장음표시 사용
21쪽
Concilium Rhemense Concilium Gerundense Concilium Loirdinense Concilium Elibertinum Concilium Basiliense Concilium Lateranense Concilia Braccharensia Concilia Toletana Cyprianus Cyrillus Hierosolymit,
Flauius DeXter. sceitas. Fulbertus Caraotensis
Garci Loaysa. Garibay. Gaspar Sanchez. Gelasius. Genebrardus Glossa ordinaria. Glossa inter linealis. Gricianus. Gregorius Turonensis. Gregorius Nicenus. Gregorius Magnus. Gregorius Septimus. Gilbertus de Tornaco Guillelmus Durantes
Hilarius Hieronymus Hilariu S. Hinc mar usa Hormisdas.
Hugo Cardinalis. Hugo Portugallensis
Innocentius I. Ioannes Salara Tama-yus. Ioanes Solor Zano Peretra. Ioannes de Bosco. Ioannes Lorinus Ioannes Arboreus. Ioannes Grimaldus.. Isidorus.
Iulianus Perez. Iulianus Toletanus. Iulianus Pomerius. Iustinianus. Ian senius.
Iacobus Midendorpius Iacobus Philippus Berguinas Ia-
22쪽
Iacobus de Voragine Ioannes Belletus Ioannes Raulinus Ioannes Valaus
Leo III. Leo IX. Ludovicus Romanus. Lupoldus Bebembessiius. Luitprandus
Masseius Magister Historiae Schola
Maldonatus. Mariana Mastrillus Menochius. Michael Erge Imenius. Missale Ambrosianum. Missate Goticum. Missalia Varia. Martinus Polonus Michael Deluillar
Nicephorus. Nicolaus de Lyra Notverus
Pandulphus. Petrus Gregorius: Platina. Plutarchus. Petrus de Natalibus Prudentius Pelagius Ouetensis
Resendius. Ribadeneyra. Rodericus Ximenius Rodericus a Cugna. Rogerius. Rota Romana
Salmeron. Seraphinus. Seraphinus Binius. Spondantis. Stephanua P.
Supplementunata Bibliothecae Patrum. Santpirius
23쪽
TurpinuS. Turrecremata. Tyrius. Thomas Stapletonus Thomas Cantipratentis
Valde Z. Vasconcellus Vasqueet
Virgilius. Vvilielmus almeabu i
Vincentius Ferrerius Vincentius Bellovacensis Vsuardus
24쪽
Asariae de Araceli die a Mai I 66 a. Fr. Michael a Sambtica Mini ter Generalis T T Anc Diatribam de Aduentu S.Iacobi in Hispa,
tris Generalis a me retiissem ad studiosorum utilitatem publica editione dignam censeo. Datum Romae in conuentu S.Mariae de Araceli die et o Mai r 66r. Fr Petrus Paulus Lotticus Sacrae Theologiae Lector Generalis, ii itor .
HVnc librum iussu Reuerendisi. D.Nostri Ministri Generalis recognoui, dignum iudico qui typis mandetur. . Alexius Romanus sac. Theologiae Lector Generalis, i tor.
Si videbitur Reuerendisi. P. Mag Sacri Palati Apostolici
25쪽
Occasio, ratio suscepti operis.
3 cum nimius est, experientia do Nimius inter cet. Adeo extrema vitiola lunt, eit.
