장음표시 사용
281쪽
asio QUAE CURTIO traditum, subiicit supplicium ejus dilatum fuisso, ut itiso loco, ubi Darium ipse OCciderat, necaretur; mox vero illum Ecbatana ductum , ubi poenas i ueret. Quis totiar non credat, Darium Ecbatanis trucidatum fuisse Θ At videmus Alexandrum , postquam ab Ecbatanis movisset, et Tahas usque perveni Sset, ne tunC quidem, I etentem Bactra Darium , attigi Ss . Quum obsidionem petr in Aornos narrat , haec dicit:. Badices ejus Indus amniS Subit, praealtus, utrinque as-l eris ripis. Ab altera parte, Voragines eluviesque pro ruptae sunt; nec alia expugnandi patebat via, quam ut re-lderentur . . Hac parte MaCedonas aggressos fuisse arcem Ostendit, quum caVernas, injectis arboribus, expletas mox narret. Quomodo igitur fieri potuit, ut qui e rupe cade-hant, amne haurirentur, quum amnis, ut Supra vidimus, alteram rupis partem praeterflueret 8
A CC nTio INUTILIA QUA Dou UE NARRARI, NEC SARIA VERO
Quum innumeri si ierint eventus, in rebus ab Alexandro gestis, omnia haec narrari nequeunt, non modo quia Plinraque historicos latent, sed etiam quia det tus est habendus, circumcisisque inutilibus, necessaria duntaxat sunt narranda. in jejuno argumento, et quod nisi accersitis
ornamentis adaugeretur, nudum nimis et erile vi dorsetur,
I. Lib. VII, cap. Io, tom. u , Pag. I 55, et ibi not. 2. Lib. V, cap. 23, tom. I, pag. 4eta , et ibi not. 3. Lib. Vm, cap. II, tom. II, Pag. 236, Pt ibi not.
282쪽
II ABENDA FIDES. asilpossent sorsan ferri descriptiones rerum vulgarium; sed in copiosa materia, Prorsus sunt tutolerandae. Attamen, iis, si alius quisquaui, abundat Curi us. Quid est frequentius et notius fluviis 3 attamen, crebriesunt eorum descriptiones; non ut singulares eorum naturias doceatur lector, aut quod memorabile quidpiam ad eorum ripas Sit gestum, quo fiat, ut fluvii sint paucis hi torico describendi; sed ut scriptoris ingenium in eiusmodi descriptionibus admiremur. Sic pingit Μarsyam Phrygiae
amnem : a Mediam illa tempestate interfluebat Marsyas amnis, fabulosis Gra corum carminibus inClJtus, etc... ιν
Si quam difficultatem secissot ille fluvius Alexandro, aut singulare quidpiam ad eum contigisset, ferri posset illa descriptio, quamquam operosior. Sed ut intelligas quam inutilis sit, eam legendo omittito, et Videbis, ea praetermissa, nihil narrationi deesse. Non aegre ferendum describi a Curtio Cydnum amnem, qui mediam Tarson interfluebat, quod in m Alexander Re abluere voluerit, et quum in eum, calidum adhuc mrpus iniecisset, in gravissimum morbum inciderit. Non invitus legas : a Cydnum non spatio aquarum, sed liquore memorabilem; quippe leni tractu e iantibus labentem, puro solo excipi; nec torrentes incurrere, qui placide manantis alveum turbent; itaque incorruptum, eumdemque frigidissimum, quippe
multa riparum amoenitate inumbratum, ubique iantibus suis similem in mare evadere. . Ham enim Alexandrum invitare potucrunt, ut in eo sese ablueret, ideoque non Sunt prorsus inutilia. At nihil intererat describi Pasitigrin 3, ut ex tota serie historiae liquet. Sic tamen describitur. α Rex quartis castris pervenit ad fluvium, Pasitigrin incolae Vomni, Eae ..... n
2. Lib. V, cap. 3, ibid. pag. 377
283쪽
υ Ga UT CURTIO Quid vom contigit ivlexandro ad hunc fluvium p nihil, nisi quod illum trajecit. Inferius, non maiore necessitnt 4 adactus, d scribit it rum, Descio quos Persidis fluvios . quos Araxem et Medum
torrentium, eic . Non notabimus hic poccata in g-- gratili iam, cluae immania sunt; nam fluvio R Armenia' triinS- fert in Persidom, et dycursum eorum absurdo describit. Sit multa exomptu eius imporitiae in rebus igeogmt,hicis, antea attulimus. Luxuriant m in lalum rhetoris stylum et fluviorum inutilibus descriptionibus nimis fraudentis, cxpondat locior. Fortiasse condonandum magis est, quod de Zioberi Hvreaniae flumine narrat, quia Singillare quidpiam est in eius decursu, quiui Alexander usu Cognosceru voluit. Verum hoc solum dicendum erat, non alia quae ad rom nihil faciebant. Sic vero loquitur : a Nemus pra ultis densisque arboribus umbrosum est, setc v satis erat dicere, hunc fluvium postquam terram Suhiit, iterum exsistere: reliqua sunt inutilia et rhetoris, non historici.
