam desperationem hac dilatione deieci qui omisso illo statuerent in patriam quanta is insecto negotio reuerti. Sed notarius meus recolens si,mnium, quod puer suus viderat, coepit comitem situm hortari, ut sine hospite suo irent ad coemeteria,ad quae visenda ille eos se ducere velle promisit. Itaque iniicato atque conducto duce , locorumque monstratore, primo ad basilicam beati Tibutatii martyris in via Lauicana tribus ab urbe passuum i illibus distante, veniunt, martyriique tumbam quanta possunt diligentia contemplantur & virum sic, ut alij non setiatirent aperiri posse cauta circunspectione considerat.Deinde in cryptam eidem basilica; contiguam,in qua beatorum Christi martyrum Marcellini & Petri corpora erat tumulata. descendunt atque explorata etiam illius monumenti qualitate discedunt, aetii mantes hoc factum hospitem suum poste latere.Sed alitercuenit, atque arbitrati su t. Nam licet ipsi nescirent quibus indiciis, cito tamen ad illum huius facti notitia peruenit. veritusq; ne sine illo voluntati sitae satisfacere debuissent, statuit consilium e0rtim festinando praeuenire. Et quia ille corundem locorum plenariam atquc omni modam notitiam habebat blande illos alloquitur, hortaturi, ut illuc simul veniant, si Deus votis corum fauere digna e tur, communi consilio iaceret, quicquid eis vi a dercti ir ficiendum. At sensi suntςius voluntat; tempusque id aggrediendi pari consensu constituunt. ... - Tunc peracto ieiunio triduano, noctu ad locum nullo Romanorum ciuium senti cim Rom. ius corpus stum credebatur, aperire tentaverunt. Sed parum successit eorum v luntati molitio operis inchoati. Nam monumerum duris limo marmore extructum, inermes id aperire conantium manus facile repellebat. IgituKomisso illius inartyris
sepulchro,ad tumbam beatorum Marcellini &Petri descendunt, atque ibi inuocato Domino nostro Iesu Christo,& adoratis sanctis martyribus, lapidem, quo sit minitas sepulchii tegebatur de loco suo leuare moliuntur.Quo sublato, videt sacratillimum Lincti Marcellini corpus in superioribus eiusdem sepulchri partibus positum, labii
ianuiue marmoream ad caput positam, quae titulo, quem continebat, cuidensit L dicium dabat, cuius in eo loco martyris membra iacuisllant. Quod, ut par ra cum summa veneratione suscipientes leuant,& munda sindone inuolutum Dia cono serendum atque seruandum tradunt. Ac ne ulla sublati corporis indicia rema nerent lapidem loco sito reponentes,in urbem ad hospitia sua reuertuntur. Di ac nus aut e cori': beatissimi martyris quod accepera iuxta basilicanan. Petri Apostoli, quae incatur Ad Vincula. ubi&ipse domum habebat, se seruare velle ac posse assi mans, fratri suo nomine Lunitioni ad custodiendum commisit. Arbitratusque nota rio meo hoc satisfactu incile, coepit illum hortari, ut accepto corpore beati Marcelli ni, rediret in patriam.