deflectimus , a ra- tione, ac virtute deuiemus. Id in Iure deprehenditur, quod cum summum est, iniuria fit. Sed in amore mirereia, quod ab odio cum longissime absit, tam ossicit amico, quam solet officere inimico . Illud vulgo paradigma affertur. Simiam Catulos suos uo amore
26쪽
amore prosequi, uam eos arcte amplecti , ut imterdum ipse amplexu occidat. Atque adeo verum sit dicere, cum eos deperit, cogere depereundo perire: sed hoc in bellua , quae ratione caret, utcunque ferendum. Ab homine, qui rationis compos , virtutis capax est, hoc vitium alienum es se debuit. Verum praua,ex labe illa prima originis, nobis innata libido, saepe rationem, iusque
peruertit. Itaque amore saepe abutimur ad perniciem carorum, cum ijs vehementer volumus e Degetierat in ganquam non iam ille amor sit, sed cupiditas; VP- Φης' imoin inuidia, proindeque degener, ac in odium vergens affectus . iuuenire solet , ut quod vehementer amamus, eo magnopere frui cupiamus ac iuxta nolimus, ut fruantur alij; qui si eiusmodi participes esse conentur, in eos odium ex cupiditate, ac livore existis; quare malumus rem diIectam extinguere, quam cum alijs communicare Itaque si originem attendimus , Amor est i exitum Cupiditas, idium Satis dolendum, quod in vitium virtus transeat; sed multo maxime dolendum, quod res, quae amatur pereat; nam vitia emendare possumus, rem quae perijt, recuperare non possumus.
Hispandium Q Ursum haec Non ab re sane' Quantus
inS. Iacob in Hispanorum omnium in sanctum Iacobum amor qua tu dinor nemo nescit cum non eius extent igniculi, sed
pateant incendia Verum quod ea Gens in populos diuiditur, dum singuli Iacobo frui tanquam proprio volunt, in suam Prouinciam trahunt, alij alios repellunt me eodem potiantur,in in cupiditatem, de liuorem abeunt, unde turbae, actiones existunc ac proinde in odium mutuum
27쪽
amor primus degenerat; , quod deterius est, dum unusquisque ad suam prouinciam Iacobum
sudet rationibus trahere, alii aliorum argumenta refutant, cineruant, adeo ut impugnando singula, nulla ratio habendi reliqua esse videatur. Planius dico . Advenisse Iacobum in Hispaniam eo dissi- certo est certius. Illud minus constat, in quantia. ' μη Prouinciam venerit. Cum ergo Hispania in multas sit distributa, singulae eum sibi pio quodam . studio vendicant, atque adeo suum dicunt, idque
rationibus conantur ostendere, quae cum hinc inde apponantur, dum ali alios resutant, dubium reddunt, in quam venerit cum autem non potuerit venire in Hispaniam, nisi per unam Prouinciam, di ij monstrent in nullam certam, contra singulas argumentando, venisse, fit ut, an in Hispaniam venerit dubitetur.
Nec satis est ijs Iacob stui, quod facile esset
ad componenda dissidia, ita ut illum ordine quo umeta in eo
dam, serieque temporis una post aliam Prouincia di .e a
exceperit, sed unaquaeque illum cum praerogatiua dica iit.
primatus habere vult: tamenim sunt Religionis amantes, ut primas habere velint, non contenti habuisse, nisi prius alijs habuerint. Itaque deprimis contendunt, quod turpe videatur in secundis, tertijsue consistere . Ita sunt ad honores Hispani comparati, ut aut summcs, aut nullos velint. Igitur Tarraconensis Prouincia ad se vocat. qtica
sibi deberi ait Lusitania suum esse contendit. Callaecia ad se trahit. Omnes eum apprehendunt,4 dum conantur arripere,in diuersa trahunt, xlacerant, ut nusquam videatur esse, quod apud singulas esse minime patiantur. Accidit Iacobo A et mortuos
28쪽
plutare mortuo, quod ille Pancratiastae cui Teletiae no men suit) Graeco vivo,qui cum victor in ludis Pythij existeret,magnuque erga se omnium studium accendisset,ansam dedit,contentioni inter se multorum , ad quos nimirum is victor pertineret.EXar sere omnes habendi cupiditate ea incitati,in eum irruunt ali eum hinc, allii inde, alii aliunde ap- prehendunt, dum magna ui singuli ad se tra jes here nituntur, miser Iuuenis in partes distractus, ac dilaceratus perijt. Nec opus est exemplum in