Similitor doscribitur Polytimetus , fluvius Sogdianae :u Ingens sputium rectοῦν regionis est, Per Iuam amniS,Polvit motum vocant incolae, sertur tOPrens, est.... v Non
nullas alias fluviorum descriptiones his uddere potuimus,ssed lectorem cordatiorem plura legere Pigeret. Si conferatur Curtius. paulo dili Ieutilis, cum aliis Scriptoribus rerum ab Alexandro gestarum, et praesertim Cum Arriano, multa occurrent ab illo omissa, quae non Parum faeiunt ad historiae seriem, ros tuo quae narrantur Probe
intelligendas. Si prudii apud Issum descriptionem, apud Curtium, nondum inspecto Arriano, legas, plane tibi e
284쪽
HABENDA FIDES. 163 ignorantias graphia errare videbitur, quod scilicet ii cessarium aliquid omiserit Ait enim : u Eadem Docto, et Alexandrum, ad sauces quibus Syria aditur, et Darium adoum locum cluem Amani S PSlas vocant Pervonisse. ηVeniebat Darius ab Euphrate, Alexander vero ut, ut hoTarso. Itaque videbatur AleXandri quidem dextrum cornu
ad mare Cilicium suisse, laevum ad montes; contra vero, Darii dextrum cornu debuisse ad montes spectaro, sinistrum ad mare. Attamen Curtius, a mari dextrum Darii cornu tectum ait , laevum vero Alexandri, ad mare pertinuisse. Quae quidem ex nari ratione Curtii intelligi non possunt. At conjectis oculis in Arriani im, reS tota patet. Narrat Alexandrum, quum utidisset in Syria ad Soclios esse Darium, a Mallo ad PStas ivisse, Parum lue ungia StinS SuPE-Havisse , et ad Mariandum urbem castra posuisse; Darium vero, qui nesciebat, ab Alexandro Amanicas Pylas esse Superatus, eas transiisse, ut tu Ciliciam iret, et Issum occupasse. Itaque, ut praelium iniretur, Oportebat Alexandrum qui dom ex Syria in Ciliciam redire, contra vero Darium
convertere agmen, ut AleXandro OCCurreret. Res est claava;
scit duo in hac narratione mira sunt : clui Darius P tuerit ignorare Macedonas ad urbem Mariandum Cou- sedisse, si exploratores rem ignorabant, ut Hon ignorabatur ab incolis eorum locorum, qui videntur in partibus Darii adhuc fuisse, eo tempore) et qui Alexander Darii exercitum Pylas transiisse ignoraverit, cumque ranseuntem non in aserit, quum Para iam transgressa montes, alteri auxilium ferre non posset; qua ratione magnus Darii exercitus, facile ex parte ct sine periculo caedi potuit Z Attamen situs cornuum utriusque exerCituS.
t. Lib. III, cap. 8, tom. I, Pass. 133, et ibi vid. lio .
a. Lib. III, cap. 8, ii id. pag. 2 3. 3. Lib. III, cap. 7, ibid. pag. 333.