eir. i. Sed ille longe aliud meditabatur ac mente voluebat. Nam ut mihi postes, retulit, videbatur illi nequaquam sibi licere cusolo beati Marcellini corpore in patriam re gredi, quasi nefas cile ut corpus beati sciri martyris, qui ei cicius in passionc Lucrati
568쪽
DE ss. MARTYRIB. MARCELLINO ET PETRO. m
di per ingetos&eo amplius annos in eodem sepulchro viri cum illo requieuerat,
illo inde trans ei inte ibi remaneret. Atque hac cogitatione mente concepta, tanta ani misiui parturitione simul ac perturbatione laborabat,ut nec cibum capere, nec somno acquiescere dulce sibi videretur atque iucundum,nisi martyrum corpora,siciat in passione ac monumento coniuncta fuerant, sicci iam peregre proscctura iungeren
tur. sed de hoc qualiter fieri posset vehementer ambigebat. Noverat enim neminem a se Romanum inueniri posse qui sibi ad hoc ullum ferret auxilium: sed ne tale qui dem cui haec animi sui secreta auderet ostendere. In hac cordis anxietate constitutus, io,, si reperit quendam monachum peregrinum, nomine Basilium, qui ante biennium de G-iRo constantinopoli Romam venerat,atque ibi in m6te Palatino apud alios Graecos, qui eiusdem prosessionis erant cum quatuor discipulis suis hospitium habebat. Hunc ad tque ei quam patiebatur silicitii dinem aperuit.Tum consiliis eius animatus, &o rationibus fretus tantam accepit in corde suo constantiam, ut statueret rem quan uis cum periculo capitis sui celerrime experiri. Vocatoq; ad se comite suo Hildoini precbytero, coepit cum eo tractate, ut iterum ad basilicam beati Tiburtii, sicut prius secorant, clanculo pergerent,ac tumbam,qua martyris corpus reconditum credebatur,aperire denuo molirentur.
Placuit consilium .assumptisque,quos secum adduxerant, pueris, hospite eorum pe Cap. nitus ignorante quo irent, clam nouit prosecti sunt.Cumque ad locum ventum esse votis pro re prosperanda ante aedis ianuam factis ingrediuntur diuisiisq: socijs inter se, preibyteraci corpus beati Tiburtii quaerendum in ipsius basilica cum aliquibus remansit Rallescus cum reliquis in adhaerentem eidem ecclesilae cryptam ad beati Petri cor Tollitus pus accessit apertoque sine ulla difficultate sepulchro sacra lanisti martyris membras. nullo prohil in te sustulit & serico puluino quem ad hoc parauerat, recepta diligen ter inclusit. Interea press yter,qui corpus beati Tiburtis quaerebat, magno labore seu sua consiimpto poliqui in se vidit nihil posse proficere relicto opere, in cryptam ad Pallei cum descendi Sc quid sibi faciendum es let,ab eo quςrere coepit. i clim ille arbitrari se diceret quod S. Tiburtij reliquiae essent inuent eiq; id de quo dicebat ostem aeret: Nam paulo ante, quam idem presbyter ad eum in cryptam venisset, reperit in eodem sepulchro in quo sanctorum Marcellini dc Petri sacra corpora iacueriat, fora meri quoddam rotundi schematis trium serme pedum longitudine introrsus exca iratum, pedali amplitudine patens & in eo minuti pulueris non modicam portionem repositam.Vitum est ambobiis ivbd hic puluis de corpore beati Tiburti j ostibus inde sublatis remanere potuisset:&ob hoc,vidii scilitis inueniretur, medio loco inter a tum Marcellinum & Petrum in eadem tumba fidisset repositus: conuenitq; inter cos, ut eum presbyter sumeret & pro reliqui beati Tiburti j secum deserret. His ita transactis atq; dispositis, cum rebus, quas repererunt, ad hospitia sua reuersi C Pi sunt Post haec Ralleicus cum hospite suo locutus rogat ut sibi sacros beati Marcellini
cineres quosci adseruandum commendauera reddat, seque in patriam redire vole
temniij la non necessaria dilatione detineat. Cui ille non solum quod repetebat sine mora restituit, versi etia de sanctorum reliquiis in una ligatura collectis, haud paruam portione mihi deserenda obtulit:&requisitus de nominibus eorti, mihi se illa dictu
rum,quando ad me venisset,respodit. Monuit tamen,ut eade veneratione, qua cael
laesanctorumartyrsi reliquiae colerentur,eb qu no minoris apud Deu essent meri ti quam B. Marcellinus&Petrus:&hoc me esse crediturii cum primu ad me nomina illorum notitia peruenisset.suscepit ille munus oblatu atq; id, ut sibi persuasum cra i ctorum martyrum corporibus sociauit Initoq; consilio cum hospite suo, sacrum illum ae desiderabilem thes virum in scriniis reconditum atq; signatum, per Luniso nem fratrem cius,cuius superitis secimus mentionem, necno & presbyterum HildoL ἡ- ii , ni qui secum venerat Papiam usq; deportari secit ipse cum codem hospite suo Romς ihel iuriis. sibiliti opperiens a auscultans per continuos septem dies,si de sublatis sanctorum
eo poribus aliquid ad notitiam ciuium peruenisset. Cum i, vidisset nullam i molibet
extraneo de hoc facto fieri mentionem, latere illud existimans, post eos quos praemi serat sumpto secum hos ite suo prosectus est.Quos cum 'Ticenis apud basilicam B. sorti. Ticini Iohannis Baptistae quae vulgo Domnanae vocatur,ac tunc ex beneficio regum ad me a m inuit potet latem, aduentum eorum praestolantes inuenissent, statueriit etiam, ut&ipsi aliquot diebus ibi morarentur,& propter iumentorum, in quibus venerant, resectionem, dc propter seipsos ad longiorem viam praeparandos.
