장음표시 사용
591쪽
de eodem vico immanis multitudo populi ad susceptionem illoriam congres ta ridans & benedicens Deum super immensa atque inenarrabili misericordia sita, qua
per tantos patronos populum in se credentem Sc confidentem visitare dignatus est. Cumque his laudibus,&laetitia spiritali usque ad basilicam beati Seruatij peruentum est, celebratisque cum magna omnium gratulatione Missarum solenniis, dc uniuer sis ad sua reuersis seretrum quo sacri cineres aduecti si1nt, a dextris altaris iuxta can cellas collocatum est: totusque ille dies cum ingenti eodendi in vico consistentis populi exultatione atque iucunditate consummatus est. Cumq; ad vespertinum ossicium . iuxta consuetudinem celebrandum , eadem basilicam fuissemus ingressi,ade ratini et caeteros puer quidam, nomine Beriagisus,quem propinqui sui de pago Cundensio an te paucos dies illuc venientes,adduxerunt caecum a natiuitate. Qui si ibito coram omnibus in pauimentum cecidit,ibique aliquandiu velut sopore depressias iacuit: mox e iurab or que apertis oculis lucem,quam nunquam ante vidit, Christo Domino per nactita 51- inuis ui ctorum liorum donante conspexit. Exin quinta die, id est sexto Idus iunii homo qui' dam cognomento Hildimarus qui surdus erat de mutus coram eisdem sacri Sanctorum reliquiis.& auditum pariter & loquelam per virtutem Christi recepit. p. H. Eodem quoque dic puella quaedam,de familiaS. Lamberet,nomine Adali inda, mi
A mira- non solum surda dc muta sed etiam cavi, totoque corpore tam miserabili modo ex μ' neruorum contractione erat complicata vi genua pectori iungerentur: iuxta sacrasnaartyrum reliquias a suis posita,&visum dc auditum loquelam etiam omniumque membrorum rectitudinem ac salutem coram omnibus,qui aderant, mirabili celeri tate diuino munere consecuta est. Postridie vero id est quinto idus Iunii quidam serauus regius,nomine Berohadus de villa Creteiaco,in dextera sui corporis parte per totum ex neruorum contractione debilitatus & inutilis factus, cum ante memoratas
Sanctorum reliquias venisset, statim creeius,& sanitati quam desiderabat, sine moraeli redditus.Similiter & puella quaedam de ipso vico Traiecto vocabulo Theothildis, cuius dextera manus erat simili contractione intantum complicata atque distorta, ut ad omnem usum esset inutii is: haec eadem die anteeasdem Sanctorum reliquias pari modo curata est.Quibus visis,populus in basilica congrcgatus coepit praeninita exultatione atq; istitiain hymnis dclitantis,sublatis in altum vocib' audes Domino decitatarabui illa re. Cum si ibito intrauit puer quid1 surdus, atque in media plebis multitudine stupet auudatina, ct Ac attonito similis constitit. Ac deinde cu ante altare sancti Saluatoris quod in media ecclesia positum est, peruenisset, erumpente protinus de naribus eius sanguine quo diu priuatus fuerahauditus ossicio donatus est. I n crastinum autem id cst, quarto Idus Iuliij visum est nobis, ut feretrum quod sacros mariFrum cineres continebasiat lius eleuari deberet adlinc videlicet ut aliquanto eminentius esset , quam altare cui appositum erat,&facilius ab accedentibus cerni potuisset. Idque nobis facientibus,&Misititiis inter iaciendum litanias clim Dei laude canentibus,puella quaedam de familia S.Ser nisis cura uati j a natiuitate sua pedibus ex contractione distortis, manibus etiam ex neruorum disiensione, di sibi uti insuper & muta,quam paulo ante in basilicam sui detulerunt. dccoram seretroposuerunt,sis o sanitaticii reddita,ita ut eadem hora ocloqui, ocincedere dc manibus ad omnia necessaria persecte uti potuerit. ν ii. Hemina qua clam de ipso vico Traiecto, in haberet ancillam canam nomine Aadalgardam, ingressa basilicam tradidit eam sanctis martyribus Marcellino et Petro Vt per corum histragia visum rcciperemereretur, ibiq; dimisit. Quae cum post pera elum vespetanale ossicium in eadem ecclesia substitisset, subito velut ab aliquo in pulsa in pauimentum cecidi atque ibi diu volutata tandem cum ingenti circuns n-m 3 videt. tis populi illi pore atque admiratione esare videns surrexit Contigit hoc Idibus Iuniis ad vesperum pso noctis incipiente crepusculo. Homo quidam de Prouincia Burgundia ex territorio Gennavensi, nomineTheolgarius, ea pastione laborans, quam in dici Gricco vocabulo spasmon appellan Latine autem ab assidua membrorum agitatione tremulosa non incongrue vocari potest: venit in basilicam, atque in media po puli turba quae ad audienda Missarum solennia,ut in die Dominico moris est, fuerat . congregata, constitit Cumque post recitatam Euangelii lectionem Christianaecreta via; vi litatis symbolum recitaretur, tremulosus ille subito ad terram corruit, didum diui filiariis. num Oricium peragitur, pene immobilis ac mortuo quam viventi similior iacuit: multoque ex naribus eius sanguine manante post completum factum ossicium, camagna inspcctantis populi admiratione sanus ac sine usa trepidatione surrexit. Fa..ctum est hoc miractatum decimooctauo Calendas Iulii die Dominico, sicat ibi eritis
592쪽
ns s s. MARTYRII. MARCELLINO ET PETRO.