285쪽
rem ita se habuisse ostendit. Ea autem, quo magis mira est, eo minus a Curtio praetermitti debuit; quum praesem tim , omissa tam insigni rerum dispositione, ejus narratio intelligi non posSit. Possemus et aliud omissionis genus in Curtio ostendere, sod ciuod ei cum praestantissimis historicis commune est, quamvis cum accuratae narrationis Irgibus non consentiat. M pe nimirum, ex serie narrationis animadvertimus, inuntecedsentibus omissum esse aliquid, ex quo, quae PoStea dicuntur, pendent; quod quidem interdum exigui est Perse momenti, Commemorari tamen suo loco debuit ab histo
rico, aut omitti quidquid intelligi difficultor potest, nisi
illud praemissum fuerit. Omnia non sunt in historia dicenda , sed nihil omittendum ab iis, qui accuratorum historicorum laudem referre volunt, quod narrationi tenebras offundat, si modo id resciri possit. Exempli causa, Curtius, ubi descripsit qua ratione Darius exorcitum instruxisset, addit : a Uxorem matrem lue rogis et aliarum semi- nurum gregem , in medium agmru ac opstrant. n Postea describit etiam aciem Macedonicam, tum Praelium. Nemo qui ea tenus leget, non credet Darii uxorem set matrem interfuisse proelio. At ex sequentibus apparet Oas in castris interea fuisse, nec Scivisse in utro cornu stetisset Darius. Itaque si verum quod prius dixit Curtius . oportuit illum addidisse, Darii uxorem et matrem vidisse quidem instructam aciem, sed antequam Classicum caneret, rediisso in castra. Aut si hoc omittere voluit, et illud praetermissum oportuit Alibi, in descriptione expeditionis, qua subacta ost Bactriana, haec leguntur : a Hinc ad Craterum qui Artaca-
. Iah. III, cap. 9, tom. l, Pass. 14s, not. 2. Lib. III, cap. 9, tom. I, Pag. 345,' ibi not. 3. Lib. VI, cap. 6, tom. u, Pre. 44-
286쪽
HABENDA FIDES. 265 cnam obsidebat redit ... v Cujus tam n Obsidionis inchoato mentionem nullam fecit, nam quod est antea u in eorum obsidione Cratero relicto, η ad aliam obsidionem spectat. Postquam descripsit Ptolomaeum , Cum omnibus tui
mis, Hydaspis ripis obequitantem, quasi vadum qua rercti, ut manum Pori distineret, dum Aloxander fluvium paulo superius trajiceret, subjicit illi Co narrationem prae iii cum Poro ; cui praelio4nterest etiam Ptolemaeus, quamvis eum nusquam dixerit transisse. At, dicet aliquis, res satis intelligitur; neque enim Ptolemaeus in acie esso
Poterat trans Hydaspem, cum toto equitatu, nisi eum transmisisset; at mora aliqua ad hoc opus fuit, et res digna erat, quae uno verbo Signis Caretur. Quum multa, levioris certe mom nti, emi Sius nurrct tur, vix Memnonis nomen Obiter attigit Curtius, neque
quidquam de consilio, quod clarissimus dux ille inierat,
transferendi in Graeciam belli, rotulit. Sic et Mitylenes Obsidionem, et Datamis adversus Cucladas exi oditi Ousem . eiusque in Syphno umne Cladem, omisit. Ex Curtio colligas , Alexandri iiii, postquam, ad Solo, pervenerit, tempus omne in edendis ludis consumpsisse; at Arrianus reseri, illum, facta cum selectis copiis exCursione, interiora montium ditionis suae fecisse, tunc quo rediisse ad urbem. bium saepe saepius dixerit J, omne Persici exercitus
robur Graecis militibus constitisso, illos apud Issum nihil
agentes ostendit, quasi compressis manibus pugnam Spec laverint. Solummodo, quum in fugam erumpit exercituSomnis, ait illos a caeteris abruptos, haud sane fugientibus similes evasisse, Amynta duce. Et hoc quoque notandum,
287쪽
α66 QUAE CURTIO quum Thymodem illis praeposituita fuisse, prius dixerit:
l sotitona ivoncro debuit, Thymodem illum, omnibus Gi aecis militibus imperavisse, sed et ullos fuisse agminum duces, qui huic parerent, inter quos Amyntas, Aristomedes, Bianor, omnes Alexandri trunsfusa'.