In hoc morarum sitarum articulo fama exiit, legatos sanctae Rbmanae Ecclesiae a cap. u.
569쪽
Pontifice ad I mperatorhm directos illb breui esse venturos. Itaq; veriti de aduentu is lorum aliquid sibi incommodi vel etiam impedimenti accidere posae si se ibi depre
henderent,decreuerunt ut quidam ex eis abeundo, aduentu eorum sestinando praevecterent alij in loco remanerent,& re,de qua soliciti erant, diligenter inuestigata post corunde legatorii abscessum socios tuos, quos praemiserant,sequi properarent. Cuita . inter cos de hac re costitisset Deussona cupresbytero Hildoini legatos IRoma venientes prae cessit. dc Augusta Suessorum, ubi Hildoinu esse rebatur, quanta potuit selli natione contendit. Rati cicus vero cuthesauro, luem siccsi habebat, Papiae rem1si e
pectans donec legati sedis Apostolicae praeterirent: ut illis Alpes transgressis, via suam securius carpere potuisset. 'eritus itaq; ne presbyter Hildoini, qui cu Deus dona prae cesserat,quiq; omniu, quae apud eosgesta vel tractata fuerant, plenaria atq; integra notitiam habebat quia vafer ac lubricae fidei videbatur aliquid impedimenti sibi in via, qua ire dispositu habebat,machinari debuisse , altera sibi eundu iudicaui dimit lad' . me procuratoris nostri Ascol si puero culi teris, quibus me&dcreuersonesua, & de
allatione thesauri,que diuinitiis adiutus inii enerat certum ei liceret: ipse postquam Romanos ex coniectura mansionum, quae eis parabantur Alpes superasse putauit, P pia relicta, sexta die ad S. Mauritium venit. Ibiq; comparatis,quae ad hoc necessaria via debantur, sacra illa corpora loculo inclusa, retro imposuit, atque inde promoues, pa- lam de aperte cum adiutorio populi occurrentis portare coepit. p Vbi autem locum, qui Caput laci vocatu r praetcrgrcstus, biuiu quo itinera in Frana cram ducentia dirimuntur, attigi dexteriore via ingressus per Alamannorum fines
sol duxu lodorum Burgundionu in oppidum venit.lbi obuios habuit,quos ego post j. .,ι i ii dictu aduentus illius mihi factum, de Traiccio ei occurrere iussi. Nam ego tunc tem Moc di poris iuxta Scaldini fluuium in monastcrio S. Baiionis cra quando litcraenotarii meicii. per puerum procuratoris nostri,cuius supcrius mentione fecimus,mihi redditae sint: cx quarum lectione de aduentu Sanctorum certior factus,ilico 'num ex familiaribus se μ' nostris Traiectum ire,ibiq; presbyteros atq; alios clericos necno & laicos siccia sume oh. re ac banc is venietibus ubicunq; primum potuisset, uia sestinare praxcpi. Et is nihil Maiores moratus,culiis quos secum duxerat in loco memorato, post paucos dies his, qui San n0st i 0- ctos adserebat, obuiauit: iunctiq; simili,comitantibus ia atqi hinc indecocurrentibiis es poti uti hymnidicis populorum turmis,cum ingenti Omnium laetitia Argentoratum urbem, sint. quae nunc Stratburgus appcllatur,ccleriter veniunt. Inde per Rhenum secunda aqua nauigat ,cum ad locum,qui Portus vocatur venissent orientale fluminis ripa egres si,quinta mansio ne ad locum Michil unstat nuncupatum cum immodica hominum in Dei laudibus exultantium multitudine perueniunt. Is locus est in eo salto Germa niae,qui tempore moderno Odonouuald appellatur,&distata Moeno flumine circi ter leugas sex.In quo cli m basilicam nouiter a me constructam, scd n ondia in dedica tam inuenissent,in hanc illos sacros cineres intulerunt,& veluti bi perpetuo pcrina