rehensum est.Quarta autem seria id est decimoquinto Calendas Iulii puer qui dam, nomine Folchardus,dc monasterio quod Meldradium vocatu r, qui erat cruri bus pedibus miserabili contractione distortus eodem in loco coram omni populo curatus est undecimo Calendas Iulii venit quidam homo ad ecclesiam,& inter caete rosintrat ut, ii dextra manus simul cum brachio modo mirabili mouebatur in mm csi molam vertere de ret, idque incessantcragebat. Is dicebat ob hoc sibi haei auietudinem accidisse,quia die Dominica contra vetitum moleret: & iam annumini in euolutum esse, ex quo lituusmodi poena mulctatus est. Qui ctim ad sacras Altu, nuta n 'rum reliquias appropia saet,ibiq; fideliter eos inuocasset, molaris illa comotio quemὰ ranea quiete sopita est. Hic homo de monasterio Scotorum quod Folis vocaturia disse, Dothiumq; appellari dicebat. 'Invidia S. Eannisi aptistς quae est die nono Calendarum Iuliarum, venit qui
vir T ectum ad basilicam S. Sematii, qui sedeciuitate Tornaco esse fatebaturi, ut ipsaeviebat fuit ab infantia surdus dc mutus ductusque a suis ad S. Sebastianum coepit ibi &audire & loqui, sed inefficaciter quonia verba eius vix intelligebatur ipse duoque cum alii ad cum loquerentusitenuitatem auditus sui dissimulareno poterat ubi ad matutinum ossicium venit coram sacris reliquiis procumbens obdormi uit. Nec multo post velut aliquo excitante euigilans quis os suum pugno percussisset, a curastantibus perquisiuit. Cui cum omnes neminem hoc fecisse respodissent fur ''
intineademque hora sanus dis perfecte,sime ullo impedimento & audiuit & locu
visen. Eadem dic dum lacra Missarum solennia celebrantur, foemina qua clam no nixi ne Adallanda duos reos ad lumen in ecclesia saciendum detulit: quorum virum dextra manu cuidam ex custodibus ut accederetur porrexit:alium aute in terim quasie illo postea illuminandum,manu sinistra retinuit.Sed mirum in modum dum cia Dissibi datum acoendit, ille qui in manu foeminae remansit, cunctis cernentibus dicimius acccn sus est.
Monasterium sanctimonialium, Ethe vocabulo, situm super Mosam fluuium est Cap. M. in quoqi dam Deo sacrata,nomine Saliga,toto corpore, excepto dextro brachio, uiro paralysis morbo dissoluta iacebat. Huic per quietem quidam ex vicinis sitis astitisse,actsi sermone eam compellasse visus est,ut diceret, id agis Cui cum illa no cliud quam se in lecto suo quiescere respondisset, Audistine, inquit. aliquid de San qui in Traiecto ad S.Seruatium veneruntὶ Cui cum nihil de his se audisse respondisset, Surge,ait,velociter,atque illuc properanter venire contende. Nam ibi es om nisi membrorum tuorum receptura sanitatem. Sed clim expergefacta nihil de his facere curasset terum sequentino ab eodem simili modo est admonita, ut Traiectum Pret. Illa tame ut prius, spreta monentis voce, quo iubebatur distulit profici Q. Tertia vero ii e vidit eundem sibi astare, & cum quadam seueritate cur moni
uitia contempsisset interrogare, baculoque,quem tunc manu tenere videbatur latus eras percutere,atque ut Traiectum velociter pergeret,imperare. Nec illa iam at sta trit issionis authoritati resistere,accitis ad se propinquis&amicis, Traiectum ut sibi, merat deducitur,&in basilica beati Seruatij iuxta sacros martyrum cineres col l r. Cumque ibi promissae canitatis praestolaretur entum, quinto demum diero am illuc venerat cum magna omnium admiratione persectam totius corpo nssui meruit recipere sanitatem. Restant adhuc duo valde prolara miracula, quae laxem. non solum tegenda silentio non censeo, quin potius illorum conscriptione conuepientissimum quarto volumini,quod in manibus habetur, finem me facturum esse nudo. Et licet eadem signa beatis martyribus Marcellino & Petro cum aliis Sanctis ivideri communia,ex co quod unum ex his in aduentu reliquiarum sanctora &Hyacinthu&iuxta ipsas reliquias gestum est, alterumque in die natalitio S metis sub ipsius reliquiis contigisse certum est ideo tamen ipsis praecipue adscribe cividentur,quoniam in ea basilica factas Linqua corum sacratissima corpora re 'iescunt Gestorum autem fides ad nos pertinet qui praesentes fuimus,& quibus ea diuinarietas videre concessit. Ac proinde omissa pHfatione,ad ipsa quae dicenda sunt
miracula veniamus. Vsi testorius Romanae urbis Episcopus qui Eugenio simulque Valentino in Pon in G, , Qt honore successit cum titulum S. Marci Euangeliston quo presbyter fuerat,am Gi ius ferreo monasterium vellet extruere,quaesiuit per coemeteria dc ccclesias lon as ab Urbe constitiatas, sicubi Sanctorum martyrum corpora posset inuenire: Inue 'iail utulo, quem opere magnifico extruxerat curauit inferre.Casu igitur factum est. s.Mai: Aa a Vt co