Ingenio suo, vel potius insanae describendi libidini ultra modum indulget, ubi, quomodo Tigrim Macedones
Supera Verint, nareat . Varia atque Omittenda haec omniu:
qui plH nulla ex tanta trepidatione clades, nec quidquam Pru 'tor pauens Sarciuas fuit desideratum. Curtius nullum ullum Darii ininrsectorem, nisi Bessum nominat; sod debuit Satibaraanem et Barmentem, qui non multo post capti atque supplicio multati sunt. Nihil de morte Amyntae retulit, qui quum a rege, omni eriminc liberatus esset, paulo post, in oppugnando quo dam vico, sagitia confossus obiit; nec magis auxiliarium equitum imperium, Clytum inter et Heptiaestionem divisum fuisse memoravit.
viiiiiii in ii scribendis fluminibus, quae DCile superaverat Alexander, Dimius, ut supra vidimus, suerit, Vix uno verbo Oxi transitum memorat): qui tumen amnis, in sex stadiorum latitudinem effusus. undarum impetu atque altitudine, Macedonum exercitum utiquauditi moratus est. Non refert missum ab Alexandm Ptolemaeum cum
copiis quibus praeerat, ut parricidum Bessum a Spitamene truditum recit eret, atque diligenti cura asservaret; at insidias, mirum et jure dixeris, rhetoricum in modum a Spitam ne in Bessum Oxstructas fabulatur
Nihil Curtius de obsidione urbis Gaetae in Scythia. Idem
I. Lib. Ili, rap. 9, toto. I, 344, a. Lib. t V, cap. 9, ibid. Pq. 277. 3. I.ib. V I, cap. S, torn. II, pag. 123. 4. Lib. VII, cap. ibidem, pag. Ead.
288쪽
cluo vel tres omnino civitatos obsessas fuisse refert, dum Arriantis soptem urbes post obsidionem captas fuisse au
Priusquam ad urbem Magagam perveniret Alexander, illum aliquot urbes Castellaque obsidione cinxisse memorat Curtius; at nihil refert de praelio, quo cum Indis certatum est, quoque nullum majus in India fuit, exceptis praediis adversus Porum et Mallorum gentem. Nihil aliud Curtius de obsidione Begii se nisi haec : n superato Choaspe amne, Coenum in obsidione urbis opulenta , BOEiram tu olae vocant, reliquit. . Neque per illum sciro datur, utrum urbe potitus sit Coenus.