Cumque id mihi fuisset allatum, confestim illuc quanta potui celeritate veni se stinaui: ubi cum triduo post aduentum nostrum exacto,quida puer Ratici ci iii late co, osticio vespertino copleto, teris exeuntibus sistus in ecclesia remansistet,& clau sis ianuis iuxta illa sacra corpora in parua sellula quasi vigilaturus consedisset, subita vulta hii uci eosOinno depicistis, 'idii quasi duas columbas per dexteriore absidae fenestram vodamipua lando intrare,dc in culmine lecti super ipsa Sanctoria corpora cosidere.Quarum alte- Mia icii. ra tota alba, altera cani dc albi coloris mixtura varia videbatur.Cumq; in eode culmi '- ne diutius deambularent,&consuetum columbis gemitum viciis ni velut colloquentes cderent rursus per candem senestra egressae non coparuerunt: securaq; vox stupra
caput pueri ibnuit: Vade,inquit,& dic Ralleic ut indicet domino suo quia isti sancti
martyres nolunt, vicorum corpora in hoc loco requiescant. Alium cnim elegerunt,
ad que celeriter migrare dispositum habent Huius vocis aut hor ab eo videri non Po tuit qua tamen finita evigilauit,somno , excitus reuersm ad basilicam Rallesco quia vidisset indicauit. At ille in crastinum ubi me primum conuenire potuit,quid si hi Pimer suus retulisset, mihi nunciare curauit. Mo autem, licet huiusce visionis arcanum spernere no auderem statui tamen operiendum alicuius signi certioris indicium ratq; interim illos facros cinero de linteis,in quibus ligati venerant, sublatos sericis ac im .i uis puluinis insuere feci.Cum in corvinspectione reliquias B. Marcellini minoris . quantitatis, quam sancti Petri esse cernerem,arbitratus sum eum in statura corporis
sui minoris suisse mensurae, quam S. Petrum. Sed hoc aliter se habere, furtum postra L. T
570쪽
approbauit quod ubi,vel quado, vel a quo, vel qualiter admissum ac pro
citum sit suo loco dicturus summi cordo narrationis inchoatae texendus atque itenendus est tritur postquam illum magnum atque mirabilem, omnique auro pretiosiorem inspe e p. i es thesaurum loculus, in quo idem continebatur,propter vilitatem materiae, de qua compactus erat coepit mihi oppido displicere.Quem emendare cupiens, quadam die olim tirio post completum vespertinum olficium praecepi uni ex aedituis, ut mentiaram loculi Reliqui M. virga collectam mihi afferret. in ille hoc facturus cereum accenderet, ac circsipen Antia pallia,quibus idem loculus tegebatur,siubleuaret, animaduertit loculum mira istmodum humore sanguineo vndi in distillante:& rei novitate perterritus, hoc quod hist-xiderat propere mihi nuntiare curauit. Tum ego cum cis, qui aderant, sacerdotibiis acimthd illud stupendum atque omni admiratione dignum miraculum aspexi. Nam ut columit atque abaci vel si na marmorea pluuia instante sudare ac circumfluere mlen sic loculus ille qui cacratus ina corpora continebat, vero cruore madens,& ex O mni parte perfusiis inuentus est. Terruit nos insolita & nunquam pri iis audita miraculi species.s apropter inito consilio, triduanum ieiunium cum supplicationibus Diacete decrevimus,ut ex reuelatione diuina scire mereremur,quid sibi velle quidue saciendum moneret ma num illud & inestabile prodigium. Itaq; peracto illo triduano ieiunio cum iam adiiciperasceret, humor ille cruoris horrcndi subito coepit aresce W. nairum in imodum q ii per continuos septem dies more perennis aquae sine in-lia hi 'termissione distillabat sic intra paucissimas horas exiccatus est, vico noctis empore Nairi Dominica erat quo signo dato, ad antelucanum ossicium celebrandum cccle ita in intrauimus ii illum iam in loculo vestigium illius postet inlicitari. Lintea vero, quae circa liaulum pendebant,ut eodem suerunt humore respersa, ita ut erant sal