593쪽
vim tempore imo sepulchriam beatisisti Hermetis erat aserturus, di si m illiu
corpus inde fuerat sublaturas,unus ex nostris qui eodem anno supplicandi gratia. ut in oris est poenitentibus Romam venerat,congregatae ad basiaticana martyris ii ii tudini cum caeteris peregrinis interelliat.Is negotio, quod agebatur, diligerer inspecto, spem adipiscendarum memorati martyris rcliquiarum,licet corde simplici, non thmen sine causa concepit:&Deusdonam Diaconum, cuius in primo libro crebram se cimus mentionem .adiens obnixe rogauit, ut ex his quantulucunq; a custodibus loci acciperet mihiq; deserendum sibi praestaret. Qui contestim preci scius annuens, id se sine mora facturum pollicetur. Datori: custodibus pretio, non solum S. Hermetis, sed etiam sanctorum Proti atq: Hyacinthi quorum in eadem basilica corpora erant posita,reliquias accepit. Et illas quidem per quendam familiarem suum cui di no cognomen erat,siimitaq;&nostru qui ei ut hoc faceret persuasiit, mittere curauit. Quod autem de corpore beati Hermetis potuit adipis ipse Notio is hii munere detulit.Cum aute de aduentu reliquiarii lanctorum Proti&Hyacinthino bis esset indicatum, obuia illis processimus easque,vt par erat honorifice susci entes, i' at d. basilicae cum hymnis&orationibus inserentes,propter corpora beatorum Mati' υ cellini & l et ri cum seretro quo veneran collocauimus.Vbi cum in crastii in multa er quaeda de proximo praediolo,quod Baldradestat nucupatur,daemone possessa cinncaetero populo suisset ingressa, coepit nequam spiritus tremere ac prostratam in hanmento collidere suamq; malitiam coram omnibus confitendo publicare. Cumque a presbytero se exorcizante fuisset interrogatus,quis esset, unde venisset, quando & cur in ea intrassiet:ad singula respondit, seque non solum daemone, sed etiam uentium pessimum csse testatus est. Et cium prcsbyter ab eo causam tantae nequitiae requisiisset,inata voluntatem hanc sibi tribuisse fatebatur.Rursius cuna ab eo quaereret, si unquam in caelo fuisseDin caelo se misse & inde propter superbiani deiectum esse corusciliis est. Eidem percontanti. utrii in Christit Dominu nec ne 'idiiset, ait in a se visum tempore,quo pro humani generis saluatione mor . atq; illuc defccdere: gnatus et . Vbi vero ad id ventu est, ut eu interrogaret, si nomina marty ru nosset, qu
in reliquiae pridie eidem ecclesiae illatae sunt,Notissima inquit miliarunt eorumno mina quia quando passii sunt,praesens astaba ac de corum sempiterna gloria ingeri tor
lay quebar inuidia.Quos etia hic modo patior inscitissimos. cruciat cnim me tormento 'ri', incredibili atq; inuitu de hoc vase, in quo diu latitabam, exire com llunt. Cui prei cogunt d' by ter Cum exieris,inquit, quo perrecturus es Ego, ait, in Viam Pisima ς φ & longinquas desertasq; regiones petiturus sum. Post haec cum dc occassione S modingressionis suae iubente presbytero exposuisset, conuersus ad foemina,Em,inquit, stelix mulier,antequa exeam,ossa tua collida atq; confringa, tem debile accietatis memorem relinquam. Et cum illa velut in iirmitatis suae conscia, coepisset cc supplici atqi submissa Sanctoruauralium implorare,ille statim per os aptius cuan-
lorat , volstriti silenti uim rami. Erat enim nogenti austeritate fremens dc increpitas loqui volenti silentiu imperauit. Erat enim nobis qui praesentcs cramus ad videndu valdὰ mirabile quod ille spiritus immundus per
Osciusde mulierculae t1 diuerso modo loquebatiirAn masculina nunc foemininae vocis qualitate sit cad purum exprimebat,ut no una sed duae in ca acriter seu adinvice conuiciis lacessentes personae esse viderentur. Et rcuera duae ciat, diuerta inter se voluntate dissidentes: daemonis una,possessum a se corpus collidere cupientis: mu lieris altera, hoste quo tenebatur,liberari desiderantis. aediuersitas 'olutatim ex disparitate vocum ac dissimilitudine verborRquae inter se iactabant,latas clareat J; aperte poterat intclligi Copleto iritur iuxta consuetudinem mysterii caelestis ovicio, nobiscit ad curanda corpora de basilica egredientibus ius limus foemina cu in cui iubus ibidem don reuerteremur,opperiri fidutiam habentes, quod per virtute nasii Smerita martyrii suorum perfidus possessis retus cito soret exitur . neq; nos ipnostra sesellit. Na post resectionem ad ecclesia regressi exacto daemonio sana illam αincolumem,ac per omnia mentis suae copotem, atq; in Dei laudibus exultantem inuenimus. Et hoc quide signum in aduentu reliquiarum beatorum Christi martyria Pro ii & Hyacinthi iuxta modum a nobis coprehensum constat esse completum: illudatem,quod S. Hermeti adscribitur,quo sit ordine gestum praesenti narratioc claredit. Colonia metropolis est in finibus Ribuariorum super Rhenu posita. Ex qua icemi na quaed1 erat a renibus deorsum diutina nervorsi distesione in tantu debilitata,vrn