usum reducere. Satis in rem quadrat. Haud temere dico. Nisi Hispani inter se mutuo opinionibus dissiderent, dissidendo est; alios impugnarent, non auderent exteri hanc veritatem in dubium reuocare. Nec antequam nostri inter se contenderent, eam lassicini ausi sunt. Tunc ausi, quando viderunt nos in factiones diuidi, bella ciuilia imitari minime ausuri suis nos telis petere, si nostra in se intenta ac non in nos conuersa vidissent. Nostris ergo nos argumentis Cp-Dilbilim 'g''Rnt sciniat nimirum a valida, robustata
esse, ac Hispantini non nisi ab hoste Hispano sole- vincitur re vinci, atque ut adamas adamante frangitur,
ita Hispanum Hispano infringi. Ex quo igitur RQ ςricu imonius, summus id temporis omnitani Ateii ies genere litterarum vir, in Lateranensi sub Inn
cidii iiiii a Primatus iterendi studio , excogitatis argumen-cobi in His iis aduentum Sancti Iacobi in Hispaniam negauit, P*m-m p; coeperunt illum externi scriptores inficiari quem- Quos ea alii admodum postea reseremus. Accesserunt Rode-
de illina inter se tempore, locoque disputarent,
29쪽
quorum argumentis alii scriptores usi eum in dubium reuocarunt. Nec temere, aut incerte loquor . Nemo ferme est Author Hispanus, quideantiquitate, aut primatu Ecclesiae in sua, ubi natus est, & in qua scribit,Prouincia scribat, quin conetur asserere, ac persuadere S.Iacobum primum in
eam appulisse, cibi praedicasse, imo Ecclesiam instituisse mus fit ut aliorum idem sibi vendi,
cantium rationes, Largumenta confutet ut mutuo sibi fidem detrahant, Cadmi militum instar,suis se stylis confodiant. Idque ingenue fatetur unus ex iis haud obscurus author Ioannes Sa IoanneE Sa- Iazar Tamayo, quem paui post citabimus. Nec solum de loco, sed etiam de tempore disputant, ut nihil certi videantur statuere; atque adeo historiae veritas laborat. Audiamus Idoneum lane ut Baronium in suum locum reseruemus)Spondanum in notis ad annum Christi q. num spondanus . Diui nem , inquit, Apostol)rum, cum ali in alios annos referant, Hispani illi, qui contra Baronium scriberunt, ut suam tueantur traditionem de Sancti Iacobi in Hispaniam accessu, nonnullis baud adeo contemnendis coniecturis, ct argumentis probare nitamur tinc contigisse , quando Petro , Dan
nes petierunt Samaria, H etiam os Dominiscen spatiori in mi unem , ct aduentum Spiritum Sancti, etiam si non te se iudicia
omnes ad suassatim prouinciasprofectifuerint. rum tamen argumenta iij, qui eadem licet cum ipside accessu S. Iacob sentientes,alis certis, putant rationibus refellunt Eruntque opinor alij, qui istorum rursus argumentationes confutabunt. Vt nouumprofecto ibimet ruinapericulum asserre idean
30쪽
Quae Auctori Diu est, quod optaueram huic malo,meo inter-φῆς si φῖς positu,mederi, sed nunquam antehac per occupa t aes,o peregrinationes licuit, nec dabatur occasio calamum non vocatum huc aduertere, nec
aliena scribere a meis, in quibus versabar, scholis audebam, sed cum hoc anno M. DCLX in Alma huiusce urbis Academia Cathedra de Historia
Ecclesiastica de nouo a Summo Pontifice Alexandro VII eximio litterarum, clitteratorum hominum Patrono,instituta, Mihi assignata fuerit, stolorum diuisio, in suas prouincias missio facta fuit, nactus idoneam de S.Iacobi Prouincia , cine praedicatione dicendi occasionem, eam arripere decrevi, meumque in hac controuersia calculum inter nostrates scriptores doctissimos ponere. Omnia quae allaturus sum, in ipsis fontibus vidi, nec quenquam recentium Hispanorum, qui hac de rescripserunt attingere prius volui, quam meo proprio labore, ac studio haec, qualiacunque demum sint scripta, maiori ex parte elaborassem. CA-