tuineis maculi sinsecta seruare iusti: in quibus adhuc magnum illius inauditi portenti retindicium.Constat enim humorem illum saporis fuisse subsalsi, ad lachrymata Melicet qualitatem: & tenuitate quidem aquae colorem aut veri sanguinis habuisse. Eade nocte cuida ex pueris nostris, nomine Ru lando perquietem duo iuuenes visi sint adstitiis qui ei, ut ipse testatus cst,de transscredis sanctoria corporib multa mihi' dicenda mandauerunt &ad quem locum, vel qualiter id fieri deberet, ostenderunt:&vi hoc mihi sine mora sui stet nuntiatum terribilitercomminando praeceperiant. Qui mox ut me adire potui omnia quae iustus fuerat, mihi intimare curauit. tibus audi iis .miris inmotibus aestuare,dcquid mihi esset agendum,animo tractare coepi: ortum laetum ieiunia & supplicationes celebranda ac Deus rursiis pro nostra curiositate si, licitandus an aliquis Deo deuote ac persecte seruiens esset qu. Hedus, cui anxietatem cordis nostri&curarum nostrarum querimoniasindicare, quemque rogare potuisse mus,ut orationibus sitis a Deo nobis huius rei manifestationem impetraret. Sed ubiveiquando ille talis Christi famulus, nobis posset inueniri, praesertim in il la regione, in qua tametsi quadam coenobia ab eo loco, in quo eramus haud longe posita esse co stabat tamen propter rudem in his locis eius conuersationis institutionem, aut rarus aut nullus crat, de cuius sanctitate tale aliquid vel tenuis fama loqueretur Interea dabis anxius curis sanctorum martyrum sustingiuimylorassem atq; omnes qui una nccbii cum erant, ut idem facerent, sedulo commonuinem, factum est ut per continuos dies nulla nox praeteriret, in qua vel uni vel duobus, vel etiam tribus socioru nostroru tu . hi somnis reuelatum no fuisset,quod illa Sancto tum corpora de eo loco in allium ei sint transferenda. Ad extremum autem cuidam presbytero de his, qui ibi nobis cuin ierant.nomine Hildfrido apparuit in visione, ut ipse fatebatur, vir quidam habitu socerdotali canitie veneranda conspicuus, candida veste indutus qui eum talibus verbis compellaui Cur liquit Einhardus tam duri cordis tantaeque obstinationis est ut tot reuelationibus non credat actot monita ad se diuinitiis missa arbitretur esse contem
ne aὶ Vade dc dicet, quia hoc quod beati martyres de suis corporibus fieri desident:
Hie in remanere non poterit quanuis ille hactentis voluntatem eorum in hac re sicere distulisset. Et iam nunc si non velit ut huius facti meritum ad alium transeat se itinet eorum adimplere iussionem, cad locum, quem ipsi et gerunt, corpora illora de reare non negligat. Post has alias multimodas ad me perlatas admormones, visum est mihi illam so cap icciorum cinctum translationem non esse diutius differendam:ac proinde inito consilio, decrevimus ut id quanto celerius fieri potuisset, perficere certaremus. igitur ona