pato sibi crurum ac pedit offici no aliter quam sedens porrectis in anteriora nudi , ac manibus in terram positis innitens, idque hoc modo promouens, vicem ambitu ia
594쪽
tiplere potuisset. Haec auditis miraculis atque virtutibus, q ias Dominus per sanctosniartyres suos Marcellinum de Petrum in curatione infirmorum atque debilium o reratus ei ad basilicam eo riim venire gestiuit. Et quoniam aliter commode nequiue. ra pnnaue mercatorum qui illo adsestiuitatem corundem Sanctorum ibant, adue sta est Venitq; illuc ad diem natalitium atque ibi spe recuperandae salutis aliquandiu morata est Sia ubi vidit eurationem si iam csse dilatam & reuera dilata erat, non nepta quia non alibi sed ibi neque tunc, sed alio tempore fieri debuit) statuit Mogian Monastrinnacum proiici ci Erat enim in proximo sciliuitas N.Albani martyris,cuius apud ean δη ' dem urbem & basilica & percelebre monasterium est.Quo cium venilici,& apud me. moriam martyris pro rei titutione salutis suae Domino supplicatset, vidit per soporequendam iuuenem clericum sibi assistentem, ac nota Os calceos manu serentem atque Item acciperet pedibusq; indueret imperantem: se quoque ita fecisse. Illum deinderi ac lisse,ut lus calceata ad locum, unde illo venerat, reuertcrctur, ibiq; aduentum Medici praestolaretur.qui eam esset proculdubio sanatii rus. Quae ubi cuigilauit. visio nitidem accommodans quanta potuit celeritate ad Sanctorii in martyrum saluti se Ita tali mina reuersa est. acher duos menses in eodem loco inter alios pauperes conuer- ditatio. ωa,pollicitationem vitionis opperiebatur. Clim interim circa medium sere messem Augustium Deus dona Diaconus cuius in primo operis huius libro crebram secimus mentionem , Roma veniens, unum articulum digiti beati Hermetis inqrtyris pro masno nobis munere detulit. Quem accipientes, capi ula reconditu insuperiori parte ba sicae supra ipsi im occidentalem ecclesiae introitum collocavi miis. At foemina, quae. xt dixi, visione diuinitus admonita illuc venerat,&duobus iam exactis mensibus, ni his promissae opis sibi aduenii secernebat,delusam se vano somnio existimans, reditu inpatriain meditari coepit.Statuit: cum negotiatoribus qui se reducerent, ut proxi ma Dominica, quae quinto Calendarum Septembrium dic simul cum anniuersaria S. Hermetis Lolennitate erat sutura nauem eorum in regionem sua reuersura conscen cret Iam linitante nocte quae diem proscctioni condictum erat, sine dubio prae L stra,cum nos secundum consuetudinem completo nocturnalioificio, ad qii iescendum fuissemus egressi Qxteris exeuntibus,memina illa in;roire volens, in ipso limine resedit: ibi coram omnibus stupore quodam oppressa, parumper obticuit. Ac deinde erumpente ex omnibus pedum unguibus aliquanto sanguine, ad se reuersa, manuri cunilantibus porrexit erectaq; in pedes ad sepulchrum martyrum ambulare coe pii. rub cum peruenisse adorationem coram altari prosterninir, ibiq; tandiu iacuit, misciεeon Goadusq; hymnus quem exultantium simul atq; mirantium multitudo Deum lau-tiacta M s deuotii lime cantabat compi cretur. Quoi inito sanasii exit, sed in patriam vi
rius redire noluit. Merito igitur miraculum illud beato Hermeti adscribitur, cuius natavii Sc sub cuius reliquiis gestumcise c5itat.Sed nequaquam sanctis limi martyres Macellinus & Petrus eiusdem operis exorto esse possi in in quorum basiilica parratum est.& quos ipsa quae curata est, foemina toto peregrinationis suae tempore, ut stadiuuarcia semper inuocauit. Haec sunt quae de innumeris Sanctoria virtutibus aut a nobis visa,aut fidelitim vera. c.,
ritelatio e coperta literis ac memoriae mandare decrevimus quae Christi amatorib,. ' ac martyrs eius veneratorib' ad legendugrata fore no ambigo: quonia nihil eis vide mi impossibile, quod ut fiat, Deo omnipotenti placuerit incredulis aut ac sanctorum gloriae derogantibus quia fastidiosa et lenon dubito ne omni lablegere velint. siladendi censeo: ne sortE vilitate nostri sermonis offensi, blasphemiam & inuidentiainciaitare non valeant ac sic Deu&proximu, quos amare iubentur,se Odissedcclarent.