Vitium est Graecis et Romanis scriptoribus Commune, ut numina sua, Qt fabulas in Graecia ut luo Italia natas, quaerant inter barbaros, qui numquam de iis audiverant, antequam Graeci et Romani eorum regiones adirent. Curtius adeo non hujus vitii immunis filii, ut temere Graecos scriptores sit secutus, qui nomina habebant non Vera, sed in Graecam linguam detorta, fluviorum et locorum P ad Indos, quos constat Graecas linguae ignaros fuisse: Praeterea eorumdem Graecorum pravam Consuetudinem
imitatur, qui quandoque nomina propria harbarorum
289쪽
Graece interpretantur, et pro veris nominibus interpretimenta sua nobis obtrudunt. Alexandro fines Indiae ingresso occurrunt Indorum Pinguli, imperata facturi : a Illum tertium Jovom genitum, ad ipsos pervenisse memorantes. Patrem Libertim aliIue Herculem fama cognitos PsSo, ipsum coram adesso Cernique. . Si tale quid ab Indis dictum unquam fuisset, qui primi hancce historiam scripserunt, eos oportuit nomina barbara edere, quibus utebantur Indi; nam sine dubio
Gra da non erant, quum Romani, quorum eadem erat P
ligio ac Graecorum, quique ex Graecis orti nec procul ab eis remoti, iisdem nominibus non uterentur: quanto magis Indi aliis appollationibus numina Sua, quaecumque tandem essent, vocitabant Θ Haser Anno a b acedonibus ficta sunt, qui Horculi set Libero patri Alexandrum aequare
Curtius milem capite sic de Nisaeis ': α A Libero patre conditos se esse dicebant, et vera haec origo erat . . Quasi vero haec constaret ullo, vel minimo indiciol a Sita est urbs sub radicibus montis, quem Meron incolae appellant. Inde Gi mei mentiendi traxere licentiam, Iovis fomitio Liberum Patrem esse Celatum . . Quoesiverim, an Meros sit vox Indi , quam Macedones graecam μηρόs esse rati sint 3 si sit, quidni 'nomen Bacchi Indicum ediderunt3 deinde, cur dictus est Bacchus non simpliciter ἐυ τω μηρω τετραμαι, Sed Ev - του Διὸς miret Sed haec mendacia sunt Macedonum, et verisimilius est Thebanum Bacchum, ab antiquissimis Thebanis Phoenicum colonis, dictum osse ortum e femore Iovis, Phoenicia locutione quae Harhreis frequens est, Bd significandum, eum e posteris Jovis fuisse. Macedones non modo Bacchum civem Thebanum.
290쪽
apud Indos notum comperemni, si eis credimus, sed et alterum numen ex eadem urbe oriundum, Ne id om nimirum ut iam vidimus. α Herculis simulacrum agmini preferebatur, etc , Haec et similia habet Curtius, similia etiam ulii; quorum nulli memorant, quo nomine Indi Herculem vocitarent, quia hari: erat mera Macedonum fictio, qui ut Alexandrum etiam Herculi praeserrent, jactabant a Petram Aornum, quam copii Alexander, ab Hercule laustra obsessam fuisse, terraequQ motu Coactum absistere . . Erat Sthenes Cyrenaeus, qui omnium acutissime mendacia Macedonum retexit, dicebat eos, quum in Indorum regione vidissent boves, quibus claves inustae erant, ex hoc collegisse Herculem ad Indos pervenisse. Crediderim potius rem totam confictum, aut Macedonas Herculem VO Sse summum numen quodpiam Indorum,
de quo non nulla dicebantur ab Indis, similia iis quae de Thebano Hercule a Graecis jactabantur. Non possumus ignoscere iis, qui primi res ab Al xandro gestas scripserunt, nam minus huC in re vituperandus est Curtius, qui quod nesciebat, dicere non potuit,) quod appellationes Graecas pro barbaris Dominibus passim habeant. Talia Sunt Polytimctius η Πολυτιμηetόe, nomen fluvii Sogdianae; Erymanthus a ' μαυοοe, nomen fluvii Indiae; Daedala 4 regio, Δαιδάλη, Petra Aornos , AOροος, quo nomine lacus fuit in Epiro; Ecbolima nomon regionis β, Eκεο ιε ,
Pro vocibus Persicis, Graeci suis utebantur, quos secu-
. Lib. VIII, cap. ra, lom. Ιl, Pag. 237. a. Lib. VII, cν. Io, ibid. pag. 354. 3. Lib. VIII, cap. 9, ibid. pass. 23 4. Lib. VIII, eap. lo, ibid. pag. 232, 5. Lib. VIII, cap. Ir, ibid. pag. 237. 6. Lib. VIII, eap. Ia, ibid. Pas. a L.