ὶN EODEM VETUSTO Ms. CODICE, UNDE HAEC DESCRI-t mustaequebatur eorundem beati silviorum martyrum tu i ta Iambio carmine,
cum mihi videatur esse idem E iubartus qui superiora scripsit,
tum propior maiorem historii dem,tumpropter Aut rem ipsum eam hoc loco subi rere voluimus.
Qui doctrinam magni Petri secutus Apostoli, Veram fidem Iesu Christi praedicauit gentibus. Malignorum adiutator fuit ille daemonum, Aaa a
595쪽
Cur ebr sus non settiet suos martyrei
Atque atros verbo potens effugabat spiritus, Perque signum sancta Crucis aegros fanos secerat. Quem pagani comprehensium duris nectunt vinculis, Ac per multa laniarum tormentorum genera,
Ad extremum tenebroso mancipirunt carceri: . Imprudentes arbitrati, quod per artus corporis Poena inuicta praeualeret Christi fidem tollere. Sed cor caelo fixum manens nescit flagris cedere.
Cui custos deputatus praesitit Arthemius, Qui reorum turbam diris constringebat vinculi' Atque claustra cali si seruabat ergastuli. Erat cui chara valde nata' Virgo nomine, Quae invasapraeseroci vexabatur daemone, sae Et paterna talia poena cruciabat pectora. Quod cium Petrus comperisset compellat Arthemium, blonens simul& exhortans Christi miles inclytus, Mercaretur sancta fide ut salutent filiae: Deum, dixit crede Christum,qui creauit omnia, Qui caelum terramque sua continet in dextera, . 'Et qui miti potentatu protegit quod possidet.
Haec beato proserente Petro Christi famulo, Custos ille tenebrosi carceris Arthemius, Plura dicta contra refert sed eadem friuola: Non est,inquit, verum Petre, neque verisimitqMeam tuus possit Christus ut saluare filiam, Qui nullum exhibet siuis solamen cultoribus. Ferret, puto,si valeret opem suis famulis. Sed hoc illum non valere produnt illa verbera,
Quae tu dudum propter ipsium tolerando deficis. Ad haee Petrus vultu aeto pauca verba reserens, Christum inquit,confitemur,& in ipsit in credimus, Qui est solus seculorum saluator & dominus. Ipse valet quicquid sibi placuerit,iacere, Tam caelo terraque potens,quam & ponti fluctibus, Cui semittorum suis caelum cum sideribus. Ille potest quandocunque sibi placet soluere
Duros nexus catenarum, quibus Vinctus tene , Et de cunctis tormentorum poenis tutum reddere.
Sed meum credo quod nolit impedire bravium, Quin peccatis depurgatum peruenire faciat Per tormenta passionis ad perennem oriam. Vellem tamen,o Arthenii faceres periculum, Verii in siet anne falsum,quod de Christo credimus, 3dque illum tam potentem omnes esse dicimus. Ad haec antri carceralis custos nondum credulus, Fiat,ait quod hortaris,hodieque clareat, Valeat quid Christus tuus,quem me rogas credere. En ego nunc tuis vinclis sit peraddam vincula, Teque ipsum tenebroso clausium linquo carcere: Atque antri postes seris stringam firmioribus. Si te tantis innodarum liberarit nexibus Christus vester, ac solutum sospitem reddiderit: Credam illum, atque Deum colam sine dubio:
Ea tamen ratione, si redemptam videro,
Ipso Christo faciente, meam charam filiam
Ab illius do minacii, quo Vexatur, daemonis.
Tune subridens sortis ille Petrus Christi famulus, Fid ait, imbecilla confirmari micrit,
biquet verbis promisisti, factis adimpleuerri
596쪽
bE ss. MARTYRII. MARCELLINO ET PETRO
Meduc humai a sine ope atque adminiculo, lito tetro quo includor,liberatum carcere. Explorando comprobabis ipsim tibi avissere, Quem inclusum dimisisti tenebroso in carcere. hac verba crebro caput agitans Arthenam Et non credens Deum posse tanta b a facere, Tali Petro seruo Christi respondet attamine. 1lomo inquit mente captus aliena loqueri Quod ex multis accidisse as tu diu propter se iam Christianam sui ex lita dixit & abscessit, se ij domum Coniustiq; cuncta suae cognomento Candidae Valde stupens atque mirans dicta Petri retulit. Cui coniux dubitanti corde fauir credulo, se mirari qliod insanum voluiit et dicer finem audiiset sospitatem tibi nunc Nee hoc diti dii fercndum esse quod promiserat, Sed praesenti se facturum fateretur tempore, Tt quod dixit ac spopondit, hodiE clarescere.
Ille vero conir, niten'uxorem increpitat,
Ou Christum Deum Petri tam potentem crederet. - Non cli ait numen ullum, sed nec ipse Iuppiter, . Quod eundem sic conclusum possit vinclis soluere, i ex antri tetro lacu liberum dimittere. lila Petri vel bis credens quibus se promisierat Per virtutem Iesu Christi mira polla facere, . . Tali sibi resistentem repulit elogio: Hoc est inquit quod augebit Dei sui gloriam, clim per ill um erit factum , quod patrare neueunt J :la magna quae a nobis nunc coluntur,numina. Haec dum simul ac vicissim alternando conferunt, Atu. solis orbe merso stellae noctem proserunt: Ecce Petrus,ut promisit adest admirantibus, Si nam Crucis manu gestans vestem ens candida. 5 . verum Christi seruum,& non falsum aliquid Eme' monstrat, tum multorum contrectatu r manibus.
naec cernentem stupor ingens arripit Arthemium:
Ata Petri sine mora pedibus aduoluitur, Deum solum verum Christum magnis clamans vocibus. Hoc & coniux hoc & cuncta consonat familia, Este nullum nisii Chri ibim rerum potentissimum, Quem beatus praedicisset Petrus atq; coleret. in aduentu cuius ipsum.quod eorum filiam Diti male possidendo vexabat, daemonium Fugit statim & inuitiis Dei virum praedicat, Vt in alto malum atrox audiretur aere: Virtus dicens, Christi Petre, in te manetis pepulit Me de illa quam tenebam usq; modo Vargine. Haec nim Petro faciente per virtutem Spiritus, Fama velox per vicina statim loca volitans, Nullos valde congregauit viros atq; foeminas. υNam non minus quam trecenti conuenere masculi, Mulierum quoq; maior numerus confluxerat: simul omnes a lintrantes sanctam Christi gloriam. E mim emebant cuncti, iii od in Christi nomine
Arehemi desitate palats Porsi, dum pollia
uiniti a solutus. velut ad illos. Arabemius credit in Chii stulti cum suis.
597쪽
per uesicrapetri iussa pellerentur daemones.
Et videntes, corde puro capere desiderant 'Fidem Chri iii salutarem: simul atque stagitan
Vt in sacri mererentur unda sontis ablui. Huc statim vocante Petro venit Christi famulus. Magnus martyr&conseior Marcellinus presbyter,
Vt nouellum confirmaret baptismate populum. dum essent adimpleta competenti ordine, Num Dei quaterdent di euoluti sunt, Per quos Sancti nouae gentis nationem roboranti Vt in Christo permanentes, creaturas colere
Nolint,vitam neque istam velut magni quippiam Amplectantur: immis velint propter ipsum perderelictor Iudi
His exactis, adest saeui missus lictor Iudicis,
lubens omnes qui fuissent tetro clausi carcere,
Ad conspectum nocte prima arbitri assistere.
Quod extemplo cum auditat atri custos carceris, Blandis vinctos qui aderant, vocibus alloquitur, Irent cuncti, quoquoversum vellet quisq; pergere: i ad palma in , inquit, regni pervcnire cogitat, . Ille mecum ad Sereni ludicis praesentiam Poenas ibi subiturus pergere non haesit et. . Si quis vero nondum vitam mundialem spernere Valet atq; tormentorum est pauore territus, Fat liber quo voluntas illum sua tulerit. Ecce autem iudex primo noctis gallicinio Surgit vigil,ac furenti voce iubet noxios Suis omnes alligatos exhiberi visibus. Huic privsto tenebrosii custos astans carcer Petrus, ait,exorcista,quem puniri iusseras, Per virtutem sui Christi cunctos vinctos 1bluerat, Et catenis absolutos re iussit liberos. Ipse tamen Marcellinum quendam siccum retinens, In qua semel iussus erat, permanet custodia. Haec dicen tem furibundus imperat Vicarius Plumbo caesium,atq; vinctum carceris Ari hemium I ii Obscuram atq; arctam recipi custodiam: sanctos vero Marcellinum atq; Pctrum mari res, Quaestionem habiturus de illorum actibus, Suo iubet saevus I udex tribunali assistere. alios ut toruis coram stantes conspicatur vultibu Blandis primo compellandos arbitratur vocibus: Vt corum permutaret mentium propositum. Poena, lixit, vos in inore plecti posse dicerem, Nisi cunctos criminosos, qui vobiscum carceris Antro clausi tenebantur,ei fugiisse cernerem, Et hoc factum vestro nossem Christiano dogmate, Per quod male mi serorum mentibus illuditis, Fascinantes ac fallentes magicis versuti .
Cui magnus Christi martyr Marcellinus presbyter, Forti pectus pietatis plenum gerens spiritu,
Pauca quidem, sed non parua verba contra reddidit: Non cit, inquit criminosus nec dicendus noxius,
Qui omissi, paganismo,Christo coepit credere,
Atq; illi sananaen te seruiendum iudicat. Hoc qui facit, Dei si inimi filius vocabitur, Et a cunctis peccatorum absolutus sordibus. Vere cis quod vocatur, Deo dante visiitur.
H dicentem Marcellinum imperat minaciter
598쪽
S uus iudex siti, duorum pugnis casum subigi,
Et in locum omni luce qui careret proijci. In quo vitrum super humum fecit fractum spargier, Ac desuper amertorem veri nudum sternere,
Atque vinctum voluturi illis in fragminibus, Omni victu abstineri Christi iubens famulum:
ut his poenis enecatus interiret propere, Cui fidem extorquere se non poste viderat. Tum deinde Petrum videns talibus alloquitur: Nolo liquit arbitreris lictum eculeo Te torquendum.vel ignitis exurendum faculis. Immo noris qubd nectendus nodis sortioribus,
Stipitique applicatus luce stabis cras lina, Ac ferarum laniatu vitam bi eui linies. Tum beatus respondendo Petrus forti pector
Iram volens contumacis concitare Iudicis, Tali voce saeuientem prouocat insaniam: Cum Serenus vociteris miror validissime, Cur tam tetro vultum geras obiit scatum nubilo, Ut mensi iram pervidere propriam non valeas. Esse nanque te mortalem uniuersi nouimus,
Et tu velut quiddam magnum in te vigens lateat, Grandes poenas minitaris Christiano populo, Stulta nimis ae feroci confidens audacia, immorialem Christi fidem de credentum cordibus Exturbari unquam posse poenis temporalibus sacerdotem quidem Christi quem rogare poteras Vt pro tuis exoraret plurimis excessibus, 'pugnis caesum atque vinctum mancipisti carceri: De quo tamen tristi facto vero laetus gaudio,
Magnus ille martyr Christi modo nihil queritur:
Immo rerum conditori dignas resert gratias. His auditis esse ratus torna elatorum arbiter, Petrum iubet catenarum comprehensium pondere Oneratum,in obscuram recipi custodiam.
Et in cippo furibundus praecipit arctissimo Plantas simul atque crura pretiosi martyris, Ne abire praeualere includendo comprimi. Sed cum essent illo modo separati martyres, Celso missus visitator cani venit culmine Ad beatum Christi testem consolandum Angelus. Qui dum sanctum inuenisset vitro superpositum Marcellinum sine velle nudo vinctum corpore, Christo Deo supplicantem, sicut erat iblitus, Soluit statim re operium indumentis propriis o uouersium praxedentem se sequendum imperat, Eo dicens perducendum, 'bi Petrus fuerat. Cumque esset illo ventum, verus Dei nuntius, Petro statim absoluto, Marcellino praxipit, Vt se ambo praecedentem imiterentur pariter. Quem sequentes intrauerunt domum quandam subit in chia erat congregatus Christianus populus, qui per ipsos ad diuinam doctrinam peruenerat. Tum pracepit ille magnis Angel iis martyribus,
ut cateruam congregatam confirmare istudeant Perseptena proximorum dierum volumina:
Ac tum demum saeuienti se tyranno proferansi ostendantque parum posse illius potcntiam . contra Dei continentia ncta prouidentiam
599쪽
sent ita in Aciliem de eonius ae filiam Nara a s.
decollatur. Eius uxorta iiiiii is
sequenti luce iussit . Vt mini Ii visitarent ioca, quibus martyres
indue ibi non repertos reserentes dicerent, ire tui si adduci Vn cum Eius quoque mulierem cognomento A qu aram eorundem nuncupat in V
Hos adductos ille truci intuitus oculo, Diis iussit immo tetris vilitarent laruulis, Atque sacram Christi fidem abne do linquerenti Et cium nolle pervidisset imperata facere, Iussit saeuus in ingenti ruderum congeri'
dent simul Marcellinum atque Petrum π
Et cum eis multam valde populi frequentiam. Qiibus visi prosinisse tremefacto beatos consessores caten amni grauatos ac depressos puniendos traxerant Quos ut pii suetientes turba vidit populi, 1 aecurrendo sestinauit praa cnire iAe mulcere cor surentum Verbis c it Sed non valens quod volebat pia plebs '. Loco fixos retentauit.donec Christi famulus Marcellinus obtulisset salutarem hostiam. Ambo simul perfidorum ait 'Muntur populum, Atque tali stiribundos compellabant famine En vidistis quod in nostra ditione mera Vt vos modo quo vellemi valeremus a lere, Et duos vinctos tenebatis, vi ereptos tollere, Sed hoc nolle Cluistiana secit patientia, Ouam suorum serendo famulorum sensibus. mites ac modestos Christ facit munere Et nunc quidem nos superna Miuuante gratia, Hinc abire poteramus, sit hoc serret animus. . Vos conita quid possitis, tandem palam dici Tum flendentes ac frementes . Primo ipsum,quem trahebant trucidarit Arthemium, . Ense duro serientes effecerunt martyrem: . Cuius neci coniunxerunt coniugem ac siliam. 6Quas per cryptae liminare praeceps datos obruunt is simul atque magnis arenarum molibus, . . Tum beatos assertores veritatis alligant ζ
Marcellinum atque Petrum auido
Annectumque catenatos arborum stipitibus, Donec tetronuntiarent tormentorum arbitro, Atque ipso comperirent decernente Iudice, uali morte magni sorcnt conitam endi martyres. dum citia cognouisset gesta quaeque iussera , Nigram iubet intra se luam sanctos duci martyr Et inibi capitalem capere sententiam. Quo cum eos deduxissent daemonum satellites, Ili laetio alacres, laudantcsiue Dominum, a
600쪽
DE ss. MARTYRIB. MARCELLINO ET PETRO.
Locum suae palationi largiorem saciunt: Nam & spinas atque vepres citellebant manibus I pii suis, ut purgando terram puram redderent, Sacrum crat quae illorum exceptura fanguinem. Tunc orantes atque pacis sibi dantes osculum, . Genu nexo percussi, rem patienter perscrutar, Ac proiecta graui perunt calum carnis sarcina.
Quorum ipssqqi eosdem magnos Christi martyres Ferro iussus, tu lauit, se vidi ila fassus est Carnis vinciis abiblutos euol se spiritiis Forma qua sit virginali, tectos veste fulgida,
Aiuro quoque radiant ac gemmarum lumine, Angelorum coruscantum circundatos agmine, Iactabundos cum immensa luci amuentia, Supra cuncta penetrando celsa itiundi sidera, subleuatos ad aeterna caeli regna scandere. Duae quaedani reseruntur Romae nataei oeminae,
Una dicta est Lucilla, Firminaque altera, Veram puris retinentes Claristi fidem cordibus Quae propinquae ter beati martyris Tiburtii, Ad illius cacrosanctum assidento tumulum, Deo gratas vigilando ducebant excubias. Quibus ipse cum beatis semet comitantibus Marcellino atque Petroniani scite retulit Per ibi orem, Mi secra iacuissent corpora
Eorundem electorum atque simul admonet, Vt euntes absque mora, illa statim auserant, Et in crypta suum prope curent corpus ponere.
Qui praeceptis obsequentes, Nigram sylvam adeunt, Sublatosque beatorum inde portant cinero, Et in specu deponentes, tuto loco tumulant. Quas ad ista peragenda adiuvisse reserunt Duo uosdam de Lacratae sedis Apostolicae
clericis, quos ordo saccr nominat Acolytos. Haec vigesta reseruntur, retulisse assciunt illumipiunt,qu i eosdem interemit martyres,
Elabillo didicine Damasium Pontificem,
Cium aetate puerili,per eadem tempora Sub magistro ministraret,& ad magnum cresceret Rerum culmen,tunc Romana lector in ecclesia.
Post h c cuncta memorasse, ac mandasse literis, Cum illius almaesedis obtineret apicem, Et in tota principatu polleret Ecclesia.
Ille autem, qui beatos martyres percusserat, Dorotheus cognomento, per diuinam gratiam
baptismi sacramentum peruenisse dicitur: Sacram sedem tunc regente Iulio Pontifice, Publicam stimul puramque i sit poenitentiam: Atque morum probitate consequi prona ruit Sempiterni Saluatoris salutarem gratiam, Per illorum,quos percussit beatorum martyrum Nunc dc semper memor uadam miram patientiam.
Qui de mundi triumphantes principe diabolo, an si pernis collocati semper gaudent sedibus Coram Christo per aeterna siccisorum se cula.
Marcelliti de Petrus plectuntur capite. s. buri iuest Marcellino & Petro apparet L